وصف کیفری انتساب لفظ حرام زاده به دیگری

رأی خلاصه جریان پرونده به موجب دادنامه شماره 8809978112200227-۱۳۸8/3/12 صادره از شعبه 102 دادگاه عمومی (جزائی) ه. که به علّت عدم تجدیدنظرخواهی قطعی شده آقای …. ع. به جرم قذف با نسبت دادن لفظ حرام‌زاده به آقای ه.س. مستنداً به مواد 140، 142 و 146 قانون مجازات اسلامی (سابق) به تحمل هشتاد تازیانه به عنوان حدّ قذف محکوم شده است. م. ع. ب. ارائه تصاویر اوراق متعددی از سوابق اختلافاتی نسبت به رأی صادره درخواست اعاده دادرسی نموده و در دو لایحه تقدیمی با اظهار بی‌گناهی مطالبی در خصوص سوابق امر و وجود اختلافات و شکایات متقابل بیان نموده که لایحه‌ای تقدیمی مشارالیه هنگام مشاوره قرائت خواهد شد. پرونده به شعبه چهلم دیوان عالی کشور ارجاع گردیده مورد بررسی قرار گرفت. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر ب. ت. ب. خفیف بودن مجازات تعیین نسبت به مجازات قذف عقیده بر پذیرش درخواست اعاده دادرسی دارم در خصوص دادنامه شماره 8809978112200227-۱۳۸8/3/12 راجع به اعاده دادرسی مشاوره نموده چنین رأی می‌‌‌‌‌‌‌دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور آنچه که به موجب دادنامه شماره 8809978112200227-۱۳۸8/3/12 صادره از شعبه 102 دادگاه عمومی (جزائی) ه. قذف تلّقی شده عبارتست از بکار بردن لفظ حرام‌زاده از ناحیه م. ن. ب. شاکی (آقای ه. س. ) که این امر نسبت به شاکی پرونده، چه مطابق ماده 144 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1370 با اصلاحات بعدی (قانون حاکم در زمان صدور رأی) و چه مطابق ماده 252 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 عنوان قذف را دارا نیست زیرا از ناحیه مادر مخاطب شکایتی مطرح نشده است بلکه این امر در صورت اثبات توهین نسبت به مخاطب تلقی می‌شود که مجازات آن خفیف‌تر از حدّ قذف است لذا مستنداً به قسمت دوّم بند «چ» ماده 474 و ماده 476 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب سال 1392 ضمن پذیرش درخواست اعاده دادرسی آقای …. ع. نسبت به رأی صادره و تجویز اعاده دادرسی رسیدگی مجدد به موضوع به دادگاه هم‌عرض دادگاه صادرکننده حکم مذکور ارجاع می‌شود. رئیس و عضو معاون شعبه 40 دیوان عالی کشور عبدالمحمد خالصی - محمد بارانی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی وصف کیفری انتساب لفظ حرام زاده به دیگری در تاریخ 22 شهریور 1394، دیوان عالی کشور به پرونده‌ای رسیدگی کرد که به موجب دادنامه‌ای از شعبه‌ای از دادگاه عمومی (جزایی) به اتهام قذف به دلیل نسبت دادن لفظ "حرامزاده" به شاکی صادر شده بود. محکومیت اولیه شامل تحمل هشتاد تازیانه به عنوان حد قذف، بر اساس مواد 140، 142 و 146 قانون مجازات اسلامی (سابق) بود. م. ع. ب. ارائه مستندات و لایحه‌هایی به تجدید نظرخواهی و ادعای بی‌گناهی پرداخت و درخواست اعاده دادرسی نمود. شعبه چهلم دیوان پس از بررسی، ب. ت. ب. نظریه دادیار و خفیف بودن مجازات قذف، اعلام کرد که لفظ "حرامزاده" در این مورد به عنوان قذف تلقی نمی‌شود و به دلیل عدم شکایت از سوی مادر شاکی، این اتهام به توهین تبدیل می‌شود که مجازات آن کمتر از حد قذف است. لذا، دیوان عالی کشور درخواست اعاده دادرسی را پذیرفته و پرونده را برای رسیدگی مجدد به دادگاه همعرض ارجاع داد. این تصمیم بر اساس بند «چ» ماده 474 و ماده 476 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب سال 1392 اتخاذ شده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/06/22 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: انتساب لفظ حرام زاده به دیگری،نسبت به مخاطب، توهین به شمار آمده و مصداق بزه قذف نیست. رای خلاصه جریان پرونده به موجب دادنامه شماره --- - 1388/03/12 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی (جزایی) ه. که به علّت عدم تجدیدنظرخواهی قطعی شده آقای …. ع. به جرم قذف با نسبت دادن لفظ حرام‌زاده به آقای ه.س. مستندا به مواد 140 ، 142 و 146 قانون مجازات اسلامی (سابق) به تحمل هشتاد تازیانه به عنوان حدّ قذف محکوم شده است. م. ع. ب. ارائه تصاویر اوراق متعددی از سوابق اختلافاتی نسبت به رای صادره درخواست اعاده دادرسی نموده و در دو لایحه تقدیمی با اظهار بی‌گناهی مطالبی در خصوص سوابق امر و وجود اختلافات و شکایات متقابل بیان نموده که لایحه‌ای تقدیمی مشارالیه هنگام مشاوره قرائت خواهد شد. پرونده به شعبه چهلم دیوان عالی کشور ارجاع گردیده مورد بررسی قرار گرفت. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر ب. ت. ب. خفیف بودن مجازات تعیین نسبت به مجازات قذف عقیده بر پذیرش درخواست اعاده دادرسی دارم در خصوص دادنامه شماره --- - 1388/03/12 راجع به اعاده دادرسی مشاوره نموده چنین رای می‌دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور آنچه که به موجب دادنامه شماره --- - 1388/03/12 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی (جزایی) ه. قذف تلّقی شده عبارتست از به کار بردن لفظ حرام‌زاده از ناحیه م. ن. ب. شاکی (آقای ه. س.) که این امر نسبت به شاکی پرونده، چه مطابق ماده 144 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1370 با اصلاحات بعدی (قانون حاکم در زمان صدور رای) و چه مطابق ماده 252 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 عنوان قذف را دارا نیست زیرا از ناحیه مادر مخاطب شکایتی مطرح نشده است بلکه این امر در صورت اثبات توهین نسبت به مخاطب تلقی می‌شود که مجازات آن خفیف‌تر از حدّ قذف است لذا مستندا به قسمت دوّم بند «چ» ماده 474 و ماده 476 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب سال 1392 ضمن پذیرش درخواست اعاده دادرسی آقای …. ع. نسبت به رای صادره و تجویز اعاده دادرسی رسیدگی مجدد به موضوع به دادگاه هم‌عرض دادگاه صادرکننده حکم مذکور ارجاع می‌شود. رئیس و عضو معاون شعبه --- دیوان عالی کشور