رأی
موارد جلب موافقت سازمان میراث فرهنگی در ساخت و ساز
رأی شعبه دیوان عدالت اداری
در خصوص شکایت آقای (ج.و.) به طرفیت شهرداری تهران و اداره کل میراث فرهنگی استان تهران، به خواسته فوق الاشعار [صدور حکم به لغو دستور توقف اجرای عملیات ساختمانی]؛ ب. ت. ب. محتویات و اسناد و مدارک موجود در آن و لایحه دفاعیه طرف شکایت که در دفتر ثبت لوایح این شعبه ثبت گردیده است، صرف نظر از اینکه صرف انکار و تردید یک فرد نسبت به امضای خود و قبل از اثبات جعلیت امضای مذکور، فرد را از حقوق خود محروم نمیسازد و نقشههایی که ذیل آنها مهر و امضای سازمان میراث فرهنگی درج شده، توسط شهرداری به شاکی داده شده است، با عنایت به ماده 102 قانون شهرداری که باید موافقت میراث فرهنگی را در موقع اجرای طرحها و برنامههای مربوط به توسعه معابر و تأمین سایر احتیاجات شهری از قبیل باغهای عمومی و ایجاد تأسیسات برق و غیره قبلاً جلب نماید، این موافقت نسبت به پروانههای ساختمانی افراد سرایت نداشته و به موجب صرف نامه عادی که از طرف میراث فرهنگی به شهرداری نوشته شده باشد، چنین حقی ایجاد نمی شود و شهرداری بعد از صدور پروانه ساختمانی حق تعطیلی کار شاکی را نداشته و این اقدام هیچ اثر حقوقی و الزامی ندارد و از مصادیق ممانعت از حق م. ب. که مسئولیت آن متوجه شهرداری است. بنابراین دعوی مطروحه را ثابت تشخیص و به استناد مواد 7، 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری، ضمن صدور قرار رد دعوی وی به طرفیت خوانده ردیف دوم، به لحاظ عدم توجه دعوی به وی حکم به ورود شکایت و بیاثر بودن نامه فوق نسبت به ادامه عملیات ساختمانی وی صادر و اعلام می گردد. این رأی قطعی است.
رئیس شعبه 32 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه
کریمی تبار ـ عبدالهی
فهرست
شعبه دیوان عدالت اداری
نقد رأی
موارد جلب موافقت سازمان میراث فرهنگی در ساخت و ساز
در تاریخ 22 اسفند 1391، شعبه دیوان عدالت اداری به شکایت علیه شهرداری تهران و اداره کل میراث فرهنگی استان تهران رسیدگی کرد. خواسته شاکی لغو دستور توقف اجرای عملیات ساختمانی بود. دیوان با بررسی محتویات پرونده و لایحه دفاعیه، اعلام کرد که انکار یک فرد نسبت به امضای خود نمیتواند او را از حقوقش محروم کند و نقشههایی که دارای مهر و امضای سازمان میراث فرهنگی هستند، توسط شهرداری به شاکی ارائه شده است. بر اساس ماده 102 قانون شهرداری، جلب موافقت میراث فرهنگی برای اجرای طرحها ضروری است، اما این موافقت نسبت به پروانههای ساختمانی افراد سرایت نمیکند و نامه عادی از میراث فرهنگی به شهرداری، حق تعطیلی کار شاکی را ایجاد نمیکند. بنابراین، دیوان اقدام شهرداری را ممانعت از حق دانسته و دعوی شاکی را ثابت تشخیص داد. بر این اساس، به استناد مواد 7، 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری، حکم به ورود شکایت و بیاثر بودن نامه مذکور نسبت به ادامه عملیات ساختمانی شاکی صادر و اعلام شد که این رای قطعی است.
تاریخ دادنامه قطعی: 1391/12/22
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: جلب موافقت میراث فرهنگی در موقع اجرای طرحها و برنامههای مربوط به توسعه معابر و تامین سایر احتیاجات شهری در اطرف آثار باستانی، در خصوص صدور پروانههای ساختمانی افراد مدخلیتی نداشته و به صرف نامه عادی میراث فرهنگی، شهرداری پس از صدور پروانه ساختمانی حق تعطیلی فعالیت شاکی را ندارد.
رای شعبه دیوان عدالت اداری
در خصوص شکایت آقای (ج.و.) به طرفیت شهرداری تهران و اداره کل میراث فرهنگی استان تهران، به خواسته فوق الاشعار [صدور حکم به لغو دستور توقف اجرای عملیات ساختمانی]؛ ب. ت. ب. محتویات و اسناد و مدارک موجود در آن و لایحه دفاعیه طرف شکایت که در دفتر ثبت لوایح این شعبه ثبت گردیده است، صرف نظر از اینکه صرف انکار و تردید یک فرد نسبت به امضای خود و قبل از اثبات جعلیت امضای مذکور، فرد را از حقوق خود محروم نمیسازد و نقشههایی که ذیل آنها مهر و امضای سازمان میراث فرهنگی درج شده، توسط شهرداری به شاکی داده شده است، با عنایت به ماده 102 قانون شهرداری که باید موافقت میراث فرهنگی را در موقع اجرای طرحها و برنامههای مربوط به توسعه معابر و تامین سایر احتیاجات شهری از قبیل باغهای عمومی و ایجاد تاسیسات برق و غیره قبلا جلب نماید، این موافقت نسبت به پروانههای ساختمانی افراد سرایت نداشته و به موجب صرف نامه عادی که از طرف میراث فرهنگی به شهرداری نوشته شده باشد، چنین حقی ایجاد نمی شود و شهرداری بعد از صدور پروانه ساختمانی حق تعطیلی کار شاکی را نداشته و این اقدام هیچ اثر حقوقی و الزامی ندارد و از مصادیق ممانعت از حق م. ب. که مسئولیت آن متوجه شهرداری است. بنابراین دعوی مطروحه را ثابت تشخیص و به استناد مواد 7 ، 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری، ضمن صدور قرار رد دعوی وی به طرفیت خوانده ردیف دوم، به لحاظ عدم توجه دعوی به وی حکم به ورود شکایت و بیاثر بودن نامه فوق نسبت به ادامه عملیات ساختمانی وی صادر و اعلام میگردد. این رای قطعی است.
رئیس شعبه --- دیوان عدالت اداری - مستشار شعبه
کریمی تبار - عبدالهی
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1
موارد مرتبط 13
آرای مرتبط 10
-
رأی
هماستناد
رای شماره 581 مورخ 1398/03/28 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 102 قانون شهرداری
-
رأی
هماستناد
ابطال جزئی پروانه ساختمانی توسط دیوان عدالت اداری به دلیل عدم تطابق با مصوبات شهرسازی در طبقه چهارم ملک شیبدار تهران
ماده 102 قانون شهرداری
-
رأی
هماستناد
ابطال پروانه ساختمانی طبقه چهارم به دلیل عدم اعتبار مصوبه شورای عالی و عدم دفاع موجه شهرداری
ماده 102 قانون شهرداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000732387 مورخ 1403/03/29 هیات تخصصی اراضی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست دیوان عدالت اداری
ماده 102 قانون شهرداری
-
رأی
هماستناد
رأی شعبه دیوان عدالت اداری
ماده 102 قانون شهرداری
-
رأی
هماستناد
رأی شعبه دیوان عدالت اداری
ماده 102 قانون شهرداری
-
رأی
هماستناد
رأی شماره 581 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع ابطال بند 4 صورتجلسه مورخ 1392/04/09 کمیسیون طرح تفضیلی شهر همدان با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده 102 قانون شهرداری
-
رأی
هماستناد
موارد جلب موافقت سازمان میراث فرهنگی در ساخت و ساز
ماده 102 قانون شهرداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 461 مورخ 1384/09/13 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 102 قانون شهرداری
-
رأی
هماستناد
رأی شماره 461 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص ابطال بند یک و 2 مصوبه کمیسیون ماده 5 قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی و معماری مستقر در شهر اراک به شماره 1-82 مورخ 2/2/82 با اصلا
ماده 102 قانون شهرداری
نظریات مشورتی 2
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 224/95/7 مورخ 1395/02/08 اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص ماده 5 قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران مصوب 1351 با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده 102 قانون شهرداری در ماده 11 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/224 مورخ 1395/02/08
ماده 102 قانون شهرداری ها مصوب 1334 که با اصلاحات بعدی همچنان معتبر است
مواد مرتبط 1
-
اعمال
از این صفحه
ماده 102 — قانون شهرداری
ماده 102 قانون شهرداری که باید موافقت میراث فرهنگی را در موقع اجرای طرح ها
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
