کاهش رونق کسب و کار به دلیل عملیات اجرایی ساخت مترو

رأی شعبه دیوان عدالت اداری ملاحظه می گردد شاکی فوق الذکر به طرفیت شهرداری و سازمان قطار شهری تبریز و حومه به خواسته صدور حکم مبنی بر تصدیق ورود خسارت ناشی از عملیات اجرایی ایستگاه شماره 12 مترو اعلام شکایت نموده است که با عنایت به محتویات پرونده و پاسخ واصله؛ نظر به این که با شروع عملیات اجرای خط مترو، به ساختمان شاکی خسارت موضوع ماده 13 قانون دیوان عدالت اداری وارد نشده است بلکه شاکی مدعی است در اثر اجرای عملیات مترو، کسب و کار وی از رونق افتاده است، در حالی که خ. د. پ. اعلام داشته، هیچگاه در محدوده مورد ادعای شاکی، انسداد کلی صورت نپذیرفته، بلکه تردد مردم و خودروها به صورت عادی صورت می گیرد و شاکی نیز دلیلی بر خلاف آن ارائه ننموده است و از طرفی مجری طرح، برابر مقررات قانون موظف به رعایت اصول ایمنی، به منظور جلوگیری از هرگونه خطرات احتمالی م. ب. و ب. ت. ب. این که خسارت مورد نظر شاکی از مصادیق عدم نفع م. ب. که وفق تبصره 2 ماده 515 قانون آیین دادرسی مدنی، عدم نفع قابل وصول نمی باشد، لذا شکایت مشارالیه را غیر موجه تشخیص و حکم به رد آن صادر می گردد. رأی مذکور وفق ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری قطعی است. رئیس شعبه 31 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه اکابری ـ رسالتی فهرست شعبه دیوان عدالت اداری نقد رأی کاهش رونق کسب و کار به دلیل عملیات اجرایی ساخت مترو در تاریخ 1 اردیبهشت 1392، شعبه دیوان عدالت اداری به شکایت مطرح‌شده علیه شهرداری و سازمان قطار شهری تبریز و حومه رسیدگی نمود. شاکی درخواست صدور حکمی جهت تایید خسارت ناشی از عملیات اجرایی ایستگاه شماره 12 مترو را ارائه کرد و مدعی شد که این عملیات منجر به کاهش رونق کسب و کار وی گردیده است. در پاسخ، خواندگان اعلام کردند که هیچ‌گونه انسدادی در محدوده مورد ادعا وجود ندارد و تردد عمومی و وسایل نقلیه به‌طور عادی ادامه دارد. همچنین، خواندگان به رعایت اصول ایمنی در اجرای طرح اشاره کردند. دیوان عدالت اداری با استناد به تبصره 2 ماده 515 قانون آیین دادرسی مدنی، خسارت ادعایی را از مصادیق عدم نفع تلقی نموده و شکایت را غیرموجه تشخیص داد و حکم به رد آن صادر کرد. این رای بر اساس ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/02/01 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: کاهش رونق کسب و کار به دلیل عملیات اجرایی ساخت مترو، از مصادیق عدم النفع و غیر قابل جبران است. رای شعبه دیوان عدالت اداری ملاحظه می‌گردد شاکی فوق الذکر به طرفیت شهرداری و سازمان قطار شهری تبریز و حومه به خواسته صدور حکم مبنی بر تصدیق ورود خسارت ناشی از عملیات اجرایی ایستگاه شماره 12 مترو اعلام شکایت نموده است که با عنایت به محتویات پرونده و پاسخ واصله؛ نظر به این که با شروع عملیات اجرای خط مترو، به ساختمان شاکی خسارت موضوع ماده 13 قانون دیوان عدالت اداری وارد نشده است بلکه شاکی مدعی است در اثر اجرای عملیات مترو، کسب و کار وی از رونق افتاده است، در حالی که خ. د. پ. اعلام داشته، هیچگاه در محدوده مورد ادعای شاکی، انسداد کلی صورت نپذیرفته، بلکه تردد مردم و خودروها به صورت عادی صورت می‌گیرد و شاکی نیز دلیلی بر خلاف آن ارائه ننموده است و از طرفی مجری طرح، برابر مقررات قانون موظف به رعایت اصول ایمنی، به منظور جلوگیری از هرگونه خطرات احتمالی م. ب. و ب. ت. ب. این که خسارت مورد نظر شاکی از مصادیق عدم نفع م. ب. که وفق تبصره 2 ماده 515 قانون آیین دادرسی مدنی، عدم نفع قابل وصول نمی‌باشد، لذا شکایت مشارالیه را غیر موجه تشخیص و حکم به رد آن صادر می‌گردد. رای مذکور وفق ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری قطعی است. رئیس شعبه --- دیوان عدالت اداری - مستشار شعبه