وجه التزام عدم ایفای تعهد مبنی بر نکاح دائم

رأی دادگاه بدوی درخصوص دعوی خانم ل.خ. فرزند م. با وکالت خانم م.س. به طرفیت آقای م.ش. فرزند ع. با وکالت خانم م.م. به خواسته الزام خوانده به انجام تعهد، مطابق اقرارنامه مورخه 23/8/84 ب. ش. د. تقدیمی. دادگاه ب. ت. ب. محتویات پرونده و ملاحظه سند عادی پیوستی که خ. د. ت. 23/8/84 به عقد نکاح موقت خوانده در آمده و خوانده متعهد گردید، خواهان را پس از یک سال به عقد دائم خود درآورده، در غیر این صورت مکلف به پرداخت 500 عدد تمام بهار آزادی و پرداخت سی میلیون تومان به صورت نقدی بوده. ن. ب. ا. خوانده دلیل مؤثری در رد ادعای خواهان ارائه ننموده و به تعهد خود نیز در قبال انجام عقد دائم خوانده اقدام ننموده، لهذا دادگاه دعوی خ. ر. و. تشخیص نداده، مستنداً به مواد 198 و 237 قانون مدنی، حکم به الزام خوانده به انجام تعهد مطابق اقرارنامه مذکور، مبنی بر پرداخت 500 عدد سکه تمام بهار آزادی و مبلغ سی میلیون تومان صادر و اعلام می نماید. رأی صادره حضوری و ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 264 دادگاه خانواده تهران ـ خدایی رأی دادگاه تجدیدنظر استان درخصوص تجدیدنظرخواهی آقای م.ش. با وکالت خانم م.م. به طرفیت خانم ل.خ. با وکالت خانم م.س. نسبت به دادنامه شماره 1449 مورخ 29/9/91 صادره از شعبه 264 دادگاه عمومی تهران که به موجب آن ت. ن. خ. به انجام تعهد مبنی بر پرداخت 500 سکه بهار آزادی و مبلغ سی میلیون تومان د. ح. ت. ن. خ. ملزم و محکوم شده است. ب. ت. ب. مندرجات پرونده و لوایح طرفین و اسناد و مدارک ابرازی که اصول آن در جلسه دادگاه ملاحظه گردید و توضیحات و اظهارات اصحاب دعوا در جلسه مورخ 1/5/92، تجدیدنظرخواهی وارد و موجه نبوده و رأی دادگاه نتیجتاً مطابق قانون و دلایل موجود در پرونده صادر شده است. زیرا حسب عقدنامه ابرازی، ت. ن. خ. ت. ن. خ. را به مدت یک سال به عقد ازدواج موقت خود درآورده، با صداق 14 سکه بهار آزادی و در صفحه پنج عقدنامه در ستون شرط ضمن عقد، به عنوان شرط ضمن عقد نکاح موقت که عقد لازم است، زوج متعهد گردیده که پس از رفع موانع نسبت به اجرای صیغه عقد دائم با مهریه 500 سکه بهار آزادی و ملکی به ارزش سی میلیون تومان اقدام نماید و در برگ جداگانه در همان تاریخ (23/8/84) متعهد شده، در صورتی که از ازدواج دائم با ت. ن. خ. امتناع نماید، پانصد سکه بهار آزادی و سی میلیون تومان را بپردازد و تاکنون وی از ازدواج دائم با ت. ن. خ. خودداری نموده، و چندین مرتبه به شرحی که در صورت جلسه دادگاه و اسناد و ابرازی منعکس است، ازدواج موقت را تجدید کرده است. ت. ن. خ. مفاد اسناد ابرازی را قبول دارد و به وجود شرط ضمن عقد مذکور و تعهد مزبور اذعان نموده است. النهایه وکیل وی ادعا کرده که منظور از مهریه مندرج در تعهدنامه مورخ 23/8/84، همان 14 سکه بهار آزادی مندرج در عقدنامه ازدواج موقت است، نه پانصد سکه بهار آزادی مندرج در شرط ضمن عقد، و این ادعا باطل است. زیرا 14 سکه بهار آزادی، صداق تعیین شده حق مسلم زوجه است و نیاز به تعهد جداگانه ندارد و ب. ت. ب. سیاق نوشته مذکور، کاملاً واضح و روشن است که ت. ن. خ. متعهد شده، در صورت امتناع از عمل به شرط ضمن عقد، پانصد سکه به اضافه سی میلیون تومان را که متعهد شده به عنوان مهریه ازدواج دائم قرار دهد، به زوجه بپردازد و ادعای دیگر وکیل ت. ن. خ. به اینکه برای انجام شرط ضمن عقد مزبور، مدت تعیین نشده است و موکل او تاکنون نتوانسته است موانع ازدواج دائم را برطرف کند. بنابراین شرط محقق نشده و تخلف از شرط مزبور محرز نیست تا وی ملزم به انجام تعهد باشد، نیز ادعای بی وجه و باطل است. زیرا تعهد زوج در شرط ضمن عقد به اینکه بعد از رفع موانع با مهریه مزبور اقدام به ازدواج دائم نماید، منصرف به همان مدت یک سال اول است که موقتاً به مدت یک سال زوجه را به عقد خود در آورده است تا در این مدت موانع ازدواج دائم را رفع و زمینه آن را فراهم نماید. لذا تعهد ت. ن. خ. به پرداخت پانصد سکه به اضافه سی میلیون تومان وجه نقد، تعهد ابتدائی نبوده و به صورت شرط ضمن عقد صورت گرفته و عقد نکاح موقت بر مبنای تعهد مزبور جاری شده است. بنابراین تجدیدنظرخواهی با هیچ یک از جهات مندرج در ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی، انطباق ندارد. به همین سبب دادنامه تجدیدنظرخواسته از حیث نتیجه، مطابق قانون صادر شده است و با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، نتیجتاً تأیید می گردد. این رأی قطعی است. رئیس شعبه 30 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه بیگدلی ـ عظیمی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی وجه التزام عدم ایفای تعهد مبنی بر نکاح دائم در تاریخ 5 مرداد 1392، دادگاه بدوی به دعوی ی. ا. ط. در خصوص الزام به انجام تعهد بر اساس اقرارنامه‌ای مورخ 23 آبان 1384 رسیدگی کرد. خواهان ادعا نمود که طرف مقابل متعهد به تبدیل نکاح موقت به نکاح دائم و پرداخت 500 عدد سکه بهار آزادی و 30 میلیون تومان نقدی گردیده است. دادگاه بدوی با استناد به مواد 198 و 237 قانون مدنی، و بدون ارائه دلیل از سوی طرف مقابل، حکم به الزام وی به انجام تعهدات مذکور صادر کرد. این رای قابلیت اعتراض در دادگاه تجدیدنظر را داشت. در دادگاه تجدیدنظر، اعتراض ت. ن. خ. مورد بررسی قرار گرفت، اما ب. ت. ب. مدارک و اظهارات طرفین، دادگاه به این نتیجه رسید که ت. ن. خ. به تعهدات خود در شرط ضمن عقد عمل نکرده و ادعای و. م. ب. عدم وجود موانع ازدواج دائم را رد کرد. بنابراین، رای دادگاه بدوی تایید و قطعی اعلام گردید. این تصمیم بر اساس ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی اتخاذ شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/05/05 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در صورت تعهد زوج به نکاح دائم پس از انقضای نکاح موقت و تعیین خسارت عدم انجام این تعهد در قالب شرط ضمن عقد نکاح موقت، شرط مذکور نافذ بوده و عدم اقدام زوج به ایفای تعهد، موجب محکومیت وی به پرداخت وجه التزام معین شده خواهد شد. در خصوص دعوی خانم ل.خ. فرزند م. با وکالت خانم م.س. به طرفیت آقای م.ش. فرزند ع. با وکالت خانم م.م. به خواسته الزام خوانده به انجام تعهد، مطابق اقرارنامه مورخه 23/8/84 ب. ش. د. تقدیمی. دادگاه ب. ت. ب. محتویات پرونده و ملاحظه سند عادی پیوستی که خ. د. ت. 23/8/84 به عقد نکاح موقت خوانده در آمده و خوانده متعهد گردید، خواهان را پس از یک سال به عقد دائم خود درآورده، در غیر این صورت مکلف به پرداخت 500 عدد تمام بهار آزادی و پرداخت سی میلیون تومان به صورت نقدی بوده. ن. ب. ا. خوانده دلیل موثری در رد ادعای خواهان ارائه ننموده و به تعهد خود نیز در قبال انجام عقد دائم خوانده اقدام ننموده، لهذا دادگاه دعوی خ. ر. و. تشخیص نداده، مستندا به مواد 198 و 237 قانون مدنی، حکم به الزام خوانده به انجام تعهد مطابق اقرارنامه مذکور، مبنی بر پرداخت 500 عدد سکه تمام بهار آزادی و مبلغ سی میلیون تومان صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره حضوری و ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه خانواده تهران - خدایی رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م.ش. با وکالت خانم م.م. به طرفیت خانم ل.خ. با وکالت خانم م.س. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 29/9/91 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی تهران که به موجب آن ت. ن. خ. به انجام تعهد مبنی بر پرداخت 500 سکه بهار آزادی و مبلغ سی میلیون تومان د. ح. ت. ن. خ. ملزم و محکوم شده است. ب. ت. ب. مندرجات پرونده و لوایح طرفین و اسناد و مدارک ابرازی که اصول آن در جلسه دادگاه ملاحظه گردید و توضیحات و اظهارات اصحاب دعوا در جلسه مورخ 1/5/92 ، تجدیدنظرخواهی وارد و موجه نبوده و رای دادگاه نتیجتا مطابق قانون و دلایل موجود در پرونده صادر شده است. زیرا حسب عقدنامه ابرازی، ت. ن. خ. ت. ن. خ. را به مدت یک سال به عقد ازدواج موقت خود درآورده، با صداق 14 سکه بهار آزادی و در صفحه پنج عقدنامه در ستون شرط ضمن عقد، به عنوان شرط ضمن عقد نکاح موقت که عقد لازم است، زوج متعهد گردیده که پس از رفع موانع نسبت به اجرای صیغه عقد دائم با مهریه 500 سکه بهار آزادی و ملکی به ارزش سی میلیون تومان اقدام نماید و در برگ جداگانه در همان تاریخ ( 23/8/84 ) متعهد شده، در صورتی که از ازدواج دائم با ت. ن. خ. امتناع نماید، پانصد سکه بهار آزادی و سی میلیون تومان را بپردازد و تاکنون وی از ازدواج دائم با ت. ن. خ. خودداری نموده، و چندین مرتبه به شرحی که در صورت جلسه دادگاه و اسناد و ابرازی منعکس است، ازدواج موقت را تجدید کرده است. ت. ن. خ. مفاد اسناد ابرازی را قبول دارد و به وجود شرط ضمن عقد مذکور و تعهد مزبور اذعان نموده است. النهایه وکیل وی ادعا کرده که منظور از مهریه مندرج در تعهدنامه مورخ 23/8/84 ، همان 14 سکه بهار آزادی مندرج در عقدنامه ازدواج موقت است، نه پانصد سکه بهار آزادی مندرج در شرط ضمن عقد، و این ادعا باطل است. زیرا 14 سکه بهار آزادی، صداق تعیین شده حق مسلم زوجه است و نیاز به تعهد جداگانه ندارد و ب. ت. ب. سیاق نوشته مذکور، کاملا واضح و روشن است که ت. ن. خ. متعهد شده، در صورت امتناع از عمل به شرط ضمن عقد، پانصد سکه به اضافه سی میلیون تومان را که متعهد شده به عنوان مهریه ازدواج دائم قرار دهد، به زوجه بپردازد و ادعای دیگر وکیل ت. ن. خ. به اینکه برای انجام شرط ضمن عقد مزبور، مدت تعیین نشده است و موکل او تاکنون نتوانسته است موانع ازدواج دائم را برطرف کند. بنابراین شرط محقق نشده و تخلف از شرط مزبور محرز نیست تا وی ملزم به انجام تعهد باشد، نیز ادعای بی وجه و باطل است. زیرا تعهد زوج در شرط ضمن عقد به اینکه بعد از رفع موانع با مهریه مزبور اقدام به ازدواج دائم نماید، منصرف به همان مدت یک سال اول است که موقتا به مدت یک سال زوجه را به عقد خود در آورده است تا در این مدت موانع ازدواج دائم را رفع و زمینه آن را فراهم نماید. لذا تعهد ت. ن. خ. به پرداخت پانصد سکه به اضافه سی میلیون تومان وجه نقد، تعهد ابتدائی نبوده و به صورت شرط ضمن عقد صورت گرفته و عقد نکاح موقت بر مبنای تعهد مزبور جاری شده است. بنابراین تجدیدنظرخواهی با هیچ یک از جهات مندرج در ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی، انطباق ندارد. به همین سبب دادنامه تجدیدنظرخواسته از حیث نتیجه، مطابق قانون صادر شده است و با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، نتیجتا تایید می‌گردد. این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه