Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
رأی خلاصه جریان پرونده خانم ف.ف. به‌طرفیت آقای م.ج. به‌خواسته صدور گواهی عدم‌امکان‌سازش به‌منظور اجرای صیغه طلاق به علّت عقیم بودن زوج طرح دعوی کرده‌است؛ بدین توضیح: حسب دلالت قباله نکاحیه پیوست رابطه زوجیت فی‌مابین خواهان و خوانده محرز و مسلّم است. با بروز اختلافات شدید و ظهور عدم تفاهم اخلاقی، ادامه زندگی مشترک ناممکن است. خوانده تمامی مدارک خواهان از جمله شناسنامه، سند ازدواج و کارت ملی را برداشته است. معاونت پیشگیری سازمان بهزیستی کشور طی نامه‌ای مرقوم داشته: «... بین زوجین صلح و سازش برقرار نشد، زوجه برای صلح و سازش همکاری نمی کند.» در تاریخ 14/02/1392 اظهارداشته: در تاریخ 17/01/1388 به عقد دائم خوانده درآمدهام و در سال 1388 عروسی گرفته و به منزل مشترک رفته‌ایم. در این پنج سال که با یکدیگر در یک منزل زندگی می‌کنیم، چون خوانده توان جنسی ندارد، بسیار کم با یکدیگر همبستر شده‌ایم. ایشان به هیچ عنوان حسن شوهر بودن را ندارد. فرزند مشترک نداریم، چون خوانده مشکل جنسی دارد به هیچ عنوان نخواهد توانست مرا بچه‌دار کند. بعد ازعروسی ایشان نمی‌توانست عمل دخول را انجام دهد. جدای از این مسایل گمان می‌کنم ایشان دوجنسه باشد، چون حس مردانگی ندارد. خ. د. م. دفاع اظهارداشته: اینجانب خواسته خواهان را قبول ندارم، اینجانب توان جنسی دارم، اگر تا این تاریخ بچه‌دار نشده‌است، شاید مشکل از ناحیه خواهان باشد. من هیچ مشکلی ندارم. حاضر هستم به پزشکی قانونی معرفی شوم. خواهان اظهار می‌دارد که اینجانب هم حاضر به پزشکی قانونی هستم. در صورت طلاق مهریه‌ام را می‌خواهم. شعبه اول دادگاه حقوقی ... قرار ارجاع امر به داوری را صادر کرده‌است. آقای م.ج. به پزشکی قانونی معرفی، سازمان پزشکی قانونی استان مرقوم داشته:«از آقای م.ج. در تاریخ 16/02/1392 معاینه بهعمل آمده، نتیجه به شرح ذیل است: نامبرده امکان باروری طبیعی ندارد و احتیاج به لقاح مصنوعی دارد. طبق نظر متخصص مربوط جهت بررسی توانایی جنسی همکاری ندارد و ب. ت. ب. مشاوره‌های انجام شده، توانایی جنسی ایشان کم م. ب. که احتیاج به درمان دارد.» زوجه، آقای گ.ف. را بهعنوان داور خود معرفی نموده‌است و زوج آقای ….ج. را داور خود تعیین کرده‌است. داور زوج نظریه خود را ارائه، در نهایت مرقوم داشته: «... خواهان برای طلاق اعلام آمادگی نمودند، لیکن خوانده حاضر به طلاق و جدائی نیستند». داور ز. ن. د. نظریه خود مرقوم داشته: «با همدیگر به توافق نرسیده و حاضر به جدا شدن و طلاق شده اند...»، خ. د. ت. 30/05/1393 مجدداً اظهارداشته: «خواسته ب. ش. د. تقدیمی است و شرط ضمن عقد محقق شده‌است، بچه‌دار نمی‌شود و مشکل دارد و عقیم است. مهریه را میخواهم، جهیزیه را مطالبه می‌کنم و حق و حقوق خود را مطالبه می‌کنم. مشکلات من زیاد است». ز. ا. د.:«دکتر … و پنج سال زندگی کردیم و من با طلاق مخالف می باشم...» زوجه جواب داد: من طلاق می‌خواهم. بالاخره شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی شهرستان ... پس از یک سلسله رسیدگی به‌موجب شماره دادنامه 9209975203401010 مورخ 04/06/1392 چنین رأی صادرکرده‌است:«در خصوص دادخواست خانم ف.ف. به‌طرفیت آقای م.ج. به‌خواسته صدور گواهی عدم‌امکان‌سازش به‌لحاظ عقیم بودن زوج، دادگاه با عنایت به مفاد دادخواست تقدیمی و ملاحظه ضمایم آن، استماع اظهارات زوجین در جلسه دادرسی و اینکه مساعی دادگاه در جهت سازش مثمرثمر نبوده و با ارجاع امر به داوری، داوران نیز موفق به سازش نشده‌اند و زوجه اصرار به طلاق دارد و مندرجات پرونده حکایت از تحقق بند (ب) شرایط ضمن عقد و بند 10 آن دارد، لذا با احراز تحقق شرط مذکور مستنداً به ماده 1199 قانون مدنی و ماده 26 قانون حمایت خانواده مصوب 1391 مجلس شورای اسلامی ضمن احراز شرایط اعمال وکالت در طلاق، به خواهان اجازه داده می‌شود تا با مراجعه به یکی از دفاتر رسمی طلاق و با استفاده از بند (ب) شروط ضمن‌العقد مندرج در سند نکاحیه ازدواج دایر به تفویض وکالت با حق توکیل غیر در موارد طلاق از سوی زوج و نیز با وکالت با حق توکیل در مورد مابذل از ناحیه زوج، خ. ر. ب. طلاق خلع مطلقه نماید. مضافاً زوجه حقوق قانونی خود را مطالبه می نماید. این رأی حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه محترم تجدیدنظر استان م. ب.. مضافاً این گواهی چنانچه ظرف سه ماه از تاریخ ابلاغ رأی قطعی به دفتر ثبت طلاق تسلیم نشود، از اعتبار ساقط خواهد شد». آقای م.ج. طی دادخواستی نسبت به دادنامه 75203401010 یاد شده تجدیدنظرخواهی نموده که شعبه 15 دادگاه تجدیدنظر استان به‌موجب شماره دادنامه 9309975133500037 مورخ 11/01/1393 و بهشرح منعکس در آن، دادنامه بدوی را تأیید کرده‌است. این دادنامه در تاریخ 31/01/1393 به آقای م.ج. ابلاغ گردیده، مشارٌالیه طیّ دادخواستی در تاریخ 06/02/1393 نسبت به دادنامه 33500037 فوق‌الاشعار، فرجام‌خواهی کرده‌است که پرونده به دیوان‌عالی‌کشور ارسال، جهت رسیدگی به شعبه 19 دیوان ارجاع شده‌است. کلیّه محتویّات پرونده به هنگام شور قرائت می‌شود. رأی شعبه دیوان عالی کشور نظرباینکه در رأی فرجام‌خواسته بشماره 9309975133500037 نسبت به جهیزیه و نفقه و مهریه فرجام‌خوانده اظهارنظر نشده و با فرض آنکه زوجه آمادگی برای بذل قسمتی از حقوق خود به زوج داشته باشد، میزان آن مشخص نیست و زوجه در این باره اظهارنظر ننموده‌اند و از طرفی دادگاه با عنایت به درخواست زوجه به سردفتر ثبت طلاق تفویض وکالت نسبت به اجرای صیغه طلاق ننموده‌اند، با عنایت به ماده 29 و تبصره ذیل ماده 33 قانون حمایت خانواده مصوب اسفند 1391 رأی فرجام‌خواسته به لحاظ نقص در رسیدگی نقض و پرونده در اجرای ماده 401 قانون آئین دادرسی مدنی به دادگاه صادرکننده رأی فرجام‌خواسته اعاده می‌شود که پس از رفع نواقص مزبور، مبادرت به صدور رأی نموده، به طرفین ابلاغ نمایند. مستشاران شعبه 19 دیوان عالی کشور مصطفی فاتحی- عبدالرضا کریمی صحنه سرائی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نحوه تنظیم حکم دادگاه در مورد بذل قسمتی از حقوق مالی توسط زوجه موضوع این پرونده مربوط به درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش به منظور اجرای صیغه طلاق به دلیل عقیم بودن ی. ا. ط. م. ب.. خواهان با ادعای عدم توانایی جنسی طرف مقابل و عدم امکان بچه‌دار شدن، تقاضای طلاق و مطالبه مهریه و جهیزیه را مطرح کرده است. در دفاعیات، طرف مقابل توانایی جنسی را انکار کرده و خواهان را به عنوان عامل عدم باروری معرفی نموده است. <br>دادگاه با بررسی مدارک و اظهارات طرفین و استناد به ماده 1199 قانون مدنی و ماده 26 قانون حمایت خانواده مصوب 1391، به خواهان اجازه طلاق داده و حقوق قانونی وی را مورد تاکید قرار داده است. رای دادگاه بدوی پس از تجدیدنظر تایید گردیده است؛ اما در دیوان عالی کشور به دلیل نقص در رسیدگی و عدم اظهارنظر در خصوص جهیزیه و نفقه، این رای نقض شده و پرونده به دادگاه صادرکننده رای فرجامخواسته اعاده گردیده تا نواقص موجود رفع و رای جدیدی صادر شود. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/05/18 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: چنانچه زوجه در قبال طلاق، قسمتی از حقوق مالی خود را بذل نماید، این میزان باید به طور دقیق در حکم دادگاه مشخص گردد. رای خلاصه جریان پرونده خانم ف.ف. به‌طرفیت آقای م.ج. به‌خواسته صدور گواهی عدم‌امکان‌سازش به‌منظور اجرای صیغه طلاق به علّت عقیم بودن زوج طرح دعوی کرده‌است؛ بدین توضیح: حسب دلالت قباله نکاحیه پیوست رابطه زوجیت فی‌مابین خواهان و خوانده محرز و مسلّم است. با بروز اختلافات شدید و ظهور عدم تفاهم اخلاقی، ادامه زندگی مشترک ناممکن است. خوانده تمامی مدارک خواهان از جمله شناسنامه، سند ازدواج و کارت ملی را برداشته است. معاونت پیشگیری سازمان بهزیستی کشور طی نامه‌ای مرقوم داشته: «... بین زوجین صلح و سازش برقرار نشد، زوجه برای صلح و سازش همکاری نمی کند.» در تاریخ 1392/02/14 اظهارداشته: در تاریخ 1388/01/17 به عقد دائم خوانده درآمده‌ام و در سال 1388 عروسی گرفته و به منزل مشترک رفته‌ایم. در این پنج سال که با یکدیگر در یک منزل زندگی می‌کنیم، چون خوانده توان جنسی ندارد، بسیار کم با یکدیگر هم‌بستر شده‌ایم. ایشان به هیچ عنوان حسن شوهر بودن را ندارد. فرزند مشترک نداریم، چون خوانده مشکل جنسی دارد به هیچ عنوان نخواهد توانست مرا بچه‌دار کند. بعد ازعروسی ایشان نمی‌توانست عمل دخول را انجام دهد. جدای از این مسایل گمان می‌کنم ایشان دوجنسه باشد، چون حس مردانگی ندارد. خ. د. م. دفاع اظهارداشته: اینجانب خواسته خواهان را قبول ندارم، اینجانب توان جنسی دارم، اگر تا این تاریخ بچه‌دار نشده‌است، شاید مشکل از ناحیه خواهان باشد. من هیچ مشکلی ندارم. حاضر هستم به پزشکی قانونی معرفی شوم. خواهان اظهار می‌دارد که اینجانب هم حاضر به پزشکی قانونی هستم. در صورت طلاق مهریه‌ام را می‌خواهم. شعبه اول دادگاه حقوقی... قرار ارجاع امر به داوری را صادر کرده‌است. آقای م.ج. به پزشکی قانونی معرفی، سازمان پزشکی قانونی استان مرقوم داشته:«از آقای م.ج. در تاریخ 1392/02/16 معاینه به‌عمل آمده، نتیجه به شرح ذیل است: نام‌برده امکان باروری طبیعی ندارد و احتیاج به لقاح مصنوعی دارد. طبق نظر متخصص مربوط جهت بررسی توانایی جنسی همکاری ندارد و ب. ت. ب. مشاوره‌های انجام شده، توانایی جنسی ایشان کم م. ب. که احتیاج به درمان دارد.» زوجه، آقای گ.ف. را به‌عنوان داور خود معرفی نموده‌است و زوج آقای ….ج. را داور خود تعیین کرده‌است. داور زوج نظریه خود را ارائه، در نهایت مرقوم داشته: «... خواهان برای طلاق اعلام آمادگی نمودند، لیکن خوانده حاضر به طلاق و جدائی نیستند». داور ز. ن. د. نظریه خود مرقوم داشته: «با همدیگر به توافق نرسیده و حاضر به جدا شدن و طلاق شده اند...»