مطالبه خسارت ناشی از بیکاری و صرف وقت جهت طرح دعوی

رأی دادگاه بدوی درخصوص دعوی خواهان خانم م. ت.س. فرزند ن. با وکالت آقای ف. م.پ. به طرفیت خوانده آقای م. الف. به خواسته مطالبه اجرت المثل ایام تصرف از تاریخ 1392/6/7 لغایت 1393/7/26 ، ماحصل ادعای خواهان چنین است که اینجانب م. ت.س. فرزند : ن. به شماره شناسنامه و کد ملی ********** ساکن چهار راه مینی سیتی شهرک قمر بنی هاشم ( ع ) ( لویزان 3) بلوک 34 طبقه 11 واحد 41 از تاریخ 7-6-1391 تا مورخه 7-6-1392 ، یک و نیم دانگ از یک باب مغازه را واقع در چهار راه مینی سیتی شهرک محلاتی خ مروارید پاساژ نخل ورودی یاس طبقه زیر همکف پلاک 129 به مستاجر آقای م. الف. فرزند : علی اکبر به شماره شناسنامه ( 3754) کد ملی (0066597821) ساکن : خ ولیعصر ( عج ) روبروی پارک ساعی خیابان امینی پلاک31 طبقه اول به موجب اجاره نامه شماره (045890 ) تنظیم شده در دفتر مشاورین املاک مسکن اول ( که روگرفت آن به پیوست تقدیم می گردد ) به عنوان اجاره واگذار اما علیرغم پایان مدت اجاره در مورخه 7-6-1392 از تخلیه مورد اجاره خودداری و بلاخره پس از شکایت از ایشان به مجتمع شماره 1 شورای حل اختلاف تهران و به موجب دستور تخلیه شماره 6-93 930202 مورخه 1-6-1393 صادره از حوزه 6 مجتمع شماره 1 شورای حل اختلاف تهران ( که روگرفت آن به پیوست بعرض می رسد ) آخر الامر در مورخه 26-7-1393اقدام به تخلیه مورد اجاره نموده است ، لذا به استناد بند 8 ماده 5 ( شروط ) توافق شده در اجاره نامه شماره (045890) خوانده آقای م. الف. موظف است به ازای هر روز پس از انقضاء تاریخ اجاره ، مبلغ یک میلبیون ریال ( سهم مورد اجاره اینجانب ) به عنوان اجرت المثل ایام تصرف پس از اتمام قرارداد به اینجانب بپردازد ، حال با عنایت به اینکه عدم تخلیه مورد اجاره بیش از یک سال طول کشیده است ،خواهان موجب ضرر و زیان مادی و معنوی به اینجانب گردیده و از آنجا که سهم یک و نیم دانگ من از مغازه موصوف ، تنها منبع در آمده بنده م. ب. خواهشمند است اجرت المثل ایام تصرف ( از تاریخ 7-6-1392 تا 26-7-1393 به مبلغ 413000000 ریال و ( 150000000 ریال ضرر و زیان ناشی از بیکاری و صرف وقت زیاد برای اقامه دعوی و هزینه های دادرسی و ... ) مجموعاً به مبلغ 563000000 ریال معادل پانصد و شصت و سه میلیون ریال از نامبرده اخذ و تحویل اینجانب گردد . ضمناً ب. ت. ب. اینکه 3 دانگ از مغازه اشاره شده در مالکیت خواهان م. الف. م. ب. سهم خواهان از مغازه موصوف به عنوان تامین اجرت المثل معرفی می گردد . دادگاه توجها به محتویات پرونده و ن. ب. ا. چون روابط حقوقی طرفین مستند به اجاره نامه شماره 045890مورخ 1391/6/7 م. ب. که به موجب بند 8 شرط ضمن عقد خوانده متعهد شده است چنانچه سهم خوانده را در عین مستاجره در تاریخ انقضاء تخلیه ننماید و یا بهر دلیلی از تسلیم آن به موجر خود داری نماید روزانه مبلغ یک میلیون ریال بعنوان اجرت المثل سهم خواهان بپردازد و با عنایت به شرط ضمن عقد اجاره که مقرر گردیده که در صورت عدم تخلیه در تاریخ 1392/6/7 موجر می تواند در ازای هر روز مبلغ مزبور را بعنوان اجرت المثل دریافت نماید و چون حسب محتویات پرونده مستاجر از شرط ضمن عقد اجاره تخلف نموده و بلحاظ عدم دلیل بر تخلیه در موعد مقرر یا تمدید قرارداد به میزان یک و نیم دانگ سهم خواهان ، دادگاه دعوی خواهان را ثابت تشخیص مستندا به مواد 219 و 220 و 227 و 230 قانون مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 563/000/000 ریال بابت اصل خواسته از تاریخ 1391/6/7 لغایت 1392/6/7 و پرداخت مبلغ 17/000/000 یال بابت هزینه دادرسی و مبلغ 14/712/000 ریال بابت حق الوکاله وکیل د. ح. خ. صادر و اعلام می نماید. رای صادره حضوری و ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدید نظر خواهی در محاکم تجدید نظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 105 دادگاه عمومی ( حقوقی) تهران- مجتبی فرهادی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م. الف. به طرفیت خانم م. تیموری نسبت به دادنامه شماره 559 مورخ 94/5/31 شعبه 105 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن رای به محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت مبلغ 563/000/000 ریال بابت خسارت عدم انجام تعهد موضوع قرارداد اجاره شماره 045890 ، بعلاوه پرداخت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل د. ح. ت. ن. خ. صادر شده است. دادگاه د. ا. م. از دادرسی ب. ت. ب. اینکه به موجب قرارداد مرضی الطرفین ، ت. ن. خ. متعهد به تخلیه مورد اجاره نسبت به سهم ت. ن. خ. در تاریخ انقضاء مدت اجاره ( 92/6/7 ) بوده و وجه التزام قراردادی تخلف از مفاد قرارداد روزانه یک میلیون ریال به عنوان اجرت المثل تعیین شده است. که دادنامه صادره از دادگاه بدوی در محدوده خواسته خواهان بدوی صرفا در محدوده تراضی تاریخ 92/6/7 لغایت 93/7/26 روزانه یک میلیون ریال جمعا 413/000/000 ریال بابت اصل خواسته به انضمام خسارت دادرسی و حق الوکاله وکیل بر مبنای مبلغ اخیر فاقد ایراد و اشکال اساسی بوده و اعتراض ت. ن. خ. نسبت به این قسمت از دادنامه منطبق با هیچیک از جهات مندرج در ماده 348 قانون آئین دادسی مدنی نبوده ، مستندا به ماده 358 قانون آئین دادرسی مدنی با رد تجدیدنظرخواهی دادنامه در قسمت فوق عینا تایید می شود. و اما نسبت به مبلغ یکصد و پنجاه میلیون ریال بابت ضرر و زیان ناشی از بیکاری و صرف وقت جهت طرح دعوی ، از آنجاکه در قوانین موضوعه خسارت عدم النفع قابل مطالبه نبوده بعلاوه به لحاظ عدم وجود رابطه سببیت بین زیان وارده احتمالی و اقدام ت. ن. خ. ، اساسا طرح دعوی به کیفیت مطروحه قابلیت استماع نداشته ، با پذیرش تجدیدنظرخواهی مستندا به ماده 358 قانون آئین دادرسی مدنی ، با نقض این بخش از دادنامه ، قرار رد دعوی خواهان بدوی صادر و اعلام می شود . این رای قطعی است. شعبه 32 دادگاه تجدیدنظراستان تهران - رئیس و مستشار حمیدرضا قمری - محمد کیالاشکی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی مطالبه خسارت ناشی از بیکاری و صرف وقت جهت طرح دعوی در تاریخ 31 خرداد 1395، دادگاه بدوی به دعوی مطرح شده در خصوص مطالبه اجرت المثل ایام تصرف و ضرر و زیان ناشی از عدم تخلیه یک مغازه رسیدگی و رای صادر کرد. در این دعوی، ادعا شده بود که پس از پایان مدت اجاره، متصرف از تخلیه مغازه خودداری کرده و بر اساس بند 8 قرارداد اجاره، موظف به پرداخت روزانه یک میلیون ریال به عنوان اجرت المثل است. دادگاه با استناد به مواد 219، 220، 227 و 230 قانون مدنی، خواسته را تایید و متصرف را به پرداخت مبلغ 563,000,000 ریال بابت اجرت المثل و هزینه‌های دادرسی محکوم نمود. <br>در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با تایید بخش عمده‌ای از رای بدوی، مبلغ 413,000,000 ریال بابت اصل خواسته را تایید کرد. اما در خصوص مبلغ 150,000,000 ریال به عنوان ضرر و زیان ناشی از بیکاری، به دلیل عدم قابلیت مطالبه این خسارت و عدم وجود رابطه سببیتی، این بخش از رای نقض و قرار رد دعوی صادر گردید. این رای به صورت قطعی اعلام شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/03/31 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در صورت تعیین خسارت قراردادی بابت تاخیر در تخلیه و صدور حکم بر محکومیت به پرداخت آن، خسارت بابت ضرر و زیان ناشی از بیکاری و صرف وقت جهت طرح دعوی، عدم النفع بوده و دعوی مطالبه آن به دلیل عدم وجود رابطه سببیت بین زیان وارده احتمالی و اقدام خوانده، مسموع نخواهد بود. شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1394/05/31 در خصوص دعوی خواهان خانم م. ت.س. فرزند ن. با وکالت آقای ف. م.پ. به طرفیت خوانده آقای م. الف. به خواسته مطالبه اجرت المثل ایام تصرف از تاریخ 1392/06/07 لغایت 1393/07/26 ، ماحصل ادعای خواهان چنین است که اینجانب م. ت.س. فرزند: ن. به شماره شناسنامه و کد ملی ----- ساکن چهار راه مینی سیتی شهرک قمر بنی هاشم (ع) (لویزان 3 ) بلوک 34 طبقه 11 واحد 41 از تاریخ 7 - 6 - 1391 تا مورخه 7 - 6 - 1392 ، یک و نیم دانگ از یک باب مغازه را واقع در چهار راه مینی سیتی شهرک محلاتی خ مروارید پاساژ نخل ورودی یاس طبقه زیر همکف پلاک --- به مستاجر آقای م. الف. فرزند: علی اکبر به شماره شناسنامه ( 3754 ) کد ملی ( 0066597821 ) ساکن: خ ولیعصر (عج) روبروی پارک ساعی خیابان امینی پلاک --- طبقه اول به موجب اجاره نامه شماره ( 045890 ) تنظیم شده در دفتر مشاورین املاک مسکن اول (که روگرفت آن به پیوست تقدیم می‌گردد) به عنوان اجاره واگذار اما علیرغم پایان مدت اجاره در مورخه 7 - 6 - 1392 از تخلیه مورد اجاره خودداری و بلاخره پس از شکایت از ایشان به مجتمع شماره 1 شورای حل اختلاف تهران و به موجب دستور تخلیه شماره 6 - 93 930202 مورخه 1 - 6 - 1393 صادره از حوزه 6 مجتمع شماره 1 شورای حل اختلاف تهران (که روگرفت آن به پیوست بعرض می‌رسد) آخر الامر در مورخه 26 - 7 - 1393 اقدام به تخلیه مورد اجاره نموده است، لذا به استناد بند 8 ماده 5 (شروط) توافق شده در اجاره نامه شماره ( 045890 ) خوانده آقای م. الف. موظف است به ازای هر روز پس از انقضاء تاریخ اجاره، مبلغ یک میلبیون ریال (سهم مورد اجاره اینجانب) به عنوان اجرت المثل ایام تصرف پس از اتمام قرارداد به اینجانب بپردازد، حال با عنایت به اینکه عدم تخلیه مورد اجاره بیش از یک سال طول کشیده است ،خواهان موجب ضرر و زیان مادی و معنوی به اینجانب گردیده و از آنجا که سهم یک و نیم دانگ من از مغازه موصوف، تنها منبع در آمده بنده م. ب. خواهشمند است اجرت المثل ایام تصرف (از تاریخ 7 - 6 - 1392 تا 26 - 7 - 1393 به مبلغ 413000000 ریال و ( 150000000 ریال ضرر و زیان ناشی از بیکاری و صرف وقت زیاد برای اقامه دعوی و هزینه های دادرسی و...) مجموعا به مبلغ 563000000 ریال معادل پانصد و شصت و سه میلیون ریال از نامبرده اخذ و تحویل اینجانب گردد. ضمنا ب. ت. ب. اینکه 3 دانگ از مغازه اشاره شده در مالکیت خواهان م. الف. م. ب. سهم خواهان از مغازه موصوف به عنوان تامین اجرت المثل معرفی می‌گردد. دادگاه توجها به محتویات پرونده و ن. ب. ا. چون روابط حقوقی طرفین مستند به اجاره نامه شماره 045890 مورخ 1391/06/07 م. ب. که به موجب بند 8 شرط ضمن عقد خوانده متعهد شده است چنانچه سهم خوانده را در عین مستاجره در تاریخ انقضاء تخلیه ننماید و یا بهر دلیلی از تسلیم آن به موجر خود داری نماید روزانه مبلغ یک میلیون ریال به عنوان اجرت المثل سهم خواهان بپردازد و با عنایت به شرط ضمن عقد اجاره که مقرر گردیده که در صورت عدم تخلیه در تاریخ 1392/06/07 موجر می‌تواند در ازای هر روز مبلغ مزبور را به عنوان اجرت المثل دریافت نماید و چون حسب محتویات پرونده مستاجر از شرط ضمن عقد اجاره تخلف نموده و به لحاظ عدم دلیل بر تخلیه در موعد مقرر یا تمدید قرارداد به میزان یک و نیم دانگ سهم خواهان، دادگاه دعوی خواهان را ثابت تشخیص مستندا به مواد 219 و 220 و 227 و 230 قانون مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 563/000/000 ریال بابت اصل خواسته از تاریخ 1391/06/07 لغایت 1392/06/07 و پرداخت مبلغ 17/000/000 یال بابت هزینه دادرسی و مبلغ 14/712/000 ریال بابت حق الوکاله وکیل د. ح. خ. صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره حضوری و ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدید نظر خواهی در محاکم تجدید نظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی (حقوقی) تهران- مجتبی فرهادی رای دادگاه تجدیدنظر استان شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1395/03/31 در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م. الف. به طرفیت خانم م. تیموری نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 94/5/31 شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن رای به محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت مبلغ 563/000/000 ریال بابت خسارت عدم انجام تعهد موضوع قرارداد اجاره شماره 045890 ، به علاوه پرداخت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل د. ح. ت. ن. خ. صادر شده است. دادگاه د. ا. م. از دادرسی ب. ت. ب. اینکه به موجب قرارداد مرضی الطرفین، ت. ن. خ. متعهد به تخلیه مورد اجاره نسبت به سهم ت. ن. خ. در تاریخ انقضاء مدت اجاره ( 92/6/7 ) بوده و وجه التزام قراردادی تخلف از مفاد قرارداد روزانه یک میلیون ریال به عنوان اجرت المثل تعیین شده است. که دادنامه صادره از دادگاه بدوی در محدوده خواسته خواهان بدوی صرفا در محدوده تراضی تاریخ 92/6/7 لغایت 93/7/26 روزانه یک میلیون ریال جمعا 413/000/000 ریال بابت اصل خواسته به انضمام خسارت دادرسی و حق الوکاله وکیل بر مبنای مبلغ اخیر فاقد ایراد و اشکال اساسی بوده و اعتراض ت. ن. خ. نسبت به این قسمت از دادنامه منطبق با هیچ یک از جهات مندرج در ماده 348 قانون آیین دادسی مدنی نبوده، مستندا به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی با رد تجدیدنظرخواهی دادنامه در قسمت فوق عینا تایید می‌شود. و اما نسبت به مبلغ یکصد و پنجاه میلیون ریال بابت ضرر و زیان ناشی از بیکاری و صرف وقت جهت طرح دعوی، از آنجاکه در قوانین موضوعه خسارت عدم النفع قابل مطالبه نبوده به علاوه به لحاظ عدم وجود رابطه سببیت بین زیان وارده احتمالی و اقدام تجدیدنظرخواه، اساسا طرح دعوی به کیفیت مطروحه قابلیت استماع نداشته، با پذیرش تجدیدنظرخواهی مستندا به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، با نقض این بخش از دادنامه، قرار رد دعوی خواهان بدوی صادر و اعلام می‌شود. این رای قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار