معیار تعیین مدت ملاقات فرزند توسط دادگاهمعیار مصلحت در ملاقات فرزند

معیار تعیین مدت ملاقات فرزند توسط دادگاهمعیار مصلحت در ملاقات فرزند خ. م.: در تاریخ 27 مهر 1395، دادگاه تجدیدنظر استان به تجدیدنظرخواهی نسبت به حکم صادره از شعبه‌ای از دادگاه خانواده رسیدگی کرد. ت. ن. خ. خواهان نقض حکمی بود که ملاقات نوه‌ها با پدربزرگ را به مدت 12 ساعت در هر هفته مجاز دانسته بود. دادگاه بدوی، این ملاقات را مطابق با موازین شرعی و قانونی تایید کرده و ایرادات مطرح شده از سوی ت. ن. خ. را نپذیرفته بود. ت. ن. خ. در اعتراض خود به طولانی بودن مدت ملاقات و مشکلات زبانی و روانشناختی اطفال اشاره کرد. دادگاه تجدیدنظر با استناد به ماده 351 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، مدت ملاقات را به 4 ساعت در هفته کاهش داد و زمان ملاقات را مشخص نمود. در نهایت، ضمن رد اعتراض تجدیدنظرخواه، حکم معترض عنه با اصلاحات مذکور تایید و استوار گردید و این رای طبق ماده 365 همان قانون قطعی اعلام شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/07/27 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در موضوع ملاقات، آنچه مبنا و بناء عقلاء بوده و قانونگذار نیز در قالب اقتضاء مصلحت طفل آن را مدنظر قرارداده و اختیار آن را به دادگاه سپرده است، موضوع تاثیر مثبت ملاقات نسبت به ملاقات کننده نیست؛ بلکه این تاثیر مثبت اولا بالذات متوجه اطفال و ثانیا بالعرض متوجه ملاقات کننده است؛ بنابراین دادگاه باید هنگام تعیین مدت ملاقات طفل، مصلحت و تاثیر مثبت آن بر طفل را مبنا قرار دهد. رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی خانم س. ح.ز. فرزند م.ب. از دادنامه شماره --- مورخه 1394/12/04 شعبه محترم --- دادگاه خانواده تهران که به موجب آن دعوی مطروحه از ناحیه ت. ن. خ. آقای د. الف.ف. فرزند غ. به طرفیت ت. ن. خ. به خواسته ملاقات نوه ها به نامان م. و ح. در پرونده کلاسه --- حکم به ملاقات ت. ن. خ. با نوه هایش به مدت 12 ساعت از ساعت 9 صبح روز جمعه هر هفته لغایت ساعت 9 شب روز جمعه تصدیر گردیده است وارد نیست رای صادره مطابق با موازین شرعی و قانونی اصدار یافته ایرادی از حیث شرعی و قانونی بر آن وارد نمی‌باشد استناد و استدلال محکمه محترم بدوی صحیح بوده از ناحیه ت. ا. و اعتراض مدلل و موثریکه موجبات نقض یا گسیختن دادنامه معترض عنه را در نظر دادگاه فراهم سازد به عمل نیامده است و بدیهی نیز م. ب. ملاقات با پدربزرگ برای اطفال که یکی از آنها شیرخوار و دیگری نیز 3/5 ساله است بار عاطفی بسیار تاثیرگذاری دارد اما با در نظر گرفتن این نکته که در موضوع ملاقات آنچه مبنا و بناء عقلاء بوده و منابع معتبر فقهی نیز بر آن تاکید دارد و قانونگزار نیز در قالب اقتضاء مصلحت طفل آن را مدنظر قرارداده و اختیار آن را به حاکم محکمه سپرده است موضوع تاثیر مثبت ملاقات نسبت به ملاقات کننده نیست بلکه این تاثیر مثبت اولا بالذات متوجه اطفال و ثانیا بالعرض متوجه ملاقات کننده م. ب. مواردی را تجدینظرخواه در رابطه با مدت زمان ملاقات به طور مبسوط بیان نموده که جهت رفع نقص پرونده به دادگاه بدوی جهت انجام اعاده که واحد مددکاری طی گزارش شماره 257/20 مورخه 1395/05/09 صحت آن را در رابطه با اینکه اطفال چون در ایران زندگی نکرده اند با زبان فارسی بیگانه بوده و بغیر از آن جداکردن طفل شیرخوار به مدت 12 ساعت به مصلحت طفل نبوده و موضوعات روانشناختی هر چند که در معرفی به پزشکی قانونی دچار مشکل شده اما قدر متیقن قضیه اینستکه به جهت مشکل زبان و شیرخوار بودن یکی از اطفال و کم سن بودن و وابستگی شدید به مادر مدت ملاقات به نظر طولانی بوده با احترام کامل به احساسات پاک پدربزرگ ملاقات شوندگان دادنامه معترض عنه درخور اصلاح بوده به استناد ماده 351 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379/01/21 با کاهش مدت ملاقات از 12 ساعت در هر هفته به 4 ساعت در هر هفته که در صورت عدم توافق طرفین در زمان و مکان ملاقات روز پنج شنبه ساعت 14 عصر لغایت 18 عصر همان روز در منزل مادر طفل یا منزلیکه طرفین توافق نمایند با حضور مادر اطفال تعیین و به استناد قسمت اخیر ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 79/1/21 ضمن رد اعتراض معترض دادنامه معترض عنه را با اصلاح یاد شده تائید و استوار می‌نماید رای صادره مطابق ماده 365 از همان قانون قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار فردین ارژنگی