Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home

جستجو در متنِ کاملِ قوانین، آرا و نظریات — برای حقوق‌دانانبه زبانِ خودتان بنویسید چه مشکلی دارید؛ دعوای مربوط، جای مراجعه، مدارک و نمونه‌متن را ساده نشانتان می‌دهیم

حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به مقاوله نامه كار دريايي مصوب سازمان بين‌المللي كار مصوب 1389,02,29 با اصلاحات و الحاقات بعدي ماده واحده ـ به دولت جمهوري اسلامي ايران اجازه داده مي‌شود به مقاوله‌نامه كار دريايي مصوب 17 فوريه 2006 ميلادي (برابر با 18 بهمن 1384 هجري شمسي) سازمان بين‌المللي كار( به شرح پيوست) ملحق شود و اسناد آن را مبادله نمايد. بسم‌الله‌الرحمن‌الرحيم مقاوله‌نامه كار دريايي مصوب 2006 ميلادي (برابر با 1384 هجري‌شمسي) مقدمه فراهمايي (كنفرانس) عمومي سازمان بين‌المللي كار كه به وسيله هيأت مديره دفتر بين‌المللي كار در تاريخ هفتم فوريه 2006 ميلادي (19/11/1384 هجري‌شمسي) نود و چهارمين نشست خود را در ژنو برگزار نمود، با تمايل به تدوين سند واحد و منسجمي كه تا حد ممكن در برگيرنده جديدترين استانداردهاي مربوط به مقاوله‌نامه ها و توصيه‌نامه‌هاي بين‌المللي كار دريايي موجود و نيز اصول بنيادين كه در ساير مقاوله‌نامه‌هاي بين‌المللي كار وجود دارد به ويژه موارد زير باشد: ـ مقاوله‌نامه كار اجباري مصوب 1930 ميلادي (1309 ه‍. ش) (شماره 29)؛ ـ مقاولـه‌نامه آزادي انجمن‌ها و حمايت از حق تشـكل مصوب 1948 ميـلادي (1327 ه‍. ش) (شماره 87)؛ ـ مقاوله‌نامه حق تشكل و مذاكره جمعي مصوب 1949 ميلادي (1328 ه‍. ش) (شماره 98)؛ ـ مقاوله‌نامه تساوي مزد مصوب 1951 ميلادي (1330 ه‍. ش) (شماره 100)؛ ـ مقاوله‌نامه لغو كار اجباري مصوب1957ميلادي(1336ه‍. ش) (شماره105)؛ ـ مقاوله‌نامه تبعيض (در اشتغال و حرفه) مصوب 1958 ميلادي (1337 ه‍. ش) (شماره 111)؛ ـ مقاوله‌نامه حداقل سن مصوب 1973 ميلادي (1352 ه‍. ش) (شماره 138)؛ ـ مقاوله‌نامه بدترين‌اشكال كار كودك مصوب1999 ميلادي (1378 ه‍. ش) (شماره 182)؛ و با آگاهي از اختيارات‌ اصلي ‌سازمان كه همانا ارتقاء شرايط شايسته كار مي‌‌باشد، و با عنايت به بيانيه سازمان ‌بين‌المللي‌ كار درخصوص حقوق و اصول ‌بنيادين‌ كار مصوب 1998 ميلادي (1377 هـ. ش)، و ب. ت. ب. اين موضوع كه دريانوردان مشمول ساير اسناد سازمان بين‌المللي كار هستند، تحت و داراي حقوق ديگري مي‌باشند كه تحت عنوان حقوق بنيادين و آزادي هاي قابل اعمال در مورد كليه افراد وضع شده است، و با در نظر گرفتن اين موضوع كه با اعطاء ماهيت جهاني به صنعت كشتيراني، دريانوردان نيازمند حمايت ويژه‌اي هستند، و همچنين ب. ت. ب. استانداردهاي بين‌المللي مربوط به ايمني كشتي، امنيت افراد و مديريت كيفيت كشتي در مقاوله‌نامه بين‌المللي ايمني جان اشخاص در دريا مصوب 1974 ميلادي (1353 هـ. ش) (نسخه اصلاح‌شده)، مقاوله‌نامه مقررات بين‌المللي براي جلوگيري از تصادفات در دريا مصوب1972ميلادي (1351 هـ. ش) (نسخه اصلاح‌شده) و الزامات آموزش دريانوردان و صلاحيت آنها در مقاوله‌نامه بين‌المللي استانداردهاي آموزش، گواهينامه و مراقبت از دريانوردان مصوب 1978 ميلادي (1357 ه‍. ش) (نسخه اصلاح‌شده)، و با يادآوري اين‌كه كنوانسيون سازمان ملل متحد در خصوص حقوق درياها مصوب 1982 ميلادي (1361 ه‍. ش) چهارچوب حقوقي كلي را تدوين مي‌نمايد كه تمامي فعاليت ها در اقيانوس ها و دريا بايد در محدودة آن انجام گيرد و داراي اهميتي استراتژيك به عنوان مبنايي براي همكاري و فعاليت در بخش دريايي در سطح ملي، منطقه‌اي و جهاني بوده و انسجام آن نيز بايد حفظ شود، و با يادآوري اين كه مادة (94) كنوانسيون سازمان ملل متحد در خصوص حقوق درياها مصوب 1982 ميلادي (1361 هـ. ش) وظايف و تعهدات دولت صاحب پرچم را از جمله در خصوص شرايط كار، موضوعات مربوط به خدمة و اموراجتماعي در كشتي هايي كه حامل پرچم آن كشور مي‌باشند، تعيين نموده است، و با يادآوري اين كه بند (8) ماده (19) اساسنامه سازمان بين‌المللي كار كه مقرر مي‌دارد در هيچ موردي تصويب هر مقاوله‌نامه يا توصيه نامه به‌وسيله فراهمايي (كنفرانس) يا تصويب هر مقاوله‌نامه توسط هر كشور عضو، نبايد اين گونه تلقي شود كه تأثيري بر هر قانون، حكم، عرف يا قراردادي داردكه شرايط مطلوب‌تري را براي كارگران، مربوط نسبت به آنچه در مقاوله‌نامه يا توصيه نامه مذكور پيش‌بيني شده است، تأمين مي‌نمايد، و با عزم به اين كه اين سند جديد بايد به گونه‌اي تدوين شود كه بيشترين پذيرش ممكن را در ميـان مالكين كشـتي ها، دريانوردان و دولت هايي به دست آورد كه متعهد به اصول كارشايسته شده‌اند، و اين ‌كه اين سند بايد به راحتي قابليت روزآمد شدن را داشته باشد و از طرفي ديگر بايد شرايط را براي اعمال و اجراي مؤثر خود فراهم نمايد، و با تصميم به پذيرش برخي پيشنهادهاي مربوط به تحقق چنين سندي كه تنها عنوان دستور كار اجلاس مي‌باشد، و با عزم اين‌كه اين‌پيشنهادها بايد درقالب يك‌ مقاوله‌نامه بين‌المللي تدوين شود؛ مقاوله‌نامة زير را كه مي‌تواند تحت عنوان مقاوله‌نامه كار دريايي (2006 ميلادي برابر با 1384هـ. ش) ناميده شود، را در تاريخ بيست و سوم فوريه سال 2006 ميلادي (5/12/1384) تصويب مي‌نمايد. ماده 1 ـ تعهدات كلي 1ـ هر عضوي كه اين مقاوله‌نامه را تصويب مي‌نمايد، متعهد مي‌گردد كه مقررات آن را به نحوي كه در ماده (6) اين مقاوله‌نامه درج گرديده است به منظور تأمين حقوق تمامي دريانوردان براي اشتغال شايسته به طور كامل اجراء نمايد. 2ـ اعـضاء بايد براي تضميـن اجراء و اعمال مـؤثر اين مقاوله‌نامه با يـكديگر همكاري نمايند. ماده 2 ـ تعاريف و دامنه كاربرد 1 ـ از نظر اين مقاوله‌نامه، به جز در مواردي كه به نحو ديگري در مقررات خاص مقرر شده است، اصطلاح: الف ) «مقام صلاحيتدار» به مفهوم وزير، سازمان دولتي يا مقام ديگري است كه اختيار صدور و اجراء مقررات، دستورات يا دستورالعمل هاي قانوني ديگر در خصوص موضوع مفاد مربوط را دارا مي‌باشد. ب ) « اعلاميه موافقت كار دريايي» به مفهوم اعلاميه موضوع جزء ( 3) بند (1) مقرره (5) مي‌باشد. پ ) «ظرفيت ناخالص» به معناي ظرفيت‌ ناخالص محاسبه‌شده طبق مقررات اندازه‌گيري ظرفيـت منـدرج در ضمـيمه (1) مقـاوله‌نامه بين‌المـللي اندازه‌گـيري ظرفـيت كشتـي ها (1969 ميلادي برابر با 1348 هـ. ش) يا هر مقاوله نامة مؤخر ديگر، مي‌باشد. براي كشتي هايي كه مشمول طرح موقت اندازه‌گيري ظرفيت كشتي مصوب سازمان بين‌المللي دريانوردي مي‌باشنـد، ظرفـيت ناخالص عبارت است از موارد مندرج در ستون‌ ملاحظات مربوط به گواهينامه بين‌المللي ظرفيت‌كشتي (1969ميلادي برابر با 1348 هـ. ش). ت ( گواهينامه كار دريايي» به مفهوم گواهينامه موضوع جزء (3) بند (1) مقرره (5) مي‌باشد. ث ) الزامات اين مقاوله‌نامه» به الزامات مندرج در اين مواد و مقررات و بخش «الف» مجموعه قوانين اين مقاوله‌نامه، اشاره دارد. ج ) « دريانورد» به معناي هر شخصي است كه بر روي يك كشتي كه مشمول مقررات اين مقاوله‌نامه قرار مي‌گيرد در هر سمتي، استخدام شده يا اشتغال دارد يا كار مي‌كند. چ ) « قرارداد كار دريانورد» دربرگيرنده هر دو مفهوم قراردادكار و مواد قرارداد مي‌باشد. ح ) « خدمات كاريابي و استخدام دريانورد» به مفهوم هر شخص، شركت، مؤسسه، آژانس يا سازماني ديگر در بخش دولتي يا خصوصي مي‌باشد كه به نيابت از طرف مالكان كشتي، اقدام به استخدام دريانوردان مي‌كند يا دريانوردان را در اختيار مالكين كشتي ها قرار مي‌دهد. خ ) « كشتي» به مفهوم يك كشتي به غير از كشتي است كه تنها در آب هاي داخلي يا آب هاي داخل، يا دقيقاً مجاور، آب هاي محفوظ يا مناطقي كه مقررات بندري در مورد آنها اعمال مي‌شود، كشتيراني مي‌نمايد. د ) « مالك كشتي» به مفهوم مالك كشتي يا شخص يا سازمان ديگر نظير مدير، كارگزار يا اجاره‌كنندة دربست كشتي مي‌باشد كه مسؤوليت كار كشتي را از طرف مالك آن بر عهده دارد، و با فرض پذيرش چنين مسؤوليتي، موافقت نموده است وظايف و مسؤوليت هاي محوله برعهده مالكين كشتي را طبق اين مقاوله‌نامه برعهده گيرد، صرف‌نظر از اين‌كه هر سازمان يا اشخاص ديگري انجام برخي از مسؤوليت ها و وظايف را به نيابت از مالك كشتي برعهده گرفته باشند. 2 ـ به جز در مواردي كه به نحو ديگري به طور صريح مقرر شده است، اين مقاوله‌نامه شامل تمامي دريانوردان مي‌شود. 3 ـ در صورت بروز ترديد در مورد اين‌كه آيا گروه هايي از افراد از نظر اين مقاوله‌نامه در زمرة دريانوردان قرار مي‌گيرند يا خير، اين موضوع بايد توسط مقام صلاحيتدار در هر عضو پس از مشورت با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مرتبط با اين موضوع، تعيين گردد. 4 ـ به غير از مواردي كه به طور صريح به نحو ديگري مقرر شده است، اين مقاوله‌نامه در تمامي كشتي هايي اعمال مي‌شود كه داراي مالكيت دولتي يا خصوصي بوده و به‌طور معمول مشغول فعاليت هاي تجاري مي‌باشند، به غير از كشتي هايي كه مشغول ماهيگيري يا فعاليت هاي مشابه هستند و كشتي هايي كه به شكل سنتي، نظير قايق هاي بادباني يا لنج ها، ساخته شده‌اند. اين مقاوله‌نامه در مورد كشتي هاي جنگي يا نيروهاي امداد دريايي اعمال نمي‌شود. 5 ـ در صورت بروز ترديد در مورد اين‌كه آيا اين مقاوله‌نامه در مورد يك كشتي يا يك گروه خاصي از كشتي ها اعمال مي‌شود يا خير، اين موضوع بايد از طريق مقام صلاحيتدار در هر عضو پس از مشورت با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط، تعيين گردد. 6 ـ چنانچه مقام صلاحيتدار تصميم بگيرد كه در زمان حاضر اعمال برخي از جزئيات قوانين موضوع بند (1) ماده (6) اين مقاوله‌نامه در يك كشتي يا طبقه خاصي از كشتيها كه حامل پرچم يك عضو مي‌باشند، منطقي يا عملي نمي‌باشد، قوانين مربوط نبايد در جايي كه موضوع آن با قوانين يا مقررات ملي يا توافق هاي مذاكرات جمعي يا اقدامات ديگر متفاوت مي‌باشد، اعمال گردد. چنين تصميمي فقط در صورت مشورت با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط امكان‌‌پذير مي‌باشد و تنها مربوط به كشتي هاي با ظرفيت ناخالص كمتر از 200 تن است كه در سفرهاي بين‌المللي دريايي شركت ندارند. 7 ـ هر تصميمي كه توسط هر يك از اعضاء طبق بندهاي (3) يا (5) يا (6) اين ماده اتخاذ شود، بايد به مدير كل دفتر بين‌المللي كار ارسال گردد تا وي آن را به كشورهاي عضو سازمان اعلام نمايد. 8 ـ به جز در مواردي كه به نحو ديگري به طور صريح مقرر شده است، اشاره به اين مقاوله‌نامه همزمان موجب اشاره به مجموعه قوانين و مقررات آن نيز مي‌باشد. ماده 3 ـ اصول و حقوق بنيادين هر عضو بايد خود را متقاعد نمايد كه مفاد قوانين و مقررات آن كشور، با توجه به‌سياق اين مقاوله‌نامه، حقوق بنيادين زير را مدنظر قرار مي دهد: الف) آزادي همكاري و شناسايي مؤثر حق مذاكرات جمعي؛ ب) حذف تمامي اشكال كار اجباري يا بيگاري؛ پ) لغو مؤثر كار كودك؛ و ت) حذف تبعيض در اشتغال و حرفه. ماده 4 ـ استخدام دريانوردان و حقوق اجتماعي 1ـ هر دريانوردي اين حق را دارد در محيطي ايمن و مصون كار كند كه از استانداردهاي ايمني پيروي مي‌نمايد. 2ـ هر دريانوردي داراي حق برخورداري از شرايط عادلانه اشتغال مي‌باشد. 3ـ هر دريانوردي اين حق را دارد كه داراي شرايط زندگي و كار شايسته بر روي كشتي باشد. 4ـ هر دريانوردي داراي حق برخورداري از حمايت بهداشتي، مراقبت درماني، تدابير رفاهي و ديگر اشكال حمايت اجتماعي مي‌باشد. 5 ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه در حيطه صلاحيت آن، حقوق اجتماعي و اشتغال دريانوردان مندرج در بندهاي پيشين اين ماده، طبق الزامات اين مقاوله‌نامه كاملاً به‌مرحله اجراء گذاشته مي‌شود. جز در صورتي كه به گونه ديگري در اين مقاوله‌نامه، مقررشده باشد چنين اجرائي مي‌تواند از طريق قوانين يا مقررات ملي، توافق هاي مذاكرات جمعي حاكم يا از طريق اقدامات ديگر يا در عمل، محقق شود. ماده 5 ـ اعمال و اجراء مسؤوليت ها 1 ـ هر عضو بايد قوانين يا مقررات يا تدابير ديگري را كه به منظور ايفاء تعهدات خود، به موجب اين مقاوله‌نامه در ارتباط با كشتي ها و دريانوردان در حوزة صلاحيت خود، تصويب كرده است، اعمال و اجراء نمايد. 2 ـ هر عضو بايد از طريق ايجاد نظامي براي تضمين رعايت الزامات اين مقاوله‌نامه، از جمله بازرسي هاي منظم، ارائه گزارش، نظارت و ديگر اقدامات قانوني به موجب قوانين حاكم، به گونه‌اي مؤثر صلاحيت و كنترل خود را بر روي كشتي هايي كه حامل پرچم آن كشور هستند، اعمال نمايد. 3 ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه كشتي هاي حامل پرچم آن كشور، داراي گواهينامه كار دريايي و اعلاميه موافقت كار دريايي، آن‌گونه كه اين مقاوله‌نامه مقرر كرده است، هستند. 4 ـ هر كشتي كه اين مقاوله‌نامه درمورد آن قابل اجراء مي‌باشد، ممكن است طبق حقوق بين‌الملل توسط عضوي به‌غير از دولت صاحب پرچم هنگامي كه كشتي مذكوردر يكي از بنادر آن كشور قراردارد، به منظور تعيين مطابقت آن كشتي با الزامات اين مقاوله‌نامه، مورد بازرسي قرار گيرد. 5 ـ هر عضو بايد به گونه‌اي مؤثر صلاحيت و كنترل خود را بر روي خدمات كاريابي و استخدام دريانوردان، در صورتي كه در قلمرو آن كشور قرار داشته باشند، اعمال نمايد. 6 ـ هر عضو بايد از موارد نقض الزامات اين مقاوله‌نامه جلوگيري نمايد و طبق حقوق بين الملل مجازات هايي را تعيين نمايد، يا به موجب قوانين خود اقداماتي اصلاحي را مقرر نمايد كه براي ممانعت از چنين موارد نقضي مناسب مي‌باشد. 7 ـ هر عضو بايد مسؤوليت هاي خود به موجب اين مقاوله‌نامه را به نحوي انجام دهد كه تضمين نمايد كشتي هاي حامل پرچم كشورهايي كه اين مقاوله‌نامه را تصويب نكرده‌اند نسبت به كشتي هاي حامل پرچم كشورهايي كه آن را تصويب كرده‌اند، رفتار مناسب‌تري را دريافت نخواهند كرد. ماده 6 ـ مقررات و بخش هاي « الف» و « ب» مجموعه قوانين 1ـ مقررات و مفاد بخش « الف» مجموعه قوانين لازم‌الاجراء است. مفاد بخش« ب» مجموعه قوانين، الزام‌آور نمي باشد. 2ـ هر عضو متعهد مي‌شود كه به حقوق و اصول مندرج در مقررات احترام بگذارد هر مقرره را به گونه مندرج در مقررات مربوط بخش « الف» مجموعه قوانين اجراء نمايد. علاوه بر اين، عضو بايد توجه مقتضي را نسبت به انجام مسؤوليت هاي خود به گونه پيش‌بيني‌شده در بخش « ب» مجموعه قوانين، مبذول نمايد. 3ـ هر عضوي كه در وضعيتي مناسب براي اجراء حقوق و اصول به گونه مندرج در بخش « الف» مجموعه قوانين قرار ندارد، به جز در مواردي كه به نحو ديگري به طور صريح دراين مقاوله‌نامه مقرر شده است، مي‌تواند بخش« الف» را از طريق اعمال مفاد قوانين و مقررات داخلي خود يا ديگر اقداماتي كه اساساً مشابه مفاد بخش « الف» است، اجراء نمايد. 4ـ فقط از نظر بند (3) اين ماده، هر قانون، مقرره، توافق جمعي يا تدابير اجرائي ديگر، به عنوان اساساً مشابه در سياق اين مقاوله‌نامه تلقي خواهد شد، اگر عضو، خود را متقاعد نمايد كه موارد مزبور: الف) موجب دستيابي كامل به هدف و مقصود كلي مفاد يا مقررات بخش «الف» مجموعه قوانين مربوط مي شود؛ و ب) باعث نافذ شدن مفاد يا مقررات بخش « الف» مجموعه قوانين مربوط مي‌شود. ماده 7 ـ مشورت با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي هرگونه كاهش، معافيت يا اعمال انعطاف‌پذير اين مقاوله‌نامه كه براي آنها، اين مقاوله‌نامه مشاوره با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي را مقرر مي‌دارد، مي‌تواند درصورت فقدان سازمان هاي نماينده دريانوردان و مالكين كشتي در داخل يك كشور، تنها از طريق مشاوره عضو مذكور با كار گروه موضوع ماده (13) اين مقاوله‌نامه مورد تصميم‌گيري قرار گيرد. ماده 8 ـ لازم‌الاجراء شدن 1ـ اسناد تصويب رسمي اين مقاوله‌نامه بايد به مدير كل دفتر بين‌المللي كار براي ثبت ارسال شود. 2ـ اين مقاوله‌نامه فقط براي آن دسته از اعضاء سازمان بين‌المللي كار الزام‌آور است كه اسناد تصويب آنها توسط مدير كل دفتر بين‌المللي كار به ثبت رسيده باشد. 3ـ اين مقاوله‌نامه دوازده ماه پس از تاريخ ثبت تصويب حداقل سي عضو كه جمعاً سي ‌و سه‌ درصد (33%) از سهم ظرفيت ناخالص جهاني كشتي ها را در اختيار دارند، لازم‌الاجراء خواهد شد. 4ـ اين مقاوله‌نامه پس از آن براي هر عضو، دوازده ماه پس از تاريخي كه تصويب آن عضو به ثبت مي رسد، لازم‌الاجراء خواهد شد. ماده 9 ـ انصراف 1ـ عضوي كه اين مقاوله‌نامه را تصويب كرده است، مي‌تواند پس از انقضاء ده‌سال از تاريخي كه مقاوله براي نخستين بار لازم‌الاجراء مي‌شود، از طريق ارسال سندي به عنوان مديركل دفتر بين‌المللي كار براي ثبت، از عضويت در آن انصراف دهد. اين انصراف‌، يك‌سال پس از تاريخ ثبت آن نافذ خواهد شد. 2ـ هر عضوي كه ظرف يك سال پس از تاريخ انقضاء دورة ده‌ساله موضوع بند (1) اين ماده، حق انصراف پيش بيني شده در اين ماده را اعمال ننمايد، براي يك‌دوره ده ساله ديگر ملزم به اجراء آن خواهد بود و پس از آن مي‌تواند در پايان هردوره جديد ده ساله به‌موجب شرايط پيش‌بيني‌شده در اين ماده، از عضويت در اين مقاوله‌نامه انصراف دهد. ماده 10 ـ تأثير لازم‌الاجراء شدن اين مقاوله‌نامه، مقاوله‌نامه‌هاي زير را مورد تجديدنظر قرار مي‌دهد: ـ مقاوله‌نامه حداقل‌سن(دريا) مصوب1920ميلادي (1299هـ. ش) (شماره 7) ـ مقاوله‌نامه غرامت‌ بيكاري (غرق‌شدن‌كشتي) مصوب1920 ميلادي (1299ه‍. ش) (شماره 8) ـ مقاوله‌نامه‌ كاريابي ‌دريانوردان مصوب1920ميلادي (1299هـ. ش) (شماره 9) ـ مقاوله‌نامه معاينه پزشكي جوانان (دريا) مصوب 1921 ميلادي (1300 ه‍. ش) (شماره 16) ـ مقاوله‌نامه مفاد توافقنامه‌هاي دريانوردان مصوب 1926 ميلادي (1305 ه‍. ش) (شماره 22) ـ مقاوله‌نامه بازگرداندن دريانوردان به وطن مصوب 1926 ميلادي (1305ه‍. ش) (شماره 23) ـ مقاوله‌نامه گواهينامه صلاحيت افسران مصوب 1936 ميلادي (1315ه‍. ش) (شماره 53) ـ مقاوله‌نامه تعطيلات با حقوق (دريا) مصوب 1936 ميلادي (1315ه‍. ش) (شماره 54) ـ مقاوله‌نامه تعهدات مالكين كشتي ها (دريانوردان بيمار و مصدوم) مصوب 1936 ميلادي (1315 ه‍. ش) (شماره 55) ـ بيمه بيماري (دريا) مصوب 1936 ميلادي (1315 ه‍. ش) (شماره 56) ـ ساعات كار و تأمين نيرو (دريا) مصوب 1936 ميلادي (1315 ه‍. ش) (شماره‌57) ـ مقاوله‌نامه حداقل‌سن (دريا) (تجديدنظرشده) مصوب1936 ميلادي (1315‌ه‍. ش) (شماره 58) ـ مقاوله‌نامه غذا و تهيه غذا (كاركنان كشتي) مصوب 1946 ميلادي (1325ه‍. ش) (شماره 68) ـ مقاوله‌نامه گواهينامه آشپزهاي كشتي مصوب 1946 ميلادي (1325ه‍. ش) (شماره 69) ـ مقاوله‌نامه تأمين‌اجتماعي (دريانوردان) مصوب1946 ميلادي (1325ه‍. ش) (شماره70) ـ مقاوله‌نامه تعطيلات با حقوق (دريانوردان) مصوب1946 ميلادي (1325ه‍. ش) (شماره 72) ـ مقاوله‌نامه معاينات‌ پزشكي (دريانوردان) مصوب1946 ميلادي (1325ه‍. ش) (شماره73) ـ مقاوله‌نامه گواهينامه دريانوردان كارآمد مصوب1946 ميلادي (1325ه‍. ش) (شماره74) ـ مقاوله‌نامه محل‌ اقامت كاركنان‌كشتي مصوب1946 ميلادي (1325ه‍. ش) (شماره75) ـ مقاوله‌نامه مزد، ساعات كار و تأمين نيروي انساني (دريا) مصوب 1946 ميلادي (1325 ه‍. ش) (شماره 76) ـ مقاوله‌نامه تعطيلات با حقوق (دريانوردان) (تجديدنظر شده) مصوب 1949 ميلادي (1328 ه‍. ش) (شماره 91) ـ مقاوله‌نامه محل اقامت كاركنان كشتي (تجديدنظر شده) مصوب 1949 ميلادي (1328 ه‍. ش) (شماره 92) ـ مقاوله‌نامه مزد، ساعات‌كار و تأمين‌نيروي‌انساني(دريا) (تجديدنظرشده) مصوب 1949 ميلادي (1328 ه‍. ش) (شماره 93) ـ مقاوله‌نامه مزد، ساعات‌كار و تأمين نيروي انساني (دريا) (تجديدنظرشده) مصوب 1958 ميلادي (1347 ه‍. ش) (شماره 109) ـ مقاوله‌نامه محل‌اقامت خدمه‌كشتي (مقررات‌تكميلي) مصوب1970ميلادي (1359 ه‍. ش) (شماره 133) ـ مقاوله‌نامه پيشگيري از حوادث ناشي از كار (دريانوردان) مصوب 1970ميلادي (1359 ه‍. ش) (شماره 134) ـ مقاوله‌نامه تداوم اشتغال (دريانوردان) مصوب1976ميلادي (1365ه‍. ش) (شماره145) ـ مقاوله‌نامه مرخصي سالانه با استفاده از مزد دريانوردان مصوب 1976ميلادي (1365 ه‍. ش) (شماره 146) ـ مقاوله‌نامه كشتيراني‌ بازرگاني (حداقل استانداردها) مصوب1976ميلادي (1365ه‍. ش) (شماره 147) ـ پروتكل‌الحاقي مورخ 1996 ميلادي (1375 ه‍. ش) به مقاوله‌نامه كشتيراني‌ بازرگاني (حداقل استانداردها) مصوب 1976 ميلادي (1365 ه‍. ش) (شماره147) ـ مقاوله‌نامه رفاه دريانوردان مصوب1987ميلادي (1366ه‍. ش) (شماره 163) ـ مقاوله‌نامه حفظ بهداشت و مراقبت درماني (دريانوردان) مصوب 1987ميلادي (1366 ه‍. ش) (شماره 164) ـ مقاوله‌نامه تأمين اجتماعي (دريانوردان) (تجديدنظر شده) مصوب 1987 ميلادي (1366 ه‍. ش) (شماره 165) ـ مقاوله‌نامه بازگرداندن دريانوردان به وطن (تجديدنظر شده) مصوب1987 ميلادي (1366 ه‍. ش) (شماره 166) ـ مقاوله‌نامه بازرسي‌كار(دريانوردان) مصوب1996 ميلادي (1375ه‍. ش) (شماره178) ـ مقاوله‌نامه استخدام و انتصاب دريانوردان مصوب 1996 ميلادي (1375ه‍. ش) (شماره 179) ـ مقاوله‌نامه ساعات كار و تأمين نيروي انساني كشتي ها مصوب 1996 ميلادي (1375 ه‍. ش) (شماره 180) ماده 11 ـ وظايف امين اسناد مقاوله‌نامه 1ـ مدير كل دفتر بين‌المللي كار، ثبت كليه موارد تصويب، پذيرش و انصراف از عضويت به موجب اين مقاوله‌نامه را به اطلاع تمامي اعضاء سازمان بين‌المللي كار خواهد رساند. 2ـ هنگامي كه شرايط پيش‌بيني‌شده در بند (3) ماده (8) اين مقاوله‌نامه محقق شود، مديركل دفتر بين‌المللي كار، توجه اعضاء سازمان را به تاريخ لازم‌الاجراء شدن مقاوله‌نامه معطوف خواهد كرد. ماده 12 ـ مدير كل دفتر بين‌المللي كار، شرح كاملي از كليه موارد تصويب، پذيرش و انصراف ثبت شده به موجب اين مقاوله‌نامه را براي ثبت طبق ماده (102) منشور ملل‌متحد به دبير كل سازمان ملل متحد ارسال خواهد كرد. ماده 13 ـ كار گروه ويژه سه جانبه 1ـ هيأت مديره دفتر بين‌المللي كار از طريق تأسيس كارگروهي كه داراي صلاحيت ويژه‌اي در حوزة استانداردهاي كار دريايي مي‌باشد، كاركرد اين مقاوله‌نامه را تحت بازنگري مستمر قرار خواهد داد. 2ـ براي موضوعات مورد حكم در اين مقاوله‌نامه، كار گروه بايد متشكل از دو نماينده منتخب از جانب دولت هر عضوي كه اين مقاوله‌نامه را تصويب كرده است و نمايندگان دريانوردان و مالكين كشتي باشد كه پس از مشورت با كميسيون مشترك دريايي، به‌وسيله هيأت مديره دفتر بين‌المللي كار منصوب خواهند شد. 3ـ نمايندگان دولت اعضائي كه هنوز اين مقاوله‌نامه را تصويب نكرده‌اند، مي‌توانند در كارگروه حضور داشته باشند، ولي حق دادن رأي را در هيچ يك از موضوعات مورد حكم در اين مقاوله‌نامه نخواهند داشت. هيأت مديره مي‌تواند از سازمانها يا نهادهاي ديگر براي حضور در كارگروه به عنوان ناظر، دعوت به‌عمل آورد. 4ـ آراء هر نماينده دريانوردان و مالكين كشتي در كارگروه بايد به‌گونه‌اي مورد محاسبه قرار گيرد كه تضمين نمايد قدرت رأي هر يك از دو گروه دريانوردان و گروه مالكين كشتي، برابر با نصف كل تعداد دولت هاي حاضر در جلسه مربوط است كه داراي حق رأي مي‌باشند. ماده 14 ـ اصلاح اين مقاوله‌نامه 1 ـ اصلاحيه‌هاي مربوط به هر يك از مفاد مقاوله‌نامه مي‌تواند از طريق فراهمايي (كنفرانس) عمومي سازمان بين‌المللي كار، در چهارچوب ماده (19) اساسنامه سازمان بين‌المللي كار و قواعد و تشريفات سازمان براي تصويب مقاوله‌نامه‌ها، مورد تصويب قرار گيرد. اصلاحيه‌هاي مجموعه قوانين نيز مي‌تواند طبق ماده ( 15) اين مقاوله‌نامه تصويب شود. 2 ـ در مورد اعضائي كه ثبت تصويب اين مقاوله‌نامه توسط آنها، قبل از تاريخ تصويب اصلاحيه مي‌باشد، متن اصلاحيه بايد براي تصويب به آنها ارسال شود. 3 ـ در مورد ديگر اعضاء سازمان، متن مقاوله‌نامه اصلاح‌شده براي تصويب آن طبق ماده (19) اساسنامه، به آنها ارسال خواهد شد. 4 ـ اصلاحيه در تاريخ ثبت تصويب اصلاحيه يا مقاوله‌نامه اصلاح‌شده، توسط حداقل سي عضو كه سهم كل آنها در ظرفيت ناخالص جهاني كشتي ها حداقل برابر با سي و سه درصد (33%) مي‌باشد، پذيرفته شده تلقي خواهد شد. 5 ـ اصلاحيه تصويب شده در چهارچوب ماده (19) اساسنامه، فقط براي آن دسته از اعضاء سازمان الزام‌آور خواهد بود كه تصويب آنها توسط مديركل دفتر بين‌المللي كار به ثبت رسيده باشد. 6 ـ براي هر عضو موضوع بند (2) اين ماده، اصلاحيه دوازده ماه پس از تاريخ پذيرش موضوع بند (4) اين ماده يا دوازده ماه پس از تاريخي كه تصويب اصلاحيه توسط آن به ثبت رسيده است (هر كدام كه ديرتر باشد)، لازم‌الاجراء خواهد شد. 7 ـ با رعايت بند (9) اين ماده، براي اعضاء موضوع بند (3) اين ماده، مقاوله‌نامه اصـلاح‌شده دوازده ماه پـس از تاريخ پذيرش موضوع بند (4) اين ماده يا دوازده ماه پـس از تاريخ ثبـت تصويب اين مـقاوله‌نامه توسـط آنها (هر كـدام كه ديـرتر باشـد)، لازم‌الاجراء خواهد شد. 8 ـ براي اعضائي كه تصويب اين مقاوله‌نامه توسط آنها قبل از تصويب اصلاحيه به ثبت رسيده است اما اصلاحيه را تصويب نكرده‌اند، اين مقاوله‌نامه بدون اصلاحيه مربوط لازم‌الاجراء خواهد ماند. 9 ـ هر عضوي كه تصويب اين مقاوله‌نامه توسط آن پس از تصويب اصلاحيه به ثبت رسيده است ولي قبل از تاريخ موضوع بند (4) اين ماده مي‌باشد، مي‌تواند در بيانيه اي كه همراه با سند تصويب خود ارائه مي‌كند، مشخص نمايد كه تصويب آن، مربوط به مقاوله‌نامه بدون اصلاحيه مربوط مي‌باشد. در صورت تصويب با چنين بيانيه‌اي، اين مقاوله‌نامه دوازده ماه پس از تاريخ ثبت تصويب، براي عضو مربوط، لازم‌الاجراء خواهد شد. اگر سند تصويب فاقد چنين بيانيه اي باشد، يا تصويب همزمان يا پس از تاريخ موضوع بند (4) به ثبت رسيده‌باشد، مقاوله‌نامه براي عضو مربوط دوازده ‌ماه پس از تاريخ ثبت تصويب آن، لازم‌الاجراء خواهد شد و به محض لازم‌الاجراء شدن آن طبق بند (7) اين ماده، اصلاحيه نيز براي عضو مربوط الزام‌آور خواهد بود، مگر اين‌كه اصلاحيه به گونه ديگري پيش‌بيني نمايد. ماده 15 ـ اصلاحات مجموعه قوانين 1 ـ مجموعه قوانين مي‌تواند بر اساس رويه مندرج در ماده (14) يا، به جز مواردي كه به نحو ديگري مقرر گرديده است، طبق رويه مندرج شده در اين ماده اصلاح شود. 2 ـ اصلاحيه مربوط به مجموعه قوانين مي‌تواند توسط دولت هر عضو سازمان يا گروه نمايندگان مالكين كشتي يا گروه نمايندگان دريانوردان منصوب در كارگروه موضوع ماده (13) به مديركل دفتر بين‌المللي كار پيشنهاد شود. اصلاحيه پيشنهادي توسط يك دولت بايد حداقل از جانب پنج دولت عضوي كه اين مقاوله‌نامه را تصويب كرده‌اند، يا توسط گروه نمايندگان دريانوردان يا مالكين كشتي موضوع اين بند، پيشنهاد يا حمايت شده باشد. 3 ـ پس از تأييد اين‌كه پيشنهاد اصلاحيه ارائه شده با شرايط مندرج در بند (2) اين ماده مطابقت دارد، مديركل دفتر بين‌المللي كار بايد فوري پيشنهاد ارائه شده را به انضمام نقطه نظرات و توصيه‌هاي ديگري كه مناسب تشخيص داده مي‌شود، همراه با دعوت‌نامه به تمامي اعضاء سازمان ارائه نمايد تا آنها ملاحظات يا توصيه‌هاي خود درباره پيشنهاد را ظرف مدت شش‌ماه يا مدت زماني ديگري كه توسط هيأت مديره مقرر شده (كه نبايد كمتر از سه ماه و بيشتر از نه ماه باشد) اعلام نمايند. 4 ـ در پايان مدت زمان موضوع بند (3) اين ماده، پيشنهاد مذكور همراه با خلاصه‌اي از ملاحظات يا توصيه‌هاي ارائه شده به موجب همان بند، بايد به كارگروه براي بررسي در يك جلسه ارسال شود. اصلاحيه مورد نظر در صورتي مورد پذيرش كارگروه تلقي خواهد شد كه: الف) حداقل نيمي از دولت هاي عضوي كه اين مقاوله‌نامه را تصويب كرده‌اند در جلسه‌اي كه پيشنهاد مورد نظر در آن تحت بررسي قرار مي‌گيرد، حضور داشته باشند؛ و ب) اكثريتي كه حداقل در برگيرندة اعضاء كارگروه باشند، به نفع اين اصلاحيه رأي بدهند؛ و پ) اين اكثريت شامل آراء مثبت حداقل نيمي از قدرت رأي گروه دولت، نيمي از قدرت رأي گروه دريانورد و نيمي از قدرت رأي گروه مالك كشتي عضو كارگروه باشد كه هنگام رأي‌گيري در مورد پيشنهاد مطروحه، در جلسه ثبت نام كرده باشند. 5 ـ اصلاحيه‌هاي پذيرفته شده طبق بند (4) اين ماده بايد در نشست بعدي فراهمايي (كنفرانس) براي تصويب ارائه شود. اين تصويب بايد در برگيرنده اكثريت آراء نمايندگان حاضر در جلسه باشد. اگر چنين اكثريتي حاصل نشود، اصلاحيه پيشنهادي به كارگروه بازگردانده خواهد شد تا هرگونه مايل است مجدداً آن را بررسي نمايد. 6 ـ اصلاحيه‌هاي مصوب فراهمايي (كنفرانس) از طريق مديركل به اطلاع تمامي اعضائي كه تاريخ ثبت تصويب آنها قبل از تاريخ تأييد توسط فراهمايي (كنفرانس) مي‌باشد، خواهد رسيد. اين اعضاء در زير عنوان « اعضاء تصويب‌كننده» خوانده خواهند شد. اطلاعيه مربوط بايد حاوي اشاره اي به اين ماده باشد و مدت زمان مورد نظر براي ارائه هرگونه مخالفت رسمي را تعيين نمايد. اين مدت زمان، دو سال از تاريخ اطلاعيه مذكور مي‌باشد، مگر در زمان تصويب فراهمايي (كنفرانس) مدت زمان ديگري را تعيين نمايد كه حداقل يك دورة يك‌ساله خواهد بود. يك نسخه از اطلاعيه بايد جهت اطلاع به ديگر اعضاء سازمان ارسال شود. 7 ـ اصلاحيه مصوب فراهمايي (كنفرانس)، به عنوان اصلاحيه پذيرفته شده تلقي خواهد شد، مگر اين كه در پايان دورة فوق‌الذكر، مخالفت هاي رسمي كه توسط مديركل دريافت گرديده است از جانب بيش از چهل درصد (40%) اعضائي باشد كه اين مقاوله‌نامه را تصويب كرده‌اند و ظرفيت ناخالص كشتي هاي اعضائي كه مقاوله‌نامه را تصويب كرده‌اند حداقل چهل درصد (40%) ظرفيت كل جهاني باشد. 8 ـ اصلاحيه‌اي كه مورد پذيرش تلقي مي‌شود، شش ماه پس از پايان مدت زمان اعلام شده، براي تمامي اعضاء تصويب‌كننده لازم‌الاجراء خواهد بود، به جز اعضائي كه به‌طور رسمي مخالفت خود را طبق بند (7) اين ماده اعلام نموده و طبق بند (11) اين ماده از مخالفت خود صرف‌نظر ننموده‌اند. با وجود اين: الف) قبل از پايان مدت زمان مذكور، هر عضو تصويب‌كننده مي‌تواند اطلاعيه‌اي را به مديركل ارائه نمايد مبني بر اين كه تنها پس از اطلاعيه صريح بعدي پذيرش آن، نسبت به اصلاحيه ملتزم خواهد شد. ب) قبل از تاريخ لازم‌الاجراء شدن اصلاحيه، هر عضو تصويب‌كننده، مي‌تواند اطلاعيه‌اي را به مديركل ارائه نمايد مبني بر اين كه براي مدت زمان خاصي اين اصلاحيه را اجراء نخواهد نمود. 9 ـ اصلاحيه‌اي كه موضوع اطلاعيه موضوع جزء (الف) بند (8) اين ماده مي‌باشد، براي عضوي كه چنين اطلاعيه‌اي را ارائه نموده است، شش ماه پس از اعلام پذيرش اصلاحيه به مديركل يا در تاريخي كه اصلاحيه براي اولين بار لازم‌الاجراء مي‌شود (هر كدام ديرتر باشد) لازم‌الاجراء خواهد شد. 10 ـ مدت زمان موضوع جزء (ب) بند (8) اين ماده نبايد بيشتر از يك سال از تاريخ لازم‌الاجراء شدن اصلاحيه يا بيشتر از مدت زماني باشد كه توسط فراهمايي (كنفرانس) در زمان تصويب اصلاحيه معين شده است. 11 ـ عضوي كه به‌طور رسمي مخالفت خود را با اصلاحيه‌اي بيان نموده است، مي‌تواند در هر زمان از مخالفت خود صرف‌نظر نمايد. اگر اطلاعيه انصراف مزبور توسط مديركل پس از لازم‌الاجراء شدن اصلاحيه دريافت شود، اصلاحيه براي آن عضو شش ماه پس از تاريخي كه اطلاعيه به ثبت رسيده است، لازم‌الاجراء خواهد شد. 12 ـ پس از لازم‌الاجراء شدن يك اصلاحيه، مقاوله‌نامه فقط به شكل اصلاح شدة خود قابل تصويب مي‌باشد. 13 ـ تا حدي كه گواهينامه كار دريايي به موضوعات تحت پوشش اصلاحيه مقاوله‌نامه‌اي مربوط مي‌شود كه لازم‌الاجراء شده است: الف) عضوي كه اين اصلاحيه را پذيرفته است، ملزم نخواهد بود مزاياي اعطائي اين مقاوله‌نامه را درمورد گواهينامه‌هاي كار دريايي صادره براي كشتي هاي حامل پرچم عضو ديگري تعميم دهد كه: (1) به موجب بند (7) اين ماده، مخالفت رسمي خود را با اصلاحيه ابراز داشته و از چنين مخالفتي صرف‌نظر ننموده است؛ يا (2) به موجب جزء (الف) بند (8) اين ماده، اطلاعيه‌اي را ارائه نموده است مبني بر اين كه پذيرش آن منوط به اطلاعيه صريح بعدي است و اصلاحيه را نپذيرفته است؛ و ب) عضوي كه اصلاحيه را پذيرفته است بايد مزاياي اعطائي اين مقاوله‌نامه را در مورد گواهينامه‌هاي كاردريايي صادره براي كشتي هاي حامل پرچم عضو ديگري كه به موجب جزء (ب) بند (8) اين ماده اطلاعيه‌اي را ارائه نموده است مبني بر اين كه براي مدت زمان معين طبق بند (10) اين ماده به اين اصلاحيه عمل نخواهند كرد، تعميم دهد. ماده 16 ـ زبان هاي معتبر نسخه‌هاي انگليسي و فرانسوي متن اين مقاوله‌نامه، به‌طور يكسان معتبر مي‌باشند. مجموعه قوانين و مقررات عنوان 1 :شرايط حداقل سن دريانوردان براي كار بر روي كشتي با اصلاحات و الحاقات بعدي مقرره 1 . 1 ـ حداقل سن هدف: تضمين اين‌كه هيچ فردي پايين‌تر از سن تعيين‌شده، بر روي كشتي كار نمي‌كند. 1ـ هيچ فردي پايين‌تر از حداقل سن، نبايد براي كار روي كشتي استخدام و يا به‌كار گمارده شود. 2ـ حداقل سن در زمان ورود اوليه به نيروي كار طبق اين مقاوله‌نامه، شانزده سال مي‌باشد. 3ـ در شرايط مندرج در مجموعه قوانين، رعايت حداقل سن بالاتري ضروري مي‌باشد. استاندارد 1 . 1 الف ـ حداقل سن 1ـ اشتغال، به‌كارگيري يا كار بر روي كشتي براي هر فرد زير شانزده سال ممنوع مي‌باشد. 2ـ شب‌كاري‌ دريانوردان زير هجده‌سال ممنوع مي‌باشد. از نظر اين‌ استاندارد، كلمه «شب» طبق قوانين و رويه‌هاي ملي تعيين خواهد شد و مدت زماني را پوشش مي‌دهد كه حداقل نه ساعت بوده و ديرتر از نيمه شب شروع نشده و زودتر از پنج بامداد خاتمه نيابد. 3ـ مقام صلاحيتدار مي‌تواند استثنائي را در مورد رعايت كامل محدوديت كار در شب وضع نمايد، هنگامي كه: الف) آموزش مؤثر دريانوردان مورد نظر طبق برنامه و جدول زمان‌بندي ارائه شده، تضعيف شود؛ يا ب) ماهيت خاص وظايف يا برنامه آموزشي تعيين‌شده نيازمند اين باشد كه دريانوردان به‌طور استثنائي وظايف خاصي را در شب عهده‌دار شوند و مقام صلاحيتدار، پس از مشورت با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط، تعيين نمايد كه كار مذكور به سلامت و رفاه آنها آسيب نخواهد رساند. 4ـ اشتغال، به‌كارگيري يا كار دريانوردان زير هجده سال در جايي كه احتمالاً براي ايمني و بهداشت آنها مخاطره‌آميز مي‌باشد، ممنوع است. نوع چنين كارهايي بايد توسط قوانين يا مقررات ملي يا توسط مقام صلاحيتدار پس از مشورت با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط و طبق استانداردهاي بين‌المللي مرتبط، تعيين شود. دستور العمل 1 . 1 ب ـ حداقل سن هنگام تنظيم شرايط كار و زندگي، كشورهاي عضو بايد توجهي خاص را به نيازهاي جوانان زير هجده سال، معطوف دارند. مقرره 2. 1 گواهينامه پزشكي هدف: تضمين اين‌كه تمامي دريانوردان از لحاظ پزشكي توانايي انجام وظيفه در دريا را دارند. 1ـ دريانوردان تا زماني‌كه از لحاظ پزشكي براي انجام وظايفشان مورد تأييد قرار نگرفته‌اند، نبايد بر روي كشتي مشغول به كار شوند. 2ـ استثناها فقط آن گونه كه در مجموعه قوانين مقرر شده اند، مجاز مي باشند. استاندارد 2 . 1 الف ـ گواهينامه پزشكي 1ـ مقام صلاحيتدار پيش از آغاز به كار بر روي كشتي، بايد دريانوردان را ملزم نمايد گواهينامه پزشكي‌ معتبري داشته باشند كه تأييد مي‌نمايد از لحاظ پزشكي توانايي انجام وظايف محوله در دريا را دارند. 2ـ به منظور حصول اطمينان از اين‌كه گواهينامه پزشكي به نحو مطلوبي وضعيت سلامت دريانوردان را از لحاظ انجام وظايف محوله منعكس مي‌نمايد، مقام صلاحيتدار بايد پس از مشورت با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط و نيز توجه مقتضي به دستورالعمل‌هاي قابل اجراء بين‌المللي مندرج در بخش « ب» اين مجموعه قوانين، ماهيت اين آزمايش هاي پزشكي و گواهينامه‌ها را تعيين نمايد. 3ـ اين استاندارد هيچ گونه تأثيري بر مقاوله‌نامه بين‌المللي در خصوص استانداردهاي آموزش، گواهينامه و مراقبت از دريانوردان مصوب 1978 ميلادي (1357 هـ. ش) (نسخه اصلاح‌شده) ندارد. گواهينامه پزشكي صادره طبق الزامات مقاوله‌نامه فوق‌الذكر توسط مقام صلاحيتدار، از نظر مقرره 2 .1 مورد پذيرش مي‌باشد. گواهينامه پزشكي كه عين الزامات مزبور را برآورده مي‌كند، در مورد دريانوردان غيرمشمول مقاوله‌نامه فوق‌الذكر نيز مورد پذيرش است. 4ـ گواهينامه پزشكي بايد توسط پزشك واجد شرايط صادر شود يا در حالتي كه گواهينامه تنها مربوط به بينايي مي‌باشد، بايد توسط فردي صورت گيرد كه توسط مقام صلاحيتدار براي صدور چنين گواهينامه‌اي واجد شرايط است. پزشكان بايد درمورد تشخيص خود در ارتباط با شيوه‌هاي آزمايش پزشكي، استقلال كامل داشته باشند. 5 ـ به دريانورداني كه نتوانسته‌اند گواهينامه‌اي را كسب نمايند يا در خصوص توانايي‌هاي خود براي انجام كار داراي محدوديتي مي‌باشند، به ويژه از لحاظ زمان، زمينه كاري يا حيطه شغلي، اين فرصت داده خواهد شد تا معاينه ديگري از آنها توسط پزشك مستقل ديگر يا توسط داور مستقل پزشكي انجام شود، 6 ـ هر گواهينامه پزشكي بايد به‌طور خاص تعيين نمايد كه: الف) بينايي و شنوايي دريانورد مربوط و نيز قدرت تشخيص رنگ، در حالتي كه دريانورد در جايي مشغول به‌كار شده است كه عملكرد وي با تشخيص نادرست رنگ تحت تأثير قرار مي‌گيرد، كاملاً رضايت‌بخش است؛ و ب) دريانورد مربوط مبتلا به شرايط پزشكي خاصي نمي‌باشد كه احتمالاً با انجام كار در دريا وخيم‌تر شده يا باعث به خطر افتادن سلامتي افراد ديگر روي عرشه كشتي شود. 7ـ مگر در شرايطي‌كه به‌دليل انجام وظايفي خاص توسط دريانوردان مربوط يا به موجب الزامات مقاوله‌نامه بين‌المللي استانداردهاي آموزش، گواهينامه و مراقبت از دريانوردان، مدت زمان كوتاهتري مقرر شده باشد: الف) گواهينامه پزشكي براي حداكثر دو سال معتبر مي‌باشد، مگر اين‌كه دريانورد زير هجده سال باشد كه در چنين حالتي، اعتبار گواهينامه پزشكي حداكثر يك سال خواهد بود. ب) گواهينامه تشخيص رنگ حداكثر براي شش سال اعتبار خواهد داشت. 8 ـ در شرايط اضطراري مقام صلاحيتدار مي‌تواند به يك دريانورد اجازه دهد كه بدون گواهينامه پزشكي معتبر تا بندر بعدي محل توقف كه دريانورد مورد نظر مي‌تواند يك گواهينامه پزشكي را از پزشكي واجد شرايط دريافت نمايد، كار كند مشروط بر اين‌كه: الف) مدت زمان مورد نظر براي چنين اجازه‌اي بيشتر از سه ماه نشود؛ و ب) دريانورد مورد نظر داراي گواهينامه پزشكي باشد كه به تازگي منقضي شده است. 9ـ اگر دورة اعتبار گواهينامه پزشكي در طول سفر دريايي به اتمام برسد، گواهينامه مـذكور تا بندر بعدي محل توقـف كه دريانورد مي‌تـواند گواهينامه پزشـكي را از پزشكي واجد شرايط دريافت نمايد، معتبر خواهد بود، مشروط بر اين‌كه اين زمان بيشتر از سه ماه طول نكشد. 10ـ گواهينامه پزشكي دريانوردان شاغل در كشتي هايي كه به‌طور معمول در سفرهاي دريايي بين‌المللي فعاليت مي‌نمايند، بايد حداقل به زبان انگليسي تهيه شده باشد. دستور العمل 2 . 1 ب ـ گواهينامه پزشكي دستورالعمل 1. 2. 1 ب: دستورالعمل‌هاي بين‌المللي مقام صلاحيتدار، پزشك متخصص، معاينه‌كنندگان، مالكين كشتي، نمايندگان دريانوردان و تمامي افراد ديگر مربوط كه در اجراء معاينات پزشكي داوطلبين دريانوردي و خدمت دريانوردي دخالت دارند، بايد از دستورالعمل‌هاي سازمان بين‌المللي‌كار/ سازمان بهداشت جهاني درخصوص چگونگي انجام معاينات‌پزشكي دوره‌اي و نيز و پيش از سفر دريايي دريانوردان، از جمله فسخ بعدي و نيز هرگونه دستورالعمل بين‌المللي قابل اجراء ديگر كه توسط سازمان بين‌المللي كار، سازمان بين‌المللي دريانوردي يا سازمان بهداشت جهاني منتشر مي‌شود، پيروي نمايند. مقرره 3 . 1 ـ آموزش و كسب صلاحيت‌هاي لازم هدف: تضمين اين‌كه دريانوردان آموزش لازم را سپري نموده يا براي وظايف خود بر روي كشتي، صلاحيت لازم را كسب نموده‌اند. 1ـ دريانوردان فقط در صورتي مي‌توانند بر روي كشتي كار كنند كه آموزش لازم را سپري يا صلاحيت لازم را كسب كرده يا براي انجام وظايف محوله خود، شايستگي لازم را داشته باشند. 2ـ دريانوردان فقط درصورتي مي‌توانند بر روي كشتي كار كنند كه آموزش كامل در خصوص ايمني فردي را به‌طور موفقيت‌آميز سپري كرده باشند. 3ـ آموزش و تأييد صلاحيت طبق اسناد اجباري مصوب سازمان بين‌المللي دريانوردي، بايد به عنوان برآورده شدن الزامات بندهاي (1) و (2) اين مقرره مدنظر قرار گيرد. 4ـ هر عضوي كه در زمان تصويب اين مقاوله‌نامه، متعهد به رعايت مقاوله‌نامه گواهينامه دريانوردان كارآمد مصوب 1946 ميلادي (1325 هـ. ش) (شماره 74) مي‌باشد، بايد به انجام تعهدات خود به موجب آن مقاوله‌نامه ادامه دهد، مگر تا زماني كه مفاد اجباري پوشش‌دهندة موضوعات آن كه توسط سازمان بين‌المللي دريانوردي به تصويب رسيده است، لازم‌الاجراء شود، يا تا سپري شدن پنج سال از زمان لازم‌الاجراء شدن اين‌مقاوله‌نامه طبق بند (3) ماده (8) اين مقاوله‌نامه، هر كدام كه زودتر باشد. مقرره 4. 1 ـ استخدام و كاريابي هدف: تضمين اين‌كه دريانوردان به نظام كاريابي و استخدام كارآمد و منظم دسترسي دارند. 1ـ تمامي دريانوردان بايد به نظام كارآمد، مناسب و پاسخگو براي يافتن كار بر روي كشتي، بدون داشتن هيچ گونه هزينه‌اي، دسترسي داشته باشند. 2ـ خدمات استخدام و كاريابي كه در داخل قلمرو يك عضو انجام مي‌شود، بايد طبق استانداردهاي ارائه شده در مجموعه قوانين باشد. 3ـ هر عضو ملزم است كه در مورد دريانوردان شاغل بر روي كشتي حامل پرچم آن، اطمينان حاصل نمايد كه خدمات مورد استفاده كاريابي و استخدام دريانوردان توسط مالكين كشتي و متعلق به كشورها يا سرزمين‌هايي كه اين مقاوله‌نامه در مورد آنها اجراء نمي‌شود، از الزامات مندرج در بخش مجموعه قوانين اين مقاوله‌نامه پيروي مي‌نمايد. استاندارد 4. 1 الف ـ استخدام و كاريابي 1ـ هر عضوي كه داراي خدمات استخدام و كاريابي دولتي مي‌باشد بايد تضمين نمايد كه خدمات مذكور به نحوي انجام مي‌شود كه حمايت و ارتقاء حقوق اشتغال دريانوردان را همان گونه كه در اين مقاوله‌نامه تصريح شده است، در بر دارد. 2ـ در جايي كه عضوي داراي خدمات استخدام و كاريابي خصوصي در قلمرو خود مي‌باشد كه هدف اصلي آن استخدام و به‌كارگيري دريانوردان يا استخدام و به‌كارگيري تعداد خاصي از دريانوردان است، اين مراكز موظف هستند كه طبق نظام استاندارد شده اعطاء مجوز يا تأييد صلاحيت يا مقررات ديگر، عمل نمايند. اين نظام تنها پس از مشورت با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط، قابل ايجاد، تغيير يا اصلاح مي‌باشد. در صورت ترديد در مورد اعمال يا عدم اعمال اين مقاوله‌نامه در مورد نظام خدمات كاريابي و استخدام خصوصي، مراتب توسط مقام صلاحيتدار و پس از مشورت با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط، تعيين خواهد شد. افزايش بيش از اندازه خدمات استخدام و كاريابي خصوصي، توصيه نمي‌شود. 3ـ مفاد بند 2 اين استاندارد (در محدوده‌اي كه توسط مقام صلاحيتدار و پس از مشورت با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط تعيين‌شده است) در قالب خدمات كاريابي و استخدام، توسط سازمان دريانوردان در قلمرو عضو مورد نظر براي تأمين دريانورداني كه تبعه عضو صاحب پرچم مذكور هستند، نيز قابل اعمال مي‌باشد. خدماتي كه توسط اين بند تحت پوشش قرار مي‌گيرد، عبارت است از خدماتي كه شرايط زير را برآورده مي‌نمايد: الف) خدمات استخدام و كاريابي كه به موجب توافق جمعي بين آن سازمان و يك مالك كشتي، عمل مي نمايد. ب) هم سازمان دريانوردان و هم سازمان مالكين كشتي در قلمرو عضو قرار دارند. پ) عضو داراي رويه‌ها يا مقررات يا قوانين ملي براي تصويب يا ثبت توافق جمعي مي‌باشد كه به خدمات استخدام و كاريابي اجازه فعاليت مي‌دهد؛ و ت) خدمات استخدامي و كاريابي به نحو مطلوبي انجام مي‌پذيرد و معيارها به گونه‌اي است كه باعث حمايت و ارتقاء حقوق اشتغال دريانوردان طبق موارد مندرج در بند (5) اين استاندارد مي‌شود. 4ـ هيچ چيز در اين استاندارد يا مقرره 4. 1 نبايد چنين تلقي شود كه: الف) عضوي را از داشتن نظام خدمات استخدام و كاريابي رايگان عمومي براي دريانوردان در چهارچوب سياستي كه نيازهاي دريانوردان و مالكين كشتي را برآورده مي‌نمايد، محروم نمايد، اعم از اين كه خدمات مزبور، تشكيل‌دهندة بخشي از نظام خدمات اشتغال عمومي براي تمامي كارگران و كارفرمايان يا هماهنگ با آن باشد؛ يا ب) عضوي ملزم به برقراري نظامي براي اجراء خدمات استخدام و كاريابي خصوصي براي دريانوردان در قلمرو خود شود. 5 ـ عضوي كه نظام موضوع بند (2) اين استاندارد را تصويب نموده، بايد در قوانين و مقررات يا ديگر اقدامات خود، حداقل: الف) خدمات استخدام و كاريابي را از به‌كارگيري ابزارها، ساز و كارها يا فهرست هايي منع نمايد كه قصد آنها ممانعت يا منصرف نمودن دريانوردان از تصاحب مشاغلي است كه صلاحيت كسب آن را دارند؛ ب) مقرر نمايد كه هيچ گونه حق‌الزحمه يا هزينه‌اي بابت استخدام يا كاريابي يا تأمين اشتغال براي دريانوردان به طور مستقيم يا غيرمستقيم، كلي يا جزئي، از آنها دريافت نمي‌شود به غير از هزينه گواهينامه ملي پزشكي، دفترچه ملي دريانوردان و گذرنامه يا ديگر اسناد مشابه مسافرت فردي كه در هرحال شامل هزينه رواديد (ويزا) كه بايد توسط صاحب كشتي تهيه شود، نمي‌باشد؛ و پ) تضمين نمايد مراكز خدمات استخدام و كاريابي مشغول فعاليت در قلمرو آن: 5 ـ پ ـ1) فهرست روزآمدي از تمامي دريانوردان استخدام يا كاريابي شده توسط آنها را جهت بازرسي مقام صلاحيتدار، حفظ و نگهداري مي‌نمايند؛ 5 ـ پ ـ2) اطمينان حاصل مي‌كنند كه دريانوردان قبل از يا در حين شروع فعاليت، نسبت به حقوق و وظايف خود بر مبناي قرارداد كار آگاهي يافته‌اند و اين‌كه ترتيبات مناسب براي دريانوردان مهيا شده است تا قبل و بعد از امضاء قرارداد، آن را بررسي و مطالعه نمايند و يك نسخه از آن را نيز در اختيار داشته باشند؛ 5 ـ پ ـ3) تصديق مي‌نمايند كه دريانوردان استخدام يا كاريابي شده توسط آنها، صلاحيت لازم را دارا بوده و اسناد مورد نياز براي شغل مورد نظر را نيز در اختيار دارند، و اين‌كه قراردادهاي كار دريانوردان طبق قوانين و مقررات قابل اجراء و هرگونه توافق جمعي است كه بخشي از قرارداد كار را تشكيل مي دهد؛ 5 ـ پ ـ4) تا جايي كه امكان دارد، اطمينان حاصل مي‌كنند مالك كشتي داراي وسايلي براي حمايت از دريانوردان جهت جلوگيري از سرگرداني در يك بندر خارجي مي‌باشد؛ 5 ـ پ ـ 5) هر شكايتي كه در محدوده فعاليت‌هاي آنها پيش مي‌آيد را بررسي و پاسخ داده و هرگونه شكايت حل و فصل نشده‌اي را به مقام صلاحيتدار اعلام مي‌نمايند؛ 5 ـ پ ـ6) نظام حمايتي را از طريق بيمه يا روشهاي مناسب ديگر ايجاد مي‌نمايند تا دريانوردان را در برابر زيان‌هاي مالي كه ممكن است بر اثر از دست دادن كار به‌وجود آيد، مورد حمايت قرار داده يا اين‌كه مالك كشتي بر مبناي قرارداد كار منعقده، تعهدات خود را نسبت به آنها برآورده نمايد. 6 ـ مقام صلاحيتدار بايد دقيقاً نظارت و كنترل خود را نسبت به تمامي مراكز خدمات استخدام و كاريابي در حال فعاليت در قلمرو عضو مربوط، اعمال نمايد. هرگونه مجوز يا گواهينامه يا اعطاء اختيار مشابه براي فعاليت مراكز خدمات استخدام و كاريابي خصوصي در قلمرو عضو مربوط، تنها پس از تأييد اين موضوع كه مركز ارائه خدمات استخدام و كاريابي مربوط طبق قوانين و مقررات ملي فعاليت مي‌نمايد، قابل اعطاء يا تمديد اعتبار است. 7ـ مقام صلاحيتدار بايد تضمين نمايد كه ابزارها و روشهاي مناسب در صورت لزوم براي تحقيق پيرامون شكايات مربوط به فعاليت مراكز خدمات استخدام و كاريابي كه در صورت اقتضاء، نمايندگان مالكين كشتي و دريانوردان را نيز در بر مي‌گيرد، وجود دارد. 8 ـ هر عضوي كه اين مقاوله‌نامه را تصويب كرده است بايد تا جايي كه امكان دارد به اتباع خود در خصوص مشكلات احتمالي كار بر روي كشتيهاي حامل پرچم دولتي كه اين مقاوله‌نامه را تصويب نكرده است، آگاهي لازم را ارائه نمايد، تا زماني كه متقاعد شود استانداردهايي معادل مواردي كه به وسيلة اين مقاوله‌نامه تعيين‌شده است، اعمال مي‌گردد. اقدامات اتخاذ شده براي ترتيب اثر دادن به اين موضوع توسط عضوي كه اين مقاوله‌نامه را تصويب كرده است، نبايد مغاير با اصل نقل و انتقال آزاد كارگران مندرج در معاهداتي باشد كه دو كشور مربوط طرفين آن مي‌باشند. 9ـ هر عضوي كه اين مقاوله‌نامه را تصويب كرده است، ملزم خواهد بود كه در قبال مالكين كشتي هايي كه حامل پرچم آن هستند و از خدمات استخدام و كاريابي مستقر در كشورها يا قلمروهايي استفاده مي‌نمايند كه اين مقاوله‌نامه در آنجا اعمال نمي‌شود، تا جايي كه امكان دارد تضمين نمايد كه آن خدمات برآورده‌كنندة، شرايط اين استاندارد مي‌باشد. 10ـ هيچ چيز در اين استاندارد نبايد به عنوان تقليل‌دهنده تعهدات و مسؤوليت‌هاي مالكين كشتي يا عضوي در قبال كشتي هاي حامل پرچم آن، درك شود. دستورالعمل 4. 1 ب ـ استخدام و كاريابي دستور العمل 1. 4. 1 ب ـ دستور العمل‌هاي عملي و سازماني 1ـ مقام صلاحيتدار هنگام انجام تعهدات خود به موجب بند (1) استاندارد 4. 1 الف، بايد اقدامات زير را انجام دهد: الف) انجام اقدامات لازم در جهت ارتقاء مشاركت مؤثر در ميان مراكز خدمات استخدام و كاريابي دريانوردان، اعم از دولتي و خصوصي؛ ب) تأمين نيازهاي صنعت دريانوردي هم در سطح ملي و هم در سطح بين‌المللي با مشاركت مالكين كشتي، دريانوردان و مؤسسات آموزشي مربوط، هنگامي كه توسعه برنامه‌هاي آموزشي براي دريانورداني است كه تشكيل‌دهنده بخشي از خدمه كشتي مسؤول كشتيراني ايمن و جلوگيري از آلودگي هستند؛ پ) ايجاد ترتيبات مناسب براي همكاري نمايندگان سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي در سازمان و نيز فعاليت مراكز خدمات استخدام و كاريابي در جايي كه وجود دارند؛ ت) با توجه مقتضي به حقوق مربوط به امور خصوصي و نياز به حفظ امور محرمانه، تعيين شرايطي كه بر مبناي آن اطلاعات شخصي دريانوردان توسط مراكز خدمات استخدام و كاريابي مورد بررسي قرار گيرد؛ ث) تأمين ترتيباتي براي جمع‌آوري و تحليل تمامي اطلاعات مرتبط با بازار كار دريايي، شامل دريانوردان كنوني و آتي كه به عنوان خدمه كار كرده و بر مبناي سن، جنسيت، درجه و صلاحيت طبقه‌بندي شده‌اند، و نيز موارد مورد نياز صنعتي، شامل جمع‌آوري داده‌ها بر مبناي جنسيت يا سن كه تنها براي مقاصد آماري معتبر مي‌باشند يا به منظور جلوگيري از تبعيض بر مبناي سن و جنسيت، در ساختار يك برنامه مورد استفاده قرار مي‌گيرند؛ ج) تضمين اين‌كه پرسنل مسؤول نظارت بر مراكز خدمات استخدام و كاريابي براي خدمه كشتي كه مسؤول كشتيراني ايمن و جلوگيري از آلودگي هستند، آموزش كافي و تجربه لازم را در خصوص خدمت دريايي كسب كرده و دانش مرتبط با صنعت دريانوردي، از جمله اسناد بين‌المللي‌ دريايي مرتبط با استانداردهاي‌كار، صدور گواهينامه و آموزش را دارا مي‌باشند؛ چ) تدوين استانداردهاي عملي و تصويب مجموعه قوانين اجرائي و رويه‌هاي اخلاقي متعلق به مراكز خدمات استخدام و كاريابي؛ و ح) اعمال نظارت بر نظام صدور گواهينامه يا مجوز بر مبناي نظامي كه طبق استانداردهاي كيفي مي‌باشد. 2ـ در تعيين استاندارد موضوع بند (2) استاندارد 4. 1 الف، هر عضو بايد لزوم ايجاد مراكز خدمات استخدام و كاريابي را در قلمرو خود، به منظور توسعه و حفظ رويه‌هاي عملي قابل تأييد، در نظر گيرد. اين رويه‌هاي عملي براي مراكز خدمات استخدام و كاريابي خصوصي و نيز در محدوده‌اي كه قابل اجراء مي‌باشد، براي مراكز خدمات استخدام و كاريابي دولتي، بايد موارد زير را در بر گيرد: الف) آزمايشات پزشكي، اسناد هويت دريانوردان و هر مورد ديگري كه براي دريانورد به منظور تصاحب كار مورد نياز مي‌باشد؛ ب) حفظ سوابق كامل و دقيق دريانوردان كه توسط نظام استخدام و كاريابي آنها نگهداري مي‌شود، با توجه مقتضي به حقوق مربوط به امور خصوصي و نياز به حفظ امور محرمانه. اين سوابق بايد موارد زير را در بر گيرد، ولي محدود به آنها نشود: 2ـ ب ـ1) گواهينامه‌هاي تأييد صلاحيت دريا نوردان؛ 2ـ ب ـ2) سوابق كاري؛ 2ـ ب ـ3) اطلاعات شخصي مرتبط با كار؛ 2ـ ب ـ4) اطلاعات پزشكي مرتبط با كار؛ پ) حفظ فهرست‌هاي روز آمد از كشتي هايي كه مراكز خدمات استخدام و كاريابي براي آنها اقدام به تأمين دريانورد نموده و تضمين مي‌نمايند كه خدمات آنها در صورت لزوم در تمامي ساعات مهيا مي‌باشد؛ ت) رويه‌هايي كه تضمين نمايد دريانوردان يا كاركنان شاغل بر روي كشتي هاي خاص، از جانب مراكز خدمات استخدام و كاريابي يا شركت‌هاي خاص مورد استثمار قرار نمي‌گيرند؛ ث) رويه‌هايي براي جلوگيري از استثمار دريانوردان كه ناشي از پيشنهادهاي اغواگرانه يا هرگونه معامله مالي ديگر بين مالك و دريانورد كه توسط مركز خدمات استخدام و كاريابي انجام شده باشد؛ ج) ارائه آگاهي به‌طور شفاف به دريانوردان در مورد هزينه‌هايي كه (در صورت وجود) در فرآيند استخدام متحمل مي‌شوند؛ چ) اطمينان خاطر از اين‌كه دريانوردان نسبت به شرايط خاص قابل اعمال در كاري كه قرار است مشغول آن شوند و نيز سياست‌هاي خاص مالك كشتي در مورد اشتغال آنها، آگاهي لازم را دريافت نموده‌اند؛ ح) رويه‌هايي كه طبق اصول عدالت طبيعي براي مقابله با موارد مربوط به عدم صلاحيت و بي‌انضباطي مي‌باشند و منطبق با قوانين ملي و توافق جمعي (در جائي كه قابل اعمال است) هستند؛ خ) رويه‌هايي براي تضمين اين‌كه (تا جايي كه امكان دارد) تمامي گواهينامه‌هاي اجباري و اسناد ارائه شده براي كار، جديد هستند و به‌صورت جعلي به‌دست نيامده‌اند و معرفي نامه‌هاي كار مورد تأييد قرار گرفته‌اند؛ د) رويه‌هايي براي تضمين اين‌كه درخواست خانواده‌هاي دريانوردان براي كسب اطلاع يا خبر هنگامي كه دريانوردان در دريا هستند، به‌صورت فوري و با نظر مساعد و بدون هيچ گونه هزينه‌اي، انجام مي‌شود؛ و ذ) تأييد اين موضوع كه شرايط كار بر روي كشتي هايي كه دريانوردان قرار گرفته‌اند، طبق توافق هاي مذاكرات جمعي منعقده بين سازمان نماينده دريانوردان و مالك كشتي مي‌باشد و به عنوان يك سياست، تأمين دريانوردان، تنها براي آن دسته از مالكين كشتي كه شرايط كاري منطبق با قوانين و مقررات يا توافق هاي جمعي را براي دريانوردان تدارك مي بينند. 3ـ توجه لازم نسبت به تشويق همكاري بين‌المللي مانند موارد زير بين اعضاء و سازمان هاي ذي‌ربط، بايد انجام گيرد، : الف) تبادل نظام‌مند اطلاعات مربوط به صنعت دريايي و بازار كار در زمينه‌هاي دوجانبه، منطقه‌اي و چندجانبه؛ ب) تبادل اطلاعات در زمينه تدوين قوانين كار دريايي؛ پ) هماهنگي سياست ها، شيوه‌هاي كاري و تدوين قوانين استخدام و كاريابي دريانوردان؛ ت) بهبود رويه‌ها و شرايط استخدام و كاريابي بين‌المللي دريانوردان؛ و ث) برنامه‌ريزي نيروي كار، آگاهي يافتن از عرضه و تقاضا براي دريانوردان و نيز شرايط صنعت دريايي. عنوان 2: شرايط كار با اصلاحات و الحاقات بعدي مقرره 1. 2 قراردادهاي كار دريانوردان هدف: تضمين اين‌كه دريانوردان داراي قرارداد كار عادلانه مي‌باشند. 1ـ شرايط و روابط كار يك دريانورد بايد به صورت قرارداد مكتوب و از لحاظ قانوني قابل اجراء باشد و با استانداردهاي مندرج در مجموعه قوانين نيز مطابقت داشته باشد. 2ـ قراردادهاي كار دريانوردان بايد تحت شرايطي مورد موافقت دريانورد قرار گيرد كه تضمين نمايد، دريانورد مربوط بتواند قبل از امضاء آن آزادانه روابط و شرايط مندرج در قرارداد را بررسي نموده و مشاوره لازم را كسب نمايد. 3ـ تاحدي كه با قوانين و رويه‌هاي ملي سازگار باشد، قرارداد كار دريانوردان بايد به گونه‌اي تلقي شود كه هرگونه توافق مذاكره جمعي حاكم را در بر گيرد. استاندارد 1. 2 الف ـ قراردادهاي كاردريانوردان 1ـ هر عضـو بايد قوانين يا مقرراتي را تصويب نمايد كه رعايت موارد زير از سوي كشتي هايي كه حامل پرچم آن هستند، مقرر مي‌نمايد: الف) دريانوردان شاغل بر روي كشتي هاي حامل پرچم آن بايد داراي قرارداد كاري باشند كه به امضاء دريانورد و مالك كشتي يا نماينده مالك كشتي (يا در جايي كه جزء كاركنان محسوب نمي‌شوند، بايد مدارك مربوط به وجود يك قرارداد يا توافقات مشابه وجود داشته باشد) رسيده باشد كه طبق الزامات اين مقاوله‌نامه، شرايط كار و زندگي شايسته بر روي كشتي را براي دريانوردان فراهم مي‌نمايد. ب) دريانورداني كه قراردادكار متعلق به دريانوردان را امضاء مي‌نمايند بايد اين امكان را داشته باشند كه قبل از امضاء قرارداد، آن را بررسي نموده و مشاوره لازم را كسب نمايند. علاوه بر اين، بايد امكانات ديگري در صورت لزوم تأمين شود كه تضمين نمايد دريانوردان آزادانه اقدام به انعقاد قرارداد نموده و نسبت به حقوق و مسؤوليت هاي خود آگاهي لازم را دارا مي‌باشند. پ) مالك كشتي و دريانورد مربوط بايد هر كدام يك نسخه اصلي از قرارداد كار دريانوردان را در اختيار داشته باشند. ت) اقدامات لازم به منظور تضمين اين‌كه اطلاعات مورد نياز در خصوص شرايط كار دريانوردان به سادگي توسط آنها بر روي كشتي قابل حصول مي‌باشد، از جمله توسط فرمانده كشتي، بايد انجام گيرد و همچنين اطلاعات ديگري نظير يك نسخه از قرارداد كار دريانوردان همراه با مدارك مربوط به بنادر مورد بازديد، بايد براي بررسي توسط مأموران مقام صلاحيتدار در دسترس باشد. ث) به دريانوردان بايد سندي اعطاء شود كه اطلاعات مربوط به كار آنها بر روي كشتي، در آن ثبت شده باشد. 2ـ در جايي كه توافق مذاكره جمعي در برگيرنده تمام يا بخشي از قرارداد كار مربوط به دريانوردان مي‌باشد، يك نسخه از آن بايد در كشتي موجود باشد. درجايي كه زبان مورد استفاده در قرارداد كار دريانوردان يا هر توافق مذاكره جمعي قابل اجراء ديگر به زبان انگليسي نباشد، موارد زير بايد به زبان انگليسي در دسترس باشد (به غير از كشتي هايي كه در آب هاي داخلي كشتيراني مي نمايند): الف) يك نسخه از فرم استاندارد قرارداد؛ و ب) آن بخش هايي از توافق مذاكره جمعي كه مشمول بازرسي توسط دولت صاحب بندر به موجب مقرره 2. 5 مي‌باشد. 3ـ سند موضوع جزء (ث) بند (1) اين استاندارد لزوماً نبايد حاوي مواردي نظير كيفيت كار دريانوردان يا دستمزد آنها باشد. ساختار اين سند و موارد خاص و روشي كه اين جزئيات بايد بر مبناي آن در سند مذكور درج شود، بايد توسط قوانين ملي تعيين شود. 4ـ هر يك از اعضاء بايد قوانين و مقرراتي را تصويب نمايد كه مشخص مي‌نمايد تمامي موارد مندرج در قراردادهاي كار دريانوردان، توسط قوانين ملي آن كنترل مي‌شود. قراردادهاي كار دريانوردان بايد در تمام موضوعات در برگيرندة جزئيات زير باشد: الف) نام كامل دريانورد، تاريخ تولد يا سن و محل تولد؛ ب) نام و نشاني مالك كشتي؛ پ) زمان و مكاني كه قرارداد كار دريانورد در آن منعقد شده است؛ ت) سمتي كه بر مبناي آن دريانورد استخدام شده است؛ ث) ميزان دستمزد دريانورد يا، در صورت امكان، روش محاسبه آن؛ ج) ميزان پرداخت بابت مرخصي‌سالانه يا، در صورت امكان، روش محاسبه آن؛ چ) خاتمه قرارداد كار و شرايط مربوط به آن، از جمله: (1) اگر قرارداد كار براي مدت نامحدودي منعقد شده است، شرايط مجاز براي هر يك از طرفين قرارداد براي خاتمه آن و نيز مدت زمان مورد نياز براي اخطار قبلي، كه نبايد اين مدت زمان براي مالك كشتي كمتر از دريانورد مربوط باشد. (2) اگر قرارداد كار براي مدت زمان محدودي منعقد شده باشد، تعيين تاريخ مشخص انقضاء آن؛ و (3) اگر قرارداد كار تنها براي يك سفردريايي منعقد شده باشد، تعيين بندر مقصد و زمان انقضاء قرارداد پس از رسيدن به مقصد و قبل از اين‌كه دريانورد مرخص شود. ح) مزاياي مربوط به حمايت اجتماعي و بهداشتي كه توسط مالك كشتي براي دريانورد تأمين شده است؛ خ) حق دريانورد براي بازگرداندن به وطن؛ د) اشاره به توافق مذاكره جمعي، در صورت امكان؛ و ذ) هرگونه جزئيات ديگري كه قوانين ملي ممكن است مقرر نمايد. 5 ـ هر عضو بايد قوانين يا مقرراتي را تصويب نمايد كه بر مبناي آن حداقل زمان مقرر براي اخطار خاتمه پيش از موعد قرارداد كار دريانوردان از جانب دريانوردان و مالكين كشتي، تعيين‌شده باشد. طول اين حداقل زمان بايد پس از مشورت با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط تعيين شود، ولي نبايد كمتر از هفت روز باشد. 6 ـ مدت زمان اخطار كوتاهتر نسبت به حداقل زمان مذكور، مي‌تواند تحت شرايطي كه طبق قوانين يا مقررات ملي يا توافق مذاكره جمعي باشد، به عنوان خاتمه موجه قرارداد مدنظر قرار گيرد. در تعيين چنين شرايطي، هر عضو بايد تضمين نمايد كه نياز دريانورد مربوط در قبال خاتمه (بدون جريمه) قرارداد كار در زمان اخطار كوتاهتر يا بدون اخطار، به خاطر دلايل اضطراري يا دلايل فوري ديگر، مدنظر قرار گرفته است. دستورالعمل 1. 2 ب ـ قراردادهاي كار دريانوردان دستورالعمل 1. 1. 2 ب: سابقه كار در تعيين جزئيات ثبت شده در سابقه كار موضوع جزء (ث) بند (1) استاندارد 1. 2 الف، هر عضو بايد تضمين نمايد كه اين سند حاوي اطلاعات كافي، با ترجمه انگليسي، به منظور تسهيل در كسب كار بيشتر يا برآورده نمودن شرايط و مقتضيات خدمت دريايي براي بهبود و ارتقاء كار مي‌باشد. دفترچه ثبت انجام وظايف دريانوردان، ممكن است الزامات مندرج در جزء (ث) بند (1) استاندارد 1. 2 الف را برآورده نمايد. مقرره 2. 2 ـ دستمزد هدف: تضمين اين‌كه دريانوردان در ازاء خدمـاتي كه انجام مي‌دهـند، دستمزد دريافت مي‌نمايند. تـمامي دريانوردان بايد بطور منظم و كامل بر مبـناي قرارداد كار خود، دستمزد دريافت نمايند. استاندارد 2. 2 الف ـ دستمزد 1ـ هر عضو ملزم خواهد بود كه ب. ت. ب. كار دريانوردان بر روي كشتي هاي حامل پرچم آن، دستمزد آنها را در فواصلي كه بيشتر از يك ماه نشود، طبق توافق جمعي قابل اجرا، پرداخت نمايد. 2ـ يك حساب ماهانه بايد براي دريانوردان افتتاح شود تا تمامي پرداخت ها از جمله دستمزد، پرداخت هاي اضافي و نرخ تبديل، در جايي كه پرداخت به‌صورت ارزي يا با نرخي متفاوت از آن چيزي است كه مورد توافق قرار گرفته است، به آن حساب واريز شود. 3ـ هر عضو مقرر خواهد كرد كه مالكين كشتي اقداماتي را، نظير آنچه در بند (4) اين استاندارد مورد اشاره قرار گرفته است، اتخاذ نمايند تا دريانوردان بتوانند از طريق آن تمامي يا بخشي از درآمدهاي خود را براي خانواده، يا افراد تحت تكفل يا ذي‌نفعان قانوني خود ارسال نمايند. 4ـ اقداماتي كه تضمين مي‌نمايد دريانوردان مي‌توانند درآمدهاي خود براي خانواده‌هاي خويش ارسال نمايند عبارت است از: الف) نظامي كه به دريانوردان اين امكان را مي‌دهد كه در زمان ورود به كار يا در حين آن، اگر تمايل داشته باشند، بخشي از دستمزد خود را در فواصل منظم از طريق انتقالات بانكي يا شيوه‌هاي مشابه، براي خانواده‌هاي خود حواله نمايند؛ و ب) شرايطي كه بر مبناي آن مبلغ تخصيص يافته بايد در زمان مقتضي و به طور مستقيم به فرد يا افرادي كه توسط دريانوردان تعيين مي‌شوند، حواله شود. 5 ـ هرگونه هزينه بابت خدمات موضوع بندهاي (3) و (4) اين استاندارد و همچنين نرخ تبديل ارز بايد از نظر مبلغ، منطقي باشد و به جز در مواردي كه به نحو ديگري مقرر شده است، بايد طبق قوانين يا مقررات ملي، با نرخ متداول بازار يا نرخ رسمي اعلام شده برابر بوده و براي دريانوردان نامطلوب نباشد. 6 ـ هر عضوي كه قوانين و مقررات ملي حاكم بر دستمزد دريانوردان را تصويب مي‌نمايد بايد توجه مقتضي را نسبت به دستورالعمل‌هاي ارائه شده در بخش « ب» مجموعه قوانين معطوف دارد. دستورالعمل 2. 2 ب ـ دستمزد دستورالعمل 1. 2. 2 ب ـ تعاريف خاص از نظر اين دستورالعمل، اصطلاح: الف) « دريانوردان كارآمد» به مفهوم هر دريانوردي است كه صلاحيت انجام هرگونه وظيفه‌اي را در قسمت عرشه، به غير از وظايف نظارتي و تخصصي، داشته باشد، يا دريانوردي كه بنا بر قوانين و مقررات ملي يا رويه‌ها يا توافق‌هاي جمعي بدين گونه تعريف شده است؛ ب) « حقوق يا دستمزد پايه» به مفهوم پرداخت براي ساعات متعارف كار مي‌باشد. اين حقوق يا دستمزد يا دستمزد پايه، شامل پرداخت براي اضافه كاري، پاداش، كمك هزينه، مرخصي استحقاقي يا هرگونه اجرت هاي اضافي مي‌باشد؛ پ) « دستمزد تلفيقي » به مفهوم دستمزد يا حقوقي است كه شامل حقوق پايه و ديگر مزاياي مرتبط با دستمزد مي‌باشد. دستمزد تلفيقي مي‌تواند شامل جبران پرداخت در قبال تمامي ساعات اضافه كاري و نيز كليه مزاياي ديگر مرتبط با دستمزد باشد، يا اين‌كه تنها مزاياي خاصي كه متعلق به بخشي از دستمزد تلفيقي است را در بر گيرد؛ ت) « ساعات كار» به مفهوم زماني است كه در طول آن دريانورد ملزم به انجام كار بر روي كشتي مي‌باشد؛ ث) « اضافه كاري » به مفهوم انجام كار بيش از ساعات متعارف كار است. دستور العمل 2. 2. 2 ب ـ محاسبه و پرداخت 1ـ براي دريانورداني كه حقوق آنها در بر گيرنده پرداخت جداگانه براي ساعات اضافه كاري مي‌باشد: الف) براي محاسبه دستمزد، ساعات متعارف كار در دريا و در بندر نبايد از هشت ساعت در روز تجاوز نمايد؛ ب) براي محاسبه اضافه‌كاري، ساعات كار متعارف در طول هفته كه مشمول حقوق يا دستمزد پايه مي‌شود، بايد در صورت عدم تعيين توسط توافق هاي جمعي، از طريق قوانين و مقررات ملي تعيين شود، ولي نبايد از چهل‌وهشت ساعت در هفته تجاوز نمايد. توافق هاي جمعي ممكن است ترتيبات ديگري را كه رفتار نامطلوب نباشد، پيش‌بيني كند. پ) نرخ يا نرخ‌هاي مربوط به محاسبه اجرت اضافه‌كاري، كه نبايد كمتر از 1نرخ محاسبه حقوق يا دستمزد پايه بر مبناي ساعت باشد، بايد توسط قوانين يا مقررات ملي يا در صورت امكان توسط توافق‌هاي جمعي تعيين شود؛ و ت) سوابق تمامي ساعات اضافه‌كاري بايد توسط فرمانده كشتي يا فردي كه از جانب وي تعيين مي‌شود، حفظ و نگهداري شده و در فواصلي كه بيشتر از يك ماه نباشد به تأييد و امضاء دريانورد برسد. 2ـ براي دريانورداني كه دستمزد آنها به‌طوركامل يا جزئي تلفيق شده است: الف) قرارداد كار دريانوردان بايد به‌طور واضح ساعات كار مورد انتظار از دريانورد در قبال دريافت پاداش و هرگونه كمك هزينه ديگري كه ممكن است به حقوق تلفيقي وي اضافه شود را همراه با شرايط مورد نظر تعيين نمايد؛ ب) در جايي كه اضافه‌كاري براي ساعات انجام شده كار، افزون بر آنچه كه توسط دستمزد تلفيقي تحت پوشش قرار مي‌گيرد، قابل پرداخت باشد، نرخ آن نبايد كمتر از 1 نرخ پايه متناسب با ساعات متعارف كار تعيين‌شده در بند (1) اين دستور‌العمل باشد. همين روش بايد در قبال ساعات اضافه كاري منظور شده در دستمزد تلفيقي اعمال گردد؛ پ) ميزان پاداش متعلق به تمام يا بخشي از دستمزد تلفيقي كه طبق جزء (الف) بند (1) اين دستورالعمل، نشان‌دهنده ساعات متعارف كار مي‌باشد نبايد كمتر از حداقل دستمزد قابل اجراء باشد؛ و ت) براي دريانورداني كه دستمزد آنها به‌طور جزئي تلفيق شده است، سوابق تمامي ساعات اضافه‌كاري بايد طبق جزء (ت) بند (1) اين دستور العمل حفظ و تأييد گردد. 3ـ قوانين يا مقررات ملّي يا توافق هاي جمعي مي‌تواند براي جبران اضافه‌كاري يا كار انجام شده در روزهاي استراحت هفته و تعطيلات عمومي، حداقل معادل زمان خارج از خدمت و خارج از كشتي، پاداش در نظر گيرد يا به‌جاي پاداش يا هرگونه پرداخت جبراني ديگر، مرخصي اضافي را لحاظ نمايد. 4ـ قوانين و مقررات ملي كه پس از مشورت با نمايندگان سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي يا توافق هاي جمعي به تصويب مي‌رسد، بايد اصول زير را مدنظر قرار دهد: الف) پاداش برابر براي كار با ارزش برابر، بايد بدون هيچ گونه تبعيضي بر مبناي جنسيت، رنگ، نژاد، مذهب، عقيده سياسي، اصليت يا خاستگاه اجتماعي در قبال تمامي دريانوردان شاغل بر روي همان كشتي، اعمال شود؛ ب) قرارداد كار دريانوردان كه نرخ دستمزد يا دستمزد قابل اجراء را تعيين مي‌نمايد، بايد بر روي كشتي اعمال شود. اطلاعات مربوط به ميزان يا نرخ دستمزد نيز بايد از طريق تهيه حداقل يك نسخه از اطلاعات مرتبط به زباني كه براي دريانورد قابل درك است يا نصب يك نسخه از قرارداد در محلي كه در دسترس دريانوردان قرار دارد و يا از طريق راه هاي مناسب ديگر، براي هر دريانورد فراهم شود؛ پ) دستمزد بايد به پول رايج پرداخت شود و در صورت اقتضاء مي‌تواند از طريق حواله بانكي، چك بانكي، چك پستي يا حواله پولي انجام گيرد؛ ت) در خاتمه قراردادكار، تمامي پاداش‌هاي مربوط بايد بدون تأخير پرداخت شود؛ ث) مقام صلاحيتدار بايد جريمه‌هاي كافي را در جايي كه مالكين كشتي در پرداخت پاداش مقتضي تأخير يا كوتاهي مي‌نمايند، در نظر گيرد؛ ج) دستمزدها بايد به طور مستقيم به حساب‌هاي بانكي اختصاص يافته براي دريانوردان واريز شود، مگر اين‌كه آنها درخواستي غير از اين را به‌صورت كتبي اعلام نمايند؛ چ) با رعايت اين جزء اين بند، مالك كشتي نبايد هيچ گونه محدوديتي را نسبت به حق استفاده دريانوردان از پاداش‌هاي متعلق به خود، اعمال نمايد؛ ح) كسر مبلغ از پاداش تنها در صورتي امكان‌پذير است كه: (1) در قوانين و مقررات ملي يا در توافق هاي جمعي قابل اجراء، اين مطلب به صراحت قيد شده باشد و دريانورد از آن مطلع باشد و به نحوي باشد كه شرايط چنين كسوراتي، از جانب مقام صلاحيتدار مناسب‌ترين روش ممكن تلقي شود. (2) كسورات نبايد دركل بيشتر از ميزاني باشد كه توسط قوانين و مقررات ملي يا توافق‌هاي جمعي يا تصميمات دادگاه براي لحاظ نمودن چنين كسوراتي، تعيين‌شده است. خ) هيچ گونه كسوراتي نبايد از مبلغ پاداش دريانورد به خاطر كسب يا حفظ شغل، انجام گيرد؛ د) جريمه‌هاي نقدي عليه دريانوردان، به‌غير از آنچه كه توسط قوانين و مقررات ملي يا توافق‌هاي جمعي يا اقدامات ديگر مجاز مي‌باشد، ممنوع خواهد بود؛ ذ) مقام صلاحيتدار اختيار خواهد داشت براي حصول از اين كه در جهت منافع دريانوردان مربوط قيمت هاي منطقي و عادلانه‌اي اعمال شده است، تجهيزات و خدمات تأمين شده در كشتي را بازرسي نمايد؛ ر) تا حدودي كه ادعاهاي دريانوردان نسبت به دستمزد و ديگر موارد مربوط به قرارداد كار آنها طبق مفاد مقاوله‌نامه بين‌المللي دريايي در خصوص حقوق حبس مال و وثايق دريايي مورخ 1993 ميلادي (1372 هـ. ش) تضمين نشده است، چنين دعاويي بايد طبق مقاوله‌نامه حمايت از دعاوي كارگران (ورشكستگي كارفرما) مصوب 1992 ميلادي (1371 هـ. ش) (شماره 173)، مورد حمايت قرار گيرد. 5 ـ هر عضو بايد پس از مشورت با نماينده سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي، رويه‌هايي را براي رسيدگي به شكايات مرتبط با هر يك از موارد مندرج در اين دستورالعمل اتخاذ نمايد. دستور العمل 3. 2. 2 ب ـ حداقل دستمزد 1ـ هر عضو بايد بدون لطمه زدن به اصل مذاكرات جمعي آزاد و پس از مشورت با نماينده سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي، رويه‌هايي را براي تعيين حداقل دستمزد اتخاذ نمايد. نماينده سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي بايد در تعيين چنين رويه‌هايي شركت داشته باشد. 2ـ هنگام اتخاذ چنين رويه‌هايي و در زمان تعيين حداقل دستمزد، بايد توجه مقتضي به استانداردهاي بين‌المللي كار مرتبط با تعيين حداقل دستمزد و نيز اصول زير، مدنظر قرار گيرد: الف) ميزان حداقل دستمزد بايد ماهيت كار دريايي، رتبه‌بندي خدمه كشتي و ساعات متعارف كار دريانوردان را مدنظر قرار دهد؛ و ب) ميزان حداقل دستمزد بايد بر مبناي تغييرات در هزينه زندگي و نيازهاي دريانوردان تنظيم شود؛ 3ـ مقام صلاحيتدار بايد تضمين نمايد كه: الف) از طريق نظام نظارتي و تنبيهي، حداقل دستمزد پرداخت شده كمتر از نرخ يا نرخ‌هاي تعيين‌شده نمي‌باشد؛ و ب) دريانورداني كه دستمزد پايين‌تر از حداقل دستمزد دريافت مي‌دارند، محق هستند تا در قبال ميزاني كه به آنها كمتر پرداخت شده است، از طريق يك روش مناسب و فوري قضائي يا رويه‌هاي ديگر، تحت پوشش قرار گيرند. دستورالعمل 4. 2. 2 ب ـ حداقل دستمزد پايه ماهانه يا مبلغ دستمزد دريانوردان ماهر 1ـ حقوق يا دستمزد پايه در ازاء يك ماه تقويمي كار براي دريانورد ماهر، نبايد كمتر از ميزاني باشد كه توسط كميسيون‌ مشترك‌ دريايي يا مرجع مجاز ديگري كه از جانب هيأت‌ مديره دفتر بين‌المللي كار تعيين‌شده است. طبق تصميم هيأت مديره، مديركل بايد هرگونه تجديدنظري در قبال اين ميزان تعيين‌شده را به اطلاع كشورهاي عضو سازمان برساند. 2ـ هيچ چيز در اين دستورالعمل نبايد چنين تلقي شود كه به ترتيبات توافق‌شده بين مالكين كشتي يا سازمانهاي متبوع آنها و سازمانهاي دريانوردان در مورد مقررات مربوط به استانداردهاي حداقل و شرايط كار لطمه بزند، مشروط بر اين كه چنين شرايط و روابطي توسط مقام صلاحيتدار به رسميت شناخته شده باشد. مقرره 3. 2 ـ ساعات كار و ساعات استراحت هدف: تضمين اين‌كه دريانوردان داراي ساعات كار يا ساعات استراحت منظم مي‌باشند. 1ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه ساعات كار يا ساعات استراحت دريانوردان تنظيم شده است. 2ـ هر عضو بايد طبق مفاد مندرج در اين مجموعه قوانين، حداكثر ساعات كار يا حداقل ساعات استراحت را در قبال دوره‌هاي زماني معين، تعيين نمايد. استاندارد 3. 2 الف ـ ساعات كار و ساعات استراحت 1ـ از نظر اين مقاوله‌نامه، اصطلاح: الف) « ساعات كار» به مفهوم زماني است كه در طول آن از دريانوردان خواسته شده است بر روي كشتي كار كنند؛ ب) « ساعات استراحت» به مفهوم زمان خارج از ساعات كار مي‌باشد. اين زمان شامل استراحت هاي كوتاه نمي‌شود. 2ـ هر عضو بايد در حدود تعيين‌شده در بندهاي (5) الي (8) اين استاندارد، اقدام به تعيين حداقل ساعات كار نمايد، به‌طوري كه از زمان هاي معين تجاوز ننمايد يا حداقل ساعات استراحت را طبق يكي از زمان معين، تعيين نمايد. 3ـ هر عضو تصديق مي‌نمايد كه استاندارد ساعات متعارف كار براي دريانوردان، همانند كارگران ديگر، بر مبناي هشت ساعت كار در روز همراه با يك روز استراحت در طول هفته و استراحت در تعطيلات عمومي مي‌باشد. با اين حال، اين موضوع نبايد باعث ممانعت اعضاء از اتخاذ رويه‌هايي به منظور مجاز دانستن يا ثبت توافق جمعي شود كه ساعات كار متعارف دريانوردان را بر مبنايي كه نا ‌مساعدتر از اين استاندارد نمي‌باشد، تعيين نمايد. 4ـ هر عضو در تعيين استانداردهاي ملي، بايد خطراتي كه ناشي از خستگي مفرط دريانوردان مي‌باشد را مد‌نظر قرار دهد، به ويژه مواردي كه مربوط به ايمني كشتيراني و بهره برداري امن و ايمن كشتي مي‌شود. 5 ـ محدوديت هاي مربوط به ساعات‌كار يا استراحت بايد مطابق ‌موارد زير باشد: الف) حداكثر ساعات كار نبايد بيشتر از موارد زير باشد: (1) چهارده ساعت در هر دوره زماني بيست و چهار ساعته؛ و (2) هفتاد و دو ساعت در هر دوره زماني هفت روزه. ب) حداقل ساعات استراحت نبايد كمتر از موارد زير باشد: (1) ده ساعت در هر دوره زماني بيست و چهار ساعته؛ و (2) هفتاد و هفت ساعت در هر دوره زماني هفت روزه. 6 ـ ساعات استراحت نمي‌تواند به بيشتر از دو دوره زماني تقسيم شود، به‌طوري كه يك دوره آن حداقل شش ساعت طول بكشد و فاصله بين دو دورة زماني استراحت، بيشتر از چهارده ساعت نباشد. 7ـ احضار خدمه، تمرينات مربوط به اطفاء حريق و قايق نجات، و تمرينات تعيين‌شده توسط قوانين و مقررات ملي يا توسط اسناد بين‌المللي، بايد به نحوي اعمال گردد كه حداقل مزاحمت را براي دوره‌هاي زماني استراحت دريانوردان داشته و موجب خستگي مفرط نشود. 8 ـ هنگامي كه يك دريانورد احضار به كار شده است، مانند احضار در زماني كه محوطه ماشين‌آلات فاقد كاركنان لازم مي‌باشد، اگر مدت زمان متعارف استراحت وي با اين احضار به كار مختل شود، بايد مدت زمان جبراني استراحت براي وي درنظر گرفته شود. 9ـ اگر هيچ توافق جمعي يا حكم داوري وجود نداشته باشد يا اگر مقام صلاحيتدار تعيين نمايد كه مفاد مندرج در توافق جمعي يا حكم داوري در مورد بند (7) يا (8) اين استاندارد، ناكافي مي‌باشد، آنگاه مقام صلاحيتدار بايد چنين مفادي را به منظور تضمين استراحت كافي دريانوردان مربوط تدوين نمايد. 10ـ هر عضو بايد الزام نمايد در مكاني كه به راحتي در دسترس مي‌باشد، جدول مربوط به برنامه كاري بر روي كشتي نصب شود، به‌طوري كه براي هر پست حداقل حاوي موارد زير باشد: الف) برنامه زمان‌بندي براي خدمت در دريا و در بندر؛ و ب) حداكثر ساعات كار يا حداقل ساعات استراحت تعيين‌شده توسط قوانين يا مقررات ملي يا توافق هاي جمعي مربوط. 11ـ جدول موضوع بند (10) اين استاندارد بايد به‌صورت استاندارد و به زبان كاري يا زبان هايي كه روي كشتي استفاده مي‌شود و نيز به زبان انگليسي، تهيه شود. 12ـ هر عضو بايد الزام نمايد كه سوابق مربوط به ساعات كاري يا ساعات استراحت روزانه دريانوردان حفظ و نگهداري شده تا براي تطبيق آنها با بندهاي (5) الي (11) اين استاندارد، مورد ارزيابي قرار گيرد. سوابق مذكور بايد به‌صورتي استاندارد كه توسط مقام صلاحيتدار تعيين و تمامي دستورالعمل‌هاي سازمان بين‌المللي‌كار را در بر مي‌گيرد، تهيه شده باشد، و يا به هر شكل استانداردي ديگر كه توسط سازمان بين‌المللي كار تهيه شده است، باشد. سوابق مذكور بايد به زبان‌هاي موضوع بند (11) اين استاندارد باشد. دريانوردان بايد يك نسخه از سوابق متعلق به خود را در اختيار داشته باشند كه به تأييد فرمانده كشتي، يا فرد برگزيده شده از جانب وي، و نيز خود دريانوردان رسيده باشد. 13ـ هيچ چيز در بندهاي (5) و (6) اين استاندارد مانع يك عضو در قبال داشتن قوانين يا مقررات ملي يا رويه‌هايي براي مقام صلاحيتدار نخواهد شد تا نسبت به تصويب يا ثبت توافق هاي جمعي كه استثناهايي را در مورد محدوديت هاي فوق مجاز مي‌دارد، اقدام نمايند. چنين استثناهايي، تا جايي كه امكان دارد بايد از مفاد مندرج در اين استاندارد پيروي نمايد، ولي مي‌تواند مدت زمان بيشتري را براي مرخصي يا اعطاء مرخصي جبراني براي دريانوردان نگهبان يا دريانوردان شاغل بر روي عرشه كشتي در سفرهاي كوتاه دريايي، در نظر گيرد. 14ـ هيچ چيز در اين استاندارد نبايد به گونه‌اي تلقي شود كه باعث تضعيف حق فرمانده كشتي در درخواست از يك دريانورد براي انجام ساعات كاري مورد نياز براي ايمني فوري كشتي، نفرات روي عرشه يا بار، يا كمك به كشتي ها و نفرات ديگري كه در دريا گرفتار شده‌اند، بشود. به محض اين‌كه وضعيت طبيعي برقرار شد، فرمانده كشتي بايد براي دريانورداني كه اقدام به انجام كار در زمان استراحت خود نموده‌اند، مدت زمان لازم براي استراحت را تأمين نمايد. دستور العمل 3. 2 ب ـ ساعات كار و ساعات استراحت دستورالعمل 1. 3. 2. ب ـ دريانوردان جوان 1ـ مفاد زير بايد براي تمامي دريانوردان جوان زير هجده سال، در دريا و بندر اعمال گردد. الف) ساعات كار نبايد از هشت ساعت در روز و چهل ساعت در هفته تجاوز نمايد و اضافه‌كاري فقط در صورتي امكان‌پذير است كه به دليل ايمني اجتناب‌ناپذير باشد؛ ب) زمان كافي براي تمامي وعده‌هاي غذايي و يك استراحت حداقل يك ساعته براي وعدة اصلي غذاي روزانه بايد مدنظر قرار گيرد؛ و پ) يك استراحت پانزده دقيقه‌اي به محض امكان، پس از هر دو ساعت كار پيوسته بايد لحاظ شود. 2ـ مفاد بند (1) اين استاندارد، استثنائاً اعمال نمي‌گردند اگر: الف) اين امكان وجود نداشته باشد كه دريانوردان جوان شاغل در روي عرشه، موتورخانه يا تدارك غذا، به وظايف نگهباني يا كارهاي شيفتي گمارده شوند. ب) آموزش مؤثر دريانوردان جوان طبق جدول برنامه زمان‌بندي شده، مختل شود. 3ـ اين‌گونه وضعيت هاي استثنايي بايد با ذكر دلايل به ثبت رسيده و توسط فرمانده كشتي امضاء شود. 4ـ بند (1) اين دستورالعمل، دريانوردان جوان را از تعهدات كلي تمامي دريانوردان براي كار در طول هر موقعيت اضطراري به گونه‌اي كه در بند (14) استاندارد 3. 2 الف پيش‌بيني شده است، معاف نمي‌نمايد. مقرره 4. 2 ـ مرخصي استحقاقي هدف: تضمين اين‌كه دريانوردان داراي مرخصي كافي مي‌باشند. 1ـ هر عضو بايد الزام نمايد كه دريانوردان شاغل بر روي كشتي حامل پرچم آن، تحت شرايط مناسب و طبق مفاد مندرج در اين مجموعه قوانين، داراي مرخصي سالانه همراه با حقوق باشند. 2ـ براي حفظ سلامت و رفاه دريانوردان و طبق شرايط كاري مقامي كه بر عهده دارند، بايد مرخصي ساحلي براي آنها در نظر گرفته شود. استاندارد 4. 2 الف ـ مرخصي استحقاقي 1ـ هر عضو بايد قوانين و مقرراتي را تصويب نمايد كه استانداردهاي حداقلي را براي مرخصي سالانه دريانوردان شاغل بر روي كشتي هاي حامل پرچم آن، با در نظر گرفتن نيازهاي خاص دريانوردان به چنين مرخصي هايي تعيين نمايد. 2ـ در شرايطي كه توافق هاي جمعي يا قوانين و مقررات ملي روش مناسبي را بر محاسبه نيازهاي خاص دريانوردان در اين مورد تعيين نموده‌اند، مرخصي با حقوق سالانه بايد بر مبناي حداقل دو و نيم روز به ازاء هر ماه كار، مورد محاسبه قرار گيرد. روشي كه بر مبناي آن طول زمان خدمت مورد محاسبه قرار مي‌گيرد، بايد توسط مقام صلاحيتدار يا از طريق نظام مناسب ديگر در هر كشور، تعيين شود. غيبت هاي موجه نبايد به عنوان مرخصي سالانه در نظر گرفته شود. 3ـ هرگونه توافقي كه به منظور محروميت از حداقل مرخصي ساليانه با حقوق مورد اشاره در اين استاندارد صورت گيرد، ممنوع است، به جز در مواردي كه توسط مقام صلاحيتدار تعيين‌شده است. دستورالعمل 4. 2 ب ـ مرخصي استحقاقي دستورالعمل 1. 4. 2 ب: محاسبه مرخصي استحقاقي 1ـ تحت شرايطي كه توسط مقام صلاحيتدار يا از طريق نظام مناسب ديگر در هر كشور تعيين‌شده است، مدت زمان مرخصي بايد به عنوان بخشي از دوره خدمت در نظر گرفته شود. 2ـ تحـت شرايطي كه توسط مقام صلاحـيتدار يا از طريق توافق هاي جمعي تعيين‌شده است، غيبت از كار به منظور حضور در يك دورة آموزش حرفه‌اي دريايي مورد تأييد، يا به دلايل ديگري نظير بيماري يا آسيب‌ديدگي يا زايمان، بايد به عنوان بخشي از دورة خدمت در نظر گرفته شود. 3ـ ميزان پرداخت در طول مرخصي ساليانه بايد در سطح متعارف دستمزد دريانورد كه طبق قوانين و مقررات ملي يا قرارداد كار دريانوردان مي‌باشد، در نظر گرفته شود. براي دريانورداني كه براي مدت زماني كمتر از يك‌سال استخدام شده‌اند، يا در حالتي كه رابطه استخدامي آنها خاتمه يافته است، مرخصي استحقاقي بايد متناسب با زماني كه كار كرده‌اند، مورد محاسبه قرار گيرد. 4ـ موارد زير نبايد به عنوان بخشي از مرخصي ساليانه با حقوق در نظر گرفته شود: الف) تعطيلات عمومي و مرسوم تعيين‌شده توسط دولت صاحب پرچم، خواه اين تعطيلات در طول مرخصي ساليانه با حقوق قرار گرفته يا نگرفته باشد؛ ب) مدت زمان مربوط به عدم توانايي كار به دليل بيماري، آسيب‌ديدگي يا زايمان كه تحت ‌شرايط تعيين‌شده توسط مقام صلاحيتدار يا نظام هاي مناسب ديگر در هر كشور مي‌باشد؛ پ) مرخصي موقت ساحلي كه بر مبناي قرارداد كار به دريانورد اعطاء شده است؛ و ت) هرگونه مرخصي جبراني كه بر مبناي شرايط تعيين‌شده توسط مقام صلاحيتدار يا ديگر نظام هاي مناسب در هر كشور، به دريانورد اعطاء شده است. دستورالعمل 2. 4. 2 ب ـ اخذ مرخصي سالانه 1ـ زمان اخذ مرخصي ساليانه، به جز مواردي كه توسط مقررات، توافق هاي جمعي، آراء داوري يا روش‌هاي ديگر منطبق با رويه‌هاي ملي تعيين‌شده است، بايد توسط مالكين كشتي و تا جايي كه امكان دارد پس از مشورت و توافق با دريانوردان مربوط يا نمايندگان آنها، تعيين شود. 2ـ دريانوردان به‌طور كلي، حق استفاده از مرخصي ساليانه را نسبت به مكاني كه رابطه‌اي واقعي با آن دارند، دارا مي‌باشند كه اين حق به‌طور طبيعي درست همانند حق بازگرداندن آنها به مكاني است كه بايد به آن بازگردانده شوند. دريانوردان، به جز در مواردي كه طبق مفاد قرارداد كار دريانوردان يا قوانين و مقررات ملي مي‌باشد، نبايد ملزم شوند كه علي‌رغم ميل باطني خود و در مكاني ديگر، از مرخصي ساليانه متعلق به خود استفاده نمايند. 3ـ اگر دريانورد ملزم شود كه از مرخصي ساليانه خود در مكاني غير از آنچه در بند (2) اين دستورالعمل مقرر شده استفاده نمايد، بايد حق برخورداري نسبت به جابه‌جايي رايگان به مكاني كه به كار گمارده يا استخدام شده، هر كدام كه نزديكتر باشد، را داشته باشد. هزينه‌هاي روزانه آنها و ديگر هزينه‌هايي كه به طور مستقيم در ارتباط با اين سفر مي‌باشد، بر عهده مالك كشتي است. زمان اين سفر نبايد از مدت مرخصي ساليانه با حقوق دريانورد، كسر شود. 4ـ دريانوردي كه در مرخصي ساليانه قرار دارد، به جز در موارد كاملاً اضطراري و با رضايت وي، نبايد احضار شود. دستورالعمل 3. 4. 2 ب ـ جمع‌آوري و تقسيم مرخصي 1ـ تقسيم مرخصي با حقوق ساليانه به چندين بخش، يا جمع‌آوري اين مرخصي ساليانه همراه با دوره مرخصي بعدي، با اجازه مقام صلاحيتدار يا از طريق نظام مناسب ديگر، امكان‌‌پذير است. 2ـ ب. ت. ب. بند (1) اين دستور العمل و به جز در مواردي كه طبق يك قرارداد قابل اجراء بين مالك كشتي و دريانورد مربوط، به نحو ديگري مقرر شده است، مرخصي با حقوق ساليانه تعيين‌شده در اين دستورالعمل بايد در برگيرنده يك دوره زماني بدون وقفه باشد. دستورالعمل 4. 4. 2 ب ـ دريانوردان جوان 1ـ اقدامات ويژه‌اي بايد براي دريانوردان جوان زير هجده سال در نظر گرفته شود كه براي مدت شش ماه يا هر مدت زمان كمتري بر مبناي توافق جمعي يا قرارداد كار دريانوردان، بدون مرخصي روي يك كشتي به خارج سفر كرده و طي اين مدت به كشور محل اقامت خود بازنگشته و طي سه ماه آتي اين سفر دريايي خود نيز باز نخواهند گشت. اين اقدامات بايد شامل بازگرداندن آنها بدون صرف هيچ‌گونه هزينه‌اي به محل اصلي به‌كارگماري آنها در كشور محل اقامت آنها شود تا بتوانند مرخصي به‌دست آمده در طول سفردريايي خود را سپري نمايند. مقرره 5. 2 بازگرداندن به وطن هدف: تضمين اين‌كه دريانوردان توانايي بازگشت به وطن را دارند. 1ـ دريانوردان اين حق را دارند كه بدون صرف هيچ گونه هزينه‌اي، تحت شرايط مندرج در اين مجموعه قوانين به كشور خود بازگردانده شوند. 2 ـ هر عضو بايد كشتي هايي كه حامل پرچم آن هستند را ملزم نمايد تا طبق مفاد اين مجموعه قوانين، تأمين مالي مورد نياز براي تضمين بازگرداندن دريانوردان به وطن را در نظر گيرند. استاندارد 5. 2 الف ـ بازگرداندن به وطن 1ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه دريانوردان شاغل بر روي كشتي هاي حامل پرچم آن، تحت شرايط زير اين حق را دارند كه به وطن بازگردانده شوند: الف) اگر قرارداد كار دريانوردان در حالي كه خارج از كشور هستند، به اتمام برسد؛ ب) هنگامي كه قرارداد كار دريانوردان خاتمه يافته است: (1) توسط مالك كشتي؛ يا (2) توسط دريانورد به دلايل موجه؛ و همچنين پ) هنگامي كه دريانورد بر مبناي قراردادكار منعقده، ديگر توانايي انجام وظايف خود را ندارد يا انتظار نمي‌رود كه بتواند در شرايط خاصي آنها را انجام دهد. 2ـ هر عضو بايد تضمين نمايد در قوانين و مقررات آن يا اقدامات ديگر يا در توافق هاي جمعي، مفاد مناسبي وجود دارد كه شرايط زير را تعيين مي‌نمايد: الف) شرايطي كه در آن دريانوردان داراي حق بازگرداندن به وطن، طبق جزء‌هاي (ب) و (پ) بند (1) اين استاندارد، مي‌باشند؛ ب) حداكثر مدت زمان خدمت بر روي كشتي كه متعاقب آن دريانورد داراي حق بازگرداندن به وطن مي‌باشد. اين مدت زماني نبايد كمتر از دوازده ماه باشد؛ و پ) حقوق كاملي كه بايد براي بازگرداندن به وطن توسط مالك كشتي تأمين شود، و شامل موارد مربوط به مسافت بازگشت، نوع حمل و نقل، هزينه‌هاي متفرقه و ديگر اقداماتي است كه توسط مالك كشتي انجام مي‌گيرد. 3ـ هر عضو بايد مالكين كشتي را از دريافت پيش پرداخت در بدو استخدام دريانوردان بابت هزينه بازگرداندن آنها به وطن و نيز جبران هزينه‌هاي مذكور از طريق حقوق يا دستمزد دريانوردان، منع نمايد، به جز در جايي كه دريانورد طبق قوانين و مقررات ملي يا تدابير ديگر يا توافق هاي جمعي، در وضعيت جدي قصور و كوتاهي نسبت به تعهدات اشتغال خود قرار داشته باشد. 4ـ قوانين و مقررات ملي نبايد لطمه‌اي به هرگونه حق مالك كشتي مبني بر تحت پوشش قراردادن هزينه‌هاي بازگرداندن به وطن دريانوردان بر مبناي ترتيبات قراردادي شخص ثالث بزند. 5 ـ اگر مالك كشتي در انجام اقدامات لازم يا پرداختن هزينه‌هاي مربوط به بازگرداندن دريانورداني كه داراي حق بازگرداندن به وطن هستند، كوتاهي نمايد: الف) مقام صلاحيتدار عضوي كه كشتي مورد نظر حامل پرچم آن مي‌باشد، بايد ترتيبات لازم براي بازگرداندن دريانوردان مربوط به وطن را فراهم نمايد. اگر مقام مذكور در انجام اين كار كوتاهي نمايد، دولتي كه دريانوردان بايد از آن به كشور خود بازگردانده شوند يا دولتي كه دريانوردان تبعه آن مي‌باشند، مي‌توانند نسبت به بازگرداندن آنها به وطن، اقدام لازم را انجام داده و هزينه مربوط را از عضوي كه كشتي مزبور حامل پرچم آن مي‌باشد، بازخواست نمايد؛ ب) عضوي كه كشتي مورد نظر حامل پرچم آن مي‌باشد، مي‌تواند هزينه‌هايي را كه بابت بازگرداندن دريانوردان به وطن متحمل شده است، از مالك كشتي بازخواست نمايد؛ پ) هزينه‌هاي مربوط به بازگرداندن دريانوردان به وطن، به هيچ وجه نبايد بر عهدة دريانوردان باشد، به جز موردي كه در بند (3) اين استاندارد مورد اشاره قرار گرفته است. 6 ـ با درنظر گرفتن اسناد قابل اجراء بين‌المللي، از جمله مقاوله‌نامه توقيف كشتي ها مصوب 1999 ميلادي (1378 هـ. ش)، كشور عضوي كه هزينه‌هاي مربوط به بازگرداندن دريانوردان به وطن را طبق اين مجموعه قوانين پرداخت نموده است، مي‌تواند نسبت به توقيف يا درخواست توقيف كشتي هاي مالك كشتي مربوط، تا زماني كه طبق بند (5) اين استاندارد باز‌پرداخت هزينه‌ها صورت گيرد، اقدام نمايد. 7ـ هر عضو بايد شرايط لازم را براي بازگرداندن به وطن دريانوردان شاغل در كشتي هايي كه در بنادر آن توقف نموده يا از قلمرو يا آبهاي داخلي آن عبور مي‌نمايند و نيز جايگزيني آنها بر روي عرشه، فراهم نمايد. 8 ـ به‌ويژه، يك عضو نبايد حق بازگرداندن به وطن هر دريانورد را به خاطر شرايط مالي مالك كشتي يا به‌دليل عدم توانايي مالك كشتي يا عدم تمايل وي به جايگزيني دريانورد، مورد امتناع قرار دهد. 9ـ هر عضو بايد مقرر نمايد كه كشتي هاي حامل پرچم آن، يك نسخه از قوانين ملي قابل اجراء در مورد بازگرداندن به وطن دريانوردان را به‌صورت مكتوب و به يك زبان مناسب در اختيار داشته و در دسترس دريانوردان قرار دهد. دستورالعمل 2.5 ب ـ بازگرداندن به وطن دستورالعمل 1. 5. 2 ب ـ حق بازگرداندن به وطن 1ـ دريانوردان بايد در موارد زير حق بازگشت به وطن را داشته باشند: الف) در مورد مشمول جزء (الف) بند (1) استاندارد 5. 2 الف، به محض انقضاء زمان اطلاعيه ارائه شده طبق مفاد قرارداد كار دريانوردان؛ ب) در موارد مشمول جزء‌هاي (ب) و (پ) بند (1) استاندارد 5. 2 الف: (1) در صورت بيماري يا آسيب ديدگي يا هر دليل پزشكي ديگر كه مستلزم بازگرداندن دريانورد به وطن است، چنانچه از نظر پزشكي قادر به سفر باشند؛ (2) در صورت شكستن يا غرق كشتي؛ (3) در شرايطي كه مالك كشتي به دليل ورشكستگي، فروش كشتي، تغيير كشور ثبت كشتي يا هرگونه دلايل مشابه ديگر، قادر به انجام تعهدات قانوني يا قراردادي خود به عنوان كارفرما در برابر دريانوردان نباشد؛ (4) در شرايطي كه كشتي عازم يك منطقة جنگي است، همان‌گونه كه توسط قوانين و مقررات ملي يا قرارداد كار دريانوردان تعيين‌شده است، و دريانورد تمايل ندارد كه عازم آن مكان شود؛ (5) در صورت خاتمه يا تعليق اشتغال دريانورد طبق رأي داوري يا توافق جمعي، يا خاتمه اشتغال به هر دليل مشابه ديگر. 2ـ در تعيين حداكثر زمان خدمت بر روي كشتي كه برمبناي آن دريانورد حق بازگرداندن به وطن را دارا مي باشد، طبق مفاد اين مجموعه قوانين، بايد عواملي كه محيط كار دريانورد را تحت تأثير قرار مي‌دهند، مدنظر قرار گيرد. هر عضو بايد در هر جايي كه امكان دارد، سعي نمايد تا اين مدت زمان را ب. ت. ب. پيشرفت ها و تحولات فن آوري، كاهش دهد و در اين راستا از توصية ارائه شده در اين خصوص توسط كميسيون مشترك دريايي نيز استفاده نمايد. 3ـ هزينه هايي كه طبق استاندارد 5. 2 الف براي بازگرداندن دريانوردان به عهدة مالك كشتي مي‌باشد، بايد حداقل شامل موارد زير باشد: الف) سفر تا مقصد تعيين‌شده براي بازگردندان به وطن دريانوردان، طبق بند (6) اين دستورالعمل؛ ب) محل سكونت و تغذيه دريانوردان از زماني كه كشتي را ترك مي نمايند، تا زماني كه به مقصد بازگشت به وطن مي رسند؛ پ) دستمزد و كمك هزينه هاي دريانورد از زماني كه وي كشتي را ترك مي نمايد، تا زماني كه به مقصد بازگشت به وطن مي رسد، چنانچه اين امر در قوانين و مقررات ملي يا توافق هاي جمعي پيش بيني شده باشد؛ ت) حمل سي كيلوگرم بار شخصي دريانوردان تا مقصد بازگشت به وطن؛ ث) درمان پزشكي در هنگام لزوم، تا اين‌كه دريانوردان از لحاظ پزشكي آمادگي سفر تا مقصد بازگشت به وطن را داشته باشند. 4ـ زمان سپري شده در انتظار بازگشت به وطن و نيز مدت سفر، نبايد از مرخصي با حقوق متعلق به دريانوردان، كسر شود. 5 ـ مالكين كشتي بايد ملزم شوند تا هزينه هاي مربوط به بازگرداندن دريانوردان به وطن را تا زمان رسيدن دريانوردان مربوط به مقصد، طبق مفاد اين مجموعه قوانين يا از طريق تأمين اشتغال مناسب برروي كشتي عازم به يكي از مقصدهاي مورد نظر، تقبل نمايند. 6 ـ هر عضو بايد مطمئن شود كه مالكين كشتي مسؤوليت مربوط به بازگرداندن دريانوردان به وطن را از طريق اعمال شيوة مناسب و سريع، بر عهده گرفته اند. شكل متعارف انتقال بايد از راه هوايي باشد. عضو بايد مقصدهايي كه دريانوردان مي توانند به آنها بازگردانده شوند را تعيين نمايد. مقصدهاي مذكور بايد شامل كشورهايي باشد كه دريانوردان با آن ارتباطي واقعي دارند، از جمله: الف) مكاني كه دريانورد در آن توافق نموده تا مشغول به كار شود؛ ب) مكاني كه توسط توافق جمعي تعيين‌شده است؛ پ) كشور محل اقامت دريانورد؛ يا ت) هر مكان ديگري كه طرفين در هنگام شروع كار موافقت نموده اند. 7ـ دريانوردان اين حق را دارند كه از ميان مقصدهاي تعيين‌شده، مكان مورد بازگشت خود را انتخاب نمايند. 8 ـ اگر دريانوردان در طول مدت زمان معقولي كه توسط قوانين و مقررات ملي يا توافق هاي جمعي تعيين مي شود، از حق بازگشت به وطن استفاده ننمايند، اين حق از آنها سلب خواهد شد. دستورالعمل 2. 5. 2 ب ـ اجراء توسط اعضاء 1ـ هرگونه كمك عملي ممكن بايد در قبال دريانوردي كه در يك بندر خارجي در حين بازگشت به وطن سرگردان يا بازگشت به وطن وي دچار تأخير شده است، انجام گيرد. مقام صلاحيتدار بايد تضمين نمايد كه نماينده محلي يا كنسولي كشور صاحب پرچم وكشور متبوع يا كشور محل اقامت دريانورد، به‌طور مناسب و فوري از موضوع آگاه مي‌شوند. 2ـ هر عضو بايد مطمئن شود كه در موارد زير، قوانين مناسب وضع شده است: الف) براي بازگشت دريانوردان شاغل برروي كشتي حامل پرچم يك كشور خارجي كه در يك بندر خارجي، به دلايلي كه آنها مسؤول آن نيستند، در ساحل پياده شده اند: (1) به بندري كه در آن دريانورد مربوط مشغول به كار شده است؛ يا (2) به بندري واقع در كشور متبوع دريانورد يا كشور محل اقامت وي، به گونه اي مناسب؛ يا (3) به بندر ديگر توافق شده بين دريانورد و فرمانده كشتي يا مالك كشتي، با تأييد مقام صلاحيتدار يا تحت حفاظت هاي مناسب ديگر؛ ب) براي حفظ و مراقبت درماني از دريانوردان شاغل برروي كشتي حامل پرچم يك كشور خارجي كه در يك بندر خارجي به‌دليل بيماري يا آسيب ديدگي ناشي از خدمت برروي كشتي، نه به‌دليل قصور عمدي، پياده شده اند. 3ـ اگر دريانوردان زير هجده سال شاغل برروي كشتي، پس از حداقل چهارماه از زمان اولين سفر دريايي خارجي آنها مشخص شود كه براي زندگي در دريا مناسب نمي‌باشند، بايد بدون صرف هزينه از اولين بندر مناسب محل توقفي كه در آن خدمات كنسولي دولت صاحب پرچم، يا دولت متبوع يا دولت محل اقامت آنها وجود دارد، به وطن بازگردانده شوند. گزارش مربوط به اين بازگرداني، همراه با ذكردلايل مربوط، بايد به اطلاع مقامي برسد كه اوراق صلاحيت دريانوردان جوان مربوط را براي اشتغال در دريا صادر نموده است. مقرره 6. 2 ـ پرداخت غرامت به دريانورد به‌دليل فقدان يا غرق كشتي هدف: تضمين اين‌كه دريانوردان به هنگام فقدان يا غرق شدن كشتي، غرامت دريافت مي نمايند. دريانوردان اين حق را دارند كه در هنگام آسيب ديدگي، زيان يا بي‌كاري ناشي از فقدان يا غرق شدن كشتي، غرامت كافي دريافت نمايند. استاندارد 6. 2 الف ـ پرداخت غرامت به دريانورد به‌دليل فقدان يا غرق كشتي 1ـ هر عضوبايد قواعدي را وضع نمايد كه اطمينان حاصل شود در تمام موارد مربوط به فقدان يا غرق هرگونه كشتي، مالك كشتي به هريك از دريانوردان شاغل در كشتي در قبال بي‌كاري ناشي از اين فقدان، يا غرق كشتي، خسارت پرداخت نمايد. 2ـ قواعد موضوع بند (1) اين استاندارد نبايد لطمه‌اي به هر‌گونه حقوق دريانوردان به موجب قوانين ملي عضو مربوط، در هنگام بروز خسارات يا آسيب‌ديدگي هاي ناشي از فقدان يا غرق كشتي، بزند. دستورالعمل 6. 2 ب ـ غرامت دريانورد به‌دليل فقدان يا غرق كشتي دستورالعمل 1. 6. 2 ب ـ محاسبه غرامت بي‌كاري 1ـ غرامت بي‌كاري ناشي از فقدان يا غرق كشتي بايد به همان نرخ دستمزد قابل پرداخت بر مبناي قرارداد كار منعقده، در ازاءِ روزهايي كه دريانورد واقعاً بي‌كار بوده است، پرداخت شود ولي كل خسارت قابل پرداخت به هر دريانورد، محدود به دو ماه دستمزد مي باشد. 2ـ هر عضو بايد تضمين‌نمايد كه دريانوردان براي جبران چنين‌غرامت‌هايي، از همان شيوه‌ها و ابزارهاي قانوني برخوردار هستند كه براي وصول مزدهاي معوقه خود در طول خدمت برخوردار مي باشند. مقرره 7. 2 ـ سطوح نيروي انساني هدف: تضمين اين‌كه دريانوردان برروي كشتي هايي كار مي كنند كه نفرات كافي را براي عملكرد ايمن، كارآمد و امن كشتي، در اختيار دارند. هر عضو بايد مقرر نمايد كه تمامي كشتي هاي حامل پرچم آن، دريانوردان كافي را براي عملكرد ايمن و كارآمد كشتي ها، با در نظر گرفتن امنيت كامل در تمامي شرايط، و ب. ت. ب. نگراني‌هاي نسبت به خستگي مفرط دريانوردان و شرايط و ماهيت خاص سفر دريايي، در اختيار دارند. استاندارد 7. 2 الف ـ سطوح نيروي انساني 1ـ هر عضو بايد مقرر نمايد كه تمامي كشتي هاي حامل پرچم آن كشور، دريانوردان كافي را براي عملكرد ايمن و كارآمد كشتي ها، با در نظر گرفتن امنيت كامل، در اختيار دارند. هر كشتي بايد داراي خدمه كافي، در تعداد و صلاحيت، باشد تا ايمني و امنيت كشتي و نفرات حاضر در آن را در تمامي شرايط كاري، طبق سند حداقل ايمني نيروي انساني يا سندي مشابه كه توسط مقام صلاحيتدار صادر شده و منطبق با استانداردهاي اين مقاوله‌نامه مي باشد، تضمين نمايد. 2ـ در هنگام تعيين، تصويب يا بازنگري در سطوح نيروي انساني، مقام صلاحيتدار بايد از اعمال ساعات بيش از حد كار اجتناب نموده يا آن را به حداقل برساند تا مطمئن شود استراحت كافي و كاهش خستگي مفرط در سطوح نيروي انساني را طبق اصول مندرج در اسناد حاكم بين المللي، به ويژه اسناد متعلق به سازمان بين‌المللي دريا نوردي، در نظر گرفته است. 3ـ در تعيين سطوح نيروي انساني، مقام صلاحيتدار بايد تمامي شرايط مندرج در مقرره 2. 3 و استاندارد 2. 3 الف مربوط به غذا و تهيه غذا را در نظر گيرد. دستورالعمل 7. 2 ب ـ سطوح نيروي انساني دستورالعمل 1. 7. 2 ب ـ حل و فصل اختلاف 1ـ هر عضو بايد نظام كارآمدي را براي رسيدگي و حل و فصل شكايات يا اختلافات مرتبط با نيروي انساني شاغل برروي كشتي، تأمين نموده يا متقاعد شود كه چنين نظامي تأمين شده است. 2ـ نمايندگان سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي بايد در فرآيند انجام چنين نظامي، با يا بدون حضور افرادي ديگر يا مقامات مسؤول، مشاركت داشته باشند. مقرره 8. 2 ـ توسعه مهارت و حرفه و فرصت هايي براي اشتغال دريانوردان هدف: ارتقاء حرفه و توسعه مهارت و فرصت هاي شغلي براي دريانوردان. هر عضو بايد سياست هايي ملي به منظور ارتقاءِ اشتغال در بخش دريايي و نيز حمايت از توسعة مهارت و حرفه و فرصت هاي شغلي بيشتر براي دريانوردان مقيم در قلمرو خود، داشته باشد. استاندارد 8. 2 الف ـ توسعه مهارت و حرفه و فرصت هايي براي اشتغال دريانوردان 1ـ هر عضو بايد سياست هايي ملي در خصوص حمايت از توسعه مهارت و حرفه و فرصت هايي براي اشتغال دريانوردان، به منظور تأمين نيروي كار ماهر و با ثبات در بخش دريايي، داشته باشد. 2ـ هدف از سياست هاي موضوع بند (1) اين استاندارد بايد كمك به دريانوردان در جهت تقويت مهارت ها، شرايط لازم و فرصت هاي اشتغال آنها باشد. 3ـ هر عضو بايد پس از مشورت با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي متبوع، همراه با آموزش هاي جاري، اهداف مشخصي را براي راهنمايي شغلي، آموزش و تربيت دريانورداني كه وظيفة آنها برروي كشتي در وهله اول مرتبط با جهت يـابي و عملكرد ايمني كشتي مي باشد، تعيين نمايد. دستورالعمل 8. 2 ب ـ توسعه مهارت و حرفه و فرصت هايي ‌براي اشتغال دريانوردان دستورالعمل 1. 8. 2 ب ـ اقداماتي در جهت ارتقاء حرفه و توسعه مهارت و فرصت هايي براي اشتغال دريانوردان اقدامات مورد نظر جهت دستيابي به اهداف موضوع استاندارد 8. 2 الف مي تواند شامل موارد زير باشد: الف) قراردادهايي كه در آنها توسعة حرفه و آموزش مهارت‌ها توسط مالك كشتي يا سازمان مالكين كشتي، پيش بيني شده است؛ يا ب) اتخاذ ترتيباتي براي‌ارتقاء اشتغال از طريق ايجاد و نگهداري دفاتر ثبت‌نام يا فهرست دريانوردان واجد شرايط بر مبناي گروه شغلي آنها؛ يا پ) ارتقاء فرصت ها، هم برروي كشتي و هم در ساحل، در خصوص آموزش و تربيت بيشتر دريانوردان براي توسعه مهارت ها و صلاحيت هاي قابل انتقال به منظور حفظ و نگهداري كار شايسته، به‌طوري كه بهبود چشم اندازهاي اشتغال فردي و برآورده نمودن شرايط مربوط به تغييرات فن آوري و شرايط بازار كار در صنعت دريايي را به‌دنبال داشته باشد. دستورالعمل 2 .8 .2 ب ـ دفتر ثبت دريانوردان 1ـ هرگاه اشتغال دريانوردان بر پايه دفاتر ثبتي و فهرست ها استوار باشد، اين دفاتر ثبتي و فهرست ها بايد به شيوه اي كه توسط قانون يا روية ملي يا توافق جمعي تعيين مي‌شود، تمامي گروه‌هاي شغلي دريانوردان را شامل شود. 2ـ دريانوردان ثبت شده در چنين دفتر ثبتي يا فهرستي، بايد داراي اولويت استخدام براي دريانوردي باشند. 3ـ دريانوردان ثبت شده در چنين دفتر ثبتي يا فهرستي، بايد طبق روشي كه توسط قانون يا روية ملي يا توافق جمعي تعيين مي شود، مهيا براي كار باشند. 4ـ تا حدي كه قوانين يا مقررات ملي اجازه مي دهد، بايد به‌صورت ادواري در تعداد دريانوردان موجود در چنين دفاتر ثبتي يا فهرست ها، تجديدنظر شود به‌طوري كه سطوح منطبق با نيازهاي صنعت دريايي حاصل شود. 5 ـ هرگاه كاهش تعداد دريانوردان موجود در چنين دفتر ثبتي يا فهرستي ضروري باشد، بايد تمامي تدابير مناسب براي پيشگيري يا كاستن از اثرات زيانبار آن در قبال دريانوردان، با در نظر گرفتن وضعيت اقتصادي و اجتماعي كشور مربوط، مدنظر قرار گيرد. عنوان 3: محل اقامت، امكانات تفريحي، غذا و تهيه غذا با اصلاحات و الحاقات بعدي مقرره 1. 3 ـ محل اقامت و امكانات تفريحي هدف: تضمين اين‌كه دريانوردان داراي محل اقامت و امكانات تفريحي شايسته‌اي بر روي كشتي مي‌باشند. 1ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه كشتي هاي حامل پرچم آن، محل اقامت و امكانات تفريحي شايسته‌اي را براي كار يا زندگي (يا هر دو) دريانوردان، سازگار با ارتقاء بهداشت و سلامت آنها، تأمين نموده است. 2ـ الزامات مندرج در اين مجموعه قوانين كه مقررات مربوط به ساختمان و تجهيزات كشتي را اجراء مي‌نمايد، فقط در قبال كشتي هايي قابل اعمال است كه همزمان يا پس از تاريخ لازم‌الاجراء شدن اين مقاوله‌نامه براي عضو مربوط، ساخته شده باشند. براي كشتي هايي كه قبل از اين تاريخ ساخته شده‌اند، بايد تا جايي كه قابل اجراء مي‌باشد، طبق قانون يا رويه ملي عضو مربوط و تا قبل از تاريخ لازم‌الاجراء شدن اين مقاوله‌نامه، الزامات مرتبط با ساختمان و تجهيزات كشتي كه در مقاوله‌نامه محل اقامت خدمه كشتي (نسخه تجديدنظر شده) مصوب 1949 ميلادي (1328 هـ. ش) (شماره 92) و مقاوله‌نامه محل اقامت خدمه كشتي (مقررات تكميلي) مصوب 1970 ميلادي (1349 هـ. ش) (شماره 133) مورد اشاره قرار گرفته است، اعمال شود. يك كشتي، هنگامي كه سازه تحتاني آن نصب شده يا هنگامي كه در مرحله مشابهي از اين ساخت قرار دارد، به عنوان يك كشتي ساخته شده تلقي مي‌شود. 3ـ به جز در شرايطي كه به نحو ديگري به طور صريح مقرر شده است، هرگونه الزامات به موجب اصلاحيه ‌اين مجموعه قوانين كه مرتبط با مفاد محل اقامت و امكانات تفريحي دريانوردان مي‌باشد، فقط در مورد كشتي هايي اعمال خواهد شد كه هـمزمان يا پـس از تاريخ لازم‌الاجراء شـدن اصلاحيـه مـذكور براي عضـو مربـوط، ساخته شده باشد. استاندارد 1. 3 الف ـ محل اقامت و امكانات تفريحي 1ـ هر عضو بايد قوانين و مقرراتي را به تصويب برساند كه كشتي هاي حامل پرچم آن را ملزم نمايد: الف) استانداردهاي حداقلي را تأمين نمايد كه هرگونه محل اقامت براي دريانوردان، كار يا زندگي بر روي كشتي (يا هر دو) را كه طبق مفاد مربوط به اين استاندارد، شايسته و ايمن مي‌باشد، تضمين نمايد؛ و ب) به منظور تضمين مطابقت اوليه و جاري با استانداردهاي مذكور، مورد بازرسي قرار گيرد. 2ـ در توسعه و اعمال قوانين و مقررات مربوط به اجراء اين استاندارد، مقام صلاحيتدار پس از مشورت با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط بايد: الف) مقرره 3. 4 و مفاد مرتبط با اين مجموعه قوانين در خصوص حمايت بهداشتي و ايمني و نيز پيشگيري از حوادث را در پرتو نيازهاي خاص دريانورداني كه بر روي كشتي كار و زندگي مي‌كنند، مدنظر قرار دهد؛ و ب) توجه مقتضي را نسبت به دستورالعمل هاي موضوع بخش « ب» اين مجموعه قوانين، لحاظ نمايد. 3ـ بازرسي هاي لازم به موجب مقرره 4. 1. 5 بايد انجام شود، هنگامي كه: الف) يك كشتي به ثبت رسيده يا مجدداً به ثبت رسيده است؛ يا ب) محل اقامت دريانورد بر روي كشتي، به‌طور اساسي تغيير يافته است. 4ـ مقام صلاحيتدار بايد توجه ويژه‌اي را نسبت به تضمين اجراء الزامات اين مقاوله‌نامه در ارتباط با موضوعات زير، مدنظر قرار دهد: الف) اندازه اتاق ها و ديگر فضاهاي محل اقامت؛ ب) درجه حرارت و تهويه هوا؛ پ) سر و صدا و ارتعاش و ديگر عوامل مربوط به محيط؛ ت) امكانات بهداشتي؛ ث) روشنايي؛ و ج) امكانات بيمارستاني. 5 ـ مقام صلاحيتدار هر عضو بايد كشتي هايي كه حامل پرچم آن مي‌باشند را ملزم نمايد تا استانداردهاي حداقل براي محل اقامت و امكانات تفريحي بر روي كشتي را طبق بندهاي (6) الي ( 17) اين استاندارد، برآورده نمايد. 6 ـ ب. ت. ب. الزامات كلي مربوط به محل اقامت: الف) حداقل ارتفاع سقف در تمامي محل هاي اقامت دريانوردان بايد به گونه‌اي باشد كه شامل فضاي‌ كافي براي حركت آزادانه بوده و كمتر از دويست‌وسه سانتيمتر نيز نباشد. مقام صلاحيتدار مي‌تواند اجازه دهد در يك محيط يا بخشي از يك محيط، كاهش محدودي در ارتفاع سقف انجام شود، به‌طوري‌كه چنين كاهشي در محل اقامت: (1) منطقي باشد؛ و (2) منجر به عدم آسايش دريانوردان نشود؛ ب) محل اقامت بايد به‌طور مناسب عايق‌بندي شده باشد؛ پ) در كشتي هايي به‌غير از كشتي هاي مسافري، طبق مقررات (ج) و(ث)2 مقاوله‌نامه بين‌المللي ايمني زندگي در دريا مصوب 1974 ميلادي (1353 هـ. ش) (نسخه اصلاح‌شده) (مقاوله‌نامه سولاس)، اتاق هاي خواب بايد در بالاي خط بار وسط يا عقب كشتي قرار گيرد، به جز در موارد استثنايي كه اندازه، نوع يا خدمت مورد نظر در كشتي، اختصاص هر مكان ديگري را غيرممكن مي‌سازد كه در چنين حالتي، اتاق هاي خواب مي‌تواند در قسمت جلوي كشتي واقع شود، ولي به هيچ عنوان نبايد جلوتر از حفاظ تصادف قرار گيرد؛ ت) در كشتي هاي مسافري و كشتي هاي خاصي‌كه طبق مجموعه قوانين سازمان بين‌المللي دريانوردي تحت عنوان « ايمني براي كشتي هاي با مقاصد خاص» مصوب 1983 ميلادي، (1362 هـ. ش) و مدل هاي بعدي (كه از اين پس « كشتي هاي با مقاصد خاص» ناميده مي‌شوند)، مقام صلاحيتدار مي‌تواند تحت شرايطي كه ترتيبات كافي و مناسب براي روشنايي و تهويه هوا انجام گرفته است، اجازه دهد كه اتاق هاي خواب در زير خط بار قرار گيرد، ولي به هيچ وجه نبايد به طور مستقيم در زير معابر كاري واقع شود؛ ث) هيچ گونه در ورودي نبايد به طور مستقيم از قسمت بار، موتورخانه، آشپزخانه، انبارها، اتاق هاي خشك‌كني يا سرويس هاي بهداشتي عمومي، به اتاق هاي خواب باز شود. آن بخش از ديوارهايي كه چنين اماكني را از اتاق هاي خواب جدا مي‌سازد و نيز جدار خارجي اين ديوارها، بايد به نحو مطلوبي از فولاد يا ديگر مواد مورد تأييد ضد آب و ضد گاز، ساخته شود؛ ج) موادي كه در ساختن جدار داخلي ديوارها، ديواره‌ها و ورقه‌هاي فلزي، كف ها و محل هاي اتصال به‌كار مي‌رود بايد مناسب بوده و محيطي بهداشتي را تضمين نمايد؛ چ) روشنايي مناسب و سامانه فاضلاب كافي بايد تأمين شده باشد؛ و ح) محل اقامت و امكانات تفريحي و تهيه غذا بايد برآورده‌كنندة الزامات مندرج در مقرره 3. 4 و نيز مفاد مرتبط در اين مجموعه قوانين در خصوص بهداشت و ايمني و جلوگيري از حوادث، در مورد جلوگيري از خطرات مربوط به قرار گرفتن در معرض سر و صدا و ارتعاش و ديگر عوامل محيطي و شيميايي بر روي كشتي، و همچنين تأمين يك محيط كار و زندگي مطلوب خارج از كشور براي دريانوردان، باشد. 7ـ ب. ت. ب. شرايط مربوط به درجه حرارت و تهويه هوا: الف) اتاق هاي خواب و ناهار خوري بايد به نحو شايسته‌اي داراي تهويه باشد؛ ب) كشتي ها، به جز كشتي هاي مشغول كار تجاري در اماكني كه شرايط اقليمي آنها نيازي به استفاده از دستگاه هاي تهويه مطبوع ندارد، بايد مجهز به دستگاه هاي تهويه مطبوع براي هر اتاق مخابره راديويي و هر اتاق مركزي كنترل ماشين‌آلات، باشد. پ) تمامي سرويس هاي بهداشتي بايد داراي تهويه هوا به سمت هواي آزاد و مستقل از هربخش ديگري از محل اقامت باشد؛ و ت) دماي مناسب بايد از طريق سامانه كنترل درجه حرارت تأمين شود، به‌جز در كشتي هايي كه تنها در مناطق گرمسيري سفر مي‌نمايند. 8 ـ ب. ت. ب. ترتيبات خاصي كه ممكن است در كشتي هاي مسافري مجاز شناخته شود، اتاق هاي خواب و غذا خوري را بايد با نور طبيعي روشن كرد و نور مصنوعي كافي نيز براي آن تأمين شود. 9ـ هنگامي كه وجود مكان خواب در كشتي ها ضروري است، شرايط زير بايد براي اتاق هاي خواب تأمين شود: الف) در كشتي هايي غير از كشتي هاي مسافري، يك اتاق خواب جداگانه بايد براي هر دريانورد فراهم شود. براي كشتي هاي با ظرفيت ناخالص كمتر از 3000 تن يا كشتي هاي با مقاصد خاص، مقام صلاحيتدار مي‌تواند پس از مشورت با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط، استثناهايي را در قبال اين شرايط وضع نمايد؛ ب) اتاق هاي خواب جداگانه‌اي بايد براي مردان و زنان در نظر گرفته شود؛ پ) اتاق هاي خواب بايد داراي اندازه كافي بوده و به نحو مطلوبي مجهز شود تا آسايش منطقي و معقول را تضمين نموده و باعث تسهيل نظم و ترتيب گردد؛ ت) يك تخت خواب جداگانه بايد براي هر دريانورد در تمامي شرايط فراهم شود؛ ث) كمترين ابعاد دروني تخت خواب بايد حداقل 198 در 80 سانتيمتر باشد. ج) در اتاق خواب انفرادي دريانورد، مساحت كف اتاق نبايد كمتر از ابعاد زير باشد: (1) 5/4 متر مربع در كشتي هاي كمتر از 3000 تن ظرفيت ناخالص؛ (2) 5/5 متر مربع در كشتي هاي با 3000 تن ظرفيت ناخالص يا بيشتر، ولي كمتر از 10.000 تن ظرفيت ناخالص؛ (3) 7 متر مربع در كشتي هاي با 10.000 تن ظرفيت ناخالص يا بيشتر؛ چ) با اين حال، براي تهيه اتاق هاي خواب انفرادي در كشتي هاي كمتر از 3000 تن ظرفيت ناخالص، كشتي هاي مسافري و كشتي هاي با مقاصد خاص، مقام صلاحيتدار مي‌تواند مساحت كف اتاق را كاهش دهد. ح) در كشتي هاي كمتر از 3000 تن ظرفيت ناخالص، به‌غير از كشتي هاي مسافري و كشتي هاي با مقاصد خاص، اتاق هاي خواب ممكن است حداكثر توسط دو دريانورد اشغال شود. مساحت كف چنين اتاق خوابي نبايد كمتر از 7 متر مربع باشد. خ) در كشتي هاي مسافري و كشتي هاي با مقاصد خاص، مساحت كف اتاق براي دريانوردان كه وظايف افسران كشتي را بر عهده ندارند، نبايد كمتر از: (1) 5/7 متر مربع در اتاق هاي دو نفره؛ (2) 5/11 متر مربع در اتاق هاي سه نفره؛ (3) 5/14 مترمربع در اتاق هاي چهار نفره؛ باشد. د) در كشتي هاي با مقاصد خاص، اتاق هاي خواب ممكن است بيش از چهار نفر را در خود جاي دهد. مساحت كف چنين اتاق هاي خوابي نبايد كمتر از 6/3 متر مربع براي هر نفر باشد؛ ذ) در كشتي هايي به‌غير از كشتي هاي مسافري و كشتي هاي با مقاصد خاص، اتاق هاي خواب براي دريانورداني كه وظايف افسران كشتي را بر عهده دارند، درجايي كه هيچ گونه اتاق نشيمن خصوصي يا سالن عمومي در نظر گرفته نشده است، مساحت كف اتاق براي هر نفر نبايد كمتر از موارد زير باشد: (1) 5/7 متر مربع در كشتي هاي كمتر از 3000 تن ظرفيت ناخالص؛ (2) 5/8 متر مربع در كشتي هاي با 3000 تن ظرفيت ناخالص يا بيشتر، ولي كمتر از 10.000 تن ظرفيت ناخالص؛ (3) 10 متر مربع در كشتي هاي با 10.000 تن ظرفيت ناخالص يا بيشتر؛ ر) در كشتي هاي مسافري و كشتي هاي با مقاصد خاص، مساحت كف اتاق براي دريانورداني كه وظايف افسران كشتي را بر عهده دارند، در جايي كه هيچ گونه اتاق نشيمن يا سالن عمومي در نظر گرفته نشده است، مساحت كف اتاق براي افسران جزء نبايد كمتر از 5/7 متر مربع و براي افسران ارشد نبايد كمتر از 5/8 متر مربع باشد. افسران جزء در سطوح عملياتي فعاليت نموده و افسران ارشد در سطوح مديريتي انجام وظيفه مي‌نمايند. ز) فرمانده كشتي، سر مهندس و افسر مسؤول ناوبري بايد علاوه بر اتاق هاي خواب متعلق به آنها، اتاق نشيمن مجاور يا سالن عمومي يا فضاي مشابه اضافي داشته باشند. مقام صلاحيتدار پس مشورت با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط مي‌تواند كشتي هايي كه كمتر از 3000 تن ظرفيت ناخالص دارند را از اعمال اين الزام معاف نمايد. ژ) براي هر فرد ساكن، مبلمان اتاق بايد شامل قفسه لباس با فضاي كافي (حداقل 475 ليتر) و يك كشو يا مكان مشابه با حداقل فضاي 56 ليتر، باشد. اگر كشو در داخل قفسه لباس قرار گرفته باشد، حداقل فضاي مشترك قفسه لباس بايد 500 ليتر باشد. اين قفسه بايد داراي يك رديف طاقچه و نيز داراي قفل باشد تا فرد بتواند به‌طور اختصاصي از آن استفاده نمايد. س) در هر اتاق خواب بايد يك ميز يا ميز تحرير كه ممكن است از نوع ثابت يا كشويي باشد، در نظر گرفته شود و در صورت ضرورت داراي صندلي هاي راحتي نيز باشد. 10ـ ب. ت. ب. شرايط مربوط به سالن هاي غذاخوري: الف) سالن هاي غذا خوري بايد جدا از اتاق هاي خواب بوده و تا حد امكان نزديك به آشپزخانه باشد. مقام صلاحيتدار پس از مشورت با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط مي‌تواند كشتي هايي كه كمتر از 3000 تن ظرفيت ناخالص دارند را از اعمال اين الزام معاف نمايد؛ و ب) سالن هاي غذاخوري بايد مجهز به مبلمان راحت و مناسب (از جمله امكانات مستمر خوردني و آشاميدني) و نيز فضاي كافي ب. ت. ب. تعداد دريانورداني كه احتمالاً در هر مقطع زماني از آن استفاده مي‌نمايند، باشد. شرايط مربوط به سالن غذاخوري مشترك يا مجزا، بايد به نحوي مناسب تدوين شود. 11ـ ب. ت. ب. شرايط مربوط به سرويس‌هاي بهداشتي: الف) تمامي دريانوردان بايد بر روي كشتي دسترسي مناسب به سرويس‌هاي بهداشتي داشته باشند كه استانداردهاي‌حداقل بهداشتي و نظافتي و نيز استانداردهاي معقول رفاهي را برآورده مي‌نمايد و در عين حال داراي سرويس‌هاي بهداشتي جداگانه‌اي نيز براي خانم‌ها و آقايان مي‌باشد؛ ب) سرويس‌هاي بهداشتي بايد در نزديكي پل فرماندهي ناوبري و موتورخانه يا مركز كنترل كشتي تعبيه شده باشد. مقام صلاحيتدار پس از مشورت با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط مي‌تواند كشتي هايي كه كمتر از 3000 تن ظرفيت ناخالص دارند را از اعمال اين الزام معاف نمايد. پ) درتمامي كشتي ها بايد در مكاني مناسب حداقل يك توالت، يك دستشويي و يك وان يا دوش يا هر دوي آنها، براي شش نفر يا كمتر كه داراي امكانات فردي نمي‌باشند، تعبيه شود؛ ت) به جز كشتي هاي مسافري، هر اتاق خواب بايد داراي دستشويي با آب سرد و گرم جاري باشد، به جز در جايي كه اين دستشويي در داخل حمام شخصي قرار گرفته است؛ ث) در كشتي هاي مسافربري كه معمولاً سفرهاي دريايي آنها بيشتر از چهارساعت طول نمي‌كشد، مقام صلاحيتدار مي‌تواند ترتيبات خاصي را مدنظر قرار داده يا با كاهش تعداد سرويس‌هاي بهداشتي مورد نياز موافقت نمايد؛ و ج) آب سرد وگرم جاري بايد در تمامي‌ مكان‌هاي‌ شست‌وشو وجود داشته باشد. 12ـ ب. ت. ب. شرايط مربوط به مكان بيمارستان، كشتي هايي كه حامل پانزده دريانورد يا بيشتر بوده و به يك سفردريايي مي‌روند كه بيش از سه روز طول مي‌كشد، بايد محل جداگانه‌اي را كه منحصراً براي مقاصد پزشكي مورد استفاده قرار مي‌گيرد، تأمين نمايند. مقام صلاحيتدار مي‌تواند اين الزام را در مورد كشتي هايي كه به بازرگاني داخلي مي‌پردازند، تعديل نمايد. در تأييد مكان بيمارستاني تعبيه شده بر روي كشتي، مقام صلاحيتدار بايد تضمين نمايد كه در تمامي وضعيت‌هاي آب و هوايي، مكان بيمارستاني به راحتي قابل دسترسي مي‌باشد و امكانات لازم براي بستري شدن افراد و دريافت مراقبت‌هاي فوري و مناسب توسط آنها، فراهم شده است. 13ـ مكان مناسب و مجهزي بايد براي تأسيسات لباسشويي فراهم شود. جزء#14ـ در كليه كشتي ها بايد فضا يا فضاهايي بر روي محل رو باز عرشه تأمين شود تا كاركنان كشتي در مواقعي‌كه مشغول كار نيستند، به آن دسترسي داشته باشند، به نحوي كه ب. ت. ب. تعداد دريانوردان روي كشتي و نيز اندازه كشتي، داراي مساحتي كافي باشد. 15ـ تمامي كشتي ها بايد داراي دفاتر كار مجزا يا يك دفتر كار مشترك براي استفاده واحدهاي عرشه و موتوري باشند. مقام صلاحيتدار پس از مشورت با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط مي‌تواند كشتي هايي كه كمتر از 3000 تن ظرفيت ناخالص دارند را از اعمال اين الزام معاف نمايد. 16ـ مقام صلاحيتدار بايد كشتي هايي را كه مرتباً براي تجارت به بنادر آلوده به پشه تردد مي‌نمايند، ملزم نمايد تا تمهيدات لازم را مدنظر قرار دهند. 17ـ براي استفاده و برخورداري تمامي دريانوردان، بايد امكانات تفريحي مناسب براي دريانوردان، شامل وسايل آسايش و مخصوص خدمه، طبق برآورده نمودن نيازهاي خاص دريانورداني كه بايد بر روي كشتي كار و زندگي نمايند و نيز با در نظر گرفتن مقرره 3. 4 و مفاد مرتبط اين مجموعه قوانين در خصوص ايمني و بهداشت و پيشگيري از حوادث، تأمين شود. 18ـ مقام صلاحيتدار ملزم است كه بازرسي‌هاي دائمي را ازطريق و يا تحت‌نظر فرمانده كشتي انجام دهد تا مطمئن شود محل اقامت دريانوردان تميز و به‌طور شايسته‌اي قابل سكونت بوده و همچنين در وضعيت مطلوبي حفظ و مرمت شده است. 19ـ در مورد نيروي انساني كشتي ها، ب. ت. ب. اين‌كه بايد عدم تبعيض و تفاوت در علايق دريانوردان و عادات اجتماعي و مذهبي گوناگون آنها را در نظر گرفت، مقام صلاحيتدار در جايي كه مورد نياز باشد، مي‌تواند پس از مشورت با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط، اجازه اعمال تغييراتي را ب. ت. ب. اين استاندارد اعطاء نمايد، به شرط اين كه اين تغييرات منجر به بروز امكانات نامطلوب‌تري نسبت به آنچه كه اعمال اين استاندارد به همراه دارد، نشود. 20ـ هر عضو پس از مشورت با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط، مي‌تواند كشتي هايي كه كمتر از 200 تن ظرفيت ناخالص دارند را با دليل منطقي و ب. ت. ب. اندازه كشتي و تعداد نفرات حاضر بر روي كشتي، از اجراء الزامات زير مندرج در مفاد اين استاندارد معاف نمايد: الف) جزء (ب) بند 7، جزء (ت) بند (11) و بند (13)؛ و ب) جزء (ج) بند (9)، و از جزء (ح) تا پايان جزء (ر) بند (9)، تنها ب. ت. ب. مساحت كف اتاق. 21ـ هرگونه معافيتي در مورد الزامات مندرج در اين استاندارد، مي‌تواند تنها در جايي اعمال شود كه به صراحت در اين استاندارد اجازه داده شده و نيز در شرايط خاصي كه در آن چنين معافيت هايي آشكارا موجه بوده و مربوط به حمايت از ايمني و بهداشت دريانوردان مي‌باشد. دستورالعمل 1. 3 ب ـ محل اقامت و امكانات تفريحي دستور العمل 1. 1. 3 ب ـ طراحي و ساختمان 1ـ ديوارهاي خارجي اتاق هاي خواب و سالن هاي غذاخوري بايد به اندازه كافي عايق‌بندي شده باشد. تمامي پوشش‌هاي ماشين‌آلات و ديوارهاي آشپزخانه و ساير فضاهايي كه از آن گرما توليد شده و ممكن است اثرات گرمايي بر محل اقامت مجاور يا راهروها داشته باشد، بايد به اندازه كافي عايق‌بندي شود. همچنين بايد اقداماتي صورت گيرد تا در مقابل اثرات ناشي از بخار يا لوله‌هاي آب گرم سرويس‌ها، محافظت كامل به‌عمل آيد. 2ـ اتاق هاي خواب، سالن هاي غذاخوري، اتاق هاي تفريح و راهروها در فضاي محل اقامت بايد به اندازه كافي عايق‌بندي شده باشد تا از تغليظ و افزايش بيش از حد دما جلوگيري شود. 3ـ سطوح ديوارها و سقف‌هاي كاذب در اتاق هاي خواب و سالن هاي غذاخوري بايد از موادي باشد كه به راحتي تميز شود و از هيچ تركيبي كه احتمالاً محل تجمع حشرات موذي مي‌باشد، نبايد استفاده شود. 4ـ سطوح ديوارها و سقف‌هاي كاذب در اتاق هاي خواب و سالن هاي غذاخوري بايد اين قابليت را داشته باشد كه به راحتي تميز شده و به‌صورت رنگ‌هاي روشن بادوام و غيرمسموم‌كننده باشد. 5 ـ سطوح تمامي محل هاي اقامت دريانوردان بايد از مواد و تركيب مناسبي باشد كه سطح آنها ليز نبوده و نسبت به رطوبت مقاوم بوده و به راحتي قابل تميز كردن باشد. 6 ـ در جايي كه كفپوش‌ها از مواد تركيبي ساخته شده‌اند، محل هاي اتصال با گوشه‌ها بايد به گونه‌اي برش بخورند كه شكافي وجود نداشته باشد. دستورالعمل 2. 1. 3 ب ـ تهويه هوا 1ـ سامانه تهويه هوا در اتاق هاي خواب و غذا خوري‌ها بايد به نحوي كنترل شود كه هوا را در شرايط قابل قبولي حفظ كرده و گردش كافي هوا در تمامي شرايط هوايي و اقليمي را تضمين نمايد. 2ـ سامانه‌هاي تهويه هوا، چه به‌صورت سامانه مركزي يا واحد جداگانه، بايد به گونه‌اي طراحي شود تا: الف: هوا را در يك دما و رطوبت نسبي قابل قبولي در مقايسه با شرايط هوايي بيرون نگه داشته، تغييرات هوايي درتمامي فضاهاي تهويه هوا را تضمين نمايد و همچنين ويژگي‌هاي خاص فعاليت دردريا را مدنظر قرار داده و سر و صدا يا ارتعاش بيش از اندازه‌اي ايجاد ننمايد؛ و ب: نظافت و ضد عفوني را به منظور جلوگيري يا كنترل شيوع بيماري، تسهيل نمايد. 3ـ زماني كه دريانوردان بر روي كشتي كار يا زندگي مي‌نمايند و شرايط ايجاب مي‌نمايد، برق لازم براي فعاليت دستگاه هاي تهويه هوا و ديگر وسايل كمكي تهويه كه به موجب بندهاي پيشين اين دستورالعمل لازم است، بايد در تمامي اوقات در دسترس باشد. با اين حال، لازم نيست كه اين برق مورد نياز از طريق يك منبع اضطراري تأمين شود. دستورالعمل 3. 1. 3 ب ـ گرمايش 1ـ سامانه گرمايش محل اقامت دريانوردان بايد درتمامي اوقاتي كه دريانوردان بر روي كشتي كار يا زندگي مي‌كنند و نيز شرايطي كه استفاده از آن لازم مي‌باشد، كار كند. 2ـ درتمامي كشتي هايي كه سامانه گرمايش لازم است، گرما بايد به‌وسيله بخار، آب داغ، هواي گرم، الكتريسيته يا موارد مشابه تأمين شود. با اين حال، نبايد در محوطه محل اقامت از بخار به عنوان وسيله اي براي انتقال گرما استفاده نمود. سامانه حرارتي بايد قادر باشد درجه حرارت محل اقامت دريانوردان را در شرايط عادي هوايي و اقليمي كه در آن كشتي مشغول به كار مي‌باشد، در سطح مطلوبي حفظ نمايد. مقام صلاحيتدار بايد استاندارد مورد نظر در اين خصوص را تعيين نمايد. 3ـ رادياتورها و ساير وسايل ‌گرمايش بايد به نحوي نصب شود و در جايي‌كه ضرورت دارد، به گونه‌اي محافظت شود كه از خطر آتش‌سوزي و عدم آسايش ساكنين جلوگيري شود. دستورالعمل 4. 1. 3 ب ـ روشنايي 1ـ در تمامي كشتي ها بايد براي محل اقامت دريانوردان نور الكتريكي فراهم شود. اگر دو منبع مستقل الكتريكي براي روشنايي وجود نداشته باشد، نور اضافي را بايد از طريق لامپ ها يا لوازم روشنايي كه به نحو مطلوبي متناسب با وضعيت اضطراري ساخته شده اند، تأمين كرد. 2ـ در اتاق هاي خواب، يك لامپ مطالعه الكتريكي بايد در بالاي هر تخت خواب نصب شود. 3ـ استانداردهاي مناسب براي روشنايي طبيعي و مصنوعي بايد توسط مقام صلاحيتدار تعيين شود. دستورالعمل 5. 1. 3 ب ـ اتاق هاي خواب 1ـ ترتيب قرارگرفتن تخت بر روي كشتي بايد به گونه‌اي مناسب باشد كه تا حد ممكن آرامش و راحتي را براي دريانورد يا هر فرد ديگري كه ممكن است همراه او باشد، فراهم نمايد. 2ـ در جايي كه اندازه كشتي، فعاليت‌هايي كه كشتي مشغول انجام آن است و نقشه آن اجازه مي‌دهد، اتاق هاي خواب بايد به گونه‌اي طراحي و تجهيز شوند كه داراي حمام اختصاصي، شامل توالت، باشد به‌طوري كه راحتي و آسايش قابل قبولي را براي ساكنان آن فراهم و تسهيل نظم و ترتيب را تأمين نمايد. 3ـ تا جايي كه امكان دارد، اتاق هاي خواب دريانوردان بايد به گونه‌اي قرار گيرد كه جدا از ديده‌بان ها باشد و دريانورداني كه در طول روز كار مي‌كنند، با ديده‌بان ها هم اتاقي نباشند. 4ـ در حالتي كه دريانوردان وظيفه درجه‌داران را انجام مي‌دهند، نبايد بيش از دو نفر در يك اتاق خواب قرار گيرند. 5 ـ هنگامي كه امكان‌پذير مي‌باشد، بايد توجه لازم در قبال افسر دوم مهندسي كشتي در خصوص تأمين مزيت موضوع جزء (ز) بند (9) استاندارد1. 3 الف، مدنظر قرار گيرد. 6 ـ فضايي كه قفسه‌ها، تخت‌خواب ها، كشوها و صندلي ها اشغال مي‌كند بايد در اندازه‌گيري مساحت كف اتاق منظور شود. فضاهاي كوچك و نامنظم كه به‌طور مؤثر فضايي را براي حركت آزاد اضافه نمي‌نمايد و نمي‌توان از آنها براي استقرار اثاثيه استفاده نمود، بايد مستثني شود. 7ـ تخت‌خواب ها نبايد در بيش از دو رديف قرار گيرد. در حالتي كه تخت‌خواب ها در امتداد كنار كشتي جاي گرفته است، بايد فقط يك رديف تخت‌خواب در جايي كه يك چراغ كوچك در بالاي تخت خواب تعبيه شده، وجود داشته باشد. 8 ـ تخت‌خواب پاييني در تخت خواب هاي دو طبقه بايد حداقل سي‌سانتيمتر بالاتر از كف اتاق باشد. تخت خواب بالايي بايد تقريباً در وسط فاصله بين تخت‌خواب پاييني و سقف اتاق باشد. 9ـ چهارچوب تخت و پوشش آن، بايد از جنس مواد مورد تأييد، محكم و صافي تهيه شود كه احتمال پوسيدگي يا رشد حشرات موذي در آن نباشد. 10ـ اگر از چهارچوب‌هاي لوله‌اي براي ساخت تخت‌خواب ها استفاده شده باشد، بايد به‌طور كامل بسته شده و بدون منفذ باشد تا حشرات موذي به آن نفوذ نكنند. 11ـ هر تخت خواب بايد داراي يك تشك راحت با كف هموار، شامل يك بستر فنري يا تشك فنري، باشد و مواد به‌كار رفته بايد از جنس مواد قابل قبول بوده و مانع نفوذ حشرات موذي شود. 12ـ هنگامي كه يك تخت‌خواب در بالاي تخت‌خواب ديگر قرار مي‌گيرد، بايد يك سطح ضد گرد و غبار در زير تشك يا فنر تخت‌خواب بالايي قرار گيرد. 13ـ مبلمان بايد از جنس مواد محكم و صاف بوده و قابليت پوسيدگي يا زنگ‌زدگي نداشته باشد. 14ـ اتاق هاي خواب بايد داراي پرده يا چيزي شبيه آن براي جلوگيري از نورهاي جانبي باشد. 15ـ اتاق هاي خواب بايد داراي آئينه، قفسه‌هاي كوچك براي لوازم آرايش، يك تاقچه كتاب و تعداد كافي قلاب لباس باشد. دستورالعمل 6. 1. 3 ب ـ سالن هاي غذاخوري 1ـ امكانات سالن غذاخوري مي‌تواند به‌صورت مشترك يا مجزا باشد. تصميم در خصوص اين موضوع بايد پس از مشورت با نمايندگان دريانوردان و مالكين كشتي و مشروط به تأييد مقام صلاحيتدار، اتخاذ شود. براي انجام اين كار، بايد عواملي نظير اندازه كشتي و نيازهاي متفاوت فرهنگي، مذهبي و اجتماعي دريانوردان در نظر گرفته شود. 2ـ در جايي كه امكانات مجزاي سالن غذاخوري براي دريانوردان فراهم شده است، بايد سالن هاي غذاخوري مجزا براي افراد زير نيز تأمين شود: الف) فرماندة كشتي و افسران؛ و ب) درجه‌داران و دريانوردان ديگر. 3ـ در كشتي هايي غير از كشتي هاي مسافري، مساحت كف سالن هاي غذاخوري نبايد كمتر از يك و نيم متر مكعب براي نشستن هر نفر باشد. 4ـ درتمامي كشتي ها، سالن هاي غذاخوري بايد مجهز به ميزها و صندلي هاي مناسب، ثابت يا متحرك بوده و به اندازه كافي براي اقامت بيشترين تعداد دريانورداني باشد كه احتمالاً در هر مقطع زماني از آنها استفاده مي‌نمايند. 5 ـ موارد زير بايد در تمامي اوقات هنگامي كه دريانوردان بر روي كشتي مي‌باشند، در دسترس باشد: الف) يك يخچال كه بايد در جاي مناسبي قرار داده شود و ظرفيت آن براي تعداد افرادي كه ازسالن يا سالن هاي غذاخوري استفاده مي‌نمايند، مناسب باشد؛ ب) تأسيسات مربوط به تهيه نوشيدني‌هاي گرم؛ و پ) تأسيسات آب سرد. 6 ـ در مواردي كه آبدارخانه‌ها به سالن هاي غذاخوري راه ندارند، بايد قفسه‌هاي كافي براي وسايل و ظروف غذاخوري و امكانات مناسب براي شست‌وشوي آنها تدارك ديده شود. 7ـ سطوح ميزها و صندلي ها بايد از جنس مواد ضد رطوبت باشد. دستورالعمل 7. 1. 3 ب ـ سرويس‌هاي بهداشتي 1ـ دستشويي‌ها و وان‌هاي حمام بايد در اندازه مناسب و از مواد مورد تأييد بوده و داراي سطحي صاف باشد كه قابليت ترك خوردن، پوسته پوسته شدن و پوسيدگي نداشته باشد. 2ـ تمامي توالت‌ها بايد بر اساس يك الگوي مورد تأييد داراي مخزن بزرگ آب يا ابزارهاي مناسب ديگر براي اين منظور، نظير هوا، باشد كه درتمامي اوقات در دسترس بوده و به‌طور مستقل قابل كنترل باشد. 3ـ سرويس‌هاي بهداشتي در نظر گرفته شده براي استفاده بيش از يك نفر، بايد منطبق با شرايط زير باشد: الف) كف ها بايد از جنس مواد مورد تأييد بادوام و ضد رطوبت بوده و به‌طور مناسب زهكشي شود؛ ب) ديوارها بايد از جنس فولاد يا مواد مورد تأييد ديگر بوده و تا ارتفاع حداقل بيست و سه سانتيمتر از سطح، ضد آب باشد؛ پ) محل سرويس‌هاي بهداشتي بايد به اندازه كافي روشن، گرم و تهويه شده باشد؛ ت) توالت‌ها بايد در وضع و موقعيت مناسب و مجزا از اتاق هاي خواب و حمام‌ها باشد و به اتاق هاي خواب يا به راهرو بين آنها به طور مستقيم راه نداشته باشد. در شرايطي كه توالت بين دو اتاق خواب با حداكثر چهار نفر قرار دارد، اين الزام اعمال نمي‌شود. ث) زماني كه در يك قسمت بيش از دو توالت قرار دارد، بايد به نحو مناسبي از يكديگر جدا شود كه جنبه خصوصي آنها حفظ شود. 4ـ امكانات لباسشويي فراهم شده براي دريانوردان بايد شامل موارد زير باشد: الف) ماشين‌هاي لباسشويي؛ ب) ماشين‌هاي خشك‌كن يا اتاق هاي خشك‌كن گرم و تهويه شده؛ و پ) اتو و ميز اتو و موارد مشابه آنها. دستورالعمل 8. 1. 3 ب: خدمات بيمارستاني 1ـ خدمات بيمارستاني بايد به گونه‌اي طراحي شود كه مراجعه و دريافت كمك‌هاي اوليه پزشكي را تسهيل نموده و به پيشگيري از شيوع بيماري هاي عفوني كمك نمايد. 2ـ ترتيب قرارگرفتن درب ورودي، تخت خواب‌ها، روشنايي، تهويه هوا، گرمايش و سامانه (سيستم) آبرساني بايد به گونه‌اي طراحي شده‌باشد كه آسايش ساكنين را تضمين نموده و درمان آنها را تسهيل نمايد. 3ـ تعداد تخت هاي مورد نياز بيمارستان بايد توسط مقام صلاحيتدار تعيين شود. 4ـ تأسيسات بهداشتي بايد منحصراً جهت استفاده ساكنين بيمارستان، و يا جزئي از آن و يا بسيار نزديك به آن، باشد. اين سرويس بهداشتي بايد شامل حداقل يك توالت، يك دستشويي و يك وان يا دوش باشد. دستورالعمل 9. 1. 3 ب ـ امكانات ديگر درجايي كه امكانات مجزايي براي كاركنان بخش موتورخانه جهت تعويض لباس ها فراهم شده است، اين امكانات بايد شامل موارد زير باشد: الف) خارج از محدودة ماشين‌آلات بوده ولي به سادگي قابل دسترسي باشد؛ و ب) داراي قفسه شخصي لباس همراه با وان يا دوش يا هر دوي آنها بوده و دستشويي داراي آب گرم و سرد جاري نيز باشد. دستورالعمل10. 1. 3 ب ـ لوازم تخت‌خواب، ظروف غذاخوري و شرايط ديگر هر عضو بايد اجراء اصول زير را مدنظر قراردهد: الف) لوازم خواب و ظروف غذاخوري بايد توسط مالك كشتي براي تمامي دريانوردان در طول خدمت آنها در كشتي فراهم شود و دريانوردان مذكور بايد در زمان مقرر توسط فرمانده كشتي و در خاتمه خدمت بر روي كشتي، موظف به بازگرداندن آنها باشند. ب) لوازم خواب بايد از كيفيت خوبي برخوردار بوده و بشقاب ها، فنجان ها و ديگر ظروف‌ غذاخوري بايد از مواد مورد تأييدي فراهم شود كه به سادگي تميز شود؛ و پ) حوله، صابون و دستمال توالت براي تمامي دريانوردان بايد توسط مالك كشتي تأمين شود. دستورالعمل11. 1. 3 ب ـ امكانات‌ تفريحي، ارسال‌ نامه و ترتيبات ‌ملاقات در كشتي 1ـ امكانات و خدمات تفريحي بايد به طور متناوب مورد بازبيني قرار گيرد تا تضمين شود كه مناسب با تغيير نيازهاي دريانوردان ناشي از تغييرات فناوري، عملياتي و ديگر پيشرفت هاي صورت گرفته در صنعت كشتيراني، مي‌باشد. 2ـ لوازم مورد نظر براي امكانات تفريحي بايد حداقل شامل يك كتابخانه و فراهم نمودن شرايطي براي نوشتن و خواندن و در جايي كه امكان دارد، وسايل بازي باشد. 3ـ در ارتباط با برنامه‌ريزي براي امكانات تفريحي، مقام صلاحيتدار بايد توجه مقتضي را نسبت به تأمين يك غذا خوري اعمال نمايد. 4ـ همچنين بايد در صورت امكان نسبت به تأمين امكانات زير، بدون صرف هزينه براي دريانوردان، توجه مقتضي به‌عمل آيد. الف)يك اتاق براي كشيدن سيگار؛ ب) تماشاي تلويزيون و دريافت برنامه‌هاي راديويي؛ پ) نمايش فيلم به تعدادي كه براي مدت زمان يك سفر دريايي كافي بوده و در فواصل متعارف تعويض شود؛ ت) تجهيزات ورزشي شامل تجهيزات پرورش اندام، بازي هاي ميزي و بازي هاي ورقي؛ ث) درجايي كه امكان دارد، امكاناتي براي شنا؛ ج) يك كتابخانه كه حاوي كتاب هاي حرفه‌اي و كتاب هاي ديگر بوده و تعداد آنها براي مدت زمان يك سفر دريايي كافي بوده و در فواصل متعارف تعويض شود؛ چ) امكاناتي براي صنايع دستي تفريحي؛ ح) تجهيزات الكترونيكي نظير راديو، تلويزيون، ويدئو، پخش لوح فشرده و دي‌وي‌دي، رايانه، نرم افزار و دستگاه ضبط و پخش صوتي؛ خ) در صورت اقتضاء تأمين كافه‌هايي بر روي كشتي براي دريانوردان، مگر اين كه اين موارد برخلاف آداب و رسوم اجتماعي، مذهبي و ملي آنها باشد؛ د) دسترسي ‌مناسب به ارتباطات ‌تلفني از كشتي به ساحل، و پست ‌الكترونيكي و اينترنت در جايي كه امكان داشته باشد، و دريافت هزينه مناسب در قبال استفاده از اين خدمات. 5 ـ هرگونه تلاشي بايد صورت گيرد تا تضمين نمايد كه ارسال نامه دريانوردان تا حد ممكن سريع و مطمئن انجام مي‌شود. 6 ـ طبق قوانين يا مقررات ملي يا بين‌المللي، بايد اقدامات لازم به‌عمل آيد تا هر زمان كه امكان داشت و عملي بود، به دريانوردان فوري اين اجازه داده شود هنگامي كه كشتي آنها در بندر پهلو گرفته است، همسران، بستگان و دوستان خ. ر. ب. عنوان ميهمان ملاقات نمايند. اين اقدامات بايد تدابير امنيتي لازم را تأمين نمايد. 7ـ توجه لازم نسبت به امكان اجازه به دريانوردان جهت همراه داشتن همسرانشان در برخي سفرهاي خاص، در صورت امكان و عملي بودن اين كار، بايد مدنظر قرار گيرد. همسران مزبور بايد بيمه مناسبي كه حوادث و بيماري را پوشش مي‌دهد به همراه داشته باشند، مالكـان كشتي هرگونه مساعدتي را به دريانورد براي اعتبار بخشيدن به بيمه به عمل خواهند آورد. دستورالعمل 12. 1. 3 ب ـ جلوگيري از سر و صدا و ارتعاش 1ـ محل اقامت و امكانات تفريحي و تهيه غذا بايد تا آنجايي كه امكان دارد دور از موتورها، اتاق هاي سكان، جرثقيل‌هاي كابلي عرشه، تجهيزات ارتعاش، گرمايش و تهويه هوا و نيز ديگر ماشين‌آلات و دستگاه هاي پر سر و صدا، قرار گيرد. 2ـ در ساخت و تكميل ديوارها، سقف‌هاي كاذب و طبقات ميان فضاهاي توليدكننده صدا، بايد از عايق‌هاي صوتي يا ديگر مواد مناسب صداگير، همانند درهاي عايق‌بندي شده نسبت به سر و صدا براي محوطه ماشين‌آلات، استفاده شود. 3ـ موتورخانه و ديگر مكان هاي مربوط به ماشين‌آلات بايد در صورت امكان داراي اتاق هاي كنترل مركزي ضد صوت براي كاركنان موتورخانه باشد. مكان‌هاي كاري، نظير كارگاه ماشين‌آلات، بايد تا سرحد امكان، نسبت به سرو صداي موتورخانه عايق بندي شده باشد و اقدامات ديگري نيز بايد در جهت كاهش سر و صداي ناشي از كار ماشين‌آلات، انجام شود. 4ـ محدوديت ها براي سطوح سر و صدا در محيط هاي كار و زندگي بايد طبق دستورالعمل هاي بين‌المللي سازمان بين‌المللي دريانوردي در خصوص سطوح قرارگرفتن در معرض صدا، شامل آنهايي كه در قانون اجرائي تحت عنوان « عوامل مربوط به محيط كاري در كارگاه ها، 2001 ميلادي (1380 هـ . ش)» مورد اشاره قرار گرفته‌اند، باشد و در جايي كه امكان دارد، بايد حمايت ويژه توصيه شده توسط سازمان‌ بين‌المللي دريانوردي، همراه با هرگونه اصلاحيه و اسناد تكميلي بعدي درخصوص سطوح قابل قبول سر و صدا بر روي كشتي ها، مدنظر قرار گيرد. نسخه‌اي از اسناد قابل اجراء به زبان انگليسي يا زبان كاري كشتي بايد در كشتي حمل گردد و در دسترس دريانوردان قرار گيرد. 5 ـ هيچ يك از محل هاي اقامت يا امكانات تفريحي يا تهيه غذا نبايد در معرض ارتعاش بيش از حد قرار گيرد. مقرره 2. 3 ـ غذا و تهيه غذا هدف: تضمين اين‌كه دريانوردان تحت شرايط كنترل‌شده بهداشتي به غذاي با كيفيت و آب آشاميدني، دسترسي دارند. 1ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه كشتي هاي حامل پرچم آن، آب آشاميدني و غذاي با كيـفيت مناسب و ارزش غذايي بالايي را ارائه مي‌نمايد كه از لحاظ كميت به‌طور كافي الزامات كشتي را پوشش داده و تفاوت هاي فرهنگي و مذهبي را نيز مدنظر قرار مي‌دهد. 2ـ دريانوردان شاغل بر روي كشتي بايد در طول دوران اشتغال خود از غذاي رايگان بهره‌مند شوند. 3ـ دريانورداني‌كه به عنوان آشپز كشتي با مسؤوليت تهيه غذا، استخدام شده‌اند بايد آموزش لازم را سپري و صلاحيت كافي را براي احراز اين جايگاه داشته باشند. استاندارد 2. 3 الف ـ غذا و تهيه غذا 1ـ هر عضو بايد قوانين و مقررات يا تدابير ديگري را به منظور تأمين استانداردهاي‌ حداقل در خصوص كميت ‌و كيفيت ‌غذا و آب ‌آشاميدني و نيز استانداردهاي تهيه غذا مربوط به وعده‌هاي غذايي تأمين شده براي دريانوردان شاغل برروي كشتي هايي كه حامل پرچم آن مي‌باشند، تصويب نمايد و بايد اقدامات آموزشي مربوط به ارتقاء آگاهي و اجراي استانداردهاي موضوع اين بند را نيز برعهده گيرد. 2ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه كشتي هاي حامل پرچم آن، استانداردهاي حداقل زير را برآورده مي‌نمايد: الف) ب. ت. ب. تعداد دريانوردان روي كشتي، شرايط مذهبي و رسوم فرهنگي آنها در مورد غذا و نيز طول مدت و نوع سفر دريايي، بايد تأمين غذا و آب آشاميدني آنها از لحاظ كميت، ارزش غذايي، كيفيت و تنوع مناسب باشد. ب) ساختار و امكانات بخش تهيه غذا بايد به گونه‌اي باشد كه به دريانوردان اين اجازه را بدهد تا از غذاي كافي، با ارزش غذايي بالا و متنوع كه در شرايط بهداشتي مطلوبي تهيه و ارائه مي‌شود، بهره‌مند شوند. پ) كاركنان بخش تهيه غذا بايد به نحو مطلوبي آموزش ديده يا تعاليم لازم را براي جايگاه خويش فرا گرفته باشند. 3ـ مالكين كشتي بايد تضمين نمايند كه دريانوردان استخدام شده به عنوان آشپزهاي كشتي آموزش ديده، واجد شرايط و داراي صلاحيت لازم براي احراز اين جايگاه طبق الزامات مندرج در قوانين و مقررات كشور مربوط، مي‌باشند. 4ـ الزامات مربوط به بند (3) اين استاندارد بايد شامل يك دورة آموزش تكميلي باشد كه توسط مقام صلاحيتدار تأييد يا تعيين‌شده است و در برگيرندة آشپزي عملي، بهداشت فردي و غذايي، ذخيره سازي غذا، كنترل موجودي و حفاظت محيطي و ايمني و بهداشت تهيه غذا باشد. 5 ـ در كشتي هايي كه با تعداد نيروي انساني كمتر از ده نفر فعاليت مي‌كنند، به‌دليل تعداد خدمه يا نوع تجارت، ممكن است از جانب مقام صلاحيتدار ملزم به همراه داشتن يك آشپز كاملاً واجد شرايط نشوند. هر شخصي كه در آشپزخانه وظيفه تهيه غذا را برعهده دارد، بايد آموزش ديده باشد يا در زمينه‌هاي مربوط به بهداشت فردي و غذايي و نيز ذخيره سازي و ارائه غذا بر روي كشتي، تعاليم لازم را آموخته باشد. 6 ـ مقام صلاحيتدار در شرايط استثنايي مي‌تواند به آشپزي كه كاملاً واجد شرايط نمي‌باشد، اجازه دهد تا نسبت به تهيه غذا در يك كشتي مشخص و براي مدت زماني محدود، تا بندر نزديك بعدي محل توقف، يا براي مدت زماني كه نبايد بيشتر از يك ماه باشد، اقدام نمايد، مشروط بر اين‌كه فرد مذكور كه اين اجازه براي وي صادر شده است، آموزش ديده باشد يا تعاليم لازم را در زمينه‌هاي مربوط به بهداشت فردي و غذايي و نيز ذخيره سازي و آماده كردن غذا بر روي كشتي، آموخته باشد. 7ـ طبق رويه‌هاي مورد قبول جاري در عنوان (5)، مقام صلاحيتدار بايد توسط يا تحت نظارت فرمانده كشتي، بازرسي‌هاي مستند دائمي را ب. ت. ب. شرايط زير انجام دهد: الف) موجودي غذا و آب آشاميدني؛ ب) تمامي فضاها و تجهيزات مورد استفاده براي ذخيره سازي و آماده كردن غذا و آب آشاميدني؛ و پ) آشپزخانه و ديگر تجهيزات مربوط به تهيه و ارائه وعده‌هاي غذايي. 8 ـ هيچ دريانورد زير هجده‌سال نبايد به عنوان آشپز استخدام يا به‌كارگرفته شود. دستورالعمل 2. 3 ب ـ غذا وتهيه غذا دستورالعمل 1. 2. 3 ب ـ بازرسي، آموزش، تحقيق و انتشار 1ـ مقام صلاحيتدار بايد با همكاري مؤسسات و سازمان هاي مرتبط ديگر، اطلاعات روزآمدي در خصوص غذا و نيز روش هاي خريد، ذخيره، نگهداري، پخت و ارائه غذا را با توجهي ويژه نسبت به شرايط تهيه غذا بر روي كشتي، جمع‌آوري نمايد. اين اطلاعات بايد به‌صورت رايگان يا با قيمت منطقي در دسترس توليدكنندگان و تجار تجهيزات و مواد غذايي، فرماندهان كشتي، مهمانداران و آشپزها، و نيز سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط قرار گيرد. براي انجام اين مقصود مي توان از روش‌هاي مناسب تبليغاتي نظير كتاب‌هاي راهنما، بروشورها، پوسترها، نمودارها يا آگهي‌هاي تبليغاتي، استفاده نمود. 2ـ مقام صلاحيتدار بايد توصيه هاي لازم در خصوص جلوگيري از اتلاف غذا، تسهيل رعايت استاندارد مناسب بهداشتي و نيز تضمين حداكثر رفاه ممكن در تداركات كاري را صادر نمايد. 3ـ مقام صلاحيتدار بايد با مؤسسات و سازمان هاي مرتبط در زمينه گسترش اقلام آموزشي و اطلاعات مربوط به شيوه‌هاي تهيه غذا و ارائه خدمات مناسب بر روي كشتي، همكاري نمايد. 4ـ مقام صلاحيتدار بايد همكاري نزديكي با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط و نيز مقامات محلي يا ملي كه پرسش‌هايي در خصوص بهداشت و غذا دارند، داشته باشد و در جايي كه ضرورت دارد از خدمات اين مقامات استفاده نمايد. دستورالعمل2. 2. 3 ب ـ آشپزهاي كشتي 1ـ دريانوردان فقط در صورتي به عنوان آشپزهاي كشتي صلاحيت لازم را احراز مي‌نمايند كه داراي شرايط زير باشند: الف) حداقل مدت زماني را كه توسط مقام صلاحيتدار براي خدمت در دريا تعيين‌شده است، سپري كرده باشند. اين زمان مي‌تواند ب. ت. ب. تجربيات يا صلاحيت‌هاي مرتبط كنوني، مورد محاسبه قرار گيرد. ب) آزمون تعيين‌شده توسط مقام صلاحيتدار يا آزموني مشابه دريك دورة مورد تأييد ويژه آموزش آشپزها را سپري نموده باشد. 2ـ آزمون تعيين‌شده مي‌تواند به‌طور مستقيم توسط مقام صلاحيتدار، ب. ت. ب. وظيفه نظارتي آن، يا توسط يك آموزشگاه مورد تأييد براي آموزش آشپزها، انجام شده و گواهينامه مربوط صادر گردد. 3ـ مقام صلاحيتدار بايد در صورت ‌اقتضاء درخصوص شناسايي‌ گواهينامه‌هاي مربوط به صلاحيت آشپزهاي كشتي، صادره توسط ديگر اعضائي كه اين مقاوله‌نامه يا مقاوله‌نامه آشپزهاي كشتي مصوب 1946 ميلادي (1325 هـ. ش) (شماره 69) را تصويب كرده‌اند يا نهاد مورد تأييد ديگر، اقدامات لازم را انجام دهد. عنوان 4 : حمايت بهداشتي، مراقبت درماني، حمايت تأمين اجتماعي و رفاهي با اصلاحات و الحاقات بعدي مقرره 1. 4 ـ مراقبت درماني بر روي كشتي و ساحل هدف: حمايت از بهداشت دريانوردان و تضمين دسترسي فوري آنها به مراقبت درماني بر روي كشتي و ساحل. 1ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه تمامي دريانوردان شاغل بر روي كشتي هاي حامل پرچم آن، از طريق اتخاذ تدابير مناسب براي حمايت از بهداشت آنها تحت پوشش قرار گرفته و در هنگام كار بر روي كشتي، دسترسي كافي و فوري به مراقبت درماني را دارا مي‌باشند. 2ـ حمايت و درمان موضوع بند (1) اين مقرره، بايد به‌طور كلي براي دريانوردان به‌صورت رايگان تأمين شود. 3ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه دريانوردان شاغل بر روي كشتي هاي داخل قلمرو آن كه نياز فوري به مراقبت درماني دارند، امكان دسترسي به امكانات درماني در ساحل به آنها داده مي‌شود. 4ـ شرايط مورد نياز براي حمايت بهداشتي و مراقبت درماني روي كشتي كه در اين مجموعه قوانين تنظيم شده است، شامل اقداماتي براي تأمين حمايت بهداشتي و مراقبت درماني دريانوردان به گونه‌اي است كه تا حد امكان با امكانات در دسترس كارگران شاغل در ساحل به طور كلي قابل مقايسه باشد. استاندارد 1. 4 الف ـ مراقبت درماني بر روي كشتي و ساحل 1ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه اقدامات تأميني براي حمايت بهداشتي و مراقبت درماني، از جمله مراقبت‌هاي ضروري دندانپزشكي، براي دريانوردان شاغل بر روي كشتي هاي حامل پرچم آن اتخاذ شده و اين كشتي ها: الف) اجراء هرگونه مقررات عمومي براي دريانوردان درخصوص مراقبت درماني و حمايت بهداشتي حرفه‌اي مرتبط با وظايف آنها و نيز مقررات ويژه مرتبط با كار بر روي كشتي را تضمين مي‌نمايند؛ ب) تأمين حمايت بهداشتي و مراقبت درماني براي دريانوردان را به گونه‌اي كه تا حد امكان با امكانات در دسترس كارگران شاغل در ساحل به طور كلي قابل مقايسه مي‌باشد، تضمين مي‌نمايند، از جمله دسترسي ‌فوري به دارو‌هاي ضروري، امكانات و تجهيزات‌ درماني براي‌ تشخيص‌ و درمان ‌بيماري و نيز براي‌تهيه گزارش و اطلاعات‌درماني؛ پ) در جايي كه امكان دارد اين حق را به دريانوردان مي دهند كه در بنادر محل توقف، بدون تأخير به پزشك يا دندانپزشك مراجعه نمايند؛ ت) تـضمين مي‌نمايند كه طـبق قوانين و رويه ملي عضو، ارائه خدمات مربوط به حمايت بهداشتي و مراقبت درماني براي دريانوردان، هنگامي كه بر روي كشتي قرار داشته يا در يك بندر خارجي توقف نموده اند، براي آنها رايگان باشد؛ ث) اين اقدامات محدود به دريانوردان بيمار يا آسيب‌ديده نبوده، بلكه شامل اتخاذ تدابير پيشگيرانه نظير ارتقاء بهداشت و برنامه‌هاي آموزش بهداشت نيز مي‌باشد. 2ـ مقام صلاحيتدار بايد فرم گزارش پزشكي استاندارد را براي استفاده فرماندهان كشتي و پرسنل پزشكي مربوط در روي كشتي و ساحل، تهيه نمايد. اين فرم هنگامي كه تكميل شد بايد به‌صورت محرمانه حفظ شده و تنها براي تسهيل درمان دريانوردان مورد استفاده قرار گيرد. 3ـ هر عضو بايد قوانين و مقرراتي را تصويب نمايد كه بر مبناي آن كشتي هايي كه حامل پرچم آن هستند، تدابير لازم را در خصوص آموزش و امكانات و تجهيزات مراقبت درماني، بيمارستان روي كشتي و نيز پرسنل پزشكي روي كشتي، تدوين نمايند. 4ـ قوانين و مقررات ملي بايد حداقل شرايط زير را تأمين نمايد: الف) تمام كشتي ها بايد داراي يك داروخانه، تجهيزات پزشكي و يك راهنماي پزشكي باشند كه مشخصات آنها توسط مقام صلاحيتدار تعيين‌شده و مورد بازرسي منظم قرار ‌گيرد. الزامات ملي بايد نوع كشتي، تعداد كاركنان آن و نوع، مقصد و مدت زمان سفر‌هاي دريايي و نيز توصيه‌هاي ملي و بين‌المللي مرتبط با استانداردهاي پزشكي را مدنظر قرار دهد؛ ب) كشتي هايي كه حامل يكصد نفر يا بيشتر بوده و به‌ طور معمول در سفرهاي بين‌المللي بيشتر از سه روز فعاليت مي‌نمايند، بايد يك پزشك واجد شرايط را كه مسؤول تأمين مراقبت درماني مي‌باشد، همراه داشته باشند. قوانين و مقررات ملي همچنين بايد تعيين نمايد كه چه كشتي هاي ديگري با در نظر گرفتن عواملي نظير مدت زمان، نوع و شرايط سفر دريايي و نيز تعداد دريانوردان روي كشتي، يك پزشك را همراه خود داشته باشند؛ پ) كشتي هايي كه فاقد يك پزشك مي‌باشند بايد حداقل يك دريانورد بر روي كشتي داشته باشند كه مسؤول مراقبت درماني و اداره امور داروها به عنوان بخشي از وظايف دائم خود باشد، يا اين‌كه حداقل داراي يك دريانورد بر روي كشتي باشند كه صلاحيت لازم را براي ارائه كمك‌هاي اوليه پزشكي داشته باشد. افراد مسؤول مراقبت درماني بر روي كشتي كه پزشك نيستند، بايد طبق الزامات مندرج در مقاوله‌نامه بين‌المللي استانداردهاي آموزش، گواهينامه و مراقبت از دريانوردان مصوب 1978 ميلادي (1357 هـ. ش)، به گونه‌اي مناسب آموزش لازم را سپري كرده ‌باشند. دريانورداني كه مسؤوليت ارائه كمك‌هاي اوليه را برعهده دارند، بايد طبق الزامات مندرج درمقاوله‌نامه بين‌المللي اخيرالذكر، به گونه‌اي مناسب آموزش مربوط به كمك‌هاي اوليه را گذرانده باشند. قوانين و مقررات ملي بايد نوع آموزش مورد تأييد را ب. ت. ب. در نظر گرفتن عواملي نظير مدت زمان، نوع و شرايط سفر دريايي و تعداد دريانوردان روي كشتي، تعيين نمايد؛ و ت) مقام صلاحيتدار بايد از طريق نظام از پيش تعيين‌شده، تضمين نمايد كه مشاوره پزشكي از طريق ارتباط راديويي يا ماهواره‌اي با كشتي، از جمله مشاوره با پزشك متخصص، درتمامي ساعات شبانه روز امكان‌‌پذير مي‌باشد. مشاوره پزشكي، از جمله انتقال پيام‌هاي پزشكي از طريق ارتباط راديويي و ماهواره‌اي بين يك كشتي و افرادي كه در ساحل مشورت را ارائه مي‌نمايند، بايد براي تمامي كشتي ها صرف‌نظر از اين‌كه حامل پرچم چه كشوري مي‌باشد، به‌صورت رايگان باشد. دستورالعمل 1. 4 ب ـ مراقبت درماني بر روي كشتي و ساحل دستورالعمل 1. 1. 4 ب ـ شرايط مراقبت درماني 1ـ هنگـام تعيين سطح آموزش پزشكي مورد نياز بر روي كشتي هايي كه ملزم به همراه داشتن يك پزشك نيستند، مقام صلاحيتدار بايد موارد زير را مدنظر قرار دهد: الف) كشتي هايي كه به‌طور معمول ظرف مدت هشت ساعت امكان دستيابي به مراقبت درماني و امكانات پزشكي با كيفيت مطلوب را دارند، بايد حداقل يك دريانورد آموزش ديده در خصوص كمك‌هاي اوليه پزشكي طبق مقاوله‌نامه بين‌المللي استاندارد‌هاي آموزش، گواهينامه و مراقبت از دريانوردان را در اختيار داشته باشند كه بر مبناي آن آموزش، قادر باشد اقدامات فوري و مؤثري را در مواقع بروز حوادث يا بيماري احتمالي بر روي يك كشتي انجام داده و مشاوره پزشكي لازم را از طريق ارتباط راديويي يا ماهواره‌اي دريافت نمايد؛ و ب) تمامي كشتي هاي ديگر بايد حداقل يك دريانوردي كه آموزش لازم در زمينه مراقبت درماني را طبق مقاوله‌نامه بين‌المللي استانداردهاي آموزش، گواهينامه و مراقبت از دريانوردان سپري كرده، از جمله آموزش عملي و آموزش فنون نجات‌بخش نظير درمان وريدي، همراه داشته باشند كه بر مبناي اين آموزش قادر باشد به‌طور مؤثري در برنامه‌هاي هماهنگ امداد پزشكي براي كشتي ها در دريا شركت نموده و در طي مدتي كه بيماران يا آسيب ديدگان ممكن است در كشتي به سر ببرند، مراقبت درماني استاندارد و رضايت بخشي را از آنان به‌عمل آورد. 2ـ آموزش موضوع بند (1) اين دستورالعمل بايد بر مبناي محتويات جديدترين ويراست « راهنماي بين‌المللي پزشكي براي كشتي ها»، « راهنماي كمك هاي اوليه پزشكي براي استفاده در حوادث ناشي از محموله‌هاي خطرناك»، « سند راهنما ـ راهنماي بين‌المللي آموزش دريايي» و بخش پزشكي « مجموع قوانين علائم بين‌المللي» و نيز راهنماهاي ملي مشابه، باشد. 3ـ افراد موضوع بند (1) اين دستورالعمل و دريانوردان ديگري كه مقام صلاحيتدار تعيين مي‌نمايد، بايد تقريباً در هر فاصله پنجساله در دوره‌هايي شركت كنند تا ضمن حفظ دانش و مهارت خود، آن را ارتقاء داده و طبق پيشرفت هاي جديد اطلاعات خود را روزآمد نمايند. 4ـ داروخانه كشتي و محتويات آن، همراه با تجهيزات پزشكي و راهنماي پزشكي موجود در كشتي بايد به‌طور مناسبي نگهداري‌شده و توسط افراد مسؤولي كه مقام صلاحيتدار تعيين مي‌نمايد، در فواصل زماني منظم كه بيشتر از دوازده‌ماه نمي‌باشد، مورد بازرسي قرار گرفته و تضمين نمايد كه برچسب‌ها، تاريخ‌هاي انقضاء و شرايط نگهداري تمامي داروها و طريقه مصرف آنها مورد بازرسي قرار گرفته و تمامي تجهيزات آن گونه كه انتظار مي‌رود، عمل مي‌نمايد. براي تأييد يا تجديدنظر در راهنماي پزشكي كشتي كه در سطح ملي مورد استفاده قرار مي‌گيرد، مقام صلاحيتدار بايد توصيه‌هاي بين‌المللي موجود در اين زمينه، شامل آخرين ويراست « راهنماي بين‌المللي پزشكي براي كشتي ها» و راهنماهاي ديگر موضوع بند (2) اين دستورالعمل را مدنظر قرار دهد. 5 ـ در جايي كه يك محموله به عنوان خطرناك طبقه‌بندي شده است، ولي در آخرين ويراست « راهنماي كمك‌هاي اوليه پزشكي براي استفاده در حوادث ناشي از محموله‌هاي خطرناك» وجود ندارد، اطلاعات ضروري مربوط به نوع مواد، خطرات موجود، تجهيزات حفاظت فردي مورد نياز، روش هاي پزشكي مرتبط و پادزهرهاي مشخص، بايد در دسترس دريانوردان باشد. هنگام حمل محموله‌هاي خطرناك، پادزهرهاي مشخص و تجهيزات حفاظت فردي بايد در كشتي موجود باشد. اين اطلاعات بايد با برنامه‌ها و سياست‌هاي كشتي در خصوص ايمني و بهداشت حرفه‌اي مندرج در مقرره (3. 4) و نيز مفاد مربوط در اين مجموعه قوانين، ادغام شود. 6 ـ تمامي كشتي ها بايد فهرست كامل و روزآمدي را از ايستگاه‌هاي راديويي داشته باشند كه از طريق آنها مي‌توان مشاوره پزشكي دريافت نمود و اگر مجهز به يك سامانه (سيستم) ارتباط ماهواره‌اي هستند، بايد فهرست كامل ايستگاه‌هاي مستقر در ساحل را كه از طريق آنها مي‌توان مشاوره پزشكي دريافت نمود، همراه داشته باشند. دريانورداني كه مسؤوليت مراقبت درماني يا كمك‌هاي اوليه پزشكي بر روي كشتي را بر عهده دارند، بايد تعاليم لازم براي استفاده از راهنماي پزشكي كشتي و نيز بخش پزشكي آخرين ويراست « مجموعه قوانين علائم بين‌المللي» را آموخته باشند تا قادر باشند نوع اطلاعات مورد نيازي كه توسط پزشك مورد مشاوره ارائه مي‌شود را همراه با توصيه‌هاي دريافتي، درك نمايند. دستورالعمل 2. 1. 4 ب ـ فرم گزارش پزشكي فرم استاندارد گزارش پزشكي مورد نياز براي دريانوردان طبق بخش «الف» اين مجموعه قوانين، بايد به گونه‌اي طراحي شود كه تبادل اطلاعات پزشكي و ديگر اطلاعات مربوط به هر يك از دريانوردان را در مواقع بيماري يا آسيب‌ديدگي ميان كشتي و ساحل، تسهيل نمايد. دستورالعمل 3. 1. 4 ب ـ مراقبت درماني در ساحل 1ـ امكانات پزشكي مستقر در ساحل براي درمان دريانوردان بايد براي انجام مقاصد مورد نظر كافي باشد. پزشكان، دندانپزشكان و ديگر پرسنل پزشكي، بايد به نحو مناسبي صلاحيت لازم را احراز كرده باشند. 2ـ تدابير لازم بايد انجام گيرد تا تضمين نمايد كه دريانوردان در هنگام توقف در بندر به موارد زير دسترسي دارند: الف) درمان سرپايي براي بيماري و آسيب‌ديدگي؛ ب) بستري شدن در بيمارستان در مواقع لزوم؛ و پ) امكانات مربوط به معالجه دندان‌ها، به ويژه در مواقع اضطراري. 3ـ تدابيرلازم بايد درخصوص تسهيل‌درمان دريانورداني‌كه از بيماري رنج‌مي‌برند، صورت گيرد. به‌ويژه، دريانوردان بايد بدون هيچ مشكلي و صرف‌نظر از اين كه چه مليت يا عقيده مذهبي دارند، فوري در درمانگاه‌ها يا بيمارستان‌هاي واقع در ساحل، پذيرش شوند و نيز در جايي كه امكان دارد، بايد تدابير لازم اتخاذ شده تا در صورت لزوم تضمين نمايد امكانات‌ پزشكي به منظور تكميل دورة درماني در اختيار آنها مي‌باشد. دستورالعمل 4. 1. 4 ب ـ امداد پزشكي به كشتي هاي ديگر و همكاري بين‌المللي 1ـ هر عضو بايد توجه مقتضي را نسبت به مشاركت در همكاري بين‌المللي در زمينه امداد، برنامه‌ها و تحقيق پيرامون حمايت بهداشتي و مراقبت درماني، اعمال نمايد. اين همكاري بايد موارد زير را پوشش دهد: الف) گسترش و هماهنگي تلاش‌هاي تجسسي و عمليات نجات و تدارك انتقال و كمك هاي فوري پزشكي در دريا براي بيماران يا آسيب‌ديدگان روي يك كشتي از طريق بهره‌گيري از روش‌هايي نظير سامانه‌هاي (سيستم‌هاي) منظم ارائه گزارش در خصوص وضعيت كشتي، مراكز هماهنگي عمليات نجات و خدمات بالگرد (هليكوپتر) اورژانس، كه طبق مقاوله‌نامه بين‌المللي نجات وجست‌وجوي دريايي مصوب 1979 ميلادي (1358 هـ. ش) (نسخه اصلاح‌شده) و نيز «راهنماي بين‌المللي جست‌وجو و نجات هوايي و دريايي» مي‌باشند؛ ب) استفاده بهينه از تمامي كشتي هايي كه داراي پزشك مي‌باشند و نيز كشتي هاي مستقر در دريا كه مي توانند امكانات بيمارستاني و عمليات نجات را تأمين نمايند؛ پ) تهيه و حفظ فهرست بين‌المللي از پزشكان و امكانات مراقبت درماني موجود در سراسر دنيا كه مراقبت‌هاي درماني فوري را براي دريانوردان تأمين مي‌نمايد؛ ت) پياده كردن دريانوردان در ساحل به منظور مداواي فوري؛ ث) بازگرداندن دريانورداني كه در خارج بستـري شده‌اند به وطـن به مـحض امكان‌‌پذير بودن آن، طبق نظر پزشكان مسؤول در اين امر كه ميل و نياز دريانوردان را نيز مدنظر قرار مي‌دهند؛ ج) تدارك كمك‌هاي شخصي براي دريانوردان در طول دوران بازگرداندن آنها به وطن، طبق نظر پزشكان مسؤول در اين امر كه ميل و نياز دريانوردان را نيز مدنظر قرار مي دهند؛ چ) تلاش جهت ايجاد مراكز بهداشتي براي دريانوردان كه وظايف زير را بر عهده خواهند داشت: (1) انجام تحقيقات در خصوص وضعيت بهداشتي، درمان پزشكي و مراقبت درماني پيشگيرانه براي دريانوردان؛ و (2) تربيت كاركنان خدمات بهداشتي و پزشكي براي طب دريايي. ح) گردآوري و ارزيابي آمارهاي مربوط به حوادث ناشي از كار، بيماري‌ها و مرگ و مير دريانوردان و نيز ادغام و هماهنگ نمودن آنها در نظام ملي آمارهاي مربوط به حوادث ناشي از كار و بيماري‌هاي مربوط به گروه‌هاي ديگر كارگران؛ خ) سازماندهي مبادلات بين‌المللي در خصوص اطلاعات فني، پرسنل و مواد آموزشي، همراه با دوره‌هاي آموزشي، هم انديشي ها (سمينارها) و گروه‌هاي كاري بين‌المللي؛ د) تأمين خدمات ويژه پزشكي و بهداشتي درماني و پيشگيرانه براي تمامي دريانوردان در بندر، يا فراهم نمودن خدمات توانبخشي، پزشكي و بهداشتي عمومي براي آنان؛ ذ) تدارك بازگرداندن پيكر يا خاكستر دريانورداني كه فوت نموده اند به وطن به محض امكان‌‌پذير بودن آن، طبق‌نظر بازماندگان نزديك آنها. 2ـ همكاري بين‌المللي در زمينه حمايت بهداشتي و مراقبت درماني براي دريانوردان، بايد بر مبناي موافقتنامه‌هاي دو جانبه يا چند جانبه يا تبادل نظر ميان اعضاء انجام گيرد. دستور العمل 1.5. 4 ب افراد تحت تكفل دريانورد هر عضو بايد تا زمان توسعه خدمات مراقبت درماني كه در حيطه شمول خود، دربردارنده كارگران به طور كلي، و افراد تحت تكفل آنها در صورت نبودن چنين خدماتي مي‌باشد، اقداماتي را اتخاذ نمايد تا مراقبت درماني كافي و مناسب از افراد تحت تكفل دريانورد را كه در سرزمين آن سكونت دارند، تضمين نمايد و اقدامات اتخاذ شده براي اين منظور را به اطلاع دفتر سازمان بين‌المللي كار برساند. مقرره 2. 4 ـ مسؤوليت مالكين كشتي هدف: تضمين اين‌كه دريانوردان در قبال پيامدهاي مالي ناشي از بيماري، آسيب‌ديدگي يا فوت مرتبط با استخدام آنها، مورد حمايت قرار مي گيرند. 1ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه طبق اين مجموعه قوانين، تدابير لازم در كشتي هايي كه حامل پرچم آن هستند، اتخاذ شده تا در قبال دريانوردان شاغل بر روي كشتي ها، اين حق فراهم شود كه از كمك و پشتيباني مادي مالك كشتي ب. ت. ب. عواقب مالي بيماري، آسيب‌ديدگي يا مرگ اتفاقي در حين انجام وظيفه، بر مبناي قرارداد كار دريانوردان يا ناشي از اشتغال آنها تحت چنين قراردادي، برخوردار باشند. 2ـ اين مقرره، هرگونه راه‌هاي قانوني ديگري كه دريانورد مي‌تواند به آنها متوسل شود را تحت تأثير قرار نمي دهد. استاندارد 2. 4 الف ـ مسؤوليت مالكين كشتي 1ـ هر عضو بايد قوانين و مقرراتي را تصويب نمايد كه مالكين كشتي هاي حامل پرچم آن را ملزم مي‌نمايد تا مسؤوليت حمايت بهداشتي و مراقبت درماني تمامي دريانوردان شاغل بر روي كشتي ها را طبق استانداردهاي حداقل زير، برعهده گيرند: الف) مالكين كشتي بايد مسؤوليت كليه هزينه‌هاي دريانوردان شاغل بر روي كشتي خود را در خصوص بيماري و آسيب‌ديدگي كه بين تاريخ آغاز به كار و تاريخ مربوط به بازگرداندن آنها به وطن يا ناشي از اشتغال آنها بين آن تاريخ‌ها مي‌باشد، تقبل نمايند. ب) مالكين كشتي بايد تأمين مالي لازم به منظور تضمين پرداخت غرامت در مواقع بروز مرگ يا ازكارافتادگي بلندمدت دريانوردان به‌علت اتفاق، بيماري يا آسيب‌ديدگي حرفه‌اي را همان گونه كه در قوانين ملي، قراردادكار دريانوردان يا توافق‌هاي جمعي مورد اشاره قرار گرفته است، فراهم نمايند. پ) مالكين كشتي بايد مسؤوليت پرداخت هزينه‌هاي مراقبت درماني، شامل درمان پزشكي و تأمين داروهاي مورد نياز و وسايل درماني و نيز غذا و جاي خواب دريانورد بيمار يا آسيب‌ديده را در فاصله باقيمانده تا وطن يا تا زماني كه فرد بيمار يا ناتوان وضعيت با ثباتي كسب نمايد، برعهده گيرند. ت) مالكين كشتي بايد مسؤوليت پرداخت هزينه‌هاي مربوط به خاك سپاري را در صورت وقوع مرگ بر روي كشتي يا ساحل در حين انجام وظيفه، تقبل نمايند. 2ـ قوانين يا مقررات ملي مي‌تواند مسؤوليت مالك كشتي جهت پرداخت هزينه مراقبت درماني و نيز غذا و جاي خواب را براي مدتي كه نبايد كمتر از شانزده هفته از زمان آسيب‌ديدگي يا شروع بيماري باشد، محدود نمايد. 3ـ در صورتي كه بيماري يا آسيب‌ديدگي منجر به ناتواني در انجام كار شود، صاحب كشتي بايد مسؤوليت‌هاي زير را تقبل نمايد: الف) پرداخت كامل دستمزد تا زماني كه دريانوردان بيمار يا آسيب‌ديده بر روي كشتي قرار داشته يا تا زماني كه طبق اين مقاوله‌نامه به وطن خود بازگردانده شوند؛ و ب) پرداخت كل يا بخشي از دستمزد تعيين‌شده توسط قوانين يا مقررات ملي يا آن گونه كه در توافق ¬هاي جمعي لحاظ شده است، از زمان بازگرداندن دريانوردان به وطن يا پياده كردن آنها در ساحل تا زمان بهبودي آنها و يا (اگر زودتر باشد) تا زماني كه بر مبناي قوانين عضو مربوط مستحق دريافت مزاياي نقدي مي‌باشند. 4ـ قوانين يا مقررات ملي مي‌تواند مسؤوليت مالك كشتي در قبال پرداخت كل يا بخشي از دستمزد دريانوردي كه ديگر بر روي كشتي نيست را براي مدتي كه نبايد كمتر از شانزده هفته از زمان آسيب‌ديدگي يا شروع بيماري باشد، محدود كند. 5 ـ قوانيـن يا مقررات ملي مي‌تواند مسؤوليـت مالك كشتي را در مـوارد زير مستثني نمايد: الف) مصدوميتي كه ناشي از خدمت در كشتي نمي‌باشد؛ ب) مصدوميت يا بيماري ناشي از سوء رفتار عمدي دريانورد بيمار، مصدوم يا فوت شده؛ پ) ناتواني يا بيماريي كه عمداً در هنگام عقد قرارداد كار پنهان نگهداشته شده است. 6 ـ قوانين يا مقررات ملي مي‌تواند مالك كشتي را از مسؤوليت پرداخت هزينه مراقبت درماني و نيز هزينه‌هاي تدفين و غذا و جاي خواب دريانورد در صورتي كه مقامات دولتي چنين هزينه‌هايي را تقبل نموده باشند، معاف نمايد. 7ـ مالكين كشتي يا نمايندگان آنها بايد تدابير لازم براي حفظ اموال برجاي‌مانده از دريانوردان بيمار، مصدوم يا متوفي بر روي كشتي را انجام داده و اين اموال را به آنها يا بازماندگانشان تحويل نمايند. دستورالعمل 2. 4 ب ـ مسؤوليت مالكين كشتي 1ـ پرداخت كامل دستمزد موضوع جزء (الف) بند (3) استاندارد 2. 4 الف، مي‌تواند به استثناء پاداش‌ها باشد. 2ـ قوانين يا مقررات ملي مي‌تواند تصريح نمايد از زماني كه دريانورد، مزاياي درماني را بر مبناي يك طرح بيمه اجباري بيماري، بيمه اجباري حوادث يا غرامت كارگران در قبال حوادث دريافت مي‌نمايد، مسؤوليت مالك كشتي براي پرداخت هزينه‌هاي دريانورد بيمار يا مصدوم، خاتمه مي‌يابد. 3ـ قوانين يا مقررات ملي مي‌تواند تصريح نمايد كه هزينه‌هاي پرداخت تدفين توسط مالك كشتي، در شرايطي كه اين هزينه‌ها ب. ت. ب. قوانين و مقررات مربوط به بيمه اجتماعي يا غرامت كارگران قابل پرداخت مي‌باشد، بايد توسط مؤسسه بيمه به مالك كشتي بازپرداخت شود. مقرره 3. 4 ـ حمايت ايمني و بهداشتي و پيشگيري از حوادث هدف: تضمين اين‌كه محيط كار دريانوردان بر روي كشتي، ايمني و بهداشت حرفه‌اي را ارتقاء مي دهد. 1ـ هر كشور بايد تضمين نمايد كه دريانوردان شاغل بر روي كشتي هاي حامل پرچم آن داراي حمايت بهداشتي حرفه‌اي مي‌باشند و در يك محيط بهداشتي و ايمن، بر روي كشتي كار و زندگي كرده و آموزش لازم را سپري مي‌نمايند. 2ـ هر عضو پس از مشورت با سازمان هاي نماينده دريانوردان و مالكين كشتي، بايد دستورالعمل‌هاي ملي را براي مديريت ايمني و بهداشت حرفه‌اي بر روي كشتي هايي كه حامل پرچم آن هستند، توسعه و ترويج نمايد و استانداردها، دستورالعمل‌ها و مجموعه قوانين ‌حاكم را كه ازجانب ‌سازمان هاي‌ بين‌المللي، دستگاه هاي اجرائي ملي و سازمان هاي صنعت‌ دريايي توصيه شده است، مدنظر قرار دهد. 3ـ هر عضو بايد قوانين و مقررات و تدابير ديگري را تصويب نمايد كه به موضوعات تعيين‌شده در اين مجموعه با درنظرگرفتن اسناد مرتبط بين‌المللي مي‌پردازد و استانداردهايي را براي حمايت ايمني و بهداشتي حرفه‌اي و پيشگيري از حوادث بر روي كشتي هايي كه حامل پرچم آن هستند، تنظيم مي‌نمايد. استاندارد 3. 4 الف ـ حمايت ايمني و بهداشتي و پيشگيري از حوادث 1ـ قوانين و مقررات و تدابير ديگري كه طبق بند (3) مقرره 3. 4، مورد تصويب قرار مي‌گيرد، بايد شامل موارد زير باشد: الف) تصويب و نيز ارتقاء و اجراء مؤثر برنامه‌ها و سياست‌هاي ايمني و بهداشتي حرفه‌اي بر روي كشتي هايي كه حامل پرچم عضو مربوط مي‌باشد، از جمله ارزيابي خطر همراه با آموزش و تعليم دريانوردان؛ ب) اقدامات احتياطي مناسب به منظور پيشگيري از مصدوميت ها، بيماري ها و حوادث حرفه‌اي روي كشتي، شامل اتخاذ تدابيري مناسب براي كاهش و جلوگيري از خطرات ناشي از قرارگرفتن در معرض سطوح مضر عوامل محيطي و شيميايي، و نيز خطر بيماري يا مصدوميتي كه ممكن است ناشي از به‌كارگيري تجهيزات و ماشين‌آلات روي كشتي ها باشد؛ پ) برنامه‌هاي روي كشتي براي پيشگيري از مصدوميت ها، بيماري ها و حوادث حرفه‌اي و نيز براي بهبود مستمر در حمايت از ايمني و بهداشت حرفه‌اي كه مستلزم مشاركت نمايندگان دريانوردان و تمامي افراد مرتبط ديگر در اجراء آنها است، با در نظر گرفتن تدابير پيشگيرانه‌اي كه شامل كنترل طراحي و مهندسي، جايگزيني فرآيندها و روش هايي براي وظايف جمعي و انفرادي و نيز استفاده از تجهيزات حفاظت فردي مي‌باشد؛ و ت) شرايطي براي بازرسي، تهيه گزارش و اصلاح شرايط ناامن و نيز تحقيق و تهيه گزارش در خصوص حوادث حرفه‌اي بر روي كشتي. 2ـ مفاد موضوع بند (1) اين استاندارد، بايد: الف) اسناد بين‌المللي مرتبط با حمايت ايمني و بهداشتي حرفه‌اي را در كل و با خطرات مشخص، مدنظر قرار داده و به تمامي موضوعات مربوط ديگر در خصوص جلوگيري از بيماري ها، مصدوميت ها و حوادث حرفه‌اي كه ممكن است در زمينه كار دريانوردان قابل اجرا باشد، به ويژه آنهايي كه دركار دريايي مشخص شده‌اند، بپردازد. ب) به منظور رعايت استانداردهاي قابل اجراء و نيز سياست ها و برنامه‌هاي ايمني و بهداشت حرفه‌اي كشتي كه توجه ويژه‌اي را نسبت به ايمني و بهداشت دريانوردان زير هجده سال معطوف مي‌دارد، به وضوح وظايف مالكين كشتي، دريانوردان و ديگر افراد مربوط را تعيين نمايد. پ) وظايف فرمانده كشتي يا فردي كه از جانب وي منصوب‌شده، يا هر دو را به منظور برعهده گرفتن مسؤوليت خاص مربوط به اجراء و موافقت با برنامه‌ها و سياست هاي ايمني و بهداشت حرفه‌اي كشتي تعيين نمايد؛ و ت) اختيار دريانورداني كه به منظور حضور در جلسات كميته ايمني كشتي، به عنوان نمايندگان ايمني كشتي انتخاب يا منصوب شده‌اند را تعيين نمايد. 3 ـ قوانين و مقررات و تدابير ديگر موضوع بند (3) مقرره 3. 4، بايد به‌صورت منظم با مشورت نمايندگان سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي، مورد بررسي قرار گرفته و در صورت لزوم، ب. ت. ب. تغييرات صورت گرفته در تحقيقات و فناوري به منظور تسهيل بهبود مستمر در برنامه‌ها و سياست هاي ايمني و بهداشت حرفه‌اي، مورد تجديدنظر قرار گيرد و يك محيط كاري امن را براي دريانوردان شاغل بر روي كشتي هاي حامل پرچم عضو مربوط، فراهم نمايد. 4ـ موافقت با الزامات مندرج در اسناد بين‌المللي حاكم در خصوص سطوح مجاز قرار گرفتن در معرض خطرات محل كار و نيز توسعه و اجراء برنامه‌ها و سياست هاي ايمني و بهداشت حرفه‌اي در كشتي ها، بايد به عنوان الزامات مورد نياز اين مقاوله‌نامه مدنظر قرار گيرد. 5 ـ مقام صلاحيتدار بايد تضمين نمايد كه : الف) بيماري ها، مصدوميت ها و حوادث ناشي از كار، ب. ت. ب. نظرات ارائه‌شده از جانب سازمان بين‌المللي كار در خصوص تهيه گزارش و ثبت بيماري ها و حوادث ناشي از كار، به نحو مناسبي گزارش شوند. ب) آمارهاي جامعي از چنين حوادث و بيماري‌هايي ثبت، تحليل و انتشار يافته و در جاي مناسب، از طريق تحقيق در گرايش‌هاي كلي و نيز خطرات تعيين‌شده، پيگيري‌هاي لازم انجام شود؛ و پ) حوادث ناشي از كار مورد رسيدگي قرار گرفته اند. 6 ـ تهيه گزارش و رسيدگي به موضوعات ايمني و بهداشت حرفه‌اي بايد به گونه‌اي تنظيم شود كه حفظ اطلاعات شخصي دريانوردان را تضمين نمايد و نقطه نظرات ارائه شده از جانب سازمان بين‌المللي كار در اين خصوص را نيز مدنظر قرار دهد. 7ـ مقام صلاحيتدار بايد از طريق اتخاذ تدابير مناسب در خصوص جلب توجه تمامي دريانوردان نسبت به اطلاعات مربوط به خطرات خاص روي كشتي ها، به عنوان مثال از طريق نصب اطلاعيه‌هاي رسمي حاوي دستورالعمل هاي مربوط، با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي همكاري نمايد. 8 ـ مقام صلاحيتدار بايد اطمينان يابد كه مالكين كشتي براي انجام ارزيابي مربوط به مديريت ايمني و بهداشت حرفه‌اي، به اطلاعات آماري مربوط به كشتي هاي خود و نيز آمار كلي تهيه شده توسط مقام صلاحيتدار، رجوع مي‌نمايند. دستورالعمل 3. 4 ب ـ حمايت ايمني و بهداشتي و پيشگيري از حوادث دستورالعمل1. 3. 4 ب ـ مفاد مربوط به بيماري ها، مصدوميت ها و حوادث ناشي ‌از كار 1ـ مفاد مقرر به موجب استاندارد 3. 4 الف، بايد اصول كاري سازمان بين‌المللي كار تحت عنوان « پيشگيري از حوادث بر روي كشتي در دريا و بندر» مصوب 1996 ميلادي (1375 هـ. ش) و نسخه‌هاي بعدي و ديگر استانداردهاي مربوط سازمان بين‌المللي كار و اصول كاري، دستورالعمل ها و استانداردهاي بين‌المللي ديگر راجع به حمايت از بهداشت و ايمني حرفه‌اي را مدنظر قرار دهد، از جمله هرگونه سطوح قرارگرفتن در معرض حوادثي را كه ممكن است آنها تعيين نمايند. 2ـ مقام صلاحيتدار بايد تضمين نمايد كه دستورالعمل هاي ملي براي مديريت ايمني و بهداشت حرفه‌اي، به‌طور خاص موارد زير را در برمي‌گيرد: الف) مفاد كلي و اساسي؛ ب) مشخصات ساخت كشتي ها، از جمله شيوه‌هاي دسترسي و خطرات مربوط به آزبست (پنبه نسوز)؛ پ) ماشين‌آلات؛ ت) اثرات دماي بسيار بالا يا بسيار پايين در سطوحي از آب كه دريانوردان با آن در ارتباط مي‌باشند؛ ث) اثرات سر و صدا در محيط كار و محل اقامت روي كشتي؛ ج) اثرات ارتعاش در محيط كار و محل اقامت روي كشتي؛ چ) اثرات عوامل محيطي، به‌غير از موارد موضوع جزء‌هاي (ث) و (ج) فوق در محيط كار و محل اقامت برروي كشتي، از جمله استعمال دخانيات؛ ح) تدابير ايمني خاص بر روي و زير عرشه؛ خ) تجهيزات بارگيري و تخليه؛ د) جلوگيري از آتش سوزي و اطفاء حريق؛ ذ) لنگرها، زنجيرها و طناب ها؛ ر) محموله‌هاي خطرناك و وزنة تعادل كشتي؛ ز) تجهيزات حفاظت فردي دريانوردان؛ ژ) كار در فضاهاي بسته؛ س) اثرات ذهني و جسمي خستگي مفرط؛ ش) اثرات اعتياد به الكل و مواد مخدر؛ ص) پيشگيري و حفاظت در مقابل بيماري ايدز و ويروس اچ آي وي؛ ض) واكنش در موارد اضطراري و حادثه. 3ـ برآورد خطرات و كاهش قرار گرفتن در معرض موضوعات موضوع بند (2) اين ‌دستورالعمل، بايد اثرات ‌جسمي بهداشت حرفه‌اي را مدنظر قرار دهد كه شامل ‌جابه‌جايي دستي بارها، سر و صدا و ارتعاش، اثرات شيميايي و بيولوژيكي بهداشت حرفه‌اي، اثرات ذهني بهداشت حرفه‌اي، اثرات ذهني و جسمي خستگي مفرط و حوادث ناشي از كار مي‌باشد. تدابير لازم بايد اصل پيشگيري را كه براساس آن، مبارزه با خطر از منشأ آن، سازگاري و انطباق كار با فرد، به ويژه در مورد طراحي محل‌هاي كار، و جايگزيني مواد بي‌خطر يا كم خطر به‌جاي مواد خطرناك از ميان ديگر موارد نسبت به تجهيزات حفاظت فردي دريانوردان، داراي اولويت مي‌باشند، مورد توجه قرار دهند. 4ـ علاوه بر اين، مقام صلاحيتدار بايد تضمين نمايد كه موارد مربوط به ايمني و بهداشت مدنظر قرار گرفته و به ويژه در زمينه‌هاي زير رعايت مي‌شود: الف) واكنش در موارد اضطراري و حادثه؛ ب) اثرات اعتياد به الكل و مواد مخدر؛ و پ) پيشگيري و حفاظت در برابر بيماري ايدز و ويروس اچ آي وي. دستورالعمل 2. 3. 4 ب ـ قرار گرفتن در معرض سر و صدا 1ـ مقام صلاحيتدار بايد از طريق برقراري ارتباط با نهادهاي صلاحيتدار بين‌المللي و نيز نمايندگان سازمان هاي دريانوردان و مالكين مربوط، به‌طور مداوم مسأله سر و صدا بر روي كشتي ها را تا جايي كه امكان دارد، با هدف بهبود حمايت از دريانوردان در قبال اثرات زيانبار قرار گرفتن در معرض سر وصدا، بررسي نمايد. 2ـ بررسي موضوع بند (1) اين دستور العمل بايد اثرات زيانباري را كه قرارگرفتن در معرض سر و صداي بيش از حد بر روي شنوايي، سلامتي و آسايش دريانوردان مي‌گذارد، مدنظر قرارداده و تدابيري را براي كاهش سر و صداي روي كشتي به منظور حمايت از دريانوردان اتخاذ يا توصيه نمايد. تدابير مورد نظر بايد شامل موارد زير باشد: الف) آموزش دريانوردان در مورد خطرات مربوط به شنوايي و سلامتي آنها كه ناشي از قرارگرفتن درمعرض سر و صداي با سطوح بالا و به مدت طولاني مي‌باشد و نيز آموزش در خصوص چگونگي استفاده مناسب از وسايل و تجهيزات حفاظت در برابر سرو صدا؛ ب) تأمين تجهيزات حفاظت شنوايي مورد تأييد براي دريانوردان در صورت لزوم؛ و پ) سنجش خطر و كاهش سطوح قرارگرفتن در معرض سر و صدا در تمامي محل‌هاي اقامت، تفريح و تأسيسات تهيه غذا و نيز موتورخانه و ديگر فضاهاي متعلق به ماشين‌آلات. دستورالعمل 3. 3. 4 ب ـ قرارگرفتن در معرض ارتعاش 1ـ مقام صلاحيتدار با همكاري و ارتباط با نهادهاي صلاحيتدار بين‌المللي و نيز نمايندگان سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط، و در صورت اقتضاء با درنظرگرفتن استانداردهاي بين‌المللي مرتبط بايد با هدف بهبود حمايت از دريانوردان تا حد امكان در برابر اثرات زيانبار ارتعاش، اقدام به بررسي مستمر مشكلات مربوط به ارتعاش بر روي كشتي ها نمايد. 2ـ بررسي موضوع بند (1) اين دستورالعمل بايد تأثير قرار گرفتن در معرض ارتعاش بيش از حد را بر روي سلامتي و آسايش دريانوردان، مدنظر قرارداده و تدابيري را براي كاهش ارتعاش بر روي كشتي به منظور حمايت از دريانوردان اتخاذ يا توصيه نمايد. تدابير مورد نظر بايد شامل موارد زير باشد: الف) آموزش دريانوردان در مورد خطرات مربوط به سلامتي آنها كه ناشي از قرارگرفتن در معرض ارتعاش به مدت طولاني مي‌باشد؛ ب) تأمين تجهيزات حفاظت فردي مورد تأييد براي دريانوردان در صورت لزوم؛ و پ) سنجش خطر و كاهش قرار گرفتن در معرض ارتعاش درتمامي محل هاي اقامت، تفريح و تأسيسات تهيه غذا از طريق تصويب تدابيري طبق رهنمود ارائه شده در اصول كاري سازمان بين‌المللي دريانوردي تحت عنوان « عوامل محيطي در محيط كار» مصوب سال 2001 ميلادي، (1380هـ. ش) و هرگونه نسخه تجديدنظرشدة بعدي آن، با درنظرگرفتن تفاوتي كه بين قرارگرفتن در معرض ارتعاش در محيط هاي فوق‌الذكر و در محيط كار، وجود دارد. دستور العمل 4. 3. 4 ب ـ تعهدات مالكين كشتي 1ـ هرگونه تعهدي كه در خصوص تأمين تجهيزات حفاظتي يا ديگر وسايل پيشگيري از حادثه، برعهده مالك كشتي مي‌باشد، بايد به‌ طور كلي همراه با مقرراتي باشد كه دريانوردان را ملزم به استفاده از اين تجهيزات و نيز رعايت تدابير مربوط به پيشگيري از حادثه و حفظ سلامت آنها مي‌نمايد. 2ـ همچنين توجه لازم بايد به مواد (7) و (11) مقاوله‌نامه حفاظ ماشين‌آلات مصوب 1963 ميلادي (1342 هـ. ش) (شماره 119) و مفاد مشابه در توصيه نامه حفاظ ماشين‌آلات مصوب 1963 ميلادي (شماره 118) معمول گردد كه بر مبناي آن، تعهد به تضمين اين الزام كه ماشين‌آلات مورد استفاده به نحو مطلوبي داراي حفاظ مي‌باشند و استفاده از آنها بدون حفاظ مناسب ممنوع است، بر عهده كارفرما مي‌باشد. اين در حالي است كه كارگران متعهد هستند از ماشين‌آلاتي كه حفاظ آنها در جاي خود قرار ندارند، استفاده نكنند و حفاظ هاي تأمين شده را نيز از جاي خود خارج ننمايند. دستورالعمل 5. 3. 4 ب ـ تهيه گزارش و جمع آوري آمار 1ـ تمامي بيماري ها، مصدوميت ها و حوادث ناشي از كار بايد گزارش شود، به‌طوري كه بتوان آنها را مورد رسيدگي قرار داده و با در نظر گرفتن لزوم حفاظت از اطلاعات شخصي دريانوردان مربوط، آنها را حفظ، تحليل و منتشر نمود. گزارش ها نبايد محدود به مرگ و ميرها و حوادث روي كشتي باشد. 2ـ آمارهاي موضوع بند (1) اين دستورالعمل بايد شامل تعداد، ويژگي، علل و پيامدهاي بيماري ها، مصدوميت ها و حوادث ناشي از كار باشد و در صورت امكان به وضوح بخش وقوع حادثه بر روي كشتي و نوع حادثه را، اعم از اين‌كه در كشتي اتفاق افتاده يا در بندر، مورد اشاره قرار دهد. 3ـ هـر عضو براي ثبت حـوادث مربوط به دريـانوردان، بايد توجـه مقـتضي را نسبت به هرگونه الگو يا نظام بين‌المللي كه ممكن است توسط سازمان بين‌المللي كار وضع شده باشد معمول دارد. دستورالعمل 6. 3. 4 ب ـ تحقيقات 1ـ مقام صلاحيتدار بايد در خصوص دلايل و شرايط بيماري ها، مصدوميت ها و حوادث ناشي از كار كه منجر به فوت يا صدمات شديد جسمي شده و نيز موارد ديگري كه در قوانين يا مقررات ملي تعيين‌شده است، تحقيقات لازم را به‌عمل‌آورد. 2ـ توجه لازم بايد ازجمله به موارد زير به‌عنوان موضوع تحقيقات معمول‌گردد: الف) محيط كاري، نظير سطوح زمين محل كار، چيدمان ماشين‌آلات، راه هاي ورودي، روشنايي و روش هاي كاري؛ ب) وقوع بيماري ها، مصدوميت ها و حوادث ناشي از كار در گروه هاي سني مختلف؛ پ) مشكلات خاص جسماني يا رواني ناشي از شرايط كار بر روي كشتي؛ ت) مشكلات ناشي از فشار روحي بر روي كشتي، به ويژه در نتيجه افزايش حجم كاري؛ ث) مشكلات ناشي و متأثر از پيشرفت هاي‌ فني و تأثير آنها بر تركيب خدمه؛ و ج) مشكلات ناشي از هرگونه قصور انساني. دستورالعمل 7. 3. 4 ب ـ حمايت ملي و برنامه‌هاي پيشگيري 1ـ براي ايجاد يك مبناي با ثبات جهت ارتقاء حمايت از بهداشت و ايمني حرفه‌اي و نيز پيشگيري از بيماري ها، مصدوميت ها و حوادث ناشي از كار كه ناشي از خطرات خاص كار دريايي مي‌باشد، بايد تحقيقاتي درخصوص روندهاي كلي و خطرات مزبور كه آمار نشانگر آن است، انجام شود. 2ـ اجراء برنامه‌هاي مربوط به پيشگيري و حمايت براي ارتقاء ايمني و بهداشت حرفه‌اي بايد به گونه‌اي سازماندهي شود كه مقام صلاحيتدار، مالكين كشتي ها و دريانوردان يا نمايندگان آنها و نيز نهاد‌هاي مناسب ديگر، از جمله از طريق شيوه‌هايي نظير جلسات تبادل اطلاعات، تهيه دستورالعمل هايي بر روي كشتي در خصوص حداكثر سطوح قرار گرفتن در معرض عوامل مضر احتمالي محيط كار و نيز خطرات ديگر يا نتايج حاصله از يك فرآيند نظام‌مند ارزيابي خطر بتوانند نقش فعالي را در آن ايفاد نمايند. به‌ويژه، بايد كارگروه‌هاي مشترك ملي يا محلي در خصوص حمايت ازبهداشت و ايمني حرفه‌اي و پيشگيري از حوادث، يا گروه‌هاي ‌خاص ‌كاري يا كار گروه‌هاي مستقر بر روي كشتي، ايجاد شود به‌طوري‌كه سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط در آنها حضور داشته باشند. 3ـ در جايي كه چنين فعاليت هايي درسطح شركت انجام مي‌گيرد، نمايندگي دريانوردان در هر كارگروه ايمني بر روي كشتي كه مالك كشتي آن را اعزام نموده است، بايد مدنظر قرار گيرد. دستورالعمل 8. 3. 4 ب ـ محتوي برنامه‌هاي پيشگيري و حمايت 1ـ توجه لازم بايد از جمله نسبت به موارد زير درخصوص وظايف كارگروه‌ها و نهادهاي ديگر موضوع بند (2) دستور العمل 7. 3. 4 ب، معمول شود: الف) تهيه دستورالعمل ها و سياست هاي ملي براي نظام هاي مديريت ايمني و بهداشت حرفه‌اي و نيز براي قوانين، مقررات و كتاب هاي راهنماي پيشگيري از حوادث؛ ب) سازماندهي برنامه‌ها و آموزش هاي مربوط به ايمني و بهداشت حرفه‌اي و پيشگيري از حوادث؛ پ) سازماندهي تبليغات درخصوص ايمني و بهداشت حرفه‌اي و پيشگيري از حوادث، شامل فيلم ها، پوسترها، اعلاميه‌ها و بروشورها؛ ت) توزيع بروشورها و اطلاعات مربوط به ايمني و بهداشت حرفه اي و پيشگيري از حوادث به نحوي كه در اختيار دريانوردان شاغل بر روي كشتي قرار گيرد. 2ـ مفاد يا توصيه‌هاي مرتبط كه توسط سازمان‌ها يا مقامات ملي مربوط يا سازمان هاي بين‌المللي تصويب شده است، بايد توسط افرادي كه متون مربوط به حفاظت از بهداشت حرفه‌اي و نيز تدابير يا رويه‌هاي توصيه‌شده درخصوص پيشگيري از حوادث را تهيه مي‌نمايند، مدنظر قرارگيرد. 3ـ در تدوين برنامه‌هاي حفاظت از بهداشت و ايمني حرفه‌اي و پيشگيري از حوادث، هر عضو بايد توجه مقتضي را نسبت به هرگونه ضوابط حرفه اي مربوط به ايمني و بهداشت دريانوردان كه توسط سازمان بين‌المللي كار به چاپ رسيده است، معمول نمايد. دستورالعمل 9. 3. 4 ب ـ آموزش در زمينه حفاظت از بهداشت و ايمني حرفه‌اي و پيشگيري از حوادث ناشي از كار 1ـ برنامه آموزشي موضوع جزء (الف) بند (1) استاندارد 3. 4 الف،، بايد متناسب با تحولات صورت گرفته در نوع و اندازه كشتي ها و تجهيزات آنها و نيز تغييرات صورت گرفته در عادات نيروي كار، مليت، زبان و ساختار كار بر روي كشتي ها، به طور متناوب مورد بازنگري و تجديدنظر قرار گيرد. 2ـ براي حفاظت از بهداشت و ايمني حرفه‌اي و پيشگيري از حوادث، بايد تبليغات مستمري وجود داشته باشد. اين تبليغات مي‌تواند به صورت هاي زير انجام شود: الف) اقلام آموزشي سمعي و بصري، نظير فيلم، براي استفاده در مراكز آموزش حرفه‌اي دريانوردان و در صورت امكان، نمايش بر روي كشتي ها؛ ب) نمايش پوسترها بر روي كشتي ها؛ پ) چاپ در نشريات ادواري مورد مطالعه دريانوردان به‌صورت مقالاتي در خصوص خطرات كار دريايي و حفاظت از بهداشت و ايمني حرفه‌اي و تدابير مربوط پيشگيري از حوادث؛ و ت) انجام فعاليت هاي خاص با استفاده از تبليغات رسانه‌اي گوناگون براي آموزش دريانوردان، شامل فعاليت هايي درخصوص شيوه‌هاي كار ايمن. 3ـ تبليغات موضوع بند (2) اين دستورالعمل بايد مليت ها، زبان ها و فرهنگ هاي متفاوت موجود در ميان دريانوردان شاغل بر روي كشتي ها را مدنظر قرار دهد. دستور العمل 10. 3. 4 ب ـ آموزش ايمني و بهداشت دريانوردان جوان 1ـ مقررات ايمني و بهداشت بايد به مفاد كلي مربوط به آزمايشهاي پزشكي پيش از استخدام و درحين آن و نيز پيشگيري از حوادث و حمايت بهداشتي در اشتغال كه مي‌تواند در ارتباط با كار دريانوردان قابل اجرا باشد، اشاره نمايد. اين مقررات بايد تدابيري را تعيين نمايد كه حوادث حرفه‌اي دريانوردان جوان را در حين انجام وظيفه به حداقل مي رساند. 2ـ به جز در جايي كه يك دريانورد جوان به عنوان فردي كاملاً واجد شرايط در يك مهارت مرتبط، مورد تأييد مقام صلاحيتدار قرار مي‌گيرد، مقررات بايد محدوديت هايي را براي دريانوردان جواني تعيين نمايد كه بدون آموزش و نظارت مناسب، انواع خاصي از كارهايي را برعهده‌گرفته‌اند كه داراي خطر بروز حادثه يا اثرات زيان‌بخشي براي سلامتي و رشد جسمي آنها بوده، و يا نيازمند درجه خاصي از بلوغ، تجربه يا مهارت مي‌باشد. در تعيين انواع كارهايي كه بايد توسط مقررات تحت نظارت قرار گيرد، مقام صلاحيتدار بايد به‌طور خاص، انجام اقدامات زير را مدنظر قرار دهد : الف) جابه‌جايي، حمل يا بلند كردن اشياء يا بارهاي سنگين؛ ب) ورود به ديگ هاي بخار، مخازن و منبع هاي آب؛ پ) قرار گرفتن در معرض سطوح مضر ارتعاش يا سر و صدا؛ ت) كار با جرثقيل و ديگر ماشين‌آلات يا ابزارهاي برقي، يا فعاليت به عنوان ارسال كننده علائم به متصدي چنين تجهيزاتي؛ ث) جابه‌جايي وسايل مهار كشتي يا طناب هاي يدك كشي يا تجهيزات لنگراندازي؛ ج) طناب‌هاي بادبان و دكل؛ چ) كار در بالاي دكل يا روي عرشه در هواي طوفاني؛ ح) وظايف نگهباني در شب؛ خ) تعمير تجهيزات الكترونيكي؛ د) قرار گرفتن در معرض مواد مضر احتمالي يا عوامل فيزيكي مضر نظير مواد سمّي يا خطرناك و تشعشات يونيزه؛ ذ) تميز كردن دستگاه‌هاي تهيه غذا؛ و ر) اداره كردن يا قبول مسؤوليت قايق‌هاي كشتي. 3ـ اقدامات سودمندي بايد توسط مقام صلاحيتدار يا از طريق نظام هاي مناسب اتخاذ گردد تا توجه دريانوردان جوان را نسبت به اطلاعات مربوط به پيشگيري از حوادث و حفاظت از بهداشت و سلامت آنها بر روي كشتي، جلب نمايد. اين اقدامات بايد شامل آموزش كافي در دوره‌هاي آموزشي، تبليغات مخصوص افراد جوان در زمينه پيشگيري از حوادث و نيز آموزش حرفه‌اي و سرپرستي دريانوردان جوان باشد. 4ـ آموزش و تربيت دريانوردان جوان بر روي كشتي و در ساحل، بايد شامل رهنمودهايي درخصوص اثرات مخرب و زيانبار استفاده از مشروبات الكلي و مواد مخدر و ديگر مواد مضر احتمالي و نيز خطرات مربوط به بيماري ايدز و ويروس اچ آي وي و ديگر فعاليت هاي مخاطره آميز براي بهداشت وسلامتي آنها باشد. دستور العمل 11. 3. 4 ب ـ همكاري بين‌المللي 1ـ اعضاء بايد تلاش نمايند تا با همكاري يكديگر و در صورت اقتضاء با كمك سازمان هاي بين دولتي و سازمان هاي بين‌المللي ديگر، به بالاترين سطح ممكن در خصوص يكپارچگي اقدامات مربوط به ارتقاء حفاظت از بهداشت و ايمني حرفه‌اي و پيشگيري از حوادث، دست يابند. 2ـ در توسعه برنامه‌هاي مربوط به ارتقاء حفاظت از ايمني و بهداشت حرفه‌اي و پيشگيري از حوادث به موجب استاندارد 3. 4 الف، هر عضو بايد توجه مقتضي را نسبت به اصول كاري منتشرشده توسط سازمان بين‌المللي كار و نيز استانداردهاي مناسب سازمان هاي بين‌المللي معمول نمايد. 3ـ اعضاء بايد نسبت به نياز به همكاري بين‌المللي درخصوص ارتقاء مستمر و پايدار فعاليت‌هاي مرتبط با حفاظت از بهداشت و ايمني حرفه‌اي و نيز پيشگيري از حوادث ناشي از كار، توجه كافي را مبذول نمايند. اين همكاري مي‌تواند به صورت‌هاي زير انجام شود: الف) ترتيبات دوجانبه يا چندجانبه براي يكپارچگي در استانداردهاي مربوط به حفاظت از بهداشت و ايمني حرفه‌اي و پيشگيري از حوادث؛ ب) تبادل اطلاعات در خصوص خطرات خاصي كه بر دريانوردان تأثير مي‌گذارد و روش‌هاي ارتقاء حفاظت از بهداشت و ايمني حرفه‌اي و پيشگيري از حوادث؛ پ) مساعدت در زمينه بازرسي و آزمايش تجهيزات، طبق مقررات ملي دولت صاحب پرچم؛ ت) همكاري و مشاركت در تهيه و توزيع كتاب‌هاي راهنما، قواعد و مقررات مربوط به حفاظت از بهداشت و ايمني حرفه‌اي و پيشگيري از حوادث؛ ث) همكاري و مشاركت در توليد و استفاده از وسايل كمك آموزشي؛ و ج) امكانات مشترك يا مساعدت متقابل در آموزش دريانوردان در زمينه حفاظت از بهداشت و ايمني حرفه‌اي، پيشگيري از حوادث و روش هاي كار ايمن. مقرره 4. 4 ـ دسترسي به تأسيسات رفاهي مستقر در ساحل هدف: تضمين اين‌كه دريانوردان شاغل بر روي كشتي براي تأمين رفاه و سلامت خود، به تأسيسات مستقر در ساحل دسترسي دارند. 1ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه تأسيسات رفاهي مستقر در ساحل، در جايي كه وجود دارد، به سادگي در دسترسي مي‌باشد. هر عضو بايد به منظور فراهم آوردن دسترسي دريانوردان روي كشتي هايي كه در بنادر مي باشد به خدمات و تأسيسات رفاهي، توسعه تأسيسات رفاهي مانند مواردي كه در مجموعه قوانين فهرست شده است را نيز در بنادر تعيين‌شده ترغيب نمايد. 2ـ مسؤوليت هاي هر عضو در مورد تأسيسات مستقر در ساحل، نظير تأسيسات و خدمات رفاهي، تفريحي، فرهنگي و اطلاع رساني، در اين مجموعه قوانين تدوين شده است. استاندارد 4. 4 الف ـ دسترسي به تأسيسات رفاهي مستقر درساحل 1ـ هر عضو بايد مقرر نمايد تا تأسيسات رفاهي موجود در قلمرو آن، در دسترس تمامي دريانوردان قرار گيرد، صرف‌نظر از اين كه داراي چه مليت، نژاد، رنگ، جنسيت، مذهب، عقيده سياسي يا خاستگاه اجتماعي ‌بوده و بدون درنظرگرفتن دولت صاحب پرچم كشتي كه آنها بر روي آن استخدام و يا مشغول به كار شده‌اند. 2ـ هر عضو بايد تأسيسات رفاهي را در بنادر مناسب كشور خود، توسعه و ارتقاء داده و پس از مشورت با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط، بنادر مناسب براي انجام اين كار را تعيين نمايد. 3ـ هر عضو بايد حمايت لازم را در خصوص ايجاد هيأت هاي رفاهي انجام دهد تا به‌طور منظم اقدام به بازديد از تأسيسات و خدمات رفاهي نموده و تضمين نمايد طبق تغيير نيازهاي دريانوردان كه ناشي از پيشرفت‌هاي فني و عملي و ديگر پيشرفت هاي صورت‌گرفته در صنعت كشتيراني مي‌باشد، تأسيسات و خدمات‌ مناسبي وجود دارد. دستور العمل4. 4 ب ـ دسترسي به تأسيسات رفاهي مستقر در ساحل دستور العمل 1. 4. 4 ب ـ مسؤوليت هاي اعضاء 1ـ هر عضو بايد : الف) تدابيري را اتخاذ نموده تا تضمين نمايد كه خدمات و تأسيسات ‌رفاهي در بنادر تعيين‌شده براي توقف، فراهم شده و حمايت لازم از دريانوردان ب. ت. ب. حرفه آنها انجام مي‌گيرد؛ و ب) در اجراء اين تدابير، نيازهاي خاص دريانوردان در خصوص ايمني، بهداشت و فعاليت هاي مربوط به اوقات فراغت آنها را مدنظر قرار دهد، به ويژه هنگامي كه در كشورهاي‌ خارجي هستند و يا هنگامي‌كه وارد مناطق‌جنگي مي‌شوند. 2ـ اقدامات مربوط به نظارت بر خدمات و تأسيسات رفاهي، بايد در برگيرنده مشاركت سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط باشد. 3ـ هر عضو بايد تدابيري را اتخاذ نمايد تا گردش آزاد محصولات رفاهي نظير فيلم، كتاب، روزنامه و تجهيزات ورزشي در ميان كشتي ها، مؤسسات و مراكز رفاهي اصلي تأمين كننده اين محصولات، براي استفاده دريانوردان بر روي كشتي هاي متعلق به خود و نيز مراكز رفاهي مستقر در ساحل، تسريع شود. 4ـ اعضاء بايد با يكديگر در خصوص ارتقاء رفاه دريانوردان در دريا و در بندر، همكاري نمايند. اين همكاري بايد شامل موارد زير باشد: الف) جلسات مشاوره و تبادل نظر بين مقامات صلاحيتدار با هدف تأمين و بهبود خدمات و تأسيسات رفاهي دريانوردان، هم در بندر و هم بر روي كشتي ها؛ ب) توافق هايي در خصوص استفاده مشترك از منابع، امكانات و تأسيسات رفاهي در بنادر اصلي، به‌طوري كه از دوباره كاري غير ضروري اجتناب شود؛ پ) سازماندهي رقابت‌هاي بين‌المللي ورزشي و تشويق دريانوردان به مشاركت در فعاليت‌هاي ورزشي؛ و ت) سازماندهي هم انديشي‌هاي (سمينارهاي) بين‌المللي در خصوص رفاه دريانوردان در دريا و در بندر. دستور العمل 2. 4. 4 ب ـ خدمات و تأسيسات رفاهي در بنادر 1ـ هر عضو بايد تأمين آن دسته از خدمات و تأسيسات رفاهي را كه مورد نياز است، در بنادر مناسب كشور خود فراهم يا تضمين نمايد. 2ـ خدمات و تأسيسات رفاهي بايد طبق رويه و شرايط ملي، از طريق يك يا چند مورد از عوامل زير، تأمين شود: الف) مقامات دولتي؛ ب) سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط، طبق توافق هاي جمعي يا ترتيبات مورد توافق ديگر؛ و پ) سازمان هاي داوطلب 3ـ تأسيسات رفاهي و تفريحي لازم بايد در بنادر ايجاد يا توسعه يابد. اين تأسيسات بايد شامل موارد زير باشد: الف) اتاق هاي گردهمايي و تفريحي به تعداد لازم؛ ب) تأسيسات ورزشي و تأسيسات فضاي باز، شامل تأسيسات مربوط به مسابقات؛ پ) تأسيسات آموزشي؛ و ت) در صورت اقتضاء امكاناتي براي انجام فرائض مذهبي و نيز براي مشاوره شغلي. 4ـ اين تأسيسات مي‌تواند به‌گونه‌اي براي دريانوردان فراهم و در دسترس آنها قرار گيرد كه طبق تأسيسات مورد نياز آنها، براي استفاده همگان طراحي شود. 5 ـ در جايي كه تعداد زيادي از دريانوردان با مليت هاي متفاوت نيازمند امكاناتي نظير هتل، باشگاه و تأسيسات ورزشي در يك بندر خاص مي‌باشند، نهادها يا مقامات صلاحيتدار كشورهاي موطن و نيز در دولت هاي صاحب پرچم همراه با اتحاديه‌هاي بين‌المللي مربوط، بايد به منظور استفاده مشترك از منابع موجود و جلوگيري از دوباره كاري غير ضروري، با يكديگر و با نهاد‌ها و مقامات صلاحيتدار كشوري كه بندر مورد نظر در آن واقع شده است، تبادل نظر و همكاري نمايند. 6 ـ هتل ها و مسافرخانه‌هاي مناسب در جايي كه به آنها نياز مي‌باشد، بايد براي دريانوردان در دسترس و فراهم باشد. اين مكان ها بايد داراي امكاناتي برابر با آنچه در هتل هاي با كيفيت مطلوب ديده مي‌شود، بوده و تا حد امكان داراي فضايي مناسب و دور از مجاورت نزديـك به بنادر باشد. اين هتل ها يا مسافرخانه‌ها بايـد به گونه‌اي منـاسب تحت نظارت قرار گرفته و هزينه‌هاي دريافتي منطقي باشد و در صورت امكان و لزوم، پيش‌بيني لازم در خصوص اقامت خانواده‌هاي دريانوردان نيز مدنظر قرار گيرد. 7ـ اين امكانات اقامتي بايد صرف‌نظر از مليت، نژاد، رنگ، جنسيت، مذهب، عقيده سياسي يا خاستگاه اجتماعي و بدون درنظر گرفتن دولت صاحب پرچم كشتي كه دريانوردان بر روي آن استخدام يا مشغول به كار شده‌اند، پذيراي تمامي دريانوردان باشد. بدون اين‌كه از اين اصل تخطي شود، ممكن است در بعضي از بنادر خاص ضروري باشد كه انواع گوناگون تأسيساتي فراهم شود كه از لحاظ استاندارد داراي شرايط يكساني بوده، ولي بر اساس نيازها و آداب و رسوم گروه هاي متفاوت دريانوردان طراحي شده باشد. 8 ـ تدابيري بايد اتخاذ شود تا تضمين نمايد در صورت لزوم علاوه بر كارگران داوطلب، افراد فني واجد شرايط و صلاحيت لازم، به‌صورت تمام وقت در تأسيسات و خدمات رفاهي دريانوردان استخدام خواهند شد. دستور العمل 3 . 4. 4 ب ـ هيأت هاي رفاهي 1ـ هيأت هاي رفاهي بايد در سطوح ملي و منطقه‌اي، در بندر تشكيل شوند. وظايف آنها شامل موارد زير مي‌باشد: الف) بررسي كفايت تأسيسات رفاهي موجود و نظارت بر نياز به تأمين تأسيسات بيشتر يا جمع‌آوري تأسيساتي كه از آنها استفاده نمي‌شود؛ و ب) كمك و مشاوره به افرادي كه مسؤول تأمين تأسيسات رفاهي هستند، و تضمين هماهنگي بين آنها. 2ـ هـيأت هاي رفاهـي بايد شامل نمايندگان سازمان هاي دريانـوردان و مالـكين كشتـي، مقـامات صلاحيـتدار و در صـورت لـزوم، سازمـان هاي داوطلـب و نهـادهاي اجتماعي باشد. 3ـ در صورت ‌اقتضاء مقامات كنسولي كشورهاي داراي كشتيراني و نمايندگان محلي سازمان هاي رفاهي خارجي، بايد طبق قوانين و مقررات ملي، با كار در بندر در ارتباط بوده و با هيأت هاي رفاهي ملي و منطقه‌اي همكاري داشته باشند. دستور العمل 4. 4. 4 ب ـ تأمين مالي تأسيسات رفاهي 1ـ طبق عرف و شرايط ملي، بايد از طريق يك يا چند مورد از عوامل زير، حمايت و پشتيباني مالي لازم درخصوص تأسيسات رفاهي در بندر تأمين شود: الف) كمك هاي بلاعوض از طريق وجوه عمومي؛ ب) وضع ماليات، جريمه و عوارض خاص ديگر بر منابع كشتيراني؛ پ) كمك هاي داوطلبانه از جانب مالكين كشتي، دريانوردان يا سازمان هاي متعلق به آنها؛ و ت) كمك هاي داوطلبانه از جانب منابع ديگر. 2ـ چنانچه ماليات، جريمه و عوارض خاص ديگر وضع شده باشد، بايد اين مبالغ براي همان مقاصدي كه دريافت شده است، مورد استفاده قرار گيرد. دستور العمل 5. 4. 4 ب ـ انتشار اطلاعات و تسهيل اقدامات 1ـ اطلاعات مربوط به تأسيسات متعلق به عموم مردم در بنادر محل توقف، به ويژه اطلاعات مربوط به حمل و نقل، امور رفاهي، تفريح و سرگرمي، تأسيسات آموزشي، اماكن مذهبي و نيز تأسيساتي كه اختصاصاً براي دريانوردان تأمين شده است، بايد درميان دريانوردان منتشر شود. 2ـ وسايل حمل و نقل كافي با قيمت هاي متعادل، بايد در هر زمان مناسبي در اختيار دريانوردان قرار گيرد تا بتوانند از مكان هاي مناسب واقع در بندر، به مناطق شهري دسترسي داشته‌ باشند. 3ـ تمامي اقدامات مناسب بايد توسط مقامات صلاحيتدار اتخاذ شود تا مالكين كشتي ها و دريانورداني كه وارد بندر مي‌شوند، اطلاع و آگاهي لازم را نسبت به هرگونه قوانين و آداب و رسوم خاصي كه نقض آنها ممكن است آزادي آنها را به خطر اندازد، كسب كرده باشند. 4ـ مقام صلاحيتدار بايد براي حفاظت از دريانوردان، بنادر و جاده‌هاي منتهي به آنها را از طريق تأمين روشنايي و تابلوهاي راهنمايي مناسب و نيز گشت هاي منظم، تجهيز نمايد. دستورالعمل 6. 4. 4 ب ـ دريانوردان دريك بندر خارجي 1ـ براي حفاظت از دريانوردان در بنادر خارجي، اقداماتي به منظور تسهيل امور زير بايد انجام گيرد: الف) دسترسي به مقام كنسولي كشور محل اقامت يا كشوري كه تبعه آن هستند؛ و ب) همكاري مؤثر بين مقام هاي كنسولي و مقامات ملي يا محلي. 2ـ دريانورداني كه در يك بندر خارجي بازداشت مي‌شوند، بايد كار آنها فوري از طريق طي مراحل قانوني و با حمايت مناسب كنسولي، مدنظر قرار گيرد. 3ـ هر گاه يك دريانورد در قلمرو عضوي بنا بر هر دليلي بازداشت شود، مقام صلاحيتدار بايد در صورت درخواست دريانورد، فوري دولت صاحب پرچم و دولتي كه دريانورد تبعه آن مي‌باشد را مطلع نمايد. مقام صلاحيتدار بايد فوري دريانورد را نسبت به داشتن چنين حق درخواستي، مطلع نمايد. دولتي كه دريانورد تبعه آن مي‌باشد، بايد فوري بستگان نزديك دريانورد را در جريان قرار دهد. مقام صلاحيتدار بايد به مقامات كنسولي اين دولت ها اجازه دهد تا فوري به دريانورد مورد نظر دسترسي داشته و مادامي كه دريانورد در بازداشت به‌سر مي‌برد، ملاقات هاي منظمي را با وي داشته باشند. 4ـ هر عضو بايد در صورت لزوم تدابيري را اتخاذ نمايد تا در هنگام توقف كشتي ها در آب هاي سرزميني آن و به ويژه در ورودي‌هاي منتهي به بنادر، ايمني دريانوردان را در قبال اعمال غير قانوني و خشونت آميز تضمين نمايد. 5 ـ هرگونه تلاشي بايد توسط مقامات مسؤول در بندر و بر روي كشتي صورت گيرد تا پس از ورود كشتي به بندر، در اسرع وقت مرخصي ساحلي دريانوردان صادر شود. مقرره 5. 4 ـ تأمين اجتماعي هدف: تضمين اين‌كه تدابير لازم در خصوص دسترسي دريانوردان به پوشش تأمين اجتماعي، اتخاذ شده است. 1ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه تمامي دريانوردان و تا حدي كه در قوانين ملي آن پيش‌بيني شده است، افراد تحت تكفل آنها دسترسي به پوشش تأمين‌اجتماعي را طبق شرايط اين مجموعه قوانين، بدون هيچ گونه لطمه‌اي به شرايط مطلوب‌تر موضوع بند (8) ماده (19) اساسنامه سازمان بين‌المللي كار دارا مي‌باشند. 2ـ هر عضو تعهد مي‌نمايد كه طبق شرايط ملي خود، بتدريج اقداماتي را براي دستيابي به پوشش جامع تأمين اجتماعي براي دريانوردان به‌طور جداگانه و از طريق همكاري بين‌المللي، اتخاذ نمايد. 3ـ هر عضو بايد تضمين نمايد دريانورداني كه تحت پوشش قوانين تأمين اجتماعي مي باشند و تا حـدي كه در قوانين ملي آن پيش‌بيني شده است، افراد تحـت ‌تكفل آنها، به همان اندازه‌اي مشمول مزاياي پوشش تأمين اجتماعي مي‌باشند كه كارگران مستقر در ساحل از آن بهره‌مند هستند. استاندارد 5. 4 الف ـ تأمين اجتماعي 1ـ بخش‌هايي كه بايد به منظور دستيابي تدريجي به پوشش جامع تأمين اجتماعي، به موجب مقرره 5. 4 مدنظر قرار گيرند، عبارتند از: مراقبت درماني، غرامت دستمزد ايام بيماري، مستمري بيكاري، مستمري سالمندي، مستمري حوادث ناشي از كار، مستمري عائله مندي، مستمري ايام زايمان، مستمري ازكارافتادگي و مستمري بازماندگان، تكميل پوشش تعيين‌شده در مقرره 1. 4 در خصوص مراقبت درماني و نيز مقرره 2. 4 در مورد مسؤوليت مالكين كشتي و عنوان هاي ديگر اين مقاوله‌نامه. 2ـ در زمان تصويب، پوشش تأمين‌شده از جانب هر عضو، طبق بند (1) مقرره 5. 4، بايد حداقل سه بخش از نه بخش فهرست شده در بند (1) اين استاندارد را شامل شود. 3ـ هر عضو بايد بر مبناي شرايط ملي خود، مراحل مربوط به تأمين پوشش مكمل تأمين اجتماعي موضوع بند (1) اين استاندارد را براي تماي دريانورداني كه به‌طور معمول در قلمرو آن كـشور اقامت دارند، برعـهده گيرد. اين مسـؤوليت مي‌تواند به عنـوان مـثال از طريق توافق هاي مناسب دو جانبه يا چند جانبه و يا از طريق نظام هاي مبتني بر مشاركت انجام شود. ميزان پوشش تأمين اجتماعي حاصله براين اساس، نبايد نامطلوبتر از پوشش ارائه شده براي كارگران ساحلي مقيم در قلمرو آنها باشد. 4ـ با وجود ويژگي مسؤوليت هاي مندرج در بند (3) اين استاندارد، اعضاء مي‌توانند از طريق توافق هاي دوجانبه و چندجانبه و نيز از طريق مقررات مصوب در چهارچوب سازمان هاي همگرايي اقتصادي منطقه‌اي، قواعد ديگري را در مورد قوانين تأمين اجتماعي كه مربوط به دريانوردان مي‌باشد، تعيين نمايند. 5 ـ مسؤوليت هاي هر عضو در رابطه با دريانوردان شاغل بر روي كشتي هاي حامل پرچم آن، بايد دربرگيرنده موارد مندرج در مقرره 1. 4 و 2. 4 و مفاد مرتبط در اين مجموعه قوانين، و نيز موارد ديگري باشد كه طبق حقوق بين‌المللي، جزء لاينفك تعهدات عمومي آن است. 6 ـ هر عضو بايد توجه لازم را نسبت به روش هاي مختلفي معطوف دارد كه برمبناي آن طبق عرف و قوانين ملي، مزاياي مشابهي براي دريانوردان در صورت فقدان پوشش كافي در خصوص بخش‌هاي موضوع بند (1) اين استاندارد، تأمين شده است. 7ـ پوشش حمايتي موضوع بند (1) مقرره 5. 4، مي‌تواند در صورت اقتضاء در قوانين يا مقررات ملي، طرح هاي خصوصي يا توافق ‌هاي جمعي يا تركيبي از اينها، لحاظ شود. 8 ـ در محدوده‌اي كه طبق عرف و قوانين ملي مي‌باشد، اعضاء بايد از طريق توافق هاي دو جانبه يا چند جانبه يا ترتيبات ديگر، براي تضمين حفظ حقوق تأمين اجتماعي كه از طريق طرح هاي مشاركتي يا غيرمشاركتي تأمين شده يا درحال تأمين مي‌باشند، براي تمامي دريانوردان صرف‌نظر از محل اقامت آنها، همكاري نمايند. 9ـ هر عضو بايد روش هاي مؤثر و منصفانه‌اي براي حل اختلافات برقرار نمايد. 10ـ هر عضو بايد در زمان تصويب، بخش هايي را كه در قبال آنها پوشش تأمين اجتماعي طبق بند (2) اين استاندارد تأمين شده است، تعيين نمايد و هنگامي كه پوشش تأمين اجتماعي در يك يا چند بخش ديگر موضوع بند (1) اين ‌استاندارد تأمين شود بايد مراتب را متعاقباً به اطلاع مديركل دفتر بين‌المللي كار برساند. مديركل دفتر بين‌المللي كار، بايد يك نسخه ثبت شده از اين اطلاعات را نگهداري نموده و آن را در اختيار تمامي طرف هاي ذي‌نفع قرار دهد. 11ـ گزارش هاي ارائه شده به دفتر بين‌المللي كار به موجب ماده ( 22) اساسنامه سازمان بين‌المللي كار، بايد شامل اطلاعاتي در خصوص اقدامات اتخاذ شده طبق بند (2) مقرره 5. 4، براي گسترش پوشش تأمين اجتماعي به شاخه‌هاي ديگر باشد. دستورالعمل 5. 4 ب ـ تأمين اجتماعي 1ـ پوشش تأمين‌شده در زمان تصويب طبق بند (2) استاندارد 5. 4 الف، بايد حداقل شامل بخش‌هاي مربوط به مراقبت درماني، غرامت دستمزد ايام بيماري و مستمري حوادث ناشي از كار باشد. 2ـ در شرايط موضوع بند (6) استاندارد 5. 4 الف، مزاياي مشابه مي‌تواند از طريق بيمه، توافق هاي دو جانبه يا چند جانبه يا روش هاي مناسب ديگر، و نيز با مدنظر قرار دادن مفاد مرتبط توافق هاي مذاكرات جمعي، تأمين شود. در جايي كه چنين تدابيري اتخاذ شده است، دريانوردان مشمول اين تدابير بايد در خصوص روش‌هايي كه از طريق آن، بخش هاي مختلف پوشش تأمين اجتماعي براي آنان لحاظ مي‌گردد، مطلع شوند. 3ـ در جايي كه دريانوردان تحت پوشش بيش از يك قانون ملي تأمين اجتماعي قرار مي‌گيـرند، اعضاء مربوط بايد با در نظر گرفتن عواملي نظير نوع و سطح پوشش بر مبناي قوانين مرتبطي كه براي دريانوردان مربوط مطلوبتر بوده و نيز با لحاظ نمودن تمايل دريانورد براي تعيين قانون مورد اعمال، از طريق توافق هاي دوجانبه همكاري نمايند. 4ـ روش‌هايي كه به موجب بند (9) استاندارد 5. 4 الف، وضع مي‌شود بايد به گونه‌اي تدوين شده باشد كه تمامي اختلافات مرتبط با دعاوي دريانوردان مربوط را، صرف‌نظر از روشي‌كه برمبناي آن پوشش تأمين اجتماعي انجام شده است، پوشش دهد. 5 ـ هر عضوي كه در كشتي هاي حامل پرچم خود داراي دريانوردان شاغل تبعه و غيرتبعه يا هر دو مي‌باشد، بايد پوشش تأمين اجتماعي مندرج در اين مقاوله‌نامه را به‌طور مناسب فراهم نمايد و بخش‌هاي پوشش تأمين اجتماعي موضوع بند (1) استاندارد 5. 4 الف، را به منظور تعيين هرگونه بخش مناسب ديگري براي دريانوردان مربوط، به طور متناوب مورد بررسي قرار دهد. 6 ـ قرارداد كار دريانوردان بايد شيوه‌هايي را تعيين نمايد كه از طريق آنها بخش‌هاي مختلف پوشش تأمين اجتماعي براي دريانوردان، ‌از طريق مالكين كشتي و نيز هرگونه اطلاعات مرتبط ديگري فراهم خواهد شد كه در اختيار مالك كشتي مي‌باشد، نظير كسورات قانوني از دستمزد دريانوردان و حق بيمه مالكين كشتي، كه مي‌تواند طبق الزامات نهاد‌هاي مجاز براساس طرح هاي مرتبط ملي تأمين اجتماعي، تعيين شود. 7ـ عضوي كه صاحب پرچم كشتي است، بايد به نحوي مؤثر صلاحيت قضائي خود را در خصوص موضوعات اجتماعي اعمال نموده و مطمئن شود كه مسؤوليت هاي مالكين كشتي در خصوص پوشش تأمين اجتماعي، از جمله مشاركت‌هاي لازم در طرح‌هاي تأمين اجتماعي، برآورده شده است. عنوان 5 : موافقت و اجراء 1ـ مقررات اين عنوان، مسؤوليت هاي هر عضو در خصوص تحقق و اجراء كامل اصول و حقوق تدوين شده در مواد اين مقاوله‌نامه و نيز تعهدات خاص پيش‌بيني شده در عنوان هاي (1)، (2)، (3) و (4) آن را تعيين مي‌نمايد. 2ـ بندهاي (3) و (4) ماده (6) كه اجراء بخش « الف» اين مجموعه قوانين را از طريق مفاد اساساً مشابه مجاز دانسته، در مورد بخش « الف» مجموعه قوانين در اين عنوان اعمال نمي شود. 3ـ طـبق بند (2) ماده (6)، هر عضو بايد مسؤوليت هاي خ. ر. ب. موجب مقررات به نحوي كه در استانداردهاي بخش « الف» مجموعه قوانين در اين مجموعه قوانين ارائه شده است، اجراء نموده و توجه مقتضي را نيز نسبت به دستورالعمل هاي معادل در بخش « ب» اين مجموعه قوانين، مبذول نمايد. 4ـ مفاد اين عنوان بايد با در نظر داشتن اين كه دريانوردان و مالكين كشتي، همانند تمامي افراد ديگر، در مقابل قانون يكسان هستند و مستحق حمايت يكسان از جانب قانون مي‌باشند و نبايد مشمول هيچ‌گونه تبعيضي در خصوص دسترسي آنها به دادگاه ها، هيأت هاي داوري يا هرگونه سازوكار ديگر حل اختلاف باشند، اجراء شود. مفاد اين عنوان صلاحيت قضائي يا محل دادگاه را تعيين نمي‌نمايد. با اصلاحات و الحاقات بعدي مقرره 1. 5 ـ مسؤوليت هاي كشور صاحب پرچم هدف :‌ تضمين اين‌كه هر عضو، مسؤوليت هاي خود به موجب اين مقاوله‌نامه را در مورد كشتي هايي كه حامل پرچم آن مي‌باشند، اجراء مي‌نمايد. مقرره 1. 1. 5 ـ اصول كلي 1ـ هر عضو مسؤول تضمين اجراء تعهدات خود به موجب اين مقاوله‌نامه، در مورد كشتي هايي مي‌باشد كه حامل پرچم آن هستند. 2ـ هر عضو بايد طبق مقرره 3. 1. 5 و 4. 1. 5، نظام مؤثري را براي بازرسي و اعطاء گواهينامة شرايط كار دريايي، ايجاد كند تا تضمين نمايد كه شرايط كار و زندگي دريانوردان شاغل بر روي كشتي هاي حامل پرچم آن، استانداردهاي مندرج در اين مقاوله را برآورده نموده و كماكان برآورده خواهد كرد. 3ـ در ايجاد نظام مؤثر براي بازرسي و اعطاء گواهينامه شرايط كار دريايي، يك عضو مي‌تواند در صورت اقتضاء، مؤسسات عمومي يا سازمان هاي ديگري (از جمله آن هايي كه متعلق به عضو ديگري مي‌باشند، اگر عضو اخير آن را بپذيرد) كه تشخيص مي دهد صلاحيت و استقلال لازم براي انجام بازرسي يا صدور گواهينامه يا هر دو را دارا مي‌باشند، مجاز به انجام اين كار نمايد. در تمامي اين موارد، عضو مذكور مسؤوليت كامل بازرسي و صدور گواهينامه مربوط به شرايط كار و زندگي دريانوردان مربوط را بر روي كشتي هاي حامل پرچم آن، برعهده خواهد داشت. 4ـ يك گواهينامه كار دريايي كه به انضمام اعلاميه موافقت كار دريايي مي‌باشد، بايد در وهله اول حاوي مداركي باشد كه نشان مي‌دهد كشتي مورد نظر توسط عضو صاحب پرچـم آن كشـتي به طور مقتـضي مورد بازرسي قرار گرفتـه و الزامـات اين مقـاوله‌نامه در خصوص شرايط كار و زندگي دريانوردان تا حدودي كه گواهي گرديده، برآورده شده است. 5 ـ اطلاعات مربوط به نظام موضوع بند (2) اين مقرره، شامل روش مورد استفاده براي سنجش اثر بخشي آن، بايد براساس ماده (22) اساسنامه سازمان بين‌المللي كار، در گزارش هاي عضو به دفتر بين‌المللي كار، درج شده باشد. استاندارد 1. 1. 5 الف ـ اصول كلي 1ـ هر عضو بايد اهداف و استانداردهاي صريحي را ايجاد نمايد كه اجراء نظام هاي بازرسي و اعطاء گواهينامه آن و نيز رويه‌هاي ‌مناسب‌ جامعي براي ارزيابي ‌آن‌ عضو از ميزاني كه تا آن حد، اهداف و استاندارد‌هاي مذكور بايد بدست آيد را پوشش دهد. 2ـ هر عضو بايد كشتي‌هاي حامل پرچم خود را ملزم نمايد تا يك نسخه از اين مقاوله‌نامه را برروي كشتي در دسترس داشته باشند. دستورالعمل 1. 1. 5 ب ـ اصول كلي 1ـ مقام صلاحيتدار بايد ترتيبات مناسب را براي ارتقاء همكاري مؤثر بين مؤسسات عمومي و سازمان ديگر موضوع مقرره 1. 1. 5 و 2. 1. 5، در خصوص شرايط زندگي و كار دريانوردان شاغل بر روي كشتي انجام دهد. 2ـ مقام صلاحيتدار براي تضمين بهتر همكاري بين بازرسين و مالكين كشتي ها، دريانوردان و سازمان هاي متبوع آنها و نيز براي حفظ يا بهبود شرايط كار و زندگي دريانوردان، بايد با نمايندگان اين سازمان ها در فواصل منظم در مورد بهترين شيوه ممكن نيل به اهداف مزبور مشاوره نمايد. روش انجام اين مشاوره بايد توسط مقام صلاحيتدار پس از مشورت با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي، تعيين شود. مقرره 2. 1. 5 ـ اختيارات سازمان هاي رسمي 1ـ برآورده‌كردن الزامات مندرج در اين مجموعه قوانين در مورد صلاحيت و استقلال توسط مؤسسات عمومي يا سازمان هاي ديگر موضوع بند (3) مقرره1. 1. 5 («سازمان هاي ‌رسمي») ازجانب مقام‌صلاحيتدار شناسايي و تصديق‌خواهدشد. وظايف مربوط به صدور گواهينامه يا بازرسي را كه سازمان هاي رسمي مي‌توانند نسبت به انجام آنها اقدام نمايند، بايد در محدودة فعاليت هايي باشد كه به طور صريح دراين مجموعه قوانين به عنوان وظايف مقام صلاحيتدار يا يك سازمان رسمي، مورد اشاره قرار گرفته است. 2ـ گزارش هاي موضوع بند (5) مقرره 1. 1. 5، بايد حاوي اطلاعاتي درخصوص هر يك از سازمان هاي رسمي، محدودة اختيارات اعطاء شده به آنها و نيز ترتيباتي باشد كه توسط عضو مورد نظر انجام شده تا تضمين نمايد فعاليت هاي مجاز به‌طور كامل و مؤثر انجام شده است. استاندارد 2. 1. 5 الف ـ اختيارات سازمان هاي رسمي 1ـ از نظر شناسايي طبق بند (1) مقرره 2. 1. 5، مقام صلاحيتدار بايد صلاحيت و استقلال سازمان مربوط را بررسي نموده و تعيين نمايد كه آيا آن سازمان در محدوده لازم براي انجام فعاليت هاي مشمول اختيارات اعطاء شده به آن، دارا بودن موارد زير را اثبات كرده است يا خير: الف) تخصص لازم در خصوص جنبه‌هاي مرتبط با اين مقاوله‌نامه و دانش كافي در زمينه فعاليت‌هاي كشتي، از جمله الزامات حداقل مربوط به دريانوردان براي كار بر روي كشتي، شرايط كار، محل اقامت، تأسيسات تفريحي، غذا و تهيه غذا، پيشگيري‌ازحوادث، حمايت‌بهداشتي، مراقبت‌درماني و پوشش‌تأمين‌اجتماعي و رفاهي؛ ب) توانايي حفظ و روزآمد نمودن تخصص كاركنان خود؛ پ) دانش كافي در خصوص الزامات اين مقاوله‌نامه و نيز قوانين و مقررات ملي حاكم و سندهاي بين‌المللي مرتبط؛ ت) اندازه، ساختار، تجربه و توانايي كافي، متناسب با نوع و درجه اختيار اعطاء شده، مي‌باشد. 2ـ هرگونه اختيارات اعطاء شده در رابطه با بازرسي‌ها، بايد حداقل سازمان هاي رسمي را به گونه‌اي توانمند سازد تا خواستار اصلاح كمبودها و نارسايي‌هايي شوند كه در زمينه شرايط زندگي و كاري دريانوردان، تعيين مي‌نمايند و بازرسي‌هاي مرتبط با اين موضوع را بنابر درخواست دولت ساحلي، انجام دهند. 3ـ هر عضو بايد درخصوص ايجاد موارد زير اقدام نمايد: الف) نظامي كه كفايت كار انجام‌شده توسط سازمان هاي رسمي را كه شامل اطلاع‌رساني در خصوص تمامي قوانين و مقررات ملي حاكم و سندهاي بين‌المللي مرتبط مي‌باشد، تضمين نمايد؛ و ب) روش‌هايي براي ارتباط با چنين سازمان هايي و نظارت برآنها. 4ـ هر عضو بايد فهرستي از سازمان هاي رسمي را كه به نمايندگي از طرف آن فعاليت مي نمايند، براي دفتر بين‌المللي كار تهيه نموده و آن را به روز نگهداري نمايد. اين فهرست بايد فعاليت هايي را تعيين نمايد كه سازمان هاي رسمي، مجاز به انجام آن هستند. دفتر بين‌المللي كار بايد اين فهرست را در اختيار عموم قرار دهد. دستورالعمل 2. 1. 5 ب ـ اختيارات سازمان هاي رسمي 1ـ سازماني كه مي‌خواهد به رسميت شناخته شود، بايد قابليت و صلاحيت مديريتي، اجرائي و فني خ. ر. ب. گونه‌اي به اثبات برساند كه انجام به موقع خدمات با كيفيت مطلوب و رضايت بخش را تضمين نمايد. 2ـ در ارزيابي توانايي يك سازمان، مقام صلاحيتدار بايد موارد زير را در مورد سازمان مورد نظر تعيين نمايد: الف) آيا داراي نيروي انساني كافي مديريتي، فني و پشتيباني مي‌باشد؛ ب) آيا داراي نيروي انساني متخصص و واجد شرايط براي تأمين خدمات لازم و ضروري كه پوشش جغرافيايي مناسبي را در بر مي‌گيرد، مي‌باشد؛ پ) آيا داراي توانايي مسلمي درخصوص تأمين به موقع خدمات با كيفيت مطلوب و رضايت بخش مي‌باشد؛ و ت) آيا در كار خود مستقل و پاسخگو مي‌باشد. 3ـ مقام صلاحيتدار بايد با هر سازماني كه آن را براي تفويض اختيار به رسميت مي‌شناسد، يك موافقتنامه كتبي منعقد نمايد. موافقتنامه مذكور بايد شامل بخش‌هاي زير باشد: الف) دامنه كاربرد؛ ب) هدف؛ پ) شرايط كلي؛ ت) اجراء وظايف به موجب اختيارات تفويض شده؛ ث) مبناي حقوقي وظايف به موجب اختيارات تفويض شده؛ ج) ارائه گزارش به مقام صلاحيتدار؛ چ) مشخصات اختيارات تفويض‌شده از جانب مقام صلاحيتدار به سازمان‌رسمي؛ ح) نظارت مقام صلاحيتدار در خصوص فعاليت هاي تفويض شده به سازمان رسمي. 4ـ هر عضو بايد سازمان هاي رسمي را ملزم نمايد تا درخصوص شرايط لازم كاركناني كه به عنوان بازرسي استخدام نموده اند، نظامي را ايجاد نمايد كه بر مبناي آن، روزآمد نمودن دانش و مهارت آنها را تضمين كند. 5 ـ هرعضو بايد سازمان هاي رسمي را ملزم نمايد تا سوابق خدمات انجام شده توسط خود را نگهداري نموده تا قادر باشند نيل به استاندارد‌هاي مقرر، درمواردي كه از طريق خدمات آنها تحت پوشش قرار گرفته است، به اثبات برسانند. 6 ـ در تعيين روش‌هاي نظارتي موضوع جزء (ب) بند (3) استاندارد 2. 1. 5 الف، هر عضو بايد « دستورالعمل هاي مربوط به اختيارات سازمان هايي كه از جانب دستگاه اجرائي عمل مي‌كنند» را كه در چهارچوب سازمان بين‌المللي دريانوردي به تصويب رسيده است، مدنظر قرار دهد. مقرره 3. 1. 5 ـ گواهينامه كار دريايي و اعلاميه موافقت كار دريايي 1ـ اين مقرره در مورد كشتي‌هاي زير اعمال مي‌شود: الف) 500 تن ظرفيت ناخالص يا بيشتر كه در سفرهاي بين‌المللي دريايي فعاليت مي‌نمايد؛ و ب) 500 تن ظرفيت ناخالص يا بيشتر كه حامل پرچم يك عضو بوده و در فاصله يك بندر يا بين بنادر در كشوري ديگر، فعاليت مي‌نمايد. از نظر اين مقرره، « سفر بين‌المللي دريايي» به مفهوم يك سفر دريايي است كه از يك كشور به سمت بندري خارج از آن كشور، انجام مي‌شود. 2ـ اين مقرره همچنين در مورد هر كشتي كه حامل پرچم يك عضو مي‌باشد، اعمال شده و درصورت درخواست مالك كشتي از عضو مربوط، بند (1) اين مقرره را دربرنمي‌گيرد. 3ـ هر عضو بايد كشتي‌هاي حامل پرچم خود را ملزم نمايد تا يك گواهينامه كار دريايي را حمل و نگهداري نموده كه تأييد مي‌نمايد شرايط كار و زندگي دريانوردان بر روي كشتي، از جمله تدابيري براي موافقت جاري كه قرار است در اعلاميه موافقت كار دريايي موضوع بند (4) اين مقرره گنجانده شود، مورد بازرسي قرار گرفته و الزامات قوانين و مقررات ملي يا تدابير ديگري كه اين مقاوله‌نامه را محقق مي‌سازد، برآورده شده است. 4ـ هر عضو بايد كشتي‌هاي حامل پرچم خودرا ملزم نمايد تا يك اعلاميه موافقت كار دريايي را حمل و نگهداري كند كه بيانگر الزامات ملي اجراءكننده اين مقاوله‌نامه براي شرايط زندگي و كاري دريانوردان وتدوين اقدامات متخذه توسط مالكين كشتي، براي تضمين رعايت و موافقت با الزامات بر روي كشتي يا كشتي هاي مربوط مي‌باشد. 5 ـ گواهينامه كار دريايي و اعلاميه موافقت كار دريايي بايد با نمونه تعيين‌شده در اين مجموعه قوانين، مطابقت داشته باشد. 6 ـ چنانچه مقام صلاحيتدار عضو، يا يك سازمان رسمي كه به طور مقتضي براي انجام اين كار مجاز شده است، از طريق بازرسي دريابد كه كشتي حامل پرچم عضو موردنظر، استاندارد‌هاي اين مقاوله را رعايت نموده يا در حال رعايت نمودن است، بايد گواهينامه كار دريايي مربوط به آن را صادر يا تمديد اعتبار نمايد و سوابق گواهينامه مربوط را در دسترس عموم قرار دهد. 7ـ الزامات تفصيلي گواهينامه كاردريايي و اعلاميه موافقت كار دريايي، از جمله فهرست موضوعاتي كه بايد مورد بازرسي و تأييد قرار گيرد، در بخش« الف» اين مجموعه قوانين درج شده است. استاندارد 3. 1. 5 الف ـ گواهينامه كار دريايي و اعلاميه موافقت كار دريايي 1ـ گواهينامه كار دريايي بايد توسط مقام صلاحيتدار يا يك سازمان رسمي كه به‌طور مقتضي براي انجام اين كار مجاز شده است، براي يك دوره زماني كه بيشتر از پنج سال نمي‌باشد، صادر شود. فهرست موضوعاتي كه بايد مورد بازرسي قرار گرفته و رعايت قوانين و مقررات ملي احراز شود يا تدابير ديگري كه انجام الزامات اين مقاوله‌نامه در خصوص شرايط زندگي و كاري دريانوردان بر روي كشتي‌ها را قبل از اين‌كه گواهينامه كار دريايي صادر شود، محقق مي‌سازد، در پيوست 1ـ 5 الف ارائه شده است. 2ـ اعتبار گواهينامه كار دريايي منوط به بازرسي ميان‌دوره اي توسط مقام صلاحيتدار يا يك سازمان رسمي است به طور مقتضي براي انجام اين كار مجاز شده است، تا تداوم موافقت با الزامات ملي در خصوص اجراء اين مقاوله‌نامه را تضمين نمايد. اگر تنها يك بازرسي ميان دوره‌اي انجام شده و اعتبار گواهينامه نيز پنجساله باشد، اين بازرسي بايد بين دومين و سومين تاريخ سالگرد صدور گواهينامه، انجام شود. تاريخ سالگرد به مفهوم روز و ماه هر سالي مي‌باشد كه با تاريخ انقضاء گواهينامه كار دريايي، مطابقت دارد. دامنه و ميزان بازرسي ميان‌دوره‌اي، بايد برابر با بازرسي مربوط به تمديد اعتبار اين گواهينامه باشد. گواهينامه مذكور بايد متعاقب رضايت‌بخش بودن بازرسي ميان دوره اي، مورد تأييد قرار گيرد. 3ـ علي رغم بند (1) اين استاندارد، هنگامي كه بازرسي مربوط به تمديد اعتبار، ظرف مدت سه ماه قبل از تاريخ انقضاء گواهينامه فعلي كار دريايي انجام شده باشد، گواهينامه جديد كار دريايي از تاريخ انجام بازرسي مربوط به تمديد اعتبار، براي يك دوره زماني كه بيشتر از پنج سال از تاريخ انقضاء گواهينامه فعلي نمي‌باشد، اعتبار خواهد داشت. 4ـ هنگامي كه بازرسي مربوط به تمديد اعتبار، بيش از سه ماه قبل از تاريخ انقضاء گواهينامه فعلي كار دريايي انجام شده باشد، گواهينامه جديد كار دريايي براي يك دوره زماني كه بيشتر از پنج سال از زمان انجام بازرسي مربوط به تمديد اعتبار نمي‌باشد، اعتبار خواهد داشت. 5 ـ گواهينامه كار دريايي مي‌تواند در موارد زير، به‌صورت‌موقت صادر شود: الف) براي كشتي‌هاي جديد در زمان واگذاري؛ ب) هنگامي كه كشتي تغيير پرچم مي دهد؛ يا پ) هنگامي كه مالك كشتي مسؤوليت اداره يك كشتي را بر عهده مي‌گيرد كه براي آن مالك كشتي جديد محسوب مي‌شود. 6ـ گواهينامه موقت كار دريايي مي‌تواند براي يك دوره زماني كه بيشتر از شش‌ماه نمي باشد، توسط مقام صلاحيتدار يا يك سازمان رسمي كه به طور مقتضي براي انجام اين كار مجاز شده، صادر شود. 7ـ گواهينامه موقت كار دريايي مي‌تواند فقط در صورت تأييد موارد زير صادر شود: الف) كشتي مورد نظر تا حد متعارف و عملي درخصوص موضوعات فهرست شده در پيوست 1ـ 5 الف، ب. ت. ب. تأييد موارد موضوع جزءهاي (ب)، (پ) و (ت) اين بند بازرسي شده است. ب) مالك كشتي، به مقام صلاحيتدار يا سازمان رسمي اثبات نموده است كه كشتي مورد نظر داراي كاركردهاي مناسبي براي مطابقت با اين مقاوله‌نامه مي‌باشد؛ پ) فرمانده كشتي با الزامات مندرج در اين مقاوله‌نامه و نيز مسؤوليت هاي مربوط به اجراء آن، آشنا مي باشد؛ و ت) اطلاعات مربوط براي تهيه اعلاميه موافقت كار دريايي، دراختيار مقام صلاحيتدار يا سازماني رسمي قرار گرفته است. 8 ـ يك بازرسي كامل طبق بند (1) اين استاندارد، بايد قبل از تاريخ انقضاء گواهينامه موقت انجام شود تا امكان صدور گواهينامه دائم پنجساله فراهم شود. پس از سپري شدن مدت زمان شش ماهه اول موضوع بند (6) اين استاندارد، گواهينامه موقت ديگري صادر نخواهد شد. براي مدت زمان اعتبار گواهينامه موقت، نيازي به صدور اعلاميه موافقت كار دريايي نيست. 9ـ گواهينامه كار دريايي، گواهينامه موقت كار دريايي و اعلاميه موافقت كار دريايي بايد طبق نمونه‌هاي ارائه شده در پيوست 2ـ 5 الف، تنظيم شود. 10ـ اعلاميه موافقت كار دريايي بايد پيوست گواهينامه كار دريايي شود. اين اعلاميه بايد حاوي دو بخش زير باشد: الف) بخش (1) بايد توسط مقام صلاحيتدار تنظيم شده و دربرگيرندة موارد زير باشد: (1) فهرست موضوعاتي را كه بايد طبق بند (1) اين استاندارد مورد بازرسي قرار گيرند، تعيين نمايد؛ (2) الزامات ملي را كه در برگيرنده مفاد مربوط به اين مقاوله‌نامه مي‌باشد، از طريق تصريح ارجاع به مقررات قانوني ملي مربوط و نيز، در محدودة مورد نياز، از طريق اطلاع‌رساني دقيق در مورد مندرجات اصلي الزامات ملي، تعيين نمايد؛ (3) به‌موجب قوانين‌ملي، به الزامات خاص مربوط به نوع كشتي ارجاع دهد؛ (4) هرگونه مفاد كاملاً مشابه را كه به‌موجب بند (3) ماده (6) اين موافقتنامه مورد تصويب قرار گرفته است، ثبت نمايد؛ و (5) به وضوح هرگونه معافيت اعطاء شده از جانب مقام صلاحيتدار را كه در عنوان (3) منظور شده است، خاطر نشان سازد؛ و ب) بخش (2) بايد توسط مالك كشتي تنظيم شود و اقدامات متخذه‌اي را مشخص كند كه تضمين كننده موافقت جاري با الزامات ملي در فاصله بين بازرسي‌ها و اقدامات پيشنهادي است كه وجود بهبود مستمر را تضمين مي‌نمايند. مقام صلاحيتدار يا سازمان رسمي كه به طور مقتضي براي انجام اين كار مجاز شده، بايد بخش (2) را تأييد نموده و اعلاميه موافقت كار دريايي را صادر نمايد. 11ـ نتايج تمامي بازرسي‌ها يا تأييدهاي انجام شده ديگر درخصوص كشتي مورد نظر و نيز كمبودهايي كه درحين انجام اين ارزشيابي يافت شده‌اند، بايد همراه با تاريخي كه كمبود‌ها يافت و اصلاح‌شده‌اند، به ثبت برسد. اين سابقه ثبت شده همراه با ترجمه انگليسي آن، در صورتي كه به زبان انگليسي نباشد، بايد طبق قوانين يا مقررات ملي در اعلاميه موافقت كار دريايي درج يا ضميمه آن شود، يا از طريق روش‌هاي ديگر در دسترس دريانوردان، بازرسين كشور صاحب پرچم، مقامات مجاز در كشورهاي صاحب بندر و نمايندگان دريانوردان و مالكين كشتي قرار گيرد. 12ـ گواهينامه معتبر كار دريايي و اعلاميه موافقت كار دريايي، همراه با ترجمه انگليسي آن در صورتي به زبان انگليسي نباشد، بايد در كشتي موجود بوده و يك نسخه از آن نيز بايد در مكاني قابل رؤيت بر روي كشتي كه براي تمامي دريانوردان در دسترس مي‌باشد، نصب شود. يك نسخه نيز بايد طبق قوانين و مقررات ملي، بنابر درخواست در دسترس دريانوردان، بازرسين كشور صاحب پرچم، مقامات مجاز در كشورهاي صاحب بندر و نمايندگان دريانوردان و مالكين كشتي قرار گيرد. 13ـ الزام وجود ترجمه انگليسي مورد اشاره در بندهاي (11) و (12) اين استاندارد، در مورد كشتي كه در زمينه سفرهاي بين‌المللي دريايي فعاليت نمي‌نمايد، اعمال نمي‌شود. 14ـ در هر يك از موارد زير، بايد اعتبار گواهينامه‌اي كه بر مبناي بند (1) يا (5) اين استاندارد صادر شده است، لغو شود. الف) اگر بازرسي هاي مربوط در دوره‌هاي زماني تعيين‌شده به موجب بند (2) اين استاندارد، تكميل نشده باشد؛ ب) اگر گواهينامه طبق بند (2) اين استاندارد، تأييد نشده باشد؛ پ) هنگامي كه كشتي پرچم خود را تغيير داده است؛ ت) هنگامي كه مالك كشتي انجام مسؤوليت هاي خود را در خصوص فعاليت كشتي، متوقف نمايد؛ و ث) هنگامي كه تغييرات اساسي در ساختار يا تجهيزات مورد اشاره در عنوان (3)، ايجاد شده باشد. 15ـ در موارد موضوع جزء‌هاي (پ)، (ت)، يا (ث) بند (14) اين استاندارد، گواهينامه جديد بايد تنها زماني صادر شود كه مقام صلاحيتدار يا سازمان رسمي صادركننده گواهينامه جديد، به‌طور كامل متقاعد شود كه كشتي مورد نظر با الزامات اين استاندارد، مطابقت دارد. 16ـ در صورت وجود مدركي دال بر اين‌كه كشتي مربوط از استانداردهاي اين مقاوله‌نامه پيروي ننموده و اقدامات اصلاحي مقرر نيز انجام نشده است، بايد گواهينامه كار دريايي توسط مقام صلاحيتدار يا سازمان رسمي كه به طور مقتضي براي انجام اين كار از طرف كشور صاحب پرچم مجاز شده است، پس گرفته شود. 17ـ هنگام تصميم گيري در خصوص لزوم پس گرفتن گواهينامه كار دريايي طبق بند (16) اين استاندارد، مقام صلاحيتدار يا سازمان رسمي بايد اهميت يا كثرت كمبودها و نواقص را مدنظر قرار دهد. دستورالعمل 3 .1 .5 ب ـ گواهينامه كار دريايي و اعلاميه موافقت كار دريايي 1ـ مطلب مربوط به الزامات ملي كه در بخش (1) اعلاميه موافقت كار دريايي مطرح شد، بايد شامل يا همراه با ارجاع هايي به مفاد قوانين مربوط به شرايط زندگي و كاري دريانوردان، در هر يك از موضوعات فهرست شده در پيوست1ـ 5 الف باشد. در جايي كه قوانين ملي، دقيقاً الزامات ارائه‌شده در اين مقاوله‌نامه را دنبال نمايد، ارجاع مي‌تواند تنها الزامي‌باشد كه مورد نياز است. در جايي كه مفاد اين مقاوله‌نامه ازطريق تشابه واقعي ارائه شده در بند (3) ماده (6) اجراء شده است، مفاد مورد نظر بايد تعيين‌شده و توضيح مختصري نيز در مورد آنها ارائه شود. در جايي كه معافيتي از جانب مقام صلاحيتدار طبق مندرجات عنوان (3) اعطاء شده است، ماده يا مفاد خاص مربوط بايد به طور صريح مورد اشاره قرار گيرد. 2ـ اقدامات موضوع بخش (2) اعلاميه موافقت كار دريايي كه توسط مالك كشتي تنظيم شده است، بايد به ويژه مواقعي كه موافقت جاري با الزامات خاص ملي تأييد مي‌شود، افرادي كه مسؤول تأييد هستند، سوابقي كه بايد اخذ شود و نيز روشي‌هايي كه بايد در صورت عدم رعايت طي شود را مورد اشاره قرار دهد. بخش (2) مي‌تواند روش هاي كاري متعددي را دربرگيرد. اين بخش مي‌تواند ارجاع به مستندات جامعتر ديگري دهد كه سـياست ها و رويه هاي مرتبط با جنبه هاي ديگر بخش دريايي، نظير اسناد مقرر بوسيله « مجموعه قوانين مديريت ايمني بين‌المللي (آي.اس.ام)» يا اطلاعات مقرر به به‌وسيله مقرره (5) مقاوله‌نامه سولاس فصل 1ـ11، درباره « سوابق خلاصه و دائم كشتي» را پوشش مي دهد. 3ـ اقدامات مورد نظر براي تضمين موافقت جاري، بايد شامل الزامات كلي بين‌المللي براي مالك كشتي و فرمانده كشتي باشد، تا آنها خود را نسبت به آخرين پيشرفت هاي فناوري و يافته‌هاي علمي در زمينه طراحي محيط كار، ب. ت. ب. خطرات ذاتي مربوط به كار دريانوردان، مطلع نگاه دارند و متناسب با آن، نمايندگان دريانوردان را نيز مطلع نمايند، تا بدين وسيله سطح مطلوب‌تري از حمايت در زمينه شرايط زندگي و كار دريانوردان بر روي كشتي را تضمين نمايند. 4ـ اعلاميه موافقت كار دريايي بايد در درجه اول به بياني فصيح نگاشته شود كه به تمامي افراد مورد نظر، نظير بازرسين كشور صاحب پرچم، مقامات مجاز در كشور صاحب بندر و دريانوردان كمك نموده تا كنترل نمايند كه الزامات مدنظر به نحو مطلوبي محقق شده است. 5 ـ مثال مربوط به نوع اطلاعاتي كه مي‌تواند در اعلاميه موافقت كار دريايي گنجانده شود، در پيوست 1ـ 5 ب ارائه شده است. 6 ـ هنگامي كه كشتي به گونه‌اي كه در جزء (پ) بند (14) استاندارد 3. 1. 5 الف اشاره شده‌است پرچم خود را تغييرمي‌دهد چنانچه هر دوكشور مربوط اين مقاوله‌نامه را تصويب كرده باشند، عضوي كه قبلاً صاحب پرچم بوده بايد دراسرع وقت مدارك مربوط به گواهينامه كار دريايي و اعلاميه موافقت كار دريايي را كه كشتي قبل از تغيير پرچم در اختيار داشته، به مقام صلاحيتدار عضو ديگر تحويل نمايد و در صورت امكان، مدارك مربوط به گزارش هاي بازرسي را نيز بنابر درخواست مقام صلاحيتدار، ظرف مدت سه ماه پس از تغيير پرچم، تحويل نمايد. مقرره 4. 1. 5 ـ بازرسي و اجراء 1ـ هـر عضو بايد از طريق نظام مؤثر و هماهنگ در زمينه بازرسي هاي منظم، نظارت و تدابير كنـترلي ديگر، تأييد نمايد كه كشتي هاي حامل پرچم آن، از الزامات مندرج در اين مقاوله‌نامه، همان گونه كه در قوانين و مقررات ملي محقق شده است، پيروي مي‌نمايند. 2ـ جزئيات الزامات مربوط به نظام بازرسي و اجراء موضوع بند (1) اين مقرره، در بخش «الف» اين مجموعه قوانين مورد اشاره قرار گرفته است. استاندارد 4. 1. 5 الف ـ بازرسي و اجراء 1ـ هر عضو بايد نظام بازرسي شرايط مربوط به دريانوردان بر روي كشتي هاي حامل پرچم خود را داشته باشد كه شامل تأييديه‌اي خواهد بود كه اقدامات مربوط به شرايط زندگي و كاري مندرج در اعلاميه موافقت كار دريايي، در صورت امكان در حال انجام است و الزامات مندرج در اين مقاوله نيز برآورده شده است. 2ـ مقام صلاحيتدار بايد به تعداد كافي، بازرسين واجد شرايطي را به‌كار گمارد كه به موجب بند (1) اين استاندارد، مسؤوليت هاي آن مقام را انجام دهند. درجايي كه سازمان هاي رسمي، مجاز به انجام بازرسي ها شده‌اند، عضو مورد نظر بايد مقرر نمايد كه كاركنان انجام دهندة بازرسي، شرايط لازم را براي انجام اين وظايف دارا هستند و بايد اختيار قانوني لازم را نيز براي انجام وظايف آنها ارائه نمايد. 3ـ مقررات كافي بايد وضع شود تا تضمين نمايد بازرسين، داراي آموزش، صلاحيت، وظائف، قدرت، منزلت اجتماعي و استقلال لازم يا مطلوب مي‌باشند، به‌طوري كه قادر باشند تأييد را انجام دهند و موافقت موضوع بند (1) اين استاندارد را تضمين نمايند. 4ـ بازرسي ها بايد در صورت امكان در فواصل زماني مقرر به‌وسيله استاندارد 3. 1. 5 الف انجام شود. اين فاصله زماني به هيچ وجه نبايد بيشتر از سه سال باشد. 5 ـ اگر عضوي، شكايتي دريافت نمايد كه نتوان آن را آشكارا بي اساس تلقي نمود يا مداركي به‌دست آورد كه كشتي حامل پرچم آن، از الزامات مندرج در اين مقاوله‌نامه پيروي ننموده يا نواقصي جدي در اجراء تدابير مندرج در اعلاميه موافقت كار دريايي وجود دارد، عضو مربوط بايد اقدام لازم در خصوص رسيدگي به اين موضوع را انجام داده و تضمين نمايد كه اقدامات لازم براي اصلاح هرگونه نقص مشاهده شده، به‌عمل آمده است. 6 ـ هر عضو بايد قواعد كافي را تأمين و به نحو مؤثري اجراء نموده تا تضمين نمايد كه بازرسين داراي منزلت اجتماعي و شرايط لازم براي خدمت بوده و تغيير دولت و اعمال نفوذ هاي نامناسب خارجي، تأثيري بر وضعيت آنها ندارد. 7ـ بازرسيني كه دستورالعمل هاي لازم در خصوص انجام وظايف به آنها ابلاغ شده و صلاحيت كافي را نيز كسب كرده اند، بايد اختيارات لازم در موارد زير به آنها اعطاء شود: الف) ورود به كشتي كه حامل پرچم عضو مي‌باشد؛ ب) هرگونه آزمايش، بررسي يا تحقيقي كه براي متقاعدشدن خود مبني‌بر اين‌كه استاندارد‌هاي موردنظركاملاً رعايت شده است، انجام آن را ضروري تشخيص‌مي‌دهند. پ) الزام به رفع هرگونه نقص و منع نمودن كشتي از ترك بندر تا زمان اتخاذ اقدامات لازم در جايي كه دلايلي دارند مبني بر اين‌كه نقايص موجود، باعث به‌وجود آمدن نقضي جدي پيرامون الزامات اين مقاوله‌نامه (از جمله حقوق دريانوردان) شده يا خطر قابل ملاحظه اي را براي امنيت، بهداشت يا ايمني دريانوردان بوجود خواهد آورد. 8 ـ هرگونه اقدامي كه به موجب جزء (پ) بند (7) اين استاندارد اتخاذ شود، مشمول حق فرجام خواهي نزد مقام قضائي يا اداري خواهد بود. 9ـ بازرسين بايد هنگامي كه هيچ گونه نقص آشكار در خصوص شرايط اين مقاوله‌نامه كه امنيت، بهداشت يا ايمني دريانوردان مربوط را به خطر مي اندازد، وجود نداشته و نيز در جايي كه هيچ گونه سابقه قبلي در زمينه نقض هاي مشابه وجود ندارد، داراي قدرت تشخيص باشند تا به جاي اقدام يا توصيه به اقامه دعوي، به ارائه مشورت بسنده نمايند. 10ـ بازرسـين بايد منبع هرگونه اعتراض يا شكايت مبني بر وجود خطر يا نقص در ارتـباط با شرايط كار و زندگي دريانوردان يا نـقض قوانين و مقـررات را محرمانه تلقي نمـوده و هيـچ گـونه اطـلاعي را به مالك كـشتي، نماينـده مـالك كـشتي يا متصدي كشتـي موردنظر كه بازرسي در آن به خاطر ارائه اين شكايت يا اعـتراض به‌عمل آمده است، ندهند. 11ـ بازرسين نبايد وظايفي برعهده شان واگذار شود كه ممكن است به دليل تعداد يا ماهيت آنها، اختلالي در بازرسي مؤثر ايجاد شده يا به هر طريقي به اختيار يا بي‌طرفي آنها در ارتباط با مالكين كشتي، دريانوردان يا طرف هاي ذي‌نفع ديگر، لطمه بزند. بازرسين به ويژه بايد: الف) از داشتن هرگونه منافع مستقيم يا غير مستقيم در فعاليت هايي كه بازرسي آنها را برعهده گرفته اند، منع شوند؛ ب) با در نظر گرفتن تدابير انضباطي يا تنبيهات مناسب، حتي پس از ترك خدمت، نبايد هيچ گونه اسرار تجاري يا روش هاي محرمانه كاري يا اطلاعات شخصي را فاش سازند كه ممكن است در راستاي انجام وظايف خود از آن آگاهي يافته باشند. 12ـ بازرسين بايد گزارش هر بازرسي را به مقامات صلاحيتدار ارائه نمايند. يك نسخه از گزارش به زبان انگليسي يا به زبان مورد استفاده در كشتي، بايد در اختيار فرمانده كشتي قرار گيرد و نسخه ديگر نيز در تابلو اعلانات كشتي براي اطلاع دريانوردان نصب شده و در صورت درخواست، براي نمايندگان آنها ارسال شود. 13ـ مقام صلاحيتدار هر عضو بايد سوابق بازرسي هاي مربوط به شرايط دريانوردان شاغل بر روي كشتي هاي حامل پرچم خود را حفظ و نگهداري نمايد. اين مقام بايد گزارش ساليانه درخصوص فعاليت هاي بازرسي را پس از پايان سال، ظرف مدت زماني مناسب كه بيشتر از شش‌ماه نباشد، منتشر نمايد. 14ـ در صورت انجام تحقيق و رسيدگي به موجب حادثه مهم، گزارش مورد نظر بايد در اسرع وقت، كه نبايد بيشتر از يك ماه پس از پايان تحقيق و رسيدگي مربوط باشد، به مقام صلاحيتدار ارائه شود. 15ـ هنگامي كه بازرسي انجام يا هنگامي كه تدابيري بر مبناي اين استاندارد اتخاذ شده است، تمامي اقدامات متعارف بايد انجام گيرد تا از توقيف يا تأخير غيرمنطقي كشتي اجتناب شود. 16ـ طبق قوانين و مقررات ملي بايد در ازاء هرگونه زيان يا خسارت وارده ناشي از سوء استفاده از اختيارات بازرسين، غرامت پرداخت شود. مسؤوليت اثبات هر يك از موارد، بر عهده شاكي خواهد بود. 17ـ جريمه هاي كافي يا تدابير اصلاحي ديگر بايد در خصوص نقض الزامات اين مقاوله‌نامه (از جمله حقوق دريانوردان) و نيز در ارتباط با ممانعت از انجام وظيفه بازرسين، پيش بيني شود و به نحو مؤثري توسط هر عضو اجراء شود. دستورالعمل 4. 1. 5 ب ـ بازرسي و اجراء 1ـ مقام صلاحيتدار و هر مؤسسه خدماتي يا مقام ديگر كه به‌طور كلي يا جزئي مرتبط با بازرسي شرايط زندگي و كاري دريانوردان مي‌باشد، بايد منابع لازم را براي انجام وظايف خود، در اختيار داشته باشد، به ويژه: الف) هر عضو بايد تدابير لازم را اتخاذ نمايد، به‌طوري كه متخصصين و كارشناسان فني واجد شرايط را بتوان در صورت نياز براي كمك در كار بازرسان، احضار نمود؛ و ب) مكان معمولي استقرار، وسايل و امكانات حمل و نقل كافي براي اجراء مؤثر وظايف بايد در اختيار بازرسين قرار گيرد. 2ـ مقام صلاحيتدار بايد سياست موافقت و اجراء را به منظور تضمين تداوم و از سوي ديگر براي اداره بازرسي و فعاليت هاي اجرائي مرتبط با اين مقاوله‌نامه تدوين نمايد. نسخه‌هايي از اين سياست بايد در اختيار بازرسين و مقامات مجري قانون قرار گرفته و در دسترس عموم و مالك كشتي و دريانوردان نيز قرار گيرد. 3ـ مقام صلاحيتدار بايد رويه هاي ساده اي از جمله موارد زير را ايجاد نمايد تا بتواند بر مبناي آن، اطلاعات محرمانه مربوط به نقض هاي احتمالي الزامات اين مقاوله‌نامه (از جمله حقوق دريانوردان) را به طور مستقيم از طريق دريانوردان يا نمايندگان آنها دريافت نمايد و فوري مجوز رسيدگي به چنين موضوعاتي را براي بازرسين صادر نمايد: الف) فراهم آوردن امكاناتي براي فرماندهان كشتي، دريانوردان يا نمايندگان دريانوردان تا در صورت نياز بتوانند تقاضاي بازرسي نمايند؛ و ب) فراهم آوردن اطلاعات و توصيه هاي فني براي مالكين كشتي، دريانوردان يا سازمان هاي مربوط در مورد مؤثرترين شيوه‌هاي رعايت الزامات اين مقاوله‌نامه و نيز بهبود مستمر درخصوص شرايط دريانوردان بر روي كشتي. 4ـ بازرسين بايد كاملاً آموزش ديده باشند و تعداد آنها براي انجام مؤثر وظايف خويش ب. ت. ب. موارد زير، كافي و مناسب باشد: الف) اهميت وظايفي كه بازرسين بايد انجام دهند، به ويژه در ارتباط با تعداد، نوع و اندازه كشتي هاي مورد بازرسي و نيز تعداد و دشواري هاي مقررات قوانيني كه بايد اجراء شود؛ ب) منابعي كه در اختيار بازرسين قرار مي‌گيرد؛ و پ) شرايط عملي كه تحت آن بازرسي ها بايد به نحو مؤثري انجام شود. 5 ـ با رعايت هرگونه شرايط مربوط به استخدام در خدمات دولتي كه ممكن است در قوانين و مقررات ملي تعيين‌شده باشد، بازرسين بايد صلاحيت هاي لازم و آموزش مناسب را براي انجام وظايف خويش داشته باشند و در صورت امكان داراي تحصيلات دريايي يا تجربه كاري به عنوان دريانورد باشند. آنها بايد داراي دانش كافي درخصوص شرايط زندگي و كاري دريانوردان بوده و به زبان انگليسي نيز مسلط باشند. 6ـ تدابيري بايد اتخاذ شود تا بازرسين در طول دوران اشتغال خود، آموزش هاي مناسب ديگري را نيز سپري نمايند. 7ـ تمامي بازرسين بايد درك كاملي نسبت به شرايط مكان مورد بازرسي، دامنه بازرسي مورد نظر در شرايط متفاوت و نيز شيوه هاي كلي بازرسي، داشته باشند. 8 ـ بازرسيني كه به موجب قوانين ملي صلاحيت هاي مناسب را دارا مي‌باشند، بايد حداقل در موارد زير اختيارات لازم به آنها اعطاء شود: الف) آزادانه و بدون اطلاع قبلي وارد كشتي شوند. با اين وجود، در هنگام شروع بازرسي كشتي، بازرسين بايد حضور خ. ر. ب. اطلاع فرمانده كشتي يا فرد مسؤول و در صورت اقتضاء به دريانوردان يا نمايندگان آنها، برساند؛ ب) پرسش از فرمانده كشتي، دريانوردان يا هر فردي ديگر، از جمله مالك كشتي يا نماينده مالك كشتي، درخصوص هر موضوعي كه مربوط به اجراء الزامات به موجب قوانين و مقررات مي‌باشد، در حضور هر شاهدي كه فرد مورد نظر ممكن است درخواست حضور او را مطرح كرده باشد؛ پ) درخواست ارائه هرگونه دفاتر، اسناد مالكيت، دفاتر ثبت، گواهينامه ها يا اسناد يا اطلاعات ديگري كه به طور مستقيم مربوط به موضوعات مورد بازرسي مي‌شود، به منظور تأييد مطابقت‌ آنها با قوانين و مقررات‌ ملي براي اجراء اين ‌مقاوله‌نامه؛ ت) الزام به نصب اعلان هاي مورد نياز به موجب قوانين و مقررات ملي براي اجراء اين مقاوله‌نامه؛ ث) گرفتن يا برداشتن نمونه هايي از محصولات، بار، آب آشاميدني، موادغذايي، مواد و اجسام مورد استفاده براي تجزيه و تحليل و بررسي آن؛ ج) متعاقب بازرسي، فوري مالك، متصدي يا فرمانده كشتي را از نقايصي كه ممكن‌است ايمني وبهداشت افراد حاضر بر روي‌كشتي را به مخاطره اندازد، آگاه نمايند. چ) هشدار به مقام صلاحيتدار، و در صورت امكان، به سازمان رسمي در خصوص هرگونه نقص يا استفاده غير مجاز، به ويژه در مواردي كه توسط قوانين يا مقررات موجود مورد حكم قرار نگرفته است و ارائه پيشنهاد به آنها براي بهبود قوانين يا مقررات؛ و ح) اطلاع به مقام صلاحيتدار در خصوص هرگونه بيماري ها يا آسيب هاي حرفه اي كه دريانوردان را در اين گونه موارد تحت تأثير قرار مي دهد، به نحوي كه ممكن است توسط قوانين و مقررات تعيين‌شده باشد. 9ـ هنگامي كه نمونه موضوع جزء (ث) بند (8) اين دستورالعمل، گرفته يا برداشته مي‌شود، مالك كشتي يا نماينده مالك كشتي و در صورت اقتضاء، دريانورد بايد نسبت به اين موضوع مطلع شده، يا در زمان گرفتن يا برداشتن نمونه حضور داشته باشد. كميّت و مقدار نمونه بايد دقيقاً توسط بازرس به ثبت برسد. 10ـ گزارش ساليانه منتشرشده توسط مقام صلاحيتدار هر عضو در خصوص كشتي‌هاي حامل پرچم آن، بايد حاوي موارد زير باشد: الف) فهرستي از قوانين و مقررات مورد اجراء در ارتباط با شرايط زندگي و كاري دريانوردان و هرگونه اصلاحيه هايي كه در طول سال نافذ شده است؛ ب) جزئيات مربوط به ساختار نظام بازرسي؛ پ) آمار كشتي ها يا ساختمان هاي ديگري كه مشمول بازرسي شده و كشتي ها و ساختمان هاي ديگري كه عملاً بازرسي شده است؛ ت) آمار كليه دريانورداني كه مشمول قوانين و مقررات ملي آن مي‌شوند؛ ث) آمار و اطلاعات مربوط به نقض قوانين، جرائم وضع شده و موارد مربوط به توقيف كشتي ها؛ و ج) آمار مربوط به گزارش هاي ارائه شده درخصوص بيماري ها و آسيب هاي حرفه اي كه دريانوردان را تحت تأثير قرار مي‌دهد. مقرره 5. 1. 5 آيين دادرسي شكايت بر روي كشتي 1ـ هر عضو بايد كشتي هاي حامل پرچم خود را ملزم نمايد كه براي رسيدگي سريع، مؤثر و عادلانه شكايات دريانوردان در خصوص ادعاي نقض الزامات اين مقاوله‌نامه (از جمله حقوق دريانوردان)، داراي آئين دادرسي بر روي كشتي باشند. 2ـ هر عضو بايد از آزار دريانوردان به دليل ثبت شكايت، ممانعت به عمل آورد و براي آن مجازات در نظر گيرد. 3ـ مفاد اين مقرره و نيز بخش هاي مرتبط اين مجموعه قوانين، به حقوق دريانورد براي مطالبه غرامت از طريق هر شيوه قانوني كه دريانورد آن را مناسب مي‌داند، هيچ‌گونه لطمه‌اي نمي‌زند. استاندارد 5. 1. 5 الف ـ آيين هاي دادرسي شكايت بر روي كشتي 1ـ بدون هيچ گونه لطمه‌اي به حوزه وسيعتري كه احتمالاً در قوانين يا مقررات ملي يا توافـق هاي جمعي لـحاظ شده است، آيـين دادرسي بر روي كشـتي مي‌تواند از طريق دريانوردان به‌وسيله طرح شكايات مرتبط با هر موضوعي كه ادعا شده كه موجب نقـض الزامات ايـن مقـاوله‌نامه شـده اسـت (از جـمله حقـوق دريانـوردان) مـورد استفاده قرارگيرد. 2ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه در قوانين يا مقررات آن، آيين‌هاي دادرسي مناسب شكايت بر روي كشتي براي رعايت الزامات مندرج در مقرره 5. 1. 5 وجود دارد. اين آيين‌هاي دادرسي بايد در صدد حل و فصل شكايات در پايين‌ترين سطح ممكن باشد. با اين وجود، درتمامي موارد دريانوردان بايد حق شكايت مستقيم به فرمانده كشتي و در جايي كه ضروري بدانند، به مقامات مسؤول خارج از كشتي را نيز داشته باشند. 3ـ آيين‌هاي دادرسي شكايت بر روي كشتي بايد شامل حق دريانورد مبني بر همراهي‌شدن يا داشتن وكيل در طول آيين دادرسي شكايت ها، و نيز محافظت در قبال آزار و اذيت آنها به خاطر ثبت شكايت ها باشد. اصطلاح « آزار و اذيت» شامل هرگونه عمل نامطلوبي مي‌شود كه توسط هر فردي در قبال دريانوردي صورت گيرد كه شكايتي را مطرح نموده كه آشكارا ايذائي يا مغرضانه نيست. 4ـ تمامي دريانوردان بايد علاوه بر يك نسخه از قرارداد كار خود، يك نسخه از آيين‌هاي دادرسي شكايت بر روي كشتي قابل اجراء را در اختيار داشته باشند. اين نسخه بايد حاوي اطلاعات لازم براي تماس با مقام صلاحيتدار دركشور صاحب پرچم، و در صورت تفاوت، كشور محل اقامت دريانوردان بوده و نام فرد يا افراد شاغل بر روي كشتي را كه مي‌توانند به صورت محرمانه به دريانوردان در خصوص شكايت خود مشاوره بي طرفانه‌اي ارائه دهند، دربرداشته باشد و در غير اين صورت، آنها را در خصوص پيگيري آيين‌هاي دادرسي شكايت قابل دسترس آنها بر روي كشتي ياري نمايد. دستورالعمل 5. 1 .5 ب ـ آيين‌هاي دادرسي شكايت بر روي كشتي 1ـ با رعايت هرگونه مفاد مرتبط با يك توافق جمعي قابل اجراء، مقام صلاحيتدار بايد پس از مشاوره و تبادل نظر نزديك با سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي، الگويي را براي آيين دادرسي منصفانه، سريع و مستند شكايت بر روي كشتي در تمامي كشتي هاي حامل پرچم يك عضو تدوين نمايد. در تدوين چنين آيين هاي دادرسي، موضوعات زير بايد مدنظر قرار گيرد: الف) بسياري از شكايات ممكن است تنها مربوط به افرادي باشد كه شكايت هايي عليه آنها يا حتي فرمانده كشتي مطرح شده است. درتمامي اين موارد، دريانوردان بايد قادر باشند كه به طور مستقيم به فرمانده كشتي شكايت كرده و اين شكايت را در خارج از كشتي نيز مطرح نمايند؛ ب) به منظور كمك به اجتناب از مشكلات مربوط به آزار و اذيت دريانورداني كه پيرامون موضوعات مربوط به اين مقاوله‌نامه، شكايت خود را مطرح كرده‌اند، آيين‌هاي دادرسي بايد از نامزدي فردي بر روي كشتي حمايت كند كه مي‌تواند مشاوره لازم را به دريانوردان در خصوص آيين‌هاي دادرسي موجود ارائه نموده و در صورت درخواست دريانورد شاكي، در هر يك از جلسات دادگاه يا استماع دادرسي مربوط به موضوع شكايت، حضور داشته باشد. 2ـ آيين‌هاي‌ دادرسي مورد بحث در خلال فرآيند مشاوره موضوع بند (1) اين دستورالعمل، بايد حداقل شامل موارد زير باشد: الف) شكايات بايد به رئيس بخش يا مقام مافوق دريانوردي كه اقامه دعوي كرده است، ارسال شود‌؛ ب) رئيس بخش يا مقام مافوق بايد تلاش نمايد در محدوده زمان تعيين‌شده كه مناسب با اهميت موضوع مطروحه مي‌باشد، مسأله را حل و فصل نمايد؛ پ) اگر رئيس بخش يا مقام مافوق نتواند شكايت را با رضايت دريانورد حل و فصل نمايد، آنگاه دريانورد مي‌تواند موضوع را به فرمانده كشتي ارجاع دهد تا وي شخصاً به اين موضوع رسيدگي نمايد؛ ت) دريانوردان بايد اين حق را داشته باشند كه در تمامي اوقات، دريانوردي را به عنوان همراه يا نماينده خود بر روي كشتي مربوط انتخاب نمايند؛ ث) تمامي شكايات و تصميمات مربوط به آنها بايد ثبت شده و يك نسخه از آن در اختيار دريانورد مربوط قرارگيرد؛ ج) در صورتي كه شكايت در كشتي حل و فصل نشود، موضوع مورد نظر بايد در ساحل به مالك كشتي ارجاع شود تا وي در فرصت زماني مناسب اعطاء شده و به نحوي مقتضي، مشكل را با مشورت دريانوردان مربوط يا هر فرد ديگري كه احتمالاً به عنوان نماينده آنها منصوب شده است‌، حل و فصل نمايد؛ و چ) در تمامي موارد دريانوردان بايد اين حق را داشته باشند كه شكايات خ. ر. ب. طور مستقيم با فرمانده كشتي، مالك كشتي و مقامات صلاحيتدار مطرح نمايند. مقرره 6. 1. 5 ـ سوانح دريايي 1ـ هر عضو بايد در خصوص هرگونه سانحه مهم دريايي مربوط به كشتي‌هاي حامل پرچم آن كه منجر به آسيب‌ديدگي يا فوت مي‌شود، تحقيق و رسيدگي لازم را انجام دهد. گزارش نهايي مربوط به اين تحقيق، بايد در اختيارعموم قرار گيرد. 2ـ اعضاء بايد با همكاري يكديگر زمينه را براي رسيدگي به سوانح مهم دريايي موضوع بند (1) اين مقرره فراهم نمايند. استاندارد 6. 1. 5 الف ـ سوانح دريايي (مفادي ندارد) دستور العمل 6. 1. 5 ب ـ سوانح دريايي (مفادي ندارد) مقرره 2. 5 ـ مسؤوليت هاي كشور صاحب بندر هدف: توانمند ساختن هر عضو در خصوص انجام مسؤوليت هاي خود به موجب اين مقاوله‌نامه در خصوص همكاري بين‌المللي در زمينه تحقق و اجراء استانداردهاي اين مقاوله‌نامه در كشتي هاي خارجي. مقرره 1. 2. 5 ـ بازرسي ها در بندر 1ـ هر كشور خارجي كه در شرايط طبيعي كاري خود يا به دلايل عملياتي،در يك بندر متعلق به يك عضو توقف نموده است، ممكن است طبق بند (4) ماده (7) به منظور بررسي مطابقت با الزامات اين مقاوله‌نامه (از جمله حقوق دريانوردان) درخصوص شرايط زندگي و كاري دريانوردان بر روي كشتي، مورد بازرسي قرار گيرد. 2ـ هر عضو بايد گواهينامه كار دريايي و اعلاميه موافقت كار دريايي مقرر به موجب مقرره 3. 1. 5 را به عنوان مدرك محمول بر صحت مطابقت با الزامات اين مقاوله‌نامه (از جمله حقوق دريانوردان) بپذيرد. بنابراين، بازرسي‌هاي مذكور در بنادر آن، به جز در شرايط مشخص شده در اين مجموعه قوانين بايد محدود به بررسي گواهينامه و اعلاميه باشد. 3ـ بازرسي‌ها در بندر بايد توسط مقامات مجاز، طبق مفاد اين مجموعه قوانين و نيز ديگر ترتيبات بين‌المللي حاكم در خصوص بازرسي‌هاي كنترلي كشور صاحب بندر در عضو موردنظر، انجام شود. هر يك از اين بازرسي‌ها بايد محدود به تأييد اين باشد كه موضوع بازرسي شده، طبق الزامات مربوط مندرج در مواد و مقررات اين مقاوله‌نامه و نيز تنها بخش « الف» اين مجموعه قوانين مي‌باشد. 4ـ بازرسي‌هايي كه ممكن است طبق اين مقررات انجام شود، بايد براساس نظام نظارت و بازرسي مؤثر كشور صاحب بندر باشد تا تضمين نمايد شرايط زندگي و كاري دريانوردان شاغل بر روي كشتي‌هايي كه وارد بندر عضو مربوط شده اند، طبق الزامات اين مقاوله‌نامه (از جمله حقوق دريانوردان) مي‌باشد. 5 ـ اطلاعات مربوط به نظام موضوع بند (4) اين مقرره، از جمله روش مورد استفاده براي ارزيابي ميزان اثربخشي آن، بايد به موجب ماده (22) اساسنامه سازمان بين‌المللي كار در گزارش هاي عضو مورد نظر درج شود. استاندارد 1. 2. 5 الف ـ بازرسي‌ها در بندر 1ـ چنانچه مقام مجازي كه براي انجام بازرسي وارد كشتي شده و در موقعيتي مناسب تقاضاي رؤيت گواهينامه كار دريايي و اعلاميه موافقت كار دريايي را نموده است، پي ببرد كه: الف) اسناد درخواست شده، نگهداري يا صادر نشده يا به‌صورت جعلي نگهداري شده است، يا اين‌كه اسناد صادر شده حاوي اطلاعات مقرر به‌وسيله مقاوله‌نامه نبوده يا از جهات ديگر بي اعتبار مي‌باشد؛ يا ب) دلايل آشكاري براي اعتقاد به اين كه شرايط زندگي و كاري دريانوردان بر روي كشتي، طبق الزامات اين مقاوله‌نامه نمي‌باشد؛ وجود دارد؛ يا پ) دلايل معقولي براي اعتقاد به اين كه كشتي به منظور اجتناب از مطابقت با اين مقاوله‌نامه، پرچم خود را تغيير داده است، وجود دارد؛ يا ت) شكايتي وجود دارد مبني بر اين‌كه شرايط زندگي و كاري بر روي كشتي، طبق الزمات اين مقاوله‌نامه نمي‌باشد؛ ممكن است بازرسي مفصل‌تري انجام شود تا شرايط زندگي و كاري بر روي كشتي موردنظر، مشخص شود. اين بازرسي بايد در هر حالتي انجام گيرد كه احساس يا ادعا مي‌شود شرايط زندگي به نحوه مطلوبي نبوده و مي‌تواند آشكارا منجر به بروز خطري براي ايمني، بهداشت يا امنيت دريانوردان شود، يا در جايي كه مقام مجاز دلايلي براي اعتقاد به اين كه هرگونه نقصي، منجر به نقض جدي الزامات اين مقاوله‌نامه (از جمله دريانوردان) مي‌شود، در اختيار دارد. 2ـ چنانچه در شرايط مندرج در جزء‌هاي (الف)، (ب) يا (پ) بند (1) اين استاندارد، بازرسي مفصل‌تري توسط مقامات مجاز، در يك كشتي خارجي واقع در بندر يك عضو انجام شده است، اين بازرسي بايد اساساً موضوعات فهرست شده در پيوست 3ـ 5 الف را پوشش دهد. 3ـ در صورت وجود يك شكايت به موجب جزء (ت) بند (1) اين استاندارد، بازرسي بايد به‌طور كلي به موضوعات مطروحه در شكايت محدود شود، هر چند يك شكايت يا تحقيق و رسيدگي مربوط به آن، ممكن است موضوعات مشخصي را براي يك بازرسي مفصل‌تر طبق جزء (ب) بند (1) اين استاندارد، در نظر گيرد. 4ـ چنانچه متعاقب بازرسي مفصل‌تر، پي برده شود كه شرايط زندگي برروي كشتي، طبق الزامات اين مقاوله‌نامه نمي‌باشد، مقام مجاز بايد فوري نواقص مورد نظر را همراه با زمان تعيين‌شده براي اصلاح آنها، به اطلاع فرمانده كشتي برساند. در صورتي كه اين نواقص توسط مقام مجاز، مهم قلمداد شود يا اگر مربوط به شكايتي باشد كه طبق بند (3) اين استاندارد مطرح شده است، مقام مجاز بايد توجه دريانوردان و سازمانهاي مالكين كشتي مربوط در عضوي كه بازرسي در آن انجام شده است را به اين نواقص معطوف دارد و مي‌تواند يكي از اقدامات زير را انجام دهد: الف) اطلاع به نماينده كشور صاحب پرچم؛ ب) تأمين اطلاعات مرتبط براي مقامات صلاحيتدار در بندر بعدي محل توقف كشتي؛ 5 ـ عضوي كه بازرسي در آن انجام شده است، بايد اين حق را داشته باشد كه يك نسخه از گزارش مقام مسؤول را، كه بايد همراه با هرگونه پاسخ دريافتي از جانب مقامات صلاحيتدار كشور صاحب پرچم در ظرف مدت زمان تعيين‌شده باشد، به مدير كل دفتر بين‌المللي كار ارائه دهد، با اين نيت كه اين كار مي‌تواند به عنوان اقدامي مناسب و مصلحت‌آميز تلقي شده تا تضمين نمايد سوابقي از اين اطلاعات حفظ‌شده و مي‌تواند مورد توجه گروه هايي قرار گيرد كه احتمالاً علاقمند به بهره‌مندشدن از آيين‌هاي دادرسي ابتكاري مربوط مي‌باشند. 6 ـ چنانچه متعاقب انجام يك بازرسي مفصل‌تر توسط مقام مجاز، مشخص شود كه كشتي مورد نظر منطبق با الزامات اين مقاوله‌نامه نمي‌باشد و : الف) شرايط موجود بر روي كشتي به وضوح براي ايمني، بهداشت يا امنيت دريانوردان مخاطره آميز است؛ و ب) عدم انطباق باعث بوجود آمدن نقض مكرر يا جدي الزامات اين مقاوله‌نامه (ازجمله حقوق دريانوردان) مي‌شود؛ مقام مسؤول بايد اقداماتي را اتخاذ نمايد تا تضمين كند كشتي مورد نظر به دريا نخواهد رفت مگر، تا زماني كه هرگونه عدم انطباق موضوع جزء‌هاي (الف) و (ب) اين بند را اصلاح نموده باشد يا تا زماني كه مقام مسؤول برنامه عملي مربوط به اصلاح اين عدم انطباق ها را مورد پذيرش قرار داده و متقاعد شود كه اين برنامه عملي، فوري اجراء خواهد شد. اگر از حركت كشتي براي سفر دريايي جلوگيري شود، مقام مسؤول بايد فوري كشور صاحب پرچم را مطلع نمايد و متعاقب آن نماينده اي را از كشور صاحب پرچم دعوت نمايد تا حضور يافته و در صورت امكان، از كشور صاحب پرچم نيز بخواهد كه ظرف موعد مقرر پاسخ خود را ارائه نمايد. مقام مسؤول همچنين بايد فوري سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط را در كشور صاحب بندري كه بازرسي در آن انجام گرفته است، مطلع نمايد. 7ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه مقامات مسؤول آن، راهنمايي از نوع مندرج در بخش « ب» اين مجموعه قوانين، درخصوص انواع شرايط توجيه‌كننده توقيف كشتي به موجب بند (6) اين استاندارد را دريافت نموده اند. 8 ـ هر عضو در هنگام انجام مسؤوليت هاي خود به موجب اين استاندارد، بايد تمامي تلاش‌هاي ممكن را صرف نمايد تا از توقيف يا تأخير بيش از اندازه كشتي اجتناب شود درصورتي كه محرز شود كشتي بيش از اندازه، توقيف يا دچار تأخير شده است، هرگونه زيان يا خسارت به‌وجود آمده بايد جبران شود. مسؤوليت ‌اثبات در هر مورد برعهده شاكي مي‌باشد. دستورالعمل 1. 2. 5 ب ـ بازرسي در بندر 1ـ مقام صلاحيتدار بايد سياست بازرسي را براي مقامات مسؤول، انجام بازرسي‌ها به موجب مقرره 1. 2. 5، تدوين نمايد. هدف اين سياست بايد تضمين تداوم بازرسي و از جهات ديگر، هدايت بازرسي و اجراء فعاليت هاي مرتبط با الزامات اين مقاوله‌نامه (از جمله حقوق دريانوردان) باشد. نسخه‌هايي از اين سياست بايد در اختيار مقامات صلاحيتدار قرارگرفته و در دسترس عموم و مالكين كشتي و دريانوردان نيز باشد. 2ـ در هنگام تدوين سياست مرتبط با شرايطي كه توقيف كشتي را به موجب بند (6) استاندارد 1. 2. 5 الف ايجاب مي‌نمايد، مقام صلاحيتدار بايد با درنظرگرفتن نقض‌هاي موضوع جزء (ب) بند (6) استاندارد 1. 2. 5 الف، توجه نمايد كه اهميت اين موضوع ممكن است به‌دليل ويژگي نقص و كاستي مربوط باشد. اين موضوع مي‌تواند به ويژه مربوط به نقض حقوق و اصول بنيادين اشتغال دريانوردان و حقوق اجتماعي آنها، به موجب مواد (3) و (4) اين مقاوله‌نامه باشد. به عنوان مثال، استخدام فردي كه سن وي زير حداقل سن كار مي‌باشد، بايد به عنوان نقضي جدي در نظر گرفته شود، حتي اگر تنها يك نفر با چنين مشخصاتي، برروي كشتي وجود داشته باشد. در موارد ديگر، تعداد نواقص گوناگون ديگري كه در خلال بازرسي خاص به آن پي برده مي‌شود، بايد مدنظر قرار گيرد: به عنوان مثال، موارد متعدد نقص در خصوص محل اقامت يا غذا و تهيه غذا كه ايمني و بهداشت را تهديد نمي‌نمايد، ممكن است قبل از اين‌كه نقضي جدي تلقي شود، مدنظر قرار گيرد. 3ـ اعضاء بايد در بيشترين حدممكن درخصوص تصويب دستورالعمل‌هاي توافق شده بين‌المللي در زمينه سياست‌هاي بازرسي، به‌ويژه سياست هايي كه مرتبط با شرايط ايجاب‌كننده توقيف يك كشتي مي‌باشند، با يكديگر همكاري نمايند. مقرره 2. 2. 5 ـ آيين هاي دادرسي شكايت دريانوردان در ساحل هر عضو بايد تضمين نمايد كه دريانوردان شاغل بر روي كشتي توقف كرده در بندر واقع در قلمرو عضوي كه ادعاي نقض الزامات اين مقاوله‌نامه (از جمله حقوق دريانوردان) را مي‌كنند اين حق را دارند كه چنين شكايتي را به منظور تسهيل شيوه‌اي عملي و فوري براي جبران خسارت، گزارش نمايند. استاندارد 2. 2. 5 الف ـ آيين‌هاي دادرسي شكايت دريانوردان در ساحل 1ـ شكايت مطروحه از جانب دريانورد مدعي نقض الزامات اين مقاوله‌نامه (از جمله حقوق دريانوردان) مي‌تواند به مقام مسؤول مستقر در ساحلي كه كشتي دريانورد مربوط در آن توقف نموده، گزارش شود. در چنين مواردي، مقام مسؤول بايد تحقيق و رسيدگي مقدماتي را انجام دهد. 2ـ در صورت اقتضاء و ب. ت. ب. ماهيت شكايت مطروحه، تحقيق و رسيدگي مقدماتي بايد شامل توجه به اين موضوع باشد كه آيين‌هاي دادرسي شكايت بر روي كشتي به موجب مقرره 5. 1. 5، مورد بررسي قرار گرفته است. مقام مسؤول همچنين مي‌تواند بازرسي مفصل‌تري را طبق استاندارد 1. 2. 5 الف انجام دهد. 3ـ مقام مسؤول بايد در صورت اقتضاء نسبت به حل و فصل شكايت در داخل كشتي اقدام نمايد. 4ـ در حالتي كه رسيدگي يا بازرسي انجام شده برمبناي اين استاندارد، بيانگر عدم انطباقي باشد كه درحيطه شمول بند (6) استاندارد 1. 2. 5 الف مي‌باشد، مفاد بند مذكور بايد اجراء شود. 5 ـ چنانچه مفاد بند (4) اين استاندارد قابل اجراء نبوده و شكايت مطروحه نيز در داخل كشتي حل و فصل نشده باشد، مقام مسؤول بايد فوري كشور صاحب پرچم رامطلع نموده و ظرف مدت زماني معين، خواستار ارائه مشاوره و برنامه عملي اصلاحي شود. 6 ـ چنانچه شكايت مطروحه متعاقب اقدام انجام شده طبق بند (5) اين استاندارد، حل و فصل نشود، كشور صاحب بندر بايد يك نسخه از گزارش مقام مسؤول را براي مديركل ارسال نمايد. اين گزارش بايد همراه با هرگونه پاسخ دريافتي از جانب مقام صلاحيتدار كشور صاحب پرچم ظرف مدت زمان تعيين‌شده، باشد. سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط در كشور صاحب بندر نيز بايد به همين نحو، مطلع شوند. علاوه بر اين، آمار و اطلاعات مربوط به شكاياتي كه حل و فصل شده است، بايد به طور منظم توسط كشور صاحب بندر براي مدير كل ارسال شود. ارائه آمار و اطلاعات مذكور به اين منظور لحاظ شده است كه اين كار مي‌تواند به عنوان اقدامي مناسب و مصلحت‌آميز تلقي‌شده تا تضمين نمايد سوابقي از اين اطلاعات حفظ‌شده و مي‌تواند مورد توجه گروه هايي، از جمله سازمان هاي دريانوردان و مالكين كشتي، قرار گيرد كه احتمالاً علاقمند به بهره‌مند شدن از آيين‌هاي دادرسي ابتكاري مربوط مي‌باشند. 7ـ اقدامات مناسب بايد به منظور حفظ محرمانه شكايت مطروحه از جانب دريانوردان، اتخاذ شود. دستورالعمل 2. 2. 5 ب ـ آيين‌هاي دادرسي شكايت دريانوردان در ساحل 1ـ چنانچه شكايت موضوع استاندارد 2. 2. 5 الف، توسط مقام مسؤول در دست پيگيري باشد، مقام مذكور بايد ابتدا بررسي نمايد كه آيا شكايت مطروحه جنبه عمومي داشته و مربوط به كليه دريانوردان شاغل بر روي كشتي است، يا فقط گروهي از آنها را در بر مي‌گيرد، يا اين‌كه تنها مربوط به شكايت فردي دريانورد مربوط مي‌باشد. 2ـ اگر شكايت مطروحه جنبه عمومي داشته باشد، بايد طبق استاندارد 1. 2. 5 الف، بازرسي مفصل‌تري مدنظر قرار گيرد. 3ـ اگر شكايت مطروحه جنبه فردي داشته باشد، بايد نتايج حاصله از آيين هاي دادرسي شكايت بر روي كشتي براي حل و فصل شكايت مورد نظر مورد رسيدگي قرار گيرد. اگر اين آيين‌هاي دادرسي مورد بررسي قرار نگرفته باشد، مقام مسؤول بايد پيشنهاد نمايد كه فرد شاكي از اين آيين‌هاي دادرسي موجود، استفاده نمايد. قبل از هرگونه بررسي پيرامون آيين‌هاي دادرسي شكايت بر روي كشتي، بايد دلايل معتبري براي بررسي شكايت وجود داشته باشد. اين دلايل مي‌تواند شامل ناكافي بودن يا تأخير بيش از حد در آيين‌هاي دادرسي داخلي يا ترس شاكي از اقدامات تلافي جويانه در قبال ارائه شكايت، باشد. 4ـ در هرگونه بررسي شكايت، مقام مسؤول بايد به فرمانده كشتي، مالك كشتي و هر فرد ديگر دخيل در شكايت، فرصت مناسب را اعطاء كند تا نقطه نظرات خود را بيان نمايند. 5 ـ در صورتي كه كشور صاحب پرچم در پاسخ به اطلاعيه صادره از دولت صاحب بندر طبق بند 5 استاندارد 2. 2. 5 الف، اظهار نمايد كه موضوع را بررسي خواهد نمود و آيين‌هاي دادرسي مناسب مؤثري را براي اين منظور در اختيار دارد و برنامه عملي قابل قبولي را ارائه داده است، مقام مسؤول مي‌تواند از هرگونه اقدام بيشتر در خصوص شكايت مورد نظر، خودداري نمايد. مقرره 3. 5 ـ مسؤوليت هاي مربوط به عرضه كار هدف: تضمين اين‌كه هر عضو مسؤوليت هاي خ. ر. ب. موجب اين مقاوله‌نامه در زمينه استخدام و كاريابي دريانوردان و نيز حمايت اجتماعي از دريانوردان خود، به انجام مي‌رساند. 1ـ بدون لطمه زدن به اصل مسؤوليت‌پذيري هر عضو در قبال شرايط زندگي و كاري دريانوردان شاغل بر روي كشتي‌هاي حامل پرچم آن، هر عضو مسؤوليت تضمين اجراء الزامات اين مقاوله‌نامه در ارتباط با استخدام و كاريابي دريانوردان و نيز حمايت تأمين اجتماعي از دريانورداني را كه تبعه، مقيم يا به‌‌گونه‌اي ساكن آن مي‌باشند، تا حدي كه چنين مسؤوليتي در اين مقاوله‌نامه پيش‌بيني شده است، نيز بر عهده دارد. 2ـ الزامات تفصيلي براي اجراء بند (1) اين مقرره، در اين مجموعه قوانين ارائه شده است. 3ـ هر عضو بايد به موجب اين مقاوله‌نامه، نظام بازرسي و نظارت مؤثري را در خصوص اجراء مسؤوليت هاي مربوط به عرضه كار ايجاد نمايد. 4ـ طبق ماده (22) اساسنامه سازمان بين‌المللي كار، بايد اطلاعات مربوط به نظام موضوع بند (3) اين مقرره، از جمله شيوه ارزيابي اثربخشي آن، در گزارش هاي هر عضو گنجانده شود. استاندارد 3. 5 الف ـ مسؤوليت هاي مربوط به عرضه كار هر عضو بايد از طريق نظام بازرسي و نظارت و رسيدگي‌هاي حقوقي در ارتباط با موارد نقض مجوز و ديگر الزامات عملي پيش‌بيني شده در استاندارد 4. الف، الزامات اين مقاوله‌نامه را كه در خصوص شيوه كار و فعاليت دفاتر خدمات اشتغال و كاريابي مستقر در قلمرو آن قابل اجراء مي‌باشد، اعمال نمايد. دستورالعمل 3. 5 ب ـ مسؤوليت هاي مربوط به عرضه كار دفاتر خدمات استخدام و كاريابي خصوصي كه در قلمرو يك عضو تأسيس شده‌اند وخدمات دريانورد را براي مالك كشتي تأمين مي‌نمايند، در هر جايي كه باشند، ملزم هستند كه تعهداتي را در مورد تضمين انجام مناسب شرايط مندرج در قرارداد كار منعقده بين مالك كشتي و دريانوردان از سوي مالكان كشتي را بر عهده گيرند. پيوست 1ـ 5 الف شرايط زندگي و كاري دريانوردان كه بايد توسط كشور صاحب پرچم پيش از صدور گواهينامه براي كشتي، طبق بند (1) استاندارد 3. 1. 5 الف، بازرسي و تأييد شود: ـ حداقل سن ـ گواهينامه پزشكي ـ صلاحيت‌هاي لازم براي دريانوردان ـ قراردادهاي كار دريانوردان ـ استفاده از هرگونه دفاتر خدمات استخدام و كاريابي خصوصي قانونمند، مورد تأييد يا مجاز ـ ساعات كار يا استراحت ـ سطوح نيروي كار كشتي ـ محل اقامت ـ امكانات تفريحي بر روي كشتي ـ غذا و تهيه غذا ـ ايمني و بهداشت و پيشگيري از حوادث ـ مراقبت درماني بر روي كشتي ـ آيين‌هاي دادرسي شكايت بر روي كشتي ـ پرداخت دستمزدها قانون فوق مشتمل‌بر ماده واحده منضم به متن موافقتنامه، شامل مقدمه و شانزده ماده و پنج عنوان درجلسه علني روز سه‌شنبه مورخ بيست‌ونهم ارديبهشت‌ماه يكهزار و سيصد و هشتاد و نه مجلس شوراي اسلامي تصويب و در تاريخ 26 /3/ 1389 به تأييد شوراي نگهبان رسيد. رئيس مجلس شوراي اسلامي ـ علي لاريجاني مصوب 1389/02/29 مجلس شورای اسلامی ماده واحده - به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده می‌شود به مقاوله‌نامه کار دریایی مصوب 17 فوریه 2006 میلادی (برابر با 18 بهمن 1384 هجری شمسی) سازمان بین‌المللی کار(به شرح پیوست) ملحق شود و اسناد آن را مبادله نماید. فراهمایی (کنفرانس) عمومی سازمان بین‌المللی کار که به وسیله هیات مدیره دفتر بین‌المللی کار در تاریخ هفتم فوریه 2006 میلادی (1384/11/19 هجری‌شمسی) نود و چهارمین نشست خود را در ژنو برگزار نمود، با تمایل به تدوین سند واحد و منسجمی که تا حد ممکن در برگیرنده جدیدترین استانداردهای مربوط به مقاوله‌نامه ها و توصیه‌نامه‌های بین‌المللی کار دریایی موجود و نیز اصول بنیادین که در سایر مقاوله‌نامه‌های بین‌المللی کار وجود دارد به ویژه موارد زیر باشد: - مقاوله‌نامه آزادی انجمن‌ها و حمایت از حق تشکل مصوب 1948 میلادی با عنایت به بیانیه سازمان بین‌المللی کار در خصوص حقوق و اصول بنیادین کار مصوب 1998 میلادی (1377 ه-. ش)، و همچنین ب. ت. ب. استانداردهای بین‌المللی مربوط به ایمنی کشتی، امنیت افراد و مدیریت کیفیت کشتی در مقاوله‌نامه بین‌المللی ایمنی جان اشخاص در دریا مصوب 1974 میلادی (1353 ه-. ش) (نسخه اصلاح‌شده)، مقاوله‌نامه مقررات بین‌المللی برای جلوگیری از تصادفات در دریا مصوب1972میلادی (1351 ه-. ش) (نسخه اصلاح‌شده) و الزامات آموزش دریانوردان و صلاحیت آنها در مقاوله‌نامه بین‌المللی استانداردهای آموزش، گواهینامه و مراقبت از دریانوردان مصوب 1978 میلادی (1357 ه‌. ش) (نسخه اصلاح‌شده)، و با یادآوری این که ماده (94) کنوانسیون سازمان ملل متحد در خصوص حقوق دریاها مصوب 1982 میلادی (1361 ه-. ش) وظایف و تعهدات دولت صاحب پرچم را از جمله در خصوص شرایط کار، موضوعات مربوط به خدمه و اموراجتماعی در کشتی هایی که حامل پرچم آن کشور می‌باشند، تعیین نموده است، و با یادآوری این که بند (8) ماده (19) اساسنامه سازمان بین‌المللی کار که مقرر می‌دارد در هیچ موردی تصویب هر مقاوله‌نامه یا توصیه نامه به‌وسیله فراهمایی (کنفرانس) یا تصویب هر مقاوله‌نامه توسط هر کشور عضو، نباید این گونه تلقی شود که تاثیری بر هر قانون، حکم، عرف یا قراردادی داردکه شرایط مطلوب‌تری را برای کارگران، مربوط نسبت به آنچه در مقاوله‌نامه یا توصیه نامه مذکور پیش‌بینی شده است، تامین می‌نماید، و با عزم به این که این سند جدید باید به گونه‌ای تدوین شود که بیشترین پذیرش ممکن را در میان مالکین کشتی ها، دریانوردان و دولت هایی به دست آورد که متعهد به اصول کارشایسته شده‌اند، و این که این سند باید به راحتی قابلیت روزآمد شدن را داشته باشد و از طرفی دیگر باید شرایط را برای اعمال و اجرای موثر خود فراهم نماید، و با تصمیم به پذیرش برخی پیشنهادهای مربوط به تحقق چنین سندی که تنها عنوان دستور کار اجلاس می‌باشد، و با عزم این‌که این‌پیشنهادها باید درقالب یک مقاوله‌نامه بین‌المللی تدوین شود؛ مقاوله‌نامه زیر را که می‌تواند تحت عنوان مقاوله‌نامه کار دریایی (2006 میلادی برابر با 1384ه-. ش) نامیده شود، را در تاریخ بیست و سوم فوریه سال 2006 میلادی (1384/12/5) تصویب می‌نماید. 1- هر عضوی که این مقاوله‌نامه را تصویب می‌نماید، متعهد می‌گردد که مقررات آن را به نحوی که در ماده (6) این مقاوله‌نامه درج گردیده است به منظور تامین حقوق تمامی دریانوردان برای اشتغال شایسته به طور کامل اجراء نماید. 2- اعضاء باید برای تضمین اجراء و اعمال موثر این مقاوله‌نامه با یکدیگر همکاری نمایند. ماده 2 - تعاریف و دامنه کاربرد 1 - از نظر این مقاوله‌نامه، به جز در مواردی که به نحو دیگری در مقررات خاص مقرر شده است، اصطلاح: الف) «مقام صلاحیتدار» به مفهوم وزیر، سازمان دولتی یا مقام دیگری است که اختیار صدور و اجراء مقررات، دستورات یا دستورالعمل های قانونی دیگر در خصوص موضوع مفاد مربوط را دارا م. ب.. ب) « اعلامیه موافقت کار دریایی» به مفهوم اعلامیه موضوع جزء (3) بند (1) مقرره (5) م. ب.. پ) «ظرفیت ناخالص» به معنای ظرفیت ناخالص محاسبه‌شده طبق مقررات اندازه‌گیری ظرفیت مندرج در ضمیمه (1) مقاوله‌نامه بین‌المللی اندازه‌گیری ظرفیت کشتی ها (1969 میلادی برابر با 1348 ه-. ش) یا هر مقاوله نامه موخر دیگر، م. ب.. برای کشتی هایی که مشمول طرح موقت اندازه‌گیری ظرفیت کشتی مصوب سازمان بین‌المللی دریانوردی می‌باشند، ظرفیت ناخالص عبارت است از موارد مندرج در ستون ملاحظات مربوط به گواهینامه بین‌المللی ظرفیت‌کشتی (1969میلادی برابر با 1348 ه-. ش). ت (گواهینامه کار دریایی» به مفهوم گواهینامه موضوع جزء (3) بند (1) مقرره (5) م. ب.. چ) « قرارداد کار دریانورد» دربرگیرنده هر دو مفهوم قراردادکار و مواد قرارداد م. ب.. ح) « خدمات کاریابی و استخدام دریانورد» به مفهوم هر شخص، شرکت، موسسه، آژانس یا سازمانی دیگر در بخش دولتی یا خصوصی م. ب. که به نیابت از طرف مالکان کشتی، اقدام به استخدام دریانوردان می‌کند یا دریانوردان را در اختیار مالکین کشتی ها قرار می‌دهد. خ) « کشتی» به مفهوم یک کشتی ب. غ. از کشتی است که تنها در آب های داخلی یا آب های داخل، یا دقیقاً مجاور، آب های محفوظ یا مناطقی که مقررات بندری در مورد آنها اعمال می‌شود، کشتیرانی می‌نماید. د) « مالک کشتی» به مفهوم مالک کشتی یا شخص یا سازمان دیگر نظیر مدیر، کارگزار یا اجاره‌کننده دربست کشتی م. ب. که مسئولیت کار کشتی را از طرف مالک آن بر عهده دارد، و با فرض پذیرش چنین مسئولیتی، موافقت نموده است وظایف و مسئولیت های محوله برعهده مالکین کشتی را طبق این مقاوله‌نامه برعهده گیرد، صرف‌نظر از این‌که هر سازمان یا اشخاص دیگری انجام برخی از مسئولیت ها و وظایف را به نیابت از مالک کشتی برعهده گرفته باشند. 2 - به جز در مواردی که به نحو دیگری به طور صریح مقرر شده است، این مقاوله‌نامه شامل تمامی دریانوردان می‌شود. 3 - در صورت بروز تردید در مورد این‌که آیا گروه هایی از افراد از نظر این مقاوله‌نامه در زمره دریانوردان قرار می‌گیرند یا خیر، این موضوع باید توسط مقام صلاحیتدار در هر عضو پس از مشورت با سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی مرتبط با این موضوع، تعیین گردد. 4 - ب. غ. از مواردی که به طور صریح به نحو دیگری مقرر شده است، این مقاوله‌نامه در تمامی کشتی هایی اعمال می‌شود که دارای مالکیت دولتی یا خصوصی بوده و به‌طور معمول مشغول فعالیت های تجاری می‌باشند، ب. غ. از کشتی هایی که مشغول ماهیگیری یا فعالیت های مشابه هستند و کشتی هایی که به شکل سنتی، نظیر قایق های بادبانی یا لنج ها، ساخته شده‌اند. این مقاوله‌نامه در مورد کشتی های جنگی یا نیروهای امداد دریایی اعمال نمی‌شود. 5 - در صورت بروز تردید در مورد این‌که آیا این مقاوله‌نامه در مورد یک کشتی یا یک گروه خاصی از کشتی ها اعمال می‌شود یا خیر، این موضوع باید از طریق مقام صلاحیتدار در هر عضو پس از مشورت با سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی مربوط، تعیین گردد. 6 - چنانچه مقام صلاحیتدار تصمیم بگیرد که در زمان حاضر اعمال برخی از جزئیات قوانین موضوع بند (1) ماده (6) این مقاوله‌نامه در یک کشتی یا طبقه خاصی از کشتیها که حامل پرچم یک عضو می‌باشند، منطقی یا عملی نمی‌باشد، قوانین مربوط نباید در جایی که موضوع آن با قوانین یا مقررات ملی یا توافق های مذاکرات جمعی یا اقدامات دیگر متفاوت می‌باشد، اعمال گردد. چنین تصمیمی فقط در صورت مشورت با سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی مربوط امکان‌پذیر م. ب. و تنها مربوط به کشتی های با ظرفیت ناخالص کمتر از 200 تن است که در سفرهای بین‌المللی دریایی شرکت ندارند. 7 - هر تصمیمی که توسط هر یک از اعضاء طبق بندهای (3) یا (5) یا (6) این ماده اتخاذ شود، باید به مدیر کل دفتر بین‌المللی کار ارسال گردد تا وی آن را به کشورهای عضو سازمان اعلام نماید. 8 - به جز در مواردی که به نحو دیگری به طور صریح مقرر شده است، اشاره به این مقاوله‌نامه همزمان موجب اشاره به مجموعه قوانین و مقررات آن نیز م. ب.. ماده 3 - اصول و حقوق بنیادین الف) آزادی همکاری و شناسایی موثر حق مذاکرات جمعی؛ پ) لغو موثر کار کودک؛ و ماده 4 - استخدام دریانوردان و حقوق اجتماعی 1- هر دریانوردی این حق را دارد در محیطی ایمن و مصون کار کند که از استانداردهای ایمنی پیروی می‌نماید. 2- هر دریانوردی دارای حق برخورداری از شرایط عادلانه اشتغال م. ب.. 3- هر دریانوردی این حق را دارد که دارای شرایط زندگی و کار شایسته بر روی کشتی باشد. 4- هر دریانوردی دارای حق برخورداری از حمایت بهداشتی، مراقبت درمانی، تدابیر رفاهی و دیگر اشکال حمایت اجتماعی م. ب.. 5 - هر عضو باید تضمین نماید که در حیطه صلاحیت آن، حقوق اجتماعی و اشتغال دریانوردان مندرج در بندهای پیشین این ماده، طبق الزامات این مقاوله‌نامه کاملاً به‌مرحله اجراء گذاشته می‌شود. جز در صورتی که به گونه دیگری در این مقاوله‌نامه، مقررشده باشد چنین اجرایی می‌تواند از طریق قوانین یا مقررات ملی، توافق های مذاکرات جمعی حاکم یا از طریق اقدامات دیگر یا در عمل، محقق شود. ماده 5 - اعمال و اجراء مسئولیت ها 1 - هر عضو باید قوانین یا مقررات یا تدابیر دیگری را که به منظور ایفاء تعهدات خود، به موجب این مقاوله‌نامه در ارتباط با کشتی ها و دریانوردان در حوزه صلاحیت خود، تصویب کرده است، اعمال و اجراء نماید. 2 - هر عضو باید از طریق ایجاد نظامی برای تضمین رعایت الزامات این مقاوله‌نامه، از جمله بازرسی های منظم، ارائه گزارش، نظارت و دیگر اقدامات قانونی به موجب قوانین حاکم، به گونه‌ای موثر صلاحیت و کنترل خود را بر روی کشتی هایی که حامل پرچم آن کشور هستند، اعمال نماید. 3 - هر عضو باید تضمین نماید که کشتی های حامل پرچم آن کشور، دارای گواهینامه کار دریایی و اعلامیه موافقت کار دریایی، آن‌گونه که این مقاوله‌نامه مقرر کرده است، هستند. 4 - هر کشتی که این مقاوله‌نامه درمورد آن قابل اجراء می‌باشد، ممکن است طبق حقوق بین‌الملل توسط عضوی ب. غ. از دولت صاحب پرچم هنگامی که کشتی مذکوردر یکی از بنادر آن کشور قراردارد، به منظور تعیین مطابقت آن کشتی با الزامات این مقاوله‌نامه، مورد بازرسی قرار گیرد. 5 - هر عضو باید به گونه‌ای موثر صلاحیت و کنترل خود را بر روی خدمات کاریابی و استخدام دریانوردان، در صورتی که در قلمرو آن کشور قرار داشته باشند، اعمال نماید. 6 - هر عضو باید از موارد نقض الزامات این مقاوله‌نامه جلوگیری نماید و طبق حقوق بین الملل مجازات هایی را تعیین نماید، یا به موجب قوانین خود اقداماتی اصلاحی را مقرر نماید که برای ممانعت از چنین موارد نقضی مناسب م. ب.. 7 - هر عضو باید مسئولیت های خود به موجب این مقاوله‌نامه را به نحوی انجام دهد که تضمین نماید کشتی های حامل پرچم کشورهایی که این مقاوله‌نامه را تصویب نکرده‌اند نسبت به کشتی های حامل پرچم کشورهایی که آن را تصویب کرده‌اند، رفتار مناسب‌تری را دریافت نخواهند کرد. ماده 6 - مقررات و بخش های « الف» و « ب» مجموعه قوانین 1- مقررات و مفاد بخش « الف» مجموعه قوانین لازم‌الاجراء است. مفاد بخش« ب» مجموعه قوانین، الزام‌آور نمی‌باشد. 2- هر عضو متعهد می‌شود که به حقوق و اصول مندرج در مقررات احترام بگذارد هر مقرره را به گونه مندرج در مقررات مربوط بخش « الف» مجموعه قوانین اجراء نماید. علاوه بر این، عضو باید توجه مقتضی را نسبت به انجام مسئولیت های خود به گونه پیش‌بینی‌شده در بخش « ب» مجموعه قوانین، مبذول نماید. 3- هر عضوی که در وضعیتی مناسب برای اجراء حقوق و اصول به گونه مندرج در بخش « الف» مجموعه قوانین قرار ندارد، به جز در مواردی که به نحو دیگری به طور صریح دراین مقاوله‌نامه مقرر شده است، می‌تواند بخش« الف» را از طریق اعمال مفاد قوانین و مقررات داخلی خود یا دیگر اقداماتی که اساساً مشابه مفاد بخش « الف» است، اجراء نماید. 4- فقط از نظر بند (3) این ماده، هر قانون، مقرره، توافق جمعی یا تدابیر اجرایی دیگر، به عنوان اساساً مشابه در سیاق این مقاوله‌نامه تلقی خواهد شد، اگر عضو، خود را متقاعد نماید که موارد مزبور: ماده 7 - مشورت با سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی ماده 8 - لازم‌الاجراء شدن 1- اسناد تصویب رسمی این مقاوله‌نامه باید به مدیر کل دفتر بین‌المللی کار برای ثبت ارسال شود. 2- این مقاوله‌نامه فقط برای آن دسته از اعضاء سازمان بین‌المللی کار الزام‌آور است که اسناد تصویب آنها توسط مدیر کل دفتر بین‌المللی کار به ثبت رسیده باشد. 3- این مقاوله‌نامه دوازده ماه پس از تاریخ ثبت تصویب حداقل سی عضو که جمعاً سی و سه درصد (33%) از سهم ظرفیت ناخالص جهانی کشتی ها را در اختیار دارند، لازم‌الاجراء خواهد شد. 4- این مقاوله‌نامه پس از آن برای هر عضو، دوازده ماه پس از تاریخی که تصویب آن عضو به ثبت می‌رسد، لازم‌الاجراء خواهد شد. 1- عضوی که این مقاوله‌نامه را تصویب کرده است، می‌تواند پس از انقضاء ده‌سال از تاریخی که مقاوله برای نخستین بار لازم‌الاجراء می‌شود، از طریق ارسال سندی به عنوان مدیرکل دفتر بین‌المللی کار برای ثبت، از عضویت در آن انصراف دهد. این انصراف‌، یک‌سال پس از تاریخ ثبت آن نافذ خواهد شد. 2- هر عضوی که ظرف یک سال پس از تاریخ انقضاء دوره ده‌ساله موضوع بند (1) این ماده، حق انصراف پیش بینی شده در این ماده را اعمال ننماید، برای یک‌دوره ده ساله دیگر ملزم به اجراء آن خواهد بود و پس از آن می‌تواند در پایان هردوره جدید ده ساله به‌موجب شرایط پیش‌بینی‌شده در این ماده، از عضویت در این مقاوله‌نامه انصراف دهد. ماده 10 - تاثیر لازم‌الاجراء شدن - مقاوله‌نامه حداقل‌سن(دریا) مصوب1920میلادی (1299ه-. ش) (شماره 7) - مقاوله‌نامه کاریابی دریانوردان مصوب1920میلادی (1299ه-. ش) (شماره 9) - ساعات کار و تامین نیرو (دریا) مصوب 1936 میلادی (1315 ه‌. ش) (شماره‌57) - مقاوله‌نامه تامین‌اجتماعی (دریانوردان) مصوب1946 میلادی (1325ه‌. ش) (شماره70) - مقاوله‌نامه مزد، ساعات کار و تامین نیروی انسانی (دریا) مصوب 1946 میلادی (1325 ه‌. ش) (شماره 76) - مقاوله‌نامه مزد، ساعات‌کار و تامین‌نیروی‌انسانی(دریا) (تجدیدنظرشده) مصوب 1949 میلادی (1328 ه‌. ش) (شماره 93) - مقاوله‌نامه مزد، ساعات‌کار و تامین نیروی انسانی (دریا) (تجدیدنظرشده) مصوب 1958 میلادی (1347 ه‌. ش) (شماره 109) - مقاوله‌نامه تامین اجتماعی (دریانوردان) (تجدیدنظر شده) مصوب 1987 میلادی (1366 ه‌. ش) (شماره 165) - مقاوله‌نامه ساعات کار و تامین نیروی انسانی کشتی ها مصوب 1996 میلادی (1375 ه‌. ش) (شماره 180) ماده 11 - وظایف امین اسناد مقاوله‌نامه 1- مدیر کل دفتر بین‌المللی کار، ثبت کلیه موارد تصویب، پذیرش و انصراف از عضویت به موجب این مقاوله‌نامه را به اطلاع تمامی اعضاء سازمان بین‌المللی کار خواهد رساند. 2- هنگامی که شرایط پیش‌بینی‌شده در بند (3) ماده (8) این مقاوله‌نامه محقق شود، مدیرکل دفتر بین‌المللی کار، توجه اعضاء سازمان را به تاریخ لازم‌الاجراء شدن مقاوله‌نامه معطوف خواهد کرد. ماده 12 - مدیر کل دفتر بین‌المللی کار، شرح کاملی از کلیه موارد تصویب، پذیرش و انصراف ثبت شده به موجب این مقاوله‌نامه را برای ثبت طبق ماده (102) منشور ملل‌متحد به دبیر کل سازمان ملل متحد ارسال خواهد کرد. ماده 13 - کار گروه ویژه سه جانبه 1- هیات مدیره دفتر بین‌المللی کار از طریق تاسیس کارگروهی که دارای صلاحیت ویژه‌ای در حوزه استانداردهای کار دریایی می‌باشد، کارکرد این مقاوله‌نامه را تحت بازنگری مستمر قرار خواهد داد. 2- برای موضوعات مورد حکم در این مقاوله‌نامه، کار گروه باید متشکل از دو نماینده منتخب از جانب دولت هر عضوی که این مقاوله‌نامه را تصویب کرده است و نمایندگان دریانوردان و مالکین کشتی باشد که پس از مشورت با کمیسیون مشترک دریایی، به‌وسیله هیات مدیره دفتر بین‌المللی کار منصوب خواهند شد. 3- نمایندگان دولت اعضائی که هنوز این مقاوله‌نامه را تصویب نکرده‌اند، می‌توانند در کارگروه حضور داشته باشند، ولی حق دادن رای را در هیچ یک از موضوعات مورد حکم در این مقاوله‌نامه نخواهند داشت. هیات مدیره می‌تواند از سازمانها یا نهادهای دیگر برای حضور در کارگروه به عنوان ناظر، دعوت به‌عمل آورد. 4- آراء هر نماینده دریانوردان و مالکین کشتی در کارگروه باید به‌گونه‌ای مورد محاسبه قرار گیرد که تضمین نماید قدرت رای هر یک از دو گروه دریانوردان و گروه مالکین کشتی، برابر با نصف کل تعداد دولت های حاضر در جلسه مربوط است که دارای حق رای می‌باشند. ماده 14 - اصلاح این مقاوله‌نامه 1 - اصلاحیه‌های مربوط به هر یک از مفاد مقاوله‌نامه می‌تواند از طریق فراهمایی (کنفرانس) عمومی سازمان بین‌المللی کار، در چهارچوب ماده (19) اساسنامه سازمان بین‌المللی کار و قواعد و تشریفات سازمان برای تصویب مقاوله‌نامه‌ها، مورد تصویب قرار گیرد. اصلاحیه‌های مجموعه قوانین نیز می‌تواند طبق ماده (15) این مقاوله‌نامه تصویب شود. 2 - در مورد اعضائی که ثبت تصویب این مقاوله‌نامه توسط آنها، قبل از تاریخ تصویب اصلاحیه می‌باشد، متن اصلاحیه باید برای تصویب به آنها ارسال شود. 3 - در مورد دیگر اعضاء سازمان، متن مقاوله‌نامه اصلاح‌شده برای تصویب آن طبق ماده (19) اساسنامه، به آنها ارسال خواهد شد. 4 - اصلاحیه در تاریخ ثبت تصویب اصلاحیه یا مقاوله‌نامه اصلاح‌شده، توسط حداقل سی عضو که سهم کل آنها در ظرفیت ناخالص جهانی کشتی ها حداقل برابر با سی و سه درصد (33%) می‌باشد، پذیرفته شده تلقی خواهد شد. 5 - اصلاحیه تصویب شده در چهارچوب ماده (19) اساسنامه، فقط برای آن دسته از اعضاء سازمان الزام‌آور خواهد بود که تصویب آنها توسط مدیرکل دفتر بین‌المللی کار به ثبت رسیده باشد. 6 - برای هر عضو موضوع بند (2) این ماده، اصلاحیه دوازده ماه پس از تاریخ پذیرش موضوع بند (4) این ماده یا دوازده ماه پس از تاریخی که تصویب اصلاحیه توسط آن به ثبت رسیده است (هر کدام که دیرتر باشد)، لازم‌الاجراء خواهد شد. 7 - با رعایت بند (9) این ماده، برای اعضاء موضوع بند (3) این ماده، مقاوله‌نامه اصلاح‌شده دوازده ماه پس از تاریخ پذیرش موضوع بند (4) این ماده یا دوازده ماه پس از تاریخ ثبت تصویب این مقاوله‌نامه توسط آنها (هر کدام که دیرتر باشد)، لازم‌الاجراء خواهد شد. 8 - برای اعضائی که تصویب این مقاوله‌نامه توسط آنها قبل از تصویب اصلاحیه به ثبت رسیده است اما اصلاحیه را تصویب نکرده‌اند، این مقاوله‌نامه بدون اصلاحیه مربوط لازم‌الاجراء خواهد ماند. 9 - هر عضوی که تصویب این مقاوله‌نامه توسط آن پس از تصویب اصلاحیه به ثبت رسیده است ولی قبل از تاریخ موضوع بند (4) این ماده می‌باشد، می‌تواند در بیانیه ای که همراه با سند تصویب خود ارائه می‌کند، مشخص نماید که تصویب آن، مربوط به مقاوله‌نامه بدون اصلاحیه مربوط م. ب.. در صورت تصویب با چنین بیانیه‌ای، این مقاوله‌نامه دوازده ماه پس از تاریخ ثبت تصویب، برای عضو مربوط، لازم‌الاجراء خواهد شد. اگر سند تصویب فاقد چنین بیانیه ای باشد، یا تصویب همزمان یا پس از تاریخ موضوع بند (4) به ثبت رسیده‌باشد، مقاوله‌نامه برای عضو مربوط دوازده ماه پس از تاریخ ثبت تصویب آن، لازم‌الاجراء خواهد شد و به محض لازم‌الاجراء شدن آن طبق بند (7) این ماده، اصلاحیه نیز برای عضو مربوط الزام‌آور خواهد بود، مگر این‌که اصلاحیه به گونه دیگری پیش‌بینی نماید. ماده 15 - اصلاحات مجموعه قوانین 1 - مجموعه قوانین می‌تواند بر اساس رویه مندرج در ماده (14) یا، به جز مواردی که به نحو دیگری مقرر گردیده است، طبق رویه مندرج شده در این ماده اصلاح شود. 2 - اصلاحیه مربوط به مجموعه قوانین می‌تواند توسط دولت هر عضو سازمان یا گروه نمایندگان مالکین کشتی یا گروه نمایندگان دریانوردان منصوب در کارگروه موضوع ماده (13) به مدیرکل دفتر بین‌المللی کار پیشنهاد شود. اصلاحیه پیشنهادی توسط یک دولت باید حداقل از جانب پنج دولت عضوی که این مقاوله‌نامه را تصویب کرده‌اند، یا توسط گروه نمایندگان دریانوردان یا مالکین کشتی موضوع این بند، پیشنهاد یا حمایت شده باشد. 3 - پس از تایید این‌که پیشنهاد اصلاحیه ارائه شده با شرایط مندرج در بند (2) این ماده مطابقت دارد، مدیرکل دفتر بین‌المللی کار باید فوری پیشنهاد ارائه شده را به انضمام نقطه نظرات و توصیه‌های دیگری که مناسب تشخیص داده می‌شود، همراه با دعوت‌نامه به تمامی اعضاء سازمان ارائه نماید تا آنها ملاحظات یا توصیه‌های خود درباره پیشنهاد را ظرف مدت شش‌ماه یا مدت زمانی دیگری که توسط هیات مدیره مقرر شده (که نباید کمتر از سه ماه و بیشتر از نه ماه باشد) اعلام نمایند. 4 - در پایان مدت زمان موضوع بند (3) این ماده، پیشنهاد مذکور همراه با خلاصه‌ای از ملاحظات یا توصیه‌های ارائه شده به موجب همان بند، باید به کارگروه برای بررسی در یک جلسه ارسال شود. اصلاحیه مورد نظر در صورتی مورد پذیرش کارگروه تلقی خواهد شد که: ب) اکثریتی که حداقل در برگیرنده اعضاء کارگروه باشند، به نفع این اصلاحیه رای بدهند؛ و پ) این اکثریت شامل آراء مثبت حداقل نیمی از قدرت رای گروه دولت، نیمی از قدرت رای گروه دریانورد و نیمی از قدرت رای گروه مالک کشتی عضو کارگروه باشد که هنگام رای‌گیری در مورد پیشنهاد مطروحه، در جلسه ثبت نام کرده باشند. 5 - اصلاحیه‌های پذیرفته شده طبق بند (4) این ماده باید در نشست بعدی فراهمایی (کنفرانس) برای تصویب ارائه شود. این تصویب باید در برگیرنده اکثریت آراء نمایندگان حاضر در جلسه باشد. اگر چنین اکثریتی حاصل نشود، اصلاحیه پیشنهادی به کارگروه بازگردانده خواهد شد تا هرگونه مایل است مجدداً آن را بررسی نماید. 6 - اصلاحیه‌های مصوب فراهمایی (کنفرانس) از طریق مدیرکل به اطلاع تمامی اعضائی که تاریخ ثبت تصویب آنها قبل از تاریخ تایید توسط فراهمایی (کنفرانس) می‌باشد، خواهد رسید. این اعضاء در زیر عنوان « اعضاء تصویب‌کننده» خوانده خواهند شد. اطلاعیه مربوط باید حاوی اشاره ای به این ماده باشد و مدت زمان مورد نظر برای ارائه هرگونه مخالفت رسمی را تعیین نماید. این مدت زمان، دو سال از تاریخ اطلاعیه مذکور می‌باشد، مگر در زمان تصویب فراهمایی (کنفرانس) مدت زمان دیگری را تعیین نماید که حداقل یک دوره یک‌ساله خواهد بود. یک نسخه از اطلاعیه باید جهت اطلاع به دیگر اعضاء سازمان ارسال شود. 7 - اصلاحیه مصوب فراهمایی (کنفرانس)، به عنوان اصلاحیه پذیرفته شده تلقی خواهد شد، مگر این که در پایان دوره فوق‌الذکر، مخالفت های رسمی که توسط مدیرکل دریافت گردیده است از جانب بیش از چهل درصد (40%) اعضائی باشد که این مقاوله‌نامه را تصویب کرده‌اند و ظرفیت ناخالص کشتی های اعضائی که مقاوله‌نامه را تصویب کرده‌اند حداقل چهل درصد (40%) ظرفیت کل جهانی باشد. 8 - اصلاحیه‌ای که مورد پذیرش تلقی می‌شود، شش ماه پس از پایان مدت زمان اعلام شده، برای تمامی اعضاء تصویب‌کننده لازم‌الاجراء خواهد بود، به جز اعضائی که به‌طور رسمی مخالفت خود را طبق بند (7) این ماده اعلام نموده و طبق بند (11) این ماده از مخالفت خود صرف‌نظر ننموده‌اند. با وجود این: 9 - اصلاحیه‌ای که موضوع اطلاعیه موضوع جزء (الف) بند (8) این ماده می‌باشد، برای عضوی که چنین اطلاعیه‌ای را ارائه نموده است، شش ماه پس از اعلام پذیرش اصلاحیه به مدیرکل یا در تاریخی که اصلاحیه برای اولین بار لازم‌الاجراء می‌شود (هر کدام دیرتر باشد) لازم‌الاجراء خواهد شد. 10 - مدت زمان موضوع جزء (ب) بند (8) این ماده نباید بیشتر از یک سال از تاریخ لازم‌الاجراء شدن اصلاحیه یا بیشتر از مدت زمانی باشد که توسط فراهمایی (کنفرانس) در زمان تصویب اصلاحیه معین شده است. 11 - عضوی که به‌طور رسمی مخالفت خود را با اصلاحیه‌ای بیان نموده است، می‌تواند در هر زمان از مخالفت خود صرف‌نظر نماید. اگر اطلاعیه انصراف مزبور توسط مدیرکل پس از لازم‌الاجراء شدن اصلاحیه دریافت شود، اصلاحیه برای آن عضو شش ماه پس از تاریخی که اطلاعیه به ثبت رسیده است، لازم‌الاجراء خواهد شد. 12 - پس از لازم‌الاجراء شدن یک اصلاحیه، مقاوله‌نامه فقط به شکل اصلاح شده خود قابل تصویب م. ب.. 13 - تا حدی که گواهینامه کار دریایی به موضوعات تحت پوشش اصلاحیه مقاوله‌نامه‌ای مربوط می‌شود که لازم‌الاجراء شده است: ماده 16 - زبان های معتبر 1- هیچ فردی پایین‌تر از حداقل سن، نباید برای کار روی کشتی استخدام و یا به‌کار گمارده شود. 2- حداقل سن در زمان ورود اولیه به نیروی کار طبق این مقاوله‌نامه، شانزده سال م. ب.. 3- در شرایط مندرج در مجموعه قوانین، رعایت حداقل سن بالاتری ضروری م. ب.. استاندارد 1. 1 الف - حداقل سن 1- اشتغال، به‌کارگیری یا کار بر روی کشتی برای هر فرد زیر شانزده سال ممنوع م. ب.. 2- شب‌کاری دریانوردان زیر هجده‌سال ممنوع م. ب.. از نظر این استاندارد، کلمه «شب» طبق قوانین و رویه‌های ملی تعیین خواهد شد و مدت زمانی را پوشش می‌دهد که حداقل نه ساعت بوده و دیرتر از نیمه شب شروع نشده و زودتر از پنج بامداد خاتمه نیابد. 3- مقام صلاحیتدار می‌تواند استثنائی را در مورد رعایت کامل محدودیت کار در شب وضع نماید، هنگامی که: الف) آموزش موثر دریانوردان مورد نظر طبق برنامه و جدول زمان‌بندی ارائه شده، تضعیف شود؛ یا 4- اشتغال، به‌کارگیری یا کار دریانوردان زیر هجده سال در جایی که احتمالاً برای ایمنی و بهداشت آنها مخاطره‌آمیز می‌باشد، ممنوع است. نوع چنین کارهایی باید توسط قوانین یا مقررات ملی یا توسط مقام صلاحیتدار پس از مشورت با سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی مربوط و طبق استانداردهای بین‌المللی مرتبط، تعیین شود. دستور العمل 1. 1 ب - حداقل سن 1- دریانوردان تا زمانی‌که از لحاظ پزشکی برای انجام وظایفشان مورد تایید قرار نگرفته‌اند، نباید بر روی کشتی مشغول به کار شوند. 2- استثناها فقط آن گونه که در مجموعه قوانین مقرر شده اند، مجاز می‌باشند. استاندارد 2. 1 الف - گواهینامه پزشکی 1- مقام صلاحیتدار پیش از آغاز به کار بر روی کشتی، باید دریانوردان را ملزم نماید گواهینامه پزشکی معتبری داشته باشند که تایید می‌نماید از لحاظ پزشکی توانایی انجام وظایف محوله در دریا را دارند. 2- به منظور حصول اطمینان از این‌که گواهینامه پزشکی به نحو مطلوبی وضعیت سلامت دریانوردان را از لحاظ انجام وظایف محوله منعکس می‌نماید، مقام صلاحیتدار باید پس از مشورت با سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی مربوط و نیز توجه مقتضی به دستورالعمل‌های قابل اجراء بین‌المللی مندرج در بخش « ب» این مجموعه قوانین، ماهیت این آزمایش های پزشکی و گواهینامه‌ها را تعیین نماید. 3- این استاندارد هیچ گونه تاثیری بر مقاوله‌نامه بین‌المللی در خصوص استانداردهای آموزش، گواهینامه و مراقبت از دریانوردان مصوب 1978 میلادی (1357 ه-. ش) (نسخه اصلاح‌شده) ندارد. گواهینامه پزشکی صادره طبق الزامات مقاوله‌نامه فوق‌الذکر توسط مقام صلاحیتدار، از نظر مقرره 2. 1 مورد پذیرش م. ب.. گواهینامه پزشکی که عین الزامات مزبور را برآورده می‌کند، در مورد دریانوردان غیرمشمول مقاوله‌نامه فوق‌الذکر نیز مورد پذیرش است. 4- گواهینامه پزشکی باید توسط پزشک واجد شرایط صادر شود یا در حالتی که گواهینامه تنها مربوط به بینایی می‌باشد، باید توسط فردی صورت گیرد که توسط مقام صلاحیتدار برای صدور چنین گواهینامه‌ای واجد شرایط است. پزشکان باید درمورد تشخیص خود در ارتباط با شیوه‌های آزمایش پزشکی، استقلال کامل داشته باشند. 5 - به دریانوردانی که نتوانسته‌اند گواهینامه‌ای را کسب نمایند یا در خصوص توانایی‌های خود برای انجام کار دارای محدودیتی می‌باشند، به ویژه از لحاظ زمان، زمینه کاری یا حیطه شغلی، این فرصت داده خواهد شد تا معاینه دیگری از آنها توسط پزشک مستقل دیگر یا توسط داور مستقل پزشکی انجام شود، 6 - هر گواهینامه پزشکی باید به‌طور خاص تعیین نماید که: الف) بینایی و شنوایی دریانورد مربوط و نیز قدرت تشخیص رنگ، در حالتی که دریانورد در جایی مشغول به‌کار شده است که عملکرد وی با تشخیص نادرست رنگ تحت تاثیر قرار می‌گیرد، کاملاً رضایت‌بخش است؛ و 7- مگر در شرایطی‌که به‌دلیل انجام وظایفی خاص توسط دریانوردان مربوط یا به موجب الزامات مقاوله‌نامه بین‌المللی استانداردهای آموزش، گواهینامه و مراقبت از دریانوردان، مدت زمان کوتاهتری مقرر شده باشد: 8 - در شرایط اضطراری مقام صلاحیتدار می‌تواند به یک دریانورد اجازه دهد که بدون گواهینامه پزشکی معتبر تا بندر بعدی محل توقف که دریانورد مورد نظر می‌تواند یک گواهینامه پزشکی را از پزشکی واجد شرایط دریافت نماید، کار کند مشروط بر این‌که: 9- اگر دوره اعتبار گواهینامه پزشکی در طول سفر دریایی به اتمام برسد، گواهینامه مذکور تا بندر بعدی محل توقف که دریانورد می‌تواند گواهینامه پزشکی را از پزشکی واجد شرایط دریافت نماید، معتبر خواهد بود، مشروط بر این‌که این زمان بیشتر از سه ماه طول نکشد. 10- گواهینامه پزشکی دریانوردان شاغل در کشتی هایی که به‌طور معمول در سفرهای دریایی بین‌المللی فعالیت می‌نمایند، باید حداقل به زبان انگلیسی تهیه شده باشد. دستور العمل 2. 1 ب - گواهینامه پزشکی مقرره 3. 1 - آموزش و کسب صلاحیت‌های لازم 1- دریانوردان فقط در صورتی می‌توانند بر روی کشتی کار کنند که آموزش لازم را سپری یا صلاحیت لازم را کسب کرده یا برای انجام وظایف محوله خود، شایستگی لازم را داشته باشند. 2- دریانوردان فقط درصورتی می‌توانند بر روی کشتی کار کنند که آموزش کامل در خصوص ایمنی فردی را به‌طور موفقیت‌آمیز سپری کرده باشند. 3- آموزش و تایید صلاحیت طبق اسناد اجباری مصوب سازمان بین‌المللی دریانوردی، باید به عنوان برآورده شدن الزامات بندهای (1) و (2) این مقرره مدنظر قرار گیرد. 4- هر عضوی که در زمان تصویب این مقاوله‌نامه، متعهد به رعایت مقاوله‌نامه گواهینامه دریانوردان کارآمد مصوب 1946 میلادی (1325 ه-. ش) (شماره 74) می‌باشد، باید به انجام تعهدات خود به موجب آن مقاوله‌نامه ادامه دهد، مگر تا زمانی که مفاد اجباری پوشش‌دهنده موضوعات آن که توسط سازمان بین‌المللی دریانوردی به تصویب رسیده است، لازم‌الاجراء شود، یا تا سپری شدن پنج سال از زمان لازم‌الاجراء شدن این‌مقاوله‌نامه طبق بند (3) ماده (8) این مقاوله‌نامه، هر کدام که زودتر باشد. مقرره 4. 1 - استخدام و کاریابی 1- تمامی دریانوردان باید به نظام کارآمد، مناسب و پاسخگو برای یافتن کار بر روی کشتی، بدون داشتن هیچ گونه هزینه‌ای، دسترسی داشته باشند. 2- خدمات استخدام و کاریابی که در داخل قلمرو یک عضو انجام می‌شود، باید طبق استانداردهای ارائه شده در مجموعه قوانین باشد. 3- هر عضو ملزم است که در مورد دریانوردان شاغل بر روی کشتی حامل پرچم آن، اطمینان حاصل نماید که خدمات مورد استفاده کاریابی و استخدام دریانوردان توسط مالکین کشتی و متعلق به کشورها یا سرزمین‌هایی که این مقاوله‌نامه در مورد آنها اجراء نمی‌شود، از الزامات مندرج در بخش مجموعه قوانین این مقاوله‌نامه پیروی می‌نماید. استاندارد 4. 1 الف - استخدام و کاریابی 1- هر عضوی که دارای خدمات استخدام و کاریابی دولتی م. ب. باید تضمین نماید که خدمات مذکور به نحوی انجام می‌شود که حمایت و ارتقاء حقوق اشتغال دریانوردان را همان گونه که در این مقاوله‌نامه تصریح شده است، در بر دارد. 2- در جایی که عضوی دارای خدمات استخدام و کاریابی خصوصی در قلمرو خود م. ب. که هدف اصلی آن استخدام و به‌کارگیری دریانوردان یا استخدام و به‌کارگیری تعداد خاصی از دریانوردان است، این مراکز موظف هستند که طبق نظام استاندارد شده اعطاء مجوز یا تایید صلاحیت یا مقررات دیگر، عمل نمایند. این نظام تنها پس از مشورت با سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی مربوط، قابل ایجاد، تغییر یا اصلاح م. ب.. در صورت تردید در مورد اعمال یا عدم اعمال این مقاوله‌نامه در مورد نظام خدمات کاریابی و استخدام خصوصی، مراتب توسط مقام صلاحیتدار و پس از مشورت با سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی مربوط، تعیین خواهد شد. افزایش بیش از اندازه خدمات استخدام و کاریابی خصوصی، توصیه نمی‌شود. 3- مفاد بند 2 این استاندارد (در محدوده‌ای که توسط مقام صلاحیتدار و پس از مشورت با سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی مربوط تعیین‌شده است) در قالب خدمات کاریابی و استخدام، توسط سازمان دریانوردان در قلمرو عضو مورد نظر برای تامین دریانوردانی که تبعه عضو صاحب پرچم مذکور هستند، نیز قابل اعمال م. ب.. خدماتی که توسط این بند تحت پوشش قرار می‌گیرد، عبارت است از خدماتی که شرایط زیر را برآورده می‌نماید: پ) عضو دارای رویه‌ها یا مقررات یا قوانین ملی برای تصویب یا ثبت توافق جمعی م. ب. که به خدمات استخدام و کاریابی اجازه فعالیت می‌دهد؛ و 4- هیچ چیز در این استاندارد یا مقرره 4. 1 نباید چنین تلقی شود که: 5 - عضوی که نظام موضوع بند (2) این استاندارد را تصویب نموده، باید در قوانین و مقررات یا دیگر اقدامات خود، حداقل: ب) مقرر نماید که هیچ گونه حق‌الزحمه یا هزینه‌ای بابت استخدام یا کاریابی یا تامین اشتغال برای دریانوردان به طور مستقیم یا غیرمستقیم، کلی یا جزئی، از آنها دریافت نمی‌شود ب. غ. از هزینه گواهینامه ملی پزشکی، دفترچه ملی دریانوردان و گذرنامه یا دیگر اسناد مشابه مسافرت فردی که در هرحال شامل هزینه روادید (ویزا) که باید توسط صاحب کشتی تهیه شود، نمی‌باشد؛ و 5 - پ -1) فهرست روزآمدی از تمامی دریانوردان استخدام یا کاریابی شده توسط آنها را جهت بازرسی مقام صلاحیتدار، حفظ و نگهداری می‌نمایند؛ 5 - پ -2) اطمینان حاصل می‌کنند که دریانوردان قبل از یا در حین شروع فعالیت، نسبت به حقوق و وظایف خود بر مبنای قرارداد کار آگاهی یافته‌اند و این‌که ترتیبات مناسب برای دریانوردان مهیا شده است تا قبل و بعد از امضا قرارداد، آن را بررسی و مطالعه نمایند و یک نسخه از آن را نیز در اختیار داشته باشند؛ 5 - پ -3) تصدیق می‌نمایند که دریانوردان استخدام یا کاریابی شده توسط آنها، صلاحیت لازم را دارا بوده و اسناد مورد نیاز برای شغل مورد نظر را نیز در اختیار دارند، و این‌که قراردادهای کار دریانوردان طبق قوانین و مقررات قابل اجراء و هرگونه توافق جمعی است که بخشی از قرارداد کار را تشکیل می دهد؛ 5 - پ -4) تا جایی که امکان دارد، اطمینان حاصل می‌کنند مالک کشتی دارای وسایلی برای حمایت از دریانوردان جهت جلوگیری از سرگردانی در یک بندر خارجی می‌باشد؛ 5 - پ - 5) هر شکایتی که در محدوده فعالیت‌های آنها پیش می‌آید را بررسی و پاسخ داده و هرگونه شکایت حل و فصل نشده‌ای را به مقام صلاحیتدار اعلام می‌نمایند؛ 5 - پ -6) نظام حمایتی را از طریق بیمه یا روشهای مناسب دیگر ایجاد می‌نمایند تا دریانوردان را در برابر زیان‌های مالی که ممکن است بر اثر از دست دادن کار به‌وجود آید، مورد حمایت قرار داده یا این‌که مالک کشتی بر مبنای قرارداد کار منعقده، تعهدات خود را نسبت به آنها برآورده نماید. 6 - مقام صلاحیتدار باید دقیقاً نظارت و کنترل خود را نسبت به تمامی مراکز خدمات استخدام و کاریابی در حال فعالیت در قلمرو عضو مربوط، اعمال نماید. هرگونه مجوز یا گواهینامه یا اعطاء اختیار مشابه برای فعالیت مراکز خدمات استخدام و کاریابی خصوصی در قلمرو عضو مربوط، تنها پس از تایید این موضوع که مرکز ارائه خدمات استخدام و کاریابی مربوط طبق قوانین و مقررات ملی فعالیت می‌نماید، قابل اعطاء یا تمدید اعتبار است. 7- مقام صلاحیتدار باید تضمین نماید که ابزارها و روشهای مناسب در صورت لزوم برای تحقیق پیرامون شکایات مربوط به فعالیت مراکز خدمات استخدام و کاریابی که در صورت اقتضاء، نمایندگان مالکین کشتی و دریانوردان را نیز در بر می‌گیرد، وجود دارد. 8 - هر عضوی که این مقاوله‌نامه را تصویب کرده است باید تا جایی که امکان دارد به اتباع خود در خصوص مشکلات احتمالی کار بر روی کشتیهای حامل پرچم دولتی که این مقاوله‌نامه را تصویب نکرده است، آگاهی لازم را ارائه نماید، تا زمانی که متقاعد شود استانداردهایی معادل مواردی که به وسیله این مقاوله‌نامه تعیین‌شده است، اعمال می‌گردد. اقدامات اتخاذ شده برای ترتیب اثر دادن به این موضوع توسط عضوی که این مقاوله‌نامه را تصویب کرده است، نباید مغایر با اصل نقل و انتقال آزاد کارگران مندرج در معاهداتی باشد که دو کشور مربوط طرفین آن می‌باشند. 9- هر عضوی که این مقاوله‌نامه را تصویب کرده است، ملزم خواهد بود که در قبال مالکین کشتی هایی که حامل پرچم آن هستند و از خدمات استخدام و کاریابی مستقر در کشورها یا قلمروهایی استفاده می‌نمایند که این مقاوله‌نامه در آنجا اعمال نمی‌شود، تا جایی که امکان دارد تضمین نماید که آن خدمات برآورده‌کننده، شرایط این استاندارد م. ب.. 10- هیچ چیز در این استاندارد نباید به عنوان تقلیل‌دهنده تعهدات و مسئولیت‌های مالکین کشتی یا عضوی در قبال کشتی های حامل پرچم آن، درک شود. دستورالعمل 4. 1 ب - استخدام و کاریابی دستور العمل 1. 4. 1 ب - دستور العمل‌های عملی و سازمانی 1- مقام صلاحیتدار هنگام انجام تعهدات خود به موجب بند (1) استاندارد 4. 1 الف، باید اقدامات زیر را انجام دهد: الف) انجام اقدامات لازم در جهت ارتقاء مشارکت موثر در میان مراکز خدمات استخدام و کاریابی دریانوردان، اعم از دولتی و خصوصی؛ ب) تامین نیازهای صنعت دریانوردی هم در سطح ملی و هم در سطح بین‌المللی با مشارکت مالکین کشتی، دریانوردان و موسسات آموزشی مربوط، هنگامی که توسعه برنامه‌های آموزشی برای دریانوردانی است که تشکیل‌دهنده بخشی از خدمه کشتی مسئول کشتیرانی ایمن و جلوگیری از آلودگی هستند؛ ث) تامین ترتیباتی برای جمع‌آوری و تحلیل تمامی اطلاعات مرتبط با بازار کار دریایی، شامل دریانوردان کنونی و آتی که به عنوان خدمه کار کرده و بر مبنای سن، جنسیت، درجه و صلاحیت طبقه‌بندی شده‌اند، و نیز موارد مورد نیاز صنعتی، شامل جمع‌آوری داده‌ها بر مبنای جنسیت یا سن که تنها برای مقاصد آماری معتبر می‌باشند یا به منظور جلوگیری از تبعیض بر مبنای سن و جنسیت، در ساختار یک برنامه مورد استفاده قرار می‌گیرند؛ ج) تضمین این‌که پرسنل مسئول نظارت بر مراکز خدمات استخدام و کاریابی برای خدمه کشتی که مسئول کشتیرانی ایمن و جلوگیری از آلودگی هستند، آموزش کافی و تجربه لازم را در خصوص خدمت دریایی کسب کرده و دانش مرتبط با صنعت دریانوردی، از جمله اسناد بین‌المللی دریایی مرتبط با استانداردهای‌کار، صدور گواهینامه و آموزش را دارا می‌باشند؛ چ) تدوین استانداردهای عملی و تصویب مجموعه قوانین اجرایی و رویه‌های اخلاقی متعلق به مراکز خدمات استخدام و کاریابی؛ و ح) اعمال نظارت بر نظام صدور گواهینامه یا مجوز بر مبنای نظامی که طبق استانداردهای کیفی م. ب.. 2- در تعیین استاندارد موضوع بند (2) استاندارد 4. 1 الف، هر عضو باید لزوم ایجاد مراکز خدمات استخدام و کاریابی را در قلمرو خود، به منظور توسعه و حفظ رویه‌های عملی قابل تایید، در نظر گیرد. این رویه‌های عملی برای مراکز خدمات استخدام و کاریابی خصوصی و نیز در محدوده‌ای که قابل اجراء می‌باشد، برای مراکز خدمات استخدام و کاریابی دولتی، باید موارد زیر را در بر گیرد: 2- ب -1) گواهینامه‌های تایید صلاحیت دریا نوردان؛ 2- ب -3) اطلاعات شخصی مرتبط با کار؛ 2- ب -4) اطلاعات پزشکی مرتبط با کار؛ پ) حفظ فهرست‌های روز آمد از کشتی هایی که مراکز خدمات استخدام و کاریابی برای آنها اقدام به تامین دریانورد نموده و تضمین می‌نمایند که خدمات آنها در صورت لزوم در تمامی ساعات مهیا می‌باشد؛ خ) رویه‌هایی برای تضمین این‌که (تا جایی که امکان دارد) تمامی گواهینامه‌های اجباری و اسناد ارائه شده برای کار، جدید هستند و به‌صورت جعلی به‌دست نیامده‌اند و معرفی نامه‌های کار مورد تایید قرار گرفته‌اند؛ ذ) تایید این موضوع که شرایط کار بر روی کشتی هایی که دریانوردان قرار گرفته‌اند، طبق توافق های مذاکرات جمعی منعقده بین سازمان نماینده دریانوردان و مالک کشتی م. ب. و به عنوان یک سیاست، تامین دریانوردان، تنها برای آن دسته از مالکین کشتی که شرایط کاری منطبق با قوانین و مقررات یا توافق های جمعی را برای دریانوردان تدارک می بینند. 3- توجه لازم نسبت به تشویق همکاری بین‌المللی مانند موارد زیر بین اعضاء و سازمان های ذی‌ربط، باید انجام گیرد،: 1- شرایط و روابط کار یک دریانورد باید به صورت قرارداد مکتوب و از لحاظ قانونی قابل اجراء باشد و با استانداردهای مندرج در مجموعه قوانین نیز مطابقت داشته باشد. 2- قراردادهای کار دریانوردان باید تحت شرایطی مورد موافقت دریانورد قرار گیرد که تضمین نماید، دریانورد مربوط بتواند قبل از امضا آن آزادانه روابط و شرایط مندرج در قرارداد را بررسی نموده و مشاوره لازم را کسب نماید. 3- تاحدی که با قوانین و رویه‌های ملی سازگار باشد، قرارداد کار دریانوردان باید به گونه‌ای تلقی شود که هرگونه توافق مذاکره جمعی حاکم را در بر گیرد. استاندارد 1. 2 الف - قراردادهای کاردریانوردان 1- هر عضو باید قوانین یا مقرراتی را تصویب نماید که رعایت موارد زیر از سوی کشتی هایی که حامل پرچم آن هستند، مقرر می‌نماید: الف) دریانوردان شاغل بر روی کشتی های حامل پرچم آن باید دارای قرارداد کاری باشند که به امضا دریانورد و مالک کشتی یا نماینده مالک کشتی (یا در جایی که جزء کارکنان محسوب نمی‌شوند، باید مدارک مربوط به وجود یک قرارداد یا توافقات مشابه وجود داشته باشد) رسیده باشد که طبق الزامات این مقاوله‌نامه، شرایط کار و زندگی شایسته بر روی کشتی را برای دریانوردان فراهم می‌نماید. ب) دریانوردانی که قراردادکار متعلق به دریانوردان را امضا می‌نمایند باید این امکان را داشته باشند که قبل از امضا قرارداد، آن را بررسی نموده و مشاوره لازم را کسب نمایند. علاوه بر این، باید امکانات دیگری در صورت لزوم تامین شود که تضمین نماید دریانوردان آزادانه اقدام به انعقاد قرارداد نموده و نسبت به حقوق و مسئولیت های خود آگاهی لازم را دارا می‌باشند. ت) اقدامات لازم به منظور تضمین این‌که اطلاعات مورد نیاز در خصوص شرایط کار دریانوردان به سادگی توسط آنها بر روی کشتی قابل حصول می‌باشد، از جمله توسط فرمانده کشتی، باید انجام گیرد و همچنین اطلاعات دیگری نظیر یک نسخه از قرارداد کار دریانوردان همراه با مدارک مربوط به بنادر مورد بازدید، باید برای بررسی توسط ماموران مقام صلاحیتدار در دسترس باشد. 2- در جایی که توافق مذاکره جمعی در برگیرنده تمام یا بخشی از قرارداد کار مربوط به دریانوردان می‌باشد، یک نسخه از آن باید در کشتی موجود باشد. درجایی که زبان مورد استفاده در قرارداد کار دریانوردان یا هر توافق مذاکره جمعی قابل اجراء دیگر به زبان انگلیسی نباشد، موارد زیر باید به زبان انگلیسی در دسترس باشد (ب. غ. از کشتی هایی که در آب های داخلی کشتیرانی می نمایند): ب) آن بخش هایی از توافق مذاکره جمعی که مشمول بازرسی توسط دولت صاحب بندر به موجب مقرره 2. 5 م. ب.. 3- سند موضوع جزء (ث) بند (1) این استاندارد لزوماً نباید حاوی مواردی نظیر کیفیت کار دریانوردان یا دستمزد آنها باشد. ساختار این سند و موارد خاص و روشی که این جزئیات باید بر مبنای آن در سند مذکور درج شود، باید توسط قوانین ملی تعیین شود. 4- هر یک از اعضاء باید قوانین و مقرراتی را تصویب نماید که مشخص می‌نماید تمامی موارد مندرج در قراردادهای کار دریانوردان، توسط قوانین ملی آن کنترل می‌شود. قراردادهای کار دریانوردان باید در تمام موضوعات در برگیرنده جزئیات زیر باشد: ح) مزایای مربوط به حمایت اجتماعی و بهداشتی که توسط مالک کشتی برای دریانورد تامین شده است؛ 5 - هر عضو باید قوانین یا مقرراتی را تصویب نماید که بر مبنای آن حداقل زمان مقرر برای اخطار خاتمه پیش از موعد قرارداد کار دریانوردان از جانب دریانوردان و مالکین کشتی، تعیین‌شده باشد. طول این حداقل زمان باید پس از مشورت با سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی مربوط تعیین شود، ولی نباید کمتر از هفت روز باشد. 6 - مدت زمان اخطار کوتاهتر نسبت به حداقل زمان مذکور، می‌تواند تحت شرایطی که طبق قوانین یا مقررات ملی یا توافق مذاکره جمعی باشد، به عنوان خاتمه موجه قرارداد مدنظر قرار گیرد. در تعیین چنین شرایطی، هر عضو باید تضمین نماید که نیاز دریانورد مربوط در قبال خاتمه (بدون جریمه) قرارداد کار در زمان اخطار کوتاهتر یا بدون اخطار، به خاطر دلایل اضطراری یا دلایل فوری دیگر، مدنظر قرار گرفته است. دستورالعمل 1. 2 ب - قراردادهای کار دریانوردان در تعیین جزئیات ثبت شده در سابقه کار موضوع جزء (ث) بند (1) استاندارد 1. 2 الف، هر عضو باید تضمین نماید که این سند حاوی اطلاعات کافی، با ترجمه انگلیسی، به منظور تسهیل در کسب کار بیشتر یا برآورده نمودن شرایط و مقتضیات خدمت دریایی برای بهبود و ارتقاء کار م. ب.. دفترچه ثبت انجام وظایف دریانوردان، ممکن است الزامات مندرج در جزء (ث) بند (1) استاندارد 1. 2 الف را برآورده نماید. هدف: تضمین این‌که دریانوردان در ازاء خدماتی که انجام می‌دهند، دستمزد دریافت می‌نمایند. تمامی دریانوردان باید به طور منظم و کامل بر مبنای قرارداد کار خود، دستمزد دریافت نمایند. استاندارد 2. 2 الف - دستمزد 1- هر عضو ملزم خواهد بود که ب. ت. ب. کار دریانوردان بر روی کشتی های حامل پرچم آن، دستمزد آنها را در فواصلی که بیشتر از یک ماه نشود، طبق توافق جمعی قابل اجرا، پرداخت نماید. 2- یک حساب ماهانه باید برای دریانوردان افتتاح شود تا تمامی پرداخت ها از جمله دستمزد، پرداخت های اضافی و نرخ تبدیل، در جایی که پرداخت به‌صورت ارزی یا با نرخی متفاوت از آن چیزی است که مورد توافق قرار گرفته است، به آن حساب واریز شود. 3- هر عضو مقرر خواهد کرد که مالکین کشتی اقداماتی را، نظیر آنچه در بند (4) این استاندارد مورد اشاره قرار گرفته است، اتخاذ نمایند تا دریانوردان بتوانند از طریق آن تمامی یا بخشی از درآمدهای خود را برای خانواده، یا افراد تحت تکفل یا ذی‌نفعان قانونی خود ارسال نمایند. 4- اقداماتی که تضمین می‌نماید دریانوردان می‌توانند درآمدهای خود برای خانواده‌های خویش ارسال نمایند عبارت است از: 5 - هرگونه هزینه بابت خدمات موضوع بندهای (3) و (4) این استاندارد و همچنین نرخ تبدیل ارز باید از نظر مبلغ، منطقی باشد و به جز در مواردی که به نحو دیگری مقرر شده است، باید طبق قوانین یا مقررات ملی، با نرخ متداول بازار یا نرخ رسمی اعلام شده برابر بوده و برای دریانوردان نامطلوب نباشد. 6 - هر عضوی که قوانین و مقررات ملی حاکم بر دستمزد دریانوردان را تصویب می‌نماید باید توجه مقتضی را نسبت به دستورالعمل‌های ارائه شده در بخش « ب» مجموعه قوانین معطوف دارد. دستورالعمل 2. 2 ب - دستمزد دستورالعمل 1. 2. 2 ب - تعاریف خاص الف) « دریانوردان کارآمد» به مفهوم هر دریانوردی است که صلاحیت انجام هرگونه وظیفه‌ای را در قسمت عرشه، ب. غ. از وظایف نظارتی و تخصصی، داشته باشد، یا دریانوردی که بنا بر قوانین و مقررات ملی یا رویه‌ها یا توافق‌های جمعی بدین گونه تعریف شده است؛ ب) « حقوق یا دستمزد پایه» به مفهوم پرداخت برای ساعات متعارف کار م. ب.. این حقوق یا دستمزد یا دستمزد پایه، شامل پرداخت برای اضافه کاری، پاداش، کمک هزینه، مرخصی استحقاقی یا هرگونه اجرت های اضافی می‌باشد؛ پ) « دستمزد تلفیقی » به مفهوم دستمزد یا حقوقی است که شامل حقوق پایه و دیگر مزایای مرتبط با دستمزد م. ب.. دستمزد تلفیقی می‌تواند شامل جبران پرداخت در قبال تمامی ساعات اضافه کاری و نیز کلیه مزایای دیگر مرتبط با دستمزد باشد، یا این‌که تنها مزایای خاصی که متعلق به بخشی از دستمزد تلفیقی است را در بر گیرد؛ دستور العمل 2. 2. 2 ب - محاسبه و پرداخت 1- برای دریانوردانی که حقوق آنها در بر گیرنده پرداخت جداگانه برای ساعات اضافه کاری م. ب.: ت) سوابق تمامی ساعات اضافه‌کاری باید توسط فرمانده کشتی یا فردی که از جانب وی تعیین می‌شود، حفظ و نگهداری شده و در فواصلی که بیشتر از یک ماه نباشد به تایید و امضا دریانورد برسد. 2- برای دریانوردانی که دستمزد آنها به‌طورکامل یا جزئی تلفیق شده است: پ) میزان پاداش متعلق به تمام یا بخشی از دستمزد تلفیقی که طبق جزء (الف) بند (1) این دستورالعمل، نشان‌دهنده ساعات متعارف کار م. ب. نباید کمتر از حداقل دستمزد قابل اجراء باشد؛ و ت) برای دریانوردانی که دستمزد آنها به‌طور جزئی تلفیق شده است، سوابق تمامی ساعات اضافه‌کاری باید طبق جزء (ت) بند (1) این دستور العمل حفظ و تایید گردد. 3- قوانین یا مقررات ملّی یا توافق های جمعی می‌تواند برای جبران اضافه‌کاری یا کار انجام شده در روزهای استراحت هفته و تعطیلات عمومی، حداقل معادل زمان خارج از خدمت و خارج از کشتی، پاداش در نظر گیرد یا به‌جای پاداش یا هرگونه پرداخت جبرانی دیگر، مرخصی اضافی را لحاظ نماید. 4- قوانین و مقررات ملی که پس از مشورت با نمایندگان سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی یا توافق های جمعی به تصویب می‌رسد، باید اصول زیر را مدنظر قرار دهد: ت) در خاتمه قراردادکار، تمامی پاداش‌های مربوط باید بدون تاخیر پرداخت شود؛ ث) مقام صلاحیتدار باید جریمه‌های کافی را در جایی که مالکین کشتی در پرداخت پاداش مقتضی تاخیر یا کوتاهی می‌نمایند، در نظر گیرد؛ د) جریمه‌های نقدی علیه دریانوردان، ب. غ. از آنچه که توسط قوانین و مقررات ملی یا توافق‌های جمعی یا اقدامات دیگر مجاز می‌باشد، ممنوع خواهد بود؛ ذ) مقام صلاحیتدار اختیار خواهد داشت برای حصول از این که در جهت منافع دریانوردان مربوط قیمت های منطقی و عادلانه‌ای اعمال شده است، تجهیزات و خدمات تامین شده در کشتی را بازرسی نماید؛ ر) تا حدودی که ادعاهای دریانوردان نسبت به دستمزد و دیگر موارد مربوط به قرارداد کار آنها طبق مفاد مقاوله‌نامه بین‌المللی دریایی در خصوص حقوق حبس مال و وثایق دریایی مورخ 1993 میلادی (1372 ه-. ش) تضمین نشده است، چنین دعاویی باید طبق مقاوله‌نامه حمایت از دعاوی کارگران (ورشکستگی کارفرما) مصوب 1992 میلادی (1371 ه-. ش) (شماره 173)، مورد حمایت قرار گیرد. 5 - هر عضو باید پس از مشورت با نماینده سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی، رویه‌هایی را برای رسیدگی به شکایات مرتبط با هر یک از موارد مندرج در این دستورالعمل اتخاذ نماید. دستور العمل 3. 2. 2 ب - حداقل دستمزد 1- هر عضو باید بدون لطمه زدن به اصل مذاکرات جمعی آزاد و پس از مشورت با نماینده سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی، رویه‌هایی را برای تعیین حداقل دستمزد اتخاذ نماید. نماینده سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی باید در تعیین چنین رویه‌هایی شرکت داشته باشد. 2- هنگام اتخاذ چنین رویه‌هایی و در زمان تعیین حداقل دستمزد، باید توجه مقتضی به استانداردهای بین‌المللی کار مرتبط با تعیین حداقل دستمزد و نیز اصول زیر، مدنظر قرار گیرد: 3- مقام صلاحیتدار باید تضمین نماید که: ب) دریانوردانی که دستمزد پایین‌تر از حداقل دستمزد دریافت می‌دارند، محق هستند تا در قبال میزانی که به آنها کمتر پرداخت شده است، از طریق یک روش مناسب و فوری قضایی یا رویه‌های دیگر، تحت پوشش قرار گیرند. دستورالعمل 4. 2. 2 ب - حداقل دستمزد پایه ماهانه یا مبلغ دستمزد دریانوردان ماهر 1- حقوق یا دستمزد پایه در ازاء یک ماه تقویمی کار برای دریانورد ماهر، نباید کمتر از میزانی باشد که توسط کمیسیون مشترک دریایی یا مرجع مجاز دیگری که از جانب هیات مدیره دفتر بین‌المللی کار تعیین‌شده است. طبق تصمیم هیات مدیره، مدیرکل باید هرگونه تجدیدنظری در قبال این میزان تعیین‌شده را به اطلاع کشورهای عضو سازمان برساند. 2- هیچ چیز در این دستورالعمل نباید چنین تلقی شود که به ترتیبات توافق‌شده بین مالکین کشتی یا سازمانهای متبوع آنها و سازمانهای دریانوردان در مورد مقررات مربوط به استانداردهای حداقل و شرایط کار لطمه بزند، مشروط بر این که چنین شرایط و روابطی توسط مقام صلاحیتدار به رسمیت شناخته شده باشد. مقرره 3. 2 - ساعات کار و ساعات استراحت 1- هر عضو باید تضمین نماید که ساعات کار یا ساعات استراحت دریانوردان تنظیم شده است. 2- هر عضو باید طبق مفاد مندرج در این مجموعه قوانین، حداکثر ساعات کار یا حداقل ساعات استراحت را در قبال دوره‌های زمانی معین، تعیین نماید. استاندارد 3. 2 الف - ساعات کار و ساعات استراحت 1- از نظر این مقاوله‌نامه، اصطلاح: ب) « ساعات استراحت» به مفهوم زمان خارج از ساعات کار م. ب.. این زمان شامل استراحت های کوتاه نمی‌شود. 2- هر عضو باید در حدود تعیین‌شده در بندهای (5) الی (8) این استاندارد، اقدام به تعیین حداقل ساعات کار نماید، به‌طوری که از زمان های معین تجاوز ننماید یا حداقل ساعات استراحت را طبق یکی از زمان معین، تعیین نماید. 3- هر عضو تصدیق می‌نماید که استاندارد ساعات متعارف کار برای دریانوردان، همانند کارگران دیگر، بر مبنای هشت ساعت کار در روز همراه با یک روز استراحت در طول هفته و استراحت در تعطیلات عمومی م. ب.. با این حال، این موضوع نباید باعث ممانعت اعضاء از اتخاذ رویه‌هایی به منظور مجاز دانستن یا ثبت توافق جمعی شود که ساعات کار متعارف دریانوردان را بر مبنایی که نا مساعدتر از این استاندارد نمی‌باشد، تعیین نماید. 4- هر عضو در تعیین استانداردهای ملی، باید خطراتی که ناشی از خستگی مفرط دریانوردان م. ب. را مد‌نظر قرار دهد، به ویژه مواردی که مربوط به ایمنی کشتیرانی و بهره برداری امن و ایمن کشتی می‌شود. 5 - محدودیت های مربوط به ساعات‌کار یا استراحت باید مطابق موارد زیر باشد: 6 - ساعات استراحت نمی‌تواند به بیشتر از دو دوره زمانی تقسیم شود، به‌طوری که یک دوره آن حداقل شش ساعت طول بکشد و فاصله بین دو دوره زمانی استراحت، بیشتر از چهارده ساعت نباشد. 7- احضار خدمه، تمرینات مربوط به اطفاء حریق و قایق نجات، و تمرینات تعیین‌شده توسط قوانین و مقررات ملی یا توسط اسناد بین‌المللی، باید به نحوی اعمال گردد که حداقل مزاحمت را برای دوره‌های زمانی استراحت دریانوردان داشته و موجب خستگی مفرط نشود. 8 - هنگامی که یک دریانورد احضار به کار شده است، مانند احضار در زمانی که محوطه ماشین‌آلات فاقد کارکنان لازم می‌باشد، اگر مدت زمان متعارف استراحت وی با این احضار به کار مختل شود، باید مدت زمان جبرانی استراحت برای وی درنظر گرفته شود. 9- اگر هیچ توافق جمعی یا حکم داوری وجود نداشته باشد یا اگر مقام صلاحیتدار تعیین نماید که مفاد مندرج در توافق جمعی یا حکم داوری در مورد بند (7) یا (8) این استاندارد، ناکافی می‌باشد، آنگاه مقام صلاحیتدار باید چنین مفادی را به منظور تضمین استراحت کافی دریانوردان مربوط تدوین نماید. 10- هر عضو باید الزام نماید در مکانی که به راحتی در دسترس می‌باشد، جدول مربوط به برنامه کاری بر روی کشتی نصب شود، به‌طوری که برای هر پست حداقل حاوی موارد زیر باشد: 11- جدول موضوع بند (10) این استاندارد باید به‌صورت استاندارد و به زبان کاری یا زبان هایی که روی کشتی استفاده می‌شود و نیز به زبان انگلیسی، تهیه شود. 12- هر عضو باید الزام نماید که سوابق مربوط به ساعات کاری یا ساعات استراحت روزانه دریانوردان حفظ و نگهداری شده تا برای تطبیق آنها با بندهای (5) الی (11) این استاندارد، مورد ارزیابی قرار گیرد. سوابق مذکور باید به‌صورتی استاندارد که توسط مقام صلاحیتدار تعیین و تمامی دستورالعمل‌های سازمان بین‌المللی‌کار را در بر می‌گیرد، تهیه شده باشد، و یا به هر شکل استانداردی دیگر که توسط سازمان بین‌المللی کار تهیه شده است، باشد. سوابق مذکور باید به زبان‌های موضوع بند (11) این استاندارد باشد. دریانوردان باید یک نسخه از سوابق متعلق به خود را در اختیار داشته باشند که به تایید فرمانده کشتی، یا فرد برگزیده شده از جانب وی، و نیز خود دریانوردان رسیده باشد. 13- هیچ چیز در بندهای (5) و (6) این استاندارد مانع یک عضو در قبال داشتن قوانین یا مقررات ملی یا رویه‌هایی برای مقام صلاحیتدار نخواهد شد تا نسبت به تصویب یا ثبت توافق های جمعی که استثناهایی را در مورد محدودیت های فوق مجاز می‌دارد، اقدام نمایند. چنین استثناهایی، تا جایی که امکان دارد باید از مفاد مندرج در این استاندارد پیروی نماید، ولی می‌تواند مدت زمان بیشتری را برای مرخصی یا اعطاء مرخصی جبرانی برای دریانوردان نگهبان یا دریانوردان شاغل بر روی عرشه کشتی در سفرهای کوتاه دریایی، در نظر گیرد. 14- هیچ چیز در این استاندارد نباید به گونه‌ای تلقی شود که باعث تضعیف حق فرمانده کشتی در درخواست از یک دریانورد برای انجام ساعات کاری مورد نیاز برای ایمنی فوری کشتی، نفرات روی عرشه یا بار، یا کمک به کشتی ها و نفرات دیگری که در دریا گرفتار شده‌اند، بشود. به محض این‌که وضعیت طبیعی برقرار شد، فرمانده کشتی باید برای دریانوردانی که اقدام به انجام کار در زمان استراحت خود نموده‌اند، مدت زمان لازم برای استراحت را تامین نماید. دستور العمل 3. 2 ب - ساعات کار و ساعات استراحت دستورالعمل 1. 3. 2. ب - دریانوردان جوان 1- مفاد زیر باید برای تمامی دریانوردان جوان زیر هجده سال، در دریا و بندر اعمال گردد. 2- مفاد بند (1) این استاندارد، استثنائاً اعمال نمی‌گردند اگر: ب) آموزش موثر دریانوردان جوان طبق جدول برنامه زمان‌بندی شده، مختل شود. 3- این‌گونه وضعیت های استثنایی باید با ذکر دلایل به ثبت رسیده و توسط فرمانده کشتی امضا شود. 4- بند (1) این دستورالعمل، دریانوردان جوان را از تعهدات کلی تمامی دریانوردان برای کار در طول هر موقعیت اضطراری به گونه‌ای که در بند (14) استاندارد 3. 2 الف پیش‌بینی شده است، معاف نمی‌نماید. مقرره 4. 2 - مرخصی استحقاقی 1- هر عضو باید الزام نماید که دریانوردان شاغل بر روی کشتی حامل پرچم آن، تحت شرایط مناسب و طبق مفاد مندرج در این مجموعه قوانین، دارای مرخصی سالانه همراه با حقوق باشند. 2- برای حفظ سلامت و رفاه دریانوردان و طبق شرایط کاری مقامی که بر عهده دارند، باید مرخصی ساحلی برای آنها در نظر گرفته شود. استاندارد 4. 2 الف - مرخصی استحقاقی 1- هر عضو باید قوانین و مقرراتی را تصویب نماید که استانداردهای حداقلی را برای مرخصی سالانه دریانوردان شاغل بر روی کشتی های حامل پرچم آن، با در نظر گرفتن نیازهای خاص دریانوردان به چنین مرخصی هایی تعیین نماید. 2- در شرایطی که توافق های جمعی یا قوانین و مقررات ملی روش مناسبی را بر محاسبه نیازهای خاص دریانوردان در این مورد تعیین نموده‌اند، مرخصی با حقوق سالانه باید بر مبنای حداقل دو و نیم روز به ازاء هر ماه کار، مورد محاسبه قرار گیرد. روشی که بر مبنای آن طول زمان خدمت مورد محاسبه قرار می‌گیرد، باید توسط مقام صلاحیتدار یا از طریق نظام مناسب دیگر در هر کشور، تعیین شود. غیبت های موجه نباید به عنوان مرخصی سالانه در نظر گرفته شود. 3- هرگونه توافقی که به منظور محرومیت از حداقل مرخصی سالیانه با حقوق مورد اشاره در این استاندارد صورت گیرد، ممنوع است، به جز در مواردی که توسط مقام صلاحیتدار تعیین‌شده است. دستورالعمل 4. 2 ب - مرخصی استحقاقی 1- تحت شرایطی که توسط مقام صلاحیتدار یا از طریق نظام مناسب دیگر در هر کشور تعیین‌شده است، مدت زمان مرخصی باید به عنوان بخشی از دوره خدمت در نظر گرفته شود. 2- تحت شرایطی که توسط مقام صلاحیتدار یا از طریق توافق های جمعی تعیین‌شده است، غیبت از کار به منظور حضور در یک دوره آموزش حرفه‌ای دریایی مورد تایید، یا به دلایل دیگری نظیر بیماری یا آسیب‌دیدگی یا زایمان، باید به عنوان بخشی از دوره خدمت در نظر گرفته شود. 3- میزان پرداخت در طول مرخصی سالیانه باید در سطح متعارف دستمزد دریانورد که طبق قوانین و مقررات ملی یا قرارداد کار دریانوردان می‌باشد، در نظر گرفته شود. برای دریانوردانی که برای مدت زمانی کمتر از یک‌سال استخدام شده‌اند، یا در حالتی که رابطه استخدامی آنها خاتمه یافته است، مرخصی استحقاقی باید متناسب با زمانی که کار کرده‌اند، مورد محاسبه قرار گیرد. 4- موارد زیر نباید به عنوان بخشی از مرخصی سالیانه با حقوق در نظر گرفته شود: دستورالعمل 2. 4. 2 ب - اخذ مرخصی سالانه 1- زمان اخذ مرخصی سالیانه، به جز مواردی که توسط مقررات، توافق های جمعی، آراء داوری یا روش‌های دیگر منطبق با رویه‌های ملی تعیین‌شده است، باید توسط مالکین کشتی و تا جایی که امکان دارد پس از مشورت و توافق با دریانوردان مربوط یا نمایندگان آنها، تعیین شود. 2- دریانوردان به‌طور کلی، حق استفاده از مرخصی سالیانه را نسبت به مکانی که رابطه‌ای واقعی با آن دارند، دارا می‌باشند که این حق به‌طور طبیعی درست همانند حق بازگرداندن آنها به مکانی است که باید به آن بازگردانده شوند. دریانوردان، به جز در مواردی که طبق مفاد قرارداد کار دریانوردان یا قوانین و مقررات ملی می‌باشد، نباید ملزم شوند که علی‌رغم میل باطنی خود و در مکانی دیگر، از مرخصی سالیانه متعلق به خود استفاده نمایند. 3- اگر دریانورد ملزم شود که از مرخصی سالیانه خود در مکانی غیر از آنچه در بند (2) این دستورالعمل مقرر شده استفاده نماید، باید حق برخورداری نسبت به جابه‌جایی رایگان به مکانی که به کار گمارده یا استخدام شده، هر کدام که نزدیکتر باشد، را داشته باشد. هزینه‌های روزانه آنها و دیگر هزینه‌هایی که به طور مستقیم در ارتباط با این سفر می‌باشد، بر عهده مالک کشتی است. زمان این سفر نباید از مدت مرخصی سالیانه با حقوق دریانورد، کسر شود. 4- دریانوردی که در مرخصی سالیانه قرار دارد، به جز در موارد کاملاً اضطراری و با رضایت وی، نباید احضار شود. دستورالعمل 3. 4. 2 ب - جمع‌آوری و تقسیم مرخصی 1- تقسیم مرخصی با حقوق سالیانه به چندین بخش، یا جمع‌آوری این مرخصی سالیانه همراه با دوره مرخصی بعدی، با اجازه مقام صلاحیتدار یا از طریق نظام مناسب دیگر، امکان‌پذیر است. 2- ب. ت. ب. بند (1) این دستور العمل و به جز در مواردی که طبق یک قرارداد قابل اجراء بین مالک کشتی و دریانورد مربوط، به نحو دیگری مقرر شده است، مرخصی با حقوق سالیانه تعیین‌شده در این دستورالعمل باید در برگیرنده یک دوره زمانی بدون وقفه باشد. دستورالعمل 4. 4. 2 ب - دریانوردان جوان 1- اقدامات ویژه‌ای باید برای دریانوردان جوان زیر هجده سال در نظر گرفته شود که برای مدت شش ماه یا هر مدت زمان کمتری بر مبنای توافق جمعی یا قرارداد کار دریانوردان، بدون مرخصی روی یک کشتی به خارج سفر کرده و طی این مدت به کشور محل اقامت خود بازنگشته و طی سه ماه آتی این سفر دریایی خود نیز باز نخواهند گشت. این اقدامات باید شامل بازگرداندن آنها بدون صرف هیچ‌گونه هزینه‌ای به محل اصلی به‌کارگماری آنها در کشور محل اقامت آنها شود تا بتوانند مرخصی به‌دست آمده در طول سفردریایی خود را سپری نمایند. 1- دریانوردان این حق را دارند که بدون صرف هیچ گونه هزینه‌ای، تحت شرایط مندرج در این مجموعه قوانین به کشور خود بازگردانده شوند. 2 - هر عضو باید کشتی هایی که حامل پرچم آن هستند را ملزم نماید تا طبق مفاد این مجموعه قوانین، تامین مالی مورد نیاز برای تضمین بازگرداندن دریانوردان به وطن را در نظر گیرند. استاندارد 5. 2 الف - بازگرداندن به وطن 1- هر عضو باید تضمین نماید که دریانوردان شاغل بر روی کشتی های حامل پرچم آن، تحت شرایط زیر این حق را دارند که به وطن بازگردانده شوند: 2- هر عضو باید تضمین نماید در قوانین و مقررات آن یا اقدامات دیگر یا در توافق های جمعی، مفاد مناسبی وجود دارد که شرایط زیر را تعیین می‌نماید: ب) حداکثر مدت زمان خدمت بر روی کشتی که متعاقب آن دریانورد دارای حق بازگرداندن به وطن م. ب.. این مدت زمانی نباید کمتر از دوازده ماه باشد؛ و پ) حقوق کاملی که باید برای بازگرداندن به وطن توسط مالک کشتی تامین شود، و شامل موارد مربوط به مسافت بازگشت، نوع حمل و نقل، هزینه‌های متفرقه و دیگر اقداماتی است که توسط مالک کشتی انجام می‌گیرد. 3- هر عضو باید مالکین کشتی را از دریافت پیش پرداخت در بدو استخدام دریانوردان بابت هزینه بازگرداندن آنها به وطن و نیز جبران هزینه‌های مذکور از طریق حقوق یا دستمزد دریانوردان، منع نماید، به جز در جایی که دریانورد طبق قوانین و مقررات ملی یا تدابیر دیگر یا توافق های جمعی، در وضعیت جدی قصور و کوتاهی نسبت به تعهدات اشتغال خود قرار داشته باشد. 4- قوانین و مقررات ملی نباید لطمه‌ای به هرگونه حق مالک کشتی مبنی بر تحت پوشش قراردادن هزینه‌های بازگرداندن به وطن دریانوردان بر مبنای ترتیبات قراردادی شخص ثالث بزند. 5 - اگر مالک کشتی در انجام اقدامات لازم یا پرداختن هزینه‌های مربوط به بازگرداندن دریانوردانی که دارای حق بازگرداندن به وطن هستند، کوتاهی نماید: 6 - با درنظر گرفتن اسناد قابل اجراء بین‌المللی، از جمله مقاوله‌نامه توقیف کشتی ها مصوب 1999 میلادی (1378 ه-. ش)، کشور عضوی که هزینه‌های مربوط به بازگرداندن دریانوردان به وطن را طبق این مجموعه قوانین پرداخت نموده است، می‌تواند نسبت به توقیف یا درخواست توقیف کشتی های مالک کشتی مربوط، تا زمانی که طبق بند (5) این استاندارد باز‌پرداخت هزینه‌ها صورت گیرد، اقدام نماید. 7- هر عضو باید شرایط لازم را برای بازگرداندن به وطن دریانوردان شاغل در کشتی هایی که در بنادر آن توقف نموده یا از قلمرو یا آبهای داخلی آن عبور می‌نمایند و نیز جایگزینی آنها بر روی عرشه، فراهم نماید. 8 - به‌ویژه، یک عضو نباید حق بازگرداندن به وطن هر دریانورد را به خاطر شرایط مالی مالک کشتی یا به‌دلیل عدم توانایی مالک کشتی یا عدم تمایل وی به جایگزینی دریانورد، مورد امتناع قرار دهد. 9- هر عضو باید مقرر نماید که کشتی های حامل پرچم آن، یک نسخه از قوانین ملی قابل اجراء در مورد بازگرداندن به وطن دریانوردان را به‌صورت مکتوب و به یک زبان مناسب در اختیار داشته و در دسترس دریانوردان قرار دهد. دستورالعمل 2.5 ب - بازگرداندن به وطن دستورالعمل 1. 5. 2 ب - حق بازگرداندن به وطن 1- دریانوردان باید در موارد زیر حق بازگشت به وطن را داشته باشند: (5) در صورت خاتمه یا تعلیق اشتغال دریانورد طبق رای داوری یا توافق جمعی، یا خاتمه اشتغال به هر دلیل مشابه دیگر. 2- در تعیین حداکثر زمان خدمت بر روی کشتی که برمبنای آن دریانورد حق بازگرداندن به وطن را دارا می‌باشد، طبق مفاد این مجموعه قوانین، باید عواملی که محیط کار دریانورد را تحت تاثیر قرار می‌دهند، مدنظر قرار گیرد. هر عضو باید در هر جایی که امکان دارد، سعی نماید تا این مدت زمان را ب. ت. ب. پیشرفت ها و تحولات فن آوری، کاهش دهد و در این راستا از توصیه ارائه شده در این خصوص توسط کمیسیون مشترک دریایی نیز استفاده نماید. 3- هزینه هایی که طبق استاندارد 5. 2 الف برای بازگرداندن دریانوردان به عهده مالک کشتی می‌باشد، باید حداقل شامل موارد زیر باشد: 4- زمان سپری شده در انتظار بازگشت به وطن و نیز مدت سفر، نباید از مرخصی با حقوق متعلق به دریانوردان، کسر شود. 5 - مالکین کشتی باید ملزم شوند تا هزینه های مربوط به بازگرداندن دریانوردان به وطن را تا زمان رسیدن دریانوردان مربوط به مقصد، طبق مفاد این مجموعه قوانین یا از طریق تامین اشتغال مناسب برروی کشتی عازم به یکی از مقصدهای مورد نظر، تقبل نمایند. 6 - هر عضو باید مطمئن شود که مالکین کشتی مسئولیت مربوط به بازگرداندن دریانوردان به وطن را از طریق اعمال شیوه مناسب و سریع، بر عهده گرفته اند. شکل متعارف انتقال باید از راه هوایی باشد. عضو باید مقصدهایی که دریانوردان می‌توانند به آنها بازگردانده شوند را تعیین نماید. مقصدهای مذکور باید شامل کشورهایی باشد که دریانوردان با آن ارتباطی واقعی دارند، از جمله: 7- دریانوردان این حق را دارند که از میان مقصدهای تعیین‌شده، مکان مورد بازگشت خود را انتخاب نمایند. 8 - اگر دریانوردان در طول مدت زمان معقولی که توسط قوانین و مقررات ملی یا توافق های جمعی تعیین می‌شود، از حق بازگشت به وطن استفاده ننمایند، این حق از آنها سلب خواهد شد. دستورالعمل 2. 5. 2 ب - اجراء توسط اعضاء 1- هرگونه کمک عملی ممکن باید در قبال دریانوردی که در یک بندر خارجی در حین بازگشت به وطن سرگردان یا بازگشت به وطن وی دچار تاخیر شده است، انجام گیرد. مقام صلاحیتدار باید تضمین نماید که نماینده محلی یا کنسولی کشور صاحب پرچم وکشور متبوع یا کشور محل اقامت دریانورد، به‌طور مناسب و فوری از موضوع آگاه می‌شوند. 2- هر عضو باید مطمئن شود که در موارد زیر، قوانین مناسب وضع شده است: الف) برای بازگشت دریانوردان شاغل برروی کشتی حامل پرچم یک کشور خارجی که در یک بندر خارجی، به دلایلی که آنها مسئول آن نیستند، در ساحل پیاده شده اند: (3) به بندر دیگر توافق شده بین دریانورد و فرمانده کشتی یا مالک کشتی، با تایید مقام صلاحیتدار یا تحت حفاظت های مناسب دیگر؛ 3- اگر دریانوردان زیر هجده سال شاغل برروی کشتی، پس از حداقل چهارماه از زمان اولین سفر دریایی خارجی آنها مشخص شود که برای زندگی در دریا مناسب نمی‌باشند، باید بدون صرف هزینه از اولین بندر مناسب محل توقفی که در آن خدمات کنسولی دولت صاحب پرچم، یا دولت متبوع یا دولت محل اقامت آنها وجود دارد، به وطن بازگردانده شوند. گزارش مربوط به این بازگردانی، همراه با ذکردلایل مربوط، باید به اطلاع مقامی برسد که اوراق صلاحیت دریانوردان جوان مربوط را برای اشتغال در دریا صادر نموده است. مقرره 6. 2 - پرداخت غرامت به دریانورد به‌دلیل فقدان یا غرق کشتی استاندارد 6. 2 الف - پرداخت غرامت به دریانورد به‌دلیل فقدان یا غرق کشتی 1- هر عضوباید قواعدی را وضع نماید که اطمینان حاصل شود در تمام موارد مربوط به فقدان یا غرق هرگونه کشتی، مالک کشتی به هریک از دریانوردان شاغل در کشتی در قبال بی‌کاری ناشی از این فقدان، یا غرق کشتی، خسارت پرداخت نماید. 2- قواعد موضوع بند (1) این استاندارد نباید لطمه‌ای به هر‌گونه حقوق دریانوردان به موجب قوانین ملی عضو مربوط، در هنگام بروز خسارات یا آسیب‌دیدگی های ناشی از فقدان یا غرق کشتی، بزند. دستورالعمل 6. 2 ب - غرامت دریانورد به‌دلیل فقدان یا غرق کشتی دستورالعمل 1. 6. 2 ب - محاسبه غرامت بی‌کاری 1- غرامت بی‌کاری ناشی از فقدان یا غرق کشتی باید به همان نرخ دستمزد قابل پرداخت بر مبنای قرارداد کار منعقده، در ازاءِ روزهایی که دریانورد واقعاً بی‌کار بوده است، پرداخت شود ولی کل خسارت قابل پرداخت به هر دریانورد، محدود به دو ماه دستمزد م. ب.. 2- هر عضو باید تضمین‌نماید که دریانوردان برای جبران چنین‌غرامت‌هایی، از همان شیوه‌ها و ابزارهای قانونی برخوردار هستند که برای وصول مزدهای معوقه خود در طول خدمت برخوردار می‌باشند. مقرره 7. 2 - سطوح نیروی انسانی استاندارد 7. 2 الف - سطوح نیروی انسانی 1- هر عضو باید مقرر نماید که تمامی کشتی های حامل پرچم آن کشور، دریانوردان کافی را برای عملکرد ایمن و کارآمد کشتی ها، با در نظر گرفتن امنیت کامل، در اختیار دارند. هر کشتی باید دارای خدمه کافی، در تعداد و صلاحیت، باشد تا ایمنی و امنیت کشتی و نفرات حاضر در آن را در تمامی شرایط کاری، طبق سند حداقل ایمنی نیروی انسانی یا سندی مشابه که توسط مقام صلاحیتدار صادر شده و منطبق با استانداردهای این مقاوله‌نامه می‌باشد، تضمین نماید. 2- در هنگام تعیین، تصویب یا بازنگری در سطوح نیروی انسانی، مقام صلاحیتدار باید از اعمال ساعات بیش از حد کار اجتناب نموده یا آن را به حداقل برساند تا مطمئن شود استراحت کافی و کاهش خستگی مفرط در سطوح نیروی انسانی را طبق اصول مندرج در اسناد حاکم بین المللی، به ویژه اسناد متعلق به سازمان بین‌المللی دریا نوردی، در نظر گرفته است. 3- در تعیین سطوح نیروی انسانی، مقام صلاحیتدار باید تمامی شرایط مندرج در مقرره 2. 3 و استاندارد 2. 3 الف مربوط به غذا و تهیه غذا را در نظر گیرد. دستورالعمل 7. 2 ب - سطوح نیروی انسانی دستورالعمل 1. 7. 2 ب - حل و فصل اختلاف 1- هر عضو باید نظام کارآمدی را برای رسیدگی و حل و فصل شکایات یا اختلافات مرتبط با نیروی انسانی شاغل برروی کشتی، تامین نموده یا متقاعد شود که چنین نظامی تامین شده است. 2- نمایندگان سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی باید در فرآیند انجام چنین نظامی، با یا بدون حضور افرادی دیگر یا مقامات مسئول، مشارکت داشته باشند. مقرره 8. 2 - توسعه مهارت و حرفه و فرصت هایی برای اشتغال دریانوردان استاندارد 8. 2 الف - توسعه مهارت و حرفه و فرصت هایی برای اشتغال دریانوردان 1- هر عضو باید سیاست هایی ملی در خصوص حمایت از توسعه مهارت و حرفه و فرصت هایی برای اشتغال دریانوردان، به منظور تامین نیروی کار ماهر و با ثبات در بخش دریایی، داشته باشد. 2- هدف از سیاست های موضوع بند (1) این استاندارد باید کمک به دریانوردان در جهت تقویت مهارت ها، شرایط لازم و فرصت های اشتغال آنها باشد. 3- هر عضو باید پس از مشورت با سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی متبوع، همراه با آموزش های جاری، اهداف مشخصی را برای راهنمایی شغلی، آموزش و تربیت دریانوردانی که وظیفه آنها برروی کشتی در وهله اول مرتبط با جهت یابی و عملکرد ایمنی کشتی می‌باشد، تعیین نماید. دستورالعمل 8. 2 ب - توسعه مهارت و حرفه و فرصت هایی برای اشتغال دریانوردان دستورالعمل 1. 8. 2 ب - اقداماتی در جهت ارتقاء حرفه و توسعه مهارت و فرصت هایی برای اشتغال دریانوردان دستورالعمل 2. 8. 2 ب - دفتر ثبت دریانوردان 1- هرگاه اشتغال دریانوردان بر پایه دفاتر ثبتی و فهرست ها استوار باشد، این دفاتر ثبتی و فهرست ها باید به شیوه ای که توسط قانون یا رویه ملی یا توافق جمعی تعیین می‌شود، تمامی گروه‌های شغلی دریانوردان را شامل شود. 2- دریانوردان ثبت شده در چنین دفتر ثبتی یا فهرستی، باید دارای اولویت استخدام برای دریانوردی باشند. 3- دریانوردان ثبت شده در چنین دفتر ثبتی یا فهرستی، باید طبق روشی که توسط قانون یا رویه ملی یا توافق جمعی تعیین می‌شود، مهیا برای کار باشند. 4- تا حدی که قوانین یا مقررات ملی اجازه می دهد، باید به‌صورت ادواری در تعداد دریانوردان موجود در چنین دفاتر ثبتی یا فهرست ها، تجدیدنظر شود به‌طوری که سطوح منطبق با نیازهای صنعت دریایی حاصل شود. 5 - هرگاه کاهش تعداد دریانوردان موجود در چنین دفتر ثبتی یا فهرستی ضروری باشد، باید تمامی تدابیر مناسب برای پیشگیری یا کاستن از اثرات زیانبار آن در قبال دریانوردان، با در نظر گرفتن وضعیت اقتصادی و اجتماعی کشور مربوط، مدنظر قرار گیرد. مقرره 1. 3 - محل اقامت و امکانات تفریحی 1- هر عضو باید تضمین نماید که کشتی های حامل پرچم آن، محل اقامت و امکانات تفریحی شایسته‌ای را برای کار یا زندگی (یا هر دو) دریانوردان، سازگار با ارتقاء بهداشت و سلامت آنها، تامین نموده است. 2- الزامات مندرج در این مجموعه قوانین که مقررات مربوط به ساختمان و تجهیزات کشتی را اجراء می‌نماید، فقط در قبال کشتی هایی قابل اعمال است که همزمان یا پس از تاریخ لازم‌الاجراء شدن این مقاوله‌نامه برای عضو مربوط، ساخته شده باشند. برای کشتی هایی که قبل از این تاریخ ساخته شده‌اند، باید تا جایی که قابل اجراء می‌باشد، طبق قانون یا رویه ملی عضو مربوط و تا قبل از تاریخ لازم‌الاجراء شدن این مقاوله‌نامه، الزامات مرتبط با ساختمان و تجهیزات کشتی که در مقاوله‌نامه محل اقامت خدمه کشتی (نسخه تجدیدنظر شده) مصوب 1949 میلادی (1328 ه-. ش) (شماره 92) و مقاوله‌نامه محل اقامت خدمه کشتی (مقررات تکمیلی) مصوب 1970 میلادی (1349 ه-. ش) (شماره 133) مورد اشاره قرار گرفته است، اعمال شود. یک کشتی، هنگامی که سازه تحتانی آن نصب شده یا هنگامی که در مرحله مشابهی از این ساخت قرار دارد، به عنوان یک کشتی ساخته شده تلقی می‌شود. 3- به جز در شرایطی که به نحو دیگری به طور صریح مقرر شده است، هرگونه الزامات به موجب اصلاحیه این مجموعه قوانین که مرتبط با مفاد محل اقامت و امکانات تفریحی دریانوردان می‌باشد، فقط در مورد کشتی هایی اعمال خواهد شد که همزمان یا پس از تاریخ لازم‌الاجراء شدن اصلاحیه مذکور برای عضو مربوط، ساخته شده باشد. استاندارد 1. 3 الف - محل اقامت و امکانات تفریحی 1- هر عضو باید قوانین و مقرراتی را به تصویب برساند که کشتی های حامل پرچم آن را ملزم نماید: الف) استانداردهای حداقلی را تامین نماید که هرگونه محل اقامت برای دریانوردان، کار یا زندگی بر روی کشتی (یا هر دو) را که طبق مفاد مربوط به این استاندارد، شایسته و ایمن می‌باشد، تضمین نماید؛ و 2- در توسعه و اعمال قوانین و مقررات مربوط به اجراء این استاندارد، مقام صلاحیتدار پس از مشورت با سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی مربوط باید: 3- بازرسی های لازم به موجب مقرره 4. 1. 5 باید انجام شود، هنگامی که: 4- مقام صلاحیتدار باید توجه ویژه‌ای را نسبت به تضمین اجراء الزامات این مقاوله‌نامه در ارتباط با موضوعات زیر، مدنظر قرار دهد: 5 - مقام صلاحیتدار هر عضو باید کشتی هایی که حامل پرچم آن می‌باشند را ملزم نماید تا استانداردهای حداقل برای محل اقامت و امکانات تفریحی بر روی کشتی را طبق بندهای (6) الی (17) این استاندارد، برآورده نماید. 6 - ب. ت. ب. الزامات کلی مربوط به محل اقامت: پ) در کشتی هایی ب. غ. از کشتی های مسافری، طبق مقررات (ج) و(ث)2 مقاوله‌نامه بین‌المللی ایمنی زندگی در دریا مصوب 1974 میلادی (1353 ه-. ش) (نسخه اصلاح‌شده) (مقاوله‌نامه سولاس)، اتاق های خواب باید در بالای خط بار وسط یا عقب کشتی قرار گیرد، به جز در موارد استثنایی که اندازه، نوع یا خدمت مورد نظر در کشتی، اختصاص هر مکان دیگری را غیرممکن می‌سازد که در چنین حالتی، اتاق های خواب می‌تواند در قسمت جلوی کشتی واقع شود، ولی به هیچ عنوان نباید جلوتر از حفاظ تصادف قرار گیرد؛ ت) در کشتی های مسافری و کشتی های خاصی‌که طبق مجموعه قوانین سازمان بین‌المللی دریانوردی تحت عنوان « ایمنی برای کشتی های با مقاصد خاص» مصوب 1983 میلادی، (1362 ه-. ش) و مدل های بعدی (که از این پس « کشتی های با مقاصد خاص» نامیده می‌شوند)، مقام صلاحیتدار می‌تواند تحت شرایطی که ترتیبات کافی و مناسب برای روشنایی و تهویه هوا انجام گرفته است، اجازه دهد که اتاق های خواب در زیر خط بار قرار گیرد، ولی به هیچ وجه نباید به طور مستقیم در زیر معابر کاری واقع شود؛ ث) هیچ گونه در ورودی نباید به طور مستقیم از قسمت بار، موتورخانه، آشپزخانه، انبارها، اتاق های خشک‌کنی یا سرویس های بهداشتی عمومی، به اتاق های خواب باز شود. آن بخش از دیوارهایی که چنین اماکنی را از اتاق های خواب جدا می‌سازد و نیز جدار خارجی این دیوارها، باید به نحو مطلوبی از فولاد یا دیگر مواد مورد تایید ضد آب و ضد گاز، ساخته شود؛ چ) روشنایی مناسب و سامانه فاضلاب کافی باید تامین شده باشد؛ و ح) محل اقامت و امکانات تفریحی و تهیه غذا باید برآورده‌کننده الزامات مندرج در مقرره 3. 4 و نیز مفاد مرتبط در این مجموعه قوانین در خصوص بهداشت و ایمنی و جلوگیری از حوادث، در مورد جلوگیری از خطرات مربوط به قرار گرفتن در معرض سر و صدا و ارتعاش و دیگر عوامل محیطی و شیمیایی بر روی کشتی، و همچنین تامین یک محیط کار و زندگی مطلوب خارج از کشور برای دریانوردان، باشد. 7- ب. ت. ب. شرایط مربوط به درجه حرارت و تهویه هوا: ت) دمای مناسب باید از طریق سامانه کنترل درجه حرارت تامین شود، به‌جز در کشتی هایی که تنها در مناطق گرمسیری سفر می‌نمایند. 8 - ب. ت. ب. ترتیبات خاصی که ممکن است در کشتی های مسافری مجاز شناخته شود، اتاق های خواب و غذا خوری را باید با نور طبیعی روشن کرد و نور مصنوعی کافی نیز برای آن تامین شود. 9- هنگامی که وجود مکان خواب در کشتی ها ضروری است، شرایط زیر باید برای اتاق های خواب تامین شود: ح) در کشتی های کمتر از 3000 تن ظرفیت ناخالص، ب. غ. از کشتی های مسافری و کشتی های با مقاصد خاص، اتاق های خواب ممکن است حداکثر توسط دو دریانورد اشغال شود. مساحت کف چنین اتاق خوابی نباید کمتر از 7 متر مربع باشد. ذ) در کشتی هایی ب. غ. از کشتی های مسافری و کشتی های با مقاصد خاص، اتاق های خواب برای دریانوردانی که وظایف افسران کشتی را بر عهده دارند، درجایی که هیچ گونه اتاق نشیمن خصوصی یا سالن عمومی در نظر گرفته نشده است، مساحت کف اتاق برای هر نفر نباید کمتر از موارد زیر باشد: ز) فرمانده کشتی، سر مهندس و افسر مسئول ناوبری باید علاوه بر اتاق های خواب متعلق به آنها، اتاق نشیمن مجاور یا سالن عمومی یا فضای مشابه اضافی داشته باشند. مقام صلاحیتدار پس مشورت با سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی مربوط می‌تواند کشتی هایی که کمتر از 3000 تن ظرفیت ناخالص دارند را از اعمال این الزام معاف نماید. 10- ب. ت. ب. شرایط مربوط به سالن های غذاخوری: 11- ب. ت. ب. شرایط مربوط به سرویس‌های بهداشتی: 12- ب. ت. ب. شرایط مربوط به مکان بیمارستان، کشتی هایی که حامل پانزده دریانورد یا بیشتر بوده و به یک سفردریایی می‌روند که بیش از سه روز طول می‌کشد، باید محل جداگانه‌ای را که منحصراً برای مقاصد پزشکی مورد استفاده قرار می‌گیرد، تامین نمایند. مقام صلاحیتدار می‌تواند این الزام را در مورد کشتی هایی که به بازرگانی داخلی می‌پردازند، تعدیل نماید. در تایید مکان بیمارستانی تعبیه شده بر روی کشتی، مقام صلاحیتدار باید تضمین نماید که در تمامی وضعیت‌های آب و هوایی، مکان بیمارستانی به راحتی قابل دسترسی م. ب. و امکانات لازم برای بستری شدن افراد و دریافت مراقبت‌های فوری و مناسب توسط آنها، فراهم شده است. 13- مکان مناسب و مجهزی باید برای تاسیسات لباسشویی فراهم شود. جزء#14- در کلیه کشتی ها باید فضا یا فضاهایی بر روی محل رو باز عرشه تامین شود تا کارکنان کشتی در مواقعی‌که مشغول کار نیستند، به آن دسترسی داشته باشند، به نحوی که ب. ت. ب. تعداد دریانوردان روی کشتی و نیز اندازه کشتی، دارای مساحتی کافی باشد. 15- تمامی کشتی ها باید دارای دفاتر کار مجزا یا یک دفتر کار مشترک برای استفاده واحدهای عرشه و موتوری باشند. مقام صلاحیتدار پس از مشورت با سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی مربوط می‌تواند کشتی هایی که کمتر از 3000 تن ظرفیت ناخالص دارند را از اعمال این الزام معاف نماید. 16- مقام صلاحیتدار باید کشتی هایی را که مرتباً برای تجارت به بنادر آلوده به پشه تردد می‌نمایند، ملزم نماید تا تمهیدات لازم را مدنظر قرار دهند. 17- برای استفاده و برخورداری تمامی دریانوردان، باید امکانات تفریحی مناسب برای دریانوردان، شامل وسایل آسایش و مخصوص خدمه، طبق برآورده نمودن نیازهای خاص دریانوردانی که باید بر روی کشتی کار و زندگی نمایند و نیز با در نظر گرفتن مقرره 3. 4 و مفاد مرتبط این مجموعه قوانین در خصوص ایمنی و بهداشت و پیشگیری از حوادث، تامین شود. 18- مقام صلاحیتدار ملزم است که بازرسی‌های دائمی را ازطریق و یا تحت‌نظر فرمانده کشتی انجام دهد تا مطمئن شود محل اقامت دریانوردان تمیز و به‌طور شایسته‌ای قابل سکونت بوده و همچنین در وضعیت مطلوبی حفظ و مرمت شده است. 19- در مورد نیروی انسانی کشتی ها، ب. ت. ب. این‌که باید عدم تبعیض و تفاوت در علایق دریانوردان و عادات اجتماعی و مذهبی گوناگون آنها را در نظر گرفت، مقام صلاحیتدار در جایی که مورد نیاز باشد، می‌تواند پس از مشورت با سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی مربوط، اجازه اعمال تغییراتی را ب. ت. ب. این استاندارد اعطاء نماید، به شرط این که این تغییرات منجر به بروز امکانات نامطلوب‌تری نسبت به آنچه که اعمال این استاندارد به همراه دارد، نشود. 20- هر عضو پس از مشورت با سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی مربوط، می‌تواند کشتی هایی که کمتر از 200 تن ظرفیت ناخالص دارند را با دلیل منطقی و ب. ت. ب. اندازه کشتی و تعداد نفرات حاضر بر روی کشتی، از اجراء الزامات زیر مندرج در مفاد این استاندارد معاف نماید: 21- هرگونه معافیتی در مورد الزامات مندرج در این استاندارد، می‌تواند تنها در جایی اعمال شود که به صراحت در این استاندارد اجازه داده شده و نیز در شرایط خاصی که در آن چنین معافیت هایی آشکارا موجه بوده و مربوط به حمایت از ایمنی و بهداشت دریانوردان م. ب.. دستورالعمل 1. 3 ب - محل اقامت و امکانات تفریحی دستور العمل 1. 1. 3 ب - طراحی و ساختمان 1- دیوارهای خارجی اتاق های خواب و سالن های غذاخوری باید به اندازه کافی عایق‌بندی شده باشد. تمامی پوشش‌های ماشین‌آلات و دیوارهای آشپزخانه و سایر فضاهایی که از آن گرما تولید شده و ممکن است اثرات گرمایی بر محل اقامت مجاور یا راهروها داشته باشد، باید به اندازه کافی عایق‌بندی شود. همچنین باید اقداماتی صورت گیرد تا در مقابل اثرات ناشی از بخار یا لوله‌های آب گرم سرویس‌ها، محافظت کامل به‌عمل آید. 2- اتاق های خواب، سالن های غذاخوری، اتاق های تفریح و راهروها در فضای محل اقامت باید به اندازه کافی عایق‌بندی شده باشد تا از تغلیظ و افزایش بیش از حد دما جلوگیری شود. 3- سطوح دیوارها و سقف‌های کاذب در اتاق های خواب و سالن های غذاخوری باید از موادی باشد که به راحتی تمیز شود و از هیچ ترکیبی که احتمالاً محل تجمع حشرات موذی می‌باشد، نباید استفاده شود. 4- سطوح دیوارها و سقف‌های کاذب در اتاق های خواب و سالن های غذاخوری باید این قابلیت را داشته باشد که به راحتی تمیز شده و به‌صورت رنگ‌های روشن بادوام و غیرمسموم‌کننده باشد. 5 - سطوح تمامی محل های اقامت دریانوردان باید از مواد و ترکیب مناسبی باشد که سطح آنها لیز نبوده و نسبت به رطوبت مقاوم بوده و به راحتی قابل تمیز کردن باشد. 6 - در جایی که کفپوش‌ها از مواد ترکیبی ساخته شده‌اند، محل های اتصال با گوشه‌ها باید به گونه‌ای برش بخورند که شکافی وجود نداشته باشد. دستورالعمل 2. 1. 3 ب - تهویه هوا 1- سامانه تهویه هوا در اتاق های خواب و غذا خوری‌ها باید به نحوی کنترل شود که هوا را در شرایط قابل قبولی حفظ کرده و گردش کافی هوا در تمامی شرایط هوایی و اقلیمی را تضمین نماید. 2- سامانه‌های تهویه هوا، چه به‌صورت سامانه مرکزی یا واحد جداگانه، باید به گونه‌ای طراحی شود تا: 3- زمانی که دریانوردان بر روی کشتی کار یا زندگی می‌نمایند و شرایط ایجاب می‌نماید، برق لازم برای فعالیت دستگاه های تهویه هوا و دیگر وسایل کمکی تهویه که به موجب بندهای پیشین این دستورالعمل لازم است، باید در تمامی اوقات در دسترس باشد. با این حال، لازم نیست که این برق مورد نیاز از طریق یک منبع اضطراری تامین شود. دستورالعمل 3. 1. 3 ب - گرمایش 1- سامانه گرمایش محل اقامت دریانوردان باید درتمامی اوقاتی که دریانوردان بر روی کشتی کار یا زندگی می‌کنند و نیز شرایطی که استفاده از آن لازم می‌باشد، کار کند. 2- درتمامی کشتی هایی که سامانه گرمایش لازم است، گرما باید به‌وسیله بخار، آب داغ، هوای گرم، الکتریسیته یا موارد مشابه تامین شود. با این حال، نباید در محوطه محل اقامت از بخار به عنوان وسیله ای برای انتقال گرما استفاده نمود. سامانه حرارتی باید قادر باشد درجه حرارت محل اقامت دریانوردان را در شرایط عادی هوایی و اقلیمی که در آن کشتی مشغول به کار می‌باشد، در سطح مطلوبی حفظ نماید. مقام صلاحیتدار باید استاندارد مورد نظر در این خصوص را تعیین نماید. 3- رادیاتورها و سایر وسایل گرمایش باید به نحوی نصب شود و در جایی‌که ضرورت دارد، به گونه‌ای محافظت شود که از خطر آتش‌سوزی و عدم آسایش ساکنین جلوگیری شود. دستورالعمل 4. 1. 3 ب - روشنایی 1- در تمامی کشتی ها باید برای محل اقامت دریانوردان نور الکتریکی فراهم شود. اگر دو منبع مستقل الکتریکی برای روشنایی وجود نداشته باشد، نور اضافی را باید از طریق لامپ ها یا لوازم روشنایی که به نحو مطلوبی متناسب با وضعیت اضطراری ساخته شده اند، تامین کرد. 2- در اتاق های خواب، یک لامپ مطالعه الکتریکی باید در بالای هر تخت خواب نصب شود. 3- استانداردهای مناسب برای روشنایی طبیعی و مصنوعی باید توسط مقام صلاحیتدار تعیین شود. دستورالعمل 5. 1. 3 ب - اتاق های خواب 1- ترتیب قرارگرفتن تخت بر روی کشتی باید به گونه‌ای مناسب باشد که تا حد ممکن آرامش و راحتی را برای دریانورد یا هر فرد دیگری که ممکن است همراه او باشد، فراهم نماید. 2- در جایی که اندازه کشتی، فعالیت‌هایی که کشتی مشغول انجام آن است و نقشه آن اجازه می‌دهد، اتاق های خواب باید به گونه‌ای طراحی و تجهیز شوند که دارای حمام اختصاصی، شامل توالت، باشد به‌طوری که راحتی و آسایش قابل قبولی را برای ساکنان آن فراهم و تسهیل نظم و ترتیب را تامین نماید. 3- تا جایی که امکان دارد، اتاق های خواب دریانوردان باید به گونه‌ای قرار گیرد که جدا از دیده‌بان ها باشد و دریانوردانی که در طول روز کار می‌کنند، با دیده‌بان ها هم اتاقی نباشند. 4- در حالتی که دریانوردان وظیفه درجه‌داران را انجام می‌دهند، نباید بیش از دو نفر در یک اتاق خواب قرار گیرند. 5 - هنگامی که امکان‌پذیر می‌باشد، باید توجه لازم در قبال افسر دوم مهندسی کشتی در خصوص تامین مزیت موضوع جزء (ز) بند (9) استاندارد1. 3 الف، مدنظر قرار گیرد. 6 - فضایی که قفسه‌ها، تخت‌خواب ها، کشوها و صندلی ها اشغال می‌کند باید در اندازه‌گیری مساحت کف اتاق منظور شود. فضاهای کوچک و نامنظم که به‌طور موثر فضایی را برای حرکت آزاد اضافه نمی‌نماید و نمی‌توان از آنها برای استقرار اثاثیه استفاده نمود، باید مستثنی شود. 7- تخت‌خواب ها نباید در بیش از دو ردیف قرار گیرد. در حالتی که تخت‌خواب ها در امتداد کنار کشتی جای گرفته است، باید فقط یک ردیف تخت‌خواب در جایی که یک چراغ کوچک در بالای تخت خواب تعبیه شده، وجود داشته باشد. 8 - تخت‌خواب پایینی در تخت خواب های دو طبقه باید حداقل سی‌سانتیمتر بالاتر از کف اتاق باشد. تخت خواب بالایی باید تقریباً در وسط فاصله بین تخت‌خواب پایینی و سقف اتاق باشد. 9- چهارچوب تخت و پوشش آن، باید از جنس مواد مورد تایید، محکم و صافی تهیه شود که احتمال پوسیدگی یا رشد حشرات موذی در آن نباشد. 10- اگر از چهارچوب‌های لوله‌ای برای ساخت تخت‌خواب ها استفاده شده باشد، باید به‌طور کامل بسته شده و بدون منفذ باشد تا حشرات موذی به آن نفوذ نکنند. 11- هر تخت خواب باید دارای یک تشک راحت با کف هموار، شامل یک بستر فنری یا تشک فنری، باشد و مواد به‌کار رفته باید از جنس مواد قابل قبول بوده و مانع نفوذ حشرات موذی شود. 12- هنگامی که یک تخت‌خواب در بالای تخت‌خواب دیگر قرار می‌گیرد، باید یک سطح ضد گرد و غبار در زیر تشک یا فنر تخت‌خواب بالایی قرار گیرد. 13- مبلمان باید از جنس مواد محکم و صاف بوده و قابلیت پوسیدگی یا زنگ‌زدگی نداشته باشد. 14- اتاق های خواب باید دارای پرده یا چیزی شبیه آن برای جلوگیری از نورهای جانبی باشد. 15- اتاق های خواب باید دارای آیینه، قفسه‌های کوچک برای لوازم آرایش، یک تاقچه کتاب و تعداد کافی قلاب لباس باشد. دستورالعمل 6. 1. 3 ب - سالن های غذاخوری 1- امکانات سالن غذاخوری می‌تواند به‌صورت مشترک یا مجزا باشد. تصمیم در خصوص این موضوع باید پس از مشورت با نمایندگان دریانوردان و مالکین کشتی و مشروط به تایید مقام صلاحیتدار، اتخاذ شود. برای انجام این کار، باید عواملی نظیر اندازه کشتی و نیازهای متفاوت فرهنگی، مذهبی و اجتماعی دریانوردان در نظر گرفته شود. 2- در جایی که امکانات مجزای سالن غذاخوری برای دریانوردان فراهم شده است، باید سالن های غذاخوری مجزا برای افراد زیر نیز تامین شود: 3- در کشتی هایی غیر از کشتی های مسافری، مساحت کف سالن های غذاخوری نباید کمتر از یک و نیم متر مکعب برای نشستن هر نفر باشد. 4- درتمامی کشتی ها، سالن های غذاخوری باید مجهز به میزها و صندلی های مناسب، ثابت یا متحرک بوده و به اندازه کافی برای اقامت بیشترین تعداد دریانوردانی باشد که احتمالاً در هر مقطع زمانی از آنها استفاده می‌نمایند. 5 - موارد زیر باید در تمامی اوقات هنگامی که دریانوردان بر روی کشتی می‌باشند، در دسترس باشد: ب) تاسیسات مربوط به تهیه نوشیدنی‌های گرم؛ و 6 - در مواردی که آبدارخانه‌ها به سالن های غذاخوری راه ندارند، باید قفسه‌های کافی برای وسایل و ظروف غذاخوری و امکانات مناسب برای شست‌وشوی آنها تدارک دیده شود. 7- سطوح میزها و صندلی ها باید از جنس مواد ضد رطوبت باشد. دستورالعمل 7. 1. 3 ب - سرویس‌های بهداشتی 1- دستشویی‌ها و وان‌های حمام باید در اندازه مناسب و از مواد مورد تایید بوده و دارای سطحی صاف باشد که قابلیت ترک خوردن، پوسته پوسته شدن و پوسیدگی نداشته باشد. 2- تمامی توالت‌ها باید بر اساس یک الگوی مورد تایید دارای مخزن بزرگ آب یا ابزارهای مناسب دیگر برای این منظور، نظیر هوا، باشد که درتمامی اوقات در دسترس بوده و به‌طور مستقل قابل کنترل باشد. 3- سرویس‌های بهداشتی در نظر گرفته شده برای استفاده بیش از یک نفر، باید منطبق با شرایط زیر باشد: الف) کف ها باید از جنس مواد مورد تایید بادوام و ضد رطوبت بوده و به‌طور مناسب زهکشی شود؛ ب) دیوارها باید از جنس فولاد یا مواد مورد تایید دیگر بوده و تا ارتفاع حداقل بیست و سه سانتیمتر از سطح، ضد آب باشد؛ 4- امکانات لباسشویی فراهم شده برای دریانوردان باید شامل موارد زیر باشد: 1- خدمات بیمارستانی باید به گونه‌ای طراحی شود که مراجعه و دریافت کمک‌های اولیه پزشکی را تسهیل نموده و به پیشگیری از شیوع بیماری های عفونی کمک نماید. 2- ترتیب قرارگرفتن درب ورودی، تخت خواب‌ها، روشنایی، تهویه هوا، گرمایش و سامانه (سیستم) آبرسانی باید به گونه‌ای طراحی شده‌باشد که آسایش ساکنین را تضمین نموده و درمان آنها را تسهیل نماید. 3- تعداد تخت های مورد نیاز بیمارستان باید توسط مقام صلاحیتدار تعیین شود. 4- تاسیسات بهداشتی باید منحصراً جهت استفاده ساکنین بیمارستان، و یا جزئی از آن و یا بسیار نزدیک به آن، باشد. این سرویس بهداشتی باید شامل حداقل یک توالت، یک دستشویی و یک وان یا دوش باشد. دستورالعمل 9. 1. 3 ب - امکانات دیگر دستورالعمل10. 1. 3 ب - لوازم تخت‌خواب، ظروف غذاخوری و شرایط دیگر ب) لوازم خواب باید از کیفیت خوبی برخوردار بوده و بشقاب ها، فنجان ها و دیگر ظروف غذاخوری باید از مواد مورد تاییدی فراهم شود که به سادگی تمیز شود؛ و پ) حوله، صابون و دستمال توالت برای تمامی دریانوردان باید توسط مالک کشتی تامین شود. دستورالعمل11. 1. 3 ب - امکانات تفریحی، ارسال نامه و ترتیبات ملاقات در کشتی 1- امکانات و خدمات تفریحی باید به طور متناوب مورد بازبینی قرار گیرد تا تضمین شود که مناسب با تغییر نیازهای دریانوردان ناشی از تغییرات فناوری، عملیاتی و دیگر پیشرفت های صورت گرفته در صنعت کشتیرانی، م. ب.. 2- لوازم مورد نظر برای امکانات تفریحی باید حداقل شامل یک کتابخانه و فراهم نمودن شرایطی برای نوشتن و خواندن و در جایی که امکان دارد، وسایل بازی باشد. 3- در ارتباط با برنامه‌ریزی برای امکانات تفریحی، مقام صلاحیتدار باید توجه مقتضی را نسبت به تامین یک غذا خوری اعمال نماید. 4- همچنین باید در صورت امکان نسبت به تامین امکانات زیر، بدون صرف هزینه برای دریانوردان، توجه مقتضی به‌عمل آید. خ) در صورت اقتضاء تامین کافه‌هایی بر روی کشتی برای دریانوردان، مگر این که این موارد برخلاف آداب و رسوم اجتماعی، مذهبی و ملی آنها باشد؛ 5 - هرگونه تلاشی باید صورت گیرد تا تضمین نماید که ارسال نامه دریانوردان تا حد ممکن سریع و مطمئن انجام می‌شود. 6 - طبق قوانین یا مقررات ملی یا بین‌المللی، باید اقدامات لازم به‌عمل آید تا هر زمان که امکان داشت و عملی بود، به دریانوردان فوری این اجازه داده شود هنگامی که کشتی آنها در بندر پهلو گرفته است، همسران، بستگان و دوستان خ. ر. ب. عنوان میهمان ملاقات نمایند. این اقدامات باید تدابیر امنیتی لازم را تامین نماید. 7- توجه لازم نسبت به امکان اجازه به دریانوردان جهت همراه داشتن همسرانشان در برخی سفرهای خاص، در صورت امکان و عملی بودن این کار، باید مدنظر قرار گیرد. همسران مزبور باید بیمه مناسبی که حوادث و بیماری را پوشش می‌دهد به همراه داشته باشند، مالکان کشتی هرگونه مساعدتی را به دریانورد برای اعتبار بخشیدن به بیمه به عمل خواهند آورد. دستورالعمل 12. 1. 3 ب - جلوگیری از سر و صدا و ارتعاش 1- محل اقامت و امکانات تفریحی و تهیه غذا باید تا آنجایی که امکان دارد دور از موتورها، اتاق های سکان، جرثقیل‌های کابلی عرشه، تجهیزات ارتعاش، گرمایش و تهویه هوا و نیز دیگر ماشین‌آلات و دستگاه های پر سر و صدا، قرار گیرد. 2- در ساخت و تکمیل دیوارها، سقف‌های کاذب و طبقات میان فضاهای تولیدکننده صدا، باید از عایق‌های صوتی یا دیگر مواد مناسب صداگیر، همانند درهای عایق‌بندی شده نسبت به سر و صدا برای محوطه ماشین‌آلات، استفاده شود. 3- موتورخانه و دیگر مکان های مربوط به ماشین‌آلات باید در صورت امکان دارای اتاق های کنترل مرکزی ضد صوت برای کارکنان موتورخانه باشد. مکان‌های کاری، نظیر کارگاه ماشین‌آلات، باید تا سرحد امکان، نسبت به سرو صدای موتورخانه عایق بندی شده باشد و اقدامات دیگری نیز باید در جهت کاهش سر و صدای ناشی از کار ماشین‌آلات، انجام شود. 4- محدودیت ها برای سطوح سر و صدا در محیط های کار و زندگی باید طبق دستورالعمل های بین‌المللی سازمان بین‌المللی دریانوردی در خصوص سطوح قرارگرفتن در معرض صدا، شامل آنهایی که در قانون اجرایی تحت عنوان « عوامل مربوط به محیط کاری در کارگاه ها، 2001 میلادی (1380 ه-. ش)» مورد اشاره قرار گرفته‌اند، باشد و در جایی که امکان دارد، باید حمایت ویژه توصیه شده توسط سازمان بین‌المللی دریانوردی، همراه با هرگونه اصلاحیه و اسناد تکمیلی بعدی در خصوص سطوح قابل قبول سر و صدا بر روی کشتی ها، مدنظر قرار گیرد. نسخه‌ای از اسناد قابل اجراء به زبان انگلیسی یا زبان کاری کشتی باید در کشتی حمل گردد و در دسترس دریانوردان قرار گیرد. 5 - هیچ یک از محل های اقامت یا امکانات تفریحی یا تهیه غذا نباید در معرض ارتعاش بیش از حد قرار گیرد. مقرره 2. 3 - غذا و تهیه غذا 1- هر عضو باید تضمین نماید که کشتی های حامل پرچم آن، آب آشامیدنی و غذای با کیفیت مناسب و ارزش غذایی بالایی را ارائه می‌نماید که از لحاظ کمیت به‌طور کافی الزامات کشتی را پوشش داده و تفاوت های فرهنگی و مذهبی را نیز مدنظر قرار می‌دهد. 2- دریانوردان شاغل بر روی کشتی باید در طول دوران اشتغال خود از غذای رایگان بهره‌مند شوند. 3- دریانوردانی‌که به عنوان آشپز کشتی با مسئولیت تهیه غذا، استخدام شده‌اند باید آموزش لازم را سپری و صلاحیت کافی را برای احراز این جایگاه داشته باشند. استاندارد 2. 3 الف - غذا و تهیه غذا 1- هر عضو باید قوانین و مقررات یا تدابیر دیگری را به منظور تامین استانداردهای حداقل در خصوص کمیت و کیفیت غذا و آب آشامیدنی و نیز استانداردهای تهیه غذا مربوط به وعده‌های غذایی تامین شده برای دریانوردان شاغل برروی کشتی هایی که حامل پرچم آن می‌باشند، تصویب نماید و باید اقدامات آموزشی مربوط به ارتقاء آگاهی و اجرای استانداردهای موضوع این بند را نیز برعهده گیرد. 2- هر عضو باید تضمین نماید که کشتی های حامل پرچم آن، استانداردهای حداقل زیر را برآورده می‌نماید: الف) ب. ت. ب. تعداد دریانوردان روی کشتی، شرایط مذهبی و رسوم فرهنگی آنها در مورد غذا و نیز طول مدت و نوع سفر دریایی، باید تامین غذا و آب آشامیدنی آنها از لحاظ کمیت، ارزش غذایی، کیفیت و تنوع مناسب باشد. 3- مالکین کشتی باید تضمین نمایند که دریانوردان استخدام شده به عنوان آشپزهای کشتی آموزش دیده، واجد شرایط و دارای صلاحیت لازم برای احراز این جایگاه طبق الزامات مندرج در قوانین و مقررات کشور مربوط، می‌باشند. 4- الزامات مربوط به بند (3) این استاندارد باید شامل یک دوره آموزش تکمیلی باشد که توسط مقام صلاحیتدار تایید یا تعیین‌شده است و در برگیرنده آشپزی عملی، بهداشت فردی و غذایی، ذخیره سازی غذا، کنترل موجودی و حفاظت محیطی و ایمنی و بهداشت تهیه غذا باشد. 5 - در کشتی هایی که با تعداد نیروی انسانی کمتر از ده نفر فعالیت می‌کنند، به‌دلیل تعداد خدمه یا نوع تجارت، ممکن است از جانب مقام صلاحیتدار ملزم به همراه داشتن یک آشپز کاملاً واجد شرایط نشوند. هر شخصی که در آشپزخانه وظیفه تهیه غذا را برعهده دارد، باید آموزش دیده باشد یا در زمینه‌های مربوط به بهداشت فردی و غذایی و نیز ذخیره سازی و ارائه غذا بر روی کشتی، تعالیم لازم را آموخته باشد. 6 - مقام صلاحیتدار در شرایط استثنایی می‌تواند به آشپزی که کاملاً واجد شرایط نمی‌باشد، اجازه دهد تا نسبت به تهیه غذا در یک کشتی مشخص و برای مدت زمانی محدود، تا بندر نزدیک بعدی محل توقف، یا برای مدت زمانی که نباید بیشتر از یک ماه باشد، اقدام نماید، مشروط بر این‌که فرد مذکور که این اجازه برای وی صادر شده است، آموزش دیده باشد یا تعالیم لازم را در زمینه‌های مربوط به بهداشت فردی و غذایی و نیز ذخیره سازی و آماده کردن غذا بر روی کشتی، آموخته باشد. 7- طبق رویه‌های مورد قبول جاری در عنوان (5)، مقام صلاحیتدار باید توسط یا تحت نظارت فرمانده کشتی، بازرسی‌های مستند دائمی را ب. ت. ب. شرایط زیر انجام دهد: 8 - هیچ دریانورد زیر هجده‌سال نباید به عنوان آشپز استخدام یا به‌کارگرفته شود. دستورالعمل 2. 3 ب - غذا وتهیه غذا دستورالعمل 1. 2. 3 ب - بازرسی، آموزش، تحقیق و انتشار 1- مقام صلاحیتدار باید با همکاری موسسات و سازمان های مرتبط دیگر، اطلاعات روزآمدی در خصوص غذا و نیز روش های خرید، ذخیره، نگهداری، پخت و ارائه غذا را با توجهی ویژه نسبت به شرایط تهیه غذا بر روی کشتی، جمع‌آوری نماید. این اطلاعات باید به‌صورت رایگان یا با قیمت منطقی در دسترس تولیدکنندگان و تجار تجهیزات و مواد غذایی، فرماندهان کشتی، مهمانداران و آشپزها، و نیز سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی مربوط قرار گیرد. برای انجام این مقصود می توان از روش‌های مناسب تبلیغاتی نظیر کتاب‌های راهنما، بروشورها، پوسترها، نمودارها یا آگهی‌های تبلیغاتی، استفاده نمود. 2- مقام صلاحیتدار باید توصیه های لازم در خصوص جلوگیری از اتلاف غذا، تسهیل رعایت استاندارد مناسب بهداشتی و نیز تضمین حداکثر رفاه ممکن در تدارکات کاری را صادر نماید. 3- مقام صلاحیتدار باید با موسسات و سازمان های مرتبط در زمینه گسترش اقلام آموزشی و اطلاعات مربوط به شیوه‌های تهیه غذا و ارائه خدمات مناسب بر روی کشتی، همکاری نماید. 4- مقام صلاحیتدار باید همکاری نزدیکی با سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی مربوط و نیز مقامات محلی یا ملی که پرسش‌هایی در خصوص بهداشت و غذا دارند، داشته باشد و در جایی که ضرورت دارد از خدمات این مقامات استفاده نماید. دستورالعمل2. 2. 3 ب - آشپزهای کشتی 1- دریانوردان فقط در صورتی به عنوان آشپزهای کشتی صلاحیت لازم را احراز می‌نمایند که دارای شرایط زیر باشند: ب) آزمون تعیین‌شده توسط مقام صلاحیتدار یا آزمونی مشابه دریک دوره مورد تایید ویژه آموزش آشپزها را سپری نموده باشد. 2- آزمون تعیین‌شده می‌تواند به‌طور مستقیم توسط مقام صلاحیتدار، ب. ت. ب. وظیفه نظارتی آن، یا توسط یک آموزشگاه مورد تایید برای آموزش آشپزها، انجام شده و گواهینامه مربوط صادر گردد. 3- مقام صلاحیتدار باید در صورت اقتضاء در خصوص شناسایی گواهینامه‌های مربوط به صلاحیت آشپزهای کشتی، صادره توسط دیگر اعضائی که این مقاوله‌نامه یا مقاوله‌نامه آشپزهای کشتی مصوب 1946 میلادی (1325 ه-. ش) (شماره 69) را تصویب کرده‌اند یا نهاد مورد تایید دیگر، اقدامات لازم را انجام دهد. مقرره 1. 4 - مراقبت درمانی بر روی کشتی و ساحل 1- هر عضو باید تضمین نماید که تمامی دریانوردان شاغل بر روی کشتی های حامل پرچم آن، از طریق اتخاذ تدابیر مناسب برای حمایت از بهداشت آنها تحت پوشش قرار گرفته و در هنگام کار بر روی کشتی، دسترسی کافی و فوری به مراقبت درمانی را دارا می‌باشند. 2- حمایت و درمان موضوع بند (1) این مقرره، باید به‌طور کلی برای دریانوردان به‌صورت رایگان تامین شود. 3- هر عضو باید تضمین نماید که دریانوردان شاغل بر روی کشتی های داخل قلمرو آن که نیاز فوری به مراقبت درمانی دارند، امکان دسترسی به امکانات درمانی در ساحل به آنها داده می‌شود. 4- شرایط مورد نیاز برای حمایت بهداشتی و مراقبت درمانی روی کشتی که در این مجموعه قوانین تنظیم شده است، شامل اقداماتی برای تامین حمایت بهداشتی و مراقبت درمانی دریانوردان به گونه‌ای است که تا حد امکان با امکانات در دسترس کارگران شاغل در ساحل به طور کلی قابل مقایسه باشد. استاندارد 1. 4 الف - مراقبت درمانی بر روی کشتی و ساحل 1- هر عضو باید تضمین نماید که اقدامات تامینی برای حمایت بهداشتی و مراقبت درمانی، از جمله مراقبت‌های ضروری دندانپزشکی، برای دریانوردان شاغل بر روی کشتی های حامل پرچم آن اتخاذ شده و این کشتی ها: ب) تامین حمایت بهداشتی و مراقبت درمانی برای دریانوردان را به گونه‌ای که تا حد امکان با امکانات در دسترس کارگران شاغل در ساحل به طور کلی قابل مقایسه می‌باشد، تضمین می‌نمایند، از جمله دسترسی فوری به دارو‌های ضروری، امکانات و تجهیزات درمانی برای تشخیص و درمان بیماری و نیز برای‌تهیه گزارش و اطلاعات‌درمانی؛ پ) در جایی که امکان دارد این حق را به دریانوردان می دهند که در بنادر محل توقف، بدون تاخیر به پزشک یا دندانپزشک مراجعه نمایند؛ ت) تضمین می‌نمایند که طبق قوانین و رویه ملی عضو، ارائه خدمات مربوط به حمایت بهداشتی و مراقبت درمانی برای دریانوردان، هنگامی که بر روی کشتی قرار داشته یا در یک بندر خارجی توقف نموده اند، برای آنها رایگان باشد؛ ث) این اقدامات محدود به دریانوردان بیمار یا آسیب‌دیده نبوده، بلکه شامل اتخاذ تدابیر پیشگیرانه نظیر ارتقاء بهداشت و برنامه‌های آموزش بهداشت نیز م. ب.. 2- مقام صلاحیتدار باید فرم گزارش پزشکی استاندارد را برای استفاده فرماندهان کشتی و پرسنل پزشکی مربوط در روی کشتی و ساحل، تهیه نماید. این فرم هنگامی که تکمیل شد باید به‌صورت محرمانه حفظ شده و تنها برای تسهیل درمان دریانوردان مورد استفاده قرار گیرد. 3- هر عضو باید قوانین و مقرراتی را تصویب نماید که بر مبنای آن کشتی هایی که حامل پرچم آن هستند، تدابیر لازم را در خصوص آموزش و امکانات و تجهیزات مراقبت درمانی، بیمارستان روی کشتی و نیز پرسنل پزشکی روی کشتی، تدوین نمایند. 4- قوانین و مقررات ملی باید حداقل شرایط زیر را تامین نماید: ب) کشتی هایی که حامل یکصد نفر یا بیشتر بوده و به طور معمول در سفرهای بین‌المللی بیشتر از سه روز فعالیت می‌نمایند، باید یک پزشک واجد شرایط را که مسئول تامین مراقبت درمانی می‌باشد، همراه داشته باشند. قوانین و مقررات ملی همچنین باید تعیین نماید که چه کشتی های دیگری با در نظر گرفتن عواملی نظیر مدت زمان، نوع و شرایط سفر دریایی و نیز تعداد دریانوردان روی کشتی، یک پزشک را همراه خود داشته باشند؛ پ) کشتی هایی که فاقد یک پزشک می‌باشند باید حداقل یک دریانورد بر روی کشتی داشته باشند که مسئول مراقبت درمانی و اداره امور داروها به عنوان بخشی از وظایف دائم خود باشد، یا این‌که حداقل دارای یک دریانورد بر روی کشتی باشند که صلاحیت لازم را برای ارائه کمک‌های اولیه پزشکی داشته باشد. افراد مسئول مراقبت درمانی بر روی کشتی که پزشک نیستند، باید طبق الزامات مندرج در مقاوله‌نامه بین‌المللی استانداردهای آموزش، گواهینامه و مراقبت از دریانوردان مصوب 1978 میلادی (1357 ه-. ش)، به گونه‌ای مناسب آموزش لازم را سپری کرده باشند. دریانوردانی که مسئولیت ارائه کمک‌های اولیه را برعهده دارند، باید طبق الزامات مندرج درمقاوله‌نامه بین‌المللی اخیرالذکر، به گونه‌ای مناسب آموزش مربوط به کمک‌های اولیه را گذرانده باشند. قوانین و مقررات ملی باید نوع آموزش مورد تایید را ب. ت. ب. در نظر گرفتن عواملی نظیر مدت زمان، نوع و شرایط سفر دریایی و تعداد دریانوردان روی کشتی، تعیین نماید؛ و ت) مقام صلاحیتدار باید از طریق نظام از پیش تعیین‌شده، تضمین نماید که مشاوره پزشکی از طریق ارتباط رادیویی یا ماهواره‌ای با کشتی، از جمله مشاوره با پزشک متخصص، درتمامی ساعات شبانه روز امکان‌پذیر م. ب.. مشاوره پزشکی، از جمله انتقال پیام‌های پزشکی از طریق ارتباط رادیویی و ماهواره‌ای بین یک کشتی و افرادی که در ساحل مشورت را ارائه می‌نمایند، باید برای تمامی کشتی ها صرف‌نظر از این‌که حامل پرچم چه کشوری می‌باشد، به‌صورت رایگان باشد. دستورالعمل 1. 4 ب - مراقبت درمانی بر روی کشتی و ساحل دستورالعمل 1. 1. 4 ب - شرایط مراقبت درمانی 1- هنگام تعیین سطح آموزش پزشکی مورد نیاز بر روی کشتی هایی که ملزم به همراه داشتن یک پزشک نیستند، مقام صلاحیتدار باید موارد زیر را مدنظر قرار دهد: الف) کشتی هایی که به‌طور معمول ظرف مدت هشت ساعت امکان دستیابی به مراقبت درمانی و امکانات پزشکی با کیفیت مطلوب را دارند، باید حداقل یک دریانورد آموزش دیده در خصوص کمک‌های اولیه پزشکی طبق مقاوله‌نامه بین‌المللی استاندارد‌های آموزش، گواهینامه و مراقبت از دریانوردان را در اختیار داشته باشند که بر مبنای آن آموزش، قادر باشد اقدامات فوری و موثری را در مواقع بروز حوادث یا بیماری احتمالی بر روی یک کشتی انجام داده و مشاوره پزشکی لازم را از طریق ارتباط رادیویی یا ماهواره‌ای دریافت نماید؛ و ب) تمامی کشتی های دیگر باید حداقل یک دریانوردی که آموزش لازم در زمینه مراقبت درمانی را طبق مقاوله‌نامه بین‌المللی استانداردهای آموزش، گواهینامه و مراقبت از دریانوردان سپری کرده، از جمله آموزش عملی و آموزش فنون نجات‌بخش نظیر درمان وریدی، همراه داشته باشند که بر مبنای این آموزش قادر باشد به‌طور موثری در برنامه‌های هماهنگ امداد پزشکی برای کشتی ها در دریا شرکت نموده و در طی مدتی که بیماران یا آسیب دیدگان ممکن است در کشتی به سر ببرند، مراقبت درمانی استاندارد و رضایت بخشی را از آنان به‌عمل آورد. 2- آموزش موضوع بند (1) این دستورالعمل باید بر مبنای محتویات جدیدترین ویراست « راهنمای بین‌المللی پزشکی برای کشتی ها»، « راهنمای کمک های اولیه پزشکی برای استفاده در حوادث ناشی از محموله‌های خطرناک»، « سند راهنما - راهنمای بین‌المللی آموزش دریایی» و بخش پزشکی « مجموع قوانین علائم بین‌المللی» و نیز راهنماهای ملی مشابه، باشد. 3- افراد موضوع بند (1) این دستورالعمل و دریانوردان دیگری که مقام صلاحیتدار تعیین می‌نماید، باید تقریباً در هر فاصله پنجساله در دوره‌هایی شرکت کنند تا ضمن حفظ دانش و مهارت خود، آن را ارتقاء داده و طبق پیشرفت های جدید اطلاعات خود را روزآمد نمایند. 4- داروخانه کشتی و محتویات آن، همراه با تجهیزات پزشکی و راهنمای پزشکی موجود در کشتی باید به‌طور مناسبی نگهداری‌شده و توسط افراد مسئولی که مقام صلاحیتدار تعیین می‌نماید، در فواصل زمانی منظم که بیشتر از دوازده‌ماه نمی‌باشد، مورد بازرسی قرار گرفته و تضمین نماید که برچسب‌ها، تاریخ‌های انقضاء و شرایط نگهداری تمامی داروها و طریقه مصرف آنها مورد بازرسی قرار گرفته و تمامی تجهیزات آن گونه که انتظار می‌رود، عمل می‌نماید. برای تایید یا تجدیدنظر در راهنمای پزشکی کشتی که در سطح ملی مورد استفاده قرار می‌گیرد، مقام صلاحیتدار باید توصیه‌های بین‌المللی موجود در این زمینه، شامل آخرین ویراست « راهنمای بین‌المللی پزشکی برای کشتی ها» و راهنماهای دیگر موضوع بند (2) این دستورالعمل را مدنظر قرار دهد. 5 - در جایی که یک محموله به عنوان خطرناک طبقه‌بندی شده است، ولی در آخرین ویراست « راهنمای کمک‌های اولیه پزشکی برای استفاده در حوادث ناشی از محموله‌های خطرناک» وجود ندارد، اطلاعات ضروری مربوط به نوع مواد، خطرات موجود، تجهیزات حفاظت فردی مورد نیاز، روش های پزشکی مرتبط و پادزهرهای مشخص، باید در دسترس دریانوردان باشد. هنگام حمل محموله‌های خطرناک، پادزهرهای مشخص و تجهیزات حفاظت فردی باید در کشتی موجود باشد. این اطلاعات باید با برنامه‌ها و سیاست‌های کشتی در خصوص ایمنی و بهداشت حرفه‌ای مندرج در مقرره (3. 4) و نیز مفاد مربوط در این مجموعه قوانین، ادغام شود. 6 - تمامی کشتی ها باید فهرست کامل و روزآمدی را از ایستگاه‌های رادیویی داشته باشند که از طریق آنها می‌توان مشاوره پزشکی دریافت نمود و اگر مجهز به یک سامانه (سیستم) ارتباط ماهواره‌ای هستند، باید فهرست کامل ایستگاه‌های مستقر در ساحل را که از طریق آنها می‌توان مشاوره پزشکی دریافت نمود، همراه داشته باشند. دریانوردانی که مسئولیت مراقبت درمانی یا کمک‌های اولیه پزشکی بر روی کشتی را بر عهده دارند، باید تعالیم لازم برای استفاده از راهنمای پزشکی کشتی و نیز بخش پزشکی آخرین ویراست « مجموعه قوانین علائم بین‌المللی» را آموخته باشند تا قادر باشند نوع اطلاعات مورد نیازی که توسط پزشک مورد مشاوره ارائه می‌شود را همراه با توصیه‌های دریافتی، درک نمایند. دستورالعمل 2. 1. 4 ب - فرم گزارش پزشکی دستورالعمل 3. 1. 4 ب - مراقبت درمانی در ساحل 1- امکانات پزشکی مستقر در ساحل برای درمان دریانوردان باید برای انجام مقاصد مورد نظر کافی باشد. پزشکان، دندانپزشکان و دیگر پرسنل پزشکی، باید به نحو مناسبی صلاحیت لازم را احراز کرده باشند. 2- تدابیر لازم باید انجام گیرد تا تضمین نماید که دریانوردان در هنگام توقف در بندر به موارد زیر دسترسی دارند: 3- تدابیرلازم باید در خصوص تسهیل‌درمان دریانوردانی‌که از بیماری رنج‌می‌برند، صورت گیرد. به‌ویژه، دریانوردان باید بدون هیچ مشکلی و صرف‌نظر از این که چه ملیت یا عقیده مذهبی دارند، فوری در درمانگاه‌ها یا بیمارستان‌های واقع در ساحل، پذیرش شوند و نیز در جایی که امکان دارد، باید تدابیر لازم اتخاذ شده تا در صورت لزوم تضمین نماید امکانات پزشکی به منظور تکمیل دوره درمانی در اختیار آنها م. ب.. دستورالعمل 4. 1. 4 ب - امداد پزشکی به کشتی های دیگر و همکاری بین‌المللی 1- هر عضو باید توجه مقتضی را نسبت به مشارکت در همکاری بین‌المللی در زمینه امداد، برنامه‌ها و تحقیق پیرامون حمایت بهداشتی و مراقبت درمانی، اعمال نماید. این همکاری باید موارد زیر را پوشش دهد: الف) گسترش و هماهنگی تلاش‌های تجسسی و عملیات نجات و تدارک انتقال و کمک های فوری پزشکی در دریا برای بیماران یا آسیب‌دیدگان روی یک کشتی از طریق بهره‌گیری از روش‌هایی نظیر سامانه‌های (سیستم‌های) منظم ارائه گزارش در خصوص وضعیت کشتی، مراکز هماهنگی عملیات نجات و خدمات بالگرد (هلیکوپتر) اورژانس، که طبق مقاوله‌نامه بین‌المللی نجات وجست‌وجوی دریایی مصوب 1979 میلادی (1358 ه-. ش) (نسخه اصلاح‌شده) و نیز «راهنمای بین‌المللی جست‌وجو و نجات هوایی و دریایی» می‌باشند؛ ب) استفاده بهینه از تمامی کشتی هایی که دارای پزشک می‌باشند و نیز کشتی های مستقر در دریا که می‌توانند امکانات بیمارستانی و عملیات نجات را تامین نمایند؛ پ) تهیه و حفظ فهرست بین‌المللی از پزشکان و امکانات مراقبت درمانی موجود در سراسر دنیا که مراقبت‌های درمانی فوری را برای دریانوردان تامین می‌نماید؛ ث) بازگرداندن دریانوردانی که در خارج بستری شده‌اند به وطن به محض امکان‌پذیر بودن آن، طبق نظر پزشکان مسئول در این امر که میل و نیاز دریانوردان را نیز مدنظر قرار می‌دهند؛ ج) تدارک کمک‌های شخصی برای دریانوردان در طول دوران بازگرداندن آنها به وطن، طبق نظر پزشکان مسئول در این امر که میل و نیاز دریانوردان را نیز مدنظر قرار می دهند؛ د) تامین خدمات ویژه پزشکی و بهداشتی درمانی و پیشگیرانه برای تمامی دریانوردان در بندر، یا فراهم نمودن خدمات توانبخشی، پزشکی و بهداشتی عمومی برای آنان؛ 2- همکاری بین‌المللی در زمینه حمایت بهداشتی و مراقبت درمانی برای دریانوردان، باید بر مبنای موافقتنامه‌های دو جانبه یا چند جانبه یا تبادل نظر میان اعضاء انجام گیرد. مقرره 2. 4 - مسئولیت مالکین کشتی 1- هر عضو باید تضمین نماید که طبق این مجموعه قوانین، تدابیر لازم در کشتی هایی که حامل پرچم آن هستند، اتخاذ شده تا در قبال دریانوردان شاغل بر روی کشتی ها، این حق فراهم شود که از کمک و پشتیبانی مادی مالک کشتی ب. ت. ب. عواقب مالی بیماری، آسیب‌دیدگی یا مرگ اتفاقی در حین انجام وظیفه، بر مبنای قرارداد کار دریانوردان یا ناشی از اشتغال آنها تحت چنین قراردادی، برخوردار باشند. 2- این مقرره، هرگونه راه‌های قانونی دیگری که دریانورد می‌تواند به آنها متوسل شود را تحت تاثیر قرار نمی دهد. استاندارد 2. 4 الف - مسئولیت مالکین کشتی 1- هر عضو باید قوانین و مقرراتی را تصویب نماید که مالکین کشتی های حامل پرچم آن را ملزم می‌نماید تا مسئولیت حمایت بهداشتی و مراقبت درمانی تمامی دریانوردان شاغل بر روی کشتی ها را طبق استانداردهای حداقل زیر، برعهده گیرند: الف) مالکین کشتی باید مسئولیت کلیه هزینه‌های دریانوردان شاغل بر روی کشتی خود را در خصوص بیماری و آسیب‌دیدگی که بین تاریخ آغاز به کار و تاریخ مربوط به بازگرداندن آنها به وطن یا ناشی از اشتغال آنها بین آن تاریخ‌ها می‌باشد، تقبل نمایند. ب) مالکین کشتی باید تامین مالی لازم به منظور تضمین پرداخت غرامت در مواقع بروز مرگ یا ازکارافتادگی بلندمدت دریانوردان به‌علت اتفاق، بیماری یا آسیب‌دیدگی حرفه‌ای را همان گونه که در قوانین ملی، قراردادکار دریانوردان یا توافق‌های جمعی مورد اشاره قرار گرفته است، فراهم نمایند. پ) مالکین کشتی باید مسئولیت پرداخت هزینه‌های مراقبت درمانی، شامل درمان پزشکی و تامین داروهای مورد نیاز و وسایل درمانی و نیز غذا و جای خواب دریانورد بیمار یا آسیب‌دیده را در فاصله باقیمانده تا وطن یا تا زمانی که فرد بیمار یا ناتوان وضعیت با ثباتی کسب نماید، برعهده گیرند. ت) مالکین کشتی باید مسئولیت پرداخت هزینه‌های مربوط به خاک سپاری را در صورت وقوع مرگ بر روی کشتی یا ساحل در حین انجام وظیفه، تقبل نمایند. 2- قوانین یا مقررات ملی می‌تواند مسئولیت مالک کشتی جهت پرداخت هزینه مراقبت درمانی و نیز غذا و جای خواب را برای مدتی که نباید کمتر از شانزده هفته از زمان آسیب‌دیدگی یا شروع بیماری باشد، محدود نماید. 3- در صورتی که بیماری یا آسیب‌دیدگی منجر به ناتوانی در انجام کار شود، صاحب کشتی باید مسئولیت‌های زیر را تقبل نماید: 4- قوانین یا مقررات ملی می‌تواند مسئولیت مالک کشتی در قبال پرداخت کل یا بخشی از دستمزد دریانوردی که دیگر بر روی کشتی نیست را برای مدتی که نباید کمتر از شانزده هفته از زمان آسیب‌دیدگی یا شروع بیماری باشد، محدود کند. 5 - قوانین یا مقررات ملی می‌تواند مسئولیت مالک کشتی را در موارد زیر مستثنی نماید: 6 - قوانین یا مقررات ملی می‌تواند مالک کشتی را از مسئولیت پرداخت هزینه مراقبت درمانی و نیز هزینه‌های تدفین و غذا و جای خواب دریانورد در صورتی که مقامات دولتی چنین هزینه‌هایی را تقبل نموده باشند، معاف نماید. 7- مالکین کشتی یا نمایندگان آنها باید تدابیر لازم برای حفظ اموال برجای‌مانده از دریانوردان بیمار، مصدوم یا متوفی بر روی کشتی را انجام داده و این اموال را به آنها یا بازماندگانشان تحویل نمایند. دستورالعمل 2. 4 ب - مسئولیت مالکین کشتی 1- پرداخت کامل دستمزد موضوع جزء (الف) بند (3) استاندارد 2. 4 الف، می‌تواند به استثناء پاداش‌ها باشد. 2- قوانین یا مقررات ملی می‌تواند تصریح نماید از زمانی که دریانورد، مزایای درمانی را بر مبنای یک طرح بیمه اجباری بیماری، بیمه اجباری حوادث یا غرامت کارگران در قبال حوادث دریافت می‌نماید، مسئولیت مالک کشتی برای پرداخت هزینه‌های دریانورد بیمار یا مصدوم، خاتمه می‌یابد. 3- قوانین یا مقررات ملی می‌تواند تصریح نماید که هزینه‌های پرداخت تدفین توسط مالک کشتی، در شرایطی که این هزینه‌ها ب. ت. ب. قوانین و مقررات مربوط به بیمه اجتماعی یا غرامت کارگران قابل پرداخت می‌باشد، باید توسط موسسه بیمه به مالک کشتی بازپرداخت شود. مقرره 3. 4 - حمایت ایمنی و بهداشتی و پیشگیری از حوادث 1- هر کشور باید تضمین نماید که دریانوردان شاغل بر روی کشتی های حامل پرچم آن دارای حمایت بهداشتی حرفه‌ای می‌باشند و در یک محیط بهداشتی و ایمن، بر روی کشتی کار و زندگی کرده و آموزش لازم را سپری می‌نمایند. 2- هر عضو پس از مشورت با سازمان های نماینده دریانوردان و مالکین کشتی، باید دستورالعمل‌های ملی را برای مدیریت ایمنی و بهداشت حرفه‌ای بر روی کشتی هایی که حامل پرچم آن هستند، توسعه و ترویج نماید و استانداردها، دستورالعمل‌ها و مجموعه قوانین حاکم را که ازجانب سازمان های بین‌المللی، دستگاه های اجرایی ملی و سازمان های صنعت دریایی توصیه شده است، مدنظر قرار دهد. 3- هر عضو باید قوانین و مقررات و تدابیر دیگری را تصویب نماید که به موضوعات تعیین‌شده در این مجموعه با درنظرگرفتن اسناد مرتبط بین‌المللی می‌پردازد و استانداردهایی را برای حمایت ایمنی و بهداشتی حرفه‌ای و پیشگیری از حوادث بر روی کشتی هایی که حامل پرچم آن هستند، تنظیم می‌نماید. استاندارد 3. 4 الف - حمایت ایمنی و بهداشتی و پیشگیری از حوادث 1- قوانین و مقررات و تدابیر دیگری که طبق بند (3) مقرره 3. 4، مورد تصویب قرار می‌گیرد، باید شامل موارد زیر باشد: الف) تصویب و نیز ارتقاء و اجراء موثر برنامه‌ها و سیاست‌های ایمنی و بهداشتی حرفه‌ای بر روی کشتی هایی که حامل پرچم عضو مربوط می‌باشد، از جمله ارزیابی خطر همراه با آموزش و تعلیم دریانوردان؛ 2- مفاد موضوع بند (1) این استاندارد، باید: پ) وظایف فرمانده کشتی یا فردی که از جانب وی منصوب‌شده، یا هر دو را به منظور برعهده گرفتن مسئولیت خاص مربوط به اجراء و موافقت با برنامه‌ها و سیاست های ایمنی و بهداشت حرفه‌ای کشتی تعیین نماید؛ و 3 - قوانین و مقررات و تدابیر دیگر موضوع بند (3) مقرره 3. 4، باید به‌صورت منظم با مشورت نمایندگان سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی، مورد بررسی قرار گرفته و در صورت لزوم، ب. ت. ب. تغییرات صورت گرفته در تحقیقات و فناوری به منظور تسهیل بهبود مستمر در برنامه‌ها و سیاست های ایمنی و بهداشت حرفه‌ای، مورد تجدیدنظر قرار گیرد و یک محیط کاری امن را برای دریانوردان شاغل بر روی کشتی های حامل پرچم عضو مربوط، فراهم نماید. 4- موافقت با الزامات مندرج در اسناد بین‌المللی حاکم در خصوص سطوح مجاز قرار گرفتن در معرض خطرات محل کار و نیز توسعه و اجراء برنامه‌ها و سیاست های ایمنی و بهداشت حرفه‌ای در کشتی ها، باید به عنوان الزامات مورد نیاز این مقاوله‌نامه مدنظر قرار گیرد. 5 - مقام صلاحیتدار باید تضمین نماید که: 6 - تهیه گزارش و رسیدگی به موضوعات ایمنی و بهداشت حرفه‌ای باید به گونه‌ای تنظیم شود که حفظ اطلاعات شخصی دریانوردان را تضمین نماید و نقطه نظرات ارائه شده از جانب سازمان بین‌المللی کار در این خصوص را نیز مدنظر قرار دهد. 7- مقام صلاحیتدار باید از طریق اتخاذ تدابیر مناسب در خصوص جلب توجه تمامی دریانوردان نسبت به اطلاعات مربوط به خطرات خاص روی کشتی ها، به عنوان مثال از طریق نصب اطلاعیه‌های رسمی حاوی دستورالعمل های مربوط، با سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی همکاری نماید. 8 - مقام صلاحیتدار باید اطمینان یابد که مالکین کشتی برای انجام ارزیابی مربوط به مدیریت ایمنی و بهداشت حرفه‌ای، به اطلاعات آماری مربوط به کشتی های خود و نیز آمار کلی تهیه شده توسط مقام صلاحیتدار، رجوع می‌نمایند. دستورالعمل 3. 4 ب - حمایت ایمنی و بهداشتی و پیشگیری از حوادث دستورالعمل1. 3. 4 ب - مفاد مربوط به بیماری ها، مصدومیت ها و حوادث ناشی از کار 1- مفاد مقرر به موجب استاندارد 3. 4 الف، باید اصول کاری سازمان بین‌المللی کار تحت عنوان « پیشگیری از حوادث بر روی کشتی در دریا و بندر» مصوب 1996 میلادی (1375 ه-. ش) و نسخه‌های بعدی و دیگر استانداردهای مربوط سازمان بین‌المللی کار و اصول کاری، دستورالعمل ها و استانداردهای بین‌المللی دیگر راجع به حمایت از بهداشت و ایمنی حرفه‌ای را مدنظر قرار دهد، از جمله هرگونه سطوح قرارگرفتن در معرض حوادثی را که ممکن است آنها تعیین نمایند. 2- مقام صلاحیتدار باید تضمین نماید که دستورالعمل های ملی برای مدیریت ایمنی و بهداشت حرفه‌ای، به‌طور خاص موارد زیر را در برمی‌گیرد: چ) اثرات عوامل محیطی، ب. غ. از موارد موضوع جزء‌های (ث) و (ج) فوق در محیط کار و محل اقامت برروی کشتی، از جمله استعمال دخانیات؛ 3- برآورد خطرات و کاهش قرار گرفتن در معرض موضوعات موضوع بند (2) این دستورالعمل، باید اثرات جسمی بهداشت حرفه‌ای را مدنظر قرار دهد که شامل جابه‌جایی دستی بارها، سر و صدا و ارتعاش، اثرات شیمیایی و بیولوژیکی بهداشت حرفه‌ای، اثرات ذهنی بهداشت حرفه‌ای، اثرات ذهنی و جسمی خستگی مفرط و حوادث ناشی از کار م. ب.. تدابیر لازم باید اصل پیشگیری را که براساس آن، مبارزه با خطر از منشا آن، سازگاری و انطباق کار با فرد، به ویژه در مورد طراحی محل‌های کار، و جایگزینی مواد بی‌خطر یا کم خطر به‌جای مواد خطرناک از میان دیگر موارد نسبت به تجهیزات حفاظت فردی دریانوردان، دارای اولویت می‌باشند، مورد توجه قرار دهند. 4- علاوه بر این، مقام صلاحیتدار باید تضمین نماید که موارد مربوط به ایمنی و بهداشت مدنظر قرار گرفته و به ویژه در زمینه‌های زیر رعایت می‌شود: دستورالعمل 2. 3. 4 ب - قرار گرفتن در معرض سر و صدا 1- مقام صلاحیتدار باید از طریق برقراری ارتباط با نهادهای صلاحیتدار بین‌المللی و نیز نمایندگان سازمان های دریانوردان و مالکین مربوط، به‌طور مداوم مساله سر و صدا بر روی کشتی ها را تا جایی که امکان دارد، با هدف بهبود حمایت از دریانوردان در قبال اثرات زیانبار قرار گرفتن در معرض سر وصدا، بررسی نماید. 2- بررسی موضوع بند (1) این دستور العمل باید اثرات زیانباری را که قرارگرفتن در معرض سر و صدای بیش از حد بر روی شنوایی، سلامتی و آسایش دریانوردان می‌گذارد، مدنظر قرارداده و تدابیری را برای کاهش سر و صدای روی کشتی به منظور حمایت از دریانوردان اتخاذ یا توصیه نماید. تدابیر مورد نظر باید شامل موارد زیر باشد: الف) آموزش دریانوردان در مورد خطرات مربوط به شنوایی و سلامتی آنها که ناشی از قرارگرفتن درمعرض سر و صدای با سطوح بالا و به مدت طولانی م. ب. و نیز آموزش در خصوص چگونگی استفاده مناسب از وسایل و تجهیزات حفاظت در برابر سرو صدا؛ ب) تامین تجهیزات حفاظت شنوایی مورد تایید برای دریانوردان در صورت لزوم؛ و پ) سنجش خطر و کاهش سطوح قرارگرفتن در معرض سر و صدا در تمامی محل‌های اقامت، تفریح و تاسیسات تهیه غذا و نیز موتورخانه و دیگر فضاهای متعلق به ماشین‌آلات. دستورالعمل 3. 3. 4 ب - قرارگرفتن در معرض ارتعاش 1- مقام صلاحیتدار با همکاری و ارتباط با نهادهای صلاحیتدار بین‌المللی و نیز نمایندگان سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی مربوط، و در صورت اقتضاء با درنظرگرفتن استانداردهای بین‌المللی مرتبط باید با هدف بهبود حمایت از دریانوردان تا حد امکان در برابر اثرات زیانبار ارتعاش، اقدام به بررسی مستمر مشکلات مربوط به ارتعاش بر روی کشتی ها نماید. 2- بررسی موضوع بند (1) این دستورالعمل باید تاثیر قرار گرفتن در معرض ارتعاش بیش از حد را بر روی سلامتی و آسایش دریانوردان، مدنظر قرارداده و تدابیری را برای کاهش ارتعاش بر روی کشتی به منظور حمایت از دریانوردان اتخاذ یا توصیه نماید. تدابیر مورد نظر باید شامل موارد زیر باشد: ب) تامین تجهیزات حفاظت فردی مورد تایید برای دریانوردان در صورت لزوم؛ و پ) سنجش خطر و کاهش قرار گرفتن در معرض ارتعاش درتمامی محل های اقامت، تفریح و تاسیسات تهیه غذا از طریق تصویب تدابیری طبق رهنمود ارائه شده در اصول کاری سازمان بین‌المللی دریانوردی تحت عنوان « عوامل محیطی در محیط کار» مصوب سال 2001 میلادی، (1380ه-. ش) و هرگونه نسخه تجدیدنظرشده بعدی آن، با درنظرگرفتن تفاوتی که بین قرارگرفتن در معرض ارتعاش در محیط های فوق‌الذکر و در محیط کار، وجود دارد. دستور العمل 4. 3. 4 ب - تعهدات مالکین کشتی 1- هرگونه تعهدی که در خصوص تامین تجهیزات حفاظتی یا دیگر وسایل پیشگیری از حادثه، برعهده مالک کشتی می‌باشد، باید به طور کلی همراه با مقرراتی باشد که دریانوردان را ملزم به استفاده از این تجهیزات و نیز رعایت تدابیر مربوط به پیشگیری از حادثه و حفظ سلامت آنها می‌نماید. 2- همچنین توجه لازم باید به مواد (7) و (11) مقاوله‌نامه حفاظ ماشین‌آلات مصوب 1963 میلادی (1342 ه-. ش) (شماره 119) و مفاد مشابه در توصیه نامه حفاظ ماشین‌آلات مصوب 1963 میلادی (شماره 118) معمول گردد که بر مبنای آن، تعهد به تضمین این الزام که ماشین‌آلات مورد استفاده به نحو مطلوبی دارای حفاظ می‌باشند و استفاده از آنها بدون حفاظ مناسب ممنوع است، بر عهده کارفرما م. ب.. این در حالی است که کارگران متعهد هستند از ماشین‌آلاتی که حفاظ آنها در جای خود قرار ندارند، استفاده نکنند و حفاظ های تامین شده را نیز از جای خود خارج ننمایند. دستورالعمل 5. 3. 4 ب - تهیه گزارش و جمع آوری آمار 1- تمامی بیماری ها، مصدومیت ها و حوادث ناشی از کار باید گزارش شود، به‌طوری که بتوان آنها را مورد رسیدگی قرار داده و با در نظر گرفتن لزوم حفاظت از اطلاعات شخصی دریانوردان مربوط، آنها را حفظ، تحلیل و منتشر نمود. گزارش ها نباید محدود به مرگ و میرها و حوادث روی کشتی باشد. 2- آمارهای موضوع بند (1) این دستورالعمل باید شامل تعداد، ویژگی، علل و پیامدهای بیماری ها، مصدومیت ها و حوادث ناشی از کار باشد و در صورت امکان به وضوح بخش وقوع حادثه بر روی کشتی و نوع حادثه را، اعم از این‌که در کشتی اتفاق افتاده یا در بندر، مورد اشاره قرار دهد. 3- هر عضو برای ثبت حوادث مربوط به دریانوردان، باید توجه مقتضی را نسبت به هرگونه الگو یا نظام بین‌المللی که ممکن است توسط سازمان بین‌المللی کار وضع شده باشد معمول دارد. دستورالعمل 6. 3. 4 ب - تحقیقات 1- مقام صلاحیتدار باید در خصوص دلایل و شرایط بیماری ها، مصدومیت ها و حوادث ناشی از کار که منجر به فوت یا صدمات شدید جسمی شده و نیز موارد دیگری که در قوانین یا مقررات ملی تعیین‌شده است، تحقیقات لازم را به‌عمل‌آورد. 2- توجه لازم باید از جمله به موارد زیر به‌عنوان موضوع تحقیقات معمول‌گردد: ث) مشکلات ناشی و متاثر از پیشرفت های فنی و تاثیر آنها بر ترکیب خدمه؛ و دستورالعمل 7. 3. 4 ب - حمایت ملی و برنامه‌های پیشگیری 1- برای ایجاد یک مبنای با ثبات جهت ارتقاء حمایت از بهداشت و ایمنی حرفه‌ای و نیز پیشگیری از بیماری ها، مصدومیت ها و حوادث ناشی از کار که ناشی از خطرات خاص کار دریایی می‌باشد، باید تحقیقاتی در خصوص روندهای کلی و خطرات مزبور که آمار نشانگر آن است، انجام شود. 2- اجراء برنامه‌های مربوط به پیشگیری و حمایت برای ارتقاء ایمنی و بهداشت حرفه‌ای باید به گونه‌ای سازماندهی شود که مقام صلاحیتدار، مالکین کشتی ها و دریانوردان یا نمایندگان آنها و نیز نهاد‌های مناسب دیگر، از جمله از طریق شیوه‌هایی نظیر جلسات تبادل اطلاعات، تهیه دستورالعمل هایی بر روی کشتی در خصوص حداکثر سطوح قرار گرفتن در معرض عوامل مضر احتمالی محیط کار و نیز خطرات دیگر یا نتایج حاصله از یک فرآیند نظام‌مند ارزیابی خطر بتوانند نقش فعالی را در آن ایفاد نمایند. به‌ویژه، باید کارگروه‌های مشترک ملی یا محلی در خصوص حمایت ازبهداشت و ایمنی حرفه‌ای و پیشگیری از حوادث، یا گروه‌های خاص کاری یا کار گروه‌های مستقر بر روی کشتی، ایجاد شود به‌طوری‌که سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی مربوط در آنها حضور داشته باشند. 3- در جایی که چنین فعالیت هایی درسطح شرکت انجام می‌گیرد، نمایندگی دریانوردان در هر کارگروه ایمنی بر روی کشتی که مالک کشتی آن را اعزام نموده است، باید مدنظر قرار گیرد. دستورالعمل 8. 3. 4 ب - محتوی برنامه‌های پیشگیری و حمایت 1- توجه لازم باید از جمله نسبت به موارد زیر در خصوص وظایف کارگروه‌ها و نهادهای دیگر موضوع بند (2) دستور العمل 7. 3. 4 ب، معمول شود: 2- مفاد یا توصیه‌های مرتبط که توسط سازمان‌ها یا مقامات ملی مربوط یا سازمان های بین‌المللی تصویب شده است، باید توسط افرادی که متون مربوط به حفاظت از بهداشت حرفه‌ای و نیز تدابیر یا رویه‌های توصیه‌شده در خصوص پیشگیری از حوادث را تهیه می‌نمایند، مدنظر قرارگیرد. 3- در تدوین برنامه‌های حفاظت از بهداشت و ایمنی حرفه‌ای و پیشگیری از حوادث، هر عضو باید توجه مقتضی را نسبت به هرگونه ضوابط حرفه ای مربوط به ایمنی و بهداشت دریانوردان که توسط سازمان بین‌المللی کار به چاپ رسیده است، معمول نماید. دستورالعمل 9. 3. 4 ب - آموزش در زمینه حفاظت از بهداشت و ایمنی حرفه‌ای و پیشگیری از حوادث ناشی از کار 1- برنامه آموزشی موضوع جزء (الف) بند (1) استاندارد 3. 4 الف،، باید متناسب با تحولات صورت گرفته در نوع و اندازه کشتی ها و تجهیزات آنها و نیز تغییرات صورت گرفته در عادات نیروی کار، ملیت، زبان و ساختار کار بر روی کشتی ها، به طور متناوب مورد بازنگری و تجدیدنظر قرار گیرد. 2- برای حفاظت از بهداشت و ایمنی حرفه‌ای و پیشگیری از حوادث، باید تبلیغات مستمری وجود داشته باشد. این تبلیغات می‌تواند به صورت های زیر انجام شود: 3- تبلیغات موضوع بند (2) این دستورالعمل باید ملیت ها، زبان ها و فرهنگ های متفاوت موجود در میان دریانوردان شاغل بر روی کشتی ها را مدنظر قرار دهد. دستور العمل 10. 3. 4 ب - آموزش ایمنی و بهداشت دریانوردان جوان 1- مقررات ایمنی و بهداشت باید به مفاد کلی مربوط به آزمایشهای پزشکی پیش از استخدام و درحین آن و نیز پیشگیری از حوادث و حمایت بهداشتی در اشتغال که می‌تواند در ارتباط با کار دریانوردان قابل اجرا باشد، اشاره نماید. این مقررات باید تدابیری را تعیین نماید که حوادث حرفه‌ای دریانوردان جوان را در حین انجام وظیفه به حداقل می رساند. 2- به جز در جایی که یک دریانورد جوان به عنوان فردی کاملاً واجد شرایط در یک مهارت مرتبط، مورد تایید مقام صلاحیتدار قرار می‌گیرد، مقررات باید محدودیت هایی را برای دریانوردان جوانی تعیین نماید که بدون آموزش و نظارت مناسب، انواع خاصی از کارهایی را برعهده‌گرفته‌اند که دارای خطر بروز حادثه یا اثرات زیان‌بخشی برای سلامتی و رشد جسمی آنها بوده، و یا نیازمند درجه خاصی از بلوغ، تجربه یا مهارت م. ب.. در تعیین انواع کارهایی که باید توسط مقررات تحت نظارت قرار گیرد، مقام صلاحیتدار باید به‌طور خاص، انجام اقدامات زیر را مدنظر قرار دهد: ر) اداره کردن یا قبول مسئولیت قایق‌های کشتی. 3- اقدامات سودمندی باید توسط مقام صلاحیتدار یا از طریق نظام های مناسب اتخاذ گردد تا توجه دریانوردان جوان را نسبت به اطلاعات مربوط به پیشگیری از حوادث و حفاظت از بهداشت و سلامت آنها بر روی کشتی، جلب نماید. این اقدامات باید شامل آموزش کافی در دوره‌های آموزشی، تبلیغات مخصوص افراد جوان در زمینه پیشگیری از حوادث و نیز آموزش حرفه‌ای و سرپرستی دریانوردان جوان باشد. 4- آموزش و تربیت دریانوردان جوان بر روی کشتی و در ساحل، باید شامل رهنمودهایی در خصوص اثرات مخرب و زیانبار استفاده از مشروبات الکلی و مواد مخدر و دیگر مواد مضر احتمالی و نیز خطرات مربوط به بیماری ایدز و ویروس اچ آی وی و دیگر فعالیت های مخاطره آمیز برای بهداشت وسلامتی آنها باشد. دستور العمل 11. 3. 4 ب - همکاری بین‌المللی 1- اعضاء باید تلاش نمایند تا با همکاری یکدیگر و در صورت اقتضاء با کمک سازمان های بین دولتی و سازمان های بین‌المللی دیگر، به بالاترین سطح ممکن در خصوص یکپارچگی اقدامات مربوط به ارتقاء حفاظت از بهداشت و ایمنی حرفه‌ای و پیشگیری از حوادث، دست یابند. 2- در توسعه برنامه‌های مربوط به ارتقاء حفاظت از ایمنی و بهداشت حرفه‌ای و پیشگیری از حوادث به موجب استاندارد 3. 4 الف، هر عضو باید توجه مقتضی را نسبت به اصول کاری منتشرشده توسط سازمان بین‌المللی کار و نیز استانداردهای مناسب سازمان های بین‌المللی معمول نماید. 3- اعضاء باید نسبت به نیاز به همکاری بین‌المللی در خصوص ارتقاء مستمر و پایدار فعالیت‌های مرتبط با حفاظت از بهداشت و ایمنی حرفه‌ای و نیز پیشگیری از حوادث ناشی از کار، توجه کافی را مبذول نمایند. این همکاری می‌تواند به صورت‌های زیر انجام شود: ب) تبادل اطلاعات در خصوص خطرات خاصی که بر دریانوردان تاثیر می‌گذارد و روش‌های ارتقاء حفاظت از بهداشت و ایمنی حرفه‌ای و پیشگیری از حوادث؛ مقرره 4. 4 - دسترسی به تاسیسات رفاهی مستقر در ساحل هدف: تضمین این‌که دریانوردان شاغل بر روی کشتی برای تامین رفاه و سلامت خود، به تاسیسات مستقر در ساحل دسترسی دارند. 1- هر عضو باید تضمین نماید که تاسیسات رفاهی مستقر در ساحل، در جایی که وجود دارد، به سادگی در دسترسی م. ب.. هر عضو باید به منظور فراهم آوردن دسترسی دریانوردان روی کشتی هایی که در بنادر م. ب. به خدمات و تاسیسات رفاهی، توسعه تاسیسات رفاهی مانند مواردی که در مجموعه قوانین فهرست شده است را نیز در بنادر تعیین‌شده ترغیب نماید. 2- مسئولیت های هر عضو در مورد تاسیسات مستقر در ساحل، نظیر تاسیسات و خدمات رفاهی، تفریحی، فرهنگی و اطلاع رسانی، در این مجموعه قوانین تدوین شده است. استاندارد 4. 4 الف - دسترسی به تاسیسات رفاهی مستقر درساحل 1- هر عضو باید مقرر نماید تا تاسیسات رفاهی موجود در قلمرو آن، در دسترس تمامی دریانوردان قرار گیرد، صرف‌نظر از این که دارای چه ملیت، نژاد، رنگ، جنسیت، مذهب، عقیده سیاسی یا خاستگاه اجتماعی بوده و بدون درنظرگرفتن دولت صاحب پرچم کشتی که آنها بر روی آن استخدام و یا مشغول به کار شده‌اند. 2- هر عضو باید تاسیسات رفاهی را در بنادر مناسب کشور خود، توسعه و ارتقاء داده و پس از مشورت با سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی مربوط، بنادر مناسب برای انجام این کار را تعیین نماید. 3- هر عضو باید حمایت لازم را در خصوص ایجاد هیات های رفاهی انجام دهد تا به‌طور منظم اقدام به بازدید از تاسیسات و خدمات رفاهی نموده و تضمین نماید طبق تغییر نیازهای دریانوردان که ناشی از پیشرفت‌های فنی و عملی و دیگر پیشرفت های صورت‌گرفته در صنعت کشتیرانی می‌باشد، تاسیسات و خدمات مناسبی وجود دارد. دستور العمل4. 4 ب - دسترسی به تاسیسات رفاهی مستقر در ساحل دستور العمل 1. 4. 4 ب - مسئولیت های اعضاء الف) تدابیری را اتخاذ نموده تا تضمین نماید که خدمات و تاسیسات رفاهی در بنادر تعیین‌شده برای توقف، فراهم شده و حمایت لازم از دریانوردان ب. ت. ب. حرفه آنها انجام می‌گیرد؛ و 2- اقدامات مربوط به نظارت بر خدمات و تاسیسات رفاهی، باید در برگیرنده مشارکت سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی مربوط باشد. 3- هر عضو باید تدابیری را اتخاذ نماید تا گردش آزاد محصولات رفاهی نظیر فیلم، کتاب، روزنامه و تجهیزات ورزشی در میان کشتی ها، موسسات و مراکز رفاهی اصلی تامین کننده این محصولات، برای استفاده دریانوردان بر روی کشتی های متعلق به خود و نیز مراکز رفاهی مستقر در ساحل، تسریع شود. 4- اعضاء باید با یکدیگر در خصوص ارتقاء رفاه دریانوردان در دریا و در بندر، همکاری نمایند. این همکاری باید شامل موارد زیر باشد: الف) جلسات مشاوره و تبادل نظر بین مقامات صلاحیتدار با هدف تامین و بهبود خدمات و تاسیسات رفاهی دریانوردان، هم در بندر و هم بر روی کشتی ها؛ ب) توافق هایی در خصوص استفاده مشترک از منابع، امکانات و تاسیسات رفاهی در بنادر اصلی، به‌طوری که از دوباره کاری غیر ضروری اجتناب شود؛ دستور العمل 2. 4. 4 ب - خدمات و تاسیسات رفاهی در بنادر 1- هر عضو باید تامین آن دسته از خدمات و تاسیسات رفاهی را که مورد نیاز است، در بنادر مناسب کشور خود فراهم یا تضمین نماید. 2- خدمات و تاسیسات رفاهی باید طبق رویه و شرایط ملی، از طریق یک یا چند مورد از عوامل زیر، تامین شود: 3- تاسیسات رفاهی و تفریحی لازم باید در بنادر ایجاد یا توسعه یابد. این تاسیسات باید شامل موارد زیر باشد: ب) تاسیسات ورزشی و تاسیسات فضای باز، شامل تاسیسات مربوط به مسابقات؛ پ) تاسیسات آموزشی؛ و 4- این تاسیسات می‌تواند به‌گونه‌ای برای دریانوردان فراهم و در دسترس آنها قرار گیرد که طبق تاسیسات مورد نیاز آنها، برای استفاده همگان طراحی شود. 5 - در جایی که تعداد زیادی از دریانوردان با ملیت های متفاوت نیازمند امکاناتی نظیر هتل، باشگاه و تاسیسات ورزشی در یک بندر خاص می‌باشند، نهادها یا مقامات صلاحیتدار کشورهای موطن و نیز در دولت های صاحب پرچم همراه با اتحادیه‌های بین‌المللی مربوط، باید به منظور استفاده مشترک از منابع موجود و جلوگیری از دوباره کاری غیر ضروری، با یکدیگر و با نهاد‌ها و مقامات صلاحیتدار کشوری که بندر مورد نظر در آن واقع شده است، تبادل نظر و همکاری نمایند. 6 - هتل ها و مسافرخانه‌های مناسب در جایی که به آنها نیاز می‌باشد، باید برای دریانوردان در دسترس و فراهم باشد. این مکان ها باید دارای امکاناتی برابر با آنچه در هتل های با کیفیت مطلوب دیده می‌شود، بوده و تا حد امکان دارای فضایی مناسب و دور از مجاورت نزدیک به بنادر باشد. این هتل ها یا مسافرخانه‌ها باید به گونه‌ای مناسب تحت نظارت قرار گرفته و هزینه‌های دریافتی منطقی باشد و در صورت امکان و لزوم، پیش‌بینی لازم در خصوص اقامت خانواده‌های دریانوردان نیز مدنظر قرار گیرد. 7- این امکانات اقامتی باید صرف‌نظر از ملیت، نژاد، رنگ، جنسیت، مذهب، عقیده سیاسی یا خاستگاه اجتماعی و بدون درنظر گرفتن دولت صاحب پرچم کشتی که دریانوردان بر روی آن استخدام یا مشغول به کار شده‌اند، پذیرای تمامی دریانوردان باشد. بدون این‌که از این اصل تخطی شود، ممکن است در بعضی از بنادر خاص ضروری باشد که انواع گوناگون تاسیساتی فراهم شود که از لحاظ استاندارد دارای شرایط یکسانی بوده، ولی بر اساس نیازها و آداب و رسوم گروه های متفاوت دریانوردان طراحی شده باشد. 8 - تدابیری باید اتخاذ شود تا تضمین نماید در صورت لزوم علاوه بر کارگران داوطلب، افراد فنی واجد شرایط و صلاحیت لازم، به‌صورت تمام وقت در تاسیسات و خدمات رفاهی دریانوردان استخدام خواهند شد. دستور العمل 3. 4. 4 ب - هیات های رفاهی 1- هیات های رفاهی باید در سطوح ملی و منطقه‌ای، در بندر تشکیل شوند. وظایف آنها شامل موارد زیر م. ب.: الف) بررسی کفایت تاسیسات رفاهی موجود و نظارت بر نیاز به تامین تاسیسات بیشتر یا جمع‌آوری تاسیساتی که از آنها استفاده نمی‌شود؛ و ب) کمک و مشاوره به افرادی که مسئول تامین تاسیسات رفاهی هستند، و تضمین هماهنگی بین آنها. 2- هیات های رفاهی باید شامل نمایندگان سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی، مقامات صلاحیتدار و در صورت لزوم، سازمان های داوطلب و نهادهای اجتماعی باشد. 3- در صورت اقتضاء مقامات کنسولی کشورهای دارای کشتیرانی و نمایندگان محلی سازمان های رفاهی خارجی، باید طبق قوانین و مقررات ملی، با کار در بندر در ارتباط بوده و با هیات های رفاهی ملی و منطقه‌ای همکاری داشته باشند. دستور العمل 4. 4. 4 ب - تامین مالی تاسیسات رفاهی 1- طبق عرف و شرایط ملی، باید از طریق یک یا چند مورد از عوامل زیر، حمایت و پشتیبانی مالی لازم در خصوص تاسیسات رفاهی در بندر تامین شود: 2- چنانچه مالیات، جریمه و عوارض خاص دیگر وضع شده باشد، باید این مبالغ برای همان مقاصدی که دریافت شده است، مورد استفاده قرار گیرد. دستور العمل 5. 4. 4 ب - انتشار اطلاعات و تسهیل اقدامات 1- اطلاعات مربوط به تاسیسات متعلق به عموم مردم در بنادر محل توقف، به ویژه اطلاعات مربوط به حمل و نقل، امور رفاهی، تفریح و سرگرمی، تاسیسات آموزشی، اماکن مذهبی و نیز تاسیساتی که اختصاصاً برای دریانوردان تامین شده است، باید درمیان دریانوردان منتشر شود. 2- وسایل حمل و نقل کافی با قیمت های متعادل، باید در هر زمان مناسبی در اختیار دریانوردان قرار گیرد تا بتوانند از مکان های مناسب واقع در بندر، به مناطق شهری دسترسی داشته باشند. 3- تمامی اقدامات مناسب باید توسط مقامات صلاحیتدار اتخاذ شود تا مالکین کشتی ها و دریانوردانی که وارد بندر می‌شوند، اطلاع و آگاهی لازم را نسبت به هرگونه قوانین و آداب و رسوم خاصی که نقض آنها ممکن است آزادی آنها را به خطر اندازد، کسب کرده باشند. 4- مقام صلاحیتدار باید برای حفاظت از دریانوردان، بنادر و جاده‌های منتهی به آنها را از طریق تامین روشنایی و تابلوهای راهنمایی مناسب و نیز گشت های منظم، تجهیز نماید. دستورالعمل 6. 4. 4 ب - دریانوردان دریک بندر خارجی 1- برای حفاظت از دریانوردان در بنادر خارجی، اقداماتی به منظور تسهیل امور زیر باید انجام گیرد: ب) همکاری موثر بین مقام های کنسولی و مقامات ملی یا محلی. 2- دریانوردانی که در یک بندر خارجی بازداشت می‌شوند، باید کار آنها فوری از طریق طی مراحل قانونی و با حمایت مناسب کنسولی، مدنظر قرار گیرد. 3- هر گاه یک دریانورد در قلمرو عضوی بنا بر هر دلیلی بازداشت شود، مقام صلاحیتدار باید در صورت درخواست دریانورد، فوری دولت صاحب پرچم و دولتی که دریانورد تبعه آن م. ب. را مطلع نماید. مقام صلاحیتدار باید فوری دریانورد را نسبت به داشتن چنین حق درخواستی، مطلع نماید. دولتی که دریانورد تبعه آن می‌باشد، باید فوری بستگان نزدیک دریانورد را در جریان قرار دهد. مقام صلاحیتدار باید به مقامات کنسولی این دولت ها اجازه دهد تا فوری به دریانورد مورد نظر دسترسی داشته و مادامی که دریانورد در بازداشت به‌سر می‌برد، ملاقات های منظمی را با وی داشته باشند. 4- هر عضو باید در صورت لزوم تدابیری را اتخاذ نماید تا در هنگام توقف کشتی ها در آب های سرزمینی آن و به ویژه در ورودی‌های منتهی به بنادر، ایمنی دریانوردان را در قبال اعمال غیر قانونی و خشونت آمیز تضمین نماید. 5 - هرگونه تلاشی باید توسط مقامات مسئول در بندر و بر روی کشتی صورت گیرد تا پس از ورود کشتی به بندر، در اسرع وقت مرخصی ساحلی دریانوردان صادر شود. مقرره 5. 4 - تامین اجتماعی هدف: تضمین این‌که تدابیر لازم در خصوص دسترسی دریانوردان به پوشش تامین اجتماعی، اتخاذ شده است. 1- هر عضو باید تضمین نماید که تمامی دریانوردان و تا حدی که در قوانین ملی آن پیش‌بینی شده است، افراد تحت تکفل آنها دسترسی به پوشش تامین‌اجتماعی را طبق شرایط این مجموعه قوانین، بدون هیچ گونه لطمه‌ای به شرایط مطلوب‌تر موضوع بند (8) ماده (19) اساسنامه سازمان بین‌المللی کار دارا می‌باشند. 2- هر عضو تعهد می‌نماید که طبق شرایط ملی خود، به تدریج اقداماتی را برای دستیابی به پوشش جامع تامین اجتماعی برای دریانوردان به‌طور جداگانه و از طریق همکاری بین‌المللی، اتخاذ نماید. 3- هر عضو باید تضمین نماید دریانوردانی که تحت پوشش قوانین تامین اجتماعی می‌باشند و تا حدی که در قوانین ملی آن پیش‌بینی شده است، افراد تحت تکفل آنها، به همان اندازه‌ای مشمول مزایای پوشش تامین اجتماعی می‌باشند که کارگران مستقر در ساحل از آن بهره‌مند هستند. استاندارد 5. 4 الف - تامین اجتماعی 1- بخش‌هایی که باید به منظور دستیابی تدریجی به پوشش جامع تامین اجتماعی، به موجب مقرره 5. 4 مدنظر قرار گیرند، عبارتند از: مراقبت درمانی، غرامت دستمزد ایام بیماری، مستمری بیکاری، مستمری سالمندی، مستمری حوادث ناشی از کار، مستمری عائله مندی، مستمری ایام زایمان، مستمری ازکارافتادگی و مستمری بازماندگان، تکمیل پوشش تعیین‌شده در مقرره 1. 4 در خصوص مراقبت درمانی و نیز مقرره 2. 4 در مورد مسئولیت مالکین کشتی و عنوان های دیگر این مقاوله‌نامه. 2- در زمان تصویب، پوشش تامین‌شده از جانب هر عضو، طبق بند (1) مقرره 5. 4، باید حداقل سه بخش از نه بخش فهرست شده در بند (1) این استاندارد را شامل شود. 3- هر عضو باید بر مبنای شرایط ملی خود، مراحل مربوط به تامین پوشش مکمل تامین اجتماعی موضوع بند (1) این استاندارد را برای تمای دریانوردانی که به‌طور معمول در قلمرو آن کشور اقامت دارند، برعهده گیرد. این مسئولیت می‌تواند به عنوان مثال از طریق توافق های مناسب دو جانبه یا چند جانبه و یا از طریق نظام های مبتنی بر مشارکت انجام شود. میزان پوشش تامین اجتماعی حاصله براین اساس، نباید نامطلوبتر از پوشش ارائه شده برای کارگران ساحلی مقیم در قلمرو آنها باشد. 4- با وجود ویژگی مسئولیت های مندرج در بند (3) این استاندارد، اعضاء می‌توانند از طریق توافق های دوجانبه و چندجانبه و نیز از طریق مقررات مصوب در چهارچوب سازمان های همگرایی اقتصادی منطقه‌ای، قواعد دیگری را در مورد قوانین تامین اجتماعی که مربوط به دریانوردان می‌باشد، تعیین نمایند. 5 - مسئولیت های هر عضو در رابطه با دریانوردان شاغل بر روی کشتی های حامل پرچم آن، باید دربرگیرنده موارد مندرج در مقرره 1. 4 و 2. 4 و مفاد مرتبط در این مجموعه قوانین، و نیز موارد دیگری باشد که طبق حقوق بین‌المللی، جزء لاینفک تعهدات عمومی آن است. 6 - هر عضو باید توجه لازم را نسبت به روش های مختلفی معطوف دارد که برمبنای آن طبق عرف و قوانین ملی، مزایای مشابهی برای دریانوردان در صورت فقدان پوشش کافی در خصوص بخش‌های موضوع بند (1) این استاندارد، تامین شده است. 7- پوشش حمایتی موضوع بند (1) مقرره 5. 4، می‌تواند در صورت اقتضاء در قوانین یا مقررات ملی، طرح های خصوصی یا توافق های جمعی یا ترکیبی از اینها، لحاظ شود. 8 - در محدوده‌ای که طبق عرف و قوانین ملی می‌باشد، اعضاء باید از طریق توافق های دو جانبه یا چند جانبه یا ترتیبات دیگر، برای تضمین حفظ حقوق تامین اجتماعی که از طریق طرح های مشارکتی یا غیرمشارکتی تامین شده یا درحال تامین می‌باشند، برای تمامی دریانوردان صرف‌نظر از محل اقامت آنها، همکاری نمایند. 9- هر عضو باید روش های موثر و منصفانه‌ای برای حل اختلافات برقرار نماید. 10- هر عضو باید در زمان تصویب، بخش هایی را که در قبال آنها پوشش تامین اجتماعی طبق بند (2) این استاندارد تامین شده است، تعیین نماید و هنگامی که پوشش تامین اجتماعی در یک یا چند بخش دیگر موضوع بند (1) این استاندارد تامین شود باید مراتب را متعاقباً به اطلاع مدیرکل دفتر بین‌المللی کار برساند. مدیرکل دفتر بین‌المللی کار، باید یک نسخه ثبت شده از این اطلاعات را نگهداری نموده و آن را در اختیار تمامی طرف های ذی‌نفع قرار دهد. 11- گزارش های ارائه شده به دفتر بین‌المللی کار به موجب ماده (22) اساسنامه سازمان بین‌المللی کار، باید شامل اطلاعاتی در خصوص اقدامات اتخاذ شده طبق بند (2) مقرره 5. 4، برای گسترش پوشش تامین اجتماعی به شاخه‌های دیگر باشد. دستورالعمل 5. 4 ب - تامین اجتماعی 1- پوشش تامین‌شده در زمان تصویب طبق بند (2) استاندارد 5. 4 الف، باید حداقل شامل بخش‌های مربوط به مراقبت درمانی، غرامت دستمزد ایام بیماری و مستمری حوادث ناشی از کار باشد. 2- در شرایط موضوع بند (6) استاندارد 5. 4 الف، مزایای مشابه می‌تواند از طریق بیمه، توافق های دو جانبه یا چند جانبه یا روش های مناسب دیگر، و نیز با مدنظر قرار دادن مفاد مرتبط توافق های مذاکرات جمعی، تامین شود. در جایی که چنین تدابیری اتخاذ شده است، دریانوردان مشمول این تدابیر باید در خصوص روش‌هایی که از طریق آن، بخش های مختلف پوشش تامین اجتماعی برای آنان لحاظ می‌گردد، مطلع شوند. 3- در جایی که دریانوردان تحت پوشش بیش از یک قانون ملی تامین اجتماعی قرار می‌گیرند، اعضاء مربوط باید با در نظر گرفتن عواملی نظیر نوع و سطح پوشش بر مبنای قوانین مرتبطی که برای دریانوردان مربوط مطلوبتر بوده و نیز با لحاظ نمودن تمایل دریانورد برای تعیین قانون مورد اعمال، از طریق توافق های دوجانبه همکاری نمایند. 4- روش‌هایی که به موجب بند (9) استاندارد 5. 4 الف، وضع می‌شود باید به گونه‌ای تدوین شده باشد که تمامی اختلافات مرتبط با دعاوی دریانوردان مربوط را، صرف‌نظر از روشی‌که برمبنای آن پوشش تامین اجتماعی انجام شده است، پوشش دهد. 5 - هر عضوی که در کشتی های حامل پرچم خود دارای دریانوردان شاغل تبعه و غیرتبعه یا هر دو می‌باشد، باید پوشش تامین اجتماعی مندرج در این مقاوله‌نامه را به‌طور مناسب فراهم نماید و بخش‌های پوشش تامین اجتماعی موضوع بند (1) استاندارد 5. 4 الف، را به منظور تعیین هرگونه بخش مناسب دیگری برای دریانوردان مربوط، به طور متناوب مورد بررسی قرار دهد. 6 - قرارداد کار دریانوردان باید شیوه‌هایی را تعیین نماید که از طریق آنها بخش‌های مختلف پوشش تامین اجتماعی برای دریانوردان، از طریق مالکین کشتی و نیز هرگونه اطلاعات مرتبط دیگری فراهم خواهد شد که در اختیار مالک کشتی می‌باشد، نظیر کسورات قانونی از دستمزد دریانوردان و حق بیمه مالکین کشتی، که می‌تواند طبق الزامات نهاد‌های مجاز براساس طرح های مرتبط ملی تامین اجتماعی، تعیین شود. 7- عضوی که صاحب پرچم کشتی است، باید به نحوی موثر صلاحیت قضایی خود را در خصوص موضوعات اجتماعی اعمال نموده و مطمئن شود که مسئولیت های مالکین کشتی در خصوص پوشش تامین اجتماعی، از جمله مشارکت‌های لازم در طرح‌های تامین اجتماعی، برآورده شده است. مقرره 1. 5 - مسئولیت های کشور صاحب پرچم هدف: تضمین این‌که هر عضو، مسئولیت های خود به موجب این مقاوله‌نامه را در مورد کشتی هایی که حامل پرچم آن می‌باشند، اجراء می‌نماید. مقرره 1. 1. 5 - اصول کلی 1- هر عضو مسئول تضمین اجراء تعهدات خود به موجب این مقاوله‌نامه، در مورد کشتی هایی م. ب. که حامل پرچم آن هستند. 2- هر عضو باید طبق مقرره 3. 1. 5 و 4. 1. 5، نظام موثری را برای بازرسی و اعطاء گواهینامه شرایط کار دریایی، ایجاد کند تا تضمین نماید که شرایط کار و زندگی دریانوردان شاغل بر روی کشتی های حامل پرچم آن، استانداردهای مندرج در این مقاوله را برآورده نموده و کماکان برآورده خواهد کرد. 3- در ایجاد نظام موثر برای بازرسی و اعطاء گواهینامه شرایط کار دریایی، یک عضو می‌تواند در صورت اقتضاء، موسسات عمومی یا سازمان های دیگری (از جمله آن هایی که متعلق به عضو دیگری می‌باشند، اگر عضو اخیر آن را بپذیرد) که تشخیص می دهد صلاحیت و استقلال لازم برای انجام بازرسی یا صدور گواهینامه یا هر دو را دارا می‌باشند، مجاز به انجام این کار نماید. در تمامی این موارد، عضو مذکور مسئولیت کامل بازرسی و صدور گواهینامه مربوط به شرایط کار و زندگی دریانوردان مربوط را بر روی کشتی های حامل پرچم آن، برعهده خواهد داشت. 4- یک گواهینامه کار دریایی که به انضمام اعلامیه موافقت کار دریایی می‌باشد، باید در وهله اول حاوی مدارکی باشد که نشان می‌دهد کشتی مورد نظر توسط عضو صاحب پرچم آن کشتی به طور مقتضی مورد بازرسی قرار گرفته و الزامات این مقاوله‌نامه در خصوص شرایط کار و زندگی دریانوردان تا حدودی که گواهی گردیده، برآورده شده است. 5 - اطلاعات مربوط به نظام موضوع بند (2) این مقرره، شامل روش مورد استفاده برای سنجش اثر بخشی آن، باید براساس ماده (22) اساسنامه سازمان بین‌المللی کار، در گزارش های عضو به دفتر بین‌المللی کار، درج شده باشد. استاندارد 1. 1. 5 الف - اصول کلی 1- هر عضو باید اهداف و استانداردهای صریحی را ایجاد نماید که اجراء نظام های بازرسی و اعطاء گواهینامه آن و نیز رویه‌های مناسب جامعی برای ارزیابی آن عضو از میزانی که تا آن حد، اهداف و استاندارد‌های مذکور باید به دست آید را پوشش دهد. 2- هر عضو باید کشتی‌های حامل پرچم خود را ملزم نماید تا یک نسخه از این مقاوله‌نامه را برروی کشتی در دسترس داشته باشند. دستورالعمل 1. 1. 5 ب - اصول کلی 1- مقام صلاحیتدار باید ترتیبات مناسب را برای ارتقاء همکاری موثر بین موسسات عمومی و سازمان دیگر موضوع مقرره 1. 1. 5 و 2. 1. 5، در خصوص شرایط زندگی و کار دریانوردان شاغل بر روی کشتی انجام دهد. 2- مقام صلاحیتدار برای تضمین بهتر همکاری بین بازرسین و مالکین کشتی ها، دریانوردان و سازمان های متبوع آنها و نیز برای حفظ یا بهبود شرایط کار و زندگی دریانوردان، باید با نمایندگان این سازمان ها در فواصل منظم در مورد بهترین شیوه ممکن نیل به اهداف مزبور مشاوره نماید. روش انجام این مشاوره باید توسط مقام صلاحیتدار پس از مشورت با سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی، تعیین شود. مقرره 2. 1. 5 - اختیارات سازمان های رسمی 1- برآورده‌کردن الزامات مندرج در این مجموعه قوانین در مورد صلاحیت و استقلال توسط موسسات عمومی یا سازمان های دیگر موضوع بند (3) مقرره1. 1. 5 («سازمان های رسمی») ازجانب مقام‌صلاحیتدار شناسایی و تصدیق‌خواهدشد. وظایف مربوط به صدور گواهینامه یا بازرسی را که سازمان های رسمی می‌توانند نسبت به انجام آنها اقدام نمایند، باید در محدوده فعالیت هایی باشد که به طور صریح دراین مجموعه قوانین به عنوان وظایف مقام صلاحیتدار یا یک سازمان رسمی، مورد اشاره قرار گرفته است. 2- گزارش های موضوع بند (5) مقرره 1. 1. 5، باید حاوی اطلاعاتی در خصوص هر یک از سازمان های رسمی، محدوده اختیارات اعطاء شده به آنها و نیز ترتیباتی باشد که توسط عضو مورد نظر انجام شده تا تضمین نماید فعالیت های مجاز به‌طور کامل و موثر انجام شده است. استاندارد 2. 1. 5 الف - اختیارات سازمان های رسمی 1- از نظر شناسایی طبق بند (1) مقرره 2. 1. 5، مقام صلاحیتدار باید صلاحیت و استقلال سازمان مربوط را بررسی نموده و تعیین نماید که آیا آن سازمان در محدوده لازم برای انجام فعالیت های مشمول اختیارات اعطاء شده به آن، دارا بودن موارد زیر را اثبات کرده است یا خیر: الف) تخصص لازم در خصوص جنبه‌های مرتبط با این مقاوله‌نامه و دانش کافی در زمینه فعالیت‌های کشتی، از جمله الزامات حداقل مربوط به دریانوردان برای کار بر روی کشتی، شرایط کار، محل اقامت، تاسیسات تفریحی، غذا و تهیه غذا، پیشگیری‌ازحوادث، حمایت‌بهداشتی، مراقبت‌درمانی و پوشش‌تامین‌اجتماعی و رفاهی؛ ت) اندازه، ساختار، تجربه و توانایی کافی، متناسب با نوع و درجه اختیار اعطاء شده، م. ب.. 2- هرگونه اختیارات اعطاء شده در رابطه با بازرسی‌ها، باید حداقل سازمان های رسمی را به گونه‌ای توانمند سازد تا خواستار اصلاح کمبودها و نارسایی‌هایی شوند که در زمینه شرایط زندگی و کاری دریانوردان، تعیین می‌نمایند و بازرسی‌های مرتبط با این موضوع را بنابر درخواست دولت ساحلی، انجام دهند. 3- هر عضو باید در خصوص ایجاد موارد زیر اقدام نماید: 4- هر عضو باید فهرستی از سازمان های رسمی را که به نمایندگی از طرف آن فعالیت می نمایند، برای دفتر بین‌المللی کار تهیه نموده و آن را به روز نگهداری نماید. این فهرست باید فعالیت هایی را تعیین نماید که سازمان های رسمی، مجاز به انجام آن هستند. دفتر بین‌المللی کار باید این فهرست را در اختیار عموم قرار دهد. دستورالعمل 2. 1. 5 ب - اختیارات سازمان های رسمی 1- سازمانی که می‌خواهد به رسمیت شناخته شود، باید قابلیت و صلاحیت مدیریتی، اجرایی و فنی خ. ر. ب. گونه‌ای به اثبات برساند که انجام به موقع خدمات با کیفیت مطلوب و رضایت بخش را تضمین نماید. 2- در ارزیابی توانایی یک سازمان، مقام صلاحیتدار باید موارد زیر را در مورد سازمان مورد نظر تعیین نماید: ب) آیا دارای نیروی انسانی متخصص و واجد شرایط برای تامین خدمات لازم و ضروری که پوشش جغرافیایی مناسبی را در بر می‌گیرد، می‌باشد؛ پ) آیا دارای توانایی مسلمی در خصوص تامین به موقع خدمات با کیفیت مطلوب و رضایت بخش می‌باشد؛ و ت) آیا در کار خود مستقل و پاسخگو م. ب.. 3- مقام صلاحیتدار باید با هر سازمانی که آن را برای تفویض اختیار به رسمیت می‌شناسد، یک موافقتنامه کتبی منعقد نماید. موافقتنامه مذکور باید شامل بخش‌های زیر باشد: 4- هر عضو باید سازمان های رسمی را ملزم نماید تا در خصوص شرایط لازم کارکنانی که به عنوان بازرسی استخدام نموده اند، نظامی را ایجاد نماید که بر مبنای آن، روزآمد نمودن دانش و مهارت آنها را تضمین کند. 5 - هرعضو باید سازمان های رسمی را ملزم نماید تا سوابق خدمات انجام شده توسط خود را نگهداری نموده تا قادر باشند نیل به استاندارد‌های مقرر، درمواردی که از طریق خدمات آنها تحت پوشش قرار گرفته است، به اثبات برسانند. 6 - در تعیین روش‌های نظارتی موضوع جزء (ب) بند (3) استاندارد 2. 1. 5 الف، هر عضو باید « دستورالعمل های مربوط به اختیارات سازمان هایی که از جانب دستگاه اجرایی عمل می‌کنند» را که در چهارچوب سازمان بین‌المللی دریانوردی به تصویب رسیده است، مدنظر قرار دهد. مقرره 3. 1. 5 - گواهینامه کار دریایی و اعلامیه موافقت کار دریایی 1- این مقرره در مورد کشتی‌های زیر اعمال می‌شود: 2- این مقرره همچنین در مورد هر کشتی که حامل پرچم یک عضو می‌باشد، اعمال شده و درصورت درخواست مالک کشتی از عضو مربوط، بند (1) این مقرره را دربرنمی‌گیرد. 3- هر عضو باید کشتی‌های حامل پرچم خود را ملزم نماید تا یک گواهینامه کار دریایی را حمل و نگهداری نموده که تایید می‌نماید شرایط کار و زندگی دریانوردان بر روی کشتی، از جمله تدابیری برای موافقت جاری که قرار است در اعلامیه موافقت کار دریایی موضوع بند (4) این مقرره گنجانده شود، مورد بازرسی قرار گرفته و الزامات قوانین و مقررات ملی یا تدابیر دیگری که این مقاوله‌نامه را محقق می‌سازد، برآورده شده است. 4- هر عضو باید کشتی‌های حامل پرچم خودرا ملزم نماید تا یک اعلامیه موافقت کار دریایی را حمل و نگهداری کند که بیانگر الزامات ملی اجراءکننده این مقاوله‌نامه برای شرایط زندگی و کاری دریانوردان وتدوین اقدامات متخذه توسط مالکین کشتی، برای تضمین رعایت و موافقت با الزامات بر روی کشتی یا کشتی های مربوط م. ب.. 5 - گواهینامه کار دریایی و اعلامیه موافقت کار دریایی باید با نمونه تعیین‌شده در این مجموعه قوانین، مطابقت داشته باشد. 6 - چنانچه مقام صلاحیتدار عضو، یا یک سازمان رسمی که به طور مقتضی برای انجام این کار مجاز شده است، از طریق بازرسی دریابد که کشتی حامل پرچم عضو موردنظر، استاندارد‌های این مقاوله را رعایت نموده یا در حال رعایت نمودن است، باید گواهینامه کار دریایی مربوط به آن را صادر یا تمدید اعتبار نماید و سوابق گواهینامه مربوط را در دسترس عموم قرار دهد. 7- الزامات تفصیلی گواهینامه کاردریایی و اعلامیه موافقت کار دریایی، از جمله فهرست موضوعاتی که باید مورد بازرسی و تایید قرار گیرد، در بخش« الف» این مجموعه قوانین درج شده است. استاندارد 3. 1. 5 الف - گواهینامه کار دریایی و اعلامیه موافقت کار دریایی 1- گواهینامه کار دریایی باید توسط مقام صلاحیتدار یا یک سازمان رسمی که به‌طور مقتضی برای انجام این کار مجاز شده است، برای یک دوره زمانی که بیشتر از پنج سال نمی‌باشد، صادر شود. فهرست موضوعاتی که باید مورد بازرسی قرار گرفته و رعایت قوانین و مقررات ملی احراز شود یا تدابیر دیگری که انجام الزامات این مقاوله‌نامه در خصوص شرایط زندگی و کاری دریانوردان بر روی کشتی‌ها را قبل از این‌که گواهینامه کار دریایی صادر شود، محقق می‌سازد، در پیوست 1- 5 الف ارائه شده است. 2- اعتبار گواهینامه کار دریایی منوط به بازرسی میان‌دوره ای توسط مقام صلاحیتدار یا یک سازمان رسمی است به طور مقتضی برای انجام این کار مجاز شده است، تا تداوم موافقت با الزامات ملی در خصوص اجراء این مقاوله‌نامه را تضمین نماید. اگر تنها یک بازرسی میان دوره‌ای انجام شده و اعتبار گواهینامه نیز پنجساله باشد، این بازرسی باید بین دومین و سومین تاریخ سالگرد صدور گواهینامه، انجام شود. تاریخ سالگرد به مفهوم روز و ماه هر سالی م. ب. که با تاریخ انقضاء گواهینامه کار دریایی، مطابقت دارد. دامنه و میزان بازرسی میان‌دوره‌ای، باید برابر با بازرسی مربوط به تمدید اعتبار این گواهینامه باشد. گواهینامه مذکور باید متعاقب رضایت‌بخش بودن بازرسی میان دوره ای، مورد تایید قرار گیرد. 3- علی رغم بند (1) این استاندارد، هنگامی که بازرسی مربوط به تمدید اعتبار، ظرف مدت سه ماه قبل از تاریخ انقضاء گواهینامه فعلی کار دریایی انجام شده باشد، گواهینامه جدید کار دریایی از تاریخ انجام بازرسی مربوط به تمدید اعتبار، برای یک دوره زمانی که بیشتر از پنج سال از تاریخ انقضاء گواهینامه فعلی نمی‌باشد، اعتبار خواهد داشت. 4- هنگامی که بازرسی مربوط به تمدید اعتبار، بیش از سه ماه قبل از تاریخ انقضاء گواهینامه فعلی کار دریایی انجام شده باشد، گواهینامه جدید کار دریایی برای یک دوره زمانی که بیشتر از پنج سال از زمان انجام بازرسی مربوط به تمدید اعتبار نمی‌باشد، اعتبار خواهد داشت. 5 - گواهینامه کار دریایی می‌تواند در موارد زیر، به‌صورت‌موقت صادر شود: پ) هنگامی که مالک کشتی مسئولیت اداره یک کشتی را بر عهده می‌گیرد که برای آن مالک کشتی جدید محسوب می‌شود. 6- گواهینامه موقت کار دریایی می‌تواند برای یک دوره زمانی که بیشتر از شش‌ماه نمی‌باشد، توسط مقام صلاحیتدار یا یک سازمان رسمی که به طور مقتضی برای انجام این کار مجاز شده، صادر شود. 7- گواهینامه موقت کار دریایی می‌تواند فقط در صورت تایید موارد زیر صادر شود: الف) کشتی مورد نظر تا حد متعارف و عملی در خصوص موضوعات فهرست شده در پیوست 1- 5 الف، ب. ت. ب. تایید موارد موضوع جزءهای (ب)، (پ) و (ت) این بند بازرسی شده است. پ) فرمانده کشتی با الزامات مندرج در این مقاوله‌نامه و نیز مسئولیت های مربوط به اجراء آن، آشنا می‌باشد؛ و 8 - یک بازرسی کامل طبق بند (1) این استاندارد، باید قبل از تاریخ انقضاء گواهینامه موقت انجام شود تا امکان صدور گواهینامه دائم پنجساله فراهم شود. پس از سپری شدن مدت زمان شش ماهه اول موضوع بند (6) این استاندارد، گواهینامه موقت دیگری صادر نخواهد شد. برای مدت زمان اعتبار گواهینامه موقت، نیازی به صدور اعلامیه موافقت کار دریایی نیست. 9- گواهینامه کار دریایی، گواهینامه موقت کار دریایی و اعلامیه موافقت کار دریایی باید طبق نمونه‌های ارائه شده در پیوست 2- 5 الف، تنظیم شود. 10- اعلامیه موافقت کار دریایی باید پیوست گواهینامه کار دریایی شود. این اعلامیه باید حاوی دو بخش زیر باشد: مقام صلاحیتدار یا سازمان رسمی که به طور مقتضی برای انجام این کار مجاز شده، باید بخش (2) را تایید نموده و اعلامیه موافقت کار دریایی را صادر نماید. 11- نتایج تمامی بازرسی‌ها یا تاییدهای انجام شده دیگر در خصوص کشتی مورد نظر و نیز کمبودهایی که درحین انجام این ارزشیابی یافت شده‌اند، باید همراه با تاریخی که کمبود‌ها یافت و اصلاح‌شده‌اند، به ثبت برسد. این سابقه ثبت شده همراه با ترجمه انگلیسی آن، در صورتی که به زبان انگلیسی نباشد، باید طبق قوانین یا مقررات ملی در اعلامیه موافقت کار دریایی درج یا ضمیمه آن شود، یا از طریق روش‌های دیگر در دسترس دریانوردان، بازرسین کشور صاحب پرچم، مقامات مجاز در کشورهای صاحب بندر و نمایندگان دریانوردان و مالکین کشتی قرار گیرد. 12- گواهینامه معتبر کار دریایی و اعلامیه موافقت کار دریایی، همراه با ترجمه انگلیسی آن در صورتی به زبان انگلیسی نباشد، باید در کشتی موجود بوده و یک نسخه از آن نیز باید در مکانی قابل رویت بر روی کشتی که برای تمامی دریانوردان در دسترس می‌باشد، نصب شود. یک نسخه نیز باید طبق قوانین و مقررات ملی، بنابر درخواست در دسترس دریانوردان، بازرسین کشور صاحب پرچم، مقامات مجاز در کشورهای صاحب بندر و نمایندگان دریانوردان و مالکین کشتی قرار گیرد. 13- الزام وجود ترجمه انگلیسی مورد اشاره در بندهای (11) و (12) این استاندارد، در مورد کشتی که در زمینه سفرهای بین‌المللی دریایی فعالیت نمی‌نماید، اعمال نمی‌شود. 14- در هر یک از موارد زیر، باید اعتبار گواهینامه‌ای که بر مبنای بند (1) یا (5) این استاندارد صادر شده است، لغو شود. ب) اگر گواهینامه طبق بند (2) این استاندارد، تایید نشده باشد؛ ت) هنگامی که مالک کشتی انجام مسئولیت های خود را در خصوص فعالیت کشتی، متوقف نماید؛ و 15- در موارد موضوع جزء‌های (پ)، (ت)، یا (ث) بند (14) این استاندارد، گواهینامه جدید باید تنها زمانی صادر شود که مقام صلاحیتدار یا سازمان رسمی صادرکننده گواهینامه جدید، به‌طور کامل متقاعد شود که کشتی مورد نظر با الزامات این استاندارد، مطابقت دارد. 16- در صورت وجود مدرکی دال بر این‌که کشتی مربوط از استانداردهای این مقاوله‌نامه پیروی ننموده و اقدامات اصلاحی مقرر نیز انجام نشده است، باید گواهینامه کار دریایی توسط مقام صلاحیتدار یا سازمان رسمی که به طور مقتضی برای انجام این کار از طرف کشور صاحب پرچم مجاز شده است، پس گرفته شود. 17- هنگام تصمیم گیری در خصوص لزوم پس گرفتن گواهینامه کار دریایی طبق بند (16) این استاندارد، مقام صلاحیتدار یا سازمان رسمی باید اهمیت یا کثرت کمبودها و نواقص را مدنظر قرار دهد. دستورالعمل 3. 1. 5 ب - گواهینامه کار دریایی و اعلامیه موافقت کار دریایی 1- مطلب مربوط به الزامات ملی که در بخش (1) اعلامیه موافقت کار دریایی مطرح شد، باید شامل یا همراه با ارجاع هایی به مفاد قوانین مربوط به شرایط زندگی و کاری دریانوردان، در هر یک از موضوعات فهرست شده در پیوست1- 5 الف باشد. در جایی که قوانین ملی، دقیقاً الزامات ارائه‌شده در این مقاوله‌نامه را دنبال نماید، ارجاع می‌تواند تنها الزامی‌باشد که مورد نیاز است. در جایی که مفاد این مقاوله‌نامه ازطریق تشابه واقعی ارائه شده در بند (3) ماده (6) اجراء شده است، مفاد مورد نظر باید تعیین‌شده و توضیح مختصری نیز در مورد آنها ارائه شود. 2- اقدامات موضوع بخش (2) اعلامیه موافقت کار دریایی که توسط مالک کشتی تنظیم شده است، باید به ویژه مواقعی که موافقت جاری با الزامات خاص ملی تایید می‌شود، افرادی که مسئول تایید هستند، سوابقی که باید اخذ شود و نیز روشی‌هایی که باید در صورت عدم رعایت طی شود را مورد اشاره قرار دهد. بخش (2) می‌تواند روش های کاری متعددی را دربرگیرد. این بخش می‌تواند ارجاع به مستندات جامعتر دیگری دهد که سیاست ها و رویه های مرتبط با جنبه های دیگر بخش دریایی، نظیر اسناد مقرر به وسیله « مجموعه قوانین مدیریت ایمنی بین‌المللی (آی.اس.ام)» یا اطلاعات مقرر به به‌وسیله مقرره (5) مقاوله‌نامه سولاس فصل 1-11، درباره « سوابق خلاصه و دائم کشتی» را پوشش می دهد. 3- اقدامات مورد نظر برای تضمین موافقت جاری، باید شامل الزامات کلی بین‌المللی برای مالک کشتی و فرمانده کشتی باشد، تا آنها خود را نسبت به آخرین پیشرفت های فناوری و یافته‌های علمی در زمینه طراحی محیط کار، ب. ت. ب. خطرات ذاتی مربوط به کار دریانوردان، مطلع نگاه دارند و متناسب با آن، نمایندگان دریانوردان را نیز مطلع نمایند، تا بدین وسیله سطح مطلوب‌تری از حمایت در زمینه شرایط زندگی و کار دریانوردان بر روی کشتی را تضمین نمایند. 4- اعلامیه موافقت کار دریایی باید در درجه اول به بیانی فصیح نگاشته شود که به تمامی افراد مورد نظر، نظیر بازرسین کشور صاحب پرچم، مقامات مجاز در کشور صاحب بندر و دریانوردان کمک نموده تا کنترل نمایند که الزامات مدنظر به نحو مطلوبی محقق شده است. 5 - مثال مربوط به نوع اطلاعاتی که می‌تواند در اعلامیه موافقت کار دریایی گنجانده شود، در پیوست 1- 5 ب ارائه شده است. 6 - هنگامی که کشتی به گونه‌ای که در جزء (پ) بند (14) استاندارد 3. 1. 5 الف اشاره شده‌است پرچم خود را تغییرمی‌دهد چنانچه هر دوکشور مربوط این مقاوله‌نامه را تصویب کرده باشند، عضوی که قبلاً صاحب پرچم بوده باید دراسرع وقت مدارک مربوط به گواهینامه کار دریایی و اعلامیه موافقت کار دریایی را که کشتی قبل از تغییر پرچم در اختیار داشته، به مقام صلاحیتدار عضو دیگر تحویل نماید و در صورت امکان، مدارک مربوط به گزارش های بازرسی را نیز بنابر درخواست مقام صلاحیتدار، ظرف مدت سه ماه پس از تغییر پرچم، تحویل نماید. مقرره 4. 1. 5 - بازرسی و اجراء 1- هر عضو باید از طریق نظام موثر و هماهنگ در زمینه بازرسی های منظم، نظارت و تدابیر کنترلی دیگر، تایید نماید که کشتی های حامل پرچم آن، از الزامات مندرج در این مقاوله‌نامه، همان گونه که در قوانین و مقررات ملی محقق شده است، پیروی می‌نمایند. 2- جزئیات الزامات مربوط به نظام بازرسی و اجراء موضوع بند (1) این مقرره، در بخش «الف» این مجموعه قوانین مورد اشاره قرار گرفته است. استاندارد 4. 1. 5 الف - بازرسی و اجراء 1- هر عضو باید نظام بازرسی شرایط مربوط به دریانوردان بر روی کشتی های حامل پرچم خود را داشته باشد که شامل تاییدیه‌ای خواهد بود که اقدامات مربوط به شرایط زندگی و کاری مندرج در اعلامیه موافقت کار دریایی، در صورت امکان در حال انجام است و الزامات مندرج در این مقاوله نیز برآورده شده است. 2- مقام صلاحیتدار باید به تعداد کافی، بازرسین واجد شرایطی را به‌کار گمارد که به موجب بند (1) این استاندارد، مسئولیت های آن مقام را انجام دهند. درجایی که سازمان های رسمی، مجاز به انجام بازرسی ها شده‌اند، عضو مورد نظر باید مقرر نماید که کارکنان انجام دهنده بازرسی، شرایط لازم را برای انجام این وظایف دارا هستند و باید اختیار قانونی لازم را نیز برای انجام وظایف آنها ارائه نماید. 3- مقررات کافی باید وضع شود تا تضمین نماید بازرسین، دارای آموزش، صلاحیت، وظائف، قدرت، منزلت اجتماعی و استقلال لازم یا مطلوب می‌باشند، به‌طوری که قادر باشند تایید را انجام دهند و موافقت موضوع بند (1) این استاندارد را تضمین نمایند. 4- بازرسی ها باید در صورت امکان در فواصل زمانی مقرر به‌وسیله استاندارد 3. 1. 5 الف انجام شود. این فاصله زمانی به هیچ وجه نباید بیشتر از سه سال باشد. 5 - اگر عضوی، شکایتی دریافت نماید که نتوان آن را آشکارا بی اساس تلقی نمود یا مدارکی به‌دست آورد که کشتی حامل پرچم آن، از الزامات مندرج در این مقاوله‌نامه پیروی ننموده یا نواقصی جدی در اجراء تدابیر مندرج در اعلامیه موافقت کار دریایی وجود دارد، عضو مربوط باید اقدام لازم در خصوص رسیدگی به این موضوع را انجام داده و تضمین نماید که اقدامات لازم برای اصلاح هرگونه نقص مشاهده شده، به‌عمل آمده است. 6 - هر عضو باید قواعد کافی را تامین و به نحو موثری اجراء نموده تا تضمین نماید که بازرسین دارای منزلت اجتماعی و شرایط لازم برای خدمت بوده و تغییر دولت و اعمال نفوذ های نامناسب خارجی، تاثیری بر وضعیت آنها ندارد. 7- بازرسینی که دستورالعمل های لازم در خصوص انجام وظایف به آنها ابلاغ شده و صلاحیت کافی را نیز کسب کرده اند، باید اختیارات لازم در موارد زیر به آنها اعطاء شود: 8 - هرگونه اقدامی که به موجب جزء (پ) بند (7) این استاندارد اتخاذ شود، مشمول حق فرجام خواهی نزد مقام قضایی یا اداری خواهد بود. 9- بازرسین باید هنگامی که هیچ گونه نقص آشکار در خصوص شرایط این مقاوله‌نامه که امنیت، بهداشت یا ایمنی دریانوردان مربوط را به خطر می اندازد، وجود نداشته و نیز در جایی که هیچ گونه سابقه قبلی در زمینه نقض های مشابه وجود ندارد، دارای قدرت تشخیص باشند تا به جای اقدام یا توصیه به اقامه دعوی، به ارائه مشورت به سنده نمایند. 10- بازرسین باید منبع هرگونه اعتراض یا شکایت مبنی بر وجود خطر یا نقص در ارتباط با شرایط کار و زندگی دریانوردان یا نقض قوانین و مقررات را محرمانه تلقی نموده و هیچ گونه اطلاعی را به مالک کشتی، نماینده مالک کشتی یا متصدی کشتی موردنظر که بازرسی در آن به خاطر ارائه این شکایت یا اعتراض به‌عمل آمده است، ندهند. 11- بازرسین نباید وظایفی برعهده شان واگذار شود که ممکن است به دلیل تعداد یا ماهیت آنها، اختلالی در بازرسی موثر ایجاد شده یا به هر طریقی به اختیار یا بی‌طرفی آنها در ارتباط با مالکین کشتی، دریانوردان یا طرف های ذی‌نفع دیگر، لطمه بزند. بازرسین به ویژه باید: 12- بازرسین باید گزارش هر بازرسی را به مقامات صلاحیتدار ارائه نمایند. یک نسخه از گزارش به زبان انگلیسی یا به زبان مورد استفاده در کشتی، باید در اختیار فرمانده کشتی قرار گیرد و نسخه دیگر نیز در تابلو اعلانات کشتی برای اطلاع دریانوردان نصب شده و در صورت درخواست، برای نمایندگان آنها ارسال شود. 13- مقام صلاحیتدار هر عضو باید سوابق بازرسی های مربوط به شرایط دریانوردان شاغل بر روی کشتی های حامل پرچم خود را حفظ و نگهداری نماید. این مقام باید گزارش سالیانه در خصوص فعالیت های بازرسی را پس از پایان سال، ظرف مدت زمانی مناسب که بیشتر از شش‌ماه نباشد، منتشر نماید. 14- در صورت انجام تحقیق و رسیدگی به موجب حادثه مهم، گزارش مورد نظر باید در اسرع وقت، که نباید بیشتر از یک ماه پس از پایان تحقیق و رسیدگی مربوط باشد، به مقام صلاحیتدار ارائه شود. 15- هنگامی که بازرسی انجام یا هنگامی که تدابیری بر مبنای این استاندارد اتخاذ شده است، تمامی اقدامات متعارف باید انجام گیرد تا از توقیف یا تاخیر غیرمنطقی کشتی اجتناب شود. 16- طبق قوانین و مقررات ملی باید در ازاء هرگونه زیان یا خسارت وارده ناشی از سوء استفاده از اختیارات بازرسین، غرامت پرداخت شود. مسئولیت اثبات هر یک از موارد، بر عهده شاکی خواهد بود. 17- جریمه های کافی یا تدابیر اصلاحی دیگر باید در خصوص نقض الزامات این مقاوله‌نامه (از جمله حقوق دریانوردان) و نیز در ارتباط با ممانعت از انجام وظیفه بازرسین، پیش بینی شود و به نحو موثری توسط هر عضو اجراء شود. دستورالعمل 4. 1. 5 ب - بازرسی و اجراء 1- مقام صلاحیتدار و هر موسسه خدماتی یا مقام دیگر که به‌طور کلی یا جزئی مرتبط با بازرسی شرایط زندگی و کاری دریانوردان می‌باشد، باید منابع لازم را برای انجام وظایف خود، در اختیار داشته باشد، به ویژه: ب) مکان معمولی استقرار، وسایل و امکانات حمل و نقل کافی برای اجراء موثر وظایف باید در اختیار بازرسین قرار گیرد. 2- مقام صلاحیتدار باید سیاست موافقت و اجراء را به منظور تضمین تداوم و از سوی دیگر برای اداره بازرسی و فعالیت های اجرایی مرتبط با این مقاوله‌نامه تدوین نماید. نسخه‌هایی از این سیاست باید در اختیار بازرسین و مقامات مجری قانون قرار گرفته و در دسترس عموم و مالک کشتی و دریانوردان نیز قرار گیرد. 3- مقام صلاحیتدار باید رویه های ساده ای از جمله موارد زیر را ایجاد نماید تا بتواند بر مبنای آن، اطلاعات محرمانه مربوط به نقض های احتمالی الزامات این مقاوله‌نامه (از جمله حقوق دریانوردان) را به طور مستقیم از طریق دریانوردان یا نمایندگان آنها دریافت نماید و فوری مجوز رسیدگی به چنین موضوعاتی را برای بازرسین صادر نماید: ب) فراهم آوردن اطلاعات و توصیه های فنی برای مالکین کشتی، دریانوردان یا سازمان های مربوط در مورد موثرترین شیوه‌های رعایت الزامات این مقاوله‌نامه و نیز بهبود مستمر در خصوص شرایط دریانوردان بر روی کشتی. 4- بازرسین باید کاملاً آموزش دیده باشند و تعداد آنها برای انجام موثر وظایف خویش ب. ت. ب. موارد زیر، کافی و مناسب باشد: پ) شرایط عملی که تحت آن بازرسی ها باید به نحو موثری انجام شود. 5 - با رعایت هرگونه شرایط مربوط به استخدام در خدمات دولتی که ممکن است در قوانین و مقررات ملی تعیین‌شده باشد، بازرسین باید صلاحیت های لازم و آموزش مناسب را برای انجام وظایف خویش داشته باشند و در صورت امکان دارای تحصیلات دریایی یا تجربه کاری به عنوان دریانورد باشند. آنها باید دارای دانش کافی در خصوص شرایط زندگی و کاری دریانوردان بوده و به زبان انگلیسی نیز مسلط باشند. 6- تدابیری باید اتخاذ شود تا بازرسین در طول دوران اشتغال خود، آموزش های مناسب دیگری را نیز سپری نمایند. 7- تمامی بازرسین باید درک کاملی نسبت به شرایط مکان مورد بازرسی، دامنه بازرسی مورد نظر در شرایط متفاوت و نیز شیوه های کلی بازرسی، داشته باشند. 8 - بازرسینی که به موجب قوانین ملی صلاحیت های مناسب را دارا می‌باشند، باید حداقل در موارد زیر اختیارات لازم به آنها اعطاء شود: الف) آزادانه و بدون اطلاع قبلی وارد کشتی شوند. با این وجود، در هنگام شروع بازرسی کشتی، بازرسین باید حضور خ. ر. ب. اطلاع فرمانده کشتی یا فرد مسئول و در صورت اقتضاء به دریانوردان یا نمایندگان آنها، برساند؛ پ) درخواست ارائه هرگونه دفاتر، اسناد مالکیت، دفاتر ثبت، گواهینامه ها یا اسناد یا اطلاعات دیگری که به طور مستقیم مربوط به موضوعات مورد بازرسی می‌شود، به منظور تایید مطابقت آنها با قوانین و مقررات ملی برای اجراء این مقاوله‌نامه؛ ح) اطلاع به مقام صلاحیتدار در خصوص هرگونه بیماری ها یا آسیب های حرفه ای که دریانوردان را در این گونه موارد تحت تاثیر قرار می دهد، به نحوی که ممکن است توسط قوانین و مقررات تعیین‌شده باشد. 9- هنگامی که نمونه موضوع جزء (ث) بند (8) این دستورالعمل، گرفته یا برداشته می‌شود، مالک کشتی یا نماینده مالک کشتی و در صورت اقتضاء، دریانورد باید نسبت به این موضوع مطلع شده، یا در زمان گرفتن یا برداشتن نمونه حضور داشته باشد. کمیّت و مقدار نمونه باید دقیقاً توسط بازرس به ثبت برسد. 10- گزارش سالیانه منتشرشده توسط مقام صلاحیتدار هر عضو در خصوص کشتی‌های حامل پرچم آن، باید حاوی موارد زیر باشد: ج) آمار مربوط به گزارش های ارائه شده در خصوص بیماری ها و آسیب های حرفه ای که دریانوردان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. 1- هر عضو باید کشتی های حامل پرچم خود را ملزم نماید که برای رسیدگی سریع، موثر و عادلانه شکایات دریانوردان در خصوص ادعای نقض الزامات این مقاوله‌نامه (از جمله حقوق دریانوردان)، دارای آیین دادرسی بر روی کشتی باشند. 2- هر عضو باید از آزار دریانوردان به دلیل ثبت شکایت، ممانعت به عمل آورد و برای آن مجازات در نظر گیرد. 3- مفاد این مقرره و نیز بخش های مرتبط این مجموعه قوانین، به حقوق دریانورد برای مطالبه غرامت از طریق هر شیوه قانونی که دریانورد آن را مناسب می‌داند، هیچ‌گونه لطمه‌ای نمی‌زند. استاندارد 5. 1. 5 الف - آیین های دادرسی شکایت بر روی کشتی 1- بدون هیچ گونه لطمه‌ای به حوزه وسیعتری که احتمالاً در قوانین یا مقررات ملی یا توافق های جمعی لحاظ شده است، آیین دادرسی بر روی کشتی می‌تواند از طریق دریانوردان به‌وسیله طرح شکایات مرتبط با هر موضوعی که ادعا شده که موجب نقض الزامات این مقاوله‌نامه شده است (از جمله حقوق دریانوردان) مورد استفاده قرارگیرد. 2- هر عضو باید تضمین نماید که در قوانین یا مقررات آن، آیین‌های دادرسی مناسب شکایت بر روی کشتی برای رعایت الزامات مندرج در مقرره 5. 1. 5 وجود دارد. این آیین‌های دادرسی باید در صدد حل و فصل شکایات در پایین‌ترین سطح ممکن باشد. با این وجود، درتمامی موارد دریانوردان باید حق شکایت مستقیم به فرمانده کشتی و در جایی که ضروری بدانند، به مقامات مسئول خارج از کشتی را نیز داشته باشند. 3- آیین‌های دادرسی شکایت بر روی کشتی باید شامل حق دریانورد مبنی بر همراهی‌شدن یا داشتن وکیل در طول آیین دادرسی شکایت ها، و نیز محافظت در قبال آزار و اذیت آنها به خاطر ثبت شکایت ها باشد. اصطلاح « آزار و اذیت» شامل هرگونه عمل نامطلوبی می‌شود که توسط هر فردی در قبال دریانوردی صورت گیرد که شکایتی را مطرح نموده که آشکارا ایذائی یا مغرضانه نیست. 4- تمامی دریانوردان باید علاوه بر یک نسخه از قرارداد کار خود، یک نسخه از آیین‌های دادرسی شکایت بر روی کشتی قابل اجراء را در اختیار داشته باشند. این نسخه باید حاوی اطلاعات لازم برای تماس با مقام صلاحیتدار درکشور صاحب پرچم، و در صورت تفاوت، کشور محل اقامت دریانوردان بوده و نام فرد یا افراد شاغل بر روی کشتی را که می‌توانند به صورت محرمانه به دریانوردان در خصوص شکایت خود مشاوره بی طرفانه‌ای ارائه دهند، دربرداشته باشد و در غیر این صورت، آنها را در خصوص پیگیری آیین‌های دادرسی شکایت قابل دسترس آنها بر روی کشتی یاری نماید. دستورالعمل 5. 1. 5 ب - آیین‌های دادرسی شکایت بر روی کشتی 1- با رعایت هرگونه مفاد مرتبط با یک توافق جمعی قابل اجراء، مقام صلاحیتدار باید پس از مشاوره و تبادل نظر نزدیک با سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی، الگویی را برای آیین دادرسی منصفانه، سریع و مستند شکایت بر روی کشتی در تمامی کشتی های حامل پرچم یک عضو تدوین نماید. در تدوین چنین آیین های دادرسی، موضوعات زیر باید مدنظر قرار گیرد: 2- آیین‌های دادرسی مورد بحث در خلال فرآیند مشاوره موضوع بند (1) این دستورالعمل، باید حداقل شامل موارد زیر باشد: ب) رئیس بخش یا مقام مافوق باید تلاش نماید در محدوده زمان تعیین‌شده که مناسب با اهمیت موضوع مطروحه می‌باشد، مساله را حل و فصل نماید؛ مقرره 6. 1. 5 - سوانح دریایی 1- هر عضو باید در خصوص هرگونه سانحه مهم دریایی مربوط به کشتی‌های حامل پرچم آن که منجر به آسیب‌دیدگی یا فوت می‌شود، تحقیق و رسیدگی لازم را انجام دهد. گزارش نهایی مربوط به این تحقیق، باید در اختیارعموم قرار گیرد. 2- اعضاء باید با همکاری یکدیگر زمینه را برای رسیدگی به سوانح مهم دریایی موضوع بند (1) این مقرره فراهم نمایند. استاندارد 6. 1. 5 الف - سوانح دریایی دستور العمل 6. 1. 5 ب - سوانح دریایی مقرره 2. 5 - مسئولیت های کشور صاحب بندر هدف: توانمند ساختن هر عضو در خصوص انجام مسئولیت های خود به موجب این مقاوله‌نامه در خصوص همکاری بین‌المللی در زمینه تحقق و اجراء استانداردهای این مقاوله‌نامه در کشتی های خارجی. مقرره 1. 2. 5 - بازرسی ها در بندر 1- هر کشور خارجی که در شرایط طبیعی کاری خود یا به دلایل عملیاتی،در یک بندر متعلق به یک عضو توقف نموده است، ممکن است طبق بند (4) ماده (7) به منظور بررسی مطابقت با الزامات این مقاوله‌نامه (از جمله حقوق دریانوردان) در خصوص شرایط زندگی و کاری دریانوردان بر روی کشتی، مورد بازرسی قرار گیرد. 2- هر عضو باید گواهینامه کار دریایی و اعلامیه موافقت کار دریایی مقرر به موجب مقرره 3. 1. 5 را به عنوان مدرک محمول بر صحت مطابقت با الزامات این مقاوله‌نامه (از جمله حقوق دریانوردان) بپذیرد. بنابراین، بازرسی‌های مذکور در بنادر آن، به جز در شرایط مشخص شده در این مجموعه قوانین باید محدود به بررسی گواهینامه و اعلامیه باشد. 3- بازرسی‌ها در بندر باید توسط مقامات مجاز، طبق مفاد این مجموعه قوانین و نیز دیگر ترتیبات بین‌المللی حاکم در خصوص بازرسی‌های کنترلی کشور صاحب بندر در عضو موردنظر، انجام شود. هر یک از این بازرسی‌ها باید محدود به تایید این باشد که موضوع بازرسی شده، طبق الزامات مربوط مندرج در مواد و مقررات این مقاوله‌نامه و نیز تنها بخش « الف» این مجموعه قوانین م. ب.. 4- بازرسی‌هایی که ممکن است طبق این مقررات انجام شود، باید براساس نظام نظارت و بازرسی موثر کشور صاحب بندر باشد تا تضمین نماید شرایط زندگی و کاری دریانوردان شاغل بر روی کشتی‌هایی که وارد بندر عضو مربوط شده اند، طبق الزامات این مقاوله‌نامه (از جمله حقوق دریانوردان) م. ب.. 5 - اطلاعات مربوط به نظام موضوع بند (4) این مقرره، از جمله روش مورد استفاده برای ارزیابی میزان اثربخشی آن، باید به موجب ماده (22) اساسنامه سازمان بین‌المللی کار در گزارش های عضو مورد نظر درج شود. استاندارد 1. 2. 5 الف - بازرسی‌ها در بندر 1- چنانچه مقام مجازی که برای انجام بازرسی وارد کشتی شده و در موقعیتی مناسب تقاضای رویت گواهینامه کار دریایی و اعلامیه موافقت کار دریایی را نموده است، پی ببرد که: 2- چنانچه در شرایط مندرج در جزء‌های (الف)، (ب) یا (پ) بند (1) این استاندارد، بازرسی مفصل‌تری توسط مقامات مجاز، در یک کشتی خارجی واقع در بندر یک عضو انجام شده است، این بازرسی باید اساساً موضوعات فهرست شده در پیوست 3- 5 الف را پوشش دهد. 3- در صورت وجود یک شکایت به موجب جزء (ت) بند (1) این استاندارد، بازرسی باید به‌طور کلی به موضوعات مطروحه در شکایت محدود شود، هر چند یک شکایت یا تحقیق و رسیدگی مربوط به آن، ممکن است موضوعات مشخصی را برای یک بازرسی مفصل‌تر طبق جزء (ب) بند (1) این استاندارد، در نظر گیرد. 4- چنانچه متعاقب بازرسی مفصل‌تر، پی برده شود که شرایط زندگی برروی کشتی، طبق الزامات این مقاوله‌نامه نمی‌باشد، مقام مجاز باید فوری نواقص مورد نظر را همراه با زمان تعیین‌شده برای اصلاح آنها، به اطلاع فرمانده کشتی برساند. در صورتی که این نواقص توسط مقام مجاز، مهم قلمداد شود یا اگر مربوط به شکایتی باشد که طبق بند (3) این استاندارد مطرح شده است، مقام مجاز باید توجه دریانوردان و سازمانهای مالکین کشتی مربوط در عضوی که بازرسی در آن انجام شده است را به این نواقص معطوف دارد و می‌تواند یکی از اقدامات زیر را انجام دهد: ب) تامین اطلاعات مرتبط برای مقامات صلاحیتدار در بندر بعدی محل توقف کشتی؛ 5 - عضوی که بازرسی در آن انجام شده است، باید این حق را داشته باشد که یک نسخه از گزارش مقام مسئول را، که باید همراه با هرگونه پاسخ دریافتی از جانب مقامات صلاحیتدار کشور صاحب پرچم در ظرف مدت زمان تعیین‌شده باشد، به مدیر کل دفتر بین‌المللی کار ارائه دهد، با این نیت که این کار می‌تواند به عنوان اقدامی مناسب و مصلحت‌آمیز تلقی شده تا تضمین نماید سوابقی از این اطلاعات حفظ‌شده و می‌تواند مورد توجه گروه هایی قرار گیرد که احتمالاً علاقمند به بهره‌مندشدن از آیین‌های دادرسی ابتکاری مربوط می‌باشند. 6 - چنانچه متعاقب انجام یک بازرسی مفصل‌تر توسط مقام مجاز، مشخص شود که کشتی مورد نظر منطبق با الزامات این مقاوله‌نامه نمی‌باشد و: مقام مسئول باید اقداماتی را اتخاذ نماید تا تضمین کند کشتی مورد نظر به دریا نخواهد رفت مگر، تا زمانی که هرگونه عدم انطباق موضوع جزء‌های (الف) و (ب) این بند را اصلاح نموده باشد یا تا زمانی که مقام مسئول برنامه عملی مربوط به اصلاح این عدم انطباق ها را مورد پذیرش قرار داده و متقاعد شود که این برنامه عملی، فوری اجراء خواهد شد. اگر از حرکت کشتی برای سفر دریایی جلوگیری شود، مقام مسئول باید فوری کشور صاحب پرچم را مطلع نماید و متعاقب آن نماینده ای را از کشور صاحب پرچم دعوت نماید تا حضور یافته و در صورت امکان، از کشور صاحب پرچم نیز بخواهد که ظرف موعد مقرر پاسخ خود را ارائه نماید. مقام مسئول همچنین باید فوری سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی مربوط را در کشور صاحب بندری که بازرسی در آن انجام گرفته است، مطلع نماید. 7- هر عضو باید تضمین نماید که مقامات مسئول آن، راهنمایی از نوع مندرج در بخش « ب» این مجموعه قوانین، در خصوص انواع شرایط توجیه‌کننده توقیف کشتی به موجب بند (6) این استاندارد را دریافت نموده اند. 8 - هر عضو در هنگام انجام مسئولیت های خود به موجب این استاندارد، باید تمامی تلاش‌های ممکن را صرف نماید تا از توقیف یا تاخیر بیش از اندازه کشتی اجتناب شود درصورتی که محرز شود کشتی بیش از اندازه، توقیف یا دچار تاخیر شده است، هرگونه زیان یا خسارت به‌وجود آمده باید جبران شود. مسئولیت اثبات در هر مورد برعهده شاکی م. ب.. دستورالعمل 1. 2. 5 ب - بازرسی در بندر 1- مقام صلاحیتدار باید سیاست بازرسی را برای مقامات مسئول، انجام بازرسی‌ها به موجب مقرره 1. 2. 5، تدوین نماید. هدف این سیاست باید تضمین تداوم بازرسی و از جهات دیگر، هدایت بازرسی و اجراء فعالیت های مرتبط با الزامات این مقاوله‌نامه (از جمله حقوق دریانوردان) باشد. نسخه‌هایی از این سیاست باید در اختیار مقامات صلاحیتدار قرارگرفته و در دسترس عموم و مالکین کشتی و دریانوردان نیز باشد. 2- در هنگام تدوین سیاست مرتبط با شرایطی که توقیف کشتی را به موجب بند (6) استاندارد 1. 2. 5 الف ایجاب می‌نماید، مقام صلاحیتدار باید با درنظرگرفتن نقض‌های موضوع جزء (ب) بند (6) استاندارد 1. 2. 5 الف، توجه نماید که اهمیت این موضوع ممکن است به‌دلیل ویژگی نقص و کاستی مربوط باشد. این موضوع می‌تواند به ویژه مربوط به نقض حقوق و اصول بنیادین اشتغال دریانوردان و حقوق اجتماعی آنها، به موجب مواد (3) و (4) این مقاوله‌نامه باشد. به عنوان مثال، استخدام فردی که سن وی زیر حداقل سن کار می‌باشد، باید به عنوان نقضی جدی در نظر گرفته شود، حتی اگر تنها یک نفر با چنین مشخصاتی، برروی کشتی وجود داشته باشد. در موارد دیگر، تعداد نواقص گوناگون دیگری که در خلال بازرسی خاص به آن پی برده می‌شود، باید مدنظر قرار گیرد: به عنوان مثال، موارد متعدد نقص در خصوص محل اقامت یا غذا و تهیه غذا که ایمنی و بهداشت را تهدید نمی‌نماید، ممکن است قبل از این‌که نقضی جدی تلقی شود، مدنظر قرار گیرد. 3- اعضاء باید در بیشترین حدممکن در خصوص تصویب دستورالعمل‌های توافق شده بین‌المللی در زمینه سیاست‌های بازرسی، به‌ویژه سیاست هایی که مرتبط با شرایط ایجاب‌کننده توقیف یک کشتی می‌باشند، با یکدیگر همکاری نمایند. مقرره 2. 2. 5 - آیین های دادرسی شکایت دریانوردان در ساحل استاندارد 2. 2. 5 الف - آیین‌های دادرسی شکایت دریانوردان در ساحل 1- شکایت مطروحه از جانب دریانورد مدعی نقض الزامات این مقاوله‌نامه (از جمله حقوق دریانوردان) می‌تواند به مقام مسئول مستقر در ساحلی که کشتی دریانورد مربوط در آن توقف نموده، گزارش شود. در چنین مواردی، مقام مسئول باید تحقیق و رسیدگی مقدماتی را انجام دهد. 2- در صورت اقتضاء و ب. ت. ب. ماهیت شکایت مطروحه، تحقیق و رسیدگی مقدماتی باید شامل توجه به این موضوع باشد که آیین‌های دادرسی شکایت بر روی کشتی به موجب مقرره 5. 1. 5، مورد بررسی قرار گرفته است. مقام مسئول همچنین می‌تواند بازرسی مفصل‌تری را طبق استاندارد 1. 2. 5 الف انجام دهد. 3- مقام مسئول باید در صورت اقتضاء نسبت به حل و فصل شکایت در داخل کشتی اقدام نماید. 4- در حالتی که رسیدگی یا بازرسی انجام شده برمبنای این استاندارد، بیانگر عدم انطباقی باشد که درحیطه شمول بند (6) استاندارد 1. 2. 5 الف می‌باشد، مفاد بند مذکور باید اجراء شود. 5 - چنانچه مفاد بند (4) این استاندارد قابل اجراء نبوده و شکایت مطروحه نیز در داخل کشتی حل و فصل نشده باشد، مقام مسئول باید فوری کشور صاحب پرچم رامطلع نموده و ظرف مدت زمانی معین، خواستار ارائه مشاوره و برنامه عملی اصلاحی شود. 6 - چنانچه شکایت مطروحه متعاقب اقدام انجام شده طبق بند (5) این استاندارد، حل و فصل نشود، کشور صاحب بندر باید یک نسخه از گزارش مقام مسئول را برای مدیرکل ارسال نماید. این گزارش باید همراه با هرگونه پاسخ دریافتی از جانب مقام صلاحیتدار کشور صاحب پرچم ظرف مدت زمان تعیین‌شده، باشد. سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی مربوط در کشور صاحب بندر نیز باید به همین نحو، مطلع شوند. علاوه بر این، آمار و اطلاعات مربوط به شکایاتی که حل و فصل شده است، باید به طور منظم توسط کشور صاحب بندر برای مدیر کل ارسال شود. ارائه آمار و اطلاعات مذکور به این منظور لحاظ شده است که این کار می‌تواند به عنوان اقدامی مناسب و مصلحت‌آمیز تلقی‌شده تا تضمین نماید سوابقی از این اطلاعات حفظ‌شده و می‌تواند مورد توجه گروه هایی، از جمله سازمان های دریانوردان و مالکین کشتی، قرار گیرد که احتمالاً علاقمند به بهره‌مند شدن از آیین‌های دادرسی ابتکاری مربوط می‌باشند. 7- اقدامات مناسب باید به منظور حفظ محرمانه شکایت مطروحه از جانب دریانوردان، اتخاذ شود. دستورالعمل 2. 2. 5 ب - آیین‌های دادرسی شکایت دریانوردان در ساحل 1- چنانچه شکایت موضوع استاندارد 2. 2. 5 الف، توسط مقام مسئول در دست پیگیری باشد، مقام مذکور باید ابتدا بررسی نماید که آیا شکایت مطروحه جنبه عمومی داشته و مربوط به کلیه دریانوردان شاغل بر روی کشتی است، یا فقط گروهی از آنها را در بر می‌گیرد، یا این‌که تنها مربوط به شکایت فردی دریانورد مربوط م. ب.. 2- اگر شکایت مطروحه جنبه عمومی داشته باشد، باید طبق استاندارد 1. 2. 5 الف، بازرسی مفصل‌تری مدنظر قرار گیرد. 3- اگر شکایت مطروحه جنبه فردی داشته باشد، باید نتایج حاصله از آیین های دادرسی شکایت بر روی کشتی برای حل و فصل شکایت مورد نظر مورد رسیدگی قرار گیرد. اگر این آیین‌های دادرسی مورد بررسی قرار نگرفته باشد، مقام مسئول باید پیشنهاد نماید که فرد شاکی از این آیین‌های دادرسی موجود، استفاده نماید. قبل از هرگونه بررسی پیرامون آیین‌های دادرسی شکایت بر روی کشتی، باید دلایل معتبری برای بررسی شکایت وجود داشته باشد. این دلایل می‌تواند شامل ناکافی بودن یا تاخیر بیش از حد در آیین‌های دادرسی داخلی یا ترس شاکی از اقدامات تلافی جویانه در قبال ارائه شکایت، باشد. 4- در هرگونه بررسی شکایت، مقام مسئول باید به فرمانده کشتی، مالک کشتی و هر فرد دیگر دخیل در شکایت، فرصت مناسب را اعطاء کند تا نقطه نظرات خود را بیان نمایند. 5 - در صورتی که کشور صاحب پرچم در پاسخ به اطلاعیه صادره از دولت صاحب بندر طبق بند 5 استاندارد 2. 2. 5 الف، اظهار نماید که موضوع را بررسی خواهد نمود و آیین‌های دادرسی مناسب موثری را برای این منظور در اختیار دارد و برنامه عملی قابل قبولی را ارائه داده است، مقام مسئول می‌تواند از هرگونه اقدام بیشتر در خصوص شکایت مورد نظر، خودداری نماید. مقرره 3. 5 - مسئولیت های مربوط به عرضه کار هدف: تضمین این‌که هر عضو مسئولیت های خ. ر. ب. موجب این مقاوله‌نامه در زمینه استخدام و کاریابی دریانوردان و نیز حمایت اجتماعی از دریانوردان خود، به انجام می‌رساند. 1- بدون لطمه زدن به اصل مسئولیت‌پذیری هر عضو در قبال شرایط زندگی و کاری دریانوردان شاغل بر روی کشتی‌های حامل پرچم آن، هر عضو مسئولیت تضمین اجراء الزامات این مقاوله‌نامه در ارتباط با استخدام و کاریابی دریانوردان و نیز حمایت تامین اجتماعی از دریانوردانی را که تبعه، مقیم یا به‌گونه‌ای ساکن آن می‌باشند، تا حدی که چنین مسئولیتی در این مقاوله‌نامه پیش‌بینی شده است، نیز بر عهده دارد. 2- الزامات تفصیلی برای اجراء بند (1) این مقرره، در این مجموعه قوانین ارائه شده است. 3- هر عضو باید به موجب این مقاوله‌نامه، نظام بازرسی و نظارت موثری را در خصوص اجراء مسئولیت های مربوط به عرضه کار ایجاد نماید. 4- طبق ماده (22) اساسنامه سازمان بین‌المللی کار، باید اطلاعات مربوط به نظام موضوع بند (3) این مقرره، از جمله شیوه ارزیابی اثربخشی آن، در گزارش های هر عضو گنجانده شود. استاندارد 3. 5 الف - مسئولیت های مربوط به عرضه کار دستورالعمل 3. 5 ب - مسئولیت های مربوط به عرضه کار دفاتر خدمات استخدام و کاریابی خصوصی که در قلمرو یک عضو تاسیس شده‌اند وخدمات دریانورد را برای مالک کشتی تامین می‌نمایند، در هر جایی که باشند، ملزم هستند که تعهداتی را در مورد تضمین انجام مناسب شرایط مندرج در قرارداد کار منعقده بین مالک کشتی و دریانوردان از سوی مالکان کشتی را بر عهده گیرند. شرایط زندگی و کاری دریانوردان که باید توسط کشور صاحب پرچم پیش از صدور گواهینامه برای کشتی، طبق بند (1) استاندارد 3. 1. 5 الف، بازرسی و تایید شود: - استفاده از هرگونه دفاتر خدمات استخدام و کاریابی خصوصی قانونمند، مورد تایید یا مجاز قانون فوق مشتمل‌بر ماده واحده منضم به متن موافقتنامه، شامل مقدمه و شانزده ماده و پنج عنوان درجلسه علنی روز سه‌شنبه مورخ بیست‌ونهم اردیبهشت‌ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و نه مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1389/3/26 به تایید شورای نگهبان رسید. رئیس مجلس شورای اسلامی - علی لاریجانی

موارد مرتبط 9

آرای مرتبط 2

مواد مرتبط 1

مقرراتِ مرتبط 6

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین