مطالبه نفقه دوران عقد

مطالبه نفقه دوران عقد خ. م.: در تاریخ 28 بهمن 1393، دادگاه بدوی به دعوی مطرح‌شده از سوی زوجه به منظور مطالبه نفقه معوقه از تاریخ 2 اسفند 1389 تا 11 شهریور 1391 رسیدگی نمود. پس از احراز رابطه زوجیت و اقرار زوج به عدم پرداخت نفقه، دادگاه با استناد به مواد 1106، 1107 و 1206 قانون مدنی، زوج را به پرداخت مبلغ 48.520.000 ریال بابت نفقه و 12.600.000 ریال بابت هزینه دادرسی محکوم کرد. این رای ظرف 20 روز قابل اعتراض در محاکم تجدیدنظر بود. پس از آن، دادگاه تجدیدنظر به تجدیدنظرخواهی زوج رسیدگی و با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، رای بدوی را نقض کرد. دادگاه اعلام نمود که زوجه در ایام مذکور در تمکین کامل نبوده و عدم مطالبه نفقه دلیلی بر عدم استحقاق وی در این خصوص م. ب.. در نتیجه، حکم بر بطلان دعوی زوجه صادر و این رای قطعی اعلام گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/11/28 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: دردوران عقد و زندگی زوجه درکنار خانواده اش، بنای طرفین بر عدم انفاق از سوی زوج است. رای دادگاه بدوی در خصوص دعوی خانم ف.خ. به طرفیت شوهرش آقای ر.ص. با وکالت آقای م.س. به خواسته مطالبه نفقه معوقه از تاریخ 1389/12/02 لغایت 1391/06/11 به انضمام خسارت دادرسی، دادگاه پس از احراز رابطه زوجیت دائم به نحو صحت بین خوانده و خواهان بر اساس اسناد سجلی و سند نکاحیه، از آنجایی که به محض وقوع عقد حقوق و تکالیف زوجین نسبت به یکدیگر برقرار می‌شود و از جمله حقوق مسلم زن از شوهرش تامین نفقه از وی م. ب. که در مانحن‌فیه خوانده با حضور در دادگاه به عدم پرداخت نفقه مورد مطالبه همسرش اقرار نموده است، لذا دادگاه به شرح صورت جلسات دادگاه دعوی خواهان را از تاریخ 1389/12/02 لغایت 1391/06/11 مقرون به واقع و قانونی تشخیص داده، به استناد مواد 1106 و 1107 و 1206 قانون مدنی، خوانده را به پرداخت مبلغ 48/520/000 ریال از بابت اصل خواسته و تسبیبا به استناد مواد 515 و 519 قانون آیین دادرسی در امور مدنی به پرداخت مبلغ 12/600/000 ریال بابت هزینه دادرسی به خواهان محکوم می‌نماید. رای صادره حضوری و ظرف 20 روز پس از ابلاغ، قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - احمدی رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای ر.ص. با وکالت آقای م.س. به طرفیت خانم ف.خ. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1393/08/26 و رای اصلاحی شماره 1394 مورخ 1393/09/12 صادره از شعبه --- دادگاه خانواده تهران که به موجب آن ت. ن. خ. به پرداخت نفقه معوقه دوران عقد بستگی از تاریخ 1389/12/02 تا تاریخ 1391/06/11 به اضافه خسارات دادرسی د. ح. ت. ن. خ. محکوم شده‌ است، وارد و موجه بوده و رای مذکور مغایر با قانون و دلایل موجود در پرونده م. ب.. زیرا اولا: بنای طرفین در دوران عقد‌ بستگی که زوجه در منزل پدری خود زندگی می‌کند، بر عدم انفاق از سوی زوج م. ب.. ثانیا: در ایام مذکور زوجه در تمکین کامل زوج نیست و وجوب نفقه زوجه بر زوج فرع بر تمکین کامل اوست. ثالثا: بر خلاف ادعای وکیل ت. ن. خ. (در دادگاه بدوی) زوجه در مدت مذکور از حق حبس استفاده ننموده است. بنا به مراتب مذکور استحقاق زوجه برای مطالبه نفقه مدت مذکور محرز نیست؛ کما اینکه عدم مطالبه نفقه مدت مذکور در آن زمان و شروع زندگی مشترک از تاریخ 1391/06/11 اماره قوی بر این است که بنای طرفین بر عدم مطالبه مدت مذکور بوده است. لذا با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، دادنامه تجدیدنظرخواسته نقض می‌گردد و حکم بر بطلان دعوی زوجه صادر می‌گردد. این رای قطعی است. رئیس و مستشار شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران بیگدلی - عظیمی