مطالبه اجرت المثل ایام تصرف توسط زوجه

رأی دادگاه بدوی در خصوص دادخواست تقدیمی خانم س.س. س. با وکالت آقایان ش. الف. و م. م.ر. بطرفیت پ. ق. بخواسته مطالبه اجرت المثل ایام تصرف یک واحد آپارتمان قطعه 5 تفکیکی 4506/17 ازتاریخ 1385/7/20 لغایت 1390/8/16 با احتساب هزینه دادرسی دادگاه از توجه به کلیه محتویات پرونده مطروحه و اظهارات و دفاعیات وکلای خواهان و دفاعیات خوانده منعکسه در صورت جلسه دادرسی فوق العاده و لایحه تقدیمی مثبوت در پرونده که به نظر دادگاه موجه و مقرون به صحت است و مدعی است گرچه واحد مسکونی به نام همسرش است و خودش آنرا خریده ولیکن به اتفاق همسر و فرزند مشترک و با رضایت و توافق خواهان سکونت داشتند و هیچ صحبتی راجع به اجرت المثل نشده بود و قصد همسر تبرعی بوده است دادگاه با پذیرش دفاعیات مطروحه و با مد نظر قراردادن عرف حاکم به روابط خانوادگی و عدم مطالبه اجرت المثل تصرف خواهان بعنوان مالک در زمان سکونت که حکایت از تبرعی بودن سکونت علی الخصوص به اتفاق کلیه اعضای خانواده م. ب. لذا با پذیرش دفاعیات خوانده مستندا به <a class="artref" href="/ماده/ماده-265-a_0815110235911">ماده 265 قانون مدنی</a> و 197قانون آیین دادرسی مدنی حکم به بی حقی خواهان و برائت ذمه خوانده صادر و اعلام می دارد این رای حضوری بوده و ظرف 20روز پس ازابلاغ قابل تجدیدنظر نزد محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه 85 دادگاه عمومی حقوقی تهران -حسین طالب زاده رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی س.س. س. با وکالت 1- ش. الف. 2- م. م. نسبت به دادنامه شماره 280 مورخ 94/4/24 صادره از شعبه 85 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن دعوی ت. ن. خ. با خواسته مطالبه اجرت المثل ایام تصرف یک باب آپارتمان قطعه 5 تفکیکی پلاک ثبتی 4506/17 از تاریخ 85/7/20 لغایت 90/8/16 به انضمام هزینه دادرسی مورد پذیرش قرار نگرفته و با لحاظ اینکه تصرفات مشار الیه ( ت. ن. خ. ) ناشی از رابطه زوجیت و اذن در انتفاع مجانی بوده حکم بر بی حقی صادر گردیده وارد نمی باشد . زیرا دادنامه تجدیدنظرخواسته بر اساس محتویات پرونده و دلایل و مدارک ابرازی صحیحاً و مطابق مقررات قانونی و خالی از هر گونه اشکال صادر شده و ت. ن. خ. د. ا. م. از رسیدگی دلیل یا مدرک قانع کننده و محکمه پسندی که نقض و بی اعتباری دادنامه معترض عنه را ایجاب کند ابراز ننموده و لایحه اعتراضیه متضمن جهت موجه نیست و تجدیدنظرخواهی با هیچیک از شقوق ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی مطابقت ندارد لذا دادگاه ادعای ت. ن. خ. را وارد و محمول بر صحت تشخیص نداده دادنامه مورد اعتراض را منطبق با مقررات و اصول دادرسی می داند مستندا&#34; به ماده358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد درخواست تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظر خواسته را عینا&#34; تایید می نماید . رأی صادره قطعی است. شعبه 51 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار سیدسعید​ میرحسینی - محمدترابی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی مطالبه اجرت المثل ایام تصرف توسط زوجه در تاریخ 17 آبان 1394، دادگاه بدوی به دعوای مطرح‌شده برای مطالبه اجرت‌المثل ایام تصرف یک واحد آپارتمان از تاریخ 20 مهر 1385 تا 16 آبان 1390 رسیدگی کرد. خواهان ادعا نمود که با وجود ثبت رسمی واحد مسکونی به نام همسر خوانده، او و خانواده‌اش در آن سکونت داشته و مستحق اجرت‌المثل م. ب.. در مقابل، خوانده به تبرعی بودن سکونت و روابط خانوادگی اشاره کرد. دادگاه بدوی با استناد به <a class="artref" href="/ماده/ماده-265-a_0815110235911">ماده 265 قانون مدنی</a> و ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی، دفاعیات خوانده را پذیرفت و حکم به بی‌حقی خواهان صادر کرد. این رای در دادگاه تجدیدنظر نیز مورد بررسی قرار گرفت و تجدیدنظرخواهی خواهان رد شد، چرا که دادگاه تجدیدنظر تصرفات را ناشی از رابطه زوجیت دانسته و دلیلی قانع‌کننده برای نقض رای بدوی ارائه نشده بود. در نهایت، دادگاه تجدیدنظر با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، دادنامه بدوی را تایید و رای صادره را قطعی اعلام کرد. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/08/17 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: سکونت مشترک زوجین در منزلی که ملک زوجه م. ب. ب. ت. ب. عرف حاکم بر روابط خانوادگی و عدم مطالبه اجرت المثل توسط زوجه در زمان سکونت، به معنای تبرعی بودن قصد وی بوده لذا اجرت المثل قابل مطالبه نمی‌باشد. در خصوص دادخواست تقدیمی خانم س.س. س. با وکالت آقایان ش. الف. و م. م.ر. به طرفیت پ. ق. به خواسته مطالبه اجرت المثل ایام تصرف یک واحد آپارتمان قطعه --- تفکیکی 4506/17 ازتاریخ 1385/07/20 لغایت 1390/08/16 با احتساب هزینه دادرسی دادگاه از توجه به کلیه محتویات پرونده مطروحه و اظهارات و دفاعیات وکلای خواهان و دفاعیات خوانده منعکسه در صورت جلسه دادرسی فوق العاده و لایحه تقدیمی مثبوت در پرونده که به نظر دادگاه موجه و مقرون به صحت است و مدعی است گرچه واحد مسکونی به نام همسرش است و خودش آن را خریده ولیکن به اتفاق همسر و فرزند مشترک و با رضایت و توافق خواهان سکونت داشتند و هیچ صحبتی راجع به اجرت المثل نشده بود و قصد همسر تبرعی بوده است دادگاه با پذیرش دفاعیات مطروحه و با مد نظر قراردادن عرف حاکم به روابط خانوادگی و عدم مطالبه اجرت المثل تصرف خواهان به عنوان مالک در زمان سکونت که حکایت از تبرعی بودن سکونت علی الخصوص به اتفاق کلیه اعضای خانواده م. ب. لذا با پذیرش دفاعیات خوانده مستندا به <a class="artref" href="/ماده/ماده-265-a_0815110235911">ماده 265 قانون مدنی</a> و 197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به بی حقی خواهان و برائت ذمه خوانده صادر و اعلام می‌دارد این رای حضوری بوده و ظرف 20 روز پس ازابلاغ قابل تجدیدنظر نزد محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران -حسین طالب زاده رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی س.س. س. با وکالت 1 - ش. افشار اردبیلی 2 - م. مردانی نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 94/4/24 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن دعوی ت. ن. خ. با خواسته مطالبه اجرت المثل ایام تصرف یک باب آپارتمان قطعه --- تفکیکی پلاک ثبتی --- از تاریخ 85/7/20 لغایت 90/8/16 به انضمام هزینه دادرسی مورد پذیرش قرار نگرفته و با لحاظ اینکه تصرفات مشار الیه (ت. ن. خ.) ناشی از رابطه زوجیت و اذن در انتفاع مجانی بوده حکم بر بی حقی صادر گردیده وارد نمی‌باشد. زیرا دادنامه تجدیدنظرخواسته بر اساس محتویات پرونده و دلایل و مدارک ابرازی صحیحا و مطابق مقررات قانونی و خالی از هر گونه اشکال صادر شده و ت. ن. خ. د. ا. م. از رسیدگی دلیل یا مدرک قانع کننده و محکمه پسندی که نقض و بی اعتباری دادنامه معترض عنه را ایجاب کند ابراز ننموده و لایحه اعتراضیه متضمن جهت موجه نیست و تجدیدنظرخواهی با هیچ یک از شقوق ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی مطابقت ندارد لذا دادگاه ادعای ت. ن. خ. را وارد و محمول بر صحت تشخیص نداده دادنامه مورد اعتراض را منطبق با مقررات و اصول دادرسی می داند مستندا به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد درخواست تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظر خواسته را عینا تایید می‌نماید. رای صادره قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار در تاریخ 27 مرداد 1394، دادگاه بدوی به دعوی مطروحه در خصوص الزام به پرداخت اجاره بهای سکونت در منزل رسیدگی کرد. خواهان مالک آپارتمان مورد اختلاف بود و طرفین در آن محل سکونت داشتند. پس از استماع اظهارات، دادگاه به این نتیجه رسید که خواهان هیچ گونه عدم رضایت از تصرفات طرف مقابل اعلام نکرده و دلیلی بر عدوانی بودن این تصرفات ارائه نشده است. بنابراین، دادگاه با استناد به مواد 194 و 197 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب، حکم به بی‌حقی خواهان صادر کرد. این رای قابل تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر استان تهران بود.&lt;br&gt;پس از آن، تجدیدنظرخواهی خواهان در دادگاه تجدیدنظر استان مطرح شد. دادگاه تجدیدنظر پس از بررسی اظهارات و مستندات، به این نتیجه رسید که اذن خواهان به طرف مقابل به منظور زندگی مشترک بوده و نمی‌توان آن را به عنوان اذن غیرتبرعی و به قصد دریافت عوض تلقی کرد. لذا، دادگاه با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی، تجدیدنظرخواهی را رد و رای دادگاه بدوی را تایید کرد. رای صادره از دادگاه تجدیدنظر قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/05/27 پیام: در صورتی که زوجه مبنا و قصد خود ازاذن دراستیفاء از ملک را علاقه ودوست داشتن به زندگی با زوج اعلام کند؛ نمی توان اذن وی را غیرتبرعی و به قصد دریافت عوض محسوب کرد؛ بنابراین مطالبه اجرت المثل توسط وی پذیرفته نیست. در خصوص دعوی خانم …. ج. با وکالت خانم ن. ع. به طرفیت آقای … ف.الف. س. با وکالت خانم م. ع. بخواست صدور حکم مبنی بر الزام خوانده به پرداخت اجاره بهای سکونت در منزل خواهان به مدت دوازده سال مخلص پرونده اینکه مابین اصحاب دعوا علقه زوجیت جاری بوده و خواهان مالک یک دستگاه آپارتمان مورد دعوا بود و طرفین در آن محل سکونت داشته لکن پس از ایجاد اختلاف بین اصحاب دعوا خ. ب. ش. فوق تقاضای رسیدگی و صدور حکم نموده است دادگاه پس از استماع اظهارات و دفاعیات طرفین خصوصا اظهارات شخص خ. ب. ش. صورتجلسه مورخ 1393/08/04 که دلالت بر عدم تعرض خواهان به خوانده جهت سکونت داشته و خواهان صراحتا یا ضمنا عدم رضایت خود را بر تصرف و سکونت خوانده اعلام ننموده است و هیچ دلیلی از سوی وکیل خواهان بر عدوانی بودن تصرفات خوانده اقامه ننموده است و از طرفی در قضیه مطروحه عمل به ظاهر ضرورت دارد و ظاهر در روابط زناشویی، رضایت زوجین بر تصرفات همدیگرداشته و در این اصل قصد و نیت مالک بر تصرفات متصرف مطالبه اجرت المثل نبوده و دلیلی بر نقض آن اقامه ننموده است درنتیجه دادگاه مستندا به مواد 194 و 197 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب امور مدنی حکم بر بی حقی خواهان صادر واعلام می دارد. رای صادره ظرف 20 قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی و حقوقی تهران در خصوص تجدیدنظرخواهی خانم س.ن. ع.ر. به وکالت ازخانم …. ج. به طرفیت ت. ن. خ. آقای ف.الف. س. با وکالت خانم م. ع. نسبت به دادنامه شماره --- مورخه 1393/08/05 صادره ازشعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن دردعوی نخستین ت. ن. خ. مبنی برمطالبه اجرت المثل استیفاء ازیکباب منزل مسکونی پلاک ثبتی.....فرعی ازپلاک.....اصلی بخش.....ثبتی تهران به مدت دوازده سال ازسال حکم به بی حقی صادرگردیده است دادگاه با ملاحظه اظهارات واقاریر ت. ن. خ. به شرح صورتجلسه مورخه 1393/08/04 دادگاه محترم نخستین که اعلام داشته مبناوقصدخود از اذن دراستیفاء علاقه ودوست داشتن به زندگی با ت. ن. خ. بوده وبا وصف مذکورنمی توان اذن ت. ن. خ. راغیرتبرعی وبه قصددریافت عوض محسوب نمودو ن. ب. ا. دادنامه تجدیدنظرخواسته ازحیث رسیدگی ورعایت تشریفات وانطباق موردبامقررات وفق موازین قانونی اصداریافته وازناحیه ت. ن. خ. ایرادواعتراض موجه ومستدلی که نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته را ایجاب نمایدبه عمل نیامده و تجدیدنظرخواهی با هیچ یک ازشقوق ماده 348 قانون آیین دادرسی در امورمدنی انطباقی نداشته لهذا مستندا به ماده 358 همان قانون ضمن رد تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید واستوارمی‌نماید.رای صادره قطعی است. امیر کوهکن - کامران اشجعی در تاریخ 14 تیر 1395، دادگاه بدوی به دعوای ی. ا. ط. علیه طرف دیگر رسیدگی نمود. خواهان به منظور مطالبه اجرت المثل اموال و خسارات دادرسی، ادعا کرد که مالک سه دانگ مشاع از آپارتمان مورد نظر است و خوانده نیز مالک سه دانگ دیگر آن م. ب.. وی همچنین اظهار داشت که از تاریخ 2 خرداد 1383، خوانده کل ملک را تصرف کرده و هیچ اجاره‌ای پرداخت نکرده است. دادگاه با ارجاع به کارشناس رسمی، ادعای خواهان را تایید کرده و خوانده را به پرداخت مبلغ 814,015,660 ریال بابت اجرت المثل و 14,000,000 ریال به‌صورت ماهیانه از اردیبهشت 1394 تا پایان سال محکوم نمود. این رای ظرف بیست روز قابل اعتراض بود. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه به تجدیدنظرخواهی خوانده رسیدگی کرده و با استناد به <a class="artref" href="/ماده/ماده-1107-a_0815110236764">ماده 1107 قانون مدنی</a> و ماده 351 آیین دادرسی مدنی، اصل محکومیت را تایید و میزان محکومیت را به 753,950,000 ریال به‌علاوه خسارات دادرسی اصلاح کرد. رای صادره قطعی اعلام گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/04/14 پیام: در صورت مالکیت مشاعی زوجین در محل سکونت مشترک، ب. ت. ب. لزوم تامین مسکن توسط زوج، سکونت در ملک مشترک باید با احراز برائت ذمه از سهم زوجه باشد؛ درغیراین صورت ذمه زوج بر مقداری که همسرش از حق السکنی تامین کرده مشغول بوده و اجرت المثل ایام تصرف توسط زوجه به نسبت سهم مشاعی وی از زوج قابل مطالبه است. شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1394/05/17 خانم پ. ب. به طرفیت آقای ح. س. دادخواستی مبنی بر مطالبه اجرت المثل اموال به انضمام خسارات دادرسی تقدیم کرده که در تاریخ 93/10/17 به این شعبه ارجاع شده است در شرح دادخواست بیان شده خواهان مالک سه دانگ مشاع آپارتمان تحت پلاک ثبتی --- فرعی از --- اصلی مفروز از 5165 فرعی از اصلی فوق بخش --- تهران م. ب. خوانده نیز مالک سه دانگ دیگر ملک متنازع فیه است و از تاریخ 1383/03/02 کل ملک را تصرف دارد و اقدامی در جهت پرداخت اجاره انجام نداده است ماحصل ادعای خ. ا. ا. که تمامی ششدانگ ملک را خود خریداری کرده و سه دانگ آن را به نام خواهان انتقال داده لیکن دلیلی در این حصوص ارائه نداده است دادگاه به منظور تعیین میزان اجرت المثل قرار ارجاع امر به کارشناس رسمی دادگستری صادر نمود لازم به ذکر است که خوانده پس از ابلاغ قابل ن. یه کارشناسی لایحه تقدیم کرده لیکن هیچ اعتراضی نسبت به ن. یه کارشناسی مطرح نکرده بااین اوصاف و در حدود ن. یه کارشناسی، دعوا مسلم و ثابت م. ب. به استناد مواد 198 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 814/015/660 ریال بابت اجرت المثل تا انتهای فروردین 1394 و نیز پرداخت ماهیانه 14/000/000 ریال از ابتدای اردیبهشت سال 94 لغایت انتهای سال بابت اصل خواسته و هزینه دادرسی د. ح. خ. صادر و اعلام می‌گردد. این رای حضوری و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض نزد محاکم تجدید ن. استان تهرات م. ب.. ضمنا دفتر دادگاه نسبت به محاسبه و اخذ هزینه دادرسی بر مبنای محکوم به اقدام نماید. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران ا. ر. شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1395/04/14 تجدید ن. خواهی آقای ح. س. به طرفیت خانم پ. ب. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 94/5/17 شعبه --- محاکم عمومی تهران مشعر بر محکومیت به پرداخت اجرت المثل سه دانگ مشاع از آپارتمان واقع بر پلاک ثبتی --- / 6933 بخش --- ثبتی تهران از جهت اصل محکومیت وارد و موثر نبوده زیرا ب. ت. ب. لزوم تامین مسکن توسط زوج وفق <a class="artref" href="/ماده/ماده-1107-a_0815110236764">ماده 1107 قانون مدنی</a> سکونت در ملک مشترک می‌بایست با احراز برائت ذمه از سهم زوجه باشد و الا ذمه زوج بر مقداری که همسرش از حق السکنی تامین نموده مشغول خواهد ماند النهایه میزان محکومیت ب. ت. ب. ارجاع به هیات کارشناسی و عدم وصول اعتراض از ناحیه طرفین دعوا وفق ملاک ماده 351 قانون آیین دادرسی مدنی به مبلغ هفتصد و پنجاه و سه میلیون و نهصد و پنجاه میلیون ریال به علاوه خسارات دادرسی اصلاح و اعلام می‌گردد. رای صادره وفق ماده 365 قانون اخیر الذکر قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار و مستشار علیرضا صیدی- محمود عاشورخانی