قانون منشور كنفرانس اسلامي
مصوب 1351,11,23
با اصلاحات و الحاقات بعدي
ماده واحده - منشور كنفرانس اسلامي مصوب سومين اجلاس وزيران امور خارجه دول اسلامي كه در اسفند ماه 1350 29 فوريه تا 4 مارس1972 در جده تشكيل گرديده است با توجه بقيدى كه در تاريخ 8 مه 1972 از طرف دولت شاهنشاهي ايران راجع بتعهدات در قبال مفاد منشورملل متحد عنوان گرديده تصويب ميگردد و اجازه تسليم سند تصويب آن داده ميشود.
قانون فوق مشتمل بر يك ماده و متن منشور ضميمه پس از تصويب مجلس شوراى ملي در جلسه روز يكشنبه 1351.10.17 در جلسه روز دوشنبهبيست و سوم بهمن ماه يكهزار و سيصد و پنجاه و يك شمسي بتصويب مجلس سنا رسيد.
رئيس مجلس سنا - جعفر شريف امامي
بسماللهالرحمنالرحيم
منشور كنفرانس اسلامي
نمايندگان : دولت پادشاهي افغانستان، جمهورى دموكراتيك تودهاى الجزاير، دولت امارات متحده عربي، دولت بحرين، جمهورى چاد، جمهورى عربيمصر، جمهورى گينه، جمهورى اندونزى، دولت شاهنشاهي ايران، دولت پادشاهي اردن هاشمي، دولت كويت، جمهورى لبنان، جمهورى عربي ليبي،مالزى، جمهورى مالي، جمهورى اسلامي موريتاني، دولت پادشاهي مراكش، جمهورى نيجريه، سلطنت عمان، جمهورى اسلامي پاكستان، دولت قطر،دولت پادشاهي عربستان سعودى، جمهورى سنگال، جمهورى سيرالئون، جمهورى دموكراتيك سومالي - جمهورى دموكراتيك سودان، جمهورىعربي سوريه، جمهورى تونس، جمهورى تركيه، جمهورى عربي يمن كه از 14 الي 18 محرم 1392 برابر 29 فوريه الي 4 مارس 1972 در جده اجتماعنمودند با توجه بكنفرانس سلاطين و رؤساى دول و حكومتهاى اسلامي منعقد در رباط از تاريخ 9 تا 12 رجب سال 1389 (مطابق با 22 سپتامبر الي25 سپتامبر 1969) و با در نظر گرفتن اولين كنفرانس اسلامي وزراى امور خارجه منعقد در جده در تاريخ 15 تا 17 محرم 1390 برابر 23 الي 25 مارس1970 و دومين كنفرانس وزراى امور خارجه دول اسلامي منعقد در كراچي از تاريخ 27 تا 29 شوال 1390 برابر 26 تا 28 دسامبر 1970. با اذعان به اينكه اعتقادات مشترك آنان عامل نيرومندى در نزديكي و همبستگي ملل اسلامي است و با تصميم به حفظ ارزشهاى معنوى و اخلاقي واجتماعي و اقتصادى اسلام كه پيوسته از عوامل مهم پيشرفت افراد بشر بوده و خواهد بود و با تأكيد مجدد در پشتيباني خود از منشور ملل متحد و حقوق ذاتي بشر كه اصول و هدفهاى آن پايهاى براى همكارى ثمربخش بين كليه ملل فراهمساخته و با عزم راسخ بتحكيم روابط برادرى و دوستي موجود بين ملتهاى خود و حفظ آزادى و ميراث مشترك تمدن اين ملل كه بر اصول عدالت ومدارا و عدم تبعيض استوار است و با كوشش براى تحكيم مباني سعادت بشر و پيشرفت و آزادى ملتها در سراسر جهان و با تشريك مساعي در راه استقرار صلح جهاني كه متضمن امنيتو آزادى و عدالت براى ملل اسلامي و ملل ديگر جهان خواهد بود، نسبت بمنشور كنفرانس اسلامي بشرح زير توافق كردند:
ماده اول - كنفرانس اسلامي:
دولتهاى عضو بموجب اين منشور سازمان كنفرانس اسلامي را تشكيل ميدهند.
ماده 2 - هدفها و اصول:
الف - هدفها: هدفهاى كنفرانس اسلامي بشرح زير است:
1 - تحكيم مباني وحدت بين دولتهاى عضو.
2 - تقويت همكاري بين دولتهاى عضو در زمينههاى اقتصادى و اجتماعي و فرهنگي و علمي و فعاليتهاى مهم ديگر و انجام مشاورات بين دول عضودر سازمانهاي بينالمللي.
3 - كوشش براى ريشهكن ساختن تبعيض نژادى و استعمار بهر شكل كه باشد.
4 - اتخاذ تدابير لازم براى تحكيم صلح و امنيت بينالمللي بنحوى كه بر اساس عدالت استوار باشد.
5 - تشريك مساعي براى آزاد ساختن و صيانت اماكن مقدسه و پشتيباني از مبارزات مردم فلسطين و كمك بآنان براى احقاق حقوق حقه خود و آزادكردن اراضي آنها.
6 - تقويت مبارزات كليه ملل اسلامي براى حفظ حيثيت و استقلال و حقوق ملي آنها.
7 - ايجاد شرايط مناسب براى تحكيم و تقويت همكاري و تفاهم بين دول عضو و ديگر دول جهان.
ب - اصول: دول عضو متعهد ميشوند كه در راه تحقق هدفهاى اين منشور اصول زير را منشأ الهام و سرمشق خود قرار دهند:
1 - مساوات كامل بين دول عضو.
2 - احترام بحق تعيين سرنوشت و عدم مداخله در امور داخلي دول عضو.
3 - احترام بحق حاكميت و استقلال و تماميت ارضي هر يك از دول عضو.
4 - حل و فصل منازعاتي كه ممكن است بين آنها بوجود آيد بطرق مسالمتآميز از قبيل مذاكره، وساطت، سازش و داورى.
5 - عدم توسل بزور و تهديد عليه تماميت ارضي و وحدت ملي و استقلال سياسي دول عضو.
ماده 3 – ارگانهاى كنفرانس
كنفرانس اسلامي از سه ارگان زير تشكيل ميگردد:
1 - كنفرانس سلاطين و رؤساى دول و حكومتها.
2 - كنفرانس وزراى امور خارجه.
3 - دبيرخانه و ارگانهاي فرعي.
ماده 4 - كنفرانس سلاطين و رؤساى دول:
كنفرانس سلاطين و رؤساى دول و حكومتها عاليترين مرجع سازمان بوده و هر زمان كه مصالح ملل اسلامي اقتضا كند بمنظور رسيدگي بمسائلحياتي دنياى اسلام و تنظيم خط مشي سازمان بر وفق آن تشكيل جلسه خواهد داد.
ماده 5 - كنفرانس وزراى امور خارجه:
اجلاسيههاي كنفرانس:
1 - الف - كنفرانس اسلامي در سطح وزراى امور خارجه يا نمايندگان رسمي آنها بطور ساليانه يا بر حسب مقتضيات تشكيل جلسه خواهد داد وجلسات كنفرانس در خاك يكي از دول عضو تشكيل خواهد شد.
ب - كنفرانس بنابر تقاضاى هر يك از دول عضو يا بنابه تقاضاى دبير كل و با تصويب دو سوم دول عضو جلسه فوقالعاده تشكيل خواهد داد. ممكناست تقاضاى مذكور را بمنظور جلب موافقت براى كليه اعضاء ارسال نمود.
ج - كنفرانس وزراى امور خارجه ميتواند تشكيل جلسه كنفرانس رؤساي دول و حكومتهاى عضو را توصيه نمايد. تصويب اين توصيه ممكن است ازطريق ارسال آن براى كليه دول عضو صورت گيرد.
2 - كنفرانس وزراى امور خارجه براى انجام مقاصد زير تشكيل ميگردد:
الف - بررسي طرق اجراى سياست كلي كنفرانس.
ب - بررسي پيشرفتهاى حاصل در اجراى قطعنامههاى مصوبه در جلسات قبلي.
ج - تصويب قطعنامههائي در امور مربوط بمصالح مشترك دول عضو طبق هدفها و مقاصد كنفرانس كه در اين منشور ذكر گرديده است.
د - بحث و مذاكره در مورد گزارش كميته مالي و تصويب بودجه دبيرخانه.
ه - 1 - كنفرانس دبير كل را تعيين خواهد كرد.
2 - كنفرانس بنا بتوصيه دبير كل سه معاون براى وي تعيين خواهد نمود.
3 - دبير كل در پيشنهاد خود صداقت و صلاحيت معاونين و ايمان آنها را بهدفهاى منشور كنفرانس مد نظر قرار خواهد داد و نيز تسهيم عادلانهجغرافيائي را در نظر خواهد گرفت.
و - تعيين تاريخ و محل تشكيل جلسه آينده كنفرانس وزراي امور خارجه.
ز - رسيدگي بهر موضوعي كه بيك يا چند دولت عضو مربوط ميشود. اين رسيدگي بنا بتقاضاى هر يك از دول عضو براى اتخاذ تصميم و اقداملازم بعمل خواهد آمد.
3 - قطعنامهها و توصيههاي كنفرانس وزراي امور خارجه با اكثريت دو سوم آراء به تصويب خواهد رسيد.
4 - هر يك از جلسات كنفرانس وزراى امور خارجه با حضور دو سوم اعضاء رسميت خواهد يافت.
5 - كنفرانس وزراى امور خارجه آئيننامه اجرائي خود را كه ممكن است در كنفرانس سلاطين و رؤساى دول و حكومتهاى عضو نيز مجرى گرددوضع خواهد نمود و براى هر دوره از جلسات كنفرانس رئيسي تعيين خواهد كرد.
آئيننامه مذكور همچنين نسبت بارگانهاى فرعي كه توسط كنفرانس سلاطين و رؤساى دول و حكومتهاى عضو و همچنين توسط كنفرانس وزيرانتشكيل ميگردد مجري خواهد بود.
ماده 6 - دبيرخانه:
1(اصلاحي 24ˏ01ˏ1372) -دبيرخانه كل به رياست دبير كل با تصويب شوراي وزراي خارجه منصوب و به مدت چهار سال انجام وظيفه كرده و تنها يك بار قابل تمديد ميباشد.
2 - اعضاي دبيرخانه را دبير كل از ميان اتباع دول عضو با توجه بصلاحيت و صداقت آنها و با رعايت اصل تسهيم عادلانه جغرافيائي انتخاب ومنصوب خواهد نمود.
3 - دبير كل، معاونان يا كارمندان دبيرخانه در انجام وظايف خويش از هيچ دولت يا مقامي غير از كنفرانس دستور نخواهند گرفت و از هر عمل و اقدامي كه براى موقعيت آنان در مقام كارمندان بينالمللي كه صرفاً در مقابل كنفرانس مسئولند زيانآور باشد خوددارى خواهند كرد. دول عضو متعهد ميشوند كه عنوان مزبور و ماهيت مسئوليتهاى آنان را محترم شمرده و از هر گونه اعمال نفوذ در ايفاى وظايف آنان خوددارى كنند.
4 - دبير كل ارتباط بين دولتهاى عضو را تأمين خواهد كرد و براى مشاوره و تبادل نظر بين آنها و انتشار اطلاعاتي كه براى دول عضو مشتركاً حائزاهميت باشد تسهيلاتي فراهم خواهد آورد.
5 - مركز دبيرخانه، تا زمانيكه بيتالمقدس (اورشليم) آزاد نشده است در جده و از آن پس بطور ثابت در بيتالمقدس خواهد بود.
6 - دبيرخانه موظف است كه اجراى قطعنامهها و توصيههاى كنفرانس را پيگيرى و نتايج حاصله را بكنفرانس گزارش كند و نيز مكلف است اسناد كارو تذكاريهها را مستقيماً و از طرق مربوطه و در چهارچوب قطعنامهها و توصيههاى كنفرانس بدولتهاى عضو برساند.
7 - دبيرخانه مقدمات تشكيل جلسات كنفرانس را، با همكارى نزديك در امور ادارى و سازماني با دول ميزبان، فراهم خواهد كرد.
8 - با توجه بتوافقي كه در زمينه مزايا و مصونيتها بعمل آمده و بايد بتصويب كنفرانس برسد:
الف - كنفرانس، در خاك دولتهاى عضو از اهليت حقوقي و مزايا و مصونيتهائيكه براى انجام وظايف و نيل بهدفهاى كنفرانس لازم باشد برخوردارخواهد بود.
ب - نمايندگان دول عضو از مزايا و مصونيتهائيكه براى انجام وظايف آنان نسبت بكنفرانس ضرورت داشته باشد بهرهمند خواهند گرديد.
ج - كارمندان كنفرانس در انجام وظايفي كه از طرف كنفرانس بآنها محول ميشود از مزايا و مصونيتهاى لازم برخوردار خواهند بود.
ماده 7 - امور مالي:
1 - كليه مخارج ادارى و هزينه فعاليتهاى دبيرخانه توسط دول عضو بفراخور درآمد ملي آنها پرداخت خواهد شد.
2 - دبيرخانه امور مالي خود را طبق آئيننامه مصوب كنفرانس وزراى امور خارجه اداره خواهد كرد.
3 - يك كميته ثابت مالي توسط كنفرانس با شركت نمايندگان رسمي دول عضو تشكيل خواهد شد. اين كميته كه در محل دبيرخانه تشكيل جلسهخواهد داد با مساعدت دبير كل بودجه دبيرخانه را طبق مقررات مصوب توسط كنفرانس وزراى امور خارجه تنظيم و در آن نظارت خواهد نمود.
ماده 8 - عضويت:
سازمان كنفرانس اسلامي از دولي تشكيل ميشود كه در كنفرانس سلاطين و سران دول و حكومتهاى اسلامي در رباط و نيز در كنفرانس اسلامي وزراىامور خارجه در جده و كراچي شركت نموده و منشور حاضر را امضاء كردهاند.
هر يك از دول مسلمان ميتواند با تسليم تقاضانامهاى مبني بر تمايل بتصويب منشور حاضر و آمادگي براى انجام آن باين كنفرانس ملحق گردد اينتقاضا بدبير كل تسليم خواهد گرديد تا در اولين اجلاسيه كنفرانس وزراى امور خارجه كه پس از تسليم تقاضا تشكيل ميشود مطرح گردد. الحاق دولتمزبور بكنفرانس اسلامي پس از تصويب كنفرانس با اكثريت دو سوم آراء اعتبار خواهد يافت.
ماده 9 - دبيرخانه در چهارچوب منشور حاضر و با تصويب كنفرانس براى تحكيم روابط بين كنفرانس اسلامي و ساير سازمانهاى بينالمللي اسلامي وايجاد همكاري در راه تحقق هدفهاى كنفرانس اسلامي كه طي اين منشور تعيين گرديدهاند فعاليت خواهد نمود.
ماده 10 - كنارهگيرى:
1 - هر يك از دول عضو ميتواند با ارسال يك اعلاميه كتبي به دبيرخانه از كنفرانس اسلامي كنارهگيرى كند. اين كنارهگيرى باطلاع كليه اعضاء خواهدرسيد.
2 - دولتي كه تقاضاى كنارهگيرى ميكند تا پايان سال مالي كه طي آن تقاضاى كنارهگيرى كرده است بانجام تعهدات خود ملزم خواهد بود و نيز هر گونهتعهد مالي ديگرى را كه نسبت بكنفرانس داشته باشد بايد تا پايان سال مذكور ايفا نمايد.
ماده 11 - اصلاحات:
هر گونه اصلاح و تغيير پيشنهادى نسبت باين منشور بايد بتصويب دو سوم اعضاء برسد.
ماده 12 - تفسير:
هر گونه اختلافي كه در تفسير يا اجراى هر يك از مواد منشور حاضر بروز نمايد بطور مسالمتآميز و در كليه موارد از طريق مشاوره و مذاكره و سازشيادآورى حل و فصل خواهد شد.
ماده 13 - زبان:
زبان كنفرانس عربي - انگليسي و فرانسه خواهد بود.
ماده 14 - تصويب:
اين منشور توسط دولتهاى عضو سازمان كنفرانس اسلامي بر طبق مقررات جارى آنها بتصويب خواهد رسيد.
منشور حاضر از تاريخي كه اكثريت ساده دول شركتكننده در سومين كنفرانس اسلامي وزراى امور خارجه مورخ 14 تا 18 محرم 1392 (مطابق 29فوريه تا 4 مارس 1972) اسناد تصويب خود را بدبيرخانه تسليم نموده باشند لازمالاجرا خواهد گرديد.
ترجمه تهران 8 مه 1972
جناب آقاى دبير كل
طبق تقاضاى رئيس سومين اجلاسيه كنفرانس وزيران امور خارجه دول اسلامي مبني بر اينكه بايد كليه رزروهاى وارد بر متون مصوبه توسط كنفرانسكتباً تسليم گردد. مايلم از طرف دولت ايران مراتب زير را اعلام دارم:
1 - منشور كنفرانس اسلامي
الف - با توجه بحذف ماده 12 كه صراحتاً اعلام ميداشت هيچ نوع مغايرتي بين منشور حاضر و منشور ملل متحد وجود نخواهد داشت و با در نظرگرفتن مفاد ماده 103 منشور ملل متحد - دولت ايران مايل است تأييد نمايد تعهداتي كه ممكن است در نتيجه تصويب منشور كنفرانس اسلامي بعهدهگيرد. تابع شرايط حقوق و تكاليف خود در قبال منشور ملل متحد و بدون مغايرت با آن خواهد بود و در صورت تعارض بين منشور كنفرانس اسلامي ومنشور ملل متحد - تعهدات نسبت به منشور ملل متحد مقدم خواهد بود.
ب - تصميمات و توصيههائي كه ممكن است طبق اصول و هدفهاى كنفرانس اسلامي و بنحوى كه در منشور حاضر مندرج است بتصويب اينكنفرانس برسد - تا آنجا مورد قبول خواهد بود كه با مفاد توصيهها و تصميمات ارگانهاى مربوطه ملل متحد هم آهنگ و سازگار باشد.
2 - تصميمات و توصيههاى سومين اجلاسيه كنفرانس وزيران امور خارجه دول اسلامي.
رزرو مذكور در بند (ب) فوق - در مورد كليه تصميمات و توصيههاى مصوب سومين اجلاسيه كنفرانس وزيران امور خارجه دول اسلامي نيز معتبرخواهد بود.
وزير امور خارجه - عباسعلي خلعتبرى
منشور فوق مشتمل بر چهارده ماده و يك ترجمه منضم به قانون منشور كنفرانس اسلامي ميباشد.
رئيس مجلس سنا - جعفر شريف امامي
مصوب 1351/11/23 مجلس شورای ملی
قانون فوق مشتمل بر یک ماده و متن منشور ضمیمه پس از تصویب مجلس شوراى ملی در جلسه روز یکشنبه 1351.10.17 در جلسه روز دوشنبهبیست و سوم بهمن ماه یکهزار و سیصد و پنجاه و یک شمسی به تصویب مجلس سنا رسید.
نمایندگان: دولت پادشاهی افغانستان، جمهورى دموکراتیک تودهاى الجزایر، دولت امارات متحده عربی، دولت بحرین، جمهورى چاد، جمهورى عربیمصر، جمهورى گینه، جمهورى اندونزى، دولت شاهنشاهی ایران، دولت پادشاهی اردن هاشمی، دولت کویت، جمهورى لبنان، جمهورى عربی لیبی،مالزى، جمهورى مالی، جمهورى اسلامی موریتانی، دولت پادشاهی مراکش، جمهورى نیجریه، سلطنت عمان، جمهورى اسلامی پاکستان، دولت قطر،دولت پادشاهی عربستان سعودى، جمهورى سنگال، جمهورى سیرالئون، جمهورى دموکراتیک سومالی - جمهورى دموکراتیک سودان، جمهورىعربی سوریه، جمهورى تونس، جمهورى ترکیه، جمهورى عربی یمن که از 14 الی 18 محرم 1392 برابر 29 فوریه الی 4 مارس 1972 در جده اجتماعنمودند با توجه بکنفرانس سلاطین و روساى دول و حکومتهاى اسلامی منعقد در رباط از تاریخ 9 تا 12 رجب سال 1389 (مطابق با 22 سپتامبر الی25 سپتامبر 1969) و با در نظر گرفتن اولین کنفرانس اسلامی وزراى امور خارجه منعقد در جده در تاریخ 15 تا 17 محرم 1390 برابر 23 الی 25 مارس1970 و دومین کنفرانس وزراى امور خارجه دول اسلامی منعقد در کراچی از تاریخ 27 تا 29 شوال 1390 برابر 26 تا 28 دسامبر 1970. با اذعان به اینکه اعتقادات مشترک آنان عامل نیرومندى در نزدیکی و همبستگی ملل اسلامی است و با تصمیم به حفظ ارزشهاى معنوى و اخلاقی واجتماعی و اقتصادى اسلام که پیوسته از عوامل مهم پیشرفت افراد بشر بوده و خواهد بود و با تاکید مجدد در پشتیبانی خود از منشور ملل متحد و حقوق ذاتی بشر که اصول و هدفهاى آن پایهاى براى همکارى ثمربخش بین کلیه ملل فراهمساخته و با عزم راسخ بتحکیم روابط برادرى و دوستی موجود بین ملتهاى خود و حفظ آزادى و میراث مشترک تمدن این ملل که بر اصول عدالت ومدارا و عدم تبعیض استوار است و با کوشش براى تحکیم مبانی سعادت بشر و پیشرفت و آزادى ملتها در سراسر جهان و با تشریک مساعی در راه استقرار صلح جهانی که متضمن امنیتو آزادى و عدالت براى ملل اسلامی و ملل دیگر جهان خواهد بود، نسبت به منشور کنفرانس اسلامی به شرح زیر توافق کردند:
دولتهاى عضو به موجب این منشور سازمان کنفرانس اسلامی را تشکیل میدهند.
الف - هدفها: هدفهاى کنفرانس اسلامی به شرح زیر است:
4 - اتخاذ تدابیر لازم براى تحکیم صلح و امنیت بینالمللی به نحوى که بر اساس عدالت استوار باشد.
ب - اصول: دول عضو متعهد میشوند که در راه تحقق هدفهاى این منشور اصول زیر را منشا الهام و سرمشق خود قرار دهند:
1 - کنفرانس سلاطین و روساى دول و حکومتها.
ماده 4 - کنفرانس سلاطین و روساى دول:
کنفرانس سلاطین و روساى دول و حکومتها عالیترین مرجع سازمان بوده و هر زمان که مصالح ملل اسلامی اقتضا کند به منظور رسیدگی بمسائلحیاتی دنیاى اسلام و تنظیم خط مشی سازمان بر وفق آن تشکیل جلسه خواهد داد.
1 - الف - کنفرانس اسلامی در سطح وزراى امور خارجه یا نمایندگان رسمی آنها به طور سالیانه یا بر حسب مقتضیات تشکیل جلسه خواهد داد وجلسات کنفرانس در خاک یکی از دول عضو تشکیل خواهد شد.
ب - کنفرانس بنابر تقاضاى هر یک از دول عضو یا بنابه تقاضاى دبیر کل و با تصویب دو سوم دول عضو جلسه فوقالعاده تشکیل خواهد داد. ممکناست تقاضاى مذکور را به منظور جلب موافقت براى کلیه اعضاء ارسال نمود.
ج - کنفرانس وزراى امور خارجه میتواند تشکیل جلسه کنفرانس روسای دول و حکومتهاى عضو را توصیه نماید. تصویب این توصیه ممکن است ازطریق ارسال آن براى کلیه دول عضو صورت گیرد.
ز - رسیدگی بهر موضوعی که بیک یا چند دولت عضو مربوط میشود. این رسیدگی بنا بتقاضاى هر یک از دول عضو براى اتخاذ تصمیم و اقداملازم به عمل خواهد آمد.
5 - کنفرانس وزراى امور خارجه آییننامه اجرایی خود را که ممکن است در کنفرانس سلاطین و روساى دول و حکومتهاى عضو نیز مجرى گرددوضع خواهد نمود و براى هر دوره از جلسات کنفرانس رئیسی تعیین خواهد کرد.
آییننامه مذکور همچنین نسبت بارگانهاى فرعی که توسط کنفرانس سلاطین و روساى دول و حکومتهاى عضو و همچنین توسط کنفرانس وزیرانتشکیل میگردد مجری خواهد بود.
1(اصلاحی 1372/01/24) -دبیرخانه کل به ریاست دبیر کل با تصویب شورای وزرای خارجه منصوب و به مدت چهار سال انجام وظیفه کرده و تنها یک بار قابل تمدید م. ب..
4 - دبیر کل ارتباط بین دولتهاى عضو را تامین خواهد کرد و براى مشاوره و تبادل نظر بین آنها و انتشار اطلاعاتی که براى دول عضو مشترکاً حائزاهمیت باشد تسهیلاتی فراهم خواهد آورد.
5 - مرکز دبیرخانه، تا زمانی که بیتالمقدس (اورشلیم) آزاد نشده است در جده و از آن پس به طور ثابت در بیتالمقدس خواهد بود.
6 - دبیرخانه موظف است که اجراى قطعنامهها و توصیههاى کنفرانس را پیگیرى و نتایج حاصله را بکنفرانس گزارش کند و نیز مکلف است اسناد کارو تذکاریهها را مستقیماً و از طرق مربوطه و در چهارچوب قطعنامهها و توصیههاى کنفرانس به دولتهاى عضو برساند.
8 - با توجه بتوافقی که در زمینه مزایا و مصونیتها به عمل آمده و باید به تصویب کنفرانس برسد:
2 - دبیرخانه امور مالی خود را طبق آییننامه مصوب کنفرانس وزراى امور خارجه اداره خواهد کرد.
سازمان کنفرانس اسلامی از دولی تشکیل میشود که در کنفرانس سلاطین و سران دول و حکومتهاى اسلامی در رباط و نیز در کنفرانس اسلامی وزراىامور خارجه در جده و کراچی شرکت نموده و منشور حاضر را امضا کردهاند.
هر یک از دول مسلمان میتواند با تسلیم تقاضانامهاى مبنی بر تمایل به تصویب منشور حاضر و آمادگی براى انجام آن باین کنفرانس ملحق گردد اینتقاضا بدبیر کل تسلیم خواهد گردید تا در اولین اجلاسیه کنفرانس وزراى امور خارجه که پس از تسلیم تقاضا تشکیل میشود مطرح گردد. الحاق دولتمزبور بکنفرانس اسلامی پس از تصویب کنفرانس با اکثریت دو سوم آراء اعتبار خواهد یافت.
1 - هر یک از دول عضو میتواند با ارسال یک اعلامیه کتبی به دبیرخانه از کنفرانس اسلامی کنارهگیرى کند. این کنارهگیرى به اطلاع کلیه اعضاء خواهدرسید.
هر گونه اصلاح و تغییر پیشنهادى نسبت باین منشور باید به تصویب دو سوم اعضاء برسد.
هر گونه اختلافی که در تفسیر یا اجراى هر یک از مواد منشور حاضر بروز نماید به طور مسالمتآمیز و در کلیه موارد از طریق مشاوره و مذاکره و سازشیادآورى حل و فصل خواهد شد.
این منشور توسط دولتهاى عضو سازمان کنفرانس اسلامی بر طبق مقررات جارى آنها به تصویب خواهد رسید.
الف - با توجه بحذف ماده 12 که صراحتاً اعلام میداشت هیچ نوع مغایرتی بین منشور حاضر و منشور ملل متحد وجود نخواهد داشت و با در نظرگرفتن مفاد ماده 103 منشور ملل متحد - دولت ایران مایل است تایید نماید تعهداتی که ممکن است در نتیجه تصویب منشور کنفرانس اسلامی به عهدهگیرد. تابع شرایط حقوق و تکالیف خود در قبال منشور ملل متحد و بدون مغایرت با آن خواهد بود و در صورت تعارض بین منشور کنفرانس اسلامی ومنشور ملل متحد - تعهدات نسبت به منشور ملل متحد مقدم خواهد بود.
ب - تصمیمات و توصیههائی که ممکن است طبق اصول و هدفهاى کنفرانس اسلامی و به نحوى که در منشور حاضر مندرج است به تصویب اینکنفرانس برسد - تا آنجا مورد قبول خواهد بود که با مفاد توصیهها و تصمیمات ارگانهاى مربوطه ملل متحد هم آهنگ و سازگار باشد.
منشور فوق مشتمل بر چهارده ماده و یک ترجمه منضم به قانون منشور کنفرانس اسلامی م. ب..
دریافت فایل پیدیاف
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
