نحوه اعمال حق طلاق از جانب زوج

رأی خلاصه جریان پرونده خلاصه جریان پرونده: در تاریخ ۱۴۰۰/۵/۷ اقای م. ا. بطرفیت همسرش خانم و. ز. و دادخواستی بخواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق بدلیل ترک زندگی مشترک از سوی خوانده و عدم تمکین وی تقدیم نموده که حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد. در جلسه رسیدگی مورخ ۱۴۰۰/۷/۱۸ خواهان حضور نیافته ولی طی لایحه تقدیمی مدافعات خود را بیان نموده است. خوانده ( زوجه ) در دادگاه حضور یافته و اظهار داشت بنده همسر شرعی و قانونی خواهان می باشم از تاریخ ۱۴۰۰/۱/۱ تاکنون بعنوان مستاجر در منزل ف. ع. در بخش *ان زندگی می کنم و د. ان جزی حوزه قضایی *را دارم. کپی سامانه ثنا محل اقامت بنده در حوزه قضایی *را تایید مینماید. ضمنا مهریه بنده تعیین تکلیف و رای صادر و در مرحله اجرای حکم م. ب.. و جهیزیه را تحویل گرفتم و درخصوص نفقه معوقه چون حکم تمکین صادر شده خواسته ای ندارم. تقاضای ارجاع امر به کارشناس جهت تعیین نفقه ایام عده و اجرت المثل و نحله را دارم. فاقد فرزند مشترک هستیم بنده حاضر به طلاق نیستم و حاضر به تمکین می باشم. دادگاه ضمن اعلام ختم رسیدگی بموجب دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۰/۷/۲۰ بلحاظ اقامت خوانده در *باستناد مواد ۱۱ و ۲۶ و ۲۷ قانون ایین دادرسی مدنی قرار عدم صلاحیت خ. ر. ب. شایستگی محاکم عمومی حقوقی *صادر نموده که پس از وصول پرونده به دادگستری شهرستان *حسب الارجاع در شعبه *حقوقی ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد در جلسه رسیدگی مورخ ۱۴۰۰/۸/۲۴ خواهان با ارسال لایحه ای دفاعیات خود را بیان نموده و زوجه خوانده در دادگاه حضور یافته و اظهار داشت حاضر به طلاق و جدایی نیستم لکن اگر زوج اصرار دارد. نفقه ایام عده و اجرت المثل شش سال که با ایشان زندگی کرده ام را میخواهم. دادگاه قرار ارجاع امر بداوری صادر نموده و زوجه را جهت ازمایش بارداری به شبکه بهداشت و درمان *معرفی نموده است. در جوابیه واصله از شبکه یاد شده نتیجه ازمایش بارداری زوجه منفی اعلام گردید. داوران منتخب زوجین هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند. سرانجام دادگاه پس از اظهار عقیده قاضی مشاور بموجب دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۰/۹/۳۰ پس از انعکاس خواسته خواهان و اعلام احراز وجود علقه زوجیت دائم بین طرفین با اعلام اینکه مساعی دادگاه و تلاش داوران در اصلاح ذات البین و ترغیب زوجین به ادامه زندگی مشترک موثر واقع نشده و خواهان همچنان بر طلاق اصرار دارد. لذا با لحاظ نظریه قاضی مشاور و قاعده فقهی الطلاق بید من اخذ بالساق باستناد ماده ۱۱۳۳ قانون مدنی و مواد ۲۴ و ۲۶ و ۲۷ و ۲۸ قانون حمایت خانواده مصوب سال ۱۳۹۱ گواهی عدم امکان سازش بین زوجین جهت اجرای صیغه طلاق از نوع رجعی و ثبت رسمی ان صادر نموده و در اجرای ماده ۲۹ قانون حمایت خانواده مقرر داشته که زوجین فرزند مشترکی ندارند و درخصوص مهریه زوجه حکم مقتضی صادر شده است.و درخصوص نفقه معوقه حکم مقتضی صادر شده است.لکن نفقه ایام عده ماهیانه بیست میلیون ریال تعیین میگردد. که زوج مکلف به پرداخت ان به زوجه م. ب.. و ب. ت. ب. ایام زوجیت و جمیع جهات مبلغ هفتاد میلیون تومان بابت اجرت المثل تعیین میگردد. و زوج مکلف به پرداخت ان د. ح. زوجه م. ب.. اجرای صیغه طلاق منوط به پرداخت حقوق مالی زوجه م. ب.. طلاق از نوع رجعی و عده ان سه طهر است. مدت اعتبار گواهی صادره سه ماه از تاریخ ابلاغ رای قطعی یا قطعی شدن رای است. خواهان ( زوج ) در مهلت قانونی با تقدیم دادخواست نسبت به ان تجدیدنظرخواهی نموده و عمده اعتراض وی در مورد اجرت المثل و نفقه ایام عده تعیین شده م. ب.. که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر *وارد رسیدگی شده و جهت تعیین میزان اجرت المثل و نفقه استحقاقی زوجه موضوع را به کارشناس ارجاع نموده و کارشناس منتخب دادگاه بشرح نظریه کتبی تقدیمی میزان اجرت المثل ایام زندگی مشترک زوجه از تاریخ ۱۳۹۳/۲/۴ لغایت ۱۳۹۸/۹/۳ ( تاریخ تفریق جسمانی ) جمعا مبلغ یکصد و پنجاه و شش میلیون و یکصد و پنجاه هزار ریال و نفقه معوقه زوجه از تاریخ ۱۳۹۸/۷/۱ لغایت پایان سال ۱۳۹۸ از قرار ماهیانه هشتصد و ده هزار تومان جمعا بمبلغ چهل و هشت میلیون و ششصد هزار ریال و از تاریخ ۱۳۹۹/۱/۱ لغایت پایان سال ۱۳۹۹ از قرار ماهیانه نهصد هزار تومان جمعا بمبلغ یکصد و هشت میلیون ریال و از تاریخ ۱۴۰۰/۱/۱ تا اجرای حکم ماهیانه بمبلغ ده میلیون ریال تعیین و اعلام نموده است. و متعاقبا طی نظریه تکمیلی مورخ ۱۴۰۰/۱۱/۹ میزان اجرت المثل ایام زندگی مشترک زوجه از تاریخ ۱۳۹۳/۲/۴ لغایت ۱۳۹۸/۹/۳ را جمعا بمبلغ یکصد و چهل میلیون و چهارصد و پنجاه هزار ریال تعیین و اصلاح نموده است. پس از ابلاغ نظریات کارشناس به طرفین ، فقط خ. ب. ن. کارشناس در قسمت مربوط به نفقه معوقه تعیین شده برای زوجه اعتراض نموده و اعلام داشته که طی دادنامه شماره ۲۷۳ – ۹۹ حکم بر بیحقی ایشان صادر گردیده و زوجه مستحق نفقه نمی باشد. و هم چنین بموجب حکم شماره ۱۰۴۲ – ۹۸ به تمکین محکوم شده و استحقاق نفقه را ندارد. سرانجام دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و بموجب دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۱۵ با اعلام اینکه درخصوص نفقه معوقه قبلا رای مقتضی صادر شده و حکم به تمکین زوجه صادر گردیده و ظاهرا تمکین انجام نگرفته لذا نفقه ایام عده شامل نمیشود. و با نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته به استناد ماده ۳۵۸ قانون ایین دادرسی مدنی حکم به بیحقی ت. ن. خ. در این قسمت صادر نموده و درخصوص اجرت المثل ایام زوجیت ب. ت. ب. نظریه کارشناس که از هرگونه تعرضی مصون مانده است.باستناد ماده مرقوم با اصلاح مبلغ اجرت المثل بمبلغ ۱۴۴/۴۵۰/۰۰۰ ریال دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ ۱۴۰۰/۱۲/۱۶ به طرفین دعوی ابلاغ شد و ز. د. ت. ۱۴۰۰/۱۲/۲۵ با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجام خواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست فرجامی و لایحه جوابیه به هنگام شور قرائت میگردد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. ع. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد: رأی متن رأی رای شعبه فرجام خواهی خانم و. ز. نسبت به دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۱۵ شعبه *متضمن اصلاح و تایید دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۰/۹/۳۰ اصداری از شعبه *که بموجب ان به درخواست زوج ( فرجام خوانده ) گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق با لحاظ حقوق مالی متعلق به زوجه ( ف. خ. ) صادر گردیده است ، ب. ت. ب. جامع اوراق و محتویات پرونده وارد و موجه نیست. زیرا ، زوج فرجام خوانده که متقاضی طلاق همسرش بوده در راستای مقرره ماده ۱۱۳۳ قانون مدنی اختیار دارد. هر وقت که بخواهد با اخذ مجوز از دادگاه و رعایت مقررات شرعی و قانونی و پرداخت حقوق استحقاقی زوجه بصورت نقد همسرش را مطلقه نماید. و مخالفت و عدم رضایت ز. ف. خ. درخصوص مورد موثر در مقام نبوده و مانع اجرای طلاق از سوی زوج نخواهد بود. بعلاوه در اجرای ماده ۲۹ قانون حمایت خانواده مصوب سال ۱۳۹۱ راجع به حقوق قانونی زوجه شامل مهریه و نفقه معوقه و نفقه ایام عده و اجرت المثل ایام زندگی مشترک در ارای مرقوم تعیین تکلیف و اتخاذ تصمیم بعمل امده است.و چون زوجه سابقا در پرونده جداگانه ای نفقه معوقه خود را مطالبه نموده و بلحاظ عدم تمکین وی حکم بر بی حقی ایشان صادر گردیده و از طرفی حسب دادنامه پیوست پرونده زوجه به تمکین از زوج محکوم گردیده و مستفاد از اظهارات او بشرح منعکس در دادخواست فرجامی تمکینی از سوی مشارالیها انجام نگرفته است.و هم چنین بر اساس نظریه کارشناس که مصون از اعتراض ز. ف. خ. باقیمانده میزان اجرت المثل ایام زندگی مشترک تعیینی در دادنامه بدوی مورد اصلاح قرار گرفته است. لذا تشخیص دادگاه بر عدم استحقاق ز. ن. ب. نفقات ایام معوقه و ایام عده و هم چنین اقدام دادگاه به اصلاح رقم اجرت المثل تعیینی در دادنامه بدوی صایب و موجه بوده و اعتراض ف. خ. درخصوص موارد یاد شده در حدی نیست که خلل و خدشه ای بر استنباط و تشخیص دادگاه وارد و موجبات نقض دادنامه فرجام خواسته را فراهم سازد. بنابراین دادنامه فرجام خواسته با لحاظ مجموع اوراق و محتویات پرونده مطابق موازین شرعی و مقررات قانونی اصدار یافته و از حیث رعایت اصول و قواعد دادرسی ایراد موثری بر دادنامه مرقوم مترتب نمی باشد. لهذا ضمن رد فرجام خواهی ف. خ. باستناد مواد ۳۷۰ و ۳۹۶ قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته ابرام میگردد. رییس شعبه *: ح. ع. مستشار: ح. م. ه. مستشار: م. ح. م. فهرست خلاصه جریان پرونده متن رأی نقد رأی نحوه اعمال حق طلاق از جانب زوج در تاریخ 29 آبان 1400، درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش به منظور اجرای صیغه طلاق به دلیل اختلافات و سوء رفتار طرف مقابل ارائه گردید. در جلسه رسیدگی که در تاریخ 11 بهمن 1400 برگزار شد، درخواست طلاق به دلیل عدم تفاهم اخلاقی و مدت طولانی زندگی جداگانه مطرح شد. طرف مقابل نیز به عدم رضایت خود به طلاق اشاره کرده و خواستار پرداخت حقوق مالی از جمله مهریه و نفقه شد. دادگاه پس از ارجاع به داوری و دریافت نظرات داوران مبنی بر عدم امکان سازش، به موجب دادنامه‌ای، گواهی عدم امکان سازش را صادر و اعلام نمود که حقوق مالی زوجه باید پرداخت گردد. این دادنامه در تاریخ 17 خرداد 1401 در مرحله تجدیدنظر تایید شد و پس از ابلاغ، نسبت به آن فرجام‌خواهی صورت گرفت. دیوان عالی کشور در تاریخ مقرر، فرجام‌خواهی را غیر وارد دانسته و دادنامه‌های قبلی را تایید کرد. تصمیم دیوان بر اساس مواد 1133 قانون مدنی و 29 قانون حمایت خانواده اتخاذ گردید و اعلام شد که مخالفت زوجه مانع اجرای طلاق نخواهد بود. در نتیجه، فرجام‌خواهی رد و دادنامه فرجام‌خواسته ابرام گردید. در تاریخ1400/08/29 خانم م. م. چ. به وکالت از طرف اقای ق. ک. به طرفیت خانم ا. ج. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق بدلیل اختلافات حاصله وسوی رفتار خوانده تقدیم نموده که پس از اعلام شعبه *مبنی بر عدم حصول سازش بین طرفین حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار می‌گیرد در جلسه رسیدگی مورخ 1400/11/11 که با حضور وکلای زوجین (خانم ل. ر. گ. ت. وکیل پ. ی. د. ب. ت. و. ازجانب خوانده (زوجه) اعلام وکالت نموده است) تشکیل گردیده وکیل خ. ا. د. خواسته ب. ش. د. تقدیمی است.و به جهت عدم تفاهم اخلاقی زوجین تقاضای طلاق داریم و ازدواج دوم است.و مدت طولانی م. ب.. که جداگانه زندگی می کنند و پس از مشخص شدن حقوق مالی ناشی از زوجیت برابر قانون پرداخت خواهد شد وکیل زوجه (خوانده) اظهار داشت موکل خواسته خواهان را قبول ندارد. و راضی به طلاق نیست فرزند مشترک صغیر ندارند و موکل باردار نیست و نمیخواهد زندگی متلاشی شود. و حقوق مالی وی را درصورتی که زوج از اختیار قانونی بخواهد استفاده کند باید پرداخت نماید. مهریه و نفقه تا پایان عده و جهیزیه جداگانه مطالبه شده و طرفین در خصوص بقیه حقوق مالی زوجه به پرداخت سیصد میلیون ریال توافق نمودند دادگاه قرار ارجاع امر بداوری صادر نموده و داور منتخب خواهان و داور منصوب خوانده هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند. سرانجام دادگاه پس ازاظهار عقیده قاضی مشاور ختم دادرسی را اعلام و به موجب دادنامه شماره *مورخ 1401/01/21 پس از ذکر خواسته خواهان و اعلام احراز وجود علقه زوجیت دائم بین طرفین با اعلام اینکه مساعی دادگاه و داوران در اصلاح ذات البین و سازش به ادامه زندگی مشترک موثر واقع نگردیده و زوج کماکان اصرار بر طلاق دارد. لذا با لحاظ نظر موافق قاضی مشاور خواسته خ. ر. و. تشخیص و به استناد مواد 1133و1145 و 1146 قانون مدنی و مواد 26و 31و 34 قانون حمایت خانواده گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق از نوع رجعی و ثبت رسمی ان صاد رو عده طلاق را از تاریخ وقوع ان سه طهر و مدت اعتبار گواهی صادره را از تاریخ قطعیت دادنامه صادره سه ماه اعلام نموده و توضیح داده که طرفین فاقد فرزند مشترک صغیر می‌باشند و جهیزیه و مهریه و نفقه تا پایان عده طلاق به شرح پرونده جداگانه به زوجه تحویل و پرداخت میشود. و طرفین در جلسه رسیدگی دادگاه توافق نمودند که از بابت باقی حقوق مالی ناشی از نکاح زوجه مبلغ سیصد میلیون ریال به وی پرداخت گردد. وکیل ز. د. م. قانونی با تقدیم دادخواست نسبت به دادنامه صادره تجدیدنظرخواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر *وضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *مورخ 1401/03/17 اعتراض ت. ن. خ. را غیر وارد و دادنامه تجدیدنظرخواسته مطابق موازین قانونی تشخیص و ضمن رد تجدیدنظرخواهی ت. ن. خ. به استناد ماده 358 قانون ایین دادرسی مدنی با قید اینکه حقوق سررسیده شده زوجه اعم از مهریه و نفقه و مبلغ توافق شده نقدا قبل ازاجرای طلاق پرداخت خواهد شد دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1401/03/21 به وکلای طرفین ابلاغ شد و وکیل ز. د. ت. 1401/04/11 با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجام خواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست فرجامی و لایحه جوابیه به هنگام شور قرائت میگردد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. ع. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: فرجام خواهی وکیل ف. خ. خانم ا. ج. نسبت به دادنامه شماره*مورخ 1401/03/17 شعبه *متضمن تایید دادنامه شماره*مورخ 1401/01/21 صادره از شعبه *که به موجب ان به درخواست زوج (فرجام خوانده) گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق با لحاظ حقوق مالی متعلق به زوجه (ف. خ.) صادر گردیده است. ب. ت. ب. جامع اوراق پرونده وارد و موجه نیست. زیرا، زوج فرجام خوانده که متقاضی طلاق همسرش بوده مطابق ماده 1133 قانون مدنی اختیار دارد. هر وقت که بخواهد با اخذ مجوز از دادگاه و پرداخت حقوق مالی زوجه همسرش را مطلقه نماید. و مخالفت و عدم رضایت ز. ف. خ. در خصوص مورد موثر در مقام نبوده و مانع اجرای طلاق از سوی زوج نخواهد بود و به علاوه در اجرای ماده 29 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 در خصوص حقوق مالی قانونی زوجه در دادنامه بدوی اتخاذ تصمیم و تعیین تکلیف به عمل امده است.و حتی در دادنامه فرجام خواسته تاکید شده که حقوق مالی استحقاقی زوجه نقدا قبل از اجرای صیغه طلاق از سوی زوج پرداخت گردد. بنابراین دادنامه فرجام خواسته با لحاظ مجموع اوراق و محتویات پرونده و رسیدگی به عمل امده موجها و مطابق موازین شرعی و مقررات قانونی و با رعایت اصول و قواعد دادرسی اصدار یافته و اعتراض وکیل ف. خ. د. حد و کیفیتی نیست که خلل و خدشه ای بر دادنامه مرقوم وارد و موجبات نقض ان را فراهم سازد. لهذا ضمن رد فرجام خواهی ف. خ. ب. استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته ابرام می‌گردد. رئیس شعبه- ح. ع. مستشاران- ح. م. ه. - م. ج. ح. م. در تاریخ 7 مرداد 1400، دادخواستی به منظور صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق به دلیل ترک زندگی مشترک و عدم تمکین از سوی ی. ا. ط. ارائه شد. در جلسه رسیدگی، خواهان غایب بود و لایحه‌ای به دادگاه تقدیم کرد، در حالی که خوانده با حضور در جلسه، بر تمکین و عدم تمایل به طلاق تاکید کرد و خواستار تعیین نفقه ایام عده و اجرت المثل شد. <br>دادگاه در تاریخ 20 مهر 1400، به استناد مواد 11 و 26 و 27 قانون آیین دادرسی مدنی، قرار عدم صلاحیت خود را صادر و پرونده را به محاکم عمومی حقوقی ارجاع داد. پس از بررسی‌های لازم و عدم حصول سازش، دادگاه در تاریخ 30 آذر 1400 گواهی عدم امکان سازش را صادر کرد و در خصوص نفقه و اجرت المثل نیز تصمیماتی اتخاذ نمود. <br>خ. ن. ب. این رای تجدیدنظرخواهی کرد و دادگاه تجدیدنظر در تاریخ 15 اسفند 1400، با اصلاح اجرت المثل و نفقه معوقه، حکم به بی‌حقی زوجه در خصوص نفقه ایام عده صادر کرد. زوجه به این رای فرجام‌خواهی نمود، اما دیوان عالی کشور در تاریخ 25 اسفند 1400، با رد فرجام‌خواهی، دادنامه تجدیدنظر را تایید کرد و اعلام نمود که عدم تمکین زوجه مانع از اجرای طلاق نیست و حقوق مالی زوجه طبق قانون تعیین تکلیف شده است. این تصمیم بر اساس مواد 1133 قانون مدنی و مواد 29 و 358 قانون آیین دادرسی مدنی اتخاذ گردید. در تاریخ 1400/05/07 اقای م. ا. به طرفیت همسرش خانم و. ز. و دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق بدلیل ترک زندگی مشترک از سوی خوانده و عدم تمکین وی تقدیم نموده که حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد. در جلسه رسیدگی مورخ 1400/07/18 خواهان حضور نیافته ولی طی لایحه تقدیمی مدافعات خود را بیان نموده است. خوانده (زوجه) در دادگاه حضور یافته و اظهار داشت بنده همسر شرعی و قانونی خواهان می باشم از تاریخ 1400/01/01 تاکنون به عنوان مستاجر در منزل ف. ع. در بخش *ان زندگی می کنم و د. ان جزی حوزه قضایی *را دارم. کپی سامانه ثنا محل اقامت بنده در حوزه قضایی *را تایید مینماید. ضمنا مهریه بنده تعیین تکلیف و رای صادر و در مرحله اجرای حکم م. ب.. و جهیزیه را تحویل گرفتم و در خصوص نفقه معوقه چون حکم تمکین صادر شده خواسته ای ندارم. تقاضای ارجاع امر به کارشناس جهت تعیین نفقه ایام عده و اجرت المثل و نحله را دارم. فاقد فرزند مشترک هستیم بنده حاضر به طلاق نیستم و حاضر به تمکین می باشم. دادگاه ضمن اعلام ختم رسیدگی به موجب دادنامه شماره *مورخ 1400/07/20 به لحاظ اقامت خوانده در *به استناد مواد 11 و 26 و 27 قانون ایین دادرسی مدنی قرار عدم صلاحیت خ. ر. ب. شایستگی محاکم عمومی حقوقی *صادر نموده که پس از وصول پرونده به دادگستری شهرستان *حسب الارجاع در شعبه *حقوقی ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد در جلسه رسیدگی مورخ 1400/08/24 خواهان با ارسال لایحه ای دفاعیات خود را بیان نموده و زوجه خوانده در دادگاه حضور یافته و اظهار داشت حاضر به طلاق و جدایی نیستم لکن اگر زوج اصرار دارد. نفقه ایام عده و اجرت المثل شش سال که با ایشان زندگی کرده ام را میخواهم. دادگاه قرار ارجاع امر بداوری صادر نموده و زوجه را جهت آزمایش بارداری به شبکه بهداشت و درمان *معرفی نموده است. در جوابیه واصله از شبکه یاد شده نتیجه آزمایش بارداری زوجه منفی اعلام گردید. داوران منتخب زوجین هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند. سرانجام دادگاه پس از اظهار عقیده قاضی مشاور به موجب دادنامه شماره *مورخ 1400/09/30 پس از انعکاس خواسته خواهان و اعلام احراز وجود علقه زوجیت دائم بین طرفین با اعلام اینکه مساعی دادگاه و تلاش داوران در اصلاح ذات البین و ترغیب زوجین به ادامه زندگی مشترک موثر واقع نشده و خواهان همچنان بر طلاق اصرار دارد. لذا با لحاظ نظریه قاضی مشاور و قاعده فقهی الطلاق بید من اخذ بالساق به استناد ماده 1133 قانون مدنی و مواد 24 و 26 و 27 و 28 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 گواهی عدم امکان سازش بین زوجین جهت اجرای صیغه طلاق از نوع رجعی و ثبت رسمی ان صادر نموده و در اجرای ماده 29 قانون حمایت خانواده مقرر داشته که زوجین فرزند مشترکی ندارند و در خصوص مهریه زوجه حکم مقتضی صادر شده است.و در خصوص نفقه معوقه حکم مقتضی صادر شده است.لکن نفقه ایام عده ماهیانه بیست میلیون ریال تعیین میگردد. که زوج مکلف به پرداخت ان به زوجه م. ب.. و ب. ت. ب. ایام زوجیت و جمیع جهات مبلغ هفتاد میلیون تومان بابت اجرت المثل تعیین میگردد. و زوج مکلف به پرداخت ان د. ح. زوجه م. ب.. اجرای صیغه طلاق منوط به پرداخت حقوق مالی زوجه م. ب.. طلاق از نوع رجعی و عده ان سه طهر است. مدت اعتبار گواهی صادره سه ماه از تاریخ ابلاغ رای قطعی یا قطعی شدن رای است. خواهان (زوج) در مهلت قانونی با تقدیم دادخواست نسبت به ان تجدیدنظرخواهی نموده و عمده اعتراض وی در مورد اجرت المثل و نفقه ایام عده تعیین شده م. ب.. که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر *وارد رسیدگی شده و جهت تعیین میزان اجرت المثل و نفقه استحقاقی زوجه موضوع را به کارشناس ارجاع نموده و کارشناس منتخب دادگاه به شرح نظریه کتبی تقدیمی میزان اجرت المثل ایام زندگی مشترک زوجه از تاریخ 1393/02/04 لغایت 1398/09/03 (تاریخ تفریق جسمانی) جمعا مبلغ یکصد و پنجاه و شش میلیون و یکصد و پنجاه هزار ریال و نفقه معوقه زوجه از تاریخ 1398/07/01 لغایت پایان سال 1398 از قرار ماهیانه هشتصد و ده هزار تومان جمعا بمبلغ چهل و هشت میلیون و ششصد هزار ریال و از تاریخ 1399/01/01 لغایت پایان سال 1399 از قرار ماهیانه نهصد هزار تومان جمعا بمبلغ یکصد و هشت میلیون ریال و از تاریخ 1400/01/01 تا اجرای حکم ماهیانه بمبلغ ده میلیون ریال تعیین و اعلام نموده است. و متعاقبا طی نظریه تکمیلی مورخ 1400/11/09 میزان اجرت المثل ایام زندگی مشترک زوجه از تاریخ 1393/02/04 لغایت 1398/09/03 را جمعا بمبلغ یکصد و چهل میلیون و چهارصد و پنجاه هزار ریال تعیین و اصلاح نموده است. پس از ابلاغ نظریات کارشناس به طرفین، فقط خ. ب. ن. کارشناس در قسمت مربوط به نفقه معوقه تعیین شده برای زوجه اعتراض نموده و اعلام داشته که طی دادنامه شماره 273 - 99 حکم بر بیحقی ایشان صادر گردیده و زوجه مستحق نفقه نمی‌باشد. و هم چنین به موجب حکم شماره 1042 - 98 به تمکین محکوم شده و استحقاق نفقه را ندارد. سرانجام دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و به موجب دادنامه شماره *مورخ 1400/12/15 با اعلام اینکه در خصوص نفقه معوقه قبلا رای مقتضی صادر شده و حکم به تمکین زوجه صادر گردیده و ظاهرا تمکین انجام نگرفته لذا نفقه ایام عده شامل نمیشود. و با نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته به استناد ماده 358 قانون ایین دادرسی مدنی حکم به بیحقی ت. ن. خ. در این قسمت صادر نموده و در خصوص اجرت المثل ایام زوجیت ب. ت. ب. نظریه کارشناس که از هرگونه تعرضی مصون مانده است.به استناد ماده مرقوم با اصلاح مبلغ اجرت المثل بمبلغ 144/450/000 ریال دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1400/12/16 به طرفین دعوی ابلاغ شد و ز. د. ت. 1400/12/25 با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجام خواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست فرجامی و لایحه جوابیه به هنگام شور قرائت میگردد. فرجام خواهی خانم و. ز. نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1400/12/15 شعبه *متضمن اصلاح و تایید دادنامه شماره *مورخ 1400/09/30 اصداری از شعبه *که به موجب ان به درخواست زوج (فرجام خوانده) گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق با لحاظ حقوق مالی متعلق به زوجه (ف. خ.) صادر گردیده است، ب. ت. ب. جامع اوراق و محتویات پرونده وارد و موجه نیست. زیرا، زوج فرجام خوانده که متقاضی طلاق همسرش بوده در راستای مقرره ماده 1133 قانون مدنی اختیار دارد. هر وقت که بخواهد با اخذ مجوز از دادگاه و رعایت مقررات شرعی و قانونی و پرداخت حقوق استحقاقی زوجه به صورت نقد همسرش را مطلقه نماید. و مخالفت و عدم رضایت ز. ف. خ. در خصوص مورد موثر در مقام نبوده و مانع اجرای طلاق از سوی زوج نخواهد بود. به علاوه در اجرای ماده 29 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 راجع به حقوق قانونی زوجه شامل مهریه و نفقه معوقه و نفقه ایام عده و اجرت المثل ایام زندگی مشترک در ارای مرقوم تعیین تکلیف و اتخاذ تصمیم به عمل امده است.و چون زوجه سابقا در پرونده جداگانه ای نفقه معوقه خود را مطالبه نموده و به لحاظ عدم تمکین وی حکم بر بی حقی ایشان صادر گردیده و از طرفی حسب دادنامه پیوست پرونده زوجه به تمکین از زوج محکوم گردیده و مستفاد از اظهارات او به شرح منعکس در دادخواست فرجامی تمکینی از سوی مشارالیها انجام نگرفته است.و هم چنین بر اساس نظریه کارشناس که مصون از اعتراض ز. ف. خ. باقیمانده میزان اجرت المثل ایام زندگی مشترک تعیینی در دادنامه بدوی مورد اصلاح قرار گرفته است. لذا تشخیص دادگاه بر عدم استحقاق ز. ن. ب. نفقات ایام معوقه و ایام عده و هم چنین اقدام دادگاه به اصلاح رقم اجرت المثل تعیینی در دادنامه بدوی صایب و موجه بوده و اعتراض ف. خ. د. خصوص موارد یاد شده در حدی نیست که خلل و خدشه ای بر استنباط و تشخیص دادگاه وارد و موجبات نقض دادنامه فرجام خواسته را فراهم سازد. بنابراین دادنامه فرجام خواسته با لحاظ مجموع اوراق و محتویات پرونده مطابق موازین شرعی و مقررات قانونی اصدار یافته و از حیث رعایت اصول و قواعد دادرسی ایراد موثری بر دادنامه مرقوم مترتب نمی‌باشد. لهذا ضمن رد فرجام خواهی ف. خ. ب. استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته ابرام میگردد. در تاریخ 21 تیر 1400، درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش به دلیل عدم سازگاری و مشکلات بهداشتی طرف مقابل ارائه شد. خواهان با اشاره به عقد دائم و پرداخت مهریه، بیان کرد که طرف مقابل به علت بیماری‌های متعدد قادر به نگهداری از وی نیست. در مقابل، نماینده طرف مقابل ادعا کرد که مشکلات بهداشتی به عنوان دلیل موجهی برای طلاق محسوب نمی‌شود و موکلش نفقه‌ای دریافت نکرده و با طلاق مخالف است. پس از ارجاع به داوری و عدم حصول سازش، دادگاه با استناد به ماده 1133 قانون مدنی، گواهی عدم امکان سازش را صادر و نفقه ایام عده و اجرت المثل را تعیین کرد. نماینده طرف مقابل نسبت به این رای تجدیدنظرخواهی نمود، اما شعبه تجدیدنظر اعتراض را غیرموجه دانسته و رای بدوی را تایید کرد. پس از آن، فرجام‌خواهی به دیوان عالی کشور ارائه شد که با استناد به مواد 370 و 396 قانون آیین دادرسی مدنی، ضمن رد فرجام‌خواهی، دادنامه‌های قبلی را تایید و اعلام کرد که مخالفت طرف مقابل مانع اجرای طلاق نمی‌باشد. در تاریخ 1400/04/21 اقای غ. م. به طرفیت همسرش خانم ش. ق. ر. دادخواستی به خواسته صدرو گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق به علت عدم سازگاری خوانده تقدیم نموده که پس از اعلام شعبه *مبنی بر عدم توفیق خود در حصول سازش بین طرفین حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد خانم و. ع. وکیل پ. ی. د. ب. ت. و. از جانب خوانده اعلام وکالت نموده است. در جلسه رسیدگی مورخ 1400/08/05 که با حضور زوجین و وکیل ز. ت. گ. خواهان (زوج) اظهار داشت خواسته ب. ش. د. تقدیمی است.در تاریخ 1396/09/20 با خوانده عقد دائم و رسمی منعقد نموده ایم و فرزند مشترکی نداریم شب عروسی متوجه شدم که خوانده مبتلا به بیماری های مختلف م. ب.. چون خودم در سن کهولت هستم توان نگهداری از او را ندارم. مهریه اش را نقدا پرداخت کرده ام جهیزیه ای نزد من ندارد. اگر حق و حقوقی دارد. هر چه دادگاه بگوید می پذیرم و بدون اجازه من ترک منزل می نمود جای بدی نمی رفت وکیل خ. ا. د. بیماری های همسرش هیچکدام دلیل بر طلاق نمی‌باشد. موکل بیماری خاصی نداشته و ایشان اگاهی کامل از سلامت موکل داشته است.الان هیچگونه نفقه ای پرداخت نمی نماید. و موکل موافقتی به طلاق ندارد. سپس دادگاه قرار ارجاع امر به داوری صادر نموده و داوران منتخب زوجین هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند در جلسه بعدی رسیدگی به تاریخ 1400/10/11 خ. ا. د. 5 سالی با ایشان زندگی کرده ام و مهریه اش را پرداخت کردم جهیزیه نداشته است.و در این 5 سال اموال جدیدی کسب نکرده ام تا تنصیف شود. فقط اجرت المثل و نحله پرداخت می کنم در خصوص نفقه گذشته گزارش اصلاحی از سوی شعبه *به شماره دادنامه 1 *79 صادر شده است.و نفقه ایام عده را پرداخت می کنم وکیل خ. ا. د. نفقه ایام عده ماهیانه هفتصد هزار تومان تعیین شده و اجرت المثل 5 سال زندگی مشترک توافق سالیانه یک میلیون تومان و مجموعا پنج میلیون تومان توافق شد و نفقه ایام گذشته ماهیانه هفتصد هزار تومان رای اصلاحی صادر شد که مدارک ارائه شده است.و موکل به علت انجام عمل امکان بارداری نداشته و حامله نمی‌باشد. و جهیزیه نداشته و نسبت به تنصیف اموال ادعایی نداشته و مهریه طبق اقرارنامه رسمی بخشیده شده است.خ. ا. د. اظهارات وکیل خوانده را قبول دارم. سرانجام دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و پس از اظهار عقیده قاضی مشاور به موجب دادنامه شماره *مورخ 1400/10/13 پس از ذکر خواسته خواهان و اعلام احراز وجود علقه زوجیت دائم بین طرفین با اعلام اینکه مساعی دادگاه و تلاش داوران و واحد مشاوره در اصلاح ذات البین موثر واقع نشده و زوج اصرار بر طلاق دارد. لذا با لحاظ نظریه قاضی مشاور و قاعده فقهی اطلاق بید من اخذ بالساق به استناد ماده 1133 قانون مدنی گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق از نوع رجعی صادر و توضیح داده که عده طلاق از تاریخ وقوع سه طهر است.و مهریه زوجه پرداخت شده است.و زوجه جهیزیه نداشته و چون زوج پس از ازدواج اموال جدیدی کسب نکرده است.موضوع تنصیف منتفی م. ب.. و اجرت المثل زوجه با توافق طرفین مبلغ ماهیانه پنج میلیون تومان و نفقه ایام عده حسب توافق انان ماهیانه هفتصد هزار تومان تعیین می‌گردد. و نفقه ایام گذشته و جاری تا اجرای صیغه طلاق طبق گزارش اصلاحی صادره از سوی شعبه *به شماره 1 *79 ماهیانه مبلغ هفتصد هزار تومان تعیین می‌گردد. و ثبت طلاق موکول به تادیه حقوق مالی زوجه است. وکیل ز. د. م. قانونی با تقدیم دادخواست نسبت به دادنامه صادره تجدیدنظرخواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده به مرجع تجدیدنظر شعبه *حسب الارجاع در وقت فوق العاده به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *مورخ 1400/12/26 اعتراض ت. ن. خ. را غیرموجه و دادنامه تجدیدنظرخواسته را صحیح و فاقد ایراد و اشکال موثر قانونی تشخیص و به استناد ماده 358 قانون ایین دادرسی مدنی ضمن رد اعتراض ت. ن. خ. دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1400/12/28 به طرفین ابلاغ شد و وکیل ز. د. ت. 1401/01/20 با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجام خواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست فرجامی و لایحه جوابیه به هنگام شور قرائت می‌گردد. فرجام خواهی وکیل ف. خ. خانم ش. ق. ر. نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1400/12/26 شعبه *متضمن تایید دادنامه شماره *مورخ 1400/10/13 اصداری از شعبه *که به موجب ان به درخواست زوج (فرجام خوانده) گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق با لحاظ حقوق مالی متعلق به زوجه صادر گردیده است.ب. ت. ب. جامع اوراق پرونده وارد و موجه نیست. زیرا زوج فرجام خوانده که متقاضی طلاق همسرش بوده با اختیار حاصله از ماده 1133 قانون مدنی می‌تواند هر وقت که بخواهد با اخذ مجوز از دادگاه و رعایت موازین شرعی و مقررات قانونی و پرداخت حقوق قانونی همسرش او را مطلقه نماید. و مخالفت و عدم رضایت ز. ف. خ. در خصوص مورد موثر در مقام نبوده و مانع اجرای طلاق از سوی زوج نخواهد بود و به علاوه در اجرای ماده 29 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 راجع به کلیه حقوق قانونی زوجه در دادنامه بدوی اتخاذ تصمیم و تعیین تکلیف به عمل امده است. بنابراین دادنامه های بدوی و فرجام خواسته با لحاظ مجموع اوراق و محتویات پرونده و رسیدگی های به عمل امده، موجها و مطابق موازین شرعی و مقررات قانونی اصدار یافته و اعتراض وکیل ف. خ. د. حد و کیفیتی نیست که خلل و خدشه ای بر ارای صادره وارد و موجبات نقض دادنامه معترض عنه را فراهم سازد و چون از حیث رعایت اصول و قواعد دادرسی ایراد موثری بر نحوه رسیدگی دادگاه و صدور حکم مشهود نمی‌باشد. لهذا ضمن رد فرجام خواهی ف. خ. ب. استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته ابرام می‌گردد. رئیس شعبه:ح. ع. مستشار:ح. م. ه. مستشار:م. ح. م.