، خ. د. ت. 1393/05/30 مجددا اظهارداشته: «خواسته ب. ش. د. تقدیمی است و شرط ضمن عقد محقق شده‌است، بچه‌دار نمی‌شود و مشکل دارد و عقیم است. مهریه را می‌خواهم، جهیزیه را مطالبه می‌کنم و حق و حقوق خود را مطالبه می‌کنم. مشکلات من زیاد است». ز. ا. د.:«دکتر … و پنج سال زندگی کردیم و من با طلاق مخالف می باشم...» زوجه جواب داد: من طلاق می‌خواهم. بالاخره شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی شهرستان... پس از یک سلسله رسیدگی به‌موجب شماره دادنامه --- مورخ 1392/06/04 چنین رای صادرکرده‌است:«در خصوص دادخواست خانم ف.ف. به‌طرفیت آقای م.ج. به‌خواسته صدور گواهی عدم‌امکان‌سازش به‌لحاظ عقیم بودن زوج، دادگاه با عنایت به مفاد دادخواست تقدیمی و ملاحظه ضمایم آن، استماع اظهارات زوجین در جلسه دادرسی و اینکه مساعی دادگاه در جهت سازش مثمرثمر نبوده و با ارجاع امر به داوری، داوران نیز موفق به سازش نشده‌اند و زوجه اصرار به طلاق دارد و مندرجات پرونده حکایت از تحقق بند (ب) شرایط ضمن عقد و بند 10 آن دارد، لذا با احراز تحقق شرط مذکور مستندا به ماده 1199 قانون مدنی و ماده 26 قانون حمایت خانواده مصوب 1391 مجلس شورای اسلامی ضمن احراز شرایط اعمال وکالت در طلاق، به خواهان اجازه داده می‌شود تا با مراجعه به یکی از دفاتر رسمی طلاق و با استفاده از بند (ب) شروط ضمن‌العقد مندرج در سند نکاحیه ازدواج دایر به تفویض وکالت با حق توکیل غیر در موارد طلاق از سوی زوج و نیز با وکالت با حق توکیل در مورد مابذل از ناحیه زوج، خ. ر. ب. طلاق خلع مطلقه نماید. مضافا زوجه حقوق قانونی خود را مطالبه می‌نماید. این رای حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه محترم تجدیدنظر استان م. ب.. مضافا این گواهی چنانچه ظرف سه ماه از تاریخ ابلاغ رای قطعی به دفتر ثبت طلاق تسلیم نشود، از اعتبار ساقط خواهد شد». آقای م.ج. طی دادخواستی نسبت به دادنامه --- یاد شده تجدیدنظرخواهی نموده که شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان به‌موجب شماره دادنامه --- مورخ 1393/01/11 و به‌شرح منعکس در آن، دادنامه بدوی را تایید کرده‌است. این دادنامه در تاریخ 1393/01/31 به آقای م.ج. ابلاغ گردیده، مشارٌالیه طیّ دادخواستی در تاریخ 1393/02/06 نسبت به دادنامه --- فوق‌الاشعار، فرجام‌خواهی کرده‌است که پرونده به دیوان‌عالی‌کشور ارسال، جهت رسیدگی به شعبه --- دیوان ارجاع شده‌است. کلیّه محتویّات پرونده به هنگام شور قرائت می‌شود. رای شعبه دیوان عالی کشور ن. ب. ا. در رای فرجام‌خواسته به شماره 9309975133500037 نسبت به جهیزیه و نفقه و مهریه فرجام‌خوانده اظهارنظر نشده و با فرض آنکه زوجه آمادگی برای بذل قسمتی از حقوق خود به زوج داشته باشد، میزان آن مشخص نیست و زوجه در این باره اظهارنظر ننموده‌اند و از طرفی دادگاه با عنایت به درخواست زوجه به سردفتر ثبت طلاق تفویض وکالت نسبت به اجرای صیغه طلاق ننموده‌اند، با عنایت به ماده 29 و تبصره ذیل ماده 33 قانون حمایت خانواده مصوب اسفند 1391 رای فرجام‌خواسته به ‌لحاظ نقص در رسیدگی نقض و پرونده در اجرای ماده 401 قانون آیین دادرسی مدنی به دادگاه صادرکننده رای فرجام‌خواسته اعاده می‌شود که پس از رفع نواقص مزبور، مبادرت به صدور رای نموده، به طرفین ابلاغ نمایند. مستشاران شعبه --- دیوان عالی کشور

موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1

موارد مرتبط 56

آرای مرتبط 40

مواد مرتبط 4

مقرراتِ مرتبط 1

دکترین 11

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین