رأی
وکالت در شورای حل اختلاف
مقدمه
وکالت در شورای حل اختلاف
خ. م.:
در نشست قضایی که در تاریخ 17 فروردین 1383 در استان فارس برگزار شد، موضوع وکالت در شورای حل اختلاف مورد بحث و بررسی قرار گرفت. سوال اصلی این بود که آیا وکیلی که توسط طرفین در دعاوی شورای حل اختلاف معرفی میشود، باید حتماً وکیل دادگستری باشد یا اینکه امکان وکالت به اشخاص غیر وکیل نیز وجود دارد. هیات عالی با استناد به ماده 189 قانون برنامه سوم توسعه و ماده 10 آییننامه اجرایی آن، بر این نکته تاکید کرد که در مواردی که شورای حل اختلاف به امور قضایی رسیدگی میکند، اقامه دعوا باید توسط وکیل دادگستری صورت گیرد. نظر اکثریت اعضا بر این بود که شورای حل اختلاف یک مرجع شبه قضایی است و هر شخص میتواند دیگری را به عنوان وکیل خود معرفی کند. در مقابل، نظر اقلیت بر این اساس بود که به دلیل ماهیت قضایی شورای حل اختلاف، وکیل باید دارای پروانه وکالت باشد. در نهایت، نتیجهگیری شد که در دعاوی با ماهیت قضایی، حضور وکیل دادگستری الزامی است.
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1383/01/17
برگزار شده توسط: استان فارس/ شهر آبادهموضوع
وکالت در شورای حل اختلافپرسش
در دعاوی که در صلاحیت شورای حل اختلاف است اگر طرفین یا یکی از آنها فردی را به عنوان وکیل خود معرفی کنند آیا الزاماً شخص مزبور باید وکیل دادگستری باشد یا به اشخاص غیر از وکیل دادگستری نیز میتوان با تنظیم وکالتنامه در یکی از محاضر اسناد رسمی وکالت داد؟
نظر هیئت عالی
مستفاد از ماده 189 قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی و اجتماعی جمهوری اسلامی ایران این است که شورای حل اختلاف از دو نوع صلاحیت برخوردار است: 1.رسیدگی به اموری که ماهیت قضایی آن پیچیدگی کمتری دارد 2.
رفع اختلافات محلی و حل و فصل اموری که ماهیت قضایی ندارد. بنابراین، چنانچه شورای حل اختلاف، در حدود صلاحیت خود، به اموری که ماهیت قضایی دارد رسیدگی کند میتواند مرجع قضایی تلقی شود. ماده 10 آییننامه اجرایی قانون مرقوم رسیدگی در شورا را تابع تشریفات قانون آیین دادرسی ندانسته و در خصوص الزامی بودن طرح دعوا در شورا توسط وکیل دادگستری در مواردی که شاکی شخصاً مبادرت به اعلام شکایت نمیکند، آییننامه مزبور ساکت است. اما ملزم نبودن مرجع قضایی به رعایت تشریفات دادرسی به معنای نادیده گرفتن آیین و ضوابط کلی و قواعد عمومی حاکم بر دادرسی و تخطی از آنها نیست بلکه از مجموع مقررات قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی (باب دوم - وکالت در دعاوی) و قوانین مربوط به وکالت، استفاده میشود. در مواردی که مدعی یا شاکی توسط وکیل در مراجع قضایی، اقامه دعوا میکند، این وکیل الزاماً باید وکیل دادگستری باشد و استثنا بر این قاعده، نیاز به تصریح قانونی دارد. کما اینکه بند (الف) ماده 7 قانون آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1379، اعلام شکایت به وسیله وکیل دادگستری یا وکیل رسمی را در آن دیوان، تجویز کرده است. آییننامه مرقوم نیز در چند مورد از قبیل رد دادرسان و مقررات دادرسی
تشریفات قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی را لازم الرعایه دانسته است. بنا به مراتب به نظر میرسد طرح دعوا در شورای حل اختلاف توسط وکیل بلامانع است اما چنانچه دعوا ماهیت قضایی داشته باشد، دعوا باید توسط وکیل دادگستری اقامه شود.نظر اکثریت
در قانون وکالت آییننامه مربوط و نیز ماده واحده قانون اصلاح ماده یک قانون نحوه اصلاح کانونهای وکلای دادگستری، از وکالت در محاکم دادگستری نام برده شده و چنین برداشت میشود که وکیل در محاکم دادگستری باید دارای پروانه وکالت باشد ولیکن مرجع حل اختلاف محکمه به معنای خاص خود نیست و در واقع یک مرجع شبه قضایی است. هر شخص میتواند دیگری را وکیل خود قرار دهد تا در شورای حل اختلاف از طرف او نایب باشد و به وکالت از او اقدام کند. البته در مواردی که قانون، وکالت دادن به دیگری را مجاز دانسته است، اصولاً هر شخص میتواند در امور خود به دیگری وکالت دهد. استثناء در خصوص محاکم دادگستری است و دفاع در این محاکم که وکیل باید پروانه وکالت داشته باشد در سایر مراجع اداری یا شبه قضایی داشتن پروانه وکالت لازم نیست.نظر اقلیت
چون در هر حال بحث دفاع مطرح است و شورای حل اختلاف نیز مبادرت به کار قضایی کرده و اقدام به حل و فصل اختلافات و رسیدگی به جرایم در حدود اختیارات خود میکند به عبارتی بخشی از وظایف و اختیارات دادگستری به شورا واگذار شده است بنابراین، در این مرجع نیز شخصی میتواند وکالت کند که پروانه وکالت داشته باشد. به عبارتی وکیل دادگستری باشد.موارد مرتبط 41
آرای مرتبط 40
-
رأی
هماستناد
تأثیر سنوات خدمت غیر دولتی در سابقه خدمت دولتی
ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
مشروط نمودن پرداخت پاداش پایان خدمت
مواد 7 و 13 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
احتساب دوره بهورزی در سابقه خدمت
ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 94 مورخ 1391/02/25 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 7 و 14 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
خوانده در دعوای الزام به پرداخت بیمه
ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
حدود صلاحیت رسیدگی شعب تشخیص
مواد 7 و 14 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
معافیت جانبازان از پرداخت حق بیمه
مواد 7 و 14 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 471 مورخ 1389/10/27 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 7 و 13 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
لزوم تبعیت هیأت های رسیدگی به تخلفات اداری از آرای دیوان
مواد 13 و 14 و 7 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
تبدیل وضعیت استخدامی ایثارگران، همسر و فرزندان ایشان
ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
منع اخذ عوارض حق الارض
مواد 7 و 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
اعاده به خدمت جانبازان دستگاه های اجرایی
مواد 7 و 13 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
دیوارکشی در اطراف زمین کشاورزی
مواد 13 و 7 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
شرط پرداخت فوق العاده ویژه به کارکنان سازمان جنگل ها
مواد 7 و 48 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
مرخصی استحقاقی و ساعات کار پرتوکاران تا زمان اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری
مواد 7 و 14 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
احتساب دوره بهورزی به عنوان سنوات خدمت
مواد 7 و 48 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
مرجع تشخیص استحقاق نسبت به فوق العاده ویژه کارشناسی
مواد 7 و 48 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
اخراج به دلیل ارتداد و عضویت در گروههای محارب توسط مراجع انتظامی و امنیتی
مواد 7 و 14 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
بنیاد تعاون ناجا و صلاحیت دیوان عدالت اداری
مواد 7 و 13 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
مستمری فرزندان اناث مستخدم متوفی
ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
قانون حاکم بر پرداخت مزایای بازنشستگان پیش از موعد
مواد 7 و 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 201 مورخ 1391/04/19 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 7 و 14 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
مزایای مربوط به نخبگان
مواد 7 و 48 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 493 مورخ 1389/11/04 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 7 و 14 و 48 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
مدت خدمت داوطلبانه در جبهه
مواد 7 و 13 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
اثبات پرداخت حق مأموریت
مواد 7 و 13 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
خدمت تمام وقت در نهادهای انقلابی
مواد 7 و 14 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
شرط احتساب ایام اخراج در سنوات خدمت
مواد 7 و 48 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
حاکمیت قانون کار بر قراردادهای خرید خدمت
مواد 13 و 7 از قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
ساعات کاری مشاغل سخت و زیان آور
ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
لزوم رعایت اصل تناسب تخلف و مجازات
ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
جایگاه مصوبات شورای عالی امنیت ملی
مواد 7 و 14 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
درخواست همزمان صدور حکم بازنشستگی و پرداخت مابه التفاوت حقوق بازنشستگی
ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
افزایش حقوق بازنشستگی اعضای بازنشسته هیأت علمی
مواد 7 و 14 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
عدم احتساب ایام استفاده از بیمه بیکاری و بیماری در سابقه اشتغال به مشاغل سخت و زیان آور
مواد 7 و 14 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
شرط بهره مندی بازنشسته از مزایای ماده قانونی مربوط به ارتقا
ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
جمع مشاغل سردفتری اسناد رسمی و ازدواج و طلاق
مواد 7 و 13 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
عدم احتساب ایام سنوات ارفاقی در محاسبه مستمری بازنشستگان پیش از موعد
ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
استحقاق ورثه شهید به دریافت پاداش پایان خدمت
مواد 13 و 7 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
عدم تعلق پاداش پایان خدمت و حق سنوات به کارکنان خرید خدمت
مواد 7 و 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری
مواد مرتبط 1
-
اعمال
از این صفحه
ماده 7 — قانون دیوان عدالت اداری (مصوب ۱۳۸۵/۰۳/۰۹)
ماده 7 قانون آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1379
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
