مصداق جرم غیر قابل گذشت

رأی دادگاه بدوی در خصـوص شکایت آقـای م.ش. علیه 1- الـف.س. 2- پ.س. 3- م.س. دایر بر ردیف اول تا سوم اهانت، ردیف دوم و سوم علاوه بر اهانت، ضرب و جرح عمدی؛ ب. ت. ب. دلایل منعکس در قرار مجرمیت و کیفرخواست شماره 01149 مورخ 05/01/92 دادسرای ناحیه 4 تهران، اتهامات محرز و مستند به مواد 637 و 480 و 484 و 269 و 608 قانون مجازات اسلامی متهم را هر کدام تحمل چهل ضربه شلاق بابت بزه اهانت و ردیف دوم و سوم به پرداخت یک صدم دیه بابت جراحت حارصه و سه هزارم دیه بابت کبودی چشم و یک دویستم دیه بابت ارش تورم چشم بالسویه د. ح. شاکی و نیز تحمل پنج ماه حبس (هر کدام) از حیث جنبه عمومی محکوم می نماید. رأی صادره غیابی و ظرف ده روز پس از ابلاغ، قابل واخواهی در این دادگاه و سپس ظرف بیست روز قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه های تجدیدنظر استان تهران م. ب. . دادرسی شعبه 1103 دادگاه عمومی جزایی تهران ـ عالمی در خصوص واخواهی آقای ع.م. به وکالت از خانم پ.س. و آقای م.س. نسبت به دادنامه شماره 247 مورخ 15/04/92 این دادگاه که به موجب آن، نامبرده به اتهام ضرب و جرح عمدی و اهانت محکومیت حاصل نموده است و با عنایت به جامع اوراق و محتویات پرونده و مداقه در مفاد لایحه از سوی واخواه و نظر به این که واخواه د. ا. م. از رسیدگی دلیل و مدرکی که موجبات نقض دادنامه واخواسته را ایجاب نماید ابراز ننموده است، لذا مستنداً به مواد 217 و 218 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری ضمن رد واخواهی معموله، دادنامه واخواسته را عیناً تأیید و استوار می نماید. رأی صادره حضوری و ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ، قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان تهران است. دادرس شعبه 1103 دادگاه عمومی جزایی تهران ـ عالمی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص اعتراض آقای ع.م. به وکالت از خانم پ.س. و آقای م.س. نسبت به دادنامه شماره 600295 مورخ 9/5/92 و دادنامه غیابی شماره 600247 مورخ 15/4/92 صادره از شعبه 1103 دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب آن مشارالیهما به اتهامات 1- توهین 2- ضرب و جرح عمدی محکومیت حاصل نموده اند. با ملاحظه محتویات پرونده و لایحه اعتراضیه وکیل تجدیدنظرخواهان، ایراد و اعتراض موجه و مؤثری که مطابق مقررات مندرج در ماده 240 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری موجبات نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته را ایجاب نماید ارائه نگردیده است. لیکن ب. ت. ب. مبنای محکومیت قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1370 بوده و برابر مواد 386 و 728 و 447 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 از جهت تعیین مجازات جنبه عمومی ضرب و جرح صرفاً به کتاب پنجم تعزیرات ماده 614 و تبصره ذیل آن مصوب سال 1370 ارجاع گردیده و ملاک اعمال مجازات موضوع ماده 614 دو چیز است: یکی این که جراحت وارده منجر به نتایج ذکر شده در ماده مرقوم شود دوم این که وسیله به کار برده شده اسحله یا چاقو و نظایر آن مطابق تبصره ذیل ماده 614 باشد که در مانحن فیه شرایط مذکور وجود ندارد و لذا جنبه عمومی جرم ضرب و جرح فاقد مجازات قانـونی است. دادگـاه با توجـه به مراتب مذکور و با استناد به ماده 250 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری و ماده 22 قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب با حذف مجازات حبس نسبت به تجدیدنظرخواهان نهایتاً دادنامه تجدیدنظرخواسته را با رد اعتراض و اصلاح صورت گرفته تأیید و استوار می نماید. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 21 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه تولیت ـ پورعرب فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی