قانون
رسیدگی به کلیه حقوق مالی زوجه قبل از طلاق برای ایرانیان شیعه و غیرشیعه
مقدمه
رسیدگی به کلیه حقوق مالی زوجه قبل از طلاق برای ایرانیان شیعه و غیرشیعه
خ. م.:
در نشست قضایی که در تاریخ 10 بهمن 1388 در استان گلستان برگزار شد، موضوع اصلی بررسی حقوق مالی زوجه پیش از طلاق برای ایرانیان شیعه و غیرشیعه بود. پرسشهای مطرحشده شامل این بود که آیا دادگاه در دعاوی مربوط به اثبات و ثبت واقعه طلاق باید به تمام حقوق مالی زوجه رسیدگی کند و همچنین در مورد زوجین مسلمان غیرشیعه چه رویکردی باید اتخاذ شود. هیات عالی با استناد به ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق مصوب 21 اسفند 1371، اعلام کرد که ثبت طلاق مشروط به تادیه حقوق شرعی و قانونی زوجه، از جمله مَهر و نفقه است و تا زمانی که این حقوق حل و فصل نشود، ثبت طلاق قانونی نخواهد بود. نظر اکثریت بر این بود که دادگاه در صورت صدور گواهی عدم امکان سازش یا طلاق، موظف به رسیدگی به تمام حقوق مالی زوجه است و اجرای صیغه طلاق به پرداخت این حقوق وابسته است. در مقابل، نظر اقلیت بر این بود که ثبت واقعه طلاق جنبه اعلامی دارد و نیازی به اظهارنظر دادگاه در خصوص حقوق مالی که درخواست نشده، نیست و زوجه میتواند پس از ثبت، درخواست خود را ارائه دهد.
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1388/11/10
برگزار شده توسط: استان گلستان/ شهر گرگانموضوع
رسیدگی به کلیه حقوق مالی زوجه قبل از طلاق برای ایرانیان شیعه و غیرشیعهپرسش
الف: آیا در دعاوی اثبات و ثبت واقعه طلاق، دادگاه باید به کلیه حقوق مالی زوجه رسیدگی و حکم صادر کند؟
ب: در صورتیکه زوجین مسلمان غیرشیعه باشند، چگونه خواهد بود؟
نظر هیئت عالی
الف: به موجب ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق مصوب 1371/12/21 مجلس شورای اسلامی و مجمع تشخیص مصلحت نظام و نظر به تفسیر مجمع، زوجهایی که قصد جدایی و طلاق دارند باید به دادگاه مدنی خاص مراجعه نمایند. بدیهی است در صورتیکه در محلی این دادگاه تشکیل نشده باشد، دادگاه عمومی صالح به رسیدگی است. به هر تقدیر پس از اقدامات مقرر در ماده قانونی مرقوم مطابق تبصره 3 ماده واحده مزبور، اجرای صیغه طلاق و ثبت آن در دفتر موکول به تأدیه حقوق شرعی و قانونی زوجه اعم از مَهر، نفقه، جهیزیه و... به صورت نقد م. ب. و لذا مادامکه مَهر و سایر حقوق شرعی و قانونی و مسائل مالی حل و فصل نشده باشد، ثبت طلاق جایز نیست و قانوناً اجرای صیغه طلاق و ثبت آن در دفتر ازدواج و طلاق بدون محاسبه و تأدیه حقوق یاد شده وجهه قانونی ندارد. اضافه مینماید حکم به پرداخت اجرتالمثل موکول به مطالبه زوجه است. در تبصره 6 از ماده واحده مورد بحث، اگر تقاضای طلاق ناشی از تخلف زن از وظایف همسری یا سوءاخلاق و رفتار وی نباشد، چنانچه زوجه کارهایی را که شرعاً به عهده وی نبوده انجام دهد و قصد تبرع هم نداشته باشد، دادگاه باید این اجرت را محاسبه و حکم به پرداخت آن صادر نماید. به علاوه ب. ت. ب. سنوات زندگی مشترک و احراز وسع مالی زوج، مبلغی به عنوان نحله برای زوجه تعیین میگردد.نظر اکثریت
در صورت صدور گواهی عدم امکان سازش و یا طلاق، دادگاه مکلف است به کلیه حقوق مالی زوجه رسیدگی و حکم مقتضی را صادر نماید. چرا که اجرای صیغه طلاق منوط به پرداخت حقوق زوجه از طرف زوج است که دادگاه مکلف به تعیین تکلیف است. لذا در خصوص اثبات و ثبت واقعه طلاق، دادگاه ب. ت. ب. آمره بودن قاعده، مکلف به اجرای آن است.نظر اقلیت
ثبت واقعه طلاق و اثبات آن جنبه اعلامی دارد و نیازی نیست دادگاه در خصوص حقوق مالی که درخواست نشده، اظهارنظر نماید و این درخواست را زوجه بعد از ثبت در دفتر هم میتواند از دادگاه تقاضا کند.موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
