پیش بینی انعقاد معامله ای در آینده ضمن قرارداد

رأی دادگاه بدوی خواسته ی خواهان با وکالت آقای م. ع. به طرفیت خواندگان ب. ش. د. الزام خوانده اول به ایفای تعهد و انتقال رسمی علامت تجاری ز. وفق قرارداد اصلی و الحاقیه به شماره 89/100/210 و خوانده دوم به اجرای ثبت آن تعهد در دفاتر علائم تجاری به انضمام کلیه خسارات دادرسی م. ب. دادگاه از توجه به مفاد و مندرجات قرارداد مستند دعوی ن. ب. ا. بند 7 قرارداد و الحاقیه منجزا" دلالت بر انتقال و واگذاری علامت مذکور به خواهان ندارد بنابراین دعوی غیر ثابت تشخیص و مستندا" به ماده 197 قانون آئین دادرسی مدنی حکم به بطلان آن صادر و اعلام می گردد رای صادره ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر تهران م. ب.. رئیس شعبه سوم دادگاه عمومی حقوقی تهران - احمدی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی شرکت ش. باوکالت آقای م. ع. بطرفیت شرکت ر. و اداره ثبت علائم تجاری نسبت به دادنامه شماره 809-1393/10/13 شعبه سوم دادگاه عمومی حقوقی تهران متضمن صدور حکم به بطلان دعوی الزام شرکت ر. به ایفای تعهد و انتقال رسمی علامت تجاری ز. و اجرای ثبت دردفاتر علائم تجاری توسط خوانده دیگر به انضمام کلیه خسارات دادرسی ، وارد نیست تبصره ذیل ماده 7 قرار داد استنادی ت. ن. خ. که چنین مقرر داشته : « در صورت توافق کتبی طرفین در پایان مهلت قرار داد در مورد واگذاری حقوق مادی و معنوی برند ز. ، به مبلغ دویست میلیون ریال به صورت نقدی توسط کارفرما خریداری میگردد .» دلالت بر منوط بودن انتقال علامت تجاری ز. به ت. ن. خ. به قصد انشاء مجدد پس از اتمام قرار داد وبه شرح توافق کتبی دارد که به جهت اینکه ت. ن. خ. از ابراز توافق کتبی که مبین قصد انشاء و انتقال مؤخر علامت تجاری مذکور پس از اتمام قرار داد باشد ، عاجز مانده ، تجدیدنظرخواهی باهیچ یک از جهات مقرر درماده 348 قانون آئین دادرسی مدنی انطباق نداشته و دادگاه به استناد ماده 358 آن قانون تجدیدنظرخواهی را رد و دادنامه مذکور راتأیید می نماید . این رأی قطعی است. شعبه 12دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار سیدعطا قیصری - علی حاجی حسنی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی پیش بینی انعقاد معامله ای در آینده ضمن قرارداد در تاریخ 3 آبان 1394، دادگاه بدوی به درخواست خواهان حکمی مبنی بر بطلان دعوی الزام خوانده اول به ایفای تعهد و انتقال رسمی علامت تجاری صادر کرد. خواسته خواهان شامل الزام به انتقال علامت تجاری طبق قرارداد و الحاقیه و همچنین درخواست خسارات دادرسی بود. دادگاه بدوی با استناد به بند 7 قرارداد، عدم دلالت آن بر انتقال علامت تجاری به خواهان را دلیلی بر غیر ثابت بودن دعوی تشخیص داد و بر اساس ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی، حکم به بطلان دعوی صادر کرد. در مرحله تجدیدنظر، درخواست تجدیدنظرخواهی نیز رد شد. دادگاه تجدیدنظر با استناد به تبصره ذیل ماده 7 قرارداد، عدم ارائه توافق کتبی مبین قصد انشاء و انتقال علامت تجاری پس از اتمام قرارداد را دلیلی بر عدم انطباق تجدیدنظرخواهی با جهات مقرر در ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی دانست و بر اساس ماده 358 همان قانون، دادنامه بدوی را تایید کرد. این رای قطعی و لازم‌الاجرا است. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/08/03 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: درج این عبارت در قرارداد که «در صورت توافق کتبی طرفین، در پایان مهلت قرارداد در مورد واگذاری حقوق مادی و معنوی برند ز. به مبلغ دویست میلیون ریال به صورت نقدی توسط کارفرما خریداری میگردد»;، دلالت بر منوط بودن انتقال علامت تجاری، به قصد انشاء مجدد و به صورت توافق کتبی دارد، بنابراین در صورت عدم ارائه قرارداد، دعوای الزام به انتقال رسمی علامت تجاری محکوم به بطلان است. خواسته ی خواهان با وکالت آقای م. ع. به طرفیت خواندگان ب. ش. د. الزام خوانده اول به ایفای تعهد و انتقال رسمی علامت تجاری ز. وفق قرارداد اصلی و الحاقیه به شماره 89/100/210 و خوانده دوم به اجرای ثبت آن تعهد در دفاتر علائم تجاری به انضمام کلیه خسارات دادرسی م. ب. دادگاه از توجه به مفاد و مندرجات قرارداد مستند دعوی ن. ب. ا. بند 7 قرارداد و الحاقیه منجزا دلالت بر انتقال و واگذاری علامت مذکور به خواهان ندارد بنابراین دعوی غیر ثابت تشخیص و مستندا به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به بطلان آن صادر و اعلام می‌گردد رای صادره ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر تهران م. ب.. رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی شرکت ش. باوکالت آقای م. ع. به طرفیت شرکت ر. و اداره ثبت علائم تجاری نسبت به دادنامه شماره --- - 1393/10/13 شعبه سوم دادگاه عمومی حقوقی تهران متضمن صدور حکم به بطلان دعوی الزام شرکت ر. به ایفای تعهد و انتقال رسمی علامت تجاری ز. و اجرای ثبت دردفاتر علائم تجاری توسط خوانده دیگر به انضمام کلیه خسارات دادرسی، وارد نیست تبصره ذیل ماده 7 قرار داد استنادی ت. ن. خ. که چنین مقرر داشته: « در صورت توافق کتبی طرفین در پایان مهلت قرار داد در مورد واگذاری حقوق مادی و معنوی برند ز.، به مبلغ دویست میلیون ریال به صورت نقدی توسط کارفرما خریداری میگردد.» دلالت بر منوط بودن انتقال علامت تجاری ز. به ت. ن. خ. به قصد انشاء مجدد پس از اتمام قرار داد وبه شرح توافق کتبی دارد که به جهت اینکه ت. ن. خ. از ابراز توافق کتبی که مبین قصد انشاء و انتقال موخر علامت تجاری مذکور پس از اتمام قرار داد باشد، عاجز مانده، تجدیدنظرخواهی باهیچ یک از جهات مقرر در ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق نداشته و دادگاه به استناد ماده 358 آن قانون تجدیدنظرخواهی را رد و دادنامه مذکور راتایید می‌نماید. این رای قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار