موانع تحقق عنوان مجرمانه زنای به عنف

رأی خلاصه جریان پرونده حسب محتویات پرونده خانم م. در مورخه 09/03/92 طی شکایتی اعلام نموده که حدود یک هفته پیش با فردی به نام ب. آشنا شدم و ایشان به من پیشنهاد ازدواج داد، من با سن کمی که داشتم جواب رد دادم چندین بار ایشان از من خواست که به منزلشان بروم که نرفتم، نحوه آشنایی من با ایشان از طریق خرید بود. چون ایشان مغازه دارد نهایتاً یک روز با خواهرش در خیابان مرا سوار ماشین کردند در سطح شهر باهم گشتیم لیکن حرفی از خواستگاری شد من جواب رد دادم از ترس پدرم موضوع را به خانواده ام نگفتم تا این که یک روز در خیابان ... در حین آمدن از مدرسه جلوی مرا گرفت و گفت بیا تو را برسانم من ب. ت. ب. این که بچه مسلمان بود و قبلاً نیز سوار خودروی ایشان شده بودم سوار شدم که مجدداً بیان داشت می خواهم خانواده ام تو را ببیند که مخالفت کردم، حتی از خودرو پیاده شدم و مجدداً با اصرار او در خیابان سوار شدم مرا جلوی منزلشان در .... برد. وقتی جلو درب رسیدیم درب خودرو را قفل و به وسیله ریموت درب حیاط را باز کرد من اعتراض کردم و گفتم چرا درب خودرو را قفل کردید که ایشان گفتند ترسیدم دوباره پیاده شوید به همین خاطر درب را قفل کردم به این رفتار او شک کردم داشتم از حیاط فرار می کردم که جلوی مرا گرفت و با حیله و نیرنگ که خانواده من منتظر توست مرا به طبقه سوم برد مرا داخل منزل برد متوجه شدم داخل منزل کسی نیست شروع به دادوفریاد کردم ایشان هیچ توجهی نکردند مرا داخل اتاق کشاند و به زور به من تجاوز کرد و باعث بی آبرویی من شد. موضوع تجاوز را از پدرم ترسیدم به خواهرم گفتم و او بلافاصله به کلانتری آمد و موضوع را به کلانتری اطلاع داده، وقتی ایشان به من تجاوز کرد گفت ناراحت نباش تو را نزد پزشک متخصص می برم تا تو را به حال اول برگرداند و کسی هم شک نمی کند. من از دکتر … و نرفتم. متهم ب.، 22 ساله، توسط مأمورین دستگیر و در تحقیق اولیه از وی در مرجع انتظامی در مورد تجاوز به شاکیه اظهار داشته: قبول دارم از طریق یکی از دوستانم از طریق تلفن همدیگر را دیدیم باهم بیرون رفتیم حتی خواهرم را ایشان دید و به خواهرم گفتم من با این خانم … و در مورد تجاوز به وی گفته من ایشان را منزل بردم با میل و رغبت خودش بوده و هیچ زوری در کار نبوده است. شاکیه به پزشکی قانونی معرفی شده و مرجع مذکور پس از معاینه مشارالیها اعلام نظرکرده که ب. ت. ب. عواملی اظهارنظر در ارتباط بازمان حدوث آن امکان پذیر نبوده و لازم است جهت معاینه مجدد 3-2 روز بعد مراجعه نماید. شاکیه نیز در بازپرسی دادسرای ناحیه .... تهران اظهار داشته: 3 یا 4 ماه با ب. در تماس بودم به صورت تلفنی و بعضاً در خیابان همدیگر را می دیدیم و با ماشینش که پراید است در شهر می گشتیم تا این که هفته قبل به بهانه این که لباس خود را عوض کند و باهم بیرون برویم به اتفاق وارد منزل نامبرده شدیم نتوانستم جلوی او را بگیرم ... به من تجاوز کرد ... از او شکایت دارم به من گفت به کسی نگو تا ببرم دکتر … قبول نکردم. متهم ب. نزد قاضی کشیک دادسرا گفته است: به زور او را منزل نبردم، خواست هر دو طرف بوده که با این خانم … را کردم یعنی نمی دانم چکار کردم ... نمی دانم نزدیکی کردم یا نکردم. پرونده به شعبه .... بازپرسی دادسرای ناحیه .... تهران ارجاع شده است. پزشکی قانونی پیرو نظریه قبلی زمان حدوث را دو هفته اخیر اعلام کرد و نیز اعلام نظر کرده که در معاینه از دبر آثار ظاهری مشهود نیست. سپس بازپرس در خصوص شکایت شاکیه خانم م. علیه ب. دایر به تجاوز به عنف عقیده به صلاحیت رسیدگی دادگاه کیفری استان ابراز نموده و در خصوص اتهام آدم ربایی متهم فوق الذکر قرار منع تعقیب صادر و به موافقت دادیار اظهارنظر رسیده، سپس پرونده در شعبه .... دادگاه کیفری استان تهران مطرح شده و متهم آقای ... از وکلای دادگستری را به عنوان وکیل خود معرفی کرده است و با تقدیم لایحه دفاعیات خود از موکلش را تقدیم دادگاه کرده است. در جلسه دادرسی مورخه 20/06/92 شاکیه اظهار داشته: این آقا به بهانه عوض کردن لباس هایش مرا به خانه شان کشاند و به زور به من تجاوز کرد، از وی به عنوان تجاوز به عنف شکایت دارم. متهم نیز پس از تفهیم اتهام زنای به عنف به و. ا. د.: ایشان کلاً دو بار به منزل ما آمده اند ما قصد ازدواج داشتیم حتی خواهرم نیز در جریان بود. ایشان راضی به ازدواج بود ولی پدرش راضی نبود بعد قرار شد مدتی رفاقت کنیم تا درس ایشان تمام شود بعد برای ازدواج اقدام کنیم. دومین بار که خانه آمد گفتم بیا باهم صحبت کنیم زمانی که ایشان در منزل بود دوستم به نام م. زنگ زد و گفت بیا برویم .... گفتم باشد بعد به شاکی گفتم بیا با ماشین برسانمت چون می خواهم با م. به .... بروم گفت من خودم می روم و رفت و یک روز دیگر که ما مهمانی داشتیم زنگ زد و با قهر گفت بیا برویم کارت دارم گفتم مهمان داریم و گوشی را قطع کردم تا این که روز شنبه به من زنگ زد که من رفتم دکتر و همچون اتفاقی افتاده است. از متهم سؤال شده: آیا با شاکیه نزدیکی کرده ای یا خیر؟ که جواب داده: خیر. دادگاه از متهم سؤال نموده: ایشان توسط چه کسی ازاله بکارت شده؟ که جواب داده: نمی دانم از خودش بپرسید. سپس دادگاه از شاکیه سؤال نموده توسط چه کسی و در کجا ازاله بکارت شده اید؟ که شاکیه جواب داده: توسط متهم و در خانه خودشان همان خرداد که به خانه شان رفتم کلاً من یک بار بیشتر به خانه شان نرفته ام. از متهم سؤال شده: در این مورد چه می گویید؟ جواب داده: خانه ما آمده اند ولی من با ایشان نزدیکی نکرده ام. در مورد اظهاراتش نزد بازپرس متهم گفته: تحت فشار بودم. وکیل مدافع م. ن. د. دفاع از موکلش اظهار داشته: از شاکیه سؤال شده متهم از وی خواستگاری کرد یا خیر که شاکی اظهار داشته: خواهرش از من و از خانواده ام سؤال کردند از خواستگاری. وکیل م. ا. د.: نشانه های اجبار روی بدن شاکی وجود نداشته پس اجبار و عنفی در کار نبوده است. از شاکیه سؤال شده: آیا راضی به دخول بودید یا خیر؟ که جواب داده: راضی نبودم وقتی جیغ زدم پاشد و پنجره را بست. متهم در آخرین دفاع نیز اتهام زنای به عنف را نپذیرفته و گفته است: من این کار را انجام نداده ام. سپس اکثریت هیئت دادگاه پس از اعلام ختم رسیدگی در خصوص اتهام آقای ب. دایر به ارتکاب زنای به عنف موضوع شکایت خانم م. ب. ت. ب. محتویات پرونده اظهارات شدیداً متناقض شاکیه در مورد نحوه رفتن به منزل متهم و رابطه دوستی بین آنان دلیل کافی بر عنف بودن زنای ارتکابی متهم وجود ندارد؛ علی هذا دادگاه به استناد بند الف ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری و قاعده درأ رأی بر تبرئه متهم از زنای به عنف صادر می نماید. النهایه ب. ت. ب. اقرار متهم به داشتن رابطه جنسی با شاکیه در دادسرا و قرائن موجود در پرونده که مفید علم عادی به زنا م. ب. دادگاه به استناد مواد 230 و 211 قانون مجازات اسلامی 1392 به تحمل یک صد ضربه تازیانه به عنوان حد شرعی محکوم می نماید و پس از ابلاغ رأی شاکیه خانم م. با تقدیم لایحه ای به دادنامه صادره اعتراض نموده و پرونده برای رسیدگی به اعتراض وی به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع شده است. لایحه اعتراض شاکیه هنگام شور قرائت خواهد شد. رأی شعبه دیوان عالی کشور در خصوص تجدیدنظرخواهی خانم م. نسبت به دادنامه به شماره فوق الذکر صادره از شعبه ... دادگاه کیفری استان تهران که به موجب آن در خصوص اتهام انتسابی به آقای ب. دایر به زنای به عنف با شاکیه حکم برائت و از جهت ارتکاب زنا به یک صد ضربه حد زنا محکوم گردیده است؛ ب. ت. ب. این که ایراد و اعتراض موجهی که موجبات نقض دادنامه را ایجاب نماید به عمل نیامده و علم حاصله برای اکثریت هیئت دادگاه ب. ت. ب. محتویات پرونده و موارد مذکور در استدلال دادگاه برای صدور حکم محکومیت به نحو متعارف بوده است، لذا با رد اعتراض مستنداً به بند الف ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری دادنامه تجدیدنظرخواسته را ابرام می نماید. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه سی ام دیوان عالی کشور ـ عضو معاون کریم پور ـ اکبری فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی موانع تحقق عنوان مجرمانه زنای به عنف در تاریخ 26 آذر 1393، دادنامه‌ای در خصوص اتهام آدم‌ربایی و زنای به عنف صادر گردید. شاکی در شکوائیه خود اعلام نمود که دخترش به وسیله متهم ربوده شده است. پس از شناسایی متهم، پلیس گزارش‌هایی مبنی بر ربودن دختر به منظور ازدواج ارائه کرد. متهم در دفاعیات خود ادعا کرد که دختر با میل و رغبت به شمال آمده است. در مقابل، شاکی بیان داشت که دخترش به زور سوار خودرو شده و مورد تجاوز قرار گرفته است. پزشکی قانونی وجود آثار جراحت را تایید کرد، اما پرده بکارت دختر سالم بود. <br>دادگاه کیفری استان پس از بررسی محتویات پرونده و اظهارات شهود، متهم را از اتهام زنای به عنف تبرئه کرد و بر اساس اصل 37 قانون اساسی، به برائت او از اتهام آدم‌ربایی نیز رای داد. با این حال، متهم به اتهام زنای غیرمحصن محکوم و به تحمل یکصد ضربه تازیانه محکوم شد. پس از صدور رای، درخواست تجدیدنظر از سوی وکلای طرفین ارائه گردید. دیوان عالی کشور با تایید برائت متهم از اتهامات آدم‌ربایی و زنای به عنف، رای دادگاه را بلااشکال دانست؛ اما در خصوص زنای غیرمحصن، به دلیل عدم وجود دلایل کافی، رای را نقض و پرونده را برای رسیدگی مجدد به شعبه هم‌عرض ارجاع داد. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/09/26 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: احراز سابقه دوستی و مراودات بین شاکیه و متهم، مانع از تحقق بزه زنای به عنف است. رای خلاصه جریان پرونده آقای ح. فرزند... در شکوائیه ای اعلام داشته مورخ 30/09/91 ساعت 30/12 دختر این جانب به نام ن. را فردی به نام الف. ربوده است و تقاضای تعقیب متهم را نموده است. پلیس امنیت اخلاقی.... اقدام به شناسایی مشتکی عنه نموده و طی گزارشی به شماره 44/10/1214/04/91 - 12/10/91 اعلام نموده: فردی به هویت ع. مشهور به الف.، که قبلا خواستگار خانم ن. بوده و پاسخ منفی دریافت داشته با هماهنگی دو تن از دوستان خود برنامه ربودن وی به قصد ازدواج را طراحی و یکی از هم دانشگاهی ها وی را تعقیب و مراقب خانم ن. قرار داده و پس از اطمینان از حضور وی در مقابل دانشگاه با یک دستگاه خودرو 206 به شماره... اقدام به ربایش کرده و پلیس امنیت اخلاقی.... پس از اقداماتی متهم را در محور.... شناسایی و دستگیر و به کلانتری.... دلالت داده شده است و هنگام دستگیری با مامورین به مقابله پرداخته است (ص 92 ). متهم در اولین بازجویی به عمل آمده اظهار داشته: ربایش را قبول ندارم من و خانم ن. با میل و رغبت خودمان به شمال آمده ایم من به ایشان علاقه داشتم باهم به شمال آمدیم. خانم ن. اظهار داشته: من از دانشگاه آزاد... راه افتادم تا سوار ماشین شوم وقتی درب ماشین را باز کردم یک خودرو 206 نوک مدادی ایستاد و الف. پیاده شد من ترسیدم او درب را باز کرد و اسپری زد من مقاومت کردم ولی به زور مرا سوار کرد و من حتی در خودرو هم مقاومت کردم ولی اثری نداشت تا این که خواستم به مادرم بگویم در کدام مسیر می رویم لکن متهم فهمید گوشی مرا گرفت و سیم کارت آن را درآورد به طرف.... رفت و جایی بود که هیچ کس در آنجا نبود به زور به من تجاوز کرد بعد به....حرکت کرد و درجایی در شمال در ویلایی چند روز ماندیم.... (ص 105 ). خانم موصوف به پزشکی قانونی معرفی شده، پزشکی قانونی مورخ 13/10/91 اعلام داشته:... غیرمدخوله است، در معاینه مقعد آثار ساییدگی در حال ترمیم دیده می‌شود... در معاینه ظاهری کبودی زانوی چپ و پوست رفتگی روی انگشت سوم و پنجم دست چپ مشاهده می‌شود که کبودی طی یک هفته اخیر و پوست رفتگی روی انگشت سوم و پنجم دست چپ طی دو هفته اخیر حادث شده است (ص 128 ). بازپرس دادسرای عمومی و انقلاب.... به شرح قرار مورخ 19/10/91 با سلب صلاحیت رسیدگی از خود به صلاحیت دادگاه کیفری استان اظهارنظر کرده است: شعبه هفتم دادگاه تجدیدنظر استان اردبیل (دادگاه کیفری استان) عهده دار رسیدگی شده است. در دادگاه م. د. د. از خود می گوید: من از 4 سال پیش با خانم ن. رابطه دوستی داشتم هر دو به همدیگر علاقه داشتیم پیامک های زیادی ردوبدل می کردیم شماره تلفن وی را می دانم شماره های مختلفی داشته حدود 5 یا 6 ماه پیش با پدر و مادرم برای خواستگاری به منزلشان رفتیم پدرش مخالفت کرد و دختر هم پاسخ داد که هر چه پدرم بگوید همان است وقتی جواب رد شنیدم رها کردم و تلفن نزدم ولی ماه بعد دختر به من زنگ زد و گفت این قدر بی معرفت هستی با یک نه شنیدن کنار کشیدی و در ادامه گفت دو سه روز باهم بمانیم پدرم مجبور می‌شود قبول کند... (ص 152 ). دادگاه پس از استماع شکایت شاکیه و مدافعات متهم و وکیل وی به موجب دادنامه صادره به شرح آتی مبادرت به صدور رای نموده است: «در خصوص اتهام الف. دایر بر زنای به عنف و آدم ربایی 2 - ج.، دایر بر معاونت در آدم ربایی، با عنایت به محتویات پرونده، نظر به این که م. ر. ا. در کلیه جلسات دادگاه کیفری استان منکر بزه انتسابی شده و طبق گواهی پزشکی قانونی پرده بکارت شاکی سالم بوده است و توجها به این که دلیل کافی مبنی بر ارتکاب بزه زنا به عنف وجود ندارد، علی هذا دادگاه به استناد قاعده تدرءالحدود بالشبهات و اصل 37 قانون اساسی رای بر برائت م. ر. ا. و از اتهام زنای به عنف را صادر و اعلام می‌نماید. اما در خصوص بزه آدم ربایی و معاونت در آن با عنایت به محتویات پرونده، نظر به این که اظهارات شهود شاکی در معارض باهم م. ب. و احد از آن ها اظهار داشته که متهم به زور شاکی را به همراه خود برده و خانم س. نیز شاهد قضیه بوده، دادگاه کیفری استان شاهد اخیر را احضار کرده، مشارالیها اظهار داشته: اصلا در خودرو نبوده و ماجرای ربودن را ندیده است و خانم …. فقط به من زنگ زد که چند نفر از پسران دانشجو را با خودت بیاور و در مورد نحوه بردن خانم ش. چیزی به من نگفت. ب. ت. ب. تعارض در شهادت شهود، اظهارات آن ها فاقد ارزش قضایی بوده و علم آور نمی‌باشد. توجها به این که شهود دیگر در جلسه دادگاه کیفری استان حضور پیدا و اظهار داشته اند: م. ر. ا. و شاکی بدون هیچ گونه درگیری و اکراه به شمال آمده و حتی چند روز را نیز در شمال سپری کرده بودند و هم چنین شاکی و م. ا. د. اند قبلا باهم ارتباط داشته و قصد ازدواج داشته اند که با مخالفت پدر شاکی مواجه شده اند، نظر به این که متهمان در کلیه جلسات دادگاه کیفری استان منکر بزه انتسابی شده اند و وکلای متهم نیز ب. ت. ب. دلایل موجود در پرونده م. ر. ا. را بی گناه تلقی کرده اند، علی هذا ب. ت. ب. موارد مذکور به نظر هیات حاکم دادگاه بزه های آدم ربایی و معاونت در آن اتفاق نیفتاده و دادگاه به استناد اصل 37 قانون اساسی رای بر برائت متهمان صادر و اعلام می‌نماید. اما در مورد م. ر. ا. ب. ت. ب. شکایت شاکی، گواهی پزشکی قانونی، روابط قبلی متهم با شاکی، حرکت از اردبیل و اقامت چند روز در شمال، اقرار متهم در مرحله دادسرا و تحقیقات مقدماتی، انگیزه متهم برای ارتکاب عمل جهت رسیدن به شاکی ب. ت. ب. عرف منطقه و سایر قرائن و امارات موجود در پرونده به نظر هیات حاکم دادگاه م. ر. ا. مرتکب بزه زنای غیرمحصن شده و دادگاه به استناد مواد 88 و 105 قانون مجازات اسلامی 1370 مشارالیه را به تحمل یک صد ضربه تازیانه به عنوان حد زنای غیرمحصن محکوم می‌نماید. اما در مورد اتهام خانم ن.، نظر به این که نامبرده ادعای عنف و اکراه داشته و دلیلی نیز بر رد ادعای وی وجود ندارد، دادگاه به استناد ماده 67 قانون مذکور رای به برائت مشارالیها را صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره حضوری و ظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر در دیوان عالی کشور م. ب.. پس از ابلاغ رای صادره به م. ع. و شاکیه و وکلای آنان وکلای طرفین هر یک در ظرف مهلت قانونی با تقدیم لایحه ای تقاضای تجدیدنظر نموده اند. پرونده پس از ارسال به دیوان عالی کشور و حسب الارجاع تحت نظر قرار گرفت. رای شعبه دیوان عالی کشور در خصوص اعتراض وکلای شاکیه و م. ع. دادنامه شماره --- - 26/03/92 صادره از شعبه اول دادگاه کیفری استان اردبیل با ملاحظه محتویات پرونده و مفاد گواهی پزشکی قانونی و صدر و ذیل دادنامه و کیفیت رفتن شاکیه و متهم به آستارا و بعد شمال و رابطه آنان قبل از سفر به شمال دادنامه از جهت رای بر برائت متهم از جهت آدم ربایی و زنای به عنف بلااشکال تشخیص می‌گردد و مستندا به بند الف ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری دادنامه ابرام می‌گردد و اما در خصوص اتهام زنای غیرمحصن منتسب به آقای …. باملاحظه این که مبانی استدلال دادگاه موجه نیست و م. ن. د. دادگاه منکر شده و قرائن مورد استناد دادگاه زمینه علم نوعی را فراهم نمی آورد دادنامه از این حیث قابل ابرام نیست و مستندا به بند چهارم از شق ب ماده 265 قانون فوق الذکر ضمن نقص رسیدگی مجدد به شعبه هم عرض محول می‌گردد. رئیس شعبه سی ویکم دیوان عالی کشور - مستشار در تاریخ 19 مهر 1393، دادنامه‌ای در خصوص شکایت متهم به تجاوز به عنف صادر شد. شاکی در اظهارات خود ادعا کرد که متهم وی را به زور به منزل خود برده و به وی تجاوز کرده است. متهم در دفاعیات خود بیان داشت که رابطه میان آن‌ها consensual بوده و هیچ گونه اجبار یا عنف وجود نداشته است. بررسی‌های پزشکی قانونی نشان داد که آثار ظاهری تجاوز در شاکی مشاهده نشده و زمان وقوع حادثه را دو هفته پیش از تاریخ شکایت اعلام کرد. <br>دادگاه ب. ت. ب. تناقضات موجود در اظهارات شاکی و عدم وجود دلایل کافی برای اثبات اتهام تجاوز به عنف، متهم را از این اتهام تبرئه کرد. با این حال، به دلیل اعتراف متهم به برقراری رابطه جنسی، وی به تحمل 100 ضربه تازیانه به عنوان حد شرعی محکوم گردید. شاکی به این رای اعتراض کرد و پرونده به دیوان عالی کشور ارسال شد. دیوان عالی کشور پس از بررسی اعتراض، عدم وجود دلایل موجه برای نقض رای دادگاه را تایید و حکم صادره را تایید نمود. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/07/19 پیام: احراز رابطه دوستی بین شاکیه و متهم، مانع از تحقق بزه زنای به عنف است. حسب محتویات پرونده خانم م. در مورخه 09/03/92 طی شکایتی اعلام نموده که حدود یک هفته پیش با فردی به نام ب. آشنا شدم و ایشان به من پیشنهاد ازدواج داد، من با سن کمی که داشتم جواب رد دادم چندین بار ایشان از من خواست که به منزلشان بروم که نرفتم، نحوه آشنایی من با ایشان از طریق خرید بود. چون ایشان مغازه دارد نهایتا یک روز با خواهرش در خیابان مرا سوار ماشین کردند در سطح شهر باهم گشتیم لیکن حرفی از خواستگاری شد من جواب رد دادم از ترس پدرم موضوع را به خانواده ام نگفتم تا این که یک روز در خیابان... در حین آمدن از مدرسه جلوی مرا گرفت و گفت بیا تو را برسانم من ب. ت. ب. این که بچه مسلمان بود و قبلا نیز سوار خودروی ایشان شده بودم سوار شدم که مجددا بیان داشت می خواهم خانواده ام تو را ببیند که مخالفت کردم، حتی از خودرو پیاده شدم و مجددا با اصرار او در خیابان سوار شدم مرا جلوی منزلشان در.... برد. وقتی جلو درب رسیدیم درب خودرو را قفل و به وسیله ریموت درب حیاط را باز کرد من اعتراض کردم و گفتم چرا درب خودرو را قفل کردید که ایشان گفتند ترسیدم دوباره پیاده شوید به همین خاطر درب را قفل کردم به این رفتار او شک کردم داشتم از حیاط فرار می کردم که جلوی مرا گرفت و با حیله و نیرنگ که خانواده من منتظر توست مرا به طبقه سوم برد مرا داخل منزل برد متوجه شدم داخل منزل کسی نیست شروع به دادوفریاد کردم ایشان هیچ توجهی نکردند مرا داخل اتاق کشاند و به زور به من تجاوز کرد و باعث بی آبرویی من شد. موضوع تجاوز را از پدرم ترسیدم به خواهرم گفتم و او بلافاصله به کلانتری آمد و موضوع را به کلانتری اطلاع داده، وقتی ایشان به من تجاوز کرد گفت ناراحت نباش تو را نزد پزشک متخصص می برم تا تو را به حال اول برگرداند و کسی هم شک نمی کند. من از دکتر … و نرفتم. متهم ب.، 22 ساله، توسط مامورین دستگیر و در تحقیق اولیه از وی در مرجع انتظامی در مورد تجاوز به شاکیه اظهار داشته: قبول دارم از طریق یکی از دوستانم از طریق تلفن همدیگر را دیدیم باهم بیرون رفتیم حتی خواهرم را ایشان دید و به خواهرم گفتم من با این خانم … و در مورد تجاوز به وی گفته من ایشان را منزل بردم با میل و رغبت خودش بوده و هیچ زوری در کار نبوده است. شاکیه به پزشکی قانونی معرفی شده و مرجع مذکور پس از معاینه مشارالیها اعلام نظرکرده که ب. ت. ب. عواملی اظهارنظر در ارتباط بازمان حدوث آن امکان پذیر نبوده و لازم است جهت معاینه مجدد 3 - 2 روز بعد مراجعه نماید. شاکیه نیز در بازپرسی دادسرای ناحیه.... تهران اظهار داشته: 3 یا 4 ماه با ب. در تماس بودم به صورت تلفنی و بعضا در خیابان همدیگر را می دیدیم و با ماشینش که پراید است در شهر می گشتیم تا این که هفته قبل به بهانه این که لباس خود را عوض کند و باهم بیرون برویم به اتفاق وارد منزل نامبرده شدیم نتوانستم جلوی او را بگیرم... به من تجاوز کرد... از او شکایت دارم به من گفت به کسی نگو تا ببرم دکتر … قبول نکردم. متهم ب. نزد قاضی کشیک دادسرا گفته است: به زور او را منزل نبردم، خواست هر دو طرف بوده که با این خانم … را کردم یعنی نمی دانم چکار کردم... نمی دانم نزدیکی کردم یا نکردم. پرونده به شعبه.... بازپرسی دادسرای ناحیه.... تهران ارجاع شده است. پزشکی قانونی پیرو نظریه قبلی زمان حدوث را دو هفته اخیر اعلام کرد و نیز اعلام نظر کرده که در معاینه از دبر آثار ظاهری مشهود نیست. سپس بازپرس در خصوص شکایت شاکیه خانم م. علیه ب. دایر به تجاوز به عنف عقیده به صلاحیت رسیدگی دادگاه کیفری استان ابراز نموده و در خصوص اتهام آدم ربایی متهم فوق الذکر قرار منع تعقیب صادر و به موافقت دادیار اظهارنظر رسیده، سپس پرونده در شعبه.... دادگاه کیفری استان تهران مطرح شده و متهم آقای... از وکلای دادگستری را به عنوان وکیل خود معرفی کرده است و با تقدیم لایحه دفاعیات خود از موکلش را تقدیم دادگاه کرده است. در جلسه دادرسی مورخه 20/06/92 شاکیه اظهار داشته: این آقا به بهانه عوض کردن لباس هایش مرا به خانه شان کشاند و به زور به من تجاوز کرد، از وی به عنوان تجاوز به عنف شکایت دارم. متهم نیز پس از تفهیم اتهام زنای به عنف به و. ا. د.: ایشان کلا دو بار به منزل ما آمده اند ما قصد ازدواج داشتیم حتی خواهرم نیز در جریان بود. ایشان راضی به ازدواج بود ولی پدرش راضی نبود بعد قرار شد مدتی رفاقت کنیم تا درس ایشان تمام شود بعد برای ازدواج اقدام کنیم. دومین بار که خانه آمد گفتم بیا باهم صحبت کنیم زمانی که ایشان در منزل بود دوستم به نام م. زنگ زد و گفت بیا برویم.... گفتم باشد بعد به شاکی گفتم بیا با ماشین برسانمت چون می خواهم با م. به.... بروم گفت من خودم می روم و رفت و یک روز دیگر که ما مهمانی داشتیم زنگ زد و با قهر گفت بیا برویم کارت دارم گفتم مهمان داریم و گوشی را قطع کردم تا این که روز شنبه به من زنگ زد که من رفتم دکتر و همچون اتفاقی افتاده است. از متهم سوال شده: آیا با شاکیه نزدیکی کرده ای یا خیر؟ که جواب داده: خیر. دادگاه از متهم سوال نموده: ایشان توسط چه کسی ازاله بکارت شده؟ که جواب داده: نمی دانم از خودش بپرسید. سپس دادگاه از شاکیه سوال نموده توسط چه کسی و در کجا ازاله بکارت شده اید؟ که شاکیه جواب داده: توسط متهم و در خانه خودشان همان خرداد که به خانه شان رفتم کلا من یک بار بیشتر به خانه شان نرفته ام. از متهم سوال شده: در این مورد چه می گویید؟ جواب داده: خانه ما آمده اند ولی من با ایشان نزدیکی نکرده ام. در مورد اظهاراتش نزد بازپرس متهم گفته: تحت فشار بودم. وکیل مدافع م. ن. د. دفاع از موکلش اظهار داشته: از شاکیه سوال شده متهم از وی خواستگاری کرد یا خیر که شاکی اظهار داشته: خواهرش از من و از خانواده ام سوال کردند از خواستگاری. وکیل م. ا. د.: نشانه های اجبار روی بدن شاکی وجود نداشته پس اجبار و عنفی در کار نبوده است. از شاکیه سوال شده: آیا راضی به دخول بودید یا خیر؟ که جواب داده: راضی نبودم وقتی جیغ زدم پاشد و پنجره را بست. متهم در آخرین دفاع نیز اتهام زنای به عنف را نپذیرفته و گفته است: من این کار را انجام نداده ام. سپس اکثریت هیات دادگاه پس از اعلام ختم رسیدگی در خصوص اتهام آقای ب. دایر به ارتکاب زنای به عنف موضوع شکایت خانم م. ب. ت. ب. محتویات پرونده اظهارات شدیدا متناقض شاکیه در مورد نحوه رفتن به منزل متهم و رابطه دوستی بین آنان دلیل کافی بر عنف بودن زنای ارتکابی متهم وجود ندارد؛ علی هذا دادگاه به استناد بند الف ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و قاعده درا رای بر تبرئه متهم از زنای به عنف صادر می‌نماید. النهایه ب. ت. ب. اقرار متهم به داشتن رابطه جنسی با شاکیه در دادسرا و قرائن موجود در پرونده که مفید علم عادی به زنا م. ب. دادگاه به استناد مواد 230 و 211 قانون مجازات اسلامی 1392 به تحمل یک صد ضربه تازیانه به عنوان حد شرعی محکوم می‌نماید و پس از ابلاغ رای شاکیه خانم م. با تقدیم لایحه ای به دادنامه صادره اعتراض نموده و پرونده برای رسیدگی به اعتراض وی به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع شده است. لایحه اعتراض شاکیه هنگام شور قرائت خواهد شد. در خصوص تجدیدنظرخواهی خانم م. نسبت به دادنامه به شماره فوق الذکر صادره از شعبه... دادگاه کیفری استان تهران که به موجب آن در خصوص اتهام انتسابی به آقای ب. دایر به زنای به عنف با شاکیه حکم برائت و از جهت ارتکاب زنا به یک صد ضربه حد زنا محکوم گردیده است؛ ب. ت. ب. این که ایراد و اعتراض موجهی که موجبات نقض دادنامه را ایجاب نماید به عمل نیامده و علم حاصله برای اکثریت هیات دادگاه ب. ت. ب. محتویات پرونده و موارد مذکور در استدلال دادگاه برای صدور حکم محکومیت به نحو متعارف بوده است، لذا با رد اعتراض مستندا به بند الف ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری دادنامه تجدیدنظرخواسته را ابرام می‌نماید. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه سی ام دیوان عالی کشور - عضو معاون در تاریخ 9 آذر 1393، شعبه اول دادگاه کیفری استان حکمی صادر کرد که در آن، شاکی به اتهام تجاوز به عنف و آزار و اذیت علیه متهم شکایت کرده بود. شاکی ادعا کرد که به عنوان مسافر سوار بر خودروی متهم شده و در ویلا مورد آزار قرار گرفته است. متهم ضمن انکار اتهام تجاوز، بیان داشت که شاکی به دلیل اختلافات مالی و خانوادگی، او را متهم کرده است. پس از بررسی شواهد و اظهارات طرفین، دادگاه به این نتیجه رسید که اتهام تجاوز به عنف به دلیل عدم وجود دلایل کافی محرز نیست و بر اساس اصل برائت، متهم را از این اتهام تبرئه کرد. با این حال، در خصوص رابطه نامشروع مادون زنا، ب. ت. ب. اقرار ضمنی متهم، او را به 99 ضربه شلاق تعزیری محکوم نمود. متهم به این حکم اعتراض کرد و پرونده به دیوان عالی کشور ارسال شد. دیوان عالی کشور پس از بررسی، حکم محکومیت را تایید و اعتراض متهم را رد کرد. این رای قطعی و لازم‌الاجرا است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/09/09 خانم م. در مورخه 20/06/92 طی شکوائیه ای به دادسرای عمومی و انقلاب.... عنوان نموده که به عنوان مسافر به یک سواری سوار شدم که بعدا متوجه شدم شخصی به نام ک. بنده را برده و در شهرک.... توی ویلا به این جانبه تجاوز کرده است. یک نفر همراه ک. بوده و دخترعمویم به نام م. همراه بنده بوده وی را مورد ضرب و شتم عمدی قرار داده اند. در این مدت بنده را تهدید کرد و از ترس شکایت نکردم. شاکیه به پزشکی قانونی معرفی شده و مرجع مذکور پس از معاینه مشارالیها اعلام نظر کرده که... مدخوله است. ک. در تحقیق مقدماتی از وی در مرجع انتظامی در مورد شکایت شاکیه اظهار داشته: قبول ندارم (تجاوز به شاکیه را) این خانم و خانواده آن ها حدود 4 سال با خانواده ما رفت وآمد داشتند و در تمامی مراسم های مختلف ما حضور داشتند حتی برای دایی بنده به نام.... به عنوان فروشنده مغازه بدلیجات واقع در.... کار می کردند. قبل از آن هم مدتی در مخابرات کار می کردند باهم همکاری داشتیم برای خرید شارژ و سیم کارت موبایل مدتی هم پیش یکی از دوستان بنده شیرینی پزی کار می کردند و خیلی مسائل کاری و رفت وآمدهای دیگر، ضمنا 7 - 8 ماه پیش قرار بود برای کار با یک دستگاه چاپ باهم شراکت کنیم دستگاه توسط بنده خریداری شد وقتی قرار شد این خانم … را بدهند با خانواده خود دچار یک مسائل خانوادگی شدند و همه چیز را انداختند تقصیر بنده و پول شراکت را نداد. از همان موقع یکسری مشکلات پیش آمد همین خانم … می دانستند بنده مقصر نیستم پشت بنده بودند وقتی اختلافات بیشتر شده به خاطر طرفداری از خانواده همه چیز را انکار کردند و شروع کردند به تهمت زدن و پاپوش درست کردند برای بنده. ضمنا این خانم به گفته خودشان در این چند سال با خیلی ها رابطه دوستی داشتند و گفتند اکثرا برای رابطه جنسی دنبال ایشان بودند و اکثرا هم ایشان را تهدید و اذیت می کردند این خانم را در محل به اسم.... می شناسند. به دستور معاون دادستان پرونده به دادگاه کیفری استان ارسال و جهت رسیدگی به شعبه اول دادگاه‌های مذکور ارجاع می‌شود. در دادگاه کیفری استان شاکیه خانم م. اظهار داشته: این آقا به همراه دوستش دو سه سال پیش مرا به همراه دخترعمویم به عنوان مسافر سوار کردند و بردند سمت.... وارد ویلا شد مرا و دخترعمویم را با تهدید و چاقو به داخل بردند و ما را از هم جدا کردند و شروع کردند به آزار و اذیت چون ما مقاومت کردیم شروع کردند به کتک زدن و فیلم گرفتند خواستند تجاوز کنند ولی ما مقاومت کردیم و نتوانستند کاری بکنند ما را، مجبور شدند ازآنجا دور کنند و بردند در محل پیاده کردند... بعدازآن این آقا به واسطه فیلمی که از ما داشت شروع به تهدید کرد و از من می خواست که من پدرم را مجبور کنم با ایشان شراکت کنند (شراکت کاری) قبل از عید می خواست ازدواج کند به بهانه عذرخواهی از من و این که فیلم را می خواهد پاک کند مرا کشاند به منزل خودش و تجاوز کرد. از شاکیه سوال شده: چرا رفتی به منزل ایشان؟ می گفتی خودش فیلم را پاک کند که شاکیه جواب داده: من از ترس آبروی خودم و خانواده ام رفتم. دادگاه خطاب به متهم سوال نموده و در مورد اتهامات دایر به زنای به عنف با شاکیه چه دفاعی داری؟ که متهم پاسخ داده: اولا این خانم … در مخابرات کار می کرد و رفیق مرا هم می شناخت دخترعمویش با آن دوست من رابطه داشت تماس تلفنی داشتند یک روز تلفنی به من گفت دخترعمویش می خواهد دوستت را ترک کند من هم به دوستم گفتم او هم از این موضوع ناراحت شد ما اصلا مسافرکشی نمی کنیم چهار سال رفت وآمد داشتیم چطور به عنوان مسافر سوار کرده ایم باغی که این خانم می گوید من نمی شناسم ولی این خانم به من گفته بود دوست من او را برده و تجاوز کرده است من با او درگیر شدم او را زدم او دست روی قرآن گذاشت که این کار را نکرده است. من کاری نکرده ام. سوال شده: آیا از این خانم … پاسخ داده: من چنین کاری نکرده ام. دادگاه خطاب به شاکیه پرسیده: آیا از این آقا sms تهدیدآمیز داری؟ که شاکیه جواب داده: بله همه اش تهدید می کرد نوشته است آیا دوست داری برادرت تو را لخت ببیند و غیره. م. ا. د.: smsهای شما را هم من دارم. شاکیه شماره تلفنی که متهم برای وی sms فرستاده....... اعلام کرده است و در مورد شماره خودش گفته خط قبلی ام را حفظ نیستم بعدا می گویم. سپس دادگاه به متهم رابطه نامشروع مادون زنا به اکراه تفهیم نموده که وی در دفاع اظهار داشته: رابطه کاری باهم داشتیم و در آخرین دفاع نیز اظهار داشته: رابطه خانوادگی داشتیم، رفت وآمد داشتیم. سپس دادگاه پس از اعلام ختم رسیدگی در خصوص اتهام آقای ک. دایر به برقراری رابطه نامشروع مادون زنا به اکراه با خانم م. با عنایت به محتویات پرونده و تحقیقات انجام شده و حسب اقرار ضمنی متهم در خصوص برقراری رابطه نامشروع مادون زنا دادگاه نیز بزه انتسابی را محرز و ثابت تشخیص و مستندا به ماده 637 قانون مجازات اسلامی نامبرده را به 99 ضربه شلاق تعزیری محکوم می‌نماید. در خصوص اتهام دیگر متهم دایر به تجاوز به عنف به شاکیه مذکور به لحاظ فقد دلیل کافی مثبت جرم و حکومت اصل برائت به استناد اصل 37 قانون اساسی و ماده 177 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری حکم به برائت متهم از بزه انتسابی اخیر صادر می‌نماید. پس از ابلاغ رای م. ع. ب. تقدیم لایحه ای به حکم محکومیت صادره نسبت به وی اعتراض نموده و پرونده برای رسیدگی به اعتراض وی به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع گردیده است. لایحه تقدیمی معترض هنگام شور قرائت خواهد شد. در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ک. نسبت به آن قسمت از دادنامه به شماره فوق الذکر صادره از شعبه اول دادگاه کیفری استان البرز که به موجب آن مشارالیه به اتهام رابطه نامشروع مادون زنا به اکراه به تحمل 99 ضربه شلاق تعزیری محکوم گردیده است؛ ب. ت. ب. این که ایراد و اعتراض موجهی که موجبات نقض دادنامه را در آن قسمت ایجاب نماید به عمل نیامده و رای محکومیت صادره ب. ت. ب. محتویات پرونده ازجمله اظهارات متهم در جلسه دادرسی مورخه 22/07/92 صادر گردیده است که مطابق با موازین قانونی و شرعی است، لذا با رد اعتراض مستندا به بند الف ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری دادنامه تجدیدنظرخواسته را در قسمت فوق الذکر ابرام می‌نماید. رای صادره قطعی است.