مطالبه اجرت المثل اموال از افراد خانواده

مطالبه اجرت المثل اموال از افراد خانواده خ. م.: در تاریخ 12 خرداد 1394، دادگاه بدوی به درخواست خواهان برای دریافت اجرت‌المثل ایام تصرف یک واحد آپارتمان به مبلغ 51,000,000 ریال رسیدگی نمود. در این راستا، خوانده در دعوی تقابل، ادعای رجوع از هبه آپارتمان را مطرح کرد. پس از بررسی مستندات شامل گواهی مالکیت و نظریه کارشناس، دادگاه تصرف خوانده را محرز دانسته و ادعای هبه را به دلیل عدم ارائه دلایل کافی رد کرد. بر اساس مواد 198 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی، خوانده به پرداخت مبلغ 88,980,000 ریال بابت اجرت‌المثل و 4,785,000 ریال بابت هزینه دادرسی محکوم گردید. در مرحله تجدیدنظر، ت. ن. خ. به بطلان دعوی تقابل و محکومیت به پرداخت اجرت‌المثل اعتراض کرد. دادگاه تجدیدنظر با رد تجدیدنظرخواهی و تایید رای بدوی، اعلام نمود که ادعای رجوع از هبه به دلیل عدم اثبات آن مردود است. همچنین، بر اساس <a class="artref" href="/ماده/ماده-337-a_0815110235984">ماده 337 قانون مدنی</a>، مطالبه اجرت‌المثل برای قبل از تقدیم دادخواست را خلاف موازین قانونی دانسته و اجرت‌المثل را تا تاریخ 10 آبان 1393 به مبلغ 31,818,277 ریال تایید کرد و مازاد آن را رد نمود. رای صادره قطعی و حضوری بوده و در تاریخ 24 فروردین 1394 به ت. ن. خ. ابلاغ گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/03/12 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: عرف جامعه دلالت بر استفاده افراد خانواده از اموال یکدیگر به نحو مجانی دارد، مگر آنکه صاحب مال استیفاء منفعت در قبال اجرت را به آنان اعلام دارد، بنابراین مطالبه اجرت المثل از تاریخ تقدیم دادخواست که دلالت بر عدول از استیفاء منفعت مجانی دارد پذیرفته است. رای دادگاه بدوی در خصوص دادخواست خواهان به نام م. ک.ز.ز. به طرفیت خوانده به نام م. و. به خواسته مطالبه اجرت‌المثل ایام تصرف یک واحد آپارتمان 70 متری در شهرری از مورخه 1392/04/01 تا زمان اجرای قرار کارشناسی م. ب. مبلغ 51/000/000 ریال و همچنین دعوی تقابل آقای م. و. به طرفیت خوانده به نام م. ک.ز.ز. به خواسته عدول از هبه یک واحد آپارتمان از ساختان‌های شرکت ب. با احتساب خسارت دادرسی علی‌الحساب م. ب. مبلغ 51/000/000 ریال که ضمن قرار رسیدگی تواما دادگاه با بررسی اوراق و محتویات پرونده و ملاحظه مفاد دادخواست تقدیمی و گواهی شرکت دال بر احراز مالکیت خواهان و نظریه کارشناس رسمی دادگستری دال بر اینکه میزان اجرت‌المثل از تاریخ 1392/04/01 لغایت زمان اجرای قرار کارشناسی مورخه 1393/08/10 به مبلغ 88980000 ریال تعیین نموده است و اظهارات و لوایح طرفین و ن. ب. ا. بر اساس بیع نامه و گواهی شرکت ساختمانی ب. دال بر مالکیت خواهان محرز است و اینکه تصرف خوانده دعوی اصلی مسلم بوده و ادعای خ. د. ت. مبنی بر هبه به لحاظ بلادلیل بودن مردود بوده و خواهان دلایلی بر هبه بودن اقامه نکرده و استناد خ. د. ت. بیع نامه 1379/08/22 موجب مثبت ادعای وی بر هبه نبوده و نظریه کارشناس ب. ت. ب. عدم تودیع دستمزد کارشناسان سه‌ نفره توسط خوانده دعوی اصلی موجب مصون بودن نظریه کارشناس بوده و نظریه مزبور با اوضاع و احوال پرونده منطبق و قابلیت متابعت را دارد مع‌الوصف دادگاه ب. ت. ب. بلادلیل بودن دفاعیه خوانده دعوی اصلی و ادعای هبه و احراز تصرف و عدم پرداخت اجرت‌المثل ایام تصرف مستندا مواد 198 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن حکم بر رد دعوی تقابل مبنی بر عدول از هبه و پذیرش دعوی اصلی حکم بر محکومیت خوانده (م. و.) را به پرداخت مبلغ 8898 . 0000 ریال بابت اجرت‌المثل ایام تصرف از تاریخ 1392/04/01 لغایت 1393/08/10 و تادیه مبلغ 4785000 ریال بابت هزینه دادرسی و دستمزد کارشناس د. ح. خ. (م. ک.ز.ز.) راصادر و اعلام می‌نماید. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه حقوقی شهرری - قربان نوروزیان رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م. و. به طرفیت خانم م. ک.ز.ز. هردو ساکن شهرری از دادنامه شماره --- مورخ 1393/12/04 که در تاریخ 1394/01/15 به ت. ن. خ. ابلاغ و در تاریخ 1394/01/24 نسبت به آن تجدیدنظرخواهی شده و به موجب آن حکم به بطلان دعوی تقابل ت. ن. خ. به رجوع از هبه و محکومیت وی به پرداخت مبلغ 88/098/000 ریال اجرت‌المثل ملک یک واحد آپارتمان 70 متری واقع در شهرری از تاریخ 1392/04/01 الی 1393/08/10 بر اساس نظریه کارشناس و خسارت دادرسی د. ح. ت. ن. خ. به استناد گواهی صادره از شرکت تعاونی مسکن صادر گردیده. به آن شرح که ت. ن. خ. به استناد سند عادی بیع شماره 2851 مورخ 1379/08/22 ادعا نموده ملک متنازع‌فیه را از شخصی به نام آقای ر. ن. در قبال ثمن معین خریداری و سپس آن را به ت. ن. خ. به‌ عنوان همسرش هبه نمود اکنون از آن مرجوع نموده و ت. ن. خ. نیز به استناد ادله ابرازی خواستار پرداخت اجرت‌المثل ایام تصرف و این‌که پرداخت نفقه از جمله مسکن به عهده زوج مستقر بوده را نموده دادگاه در خصوص دعوی رجوع از هبه با عنایت به آن که ت. ن. خ. دلیلی به اثبات تحقق عقد هبه اقامه نداشته تا متعاقب آن ادعای رجوع از آن مورد رسیدگی قرار گیرد و ب. ت. ب. این‌که شرکت تعاونی طی نامه شماره 7603 مورخ 1393/08/03 خطاب به شعبه محترم --- عمومی حقوقی شهرری اعلام نموده ملک در هیچ زمان در مالکیت ت. ن. خ. نبوده و به موجب فرم نقل‌ و انتقال مورخ 1379/09/17 حقوق آقای ح. ن. نسبت به ملک متنازع‌فیه مستقیما به ت. ن. خ. انتقال یافته و به نحوه رسیدگی دادگاه محترم نیز ایراد و نقص وارد نشده تا موجبات نقض رای را فراهم نماید لذا به استناد ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد تجدیدنظرخواهی، این قسمت از رای را عینا تایید می‌نماید و در خصوص تجدیدنظرخواهی نسبت به محکومیت به پرداخت اجرت‌المثل نظر به آن که هر چند به موجب <a class="artref" href="/ماده/ماده-337-a_0815110235984">ماده 337 قانون مدنی</a> هرگاه کسی بر حسب اذن صریح یا ضمنی از مال غیر استیفای منفعت کند صاحب مال مستحق اجرت‌المثل خواهد بود مگر اینکه معلوم شود اذن در انتفاع مجانی بوده است ولی هم چنان که مقنن مقرر داشته هرگاه ثابت شود اذن در انتفاع مجانی است صاحب مال مستحق دریافت اجرت‌المثل نیست و ب. ت. ب. اصاله الظهور و عرف جامعه که دلالت بر استفاده افراد خانواده از اموال یکدیگر به نحو مجانی را دارد مگر آنکه صاحب مال نسبت به افراد خانود استیفاء منفعت در قبال اجرت را به آنان اعلام دارد لذا مطالبه اجرت‌المثل تا تاریخ تقدیم دادخواست خلاف موازین قانونی تشخیص ولی برای بعد از تقدیم دادخواست با عنایت به آن که طرح دعوی دلالت بر عدول از آن استیفاء منفعت و یا حداقل مطالبه اجرت را دارد لذا دادگاه به استناد مواد 197 و 358 قانون صدر الاشاره ضمن رد تجدیدنظرخواهی رای تجدیدنظر خواسته را به مبلغ 818/277/31 ریال (مبلغ اجرت‌المثل از تاریخ تقدیم دادخواست تا 1393/08/10 ) تایید و نسبت به مازاد آن به شرح فوق با قبول تجدیدنظرخواهی و نقض رای تجدیدنظرخواسته حکم بر بی‌حقی خواهان اولیه صادر و اعلام می‌دارد و در خصوص رفع تصرف‌، نظر به آنکه دادگاه محترم بدوی نفیا یا اثباتا اظهارنظری ننموده این دادگاه فارغ از اتخاذ تصمیم م. ب.. رای حضوری و قطعی است. رئیس و مستشار شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران سید قاسم بنا خسروی - یوسف یعقوبی محمود آبادی