قانون
قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت ترکمنستان در خصوص ارتباط بین المللی راه آهن با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده واحده - لايحه موافقتنامه بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت تركمنستان در خصوص ارتباط بينالمللي راهآهن مشتمل بر يك مقدمه و (11) ماده بشرح پيوست تصويب و اجازه مبادله اسناد آن داده ميشود
بسماللهالرحمنالرحيم
موافقتنامه بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت تركمنستان
درخصوص ارتباط بينالمللي راهآهن
دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت تركمنستان كه از اين پس در اين موافقتنامه طرفين ناميده خواهند شد، براساس روابط و دوستي ديرين، حسن تفاهم، حسن همجواري و همكاري سودمند متقابل،
با اهميت دادن به هماهنگي فعاليتهاي حمل و نقل راهآهن دو كشور،
با تمايل به تامين ارتباط بينالمللي راهآهن بين دو كشور و همچنين ترانزيت از طريق قلمرو يكديگر به كشورهاي ثالث،
به شرح زير توافق نمودند:
ماده 1 - طرفين موافقت نمودند با هدف انجام حمل و نقل بينالمللي مسافر و كالا بين كشورهاي خود ارتباط مستقيم راهآهني برقرار نمايند.
ماده 2 - طرفين موافقت نمودند نسبت به پذيرش و ارائه خدمات مربوط به مسافر و كالا، از جمله ترانزيت هنگام انجام عمليات حمل و نقل راهآهني بين دو كشور اقدام نمايند.
پرداختهاي مربوط به خدمات برطبق تعرفههايي كه در قلمرو دو كشور معتبر است صورت خواهد گرفت . ثبت رسمي اسناد، انجام حمل و نقل بار باراهآهن و واگن و نحوه استفاده از راهآهن و واگن و ترتيب حمل و نقل مسافر طبق موافقتنامههاي دوجانبه بين دستگاههاي ذيربط طرفين تنظيم خواهدشد.
ماده 3 - طرفين موافقت نمودند به موقع در جهت تأمين وسايط نقليه راهآهني و خدمات مسافري به لحاظ مبادلات تجاري خارجي و بار ترانزيتي كه بهپايانههاي راهآهني ميرسند اقدام نمايند و آنها را براي مقاصد بعدي مطابق با قواعد بينالمللي حمل و نقل معتبر در قلمرو كشور ذيربط اعزام نمايند.
ماده 4 - طرفين موافقت نمودند كه در زمينه نظارتهاي بهداشتي، گمركي و مرزي هنگام عبور و مرور مسافر و بار مفاد موافقتنامهها يا كنوانسيونهاي بينالمللي كه دو دولت عضو آن هستند رعايت شود و درصورت بروز هرگونه مسالهاي كه در اين موافقتنامه و يا كنوانسيونهاي بينالمللي مورد حكمقرار نگرفته، قوانين و قواعد جاري در قلمرو كشورهاي طرفين اعمال شود.
ماده 5 - طرفين موافقت نمودند كه براساس موافقتنامههاي فيمابين، نهادهاي ذيصلاح هر طرف در قلمرو طرف مقابل، نمايندگان، شعبات و بنگاههاي خود را جهت تنظيم امور مسافرين و حمل و نقل بار تاسيس نمايند. فعاليتهاي اين نمايندگان، دفاتر و بنگاهها تابع قوانين و مقررات جاري در قلمرودولت طرف مقابل ميباشد.
ماده 6 - هر يك از طرفين بايستي با مسافر و كالاهاي طرف ديگر به نحوي كه با مسافر و كالاي خود رفتار مينمايند عمل كنند. اين نحوه رفتار شاملدسترسي آزاد به نقاط مقصد، تامين فضا براي بارهاي موجود در پايانهها، تخليه و بارگيري آنها، سوار و پياده شدن مسافرين، استفاده از خدمات مرتبط باارتباط بينالمللي راهآهني ميباشد.
ماده 7 - نهادهاي ذيصلاح طرفين كه مسوول نظارت بر اجراي اين موافقتنامه ميباشند به اين شرح ميباشند:
از طرف دولت تركمنستان - اداره راهآهن تركمنستان
از طرف دولت جمهوري اسلامي ايران - راهآهن جمهوري اسلامي ايران.
ماده 8 - طرفين موافقت مينمايند با حفظ اولويت براي توسعه منسجم حمل و نقل راهآهني، تحقيقات علمي و ساير اقدامات لازم در اين زمينه و نيزآموزش و آموزش اضافي كاركنان حمل و نقل راهآهني اقدام نمايند.
طرفين نهادهاي ذيصلاح خود را مسوول تنظيم و تصويب برنامهها و شرايط همكاري ياد شده و اجراي آنها مينمايند.
ماده 9 - تمامي اختلافات ناشي از تفسير يا اجراي اين موافقتنامه بايستي توسط نهادهاي ذيصلاح طرفين و براساس مشورت و مذاكره حل و فصلشود، چنانچه نهادهاي ذيصلاح در خصوص موارد مورد اختلاف به توافق نرسند، موضوع توسط طرفين مورد بررسي قرار ميگيرد.
ماده 10 - مفاد اين موافقتنامه ناقض حقوق هر طرف از نظر اتخاذ و اجراي اقدامهاي لازم براي حفظ امنيت ملي، نظم عمومي، بهداشت و اصول اخلاقاجتماعي و منافع اقتصادي آن طبق قواعد حقوق بينالملل و حقوق ملي آن دولت نميباشد.
ماده 11 - اين موافقتنامه با توافق طرفين قابل اصلاح و تغيير ميباشد. تمامي اصلاحات اين موافقتنامه بايستي به صورت پروتكلهاي جداگانه ثبت شودكه بخشهاي لاينفك اين موافقتنامه را تشكيل خواهند داد.
اين موافقتنامه در تاريخ 25 بهمن ماه 1375 هجري شمسي (مطابق با سيزدهم فوريه 1997 ميلادي) در دو نسخه به زبانهاي فارسي، تركمني، روسي وانگليسي در تهران به امضاء رسيد و هر دو نسخه داراي اعتبار يكسان است. چنانچه در تفسير متن موافقتنامه اختلاف نظري بروز نمايد نسخه انگليسيمعتبر خواهد بود.
از طرف _ از طرف
دولت جمهوري اسلامي ايران _ دولت تركمنستان
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه ويازده ماده در جلسه علني روز چهرشنبه مورخ پانزده مرداد ماه يكهزار و سيصد و هفتاد و شش مجلس شوراي اسلامي تصويب و در تاريخ 26/5/1376 به تأييد شوراي نگهبان رسيده است.
رئيس مجلس شوراي اسلامي- علي اكبر ناطق نوري
قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت ترکمنستان در خصوص ارتباط بین المللی راه آهن
مصوب 1376/05/15 مجلس شورای اسلامی
ماده واحده - لایحه موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت ترکمنستان در خصوص ارتباط بینالمللی راهآهن مشتمل بر یک مقدمه و (11) ماده به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده میشود
ماده 3 - طرفین موافقت نمودند به موقع در جهت تامین وسایط نقلیه راهآهنی و خدمات مسافری به لحاظ مبادلات تجاری خارجی و بار ترانزیتی که بهپایانههای راهآهنی میرسند اقدام نمایند و آنها را برای مقاصد بعدی مطابق با قواعد بینالمللی حمل و نقل معتبر در قلمرو کشور ذیربط اعزام نمایند.
ماده 5 - طرفین موافقت نمودند که براساس موافقتنامههای فیمابین، نهادهای ذیصلاح هر طرف در قلمرو طرف مقابل، نمایندگان، شعبات و بنگاههای خود را جهت تنظیم امور مسافرین و حمل و نقل بار تاسیس نمایند. فعالیتهای این نمایندگان، دفاتر و بنگاهها تابع قوانین و مقررات جاری در قلمرودولت طرف مقابل م. ب..
ماده 6 - هر یک از طرفین بایستی با مسافر و کالاهای طرف دیگر به نحوی که با مسافر و کالای خود رفتار مینمایند عمل کنند. این نحوه رفتار شاملدسترسی آزاد به نقاط مقصد، تامین فضا برای بارهای موجود در پایانهها، تخلیه و بارگیری آنها، سوار و پیاده شدن مسافرین، استفاده از خدمات مرتبط باارتباط بینالمللی راهآهنی م. ب..
ماده 7 - نهادهای ذیصلاح طرفین که مسئول نظارت بر اجرای این موافقتنامه میباشند به این شرح میباشند:
طرفین نهادهای ذیصلاح خود را مسئول تنظیم و تصویب برنامهها و شرایط همکاری یاد شده و اجرای آنها مینمایند.
ماده 11 - این موافقتنامه با توافق طرفین قابل اصلاح و تغییر م. ب.. تمامی اصلاحات این موافقتنامه بایستی به صورت پروتکلهای جداگانه ثبت شودکه بخشهای لاینفک این موافقتنامه را تشکیل خواهند داد.
این موافقتنامه در تاریخ 25 بهمن ماه 1375 هجری شمسی (مطابق با سیزدهم فوریه 1997 میلادی) در دو نسخه به زبانهای فارسی، ترکمنی، روسی وانگلیسی در تهران به امضا رسید و هر دو نسخه دارای اعتبار یکسان است. چنانچه در تفسیر متن موافقتنامه اختلاف نظری بروز نماید نسخه انگلیسیمعتبر خواهد بود.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه ویازده ماده در جلسه علنی روز چهرشنبه مورخ پانزده مرداد ماه یکهزار و سیصد و هفتاد و شش مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1376/5/26 به تایید شورای نگهبان رسیده است.
دریافت فایل پیدیاف
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
