قانون
قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون چارچوب سازمان بهداشت جهانی درمورد کنترل دخانیات با اصلاحات و الحاقات بعدی
قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به كنوانسيون
چارچوب سازمان بهداشت جهاني در مورد كنترل دخانيات
مصوب 1384,08,07
با اصلاحات و الحاقات بعدي
ماده واحده ـ به دولت جمهوري اسلامي ايران اجازه داده ميشود به كنوانسيون چهارچوب سازمان بهداشت جهاني در مورد كنترل دخانيات به شرح پيوست با اعلاميه توضيحي زير ملحق گردد و اسناد آن را توديع نمايد.
اعلاميه توضيحي: الحاق به كنوانسيون چارچوب سازمان بهداشت جهاني در مورد كنترل دخانيات مستلزم پذيرش كنوانسيونهاي مندرج در كنوانسيون اخيرالذكر بدون طي مراحل تصويب در جمهوري اسلامي ايران نميباشد.
تبصره 1 ـ پذيرش داوري موضوع بند (2) ماده (27) كنوانسيون فوقالذكر توسط دولت جمهوري اسلامي ايران منوط به رعايت اصل (139) قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران خواهد بود.
تبصره 2 ـ وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي به عنوان مسؤول كنترل دخانيات موضوع ماده (5) كنوانسيون موظف است راهبردهاي ملي، جامع و همهجانبهاي را براي كنترل دخانيات تنظيم و اجراء نمايد و به طور ادواري آنها را مورد بازنگري قرار دهد و براي رسيدن به اين هدف با هماهنگي دستگاههاي اجرايي، برنامههاي آموزشي و اجرايي را براي كاهش مصرف دخانيات به مرحله اجراء گذارد. وزارت ياد شده مسؤوليت تنظيم لوايح و مقررات لازم را براي تحقق اهداف كنوانسيون و تقديم آنها به مراجع ذيربط بر عهده خواهد داشت.
بسم الله الرحمن الرحيم
كنوانسيون چارچوب سازمان بهداشت جهاني در مورد كنترل دخانيات
مقدمه
اعضاي اين كنوانسيون؛
با عزم راسخي كه براي اولويت دادن به حق خود در زمينه حفظ بهداشت عمومي دارند؛
ب. ت. ب. اينكه گسترش استعمال دخانيات معضلي جهاني است و تبعات وخيمي براي بهداشت عمومي دارد و مبارزه با آن مستلزم همكاري همهجانبه بينالمللي است و مشاركت همه كشورها در يك حركت دستهجمعي و مؤثر و شايسته را ميطلبد؛
با انعكاس نگراني جامعه بينالمللي در مورد خطري كه بهداشت جهاني را تهديد ميكند و تبعات اجتماعي، اقتصادي و زيست محيطي كه استعمال دخانيات و قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانيات دارد؛
با ابراز نگراني عميق از افزايش جهاني توليد و استعمال سيگار و ساير دخانيات، به ويژه در كشورهاي در حال توسعه، و بار گراني كه توليد و استعمال دخانيات بر دوش خانوادههاي فقير و نظامهاي بهداشت عمومي ميگذارد؛
و ب. ت. ب. اينكه تحقيقات علمي به وضوح روشن ساخته كه استعمال دخانيات و قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانيات موجب مرگ و بيماري و ناتواني ميشود و بين در معرض دود قرار گرفتن و استعمال انواع دخانيات و شروع بيماريهاي مرتبط با استعمال دخانيات فاصله كوتاهي وجود دارد؛
ب. ت. ب. اينكه سيگار و بعضي انواع ديگر دخانيات طوري ساخته شدهاند كه وابستگي ايجاد ميكنند و بسيار از تركيبات آنها و دودهايي كه توليد ميكنند، از لحاظ علم داروشناسي، سمي و جهشزا و سرطانزا است و وابستگي به دخانيات به طور جداگانه در تقسيمبندي عمده بينالمللي در تقسيمات بيماريها نوعي ناهنجاري تلقي ميشوند؛
با علم به اينكه تحقيقات مستند علمي نشان ميدهد كه استعمال دخانيات توسط والدين در سلامت و رشد كودكان تأثير سوء دارد؛
با ابراز نگراني عميق از افزايش استعمال سيگار و ديگر انواع دخانيات در بين كودكان و نوجوانان به ويژه استعمال آن در سنين پايين؛
با هراس از افزايش استعمال سيگار و ديگر انواع دخانيات در بين زنان و دختران جوان در سراسر دنيا و با در نظر داشتن لزوم مشاركت كامل زنان در همه سطوح سياستگذاري و اجرا و راهبردهاي مختص به جنسيت كنترل دخانيات؛
با نگراني عميق از رواج گسترده استعمال انواع مختلف دخانيات در بين طبقات كمدرآمد؛
با نگراني جدي از تأثير تمامي برنامههاي تشويقي و تبليغاتي و حمايت مالي كه هدف آنها تشويق افراد به استعمال دخانيات است؛
با تصديق اينكه محو تمامي اشكال تجارت غيرقانوني سيگار و انواع ديگر دخانيات از جمله قاچاق، توليد غيرقانوني و توليد تقلبي و بدلي آنها مستلزم همكاري همهجانبه است؛
با درك اين نكته كه كنترل دخانيات در همه سطوح و به ويژه در كشورهاي در حال توسعه و كشورهايي كه اقتصاد در حال گذار دارند، متناسب با نيازي كه در آينده و اكنون براي فعاليتهاي مربوط به كنترل دخانيات است، مستلزم حمايتهاي مالي و فني زيادي است؛
با تصديق نيازي كه به ايجاد سازوكارهاي لازم براي مقابله با پيامدهاي اجتماعي و اقتصادي درازمدت راهبردهاي كاهش تقاضا براي دخانيات است؛
با آگاهي از مشكلات اجتماعي و اقتصادي كه برنامههاي كنترل دخانيات در كوتاهمدت و درازمدت در بعضي كشورهاي در حال توسعه و كشورهاي داراي اقتصاد در حال گذار به وجود خواهد آورد و با تصديق نياز اين كشورها به مساعدتهاي مالي و فني در زمينه راهبردهاي توسعه يافته ملي براي توسعه پايدار؛
با آگاهي از زحمات ارزشمند بسياري از كشورها در زمينه كنترل دخانيات و با ستايش از رهبري سازمان بهداشت جهاني و نيز تلاشهاي بقيه سازمانها و نهادهاي وابسته به سازمان ملل متحد و بقيه سازمانهاي بين دولتي منطقهاي و بينالمللي به خاطر توسعه اقداماتي كه در زمينه كنترل دخانيات انجام دادهاند؛
با تأكيد بر سهم به سزاي سازمانهاي غيردولتي و بقيه اعضاي جامعه مخالف صنعت دخانيات، از جمله نهادهاي تخصصي بهداشتي و انجمنهاي زنان و جوانان و گروههاي فعال در زمينه محيط زيست و حمايت از مصرفكننده و مؤسسات بهزيستي و دانشگاهي، در تلاشهاي ملي و بينالمللي مربوط به كنترل دخانيات و نقش مهم مشاركت آنها در اين زمينه؛
ب. ت. ب. لزوم هشياري در مقابل تلاشهاي صنعت دخانيات براي تضعيف و از بين بردن اقدامات مربوط به كنترل دخانيات و لزوم آگاهي از فعاليتهاي صنعت دخانيات كه بر تلاشهايي كه به منظور كنترل دخانيات انجام ميگيرد، تأثير منفي دارد؛
با يادآوري ماده (12) «ميثاق بينالمللي حقوق اجتماعي و اقتصادي و فرهنگي» مصوب شانزدهم دسامبر 1966ميلادي (25/9/1345هجري شمسي) مجمع عمومي سازمان ملل متحد كه بيان ميدارد هر كس حق دارد از بالاترين استانداردهاي قابل دسترسي سلامت ذهني و جسماني برخوردار باشد؛
با عزم راسخ به بهبود اقدامات مربوط به كنترل دخانيات بر پايه ملاحظات علمي و فني و اقتصادي مربوط و جاري؛
با يادآوري كنوانسيون رفع همه اشكال تبعيض عليه زنان مصوب هجدهم دسامبر 1970 ميلادي (28/9/1358 هجري شمسي) مجمع عمومي سازمان ملل متحد كه اظهار ميدارد كشورهاي عضو بايد براي رفع تبعيض نسبت به زنان در زمينه مراقبتهاي بهداشتي اقدامات مقتضي را مبذول دارند؛
و همچنين با يادآوري كنوانسيون حقوق كودك مصوب بيستم نوامبر 1989 ميلادي (29/8/1368 هجري شمسي) مجمع عمومي سازمان ملل متحد كه مقرر ميدارد كشورهاي عضو حق كودك را براي برخورداري از بالاترين استانداردهاي قابل دسترسي سلامت به رسميت ميشناسند؛
به شرح زير موافقت كردهاند:
بخش اول ـ مقدمه
ماده 1 ـ كاربرد اصلاحات
از نظر اين كنوانسيون:
الف ـ «تجارت غيرقانوني» به هر اقدام يا فعاليتي در مورد توليد، توزيع يا حمل و نقل يا دريافت يا تملك يا خريد و فروش كه قانون آن را ممنوع اعلام كرده است، از جمله هر اقدام يا فعاليتي كه به منظور تسهيل چنين كاري صورت گيرد، اطلاق ميشود.
ب ـ «سازمان همگرايي اقتصادي منطقهاي» به سازمان متشكل از چند دولت حاكم اطلاق ميشود كه دولتهاي عضو آن، صلاحيت خود را در مورد برخي موضوعات خاص از جمله اختيار تصميمگيري الزامآور براي دولتهاي عضو در مورد آن مسائل، به سازمان مزبور تفويض كرده باشند.
ج ـ «تبليغ و تشويق دخانيات» به هر اقدام يا سفارش يا آگهي بازرگاني با هدف تأثير يا احتمال تأثير در ترغيب به مصرف دخانيات يا فرآورده دخاني به طور مستقيم يا غيرمستقيم اطلاق ميشود.
د ـ «كنترل دخانيات» به سلسله راهبردهاي عرضه، تقاضا و كاهش آسيبها با مصرف بهبود وضع سلامت افراد جامعه از طريق محو يا كاهش استعمال دخانيات يا قرار گرفتن در معرض دود حاصل از دخانيات اطلاق ميشود.
ه ـ ـ «صنعت دخانيات» به كارخانجات توليد دخانيات، توزيعكنندگان بزرگ دخانيات و واردكنندگان فرآوردههاي دخاني اطلاق ميشود.
و ـ «فرآوردههاي دخاني» به محصولاتي اطلاق ميشود كه تمام يا بخشي از ماده خام تشكيل دهنده آنها برگ توتون است كه به منظور دود كردن يا مكيدن يا جويدن يا استنشاق از راه بيني توليد ميشود.
ز ـ «مساعدت در زمينه دخانيات» به هر گونه تشريك مساعي در مورد هر فرد، اقدام يا موضوعي با هدف تأثير يا احتمال تأثير در ترغيب به مصرف دخانيات يا فرآوردههاي دخاني به طور مستقيم يا غيرمستقيم اطلاق ميشود.
ماده 2 ـ رابطه بين اين كنوانسيون و ساير اسناد قانوني و موافقتنامهها
1ـ از اعضاي خواسته ميشود به منظور حفظ بهتر سلامت افراد جامعه اقداماتي فراتر از آنچه در اين كنوانسيون و پروتكلهاي آن مقرر شده است، به اجراء بگذارند و هيچ يك از مفاد اين اسناد مانع از آن نخواهد شد كه اعضاء در اين زمينه مطابق مقررات خود و حقوق بينالملل الزامات سنگينتري را وضع نمايند.
2ـ مفاد اين كنوانسيون و پروتكلهاي آن به هيچ وجه حق اعضاء را براي انعقاد موافقتنامههاي دو يا چند جانبه از جمله موافقتنامههاي منطقهاي و زيرمنطقهاي در مورد مسائل مرتبط با اين كنوانسيون و پروتكلهاي آن تحت تأثير قرار نخواهد داد، مشروط بر اينكه اين موافقتنامهها با تعهداتي كه آنها بر اساس اين كنوانسيون و پروتكلهاي آن دارند، سازگار باشد. اعضاي مربوط از طريق دبيرخانه، موافقتنامههاي مزبور را به فراهمايي (كنفرانس) اعضاء ارسال خواهند كرد.
بخش دوم ـ هدف، اصول كلي و تعهدات عمومي
ماده
3 - هدف
هدف اين كنوانسيون و پروتكلهاي آن، حفظ نسلهاي حال و آينده از اثرات زيانبار بهداشتي، اجتماعي زيستمحيطي و اقتصادي استعمال دخانيات و قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانيات از طريق ايجاد چارچوبي براي اقدامات در زمينه كنترل دخانيات است كه قرار است توسط اعضاء در سطح ملي، منطقهاي و بينالمللي به منظور كاهش چشمگير و مداوم رواج استعمال دخانيات و قرار گرفتن افراد در معرض دود دخانيات صورت گيرد.
ماده
4 ـ اصول كلي
براي نيل به هدف اين كنوانسيون و پروتكلهاي آن و اجراي مفاد آن، اعضاء از جمله از طريق اصول مندرج در زير راهنمايي ميشوند:
1 ـ همه بايد پيامدهاي بهداشتي، ماهيت اعتيادآور و تهديد مرگبار استعمال دخانيات و قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانيات آگاه شوند و اقدامات اداري و اجرايي و قانوني و ساير اقدامات مؤثري در سطح دولتي براي محافظت كليه افراد از قرار گرفتن در معرض دود دخانيات بايد به عمل آيد.
2 ـ براي توسعه و تقويت اقدامات جامع و همهجانبه و واكنشهاي هماهنگ شده در سطح ملي، منطقهاي و بينالمللي، تعهد سياسي نيرومندي لازم است و در اين زمينه بايد به نكات زير توجه داشت:
الفـ لزوم انجام دادن اقداماتي به منظور حفظ همه اشخاص از قرار گرفتن در معرض دود حاصل از دود دخانيات؛
بـ لزوم انجام دادن اقداماتي به منظور جلوگيري از روي آوردن افراد جديد به استعمال دخانيات و تشويق و ترغيب بقيه به ترك دخانيات و به طور كلي كاهش استعمال فرآوردههاي دخاني در هر شكل؛
جـ لزوم انجام دادن اقداماتي براي ارتقاء سطح مشاركت افراد و اجتماعات محروم و كمدرآمد در توسعه، اجرا و ارزيابي برنامههاي كنترل دخانيات كه از لحاظ فرهنگي و اجتماعي با دورنما و نيازهاي زندگي آنها همخواني دارد؛
دـ لزوم انجام دادن اقداماتي براي مقابله با مخاطرات مختص به جنسيت در زماني كه راهبردهاي كنترل دخانيات تنظيم ميشود.
3 ـ همكاري بينالمللي به ويژه در انتقال فناوري و دانش و كمك مالي و تأمين نيروي متخصص براي ايجاد و اجراي برنامههاي مربوط به كنترل دخانيات با در نظر گرفتن فرهنگ بومي و نيز عوامل اجتماعي، اقتصادي، سياسي و حقوقي بخش مهمي از اين معاهده است.
4 ـ براي جلوگيري از بيماري و ناتواني زودرس و مرگ و مير ناشي از استعمال كليه فرآوردههاي دخاني و قرار گرفتن در معرض دود دخانيات، طبق اصول بهداشت عمومي بايد در سطح ملي، منطقهاي و بينالمللي، واكنشها و اقدامات جامع و همهجانبهاي را انجام داد.
5 ـ موضوعات مربوط به مسؤوليت به گونهاي كه توسط هر عضو در حيطه صلاحيت قضايي آن تعيين شده است، بخش مهمي از كنترل جامع دخانيات است.
6 ـ اهميت مساعدتهاي مالي و فني براي كمك به وضع اقتصادي كارگران و كشاورزاني كه زندگيشان با برنامههاي كنترل دخانيات در كشورهاي عضو در حال توسعه و كشورهاي عضو داراي اقتصاد در حال گذار آسيب خواهد ديد، بايد مورد توجه قرار گيرد در بطن راهبردهاي ملي براي توسعه پايدار گنجانده شود.
7 ـ مشاركت جامعه مدني در رسيدن به هدف اين كنوانسيون و پروتكلهاي آن ضروري است.
ماده 5 ـ تعهدات كلي
1 ـ هر عضو بايد مطابق اين كنوانسيون و پروتكلهايي كه در آن عضويت دارد، راهبردهاي ملي جامع و همه جانبهاي را براي كنترل دخانيات تنظيم و به اجراء بگذارد و به طور ادواري آنها را روزآمد سازد و مورد بازنگري قرار دهد.
2 ـ براي رسيدن به اين هدف، هر يك از اعضاء بايد بر اساس تواناييهايي كه دارد:
الفـ براي كنترل دخانيات هسته مركزي يا سازوكار ملي مناسبي را تشكيل داده يا آنها را تقويت كرده و اعتباراتي براي آن تخصيص دهد.
بـ اقدامات قانوني، اداري و اجرايي و يا اقدامات مؤثر ديگري را تصويب كرده و به اجراء بگذارد و در پيشبرد سياستهاي مربوط به جلوگيري و كاهش استعمال دخانيات، اعتياد به نيكوتين و قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانيات به نحو مقتضي با ديگر اعضا همكاري كند.
3 ـ اعضاء بايد در تدوين و اجراي بخشي از سياستهاي بهداشت عمومي خود كه به كنترل دخانيات مربوط ميشود، طوري عمل كنند كه از اين سياستها در مقابل منافع ملي و ديگر منافعي كه صنعت دخانيات طبق قوانين داخلي از آن بهرهمند شده است، حمايت كنند.
4 ـ اعضاء بايد در تدوين اقدامات، تشريفات و اصول پيشنهادي براي اجراي اين كنوانسيون و پروتكلهاي آن كه عضو آنها هستند همكاري كنند.
5 ـ اعضاء بايد براي رسيدن به اهداف اين كنوانسيون و پروتكلاي آن كه در آنها عضويت دارند، به نحو مقتضي با سازمانهاي صلاحيتدار بين دولتي، بينالمللي و منطقهاي همكاري كنند.
6 ـ اعضاء بايد از طريق سازوكارهاي دوجانبه و چند جانبه تأمين بودجه و در چهارچوب ابزارها و منابعي كه در اختيار دارند، براي افزايش منابع مالي به منظور اجراي مؤثر اين كنوانسيون همكاري كنند.
بخش سوم ـ اقدامات مربوط به كاهش تقاضا براي دخانيات
ماده 6 ـ اقدامات مربوط به قيمتگذاري و اخذ ماليات در جهت كاهش تقاضا براي دخانيات
1ـ اعضا ميپذيرند كه اقداماتي كه در جهت قيمتگذاري و اخذ ماليات صورت ميگيرد، ابزار مهم و مؤثري براي كاهش استعمال دخانيات توسط بخشهاي مختلف جامعه به ويژه جوانان است.
2ـ بدون اينكه به حق حاكميتي اعضاء براي نحوه تعيين و برقراري سياستهاي مالياتي آنها خدشهاي وارد شود، هر يك از اعضاء بايد اهداف بهداشت ملي خود در مورد كنترل دخانيات را در نظر گرفته و اقداماتي را كه برخي از آنها به شرح زير است، تصويب كرده يا به اجرا بگذارد:
الفـ اجراي سياستهاي مالياتي و در صورت اقتضاء سياستهاي قيمتگذاري بر فرآوردههاي دخاني به منظور كمك به اهداف بهداشتي كه هدف آن كاهش استعمال دخانيات است.
بـ ممنوع كردن يا در صورت اقتضاء، محدود كردن فروش و يا واردات فرآوردههاي دخاني توسط مسافران خارجي به صورت معاف از ماليات و عوارض.
3ـ اعضاء بايد در گزارشهاي ادواري خود كه طبق ماده (21) به فراهمايي اعضاء ميدهند، نرخ اخذ ماليات از فرآوردههاي دخاني و ميزان گرايشي را كه به استعمال دخانيات وجود دارد، اعلام دارند.
ماده 7 ـ اقدامات غير قيمتگذاري در جهت كاهش تقاضا براي دخانيات
اعضاء ميپذيرند كه اقدامات جامع غيرقيمتگذاري، ابزار مؤثر و مهمي براي كاهش استعمال دخانيات است. هريك از اعضاء بايد براي اجراي تعهداتي كه مطابق مواد (
8) تا (12) اين كنوانسيون دارد، اقدامات اداري و اجرايي و قانوني يا ساير اقدامات مؤثري را اتخاذ و اجراء كند و مستقيماً يا از طريق نهادهاي بينالمللي ذيصلاح به نحو مقتضي با اعضاي ديگر همكاري كند. فراهمايي اعضاء رهنمودهاي مناسبي را براي اجراي مفاد مواد مزبور پيشنهاد خواهد نمود.
ماده 8 ـ جلوگيري از قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانيات
1ـ اعضاء ميپذيرند كه شواهد علمي، به وضوح روشن ساخته كه قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانيات موجب مرگ، بيماري و ناتواني ميشود.
2ـ هر عضو براي جلوگيري از قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانيات در اماكن دربسته، وسايل حمل و نقل عمومي، محلهاي كار دربسته و در صورت اقتضاء ساير اماكن عمومي ديگر، اقدامات اداري، اجرايي و قانوني يا ساير اقدامات مؤثري را در محدوده صلاحيت قضايي خود كه در قوانين ملي آن تعيين شده، اتخاذ و اجرا خواهد كرد و اتخاذ و اجراي آنها را در ديگر سطوح صلاحيتي به طور فعال ترغيب خواهد نمود.
ماده
9 ـ تنظيم محتويات فرآوردههاي دخاني
فراهمايي اعضاء، ضمن مشورت با نهادهاي بينالمللي ذيصلاح، رهنمودهايي را براي آزمايش و اندازهگيري محتويات و مواد خروجي از فرآوردههاي دخاني و تنظيم آنها پيشنهاد خواهد داد. هر عضو بايد در صورت تصويب مقامات ذيصلاح كشور خود، اقدامات اداري، اجرايي و قانوني و ساير اقدامات مؤثري را در مورد آزمايش و اندازهگيري و تنظيم مزبور اتخاذ و اجرا كند.
ماده
10 ـ مقررات مربوط به افشاي اطلاعات درباره مواد دخاني
هر عضو بايد در چهارچوب قوانين ملي خود، اقدامات قانوني و اداري و اجرايي يا ساير اقدامات مؤثري را تصويب كرده و به اجراء بگذارد و از توليدكنندگان و واردكنندگان فرآوردههاي دخاني بخواهد اطلاعات مربوط به مواد تشكيلدهنده ودود حاصل از فرآوردههاي دخاني را در اختيار مقامات دولتي بگذارند. هر عضو بايد اقدامات اداري و اجرايي يا ساير اقدامات مؤثري را براي افشاي اطلاعات راجع به مواد تشكيلدهنده سمي فرآوردههاي دخاني و دودي كه ممكن است حاصل بنمايند، براي عموم مردم اتخاذ كند.
ماده
11 ـ بستهبندي و برچسب فرآوردههاي دخاني
1 ـ هر عضو بايد ظرف سه سال پس از لازمالاجراء شدن اين كنوانسيون براي خود، مطابق قوانين ملي خويش اقدامات مؤثري را تصويب كرده و به اجراء بگذارد تا اطمينان حاصل نمايد:
الفـ بستهبندي و برچسب فرآوردههاي دخاني استفاده از فرآورده دخاني را با روشهايي كه اغواكننده، فريبنده و گمراهكننده باشد يا احتمالاً در مورد ويژگيها، تأثيرات بهداشتي، خطرات يا دود آن تأثير كاذبي به جا بگذارد، از جمله كاربرد هر اصطلاح يا عنوان يا علامت تجاري يا علامت مجازي يا هر نشانه ديگري كه مستقيم يا غير مستقيم اين تأثير كاذب را ايجاد كند كه يك فرآورده خاص دخاني خطرات و مضرات كمتري از ساير فرآوردههاي دخاني دارد، ترغيب نميكند. اين عناوين و اصطلاحات ممكن است شامل عبارتي مثل «ملايم»، «سبك»، «كم جرم» يا «فوقالعاده ملايم» باشد.
بـ هر بسته و پاكت فرآوردههاي دخاني و برچسب خارجي اين محصولات حاوي پيامي است كه در مورد مضرات استعمال دخانيات هشدار ميدهد و ميتواند شامل پيامهاي مناسب ديگري باشد. اين پيامها و هشدارها بايد:
(1)ـ به تأييد مقامات ذيصلاح ملي برسد.
(2)ـ در قسمتهاي مختلف درج شده باشد.
(3)ـ بزرگ، واضح، خوانا و قابل رؤيت باشد.
(4)ـ پنجاه درصد (50%) يا بيشتر از فضاي بسته يا پاكت را اشغال كند، ولي فضايي كه به آن اختصاص يافته، كمتر از سي درصد (30%) نخواهد بود.
(5)ـ در صورت لزوم، به صورت عكس يا خط تصويري باشد.
2 ـ هر بسته يا پاكت فرآوردههاي دخاني و برچسب خارجي آن بايد علاوه بر هشدارهايي كه در جزء (ب) بند (1) اين ماده در مورد آن توضيح داده شد، حاوي اطلاعاتي درباره مواد تشكيلدهنده و دود آن فرآورده دخاني به گونهاي باشد كه به تأييد مقامات مسؤول در آن كشور رسيده باشد.
3 ـ هر يك از اعضاء بايد مقرر نمايد هشدارهايي كه در جزء (ب) بند (1) و بند (2) اين ماده به آن اشاره شد و روي بستهها و پاكتهاي فرآوردههاي دخاني و برچسب خارجي آنها درج ميشود، به زبان يا زبانهاي اصلي آن عضو نوشته شود.
4 ـ از نظر اين كنوانسيون اصطلاح «برچسب خارجي» در مورد فرآوردههاي دخاني در مورد همه برچسبها و بستههاي مورد استفاده در خردهفروشي آن فرآورده، اعمال ميشود.
ماده
12 ـ آموزش، اطلاعرساني و آگاه كردن مردم
هر عضو بايد آگاهي مردم را در مورد موضوعات مربوط به كنترل دخانيات بالا برده و تقويت كند و براي اين كار از همه ابزارهاي اطلاعرساني به نحو مقتضي بهره بگيرد. به منظور رسيدن به اين هدف، هر يك از اعضا بايد اقدامات قانوني و اداري و اجرايي و ساير اقدامات مؤثري را تصويب كند و به اجراء بگذارد تا موارد زير را ترغيب نمايد:
الف ـ دسترسي گسترده به برنامههاي جامع و مؤثر آموزشي و آگاه كردن مردم از خطرات بهداشتي از جمله خاصيت اعتيادآور استعمال دخانيات و قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانيات.
ب ـ آگاه كردن مردم از خطرات بهداشتي استعمال دخانيات و قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانيات و منافع ترك دخانيات و داشتن يك زندگي سالم و به دور از دخانيات، مطابق آنچه در بند (2) ماده (14) آمده است.
ج ـ دسترسي عموم افراد به طيف گستردهاي از اطلاعات در مورد صنعت دخانيات در مواردي كه به اهداف اين كنوانسيون مربوط است و در چهارچوب قوانين ملي.
د ـ اتخاذ برنامههاي مؤثر و مناسب در جهت آموزش، آگاهي و ايجاد حساسيت لازم در مورد كنترل دخانيات كه مخاطبان آن افرادي مثل كارمندان بخش بهداشت، بخش اطلاعرساني، بخش خدمات اجتماعي، وسايل ارتباط جمعي و مديران و آموزشگران و تصميمگيرندگان و بقيه افراد مربوط است.
ه ـ ـ آگاه كردن و شركت دادن سازمانهاي غيردولتي و نهادهاي خصوصي و عمومي غيروابسته به صنعت دخانيات در پيشبرد و اجراي برنامهها و راهبردهاي بين بخشي مربوط به كنترل دخانيات.
و ـ آگاه كردن عموم مردم و فراهم ساختن امكان دسترسي آنها به اطلاعات مربوط به اثرات زيانبار جسماني و اقتصادي و زيستمحيطي توليد و استعمال دخانيات.
ماده
13 ـ تبليغ، ترويج و پشتيباني مالي از دخانيات
1 ـ اعضاء ميپذيرند كه ممنوعيت همه جانبه تبليغ، ترويج و پشتيباني مالي از دخانيات، استعمال دخانيات را كاهش خواهد داد.
2 ـ هر عضو بايد طبق قانون اساسي يا اصول قانوني خود تعهد كند كه هر گونه تبليغ، ترويج و پشتيباني مالي دخانيات را ممنوع اعلام كند. اين ممنوعيت با در نظر گرفتن محيط قانوني و ابزارهاي فني كه در دسترس آن عضو قرار دارد، شامل ممنوعيت كامل تبليغ، ترويج و پشتيباني مالي برونمرزي از دخانيات است كه از قلمرو آن سرچشمه ميگيرد. در همين زمينه، هر عضو بايد ظرف مدت پنج سال پس از لازمالاجراء شدن اين كنوانسيون براي آن، انجام اقدامات قانوني و اداري و اجرايي و ساير اقدامات مؤثر را تقبل كند و متعاقباً طبق ماده (21) مراتب را گزارش نمايد.
3 ـ عضوي كه به دليل قانون اساسي يا اصول قانوني خود نميتواند ممنوعيت كامل را تقبل كند بايد براي هرگونه تبليغ و ترويج و پشتيباني مالي از دخانيات محدوديتهايي را در نظر بگيرد. اين امر، با رعايت محيط قانوني و ابزارهاي فني كه در دسترس آن عضو قرار دارد، شامل محدوديت يا ممنوعيت تبليغ، ترويج و پشتيباني مالي از دخانيات است كه از قلمرو آن سرچشمه ميگيرد و در خارج از مرزهاي آن كشور پخش ميشود. در اين زمينه هر عضو بايد اقدامات اداري و اجرايي و قانوني و يا ساير اقدامات مؤثر را تقبل كند و متعاقباً طبق ماده (21) مراتب را گزارش نمايد.
4 ـ هر يك از اعضاء طبق قانون اساسي يا اصول قانوني خود حداقل اقدامات زير را بايد انجام دهد:
الف ـ ممنوعيت هر گونه تبليغ، ترويج و پشتيباني مالي از دخانيات كه استفاده هر يك از فرآوردههاي دخاني را با روشهايي كه فريبنده يا اغواكننده يا گمراهكننده باشد يا احتمالاً در مورد ويژگيها، تأثيرات بهداشتي، خطرات يا دود آن تأثير كاذبي به جا بگذارد، ترغيب ميكند.
ب ـ الزام به اينكه هر گونه تبليغ و در صورت اقتضاء ترويج يا پشتيباني مالي از دخانيات يا پيامهاي بهداشتي يا پيامهاي هشداردهنده ديگر همراه باشد.
ج ـ ايجاد محدوديت براي استفاده از محركهاي مستقيم يا غيرمستقيمي كه خريد فرآوردههاي دخاني تشويق ميكند.
د ـ الزام به افشاي هزينههايي كه صنعت دخانيات صرف تبليغات، ترويج يا پشتيباني مالي كه هنوز ممنوع نشده است، ميكند، نزد مقامات دولتي ذيربط، در صورتي كه ممنوعيت به صورت كامل وجود نداشته باشد. مقامات مزبور ميتوانند با رعايت قانون ملي خود، ارقام موجود را در دسترس عموم و طبق ماده (21) در دسترس فراهمايي اعضاء قرار دهند.
ه ـ*ـ تقبل ممنوعيت كامل يا در مورد عضوي كه در موقعيتي نيست كه ممنوعيت كامل را به موجب قانون اساسي يا اصول قانوني خود تقبل كند، ايجاد محدوديت براي تبليغ، ترويج و پشتيباني مالي از دخانيات در راديو و تلويزيون و رسانههاي چاپي و در صورت اقتضاء ساير رسانهها مثل اينترنت، ظرف مدت پنج سال.
و ـ ايجاد ممنوعيت يا در مورد عضوي كه در موقعيتي نيست كه ممنوعيت را به موجب قانون اساسي يا اصول قانوني خود ايجاد كند، ايجاد محدوديت براي پشتيباني مالي دخانيات از پيشامدها، فعاليتهاي بينالمللي و يا مشاركت در آنها.
5 ـ اعضاء ترغيب ميشوند كه اقداماتي را فراتر از آنچه در بند «4» آمده است، به اجراء بگذارند.
6 ـ اعضاء بايد در توسعه فناوري و ساير ابزارهاي لازم براي تسهيل محو تبليغات برونمرزي دخانيات همكاري كنند.
7 ـ اعضايي كه داراي ممنوعيت در مورد انواع خاصي از تبليغ، ترويج و پشتيباني مالي از دخانيات هستند، داراي حق حاكميتي براي ممنوع كردن ورود تبليغات، ترويج و پشتيباني مالي انواع مزبور به قلمرو خود و وضع نمودن مجازاتهايي برابر با مجازاتهاي قابل اعمال در مورد تبليغات، ترويج و پشتيباني مالي داخلي كه از قلمرو آنها سرچشمه ميگيرد طبق قوانين خود هستند. اين بند هيچگونه مجازات خاصي را تجويز يا تأييد نميكند.
8 ـ اعضاء بايد جزئيات پروتكلي را بررسي كنند كه اقداماتي را تدوين ميكند كه مستلزم همكاري بينالمللي درباره ممنوعيت همه جانبه عبور مرزي تبليغ، ترويج و پشتيباني مالي است.
ماده
14 ـ اقدامات كاهش تقاضا در مورد وابستگي و ترك دخانيات
1ـ هر عضو بايد ب. ت. ب. اولويتها و شرايط ملي خود، دستورالعملهاي يكپارچه، جامع و مناسبي را بر مبناي مستندات علمي و بهترين رويهها، تنظيم و منتشر نمايد و اقدامات مؤثري را براي ترغيب ترك استعمال دخانيات و درمان كافي براي وابستگي به دخانيات اتخاذ نمايد.
2ـ براي رسيدن به اين هدف، هريك از اعضاء بايد تلاش كنند:
الفـ به منظور تشويق افراد به ترك استعمال دخانيات در اماكني مثل محيطهاي آموزشي و مراكز بهزيستي و محلهاي كار و اماكن ورزشي، برنامههاي مؤثري را طراحي نموده و به اجراء بگذارد.
بـ با مشاركت كارمندان بخش بهداشت، بخش تأمين اجتماعي و بخش اجتماعي، تشخيص و مداواي وابستگي افراد به دخانيات و خدمات مشاوره در مورد ترك استعمال دخانيات را به نحو مقتضي در راهبردها، طرحها و برنامههاي آموزشي و بهداشتي خود بگنجاند.
جـ در مراكز درماني و توانبخشي، برنامههايي را براي تشخيص، مشاوره، جلوگيري و درمان وابستگي به دخانيات در پيش گيرد.
دـ براي تسهيل دسترسي افراد به امكانات درمان وابستگي به دخانيات از جمله فرآوردههاي دارويي، به موجب ماده (22) با ديگر اعضاء همكاري كند.
بخش چهارم ـ اقدامات مربوط به كاهش عرضه دخانيات
ماده
15 ـ تجارت غيرقانوني فرآوردههاي دخاني
1 ـ اعضاء ميپذيرند كه محو تمامي اشكال تجارت غيرقانوني فرآوردههاي دخاني از جمله قاچاق، توليد غيرقانوني و عرضه نمونههاي قلابي آنها و پيشرفت و اجراي قوانين ملي مربوط، علاوه بر موافقتنامههاي زير منطقهاي، منطقهاي و جهاني، بخش ضروري برنامههاي مربوط به كنترل دخانيات به شمار ميرود.
2 ـ هر عضو بايد اقدامات قانوني و اداري و اجرايي يا ساير اقدامات مؤثري را تصويب و اجراء كند تا اطمينان حاصل نمايد همه بستهها و پاكتهاي فرآوردههاي دخاني و روكش خارجي آنها داراي نشانهايي است كه براي كمك به اعضاء براي تعيين منشأ فرآوردههاي دخاني است و طبق قوانين ملي خود و موافقتنامههاي دو جانبه و چند جانبه مربوط در تعيين نقطه تغيير مسير و كنترل، مستندسازي و نظارت بر مسير حركت فرآوردههاي دخاني و وضعيت حقوقي آنها به اعضاء كمك نمايد. به علاوه هر عضو بايد:
الفـ مقرر كند كه روي هر بسته و پاكت فرآوردههاي دخاني كه به صورت خردهفروشي و عمدهفروشي در بازار داخلي آن به فروش ميرسد، عبارت «فقط براي فروش در (اين قسمت بايد نام كشور يا واحد فدرالي يا منطقهاي يا مادون ملي درج شود)»، يا علامت چشمگير ديگري درج شود كه مقصد نهايي آنها را معلوم سازد يا به مقامات در تعيين اينكه آيا اين محصول به طور قانوني براي فروش در بازار داخلي عرضه شده است، كمك نمايد.
بـ در صورت اقتضاء تدوين نظامي را براي رديابي و ردگيري عملي مورد بررسي قرار دهد كه بر نحوه توزيع آنها نظارت داشته باشد و به مقامات در مورد رسيدگي به تجارت غيرقانوني مساعدت نمايد.
3 ـ هر عضو بايد مقرر كند كه اطلاعات يا علامات روي بستهبندي اين محصولات كه در بند (2) اين ماده به آن اشاره شد، كاملاً خوانا باشد و يا به زبان يا زبانهاي اصلي آن كشور درج شود.
4 ـ به منظور محو تجارت غيرقانوني فرآوردههاي دخاني هريك از اعضاء بايد:
الف ـ درباره تجارت برون مرزي فرآوردههاي دخاني از جمله تجارت غيرقانوني آنها تحقيق كرده و اطلاعاتي گردآورد و در صورت اقتضاء مطابق قوانين ملي خود و موافقتنامههاي دوجانبه يا چندجانبه مربوط حاكم اين اطلاعات را در اختيار مقامات گمركي، مالياتي و ديگر مقامات بگذارد.
ب ـ براي مبارزه با تجارت غيرقانوني فرآوردههاي دخاني از جمله سيگارهاي تقلبي و قاچاق، قوانيني را وضع كرده يا قوانين خود را با در نظر گرفتن اصلاحات و مجازاتهاي مقتضي تقويت نمايد.
ج ـ اقدامات مناسبي را اتخاذ نمايد تا اطمينان حاصل كند كه همه تجهيزات توليدي، سيگارهاي تقلبي و قاچاق و ساير فرآوردههاي دخاني مصادره شده و در صورت امكان با استفاده از روشهايي كه به محيط زيست آسيبي وارد نميكند، نابود يا طبق قوانين داخلي از حيز انتفاع ساقط ميشود.
د ـ اقداماتي را اتخاذ كرده و به اجراء بگذارد كه انبار كردن و توزيع فرآوردههاي دخاني را كه در قلمرو صلاحيت قضايي آن، مالياتها و حقوق گمركي و سود بازرگاني آنها به حالت تعليق درآمده يا در حال تعليق است، تحت نظارت قرار داده و كنترل نمايد.
ه ـ ـ اقداماتي را اتخاذ كند كه امكان مصادره عوايد حاصل از تجارت غيرقانوني فرآوردههاي دخاني فراهم گردد.
5 ـ اطلاعاتي كه به موجب جزءهاي (الف) تا (هـ) بند (4) اين ماده به دست آمده بايد در صورت اقتضاء توسط اعضاء به صورت كلي در گزارشهاي ادواري آنها به فراهمايي اعضاء طبق ماده (21) ارائه شود.
6 ـ اعضاء بايد در صورت اقتضا طبق قوانين ملي خود به منظور محو تجارت غيرقانوني فرآوردههاي دخاني همكاري بين نهادهاي ملي و نيز سازمانهاي بين دولتي منطقهاي و بينالمللي ذيربط در امر تحقيق، تعقيب و جريان دادرسي را ترغيب نمايند. براي مبارزه با تجارت غيرقانوني فرآوردههاي دخاني بر همكاري در سطح منطقهاي و زير منطقهاي تأكيد ويژهاي ميشود.
7 ـ هر عضو بايد تلاش كند اقدامات ديگري را از جمله تجويز كنترل و نظارت بر توليد و توزيع فرآوردههاي دخاني به منظور جلوگيري از تجارت غيرقانوني آنها در صورت اقتضاء نيز در اين باره تصويب كرده و به اجراء بگذارند.
ماده
16 ـ فروش به افراد صغير و توسط آنها
1 ـ هر عضو در سطح دولتي مناسب، اقدامات اداري و اجرايي و قانوني و ساير اقدامات مؤثري را تصويب و اجرا كند تا از فروش فرآوردههاي دخاني به افراد زير سن تعيين شده توسط قانون داخلي يا قانون ملي يا هجده سال جلوگيري گردد. اين اقدامات ميتواند شامل موارد زير باشد:
الفـ از تمامي فروشندگان فرآوردههاي دخاني بخواهد كه تابلوي برجسته و واضحي در محل كار خود نصب كنند كه روي آن به صراحت ممنوعيت فروش دخانيات به افراد صغير درج شده باشد و در مواردي كه ترديدي وجود دارد، از هر خريدار دخانيات بخواهند اسنادي ارائه دهد كه نشاندهنده رسيدن به سن قانوني او باشد.
ب ـ فروش فرآوردههاي دخاني را به صورتي كه مستقيماً در دسترس باشد (مثلاً داخل قفسههاي فروشگاه)، ممنوع سازد.
جـ توليد و فروش شيريني و شكلات و اسباببازي و هر نوع كالاي ديگري را به شكل فرآوردههاي دخاني كه براي افراد صغير جاذبه دارد، ممنوع نمايد.
دـ اطمينان حاصل كند كه دستگاههاي فروش سيگار كه در قلمرو قضايي آن قرار دارند، در دسترس افراد صغير نباشد و آنها را به خريد فرآوردههاي دخاني تشويق نكند.
2 ـ هر عضو بايد توزيع فرآوردههاي دخاني رايگان را در بين عموم و مخصوصاً در بين افراد صغير ممنوع يا ممنوعيت آن را ترغيب نمايد.
3 ـ هر عضو بايد تلاش كند فروش سيگار را به صورت دانهاي يا در بستههاي كوچك كه افراد صغير براي خريد آن استطاعت مالي دارند، ممنوع سازد.
4 ـ اعضاء ميپذيرند كه به منظور افزايش كارايي خود، انجام اقداماتي براي ممنوعيت فروش فرآوردههاي دخاني به افراد صغير بايد در صورت اقتضاء همراه با ديگر مفاد مندرج در اين كنوانسيون، صورت گيرد.
5 ـ هر عضو هنگام امضاء و تنفيذ، پذيرش و تصويب اين كنوانسيون يا در هر زماني پس از آن، ميتواند به وسيله اعلاميه كتبي الزامآور، تعهد خود را در مورد ممنوعيت عرضه دستگاههاي فروش سيگار در قلمرو قضايي خود يا در صورت اقتضاء ممنوع بودن كلي اين دستگاهها رانشان دهد. اعلاميه صادره به موجب اين ماده توسط امين اسناد در بين تمام اعضاي كنوانسيون توزيع خواهد شد.
6 ـ هر عضو بايد اقدامات اداري و اجرايي و قانوني و ساير اقدامات مؤثري از جمله مجازات فروشندگان و توزيعكنندگان را اتخاذ كرده و به اجراء بگذارد تا از رعايت تعهدات مندرج در بندهاي (1) تا (5) اين ماده اطمينان حاصل نمايد.
7 ـ هر عضو بايد اقدامات اداري و اجرايي و قانوني و ساير اقدامات مؤثر را اتخاذ و به اجراء بگذارد تا فروش فرآوردههاي دخاني توسط افراد زير سن مندرج در قانون داخلي يا قانون ملي يا (18) سال جلوگيري شود.
ماده
17 ـ تأمين حمايت مالي از فعاليتهاي جايگزين كارآمد از نظر اقتصادي
اعضا بايد از طريق همكاري با يكديگر و با سازمانهاي بين دولتي منطقهاي و بينالمللي، در صورت اقتضاء گزينههاي كارآمد از نظر اقتصادي براي كارگران و پرورشدهنده گياه تنباكو و حسب مورد خرده فروشان را ترغيب كند.
بخش پنجم ـ حفظ محيطزيست
ماده
18 ـ حفظ محيط زيست و سلامتي افراد
اعضاء ميپذيرند كه به منظور اجراي تعهداتي كه به موجب اين كنوانسيون دارند، به حفظ محيطزيست و سلامتي افراد در رابطه با محيط زيست درخصوص كشت تنباكو و توليد دخانيات در قلمرو دولت متبوع خود توجه مقتضي معمول دارند.
بخش ششم ـ موضوعات مربوط به مسؤوليت
ماده
19 ـ مسؤوليت
1 ـ از نظر كنترل دخانيات، اعضاء بايد اتخاذ اقدام قانوني يا در صورت لزوم بهبود قوانين موجود خ. ر. ب. منظور رسيدگي به مسؤوليتهاي مدني و كيفري از جمله پرداخت غرامت (در صورت اقتضا) مورد بررسي قرار دهند.
2 ـ اعضاء بايد طبق ماده (21) از طريق فراهمايي اعضاء در مورد مبادله اطلاعات از جمله موارد زير با هم همكاري كنند:
الفـ اطلاعات درباره اثرات بهداشتي استعمال فرآوردههاي دخاني و قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانيات، طبق جزء (الف) بند (3) ماده (
20)، و
بـ اطلاعات مربوط به قوانين و مقررات جاري و نيز رويههاي قضايي مربوط.
3 ـ اعضاء بايد در محدوده سياستها، رويههاي حقوقي و قوانين ملي خود و مطابق ترتيبات معاهدات موجود حاكم، در مورد جريان رسيدگيهاي حقوقي مربوط به مسؤوليتهاي مدني و كيفري منطبق با اين كنوانسيون به نحو مقتضي و با توافق متقابل به يكديگر ياري رسانند.
4 ـ اين كنوانسيون به هيچ وجه حق دسترسي اعضاء به دادگاههاي يكديگر (در صورتي كه چنين حقي وجود داشته باشد) را تحت تأثير قرار نميدهد يا محدود نميكند.
5 ـ فراهمايي اعضاء ميتواند در صورت امكان و در اولين مرحله، با در نظر گرفتن فعاليتهايي كه در مجامع بينالمللي ذيربط صورت گرفته است، موضوعاتي را كه به مسؤوليت مربوط ميشود از جمله رويكردهاي بينالمللي متناسب با اين موضوعات و در صورت تقاضا، روشهاي مناسب براي حمايت از اعضاء در فعاليتهاي قانونگذاري و فعاليتهاي ديگر طبق اين ماده را مورد رسيدگي قرار دهد.
بخش هفتم ـ همكاري فني و علمي و تبادل اطلاعات
ماده 20 ـ تحقيقات، نظارت و تبادل اطلاعات
1 ـ اعضاء متعهد ميشوند كه در زمينه كنترل دخانيات تحقيقات ملي را توسعه داده و ترغيب كنند و در سطح منطقهاي و بينالمللي برنامههاي تحقيقاتي را هماهنگ كنند. به منظور رسيدن به اين هدف هر عضو بايد:
الفـ مستقيماً يا از طريق سازمانهاي بين دولتي منطقهاي و بينالمللي و ديگر نهادهاي صلاحيتدار برنامههاي تحقيقاتي و ارزيابي علمي خود را آغاز و با ديگر اعضاء همكاري كند و در اين راستا تحقيقاتي را كه هدف آنها توضيح عوامل و تبعات مصرف دخانيات و قرار گرفتن افراد در معرض دود دخانيات است و نيز تحقيقاتي را كه به منظور شناسايي محصولات جايگزين صورت ميگيرد، ترغيب و تشويق كند.
بـ با مساعدت سازمانهاي بين دولتي منطقهاي و بينالمللي و ديگر نهادهاي صلاحيتدار آموزش و پشتيباني كليه افرادي را كه در فعاليتهاي كنترل دخانيات ازجمله فعاليتهاي تحقيقاتي و اجرايي اشتغال دارند، پشتيباني كند.
2 ـ اعضاء بايد در صورت اقتضاء برنامههايي را براي نظارت ملي و منطقهاي و جهاني در مورد دامنه، الگوها، عوامل و تبعات استعمال دخانيات و قرار گرفتن افراد در معرض دود دخانيات تدوين كنند. براي رسيدن به اين هدف، اعضاء بايد برنامههاي نظارت بر دخانيات را با برنامههاي نظارت ملي، منطقهاي و بينالمللي در زمينه بهداشت عمومي تلفيق كنند تا اطلاعات اين دو بخش بتواند با هم مقايسه شود و به نحو مقتضي در سطح ملي و منطقهاي مورد تجزيه و تحليل قرار گيرد.
3 ـ اعضا اهميت مساعدتهاي فني و مالي از سازمانهاي بين دولتي منطقهاي و بينالمللي را تصديق ميكنند. هريك از اعضا بايد تلاش كند تا:
الفـ نظام مترقي ملي براي نظارت بر واگيرشناسي استعمال دخانيات و شاخصهاي بهداشتي و اجتماعي و اقتصادي مربوط را ايجاد كند.
بـ با سازمانهاي بين دولتي منطقهاي و بينالمللي صلاحيتدار از جمله نهادهاي دولتي و غيردولتي در زمينه نظارت بر دخانيات و تبادل اطلاعات مربوط به شاخصهاي مذكور در جزء (الف) بند (3) اين ماده همكاري نمايد.
جـ با سازمان بهداشت جهاني در زمينه تدوين تشريفات و رهنمودهايي براي تعريف گردآوري، تجزيه و تحليل و انتشار دادههاي مربوط به نظارت بر دخانيات همكاري كند.
4 ـ اعضاء بايد با رعايت قوانين ملي خود مبادله اطلاعات علني موجود حقوقي، فني، علمي، تجاري و اجتماعي ـ اقتصادي و نيز اطلاعات مربوط به رويههاي صنعت دخانيات و كشت تنباكو كه مربوط به اين كنوانسيون است را ترغيب و تسهيل كنند و در اين راستا بايد نيازهاي خاص كشورهاي عضو در حال توسعه و كشورهاي عضو داراي اقتصاد در حال گذار را در نظر بگيرند. هر عضو بايد تلاش كند كه:
الفـ دادههاي روزآمدي را در زمينه قوانين و مقررات مربوط به كنترل دخانيات و در صورت اقتضاء اطلاعاتي درباره اجراي آنها و رويههاي قضايي مربوط به آنها را به تدريج ايجاد و اداره كند و در زمينه توسعه برنامههاي منطقهاي و جهاني مربوط به كنترل دخانيات همكاري نمايد.
بـ مطابق جزء (الف) بند (3) اين ماده، دادههاي روزآمدي را در زمينه برنامههاي ملي نظارت، به تدريج ايجاد و اداره كند.
جـ با سازمانهاي بينالمللي ذيربط براي ايجاد تدريجي و اداره نظامي به منظور جمعآوري و انتشار منظم اطلاعات درباره توليد و ساخت دخانيات و فعاليتهاي صنعت دخانيات كه بر اين كنوانسيون يا بر فعاليتهاي ملي كنترل دخانيات تأثيرگذار است، همكاري كند.
5 ـ اعضاء بايد با سازمانهاي بين دولتي منطقهاي و بينالمللي و مؤسسات توسعهاي و مالي كه در آنها عضويت دارند، به منظور ترغيب و تشويق تهيه منابع مالي براي دبيرخانه براي كمك به كشورهاي در حال توسعه و كشورهاي داراي اقتصاد در حال گذار كه در اين كنوانسيون عضويت دارند در انجام تعهدات آنها در مورد تحقيق، نظارت و مبادله اطلاعات همكاري كنند.
ماده
21 ـ ارائه گزارش و مبادله اطلاعات
1 ـ هر عضو بايد گزارشهاي ادواري در مورد اجراي اين كنوانسيون را از طريق دبيرخانه به فراهمايي اعضاء ارائه نمايد. اين گزارشها بايد شامل موارد زير باشد:
الفـ اطلاعاتي درباره اقدامات اداري، اجرايي و قانوني يا ساير اقداماتي كه به منظور اجراي مفاد اين كنوانسيون صورت گرفته است.
بـ در صورت اقتضا اطلاعاتي درباره هر محدوديت يا مانعي كه در اجراي مفاد كنوانسيون با آن مواجه شده و اقداماتي كه به منظور عبور از اين موانع انجام داده است.
جـ در صورت اقتضاء اطلاعاتي درباره كمكهاي مالي و فني كه براي فعاليتهاي كنترل دخانيات تأمين يا دريافت كرده است.
دـ اطلاعاتي درباره نظارت و تحقيقات مشخص شده در ماده (20) و
هـ ـ اطلاعات مشخص شده در بند (3) ماده (6)، بند (2) ماده (13)، جزء (د) بند (4) ماده (13)، بند (5) ماده (15) و بند (2) ماده (19).
2 ـ شكل و تعداد گزارشهاي مزبور توسط كليه اعضاء را فراهمايي اعضاء تعيين خواهد كرد. هريك از اعضاء بايد ظرف دو سال از تاريخ لازمالاجراء شدن اين كنوانسيون در مورد آن، اولين گزارش خود را تهيه كند.
3 ـ فراهمايي اعضاء به موجب مواد (
22) و(26) ترتيباتي را براي كمك به كشورهاي عضو در حال توسعه و كشورهاي عضوي كه اقتصاد در حال گذار دارند، بنا به درخواست آنها براي انجام تعهدات خود به موجب اين ماده بررسي خواهد كرد.
4 ـ ارائه گزارش و مبادله اطلاعات به موجب اين كنوانسيون با رعايت قوانين ملي هر كشوري در مورد رازداري و محرمانه بودن صورت خواهد گرفت. اعضاء به گونهاي كه به طور متقابل توافق ميكنند از اطلاعات محرمانهاي كه مبادله شده است، حفاظت خواهند كرد.
ماده 22 ـ همكاري در زمينه علمي، فني و حقوقي و تهيه گزارشهاي كارشناسي
1 ـ اعضا مستقيماً يا از طريق نهادهاي بينالمللي ذيصلاح در زمينه افزايش تواناييهاي خود در اجراي تعهدات ناشي از اين كنوانسيون، با در نظر گرفتن نيازهاي كشورهاي عضو در حال توسعه و كشورهاي عضوي كه اقتصاد در حال گذار دارند، همكاري خواهند كرد. اين همكاري بهگونهاي كه به طور متقابل توافق ميشود انتقال فناوري و گزارشهاي كارشناسي علمي، فني و حقوقي را به منظور ايجاد و تقويت طرحها، برنامهها و راهكارهاي كنترل دخانيات با هدفهايي از جمله موارد زير ترغيب خواهند كرد:
الف ) تسهيل توسعه، فراگيري و انتقال فناوري، دانش، مهارتها، تواناييها و تخصصهاي مربوط به كنترل دخانيات.
ب ) تهيه گزارشهاي كارشناسي، علمي، فني و حقوقي و گزارشهاي كارشناسي ديگر به منظور ايجاد و تقويت طرحها، برنامهها و راهبردهاي ملي كنترل دخانيات كه هدف از آنها اجراي كنوانسيون از جمله از راههاي زير است:
1ـ در صورت تقاضا، ارائه كمك براي ايجاد مبناي قانوني محكم و تدوين برنامههاي فني از جمله براي جلوگيري از شروع به استعمال و ترغيب ترك دخانيات و حفاظت از قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانيات.
2ـ در صورت اقتضاء مساعدت به كارگران بخش دخانيات در بدست آوردن اسباب امرار معاش جايگزين عملي مناسب از نظر اقتصادي و قانوني به روشي كه از نظر اقتصادي عملي باشد.
3ـ در صورت اقتضاء مساعدت به پرورشدهندگان گياه تنباكو در تغيير توليد كشاورزي به سوي محصولات جايگزين به روشي كه از نظر اقتصادي عملي باشد.
ج ـ حمايت از برنامههاي آموزشي يا ايجاد حساسيت براي كاركنان مربوط طبق ماده (12).
د ـ در صورت اقتضاء تهيه وسايل، ابزارها و تجهيزات لازم و پشتيباني تداركاتي براي برنامهها، طرحها و راهبردهاي كنترل دخانيات.
ه ـ ـ تعيين روشهاي كنترل دخانيات از جمله درمان جامع اعتياد به نيكوتين.
و ـ درصورت اقتضاء حمايت از تحقيقات به منظور افزايش قدرت مالي براي درمان جامع اعتياد به نيكوتين.
2 ـ فراهمايي اعضاء بايد از طريق منابع مالي كه طبق ماده (26) تأمين شده است، انتقال فناوري و نظرات كارشناسي اطلاعات علمي، فني و حقوقي را ترغيب و تسهيل نمايد.
بخش هشتم ـ ترتيبات سازماني و منابع مالي
ماده
23 ـ فراهمايي (كنفرانس) اعضاء
1 ـ بدينوسيله «فراهمايي اعضاء» تأسيس ميشود. نخستين جلسه فراهمايي حداكثر ظرف مدت يك سال پس از لازمالاجراء شدن اين كنوانسيون، توسط سازمان بهداشت جهاني تشكيل خواهد شد. فراهمايي در اولين جلسه خود محل برگزاري جلسات و فواصل زماني اجلاسهاي عادي بعدي را تعيين خواهد كرد.
2 ـ جلسات فوقالعاده فراهمايي اعضاء در زمانهاي ديگري كه ممكن است به وسيله فراهمايي ضروري تشخيص داده شود يا به تقاضاي كتبي هر عضوي مشروط به اينكه ظرف شش ماه از زماني كه اين تقاضا به وسيله دبيرخانه كنوانسيون به اعضاء ابلاغ شده است، حداقل يك سوم اعضاء از تشكيل جلسه حمايت كنند، برگزار خواهد شد.
3 ـ فراهمايي اعضاء بايد اولين جلسه، آيين كار خ. ر. ب. اتفاق آراء تصويب كند.
4 ـ فراهمايي اعضاء به اتفاق آراء مقررات مالي خود و نيز مقررات ناظر بر تأمين بودجه نهادهاي فرعي را كه ممكن است تأسيس كند و همچنين مقررات مالي ناظر بر عملكرد دبيرخانه را تصويب خواهد كرد. فراهمايي در هر جلسه عادي، بودجه دوره مالي، جلسه عادي بعدي را تصويب خواهد كرد.
5 ـ فراهمايي اعضاء به طور مرتب اجراي كنوانسيون را مورد بررسي قرار خواهد داد و براي ترغيب اجراي مؤثر آن تصميمات لازم را اتخاذ خواهد كرد و ميتواند طبق مواد (28)، (29) و (33) براي اين كنوانسيون، پروتكلها، الحاقيهها و اصلاحيههايي را تصويب كند. به همين منظور بايد:
الف ـ به موجب مواد (20) و (21) مبادله اطلاعات را ترغيب و تسهيل كند.
ب ـ تدوين و اصلاح ادواري روشهاي قياسي در امر تحقيق و گردآوري دادههاي مربوط به اجراي اين كنوانسيون «علاوه بر آنچه در ماده (20) پيشبيني شده است» را ترغيب و هدايت كند.
ج ـ از تدوين، اجرا و ارزيابي طرحها، برنامهها و راهبردها و نيز سياستگذاريها، قوانين و ساير اقدامات بهنحو مقتضي حمايت كند.
د ـ گزارشهايي را كه اعضاء طبق ماده (21) ارائه دادهاند بررسي كرده و در مورد نحوه اجراي اين كنوانسيون، به طور مرتب گزارش بدهد.
ه ـ ـ طبق ماده (26) تجهيز منابع مالي براي اجراي اين كنوانسيون را ترغيب و تسهيل كند.
و ـ نهادهاي فرعي را كه براي رسيدن به اهداف اين كنوانسيون لازم هستند، تشكيل دهد.
ز ـ در صورت اقتضاء به عنوان ابزاري براي تقويت اجراي كنوانسيون، خواستار خدمات، همكاري و ارائه اطلاعات تهيه شده بهوسيله سازمانهاي مربوط و صلاحيتدار سازمان ملل متحد و ساير سازمانهاي بين دولتي منطقهاي و بينالمللي و سازمانها و نهادهاي غيردولتي ديگر شود.
ح - در صورت اقتضاء در پرتو تجربياتي كه در اجراي اين كنوانسيون كسب كرده، براي نيل به اهداف كنوانسيون اتخاذ اقدامات ديگري را بررسي نمايد.
6 ـ فراهمايي اعضاء معيارهاي مشاركت ناظران در جلسات خود را تعيين خواهد كرد.
ماده
24 ـ دبيرخانه
1 ـ فراهمايي اعضاء، دبيرخانه دائمي را تأسيس خواهد كرد و مقدمات شروع به كار آن را فراهم خواهد ساخت. فراهمايي اعضاء بايد بكوشد در اولين نشست خود اين امر را انجام دهد.
2 ـ تا زماني كه دبيرخانه دائمي تعيين و تشكيل نشده است، وظايف دبيرخانهاي به موجب اين كنوانسيون، توسط سازمان بهداشت جهاني انجام خواهد شد.
3 ـ وظايف دبيرخانه به شرح زير است:
الف ـ فراهم ساختن مقدمات نشستهاي فراهمايي اعضاء و نهادهاي فرعي آن و ارائه خدماتي كه مورد نياز آنهاست.
ب ـ ارائه گزارشهاي دريافتي به موجب كنوانسيون.
ج ـ در صورت درخواست ارائه كمك به اعضاء به ويژه كشورهاي عضو در حال توسعه و كشورهاي عضوي كه اقتصاد در حال گذار دارند، در مورد تهيه و ارائه اطلاعات مورد نياز طبق مفاد اين كنوانسيون.
د ـ تهيه گزارشهايي در مورد فعاليتهاي خود به موجب اين كنوانسيون تحت نظر فراهمايي اعضاء و ارائه اين گزارشها به فراهمايي اعضاء.
ه ـ ـ حصول اطمينان از هماهنگي لازم با سازمانهاي بين دولتي منطقهاي و بينالمللي ذيصلاح و ديگر نهادها تحت نظر فراهمايي اعضاء.
و ـ انعقاد ترتيبات قراردادي يا اداري كه ممكن است براي انجام دادن وظايف خود لازم باشد، تحت نظر فراهمايي اعضاء.
ز ـ انجام ساير وظايف دبيرخانهاي مشخص شده به وسيله كنوانسيون و هريك از پروتكلهاي آن و ساير وظايفي كه ممكن است فراهمايي اعضاء تعيين كند.
ماده
25 ـ روابط بين فراهمايي اعضاء و سازمانهاي بين دولتي
فراهمايي اعضاء ميتواند براي تأمين همكاري فني و مالي براي نيل به اهداف اين كنوانسيون، از سازمانهاي بين دولتي منطقهاي و بينالمللي ذيصلاح از جمله مؤسسات مالي و توسعهاي تقاضاي همكاري كند.
ماده
26 ـ منابع مالي
1 ـ اعضاء نقش مهمي را كه منابع مالي در رسيدن به اهداف اين كنوانسيون ايفاء ميكند، تصديق مينمايند.
2 ـ هر يك از اعضاء بايد مطابق طرحها، برنامهها و اولويتهاي ملي خود براي فعاليتهاي ملي در نظر گرفته شده براي رسيدن به اهداف اين كنوانسيون، منابع مالي را تأمين كند.
3 ـ اعضاء در صورت اقتضاء بايد استفاده از مجاري دوجانبه، منطقهاي، زير منطقهاي و مجاري چند جانبه ديگر را براي تأمين اعتبار كشورهاي داراي اقتصاد در حال گذار كه عضو اين كنوانسيون هستند، ترغيب نمايند. به همين منظور لازم است گزينههايي كه از نظر اقتصادي عملي هستند از جمله متنوعسازي محصول براي توليد تنباكو در نظر گرفته شود و در متن راهبردهاي ملي براي توسعه پايدار مورد حمايت قرار گيرد.
4 ـ اعضايي كه در سازمانهاي بين دولتي منطقهاي و بينالمللي مربوط و مؤسسات مالي و توسعهاي حضور دارند، بايد اين سازمانها و مؤسسات را ترغيب كنند كه به كشورهاي عضو در حال توسعه و كشورهاي عضوي كه اقتصاد در حال گذار دارند، در انجام تعهدات آنها به موجب اين كنوانسيون، بدون محدود شدن حقوق مشاركت در اين سازمانها، كمك نمايند.
5 ـ اعضاء موافقت ميكنند كه:
الفـ براي مساعدت به اعضاء در انجام تعهدات خود به موجب اين كنوانسيون، همه منابع بالقوه و موجود مربوط از جمله منابع مالي و فني يا غيره، اعم از منابع عمومي و خصوصي كه براي فعاليتهاي مربوط به كنترل دخانيات در دسترس است، بايد براي همه اعضاء و مخصوصاً كشورهاي در حال توسعه و كشورهايي كه اقتصاد در حال گذار دارند، تجهيز گرديده و مورد استفاده قرار گيرد.
بـ دبيرخانه بايد منابع تأمين اعتبار موجود را به اطلاع كشورهاي عضو در حال توسعه و كشورهاي عضو داراي اقتصاد در حال گذار برساند تا اجراي تعهدات آنها به موجب اين كنوانسيون را تسهيل نمايد.
جـ فراهمايي اعضاء در اولين نشست خود منابع مالي موجود و بالقوه و سازوكار مساعدت را براساس تحقيقات انجام شده توسط دبيرخانه و ساير اطلاعات مربوط، مورد تجديد نظر قرار داده و در مورد كفايت آنها بررسي خواهد كرد.
دـ فراهمايي اعضاء نتايج اين تجديدنظر را در تعيين ضرورت ارتقاي راهكارهاي موجود يا ايجاد صندوق جهاني داوطلبانه يا ديگر راهكارهاي مالي مقتضي براي هدايت منابع مالي انساني به سوي كشورهاي عضو در حال توسعه و كشورهاي عضو داراي اقتصاد در حال گذار به منظور كمك به آنها در نيل به اهداف كنوانسيون، در نظر خواهد گرفت.
بخش نهم ـ حل و فصل اختلافات
ماده
27 ـ حل و فصل اختلافات
1ـ در صورتي كه بين دو يا چند عضو در مورد تفسير يا اجراي اين كنوانسيون اختلافاتي پيش آيد، طرفهاي اختلاف بايد از طريق مجاري ديپلماتيك تلاش نمايند اختلاف را به وسيله مذاكره يا ديگر روشهاي مسالمتآميز به انتخاب خود از جمله مساعي جميله، ميانجيگري يا مصالحه، حل و فصل كنند. عدم نيل به توافق از راه مساعي جميله، ميانجيگري يا مصالحه، طرفهاي اختلاف را از مسؤوليت ادامه تلاش براي حل و فصل مبري نميكند.
2ـ هر دولت يا سازمان همگرايي اقتصادي منطقهاي ميتواند در هنگام تنفيذ، پذيرش، تصويب، تأييد رسمي يا الحاق به اين كنوانسيون يا هر زمان ديگري پس از آن، كتباً به امين اسناد اعلام كند كه در مورد اختلافي كه طبق بند (1) اين ماده حل و فصل نشود، بالاجبار داوري موردي را طبق تشريفاتي كه به اتفاق آراء به تصويب فراهمايي اعضاء ميرسد، ميپذيرد.
3ـ مفاد اين ماده در مورد هرگونه پروتكل، نسبت به اعضاي پروتكل مزبور اعمال خواهد شد مگر اينكه به نحو ديگري در آن مقرر شده باشد.
بخش دهم ـ توسعه كنوانسيون
ماده
28 ـ اصلاحيههاي اين كنوانسيون
1 ـ هر عضو ميتواند اصلاحاتي را براي اين كنوانسيون پيشنهاد كند. اين اصلاحيهها توسط فراهمايي اعضاء مورد بررسي قرار ميگيرد.
2 ـ اصلاحيههاي اين كنوانسيون بايد به تصويب فراهمايي اعضاء برسد. متن هر اصلاحيه كنوانسيون، حداقل شش ماه قبل از تاريخ جلسهاي كه براي تصويب آن در فراهمايي اعضاء پيشنهاد شده، توسط دبيرخانه در اختيار اعضاء قرار ميگيرد. دبيرخانه، متن اصلاحيههاي پيشنهادي را در اختيار امضاء كنندگان كنوانسيون و براي اطلاع در اختيار امين اسناد نيز ميگذارد.
3 ـ اعضاء بايد همه تلاش خ. ر. ب. كار گيرند كه در مورد هر اصلاحيه پيشنهادي به اتفاق آراء دست يابند. اگر همه تلاشها براي كسب اتفاق آراء به نتيجهاي نرسد و توافقي در اين زمينه به دست نيايد، به عنوان آخرين راه حل، اصلاحيه با رأي اكثريت سه چهارم اعضاي حاضر و رأيدهنده در جلسه به تصويب خواهد رسيد. از نظر اين ماده، اعضاي حاضر و رأيدهنده به اعضايي اطلاق ميشود كه در جلسه حضور دارند و رأي مثبت يا منفي ميدهند. هر اصلاحيهاي كه تصويب مي شود توسط دبيرخانه در اختيار امين اسناد قرار ميگيرد و وي آن را براي پذيرش براي تمامي اعضاء ارسال خواهد كرد.
4 ـ اسناد تصويب اصلاحيه نزد امين اسناد توديع خواهد شد. اصلاحيهاي كه طبق بند (3) اين ماده به تصويب رسيده است در نودمين روز پس از دريافت اسناد پذيرش حداقل دو سوم اعضاي كنوانسيون در مورد اعضايي كه آن را پذيرفتهاند، لازمالاجراء خواهد شد.
5 ـ اصلاحيه براي هر عضو ديگري، در نودمين روز پس از تاريخ دريافت توديع سند پذيرش اصلاحيه مزبور توسط آن عضو، لازمالاجراء خواهد شد.
ماده
29 ـ تصويب و اصلاح پيوستهاي اين كنوانسيون
1ـ پيوستهاي اين كنوانسيون و اصلاحيههاي آنها طبق تشريفات مندرج در ماده (28) پيشنهاد، تصويب و لازمالاجراء خواهد شد.
2ـ پيوستهاي كنوانسيون بخش لاينفكي از آن به شمار ميرود و جز در مواردي كه به صراحت ذكر شود، هر گونه ارجاع به كنوانسيون همزمان به معني ارجاع به پيوستهاي آن نيز ميباشد.
3ـ پيوستها محدود به فهرستها، روشهاي كار و ساير موضوعات توصيفي مربوط به مسائل اداري، فني، اجرايي يا تشريفاتي است.
بخش يازدهم ـ مقررات نهايي
ماده
30 ـ حق شرطها هيچگونه حق شرطي را نميتوان در مورد اين كنوانسيون در نظر گرفت.
ماده
31 ـ انصراف از عضويت
1ـ هر عضوي ميتواند در هر زمان پس از دو سال از تاريخي كه اين كنوانسيون در مورد آن لازمالاجراء شده است، با ارائه اطلاعيه كتبي به امين اسناد، انصراف خود را از عضويت در كنوانسيون اعلام دارد.
2ـ انصراف مزبور پس از گذشت يك سال از تاريخ اطلاعيه انصراف از عضويت توسط امين اسناد يا تاريخ ديرتري كه ممكن است در اطلاعيه اعلام انصراف قيد شده، رسميت خواهد يافت.
3ـ هر عضوي كه از عضويت در اين كنوانسيون انصراف ميدهد، چنين تلقي خواهد شد كه از عضويت در هر پروتكلي كه عضو آن است نيز انصراف داده است.
ماده
32 ـ حق رأي
به جز در موردي كه در بند (2) اين ماده پيشبيني شده است، هر عضو اين كنوانسيون يك رأي خواهد داشت.
2ـ سازمانهاي همگرايي اقتصادي منطقهاي در موضوعات تحت صلايت خود به تعداد دولتهاي عضو خود كه عضو اين كنوانسيون نيز ميباشند، حق رأي خواهند داشت. اگر يكي از دولتهاي عضو سازمان مزبور از حق خود استفاده كند، سازمان مذكور نميتواند از اين حق خود استفاده كند و برعكس.
ماده
33 ـ پروتكلها
1 ـ هريك از اعضاء ميتواند پروتكلي را پيشنهاد كند. اين پيشنهادها در فراهمايي اعضاء بررسي خواهد شد.
2 ـ فراهمايي اعضاء ميتواند پروتكلهاي اين كنوانسيون را تصويب كند. در تصويب اين پروتكلها بايد تلاش شود كه اتفاق آراء حاصل شود. اگر تلاشها براي كسب اتفاق آراء به نتيجهاي نرسد و توافقي حاصل نشود، به عنوان آخرين راهحل، پروتكل با رأي اكثريت سه چهارم اعضاي حاضر و رأيدهنده در جلسه تصويب خواهد شد. از نظر اين ماده اعضاي حاضر و رأيدهنده به اعضايي اطلاق ميشود كه حضور دارند و رأي مثبت يا منفي ميدهند.
3 ـ متن هر پروتكل پيشنهادي حداقل شش ماه قبل از تاريخ جلسهاي كه براي تصويب آن در فراهمايي اعضاء پيشنهاد شده، توسط دبيرخانه در اختيار اعضاء قرار خواهد گرفت.
4 ـ فقط اعضاي كنوانسيون ميتوانند عضو پروتكل شوند.
5 ـ هر پروتكل اين كنوانسيون تنها براي اعضاي پروتكل موردنظر تعهدآور است.
فقط اعضاي پروتكل ميتوانند در مورد موضوعاتي كه صرفاً به پروتكل موردنظر مربوط ميشود تصميم بگيرند.
6 ـ الزامات لازمالاجراء شدن هر پروتكل در آن سند ذكر خواهد شد.
ماده
34 ـ امضاء
اين كنوانسيون از تاريخ 16ژوئن 2003(26/3/1382) تا 22ژوئن 2003(1/4/1382) در مقر سازمان بهداشت جهاني در ژنو، و پس از آن از تاريخ 30 ژوئن 2003(9/4/1382) تا 29 ژوئن 2004 (9/4/1382) در مقر سازمان ملل متحد در نيويورك براي امضاي تمامي اعضاي سازمان بهداشت جهاني و دولتهايي كه عضو سازمان بهداشت جهاني نيستند ولي در سازمان ملل متحد عضويت دارند و نيز سازمانهاي همگرايي اقتصادي منطقهاي مفتوح خواهد بود.
ماده
35 ـ تنفيذ، پذيرش، تصويب و تأييد رسمي يا الحاق
1ـ اين كنوانسيون منوط به تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق دولتها يا تأييد رسمي يا الحاق سازمانهاي همگرايي اقتصادي منطقهاي است. اين كنوانسيون، يك روز پس از تاريخي كه در آن براي امضاء بسته ميشود، براي الحاق مفتوح خواهد بود. اسناد تنفيذ، پذيرش، تصويب، تأييد رسمي يا الحاق نزد امين اسناد توديع خواهد شد.
2ـ هر سازمان همگرايي اقتصادي منطقهاي كه به عضويت اين كنوانسيون درآيد، بدون آنكه هيچ يك از اعضاي اين كنوانسيون شوند، در مورد تمام تعهدات ايجاد شده به موجب اين كنوانسيون، متعهد خواهد بود. در مورد سازمانهاي مزبور كه يك يا چند عضو آن، عضو اين كنوانسيون نيز باشند، سازمان و اعضاي آن در مورد مسؤوليتهاي مربوط خود براي اجراي تعهداتي كه به موجب اين كنوانسيون دارند، تصميم خواهند گرفت. در چنين مواردي سازمان و اعضاي آن نميتوانند به صورت همزمان از حقوقي كه به موجب اين كنوانسيون دارند، استفاده كنند.
3ـ سازمانهاي همگرايي اقتصادي منطقهاي بايد در اسناد مربوط به تأييد رسمي يا اسناد الحاق خود، حدود صلاحيت خويش را در مورد موضوعاتي كه در اين كنوانسيون مورد حكم قرار گرفته است، اعلام نمايند. اين سازمانها بايد هر گونه اصلاحات بعدي در حدود صلاحيت خ. ر. ب. امين اسناد اطلاع دهند و وي نيز به نوبه خود مراتب را به اطلاع اعضاء خواهد رساند.
ماده
36 ـ لازمالاجراء شدن
1ـ اين كنوانسيون در نودمين روز پس از تاريخ توديع پنجاهمين سند تنفيذ، پذيرش، تصويب، تأييد رسمي يا الحاق نزد امين اسناد لازمالاجراء خواهد شد.
2ـ اين كنوانسيون در مورد هر دولتي كه پس از انجام شرايط مندرج در بند (1) در مورد لازمالاجراء شدن، آن را مورد تنفيذ، پذيرش، تصويب قرار دهد يا به آن ملحق شود، در نودمين روز پس از تاريخ توديع سند تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق لازمالاجراء خواهد شد.
3ـ اين كنوانسيون در مورد هر سازمان همگرايي اقتصادي منطقهاي كه پس از انجام شرايط مندرج در بند (1) در مورد لازمالاجراء شدن، سند تأييد رسمي يا سند الحاق را توديع نمايد، در نودمين روز پس از توديع سند تأييد رسمي يا الحاق، لازمالاجراء خواهد شد.
4ـ از نظر اين ماده، هر سند توديع شده توسط سازمان همگرايي اقتصادي منطقهاي، به عنوان سندي اضافه بر اسناد توديع شده توسط دولتهاي عضو سازمان مزبور محاسبه نخواهد شد.
ماده
37 ـ امين اسناد
دبيركل سازمان ملل متحد، امين اسناد كنوانسيون، اصلاحيهها، پروتكلها و پيوستهاي تصويب شده طبق مواد (28)، (29) و (33) خواهد بود.
ماده
38 ـ متون معتبر
نسخه اصلي اين كنوانسيون كه متنهاي عربي، چيني، انگليسي، فرانسوي، روسي و اسپانيايي آن از اعتبار يكسان برخوردار است نزد دبير كل سازمان ملل متحد توديع خواهد شد.
در تأييد مراتب بالا به امضاء كنندگان زير كه به طور مقتضي بدين منظور مجاز شدهاند، اين كنوانسيون را امضاء نمودند. اين كنوانسيون در تاريخ 21مه 2003(2/3/1382هجري شمسي) در ژنو تنظيم گرديد.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن كنوانسيون شامل مقدمه و سي و هشت ماده در جلسه علني روز يكشنبه مورخ پنجم تير ماه يكهزار و سيصد و هشتاد و چهار مجلس شوراي اسلامي تصويب و در تاريخ 7/8/1384بند (2) ماده (27) آن عيناً به تصويب مجمع تشخيص مصلحت نظام رسيد.
رئيس مجلس شوراي اسلامي – غلامعلي حداد عادل
مصوب 1384/08/07 مجمع تشخیص مصلحت نظام
ماده واحده - به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده میشود به کنوانسیون چهارچوب سازمان بهداشت جهانی در مورد کنترل دخانیات به شرح پیوست با اعلامیه توضیحی زیر ملحق گردد و اسناد آن را تودیع نماید.
تبصره 1 - پذیرش داوری موضوع بند (2) ماده (27) کنوانسیون فوقالذکر توسط دولت جمهوری اسلامی ایران منوط به رعایت اصل (139) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران خواهد بود.
تبصره 2 - وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به عنوان مسئول کنترل دخانیات موضوع ماده (5) کنوانسیون موظف است راهبردهای ملی، جامع و همهجانبهای را برای کنترل دخانیات تنظیم و اجراء نماید و به طور ادواری آنها را مورد بازنگری قرار دهد و برای رسیدن به این هدف با هماهنگی دستگاههای اجرایی، برنامههای آموزشی و اجرایی را برای کاهش مصرف دخانیات به مرحله اجراء گذارد. وزارت یاد شده مسئولیت تنظیم لوایح و مقررات لازم را برای تحقق اهداف کنوانسیون و تقدیم آنها به مراجع ذیربط بر عهده خواهد داشت.
ب. ت. ب. اینکه گسترش استعمال دخانیات معضلی جهانی است و تبعات وخیمی برای بهداشت عمومی دارد و مبارزه با آن مستلزم همکاری همهجانبه بینالمللی است و مشارکت همه کشورها در یک حرکت دستهجمعی و موثر و شایسته را میطلبد؛
با علم به اینکه تحقیقات مستند علمی نشان میدهد که استعمال دخانیات توسط والدین در سلامت و رشد کودکان تاثیر سوء دارد؛
با نگرانی جدی از تاثیر تمامی برنامههای تشویقی و تبلیغاتی و حمایت مالی که هدف آنها تشویق افراد به استعمال دخانیات است؛
با تاکید بر سهم به سزای سازمانهای غیردولتی و بقیه اعضای جامعه مخالف صنعت دخانیات، از جمله نهادهای تخصصی بهداشتی و انجمنهای زنان و جوانان و گروههای فعال در زمینه محیط زیست و حمایت از مصرفکننده و موسسات بهزیستی و دانشگاهی، در تلاشهای ملی و بینالمللی مربوط به کنترل دخانیات و نقش مهم مشارکت آنها در این زمینه؛
ب. ت. ب. لزوم هشیاری در مقابل تلاشهای صنعت دخانیات برای تضعیف و از بین بردن اقدامات مربوط به کنترل دخانیات و لزوم آگاهی از فعالیتهای صنعت دخانیات که بر تلاشهایی که به منظور کنترل دخانیات انجام میگیرد، تاثیر منفی دارد؛
با یادآوری ماده (12) «میثاق بینالمللی حقوق اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی» مصوب شانزدهم دسامبر 1966میلادی (1345/9/25هجری شمسی) مجمع عمومی سازمان ملل متحد که بیان میدارد هر کس حق دارد از بالاترین استانداردهای قابل دسترسی سلامت ذهنی و جسمانی برخوردار باشد؛
با یادآوری کنوانسیون رفع همه اشکال تبعیض علیه زنان مصوب هجدهم دسامبر 1970 میلادی (1358/9/28 هجری شمسی) مجمع عمومی سازمان ملل متحد که اظهار میدارد کشورهای عضو باید برای رفع تبعیض نسبت به زنان در زمینه مراقبتهای بهداشتی اقدامات مقتضی را مبذول دارند؛
و همچنین با یادآوری کنوانسیون حقوق کودک مصوب بیستم نوامبر 1989 میلادی (1368/8/29 هجری شمسی) مجمع عمومی سازمان ملل متحد که مقرر میدارد کشورهای عضو حق کودک را برای برخورداری از بالاترین استانداردهای قابل دسترسی سلامت به رسمیت میشناسند؛
ماده 1 - کاربرد اصلاحات
الف - «تجارت غیرقانونی» به هر اقدام یا فعالیتی در مورد تولید، توزیع یا حمل و نقل یا دریافت یا تملک یا خرید و فروش که قانون آن را ممنوع اعلام کرده است، از جمله هر اقدام یا فعالیتی که به منظور تسهیل چنین کاری صورت گیرد، اطلاق میشود.
ب - «سازمان همگرایی اقتصادی منطقهای» به سازمان متشکل از چند دولت حاکم اطلاق میشود که دولتهای عضو آن، صلاحیت خود را در مورد برخی موضوعات خاص از جمله اختیار تصمیمگیری الزامآور برای دولتهای عضو در مورد آن مسائل، به سازمان مزبور تفویض کرده باشند.
ج - «تبلیغ و تشویق دخانیات» به هر اقدام یا سفارش یا آگهی بازرگانی با هدف تاثیر یا احتمال تاثیر در ترغیب به مصرف دخانیات یا فرآورده دخانی به طور مستقیم یا غیرمستقیم اطلاق میشود.
د - «کنترل دخانیات» به سلسله راهبردهای عرضه، تقاضا و کاهش آسیبها با مصرف بهبود وضع سلامت افراد جامعه از طریق محو یا کاهش استعمال دخانیات یا قرار گرفتن در معرض دود حاصل از دخانیات اطلاق میشود.
ه - - «صنعت دخانیات» به کارخانجات تولید دخانیات، توزیعکنندگان بزرگ دخانیات و واردکنندگان فرآوردههای دخانی اطلاق میشود.
و - «فرآوردههای دخانی» به محصولاتی اطلاق میشود که تمام یا بخشی از ماده خام تشکیل دهنده آنها برگ توتون است که به منظور دود کردن یا مکیدن یا جویدن یا استنشاق از راه بینی تولید میشود.
ز - «مساعدت در زمینه دخانیات» به هر گونه تشریک مساعی در مورد هر فرد، اقدام یا موضوعی با هدف تاثیر یا احتمال تاثیر در ترغیب به مصرف دخانیات یا فرآوردههای دخانی به طور مستقیم یا غیرمستقیم اطلاق میشود.
ماده 2 - رابطه بین این کنوانسیون و سایر اسناد قانونی و موافقتنامهها
1- از اعضای خواسته میشود به منظور حفظ بهتر سلامت افراد جامعه اقداماتی فراتر از آنچه در این کنوانسیون و پروتکلهای آن مقرر شده است، به اجراء بگذارند و هیچ یک از مفاد این اسناد مانع از آن نخواهد شد که اعضاء در این زمینه مطابق مقررات خود و حقوق بینالملل الزامات سنگینتری را وضع نمایند.
2- مفاد این کنوانسیون و پروتکلهای آن به هیچ وجه حق اعضاء را برای انعقاد موافقتنامههای دو یا چند جانبه از جمله موافقتنامههای منطقهای و زیرمنطقهای در مورد مسائل مرتبط با این کنوانسیون و پروتکلهای آن تحت تاثیر قرار نخواهد داد، مشروط بر اینکه این موافقتنامهها با تعهداتی که آنها بر اساس این کنوانسیون و پروتکلهای آن دارند، سازگار باشد. اعضای مربوط از طریق دبیرخانه، موافقتنامههای مزبور را به فراهمایی (کنفرانس) اعضاء ارسال خواهند کرد.
بخش دوم - هدف، اصول کلی و تعهدات عمومی
1 - همه باید پیامدهای بهداشتی، ماهیت اعتیادآور و تهدید مرگبار استعمال دخانیات و قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانیات آگاه شوند و اقدامات اداری و اجرایی و قانونی و سایر اقدامات موثری در سطح دولتی برای محافظت کلیه افراد از قرار گرفتن در معرض دود دخانیات باید به عمل آید.
2 - برای توسعه و تقویت اقدامات جامع و همهجانبه و واکنشهای هماهنگ شده در سطح ملی، منطقهای و بینالمللی، تعهد سیاسی نیرومندی لازم است و در این زمینه باید به نکات زیر توجه داشت:
الف- لزوم انجام دادن اقداماتی به منظور حفظ همه اشخاص از قرار گرفتن در معرض دود حاصل از دود دخانیات؛
ب- لزوم انجام دادن اقداماتی به منظور جلوگیری از روی آوردن افراد جدید به استعمال دخانیات و تشویق و ترغیب بقیه به ترک دخانیات و به طور کلی کاهش استعمال فرآوردههای دخانی در هر شکل؛
ج- لزوم انجام دادن اقداماتی برای ارتقاء سطح مشارکت افراد و اجتماعات محروم و کمدرآمد در توسعه، اجرا و ارزیابی برنامههای کنترل دخانیات که از لحاظ فرهنگی و اجتماعی با دورنما و نیازهای زندگی آنها همخوانی دارد؛
د- لزوم انجام دادن اقداماتی برای مقابله با مخاطرات مختص به جنسیت در زمانی که راهبردهای کنترل دخانیات تنظیم میشود.
3 - همکاری بینالمللی به ویژه در انتقال فناوری و دانش و کمک مالی و تامین نیروی متخصص برای ایجاد و اجرای برنامههای مربوط به کنترل دخانیات با در نظر گرفتن فرهنگ بومی و نیز عوامل اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و حقوقی بخش مهمی از این معاهده است.
4 - برای جلوگیری از بیماری و ناتوانی زودرس و مرگ و میر ناشی از استعمال کلیه فرآوردههای دخانی و قرار گرفتن در معرض دود دخانیات، طبق اصول بهداشت عمومی باید در سطح ملی، منطقهای و بینالمللی، واکنشها و اقدامات جامع و همهجانبهای را انجام داد.
5 - موضوعات مربوط به مسئولیت به گونهای که توسط هر عضو در حیطه صلاحیت قضایی آن تعیین شده است، بخش مهمی از کنترل جامع دخانیات است.
6 - اهمیت مساعدتهای مالی و فنی برای کمک به وضع اقتصادی کارگران و کشاورزانی که زندگیشان با برنامههای کنترل دخانیات در کشورهای عضو در حال توسعه و کشورهای عضو دارای اقتصاد در حال گذار آسیب خواهد دید، باید مورد توجه قرار گیرد در بطن راهبردهای ملی برای توسعه پایدار گنجانده شود.
7 - مشارکت جامعه مدنی در رسیدن به هدف این کنوانسیون و پروتکلهای آن ضروری است.
1 - هر عضو باید مطابق این کنوانسیون و پروتکلهایی که در آن عضویت دارد، راهبردهای ملی جامع و همه جانبهای را برای کنترل دخانیات تنظیم و به اجراء بگذارد و به طور ادواری آنها را روزآمد سازد و مورد بازنگری قرار دهد.
2 - برای رسیدن به این هدف، هر یک از اعضاء باید بر اساس تواناییهایی که دارد:
الف- برای کنترل دخانیات هسته مرکزی یا سازوکار ملی مناسبی را تشکیل داده یا آنها را تقویت کرده و اعتباراتی برای آن تخصیص دهد.
ب- اقدامات قانونی، اداری و اجرایی و یا اقدامات موثر دیگری را تصویب کرده و به اجراء بگذارد و در پیشبرد سیاستهای مربوط به جلوگیری و کاهش استعمال دخانیات، اعتیاد به نیکوتین و قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانیات به نحو مقتضی با دیگر اعضا همکاری کند.
3 - اعضاء باید در تدوین و اجرای بخشی از سیاستهای بهداشت عمومی خود که به کنترل دخانیات مربوط میشود، طوری عمل کنند که از این سیاستها در مقابل منافع ملی و دیگر منافعی که صنعت دخانیات طبق قوانین داخلی از آن بهرهمند شده است، حمایت کنند.
4 - اعضاء باید در تدوین اقدامات، تشریفات و اصول پیشنهادی برای اجرای این کنوانسیون و پروتکلهای آن که عضو آنها هستند همکاری کنند.
5 - اعضاء باید برای رسیدن به اهداف این کنوانسیون و پروتکلای آن که در آنها عضویت دارند، به نحو مقتضی با سازمانهای صلاحیتدار بین دولتی، بینالمللی و منطقهای همکاری کنند.
6 - اعضاء باید از طریق سازوکارهای دوجانبه و چند جانبه تامین بودجه و در چهارچوب ابزارها و منابعی که در اختیار دارند، برای افزایش منابع مالی به منظور اجرای موثر این کنوانسیون همکاری کنند.
بخش سوم - اقدامات مربوط به کاهش تقاضا برای دخانیات
ماده 6 - اقدامات مربوط به قیمتگذاری و اخذ مالیات در جهت کاهش تقاضا برای دخانیات
1- اعضا میپذیرند که اقداماتی که در جهت قیمتگذاری و اخذ مالیات صورت میگیرد، ابزار مهم و موثری برای کاهش استعمال دخانیات توسط بخشهای مختلف جامعه به ویژه جوانان است.
2- بدون اینکه به حق حاکمیتی اعضاء برای نحوه تعیین و برقراری سیاستهای مالیاتی آنها خدشهای وارد شود، هر یک از اعضاء باید اهداف بهداشت ملی خود در مورد کنترل دخانیات را در نظر گرفته و اقداماتی را که برخی از آنها به شرح زیر است، تصویب کرده یا به اجرا بگذارد:
الف- اجرای سیاستهای مالیاتی و در صورت اقتضاء سیاستهای قیمتگذاری بر فرآوردههای دخانی به منظور کمک به اهداف بهداشتی که هدف آن کاهش استعمال دخانیات است.
ب- ممنوع کردن یا در صورت اقتضاء، محدود کردن فروش و یا واردات فرآوردههای دخانی توسط مسافران خارجی به صورت معاف از مالیات و عوارض.
3- اعضاء باید در گزارشهای ادواری خود که طبق ماده (21) به فراهمایی اعضاء میدهند، نرخ اخذ مالیات از فرآوردههای دخانی و میزان گرایشی را که به استعمال دخانیات وجود دارد، اعلام دارند.
ماده 7 - اقدامات غیر قیمتگذاری در جهت کاهش تقاضا برای دخانیات
اعضاء میپذیرند که اقدامات جامع غیرقیمتگذاری، ابزار موثر و مهمی برای کاهش استعمال دخانیات است. هریک از اعضاء باید برای اجرای تعهداتی که مطابق مواد (8) تا (12) این کنوانسیون دارد، اقدامات اداری و اجرایی و قانونی یا سایر اقدامات موثری را اتخاذ و اجراء کند و مستقیماً یا از طریق نهادهای بینالمللی ذیصلاح به نحو مقتضی با اعضای دیگر همکاری کند. فراهمایی اعضاء رهنمودهای مناسبی را برای اجرای مفاد مواد مزبور پیشنهاد خواهد نمود.
ماده 8 - جلوگیری از قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانیات
1- اعضاء میپذیرند که شواهد علمی، به وضوح روشن ساخته که قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانیات موجب مرگ، بیماری و ناتوانی میشود.
2- هر عضو برای جلوگیری از قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانیات در اماکن دربسته، وسایل حمل و نقل عمومی، محلهای کار دربسته و در صورت اقتضاء سایر اماکن عمومی دیگر، اقدامات اداری، اجرایی و قانونی یا سایر اقدامات موثری را در محدوده صلاحیت قضایی خود که در قوانین ملی آن تعیین شده، اتخاذ و اجرا خواهد کرد و اتخاذ و اجرای آنها را در دیگر سطوح صلاحیتی به طور فعال ترغیب خواهد نمود.
ماده 9 - تنظیم محتویات فرآوردههای دخانی
فراهمایی اعضاء، ضمن مشورت با نهادهای بینالمللی ذیصلاح، رهنمودهایی را برای آزمایش و اندازهگیری محتویات و مواد خروجی از فرآوردههای دخانی و تنظیم آنها پیشنهاد خواهد داد. هر عضو باید در صورت تصویب مقامات ذیصلاح کشور خود، اقدامات اداری، اجرایی و قانونی و سایر اقدامات موثری را در مورد آزمایش و اندازهگیری و تنظیم مزبور اتخاذ و اجرا کند.
ماده 10 - مقررات مربوط به افشای اطلاعات درباره مواد دخانی
هر عضو باید در چهارچوب قوانین ملی خود، اقدامات قانونی و اداری و اجرایی یا سایر اقدامات موثری را تصویب کرده و به اجراء بگذارد و از تولیدکنندگان و واردکنندگان فرآوردههای دخانی بخواهد اطلاعات مربوط به مواد تشکیلدهنده ودود حاصل از فرآوردههای دخانی را در اختیار مقامات دولتی بگذارند. هر عضو باید اقدامات اداری و اجرایی یا سایر اقدامات موثری را برای افشای اطلاعات راجع به مواد تشکیلدهنده سمی فرآوردههای دخانی و دودی که ممکن است حاصل بنمایند، برای عموم مردم اتخاذ کند.
ماده 11 - بستهبندی و برچسب فرآوردههای دخانی
1 - هر عضو باید ظرف سه سال پس از لازمالاجراء شدن این کنوانسیون برای خود، مطابق قوانین ملی خویش اقدامات موثری را تصویب کرده و به اجراء بگذارد تا اطمینان حاصل نماید:
الف- بستهبندی و برچسب فرآوردههای دخانی استفاده از فرآورده دخانی را با روشهایی که اغواکننده، فریبنده و گمراهکننده باشد یا احتمالاً در مورد ویژگیها، تاثیرات بهداشتی، خطرات یا دود آن تاثیر کاذبی به جا بگذارد، از جمله کاربرد هر اصطلاح یا عنوان یا علامت تجاری یا علامت مجازی یا هر نشانه دیگری که مستقیم یا غیر مستقیم این تاثیر کاذب را ایجاد کند که یک فرآورده خاص دخانی خطرات و مضرات کمتری از سایر فرآوردههای دخانی دارد، ترغیب نمیکند. این عناوین و اصطلاحات ممکن است شامل عبارتی مثل «ملایم»، «سبک»، «کم جرم» یا «فوقالعاده ملایم» باشد.
ب- هر بسته و پاکت فرآوردههای دخانی و برچسب خارجی این محصولات حاوی پیامی است که در مورد مضرات استعمال دخانیات هشدار میدهد و میتواند شامل پیامهای مناسب دیگری باشد. این پیامها و هشدارها باید:
(1)- به تایید مقامات ذیصلاح ملی برسد.
(2)- در قسمتهای مختلف درج شده باشد.
(3)- بزرگ، واضح، خوانا و قابل رویت باشد.
(4)- پنجاه درصد (50%) یا بیشتر از فضای بسته یا پاکت را اشغال کند، ولی فضایی که به آن اختصاص یافته، کمتر از سی درصد (30%) نخواهد بود.
(5)- در صورت لزوم، به صورت عکس یا خط تصویری باشد.
2 - هر بسته یا پاکت فرآوردههای دخانی و برچسب خارجی آن باید علاوه بر هشدارهایی که در جزء (ب) بند (1) این ماده در مورد آن توضیح داده شد، حاوی اطلاعاتی درباره مواد تشکیلدهنده و دود آن فرآورده دخانی به گونهای باشد که به تایید مقامات مسئول در آن کشور رسیده باشد.
3 - هر یک از اعضاء باید مقرر نماید هشدارهایی که در جزء (ب) بند (1) و بند (2) این ماده به آن اشاره شد و روی بستهها و پاکتهای فرآوردههای دخانی و برچسب خارجی آنها درج میشود، به زبان یا زبانهای اصلی آن عضو نوشته شود.
4 - از نظر این کنوانسیون اصطلاح «برچسب خارجی» در مورد فرآوردههای دخانی در مورد همه برچسبها و بستههای مورد استفاده در خردهفروشی آن فرآورده، اعمال میشود.
ماده 12 - آموزش، اطلاعرسانی و آگاه کردن مردم
هر عضو باید آگاهی مردم را در مورد موضوعات مربوط به کنترل دخانیات بالا برده و تقویت کند و برای این کار از همه ابزارهای اطلاعرسانی به نحو مقتضی بهره بگیرد. به منظور رسیدن به این هدف، هر یک از اعضا باید اقدامات قانونی و اداری و اجرایی و سایر اقدامات موثری را تصویب کند و به اجراء بگذارد تا موارد زیر را ترغیب نماید:
الف - دسترسی گسترده به برنامههای جامع و موثر آموزشی و آگاه کردن مردم از خطرات بهداشتی از جمله خاصیت اعتیادآور استعمال دخانیات و قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانیات.
ب - آگاه کردن مردم از خطرات بهداشتی استعمال دخانیات و قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانیات و منافع ترک دخانیات و داشتن یک زندگی سالم و به دور از دخانیات، مطابق آنچه در بند (2) ماده (14) آمده است.
ج - دسترسی عموم افراد به طیف گستردهای از اطلاعات در مورد صنعت دخانیات در مواردی که به اهداف این کنوانسیون مربوط است و در چهارچوب قوانین ملی.
د - اتخاذ برنامههای موثر و مناسب در جهت آموزش، آگاهی و ایجاد حساسیت لازم در مورد کنترل دخانیات که مخاطبان آن افرادی مثل کارمندان بخش بهداشت، بخش اطلاعرسانی، بخش خدمات اجتماعی، وسایل ارتباط جمعی و مدیران و آموزشگران و تصمیمگیرندگان و بقیه افراد مربوط است.
ه - - آگاه کردن و شرکت دادن سازمانهای غیردولتی و نهادهای خصوصی و عمومی غیروابسته به صنعت دخانیات در پیشبرد و اجرای برنامهها و راهبردهای بین بخشی مربوط به کنترل دخانیات.
و - آگاه کردن عموم مردم و فراهم ساختن امکان دسترسی آنها به اطلاعات مربوط به اثرات زیانبار جسمانی و اقتصادی و زیستمحیطی تولید و استعمال دخانیات.
ماده 13 - تبلیغ، ترویج و پشتیبانی مالی از دخانیات
1 - اعضاء میپذیرند که ممنوعیت همه جانبه تبلیغ، ترویج و پشتیبانی مالی از دخانیات، استعمال دخانیات را کاهش خواهد داد.
2 - هر عضو باید طبق قانون اساسی یا اصول قانونی خود تعهد کند که هر گونه تبلیغ، ترویج و پشتیبانی مالی دخانیات را ممنوع اعلام کند. این ممنوعیت با در نظر گرفتن محیط قانونی و ابزارهای فنی که در دسترس آن عضو قرار دارد، شامل ممنوعیت کامل تبلیغ، ترویج و پشتیبانی مالی برونمرزی از دخانیات است که از قلمرو آن سرچشمه میگیرد. در همین زمینه، هر عضو باید ظرف مدت پنج سال پس از لازمالاجراء شدن این کنوانسیون برای آن، انجام اقدامات قانونی و اداری و اجرایی و سایر اقدامات موثر را تقبل کند و متعاقباً طبق ماده (21) مراتب را گزارش نماید.
3 - عضوی که به دلیل قانون اساسی یا اصول قانونی خود نمیتواند ممنوعیت کامل را تقبل کند باید برای هرگونه تبلیغ و ترویج و پشتیبانی مالی از دخانیات محدودیتهایی را در نظر بگیرد. این امر، با رعایت محیط قانونی و ابزارهای فنی که در دسترس آن عضو قرار دارد، شامل محدودیت یا ممنوعیت تبلیغ، ترویج و پشتیبانی مالی از دخانیات است که از قلمرو آن سرچشمه میگیرد و در خارج از مرزهای آن کشور پخش میشود. در این زمینه هر عضو باید اقدامات اداری و اجرایی و قانونی و یا سایر اقدامات موثر را تقبل کند و متعاقباً طبق ماده (21) مراتب را گزارش نماید.
4 - هر یک از اعضاء طبق قانون اساسی یا اصول قانونی خود حداقل اقدامات زیر را باید انجام دهد:
الف - ممنوعیت هر گونه تبلیغ، ترویج و پشتیبانی مالی از دخانیات که استفاده هر یک از فرآوردههای دخانی را با روشهایی که فریبنده یا اغواکننده یا گمراهکننده باشد یا احتمالاً در مورد ویژگیها، تاثیرات بهداشتی، خطرات یا دود آن تاثیر کاذبی به جا بگذارد، ترغیب میکند.
ب - الزام به اینکه هر گونه تبلیغ و در صورت اقتضاء ترویج یا پشتیبانی مالی از دخانیات یا پیامهای بهداشتی یا پیامهای هشداردهنده دیگر همراه باشد.
ج - ایجاد محدودیت برای استفاده از محرکهای مستقیم یا غیرمستقیمی که خرید فرآوردههای دخانی تشویق میکند.
د - الزام به افشای هزینههایی که صنعت دخانیات صرف تبلیغات، ترویج یا پشتیبانی مالی که هنوز ممنوع نشده است، میکند، نزد مقامات دولتی ذیربط، در صورتی که ممنوعیت به صورت کامل وجود نداشته باشد. مقامات مزبور میتوانند با رعایت قانون ملی خود، ارقام موجود را در دسترس عموم و طبق ماده (21) در دسترس فراهمایی اعضاء قرار دهند.
ه -*- تقبل ممنوعیت کامل یا در مورد عضوی که در موقعیتی نیست که ممنوعیت کامل را به موجب قانون اساسی یا اصول قانونی خود تقبل کند، ایجاد محدودیت برای تبلیغ، ترویج و پشتیبانی مالی از دخانیات در رادیو و تلویزیون و رسانههای چاپی و در صورت اقتضاء سایر رسانهها مثل اینترنت، ظرف مدت پنج سال.
و - ایجاد ممنوعیت یا در مورد عضوی که در موقعیتی نیست که ممنوعیت را به موجب قانون اساسی یا اصول قانونی خود ایجاد کند، ایجاد محدودیت برای پشتیبانی مالی دخانیات از پیشامدها، فعالیتهای بینالمللی و یا مشارکت در آنها.
5 - اعضاء ترغیب میشوند که اقداماتی را فراتر از آنچه در بند «4» آمده است، به اجراء بگذارند.
6 - اعضاء باید در توسعه فناوری و سایر ابزارهای لازم برای تسهیل محو تبلیغات برونمرزی دخانیات همکاری کنند.
7 - اعضایی که دارای ممنوعیت در مورد انواع خاصی از تبلیغ، ترویج و پشتیبانی مالی از دخانیات هستند، دارای حق حاکمیتی برای ممنوع کردن ورود تبلیغات، ترویج و پشتیبانی مالی انواع مزبور به قلمرو خود و وضع نمودن مجازاتهایی برابر با مجازاتهای قابل اعمال در مورد تبلیغات، ترویج و پشتیبانی مالی داخلی که از قلمرو آنها سرچشمه میگیرد طبق قوانین خود هستند. این بند هیچگونه مجازات خاصی را تجویز یا تایید نمیکند.
8 - اعضاء باید جزئیات پروتکلی را بررسی کنند که اقداماتی را تدوین میکند که مستلزم همکاری بینالمللی درباره ممنوعیت همه جانبه عبور مرزی تبلیغ، ترویج و پشتیبانی مالی است.
ماده 14 - اقدامات کاهش تقاضا در مورد وابستگی و ترک دخانیات
1- هر عضو باید ب. ت. ب. اولویتها و شرایط ملی خود، دستورالعملهای یکپارچه، جامع و مناسبی را بر مبنای مستندات علمی و بهترین رویهها، تنظیم و منتشر نماید و اقدامات موثری را برای ترغیب ترک استعمال دخانیات و درمان کافی برای وابستگی به دخانیات اتخاذ نماید.
2- برای رسیدن به این هدف، هریک از اعضاء باید تلاش کنند:
الف- به منظور تشویق افراد به ترک استعمال دخانیات در اماکنی مثل محیطهای آموزشی و مراکز بهزیستی و محلهای کار و اماکن ورزشی، برنامههای موثری را طراحی نموده و به اجراء بگذارد.
ب- با مشارکت کارمندان بخش بهداشت، بخش تامین اجتماعی و بخش اجتماعی، تشخیص و مداوای وابستگی افراد به دخانیات و خدمات مشاوره در مورد ترک استعمال دخانیات را به نحو مقتضی در راهبردها، طرحها و برنامههای آموزشی و بهداشتی خود بگنجاند.
ج- در مراکز درمانی و توانبخشی، برنامههایی را برای تشخیص، مشاوره، جلوگیری و درمان وابستگی به دخانیات در پیش گیرد.
د- برای تسهیل دسترسی افراد به امکانات درمان وابستگی به دخانیات از جمله فرآوردههای دارویی، به موجب ماده (22) با دیگر اعضاء همکاری کند.
بخش چهارم - اقدامات مربوط به کاهش عرضه دخانیات
ماده 15 - تجارت غیرقانونی فرآوردههای دخانی
1 - اعضاء میپذیرند که محو تمامی اشکال تجارت غیرقانونی فرآوردههای دخانی از جمله قاچاق، تولید غیرقانونی و عرضه نمونههای قلابی آنها و پیشرفت و اجرای قوانین ملی مربوط، علاوه بر موافقتنامههای زیر منطقهای، منطقهای و جهانی، بخش ضروری برنامههای مربوط به کنترل دخانیات به شمار میرود.
2 - هر عضو باید اقدامات قانونی و اداری و اجرایی یا سایر اقدامات موثری را تصویب و اجراء کند تا اطمینان حاصل نماید همه بستهها و پاکتهای فرآوردههای دخانی و روکش خارجی آنها دارای نشانهایی است که برای کمک به اعضاء برای تعیین منشا فرآوردههای دخانی است و طبق قوانین ملی خود و موافقتنامههای دو جانبه و چند جانبه مربوط در تعیین نقطه تغییر مسیر و کنترل، مستندسازی و نظارت بر مسیر حرکت فرآوردههای دخانی و وضعیت حقوقی آنها به اعضاء کمک نماید. به علاوه هر عضو باید:
الف- مقرر کند که روی هر بسته و پاکت فرآوردههای دخانی که به صورت خردهفروشی و عمدهفروشی در بازار داخلی آن به فروش میرسد، عبارت «فقط برای فروش در (این قسمت باید نام کشور یا واحد فدرالی یا منطقهای یا مادون ملی درج شود)»، یا علامت چشمگیر دیگری درج شود که مقصد نهایی آنها را معلوم سازد یا به مقامات در تعیین اینکه آیا این محصول به طور قانونی برای فروش در بازار داخلی عرضه شده است، کمک نماید.
ب- در صورت اقتضاء تدوین نظامی را برای ردیابی و ردگیری عملی مورد بررسی قرار دهد که بر نحوه توزیع آنها نظارت داشته باشد و به مقامات در مورد رسیدگی به تجارت غیرقانونی مساعدت نماید.
3 - هر عضو باید مقرر کند که اطلاعات یا علامات روی بستهبندی این محصولات که در بند (2) این ماده به آن اشاره شد، کاملاً خوانا باشد و یا به زبان یا زبانهای اصلی آن کشور درج شود.
4 - به منظور محو تجارت غیرقانونی فرآوردههای دخانی هریک از اعضاء باید:
الف - درباره تجارت برون مرزی فرآوردههای دخانی از جمله تجارت غیرقانونی آنها تحقیق کرده و اطلاعاتی گردآورد و در صورت اقتضاء مطابق قوانین ملی خود و موافقتنامههای دوجانبه یا چندجانبه مربوط حاکم این اطلاعات را در اختیار مقامات گمرکی، مالیاتی و دیگر مقامات بگذارد.
ب - برای مبارزه با تجارت غیرقانونی فرآوردههای دخانی از جمله سیگارهای تقلبی و قاچاق، قوانینی را وضع کرده یا قوانین خود را با در نظر گرفتن اصلاحات و مجازاتهای مقتضی تقویت نماید.
ج - اقدامات مناسبی را اتخاذ نماید تا اطمینان حاصل کند که همه تجهیزات تولیدی، سیگارهای تقلبی و قاچاق و سایر فرآوردههای دخانی مصادره شده و در صورت امکان با استفاده از روشهایی که به محیط زیست آسیبی وارد نمیکند، نابود یا طبق قوانین داخلی از حیز انتفاع ساقط میشود.
د - اقداماتی را اتخاذ کرده و به اجراء بگذارد که انبار کردن و توزیع فرآوردههای دخانی را که در قلمرو صلاحیت قضایی آن، مالیاتها و حقوق گمرکی و سود بازرگانی آنها به حالت تعلیق درآمده یا در حال تعلیق است، تحت نظارت قرار داده و کنترل نماید.
ه - - اقداماتی را اتخاذ کند که امکان مصادره عواید حاصل از تجارت غیرقانونی فرآوردههای دخانی فراهم گردد.
5 - اطلاعاتی که به موجب جزءهای (الف) تا (ه-) بند (4) این ماده به دست آمده باید در صورت اقتضاء توسط اعضاء به صورت کلی در گزارشهای ادواری آنها به فراهمایی اعضاء طبق ماده (21) ارائه شود.
6 - اعضاء باید در صورت اقتضا طبق قوانین ملی خود به منظور محو تجارت غیرقانونی فرآوردههای دخانی همکاری بین نهادهای ملی و نیز سازمانهای بین دولتی منطقهای و بینالمللی ذیربط در امر تحقیق، تعقیب و جریان دادرسی را ترغیب نمایند. برای مبارزه با تجارت غیرقانونی فرآوردههای دخانی بر همکاری در سطح منطقهای و زیر منطقهای تاکید ویژهای میشود.
7 - هر عضو باید تلاش کند اقدامات دیگری را از جمله تجویز کنترل و نظارت بر تولید و توزیع فرآوردههای دخانی به منظور جلوگیری از تجارت غیرقانونی آنها در صورت اقتضاء نیز در این باره تصویب کرده و به اجراء بگذارند.
ماده 16 - فروش به افراد صغیر و توسط آنها
1 - هر عضو در سطح دولتی مناسب، اقدامات اداری و اجرایی و قانونی و سایر اقدامات موثری را تصویب و اجرا کند تا از فروش فرآوردههای دخانی به افراد زیر سن تعیین شده توسط قانون داخلی یا قانون ملی یا هجده سال جلوگیری گردد. این اقدامات میتواند شامل موارد زیر باشد:
الف- از تمامی فروشندگان فرآوردههای دخانی بخواهد که تابلوی برجسته و واضحی در محل کار خود نصب کنند که روی آن به صراحت ممنوعیت فروش دخانیات به افراد صغیر درج شده باشد و در مواردی که تردیدی وجود دارد، از هر خریدار دخانیات بخواهند اسنادی ارائه دهد که نشاندهنده رسیدن به سن قانونی او باشد.
ب - فروش فرآوردههای دخانی را به صورتی که مستقیماً در دسترس باشد (مثلاً داخل قفسههای فروشگاه)، ممنوع سازد.
ج- تولید و فروش شیرینی و شکلات و اسباببازی و هر نوع کالای دیگری را به شکل فرآوردههای دخانی که برای افراد صغیر جاذبه دارد، ممنوع نماید.
د- اطمینان حاصل کند که دستگاههای فروش سیگار که در قلمرو قضایی آن قرار دارند، در دسترس افراد صغیر نباشد و آنها را به خرید فرآوردههای دخانی تشویق نکند.
2 - هر عضو باید توزیع فرآوردههای دخانی رایگان را در بین عموم و مخصوصاً در بین افراد صغیر ممنوع یا ممنوعیت آن را ترغیب نماید.
3 - هر عضو باید تلاش کند فروش سیگار را به صورت دانهای یا در بستههای کوچک که افراد صغیر برای خرید آن استطاعت مالی دارند، ممنوع سازد.
4 - اعضاء میپذیرند که به منظور افزایش کارایی خود، انجام اقداماتی برای ممنوعیت فروش فرآوردههای دخانی به افراد صغیر باید در صورت اقتضاء همراه با دیگر مفاد مندرج در این کنوانسیون، صورت گیرد.
5 - هر عضو هنگام امضا و تنفیذ، پذیرش و تصویب این کنوانسیون یا در هر زمانی پس از آن، میتواند به وسیله اعلامیه کتبی الزامآور، تعهد خود را در مورد ممنوعیت عرضه دستگاههای فروش سیگار در قلمرو قضایی خود یا در صورت اقتضاء ممنوع بودن کلی این دستگاهها رانشان دهد. اعلامیه صادره به موجب این ماده توسط امین اسناد در بین تمام اعضای کنوانسیون توزیع خواهد شد.
6 - هر عضو باید اقدامات اداری و اجرایی و قانونی و سایر اقدامات موثری از جمله مجازات فروشندگان و توزیعکنندگان را اتخاذ کرده و به اجراء بگذارد تا از رعایت تعهدات مندرج در بندهای (1) تا (5) این ماده اطمینان حاصل نماید.
7 - هر عضو باید اقدامات اداری و اجرایی و قانونی و سایر اقدامات موثر را اتخاذ و به اجراء بگذارد تا فروش فرآوردههای دخانی توسط افراد زیر سن مندرج در قانون داخلی یا قانون ملی یا (18) سال جلوگیری شود.
ماده 17 - تامین حمایت مالی از فعالیتهای جایگزین کارآمد از نظر اقتصادی
بخش پنجم - حفظ محیطزیست
ماده 18 - حفظ محیط زیست و سلامتی افراد
بخش ششم - موضوعات مربوط به مسئولیت
1 - از نظر کنترل دخانیات، اعضاء باید اتخاذ اقدام قانونی یا در صورت لزوم بهبود قوانین موجود خ. ر. ب. منظور رسیدگی به مسئولیتهای مدنی و کیفری از جمله پرداخت غرامت (در صورت اقتضا) مورد بررسی قرار دهند.
2 - اعضاء باید طبق ماده (21) از طریق فراهمایی اعضاء در مورد مبادله اطلاعات از جمله موارد زیر با هم همکاری کنند:
الف- اطلاعات درباره اثرات بهداشتی استعمال فرآوردههای دخانی و قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانیات، طبق جزء (الف) بند (3) ماده (20)، و
ب- اطلاعات مربوط به قوانین و مقررات جاری و نیز رویههای قضایی مربوط.
3 - اعضاء باید در محدوده سیاستها، رویههای حقوقی و قوانین ملی خود و مطابق ترتیبات معاهدات موجود حاکم، در مورد جریان رسیدگیهای حقوقی مربوط به مسئولیتهای مدنی و کیفری منطبق با این کنوانسیون به نحو مقتضی و با توافق متقابل به یکدیگر یاری رسانند.
4 - این کنوانسیون به هیچ وجه حق دسترسی اعضاء به دادگاههای یکدیگر (در صورتی که چنین حقی وجود داشته باشد) را تحت تاثیر قرار نمیدهد یا محدود نمیکند.
5 - فراهمایی اعضاء میتواند در صورت امکان و در اولین مرحله، با در نظر گرفتن فعالیتهایی که در مجامع بینالمللی ذیربط صورت گرفته است، موضوعاتی را که به مسئولیت مربوط میشود از جمله رویکردهای بینالمللی متناسب با این موضوعات و در صورت تقاضا، روشهای مناسب برای حمایت از اعضاء در فعالیتهای قانونگذاری و فعالیتهای دیگر طبق این ماده را مورد رسیدگی قرار دهد.
بخش هفتم - همکاری فنی و علمی و تبادل اطلاعات
ماده 20 - تحقیقات، نظارت و تبادل اطلاعات
1 - اعضاء متعهد میشوند که در زمینه کنترل دخانیات تحقیقات ملی را توسعه داده و ترغیب کنند و در سطح منطقهای و بینالمللی برنامههای تحقیقاتی را هماهنگ کنند. به منظور رسیدن به این هدف هر عضو باید:
الف- مستقیماً یا از طریق سازمانهای بین دولتی منطقهای و بینالمللی و دیگر نهادهای صلاحیتدار برنامههای تحقیقاتی و ارزیابی علمی خود را آغاز و با دیگر اعضاء همکاری کند و در این راستا تحقیقاتی را که هدف آنها توضیح عوامل و تبعات مصرف دخانیات و قرار گرفتن افراد در معرض دود دخانیات است و نیز تحقیقاتی را که به منظور شناسایی محصولات جایگزین صورت میگیرد، ترغیب و تشویق کند.
ب- با مساعدت سازمانهای بین دولتی منطقهای و بینالمللی و دیگر نهادهای صلاحیتدار آموزش و پشتیبانی کلیه افرادی را که در فعالیتهای کنترل دخانیات از جمله فعالیتهای تحقیقاتی و اجرایی اشتغال دارند، پشتیبانی کند.
2 - اعضاء باید در صورت اقتضاء برنامههایی را برای نظارت ملی و منطقهای و جهانی در مورد دامنه، الگوها، عوامل و تبعات استعمال دخانیات و قرار گرفتن افراد در معرض دود دخانیات تدوین کنند. برای رسیدن به این هدف، اعضاء باید برنامههای نظارت بر دخانیات را با برنامههای نظارت ملی، منطقهای و بینالمللی در زمینه بهداشت عمومی تلفیق کنند تا اطلاعات این دو بخش بتواند با هم مقایسه شود و به نحو مقتضی در سطح ملی و منطقهای مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد.
3 - اعضا اهمیت مساعدتهای فنی و مالی از سازمانهای بین دولتی منطقهای و بینالمللی را تصدیق میکنند. هریک از اعضا باید تلاش کند تا:
الف- نظام مترقی ملی برای نظارت بر واگیرشناسی استعمال دخانیات و شاخصهای بهداشتی و اجتماعی و اقتصادی مربوط را ایجاد کند.
ب- با سازمانهای بین دولتی منطقهای و بینالمللی صلاحیتدار از جمله نهادهای دولتی و غیردولتی در زمینه نظارت بر دخانیات و تبادل اطلاعات مربوط به شاخصهای مذکور در جزء (الف) بند (3) این ماده همکاری نماید.
ج- با سازمان بهداشت جهانی در زمینه تدوین تشریفات و رهنمودهایی برای تعریف گردآوری، تجزیه و تحلیل و انتشار دادههای مربوط به نظارت بر دخانیات همکاری کند.
4 - اعضاء باید با رعایت قوانین ملی خود مبادله اطلاعات علنی موجود حقوقی، فنی، علمی، تجاری و اجتماعی - اقتصادی و نیز اطلاعات مربوط به رویههای صنعت دخانیات و کشت تنباکو که مربوط به این کنوانسیون است را ترغیب و تسهیل کنند و در این راستا باید نیازهای خاص کشورهای عضو در حال توسعه و کشورهای عضو دارای اقتصاد در حال گذار را در نظر بگیرند. هر عضو باید تلاش کند که:
الف- دادههای روزآمدی را در زمینه قوانین و مقررات مربوط به کنترل دخانیات و در صورت اقتضاء اطلاعاتی درباره اجرای آنها و رویههای قضایی مربوط به آنها را به تدریج ایجاد و اداره کند و در زمینه توسعه برنامههای منطقهای و جهانی مربوط به کنترل دخانیات همکاری نماید.
ب- مطابق جزء (الف) بند (3) این ماده، دادههای روزآمدی را در زمینه برنامههای ملی نظارت، به تدریج ایجاد و اداره کند.
ج- با سازمانهای بینالمللی ذیربط برای ایجاد تدریجی و اداره نظامی به منظور جمعآوری و انتشار منظم اطلاعات درباره تولید و ساخت دخانیات و فعالیتهای صنعت دخانیات که بر این کنوانسیون یا بر فعالیتهای ملی کنترل دخانیات تاثیرگذار است، همکاری کند.
5 - اعضاء باید با سازمانهای بین دولتی منطقهای و بینالمللی و موسسات توسعهای و مالی که در آنها عضویت دارند، به منظور ترغیب و تشویق تهیه منابع مالی برای دبیرخانه برای کمک به کشورهای در حال توسعه و کشورهای دارای اقتصاد در حال گذار که در این کنوانسیون عضویت دارند در انجام تعهدات آنها در مورد تحقیق، نظارت و مبادله اطلاعات همکاری کنند.
ماده 21 - ارائه گزارش و مبادله اطلاعات
1 - هر عضو باید گزارشهای ادواری در مورد اجرای این کنوانسیون را از طریق دبیرخانه به فراهمایی اعضاء ارائه نماید. این گزارشها باید شامل موارد زیر باشد:
الف- اطلاعاتی درباره اقدامات اداری، اجرایی و قانونی یا سایر اقداماتی که به منظور اجرای مفاد این کنوانسیون صورت گرفته است.
ب- در صورت اقتضا اطلاعاتی درباره هر محدودیت یا مانعی که در اجرای مفاد کنوانسیون با آن مواجه شده و اقداماتی که به منظور عبور از این موانع انجام داده است.
ج- در صورت اقتضاء اطلاعاتی درباره کمکهای مالی و فنی که برای فعالیتهای کنترل دخانیات تامین یا دریافت کرده است.
د- اطلاعاتی درباره نظارت و تحقیقات مشخص شده در ماده (20) و
ه- - اطلاعات مشخص شده در بند (3) ماده (6)، بند (2) ماده (13)، جزء (د) بند (4) ماده (13)، بند (5) ماده (15) و بند (2) ماده (19).
2 - شکل و تعداد گزارشهای مزبور توسط کلیه اعضاء را فراهمایی اعضاء تعیین خواهد کرد. هریک از اعضاء باید ظرف دو سال از تاریخ لازمالاجراء شدن این کنوانسیون در مورد آن، اولین گزارش خود را تهیه کند.
3 - فراهمایی اعضاء به موجب مواد (22) و(26) ترتیباتی را برای کمک به کشورهای عضو در حال توسعه و کشورهای عضوی که اقتصاد در حال گذار دارند، بنا به درخواست آنها برای انجام تعهدات خود به موجب این ماده بررسی خواهد کرد.
4 - ارائه گزارش و مبادله اطلاعات به موجب این کنوانسیون با رعایت قوانین ملی هر کشوری در مورد رازداری و محرمانه بودن صورت خواهد گرفت. اعضاء به گونهای که به طور متقابل توافق میکنند از اطلاعات محرمانهای که مبادله شده است، حفاظت خواهند کرد.
ماده 22 - همکاری در زمینه علمی، فنی و حقوقی و تهیه گزارشهای کارشناسی
1 - اعضا مستقیماً یا از طریق نهادهای بینالمللی ذیصلاح در زمینه افزایش تواناییهای خود در اجرای تعهدات ناشی از این کنوانسیون، با در نظر گرفتن نیازهای کشورهای عضو در حال توسعه و کشورهای عضوی که اقتصاد در حال گذار دارند، همکاری خواهند کرد. این همکاری بهگونهای که به طور متقابل توافق میشود انتقال فناوری و گزارشهای کارشناسی علمی، فنی و حقوقی را به منظور ایجاد و تقویت طرحها، برنامهها و راهکارهای کنترل دخانیات با هدفهایی از جمله موارد زیر ترغیب خواهند کرد:
1- در صورت تقاضا، ارائه کمک برای ایجاد مبنای قانونی محکم و تدوین برنامههای فنی از جمله برای جلوگیری از شروع به استعمال و ترغیب ترک دخانیات و حفاظت از قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانیات.
2- در صورت اقتضاء مساعدت به کارگران بخش دخانیات در به دست آوردن اسباب امرار معاش جایگزین عملی مناسب از نظر اقتصادی و قانونی به روشی که از نظر اقتصادی عملی باشد.
3- در صورت اقتضاء مساعدت به پرورشدهندگان گیاه تنباکو در تغییر تولید کشاورزی به سوی محصولات جایگزین به روشی که از نظر اقتصادی عملی باشد.
ج - حمایت از برنامههای آموزشی یا ایجاد حساسیت برای کارکنان مربوط طبق ماده (12).
د - در صورت اقتضاء تهیه وسایل، ابزارها و تجهیزات لازم و پشتیبانی تدارکاتی برای برنامهها، طرحها و راهبردهای کنترل دخانیات.
ه - - تعیین روشهای کنترل دخانیات از جمله درمان جامع اعتیاد به نیکوتین.
و - درصورت اقتضاء حمایت از تحقیقات به منظور افزایش قدرت مالی برای درمان جامع اعتیاد به نیکوتین.
2 - فراهمایی اعضاء باید از طریق منابع مالی که طبق ماده (26) تامین شده است، انتقال فناوری و نظرات کارشناسی اطلاعات علمی، فنی و حقوقی را ترغیب و تسهیل نماید.
بخش هشتم - ترتیبات سازمانی و منابع مالی
ماده 23 - فراهمایی (کنفرانس) اعضاء
1 - بدینوسیله «فراهمایی اعضاء» تاسیس میشود. نخستین جلسه فراهمایی حداکثر ظرف مدت یک سال پس از لازمالاجراء شدن این کنوانسیون، توسط سازمان بهداشت جهانی تشکیل خواهد شد. فراهمایی در اولین جلسه خود محل برگزاری جلسات و فواصل زمانی اجلاسهای عادی بعدی را تعیین خواهد کرد.
2 - جلسات فوقالعاده فراهمایی اعضاء در زمانهای دیگری که ممکن است به وسیله فراهمایی ضروری تشخیص داده شود یا به تقاضای کتبی هر عضوی مشروط به اینکه ظرف شش ماه از زمانی که این تقاضا به وسیله دبیرخانه کنوانسیون به اعضاء ابلاغ شده است، حداقل یک سوم اعضاء از تشکیل جلسه حمایت کنند، برگزار خواهد شد.
3 - فراهمایی اعضاء باید اولین جلسه، آیین کار خ. ر. ب. اتفاق آراء تصویب کند.
4 - فراهمایی اعضاء به اتفاق آراء مقررات مالی خود و نیز مقررات ناظر بر تامین بودجه نهادهای فرعی را که ممکن است تاسیس کند و همچنین مقررات مالی ناظر بر عملکرد دبیرخانه را تصویب خواهد کرد. فراهمایی در هر جلسه عادی، بودجه دوره مالی، جلسه عادی بعدی را تصویب خواهد کرد.
5 - فراهمایی اعضاء به طور مرتب اجرای کنوانسیون را مورد بررسی قرار خواهد داد و برای ترغیب اجرای موثر آن تصمیمات لازم را اتخاذ خواهد کرد و میتواند طبق مواد (28)، (29) و (33) برای این کنوانسیون، پروتکلها، الحاقیهها و اصلاحیههایی را تصویب کند. به همین منظور باید:
الف - به موجب مواد (20) و (21) مبادله اطلاعات را ترغیب و تسهیل کند.
ب - تدوین و اصلاح ادواری روشهای قیاسی در امر تحقیق و گردآوری دادههای مربوط به اجرای این کنوانسیون «علاوه بر آنچه در ماده (20) پیشبینی شده است» را ترغیب و هدایت کند.
ج - از تدوین، اجرا و ارزیابی طرحها، برنامهها و راهبردها و نیز سیاستگذاریها، قوانین و سایر اقدامات بهنحو مقتضی حمایت کند.
د - گزارشهایی را که اعضاء طبق ماده (21) ارائه دادهاند بررسی کرده و در مورد نحوه اجرای این کنوانسیون، به طور مرتب گزارش بدهد.
ه - - طبق ماده (26) تجهیز منابع مالی برای اجرای این کنوانسیون را ترغیب و تسهیل کند.
و - نهادهای فرعی را که برای رسیدن به اهداف این کنوانسیون لازم هستند، تشکیل دهد.
ز - در صورت اقتضاء به عنوان ابزاری برای تقویت اجرای کنوانسیون، خواستار خدمات، همکاری و ارائه اطلاعات تهیه شده بهوسیله سازمانهای مربوط و صلاحیتدار سازمان ملل متحد و سایر سازمانهای بین دولتی منطقهای و بینالمللی و سازمانها و نهادهای غیردولتی دیگر شود.
6 - فراهمایی اعضاء معیارهای مشارکت ناظران در جلسات خود را تعیین خواهد کرد.
1 - فراهمایی اعضاء، دبیرخانه دائمی را تاسیس خواهد کرد و مقدمات شروع به کار آن را فراهم خواهد ساخت. فراهمایی اعضاء باید بکوشد در اولین نشست خود این امر را انجام دهد.
2 - تا زمانی که دبیرخانه دائمی تعیین و تشکیل نشده است، وظایف دبیرخانهای به موجب این کنوانسیون، توسط سازمان بهداشت جهانی انجام خواهد شد.
3 - وظایف دبیرخانه به شرح زیر است:
الف - فراهم ساختن مقدمات نشستهای فراهمایی اعضاء و نهادهای فرعی آن و ارائه خدماتی که مورد نیاز آنهاست.
ب - ارائه گزارشهای دریافتی به موجب کنوانسیون.
ج - در صورت درخواست ارائه کمک به اعضاء به ویژه کشورهای عضو در حال توسعه و کشورهای عضوی که اقتصاد در حال گذار دارند، در مورد تهیه و ارائه اطلاعات مورد نیاز طبق مفاد این کنوانسیون.
د - تهیه گزارشهایی در مورد فعالیتهای خود به موجب این کنوانسیون تحت نظر فراهمایی اعضاء و ارائه این گزارشها به فراهمایی اعضاء.
ه - - حصول اطمینان از هماهنگی لازم با سازمانهای بین دولتی منطقهای و بینالمللی ذیصلاح و دیگر نهادها تحت نظر فراهمایی اعضاء.
و - انعقاد ترتیبات قراردادی یا اداری که ممکن است برای انجام دادن وظایف خود لازم باشد، تحت نظر فراهمایی اعضاء.
ز - انجام سایر وظایف دبیرخانهای مشخص شده به وسیله کنوانسیون و هریک از پروتکلهای آن و سایر وظایفی که ممکن است فراهمایی اعضاء تعیین کند.
ماده 25 - روابط بین فراهمایی اعضاء و سازمانهای بین دولتی
فراهمایی اعضاء میتواند برای تامین همکاری فنی و مالی برای نیل به اهداف این کنوانسیون، از سازمانهای بین دولتی منطقهای و بینالمللی ذیصلاح از جمله موسسات مالی و توسعهای تقاضای همکاری کند.
ماده 26 - منابع مالی
1 - اعضاء نقش مهمی را که منابع مالی در رسیدن به اهداف این کنوانسیون ایفاء میکند، تصدیق مینمایند.
2 - هر یک از اعضاء باید مطابق طرحها، برنامهها و اولویتهای ملی خود برای فعالیتهای ملی در نظر گرفته شده برای رسیدن به اهداف این کنوانسیون، منابع مالی را تامین کند.
3 - اعضاء در صورت اقتضاء باید استفاده از مجاری دوجانبه، منطقهای، زیر منطقهای و مجاری چند جانبه دیگر را برای تامین اعتبار کشورهای دارای اقتصاد در حال گذار که عضو این کنوانسیون هستند، ترغیب نمایند. به همین منظور لازم است گزینههایی که از نظر اقتصادی عملی هستند از جمله متنوعسازی محصول برای تولید تنباکو در نظر گرفته شود و در متن راهبردهای ملی برای توسعه پایدار مورد حمایت قرار گیرد.
4 - اعضایی که در سازمانهای بین دولتی منطقهای و بینالمللی مربوط و موسسات مالی و توسعهای حضور دارند، باید این سازمانها و موسسات را ترغیب کنند که به کشورهای عضو در حال توسعه و کشورهای عضوی که اقتصاد در حال گذار دارند، در انجام تعهدات آنها به موجب این کنوانسیون، بدون محدود شدن حقوق مشارکت در این سازمانها، کمک نمایند.
5 - اعضاء موافقت میکنند که:
الف- برای مساعدت به اعضاء در انجام تعهدات خود به موجب این کنوانسیون، همه منابع بالقوه و موجود مربوط از جمله منابع مالی و فنی یا غیره، اعم از منابع عمومی و خصوصی که برای فعالیتهای مربوط به کنترل دخانیات در دسترس است، باید برای همه اعضاء و مخصوصاً کشورهای در حال توسعه و کشورهایی که اقتصاد در حال گذار دارند، تجهیز گردیده و مورد استفاده قرار گیرد.
ب- دبیرخانه باید منابع تامین اعتبار موجود را به اطلاع کشورهای عضو در حال توسعه و کشورهای عضو دارای اقتصاد در حال گذار برساند تا اجرای تعهدات آنها به موجب این کنوانسیون را تسهیل نماید.
ج- فراهمایی اعضاء در اولین نشست خود منابع مالی موجود و بالقوه و سازوکار مساعدت را براساس تحقیقات انجام شده توسط دبیرخانه و سایر اطلاعات مربوط، مورد تجدید نظر قرار داده و در مورد کفایت آنها بررسی خواهد کرد.
د- فراهمایی اعضاء نتایج این تجدیدنظر را در تعیین ضرورت ارتقای راهکارهای موجود یا ایجاد صندوق جهانی داوطلبانه یا دیگر راهکارهای مالی مقتضی برای هدایت منابع مالی انسانی به سوی کشورهای عضو در حال توسعه و کشورهای عضو دارای اقتصاد در حال گذار به منظور کمک به آنها در نیل به اهداف کنوانسیون، در نظر خواهد گرفت.
بخش نهم - حل و فصل اختلافات
ماده 27 - حل و فصل اختلافات
1- در صورتی که بین دو یا چند عضو در مورد تفسیر یا اجرای این کنوانسیون اختلافاتی پیش آید، طرفهای اختلاف باید از طریق مجاری دیپلماتیک تلاش نمایند اختلاف را به وسیله مذاکره یا دیگر روشهای مسالمتآمیز به انتخاب خود از جمله مساعی جمیله، میانجیگری یا مصالحه، حل و فصل کنند. عدم نیل به توافق از راه مساعی جمیله، میانجیگری یا مصالحه، طرفهای اختلاف را از مسئولیت ادامه تلاش برای حل و فصل مبری نمیکند.
2- هر دولت یا سازمان همگرایی اقتصادی منطقهای میتواند در هنگام تنفیذ، پذیرش، تصویب، تایید رسمی یا الحاق به این کنوانسیون یا هر زمان دیگری پس از آن، کتباً به امین اسناد اعلام کند که در مورد اختلافی که طبق بند (1) این ماده حل و فصل نشود، بالاجبار داوری موردی را طبق تشریفاتی که به اتفاق آراء به تصویب فراهمایی اعضاء میرسد، میپذیرد.
3- مفاد این ماده در مورد هرگونه پروتکل، نسبت به اعضای پروتکل مزبور اعمال خواهد شد مگر اینکه به نحو دیگری در آن مقرر شده باشد.
بخش دهم - توسعه کنوانسیون
ماده 28 - اصلاحیههای این کنوانسیون
1 - هر عضو میتواند اصلاحاتی را برای این کنوانسیون پیشنهاد کند. این اصلاحیهها توسط فراهمایی اعضاء مورد بررسی قرار میگیرد.
2 - اصلاحیههای این کنوانسیون باید به تصویب فراهمایی اعضاء برسد. متن هر اصلاحیه کنوانسیون، حداقل شش ماه قبل از تاریخ جلسهای که برای تصویب آن در فراهمایی اعضاء پیشنهاد شده، توسط دبیرخانه در اختیار اعضاء قرار میگیرد. دبیرخانه، متن اصلاحیههای پیشنهادی را در اختیار امضا کنندگان کنوانسیون و برای اطلاع در اختیار امین اسناد نیز میگذارد.
3 - اعضاء باید همه تلاش خ. ر. ب. کار گیرند که در مورد هر اصلاحیه پیشنهادی به اتفاق آراء دست یابند. اگر همه تلاشها برای کسب اتفاق آراء به نتیجهای نرسد و توافقی در این زمینه به دست نیاید، به عنوان آخرین راه حل، اصلاحیه با رای اکثریت سه چهارم اعضای حاضر و رایدهنده در جلسه به تصویب خواهد رسید. از نظر این ماده، اعضای حاضر و رایدهنده به اعضایی اطلاق میشود که در جلسه حضور دارند و رای مثبت یا منفی میدهند. هر اصلاحیهای که تصویب میشود توسط دبیرخانه در اختیار امین اسناد قرار میگیرد و وی آن را برای پذیرش برای تمامی اعضاء ارسال خواهد کرد.
4 - اسناد تصویب اصلاحیه نزد امین اسناد تودیع خواهد شد. اصلاحیهای که طبق بند (3) این ماده به تصویب رسیده است در نودمین روز پس از دریافت اسناد پذیرش حداقل دو سوم اعضای کنوانسیون در مورد اعضایی که آن را پذیرفتهاند، لازمالاجراء خواهد شد.
5 - اصلاحیه برای هر عضو دیگری، در نودمین روز پس از تاریخ دریافت تودیع سند پذیرش اصلاحیه مزبور توسط آن عضو، لازمالاجراء خواهد شد.
ماده 29 - تصویب و اصلاح پیوستهای این کنوانسیون
1- پیوستهای این کنوانسیون و اصلاحیههای آنها طبق تشریفات مندرج در ماده (28) پیشنهاد، تصویب و لازمالاجراء خواهد شد.
2- پیوستهای کنوانسیون بخش لاینفکی از آن به شمار میرود و جز در مواردی که به صراحت ذکر شود، هر گونه ارجاع به کنوانسیون همزمان به معنی ارجاع به پیوستهای آن نیز م. ب..
3- پیوستها محدود به فهرستها، روشهای کار و سایر موضوعات توصیفی مربوط به مسائل اداری، فنی، اجرایی یا تشریفاتی است.
بخش یازدهم - مقررات نهایی
ماده 30 - حق شرطها هیچگونه حق شرطی را نمیتوان در مورد این کنوانسیون در نظر گرفت.
ماده 31 - انصراف از عضویت
1- هر عضوی میتواند در هر زمان پس از دو سال از تاریخی که این کنوانسیون در مورد آن لازمالاجراء شده است، با ارائه اطلاعیه کتبی به امین اسناد، انصراف خود را از عضویت در کنوانسیون اعلام دارد.
2- انصراف مزبور پس از گذشت یک سال از تاریخ اطلاعیه انصراف از عضویت توسط امین اسناد یا تاریخ دیرتری که ممکن است در اطلاعیه اعلام انصراف قید شده، رسمیت خواهد یافت.
3- هر عضوی که از عضویت در این کنوانسیون انصراف میدهد، چنین تلقی خواهد شد که از عضویت در هر پروتکلی که عضو آن است نیز انصراف داده است.
به جز در موردی که در بند (2) این ماده پیشبینی شده است، هر عضو این کنوانسیون یک رای خواهد داشت.
2- سازمانهای همگرایی اقتصادی منطقهای در موضوعات تحت صلایت خود به تعداد دولتهای عضو خود که عضو این کنوانسیون نیز میباشند، حق رای خواهند داشت. اگر یکی از دولتهای عضو سازمان مزبور از حق خود استفاده کند، سازمان مذکور نمیتواند از این حق خود استفاده کند و برعکس.
1 - هریک از اعضاء میتواند پروتکلی را پیشنهاد کند. این پیشنهادها در فراهمایی اعضاء بررسی خواهد شد.
2 - فراهمایی اعضاء میتواند پروتکلهای این کنوانسیون را تصویب کند. در تصویب این پروتکلها باید تلاش شود که اتفاق آراء حاصل شود. اگر تلاشها برای کسب اتفاق آراء به نتیجهای نرسد و توافقی حاصل نشود، به عنوان آخرین راهحل، پروتکل با رای اکثریت سه چهارم اعضای حاضر و رایدهنده در جلسه تصویب خواهد شد. از نظر این ماده اعضای حاضر و رایدهنده به اعضایی اطلاق میشود که حضور دارند و رای مثبت یا منفی میدهند.
3 - متن هر پروتکل پیشنهادی حداقل شش ماه قبل از تاریخ جلسهای که برای تصویب آن در فراهمایی اعضاء پیشنهاد شده، توسط دبیرخانه در اختیار اعضاء قرار خواهد گرفت.
4 - فقط اعضای کنوانسیون میتوانند عضو پروتکل شوند.
5 - هر پروتکل این کنوانسیون تنها برای اعضای پروتکل موردنظر تعهدآور است.
6 - الزامات لازمالاجراء شدن هر پروتکل در آن سند ذکر خواهد شد.
این کنوانسیون از تاریخ 16ژوئن 2003(1382/3/26) تا 22ژوئن 2003(1382/4/1) در مقر سازمان بهداشت جهانی در ژنو، و پس از آن از تاریخ 30 ژوئن 2003(1382/4/9) تا 29 ژوئن 2004 (1382/4/9) در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک برای امضای تمامی اعضای سازمان بهداشت جهانی و دولتهایی که عضو سازمان بهداشت جهانی نیستند ولی در سازمان ملل متحد عضویت دارند و نیز سازمانهای همگرایی اقتصادی منطقهای مفتوح خواهد بود.
ماده 35 - تنفیذ، پذیرش، تصویب و تایید رسمی یا الحاق
1- این کنوانسیون منوط به تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق دولتها یا تایید رسمی یا الحاق سازمانهای همگرایی اقتصادی منطقهای است. این کنوانسیون، یک روز پس از تاریخی که در آن برای امضا بسته میشود، برای الحاق مفتوح خواهد بود. اسناد تنفیذ، پذیرش، تصویب، تایید رسمی یا الحاق نزد امین اسناد تودیع خواهد شد.
2- هر سازمان همگرایی اقتصادی منطقهای که به عضویت این کنوانسیون درآید، بدون آنکه هیچ یک از اعضای این کنوانسیون شوند، در مورد تمام تعهدات ایجاد شده به موجب این کنوانسیون، متعهد خواهد بود. در مورد سازمانهای مزبور که یک یا چند عضو آن، عضو این کنوانسیون نیز باشند، سازمان و اعضای آن در مورد مسئولیتهای مربوط خود برای اجرای تعهداتی که به موجب این کنوانسیون دارند، تصمیم خواهند گرفت. در چنین مواردی سازمان و اعضای آن نمیتوانند به صورت همزمان از حقوقی که به موجب این کنوانسیون دارند، استفاده کنند.
3- سازمانهای همگرایی اقتصادی منطقهای باید در اسناد مربوط به تایید رسمی یا اسناد الحاق خود، حدود صلاحیت خویش را در مورد موضوعاتی که در این کنوانسیون مورد حکم قرار گرفته است، اعلام نمایند. این سازمانها باید هر گونه اصلاحات بعدی در حدود صلاحیت خ. ر. ب. امین اسناد اطلاع دهند و وی نیز به نوبه خود مراتب را به اطلاع اعضاء خواهد رساند.
ماده 36 - لازمالاجراء شدن
1- این کنوانسیون در نودمین روز پس از تاریخ تودیع پنجاهمین سند تنفیذ، پذیرش، تصویب، تایید رسمی یا الحاق نزد امین اسناد لازمالاجراء خواهد شد.
2- این کنوانسیون در مورد هر دولتی که پس از انجام شرایط مندرج در بند (1) در مورد لازمالاجراء شدن، آن را مورد تنفیذ، پذیرش، تصویب قرار دهد یا به آن ملحق شود، در نودمین روز پس از تاریخ تودیع سند تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق لازمالاجراء خواهد شد.
3- این کنوانسیون در مورد هر سازمان همگرایی اقتصادی منطقهای که پس از انجام شرایط مندرج در بند (1) در مورد لازمالاجراء شدن، سند تایید رسمی یا سند الحاق را تودیع نماید، در نودمین روز پس از تودیع سند تایید رسمی یا الحاق، لازمالاجراء خواهد شد.
4- از نظر این ماده، هر سند تودیع شده توسط سازمان همگرایی اقتصادی منطقهای، به عنوان سندی اضافه بر اسناد تودیع شده توسط دولتهای عضو سازمان مزبور محاسبه نخواهد شد.
ماده 37 - امین اسناد
ماده 38 - متون معتبر
در تایید مراتب بالا به امضا کنندگان زیر که به طور مقتضی بدین منظور مجاز شدهاند، این کنوانسیون را امضا نمودند. این کنوانسیون در تاریخ 21مه 2003(1382/3/2هجری شمسی) در ژنو تنظیم گردید.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن کنوانسیون شامل مقدمه و سی و هشت ماده در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ پنجم تیر ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و چهار مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1384/8/7بند (2) ماده (27) آن عیناً به تصویب مجمع تشخیص مصلحت نظام رسید.
دریافت فایل پیدیاف
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
