مطالبه خسارت تأخیر تأدیه ثمن پس از فسخ بیع

رأی دادگاه بدوی طلیعه دادخواست با خواسته ای تحت عنوان تنفیذ فسخ مبایعه نامه مورخ 21/5/1386 و استرداد ثمن به مبلغ /000/400/71 ریال و خسارت تأخیر تأدیه از زمان اعلام فسخ (8/6/1388) و کلیه خسارات دادرسی آغاز گردیده که خانم س.م. با تقبل وکالت خواهان خانم م.ق. دادخواهی خویش را به طرفیت خوانده آقای ع.ک. تنظیم و بدین مضمون تقدیم دادگاه داشته که خواهان مطابق مبایعه نامه مورخ 21/5/1386 یک قطعه زمین با وصف مسکونی بودن را از خوانده ابتیاع نموده و مقرر گردیده قطعه موصوف مسکونی است موکل به قصد ساخت وساز به بخشداری مراجعه تا نسبت به اخذ جواز اقدام که در همین راستا متوجه می شود که زمین در طرح م. ب. و امکان صدور جواز نداشته وصف مسکونی بودن منتفی است علی هذا ب. ت. ب. تخلف از وصف، مستوجب خیار فسخ است و موکل به محض اطلاع به فوریت اقدام به اعمال حق نموده است. خوانده ایراد و دفاعی معمول نداشته است دادگاه با عنایت به مراتب فوق و 1- عدم حضور و اعتراض از ناحیه خوانده 2- مرقومه مرجع رسمی طرح ساخت وساز اعم از هادی و تفصیلی (بخشداری) که تصریحاً به غیرمسکونی بودن ملک و عدم موافقت جهت صدور جواز ساخت وساز تأکید داشته 3- دادنامه شماره 9009972130601967 -28/10/1390 شعبه 61 دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران که در راستای نقض دادنامه شماره 403-8/3/1389 شعبه محترم سوم دادگاه حقوقی شهرستان پاکدشت اصدار یافته بدین توضیح که دادنامه نخستین با وارد داشتن دعوی خواهان (خانم م.ق.) فسخ معامله مورخ 21/5/1386 را پذیرفته و بر همان مبنا مبادرت به صدور حکم نموده که مرجع محترم تجدیدنظر با پذیرش اصل دعوی و صرفاً به لحاظ اینکه خواهان تنفیذ فسخ را خواستار نشده (بلکه فسخ را درخواست نموده) دادنامه معترضٌ عنه را نقض و قرار ردّ دعوی خواهان بدوی را صادر نموده است و اینک وکیل خواهان نقصیه موردنظر مرجع عالی را مرتفع داشته است و طرح مجدد دادخواست را اقدام ورزیده است بر این اساس دادگاه با لحاظ فقد وصف مربوطه (مسکونی بودن) دعوی را وارد دانسته زیرا علاوه بر وجود حق فسخ، اعمال فوری آن نیز محرز م. ب. علی هذا مستنداً به مواد 413 و 415 و 1257 قانون مدنی با رعایت ماده 235 همان قانون و مواد 198 و 519 قانون آیین دادرسی ضمن اعلان تنفیذ فسخ مبایعه نامه مذکور حکم به استرداد ثمن معامله به مبلغ /000/400/71 ریال و مبلغ /130/585/2 ریال به عنوان خسارات دادرسی د. ح. خ. صادر و اعلام می دارد و در خصوص مطالبه خسارت تأخیر تأدیه ن. ب. ا. فسخ معامله طرفین را به استرداد عوضین مکلف می نماید و به بیش از این مقدار موظف نمی نماید بنابراین مطالبه خسارت تأخیر تأدیه فاقد مبنای حقوقی م. ب. از سویی دیگر وجه ادعایی ثمن معامله فسخ شده م. ب. و تحت الشمول دین نمی باشد تا مشمول مقررات مندرج در ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی نبوده و احتساب خسارت تأخیر تأدیه را همراه داشته باشد لذا در این قسمت با تکیه بر اصول عدم و برائت حکم به بیحقی خواهان صادر و اعلام می گردد رأی صادره غیابی بوده و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل واخواهی در این شعبه و سپس ظرف بیست روز قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 5 دادگاه عمومی حقوقی پاکدشت ـ علوی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی خانم م.ق. نسبت به آن قسمت از دادنامه شماره 148 مورخ 23/4/92 صادرشده از شعبه 5 دادگاه عمومی پاکدشت که به موجب آن حکم به بیحقی او در مطالبه خسارت تأخیر تأدیه صادرشده است وارد و موجه م. ب. زیرا وقتی معامله فسخ شده فروشنده متعهد به ردّ ثمن م. ب. و ذمه او در قبال ثمن مشغول م. ب. و دین محسوب می شود و در صورت امتناع از پرداخت مکلف به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه نیز از تاریخ مطالبه م. ب. لذا دادگاه با پذیرش تجدیدنظرخواهی مستنداً به مواد 358 و 522 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض آن قسمت از دادنامه حکم به محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ مطالبه تا زمان اداء دین بر اساس شاخص بانک مرکزی محکوم می کند. این رأی قطعی است. رئیس شعبه 3 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه ذکائی ـ خشنودی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی مطالبه خسارت تأخیر تأدیه ثمن پس از فسخ بیع در تاریخ 20 فروردین 1393، دادگاه بدوی به موضوع تنفیذ فسخ مبایعه‌نامه مورخ 21 مرداد 1386 و استرداد مبلغ 71,400,000 ریال و خسارت تاخیر تادیه رسیدگی نمود. خواهان ادعا کرد که زمین مورد معامله به دلیل غیرمسکونی بودن، مشمول خیار فسخ م. ب. و به محض اطلاع از این موضوع، حق خود را اعمال کرده است. خوانده دفاعی ارائه نداد. دادگاه با استناد به مواد 413 و 415 و 1257 قانون مدنی و همچنین مواد 198 و 519 قانون آیین دادرسی، ضمن تنفیذ فسخ، حکم به استرداد ثمن و خسارات دادرسی صادر کرد، در حالی که درخواست خسارت تاخیر تادیه را رد نمود. این رای به صورت غیابی صادر شده و قابلیت واخواهی و تجدیدنظر را دارد. پس از آن، دادگاه تجدیدنظر با پذیرش تجدیدنظرخواهی در خصوص خسارت تاخیر تادیه، آن بخش از رای بدوی را نقض و خوانده را به پرداخت خسارت تاخیر تادیه از تاریخ مطالبه تا زمان ادای دین محکوم کرد. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/01/20 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: چنانچه معامله فسخ شود فروشنده متعهد به ردّ ثمن است و ذمه او در قبال استرداد ثمن مشغول می‌شود و پس ازآن ثمن، دین در مقابل خریدار محسوب می‌شود بنابراین در صورت امتناع فروشنده از پرداخت مکلف به پرداخت خسارت تاخیر تادیه از تاریخ مطالبه است. طلیعه دادخواست با خواسته ای تحت عنوان تنفیذ فسخ مبایعه نامه مورخ 1386/05/21 و استرداد ثمن به مبلغ / 71/400/000 ریال و خسارت تاخیر تادیه از زمان اعلام فسخ ( 1388/06/08 ) و کلیه خسارات دادرسی آغاز گردیده که خانم س.م. با تقبل وکالت خواهان خانم م.ق. دادخواهی خویش را به طرفیت خوانده آقای ع.ک. تنظیم و بدین مضمون تقدیم دادگاه داشته که خواهان مطابق مبایعه نامه مورخ 1386/05/21 یک قطعه زمین با وصف مسکونی بودن را از خوانده ابتیاع نموده و مقرر گردیده قطعه موصوف مسکونی است موکل به قصد ساخت وساز به بخشداری مراجعه تا نسبت به اخذ جواز اقدام که در همین راستا متوجه می‌شود که زمین در طرح م. ب. و امکان صدور جواز نداشته وصف مسکونی بودن منتفی است علی هذا ب. ت. ب. تخلف از وصف، مستوجب خیار فسخ است و موکل به محض اطلاع به فوریت اقدام به اعمال حق نموده است. خوانده ایراد و دفاعی معمول نداشته است دادگاه با عنایت به مراتب فوق و 1 - عدم حضور و اعتراض از ناحیه خوانده 2 - مرقومه مرجع رسمی طرح ساخت وساز اعم از هادی و تفصیلی (بخشداری) که تصریحا به غیرمسکونی بودن ملک و عدم موافقت جهت صدور جواز ساخت وساز تاکید داشته 3 - دادنامه شماره --- - 1390/10/28 شعبه --- دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران که در راستای نقض دادنامه شماره --- - 1389/03/08 شعبه محترم سوم دادگاه حقوقی شهرستان پاکدشت اصدار یافته بدین توضیح که دادنامه نخستین با وارد داشتن دعوی خواهان (خانم م.ق.) فسخ معامله مورخ 1386/05/21 را پذیرفته و بر همان مبنا مبادرت به صدور حکم نموده که مرجع محترم تجدیدنظر با پذیرش اصل دعوی و صرفا به لحاظ اینکه خواهان تنفیذ فسخ را خواستار نشده (بلکه فسخ را درخواست نموده) دادنامه معترضٌ عنه را نقض و قرار ردّ دعوی خواهان بدوی را صادر نموده است و اینک وکیل خواهان نقصیه موردنظر مرجع عالی را مرتفع داشته است و طرح مجدد دادخواست را اقدام ورزیده است بر این اساس دادگاه با لحاظ فقد وصف مربوطه (مسکونی بودن) دعوی را وارد دانسته زیرا علاوه بر وجود حق فسخ، اعمال فوری آن نیز محرز م. ب. علی هذا مستندا به مواد 413 و 415 و 1257 قانون مدنی با رعایت ماده 235 همان قانون و مواد 198 و 519 قانون آیین دادرسی ضمن اعلان تنفیذ فسخ مبایعه نامه مذکور حکم به استرداد ثمن معامله به مبلغ / 71/400/000 ریال و مبلغ / 130/585/2 ریال به عنوان خسارات دادرسی د. ح. خ. صادر و اعلام می‌دارد و در خصوص مطالبه خسارت تاخیر تادیه ن. ب. ا. فسخ معامله طرفین را به استرداد عوضین مکلف می‌نماید و به بیش از این مقدار موظف نمی‌نماید بنابراین مطالبه خسارت تاخیر تادیه فاقد مبنای حقوقی م. ب. از سویی دیگر وجه ادعایی ثمن معامله فسخ شده م. ب. و تحت الشمول دین نمی‌باشد تا مشمول مقررات مندرج در ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی نبوده و احتساب خسارت تاخیر تادیه را همراه داشته باشد لذا در این قسمت با تکیه بر اصول عدم و برائت حکم به بیحقی خواهان صادر و اعلام می‌گردد رای صادره غیابی بوده و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل واخواهی در این شعبه و سپس ظرف بیست روز قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی پاکدشت - علوی رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی خانم م.ق. نسبت به آن قسمت از دادنامه شماره --- مورخ 23/4/92 صادرشده از شعبه --- دادگاه عمومی پاکدشت که به موجب آن حکم به بیحقی او در مطالبه خسارت تاخیر تادیه صادرشده است وارد و موجه م. ب. زیرا وقتی معامله فسخ شده فروشنده متعهد به ردّ ثمن م. ب. و ذمه او در قبال ثمن مشغول م. ب. و دین محسوب می‌شود و در صورت امتناع از پرداخت مکلف به پرداخت خسارت تاخیر تادیه نیز از تاریخ مطالبه م. ب. لذا دادگاه با پذیرش تجدیدنظرخواهی مستندا به مواد 358 و 522 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض آن قسمت از دادنامه حکم به محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت خسارت تاخیر تادیه از تاریخ مطالبه تا زمان اداء دین بر اساس شاخص بانک مرکزی محکوم می کند. این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه