قانون
قانون نحوه تشکیل پیام آوران بهداشت [مصوب ۱۳۶۹]
قانون نحوه تشکیل پیامآوران بهداشت [مصوب ۱۳۶۹]
پرش به محتوا
جستجو در:
عنوان
متن
عنوان و متن
دستهبندی:
همه دستهبندیها
مقامات
قرارداد خارجی
هیئت وزیران (پهلوی)
وزارت دادگستری (پهلوی)
شورای عالی فرهنگ (پهلوی)
مجلس شورای ملی (پهلوی)
محمدرضاشاه پهلوی
سازمان ملل متحد
کمیسیون مجلس شورای ملی (پهلوی)
شورای عالی معارف (پهلوی)
نخست وزیر محمد مصدق (پهلوی)
مجلس سنا (پهلوی)
قانون خارجی
مجلس شورای ملی (قاجار)
هیئت وزیران (قاجار)
نخست وزیر (پهلوی)
کمیسیون مجلس شورای ملی (قاجار)
مجلس مؤسسان (پهلوی)
شاه قاجار
امام خمینی
هیأت وزیران (دولت موقت انقلاب اسلامی)
شورای انقلاب اسلامی
آیت الله … انقلاب اسلامی
ستاد کل نیروهای مسلح
قوه قضاییه
رییس قوه قضاییه
معاون رییس قوه قضاییه
هیأت عمومی دیوان عالی کشور
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
شورای عالی قضایی
قوه مجریه
رییس جمهور
شورای عالی فضای مجازی
کارگروه تعاملپذیری دولت الکترونیکی کشور
شورای عالی انقلاب فرهنگی
معاون رییس جمهور
هیئت وزیران (جمهوری اسلامی)
دبیر هیات دولت
کمیسیون هیات دولت
وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات
شورای نگهبان
مجلس شورای اسلامی
رییس مجلس شورای اسلامی
کمیسیون مجلس شورای اسلامی
مجمع تشخیص مصلحت نظام
مجلس خبرگان رهبری
شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی
وزارت جهاد کشاورزی
وزارت امور اقتصادی و دارایی
هیأت مقرراتزدایی و بهبود محیط کسب و کار
شورای عالی آموزش و پرورش
پرکاربردها
شورای عالی اداری
کانون وکلای دادگستری
ستاد هماهنگی مبارزه با مفاسد اقتصادی
شورای عالی اجرای سیاستهای کلی اصل ۴۴ قانون اساسی
وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
وزارت راه و شهرسازی
سازمان امور مالیاتی کشور
سازمان ثبت اسناد و املاک کشور
وزارت کشور
ستاد مبارزه با مواد مخدر
سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور
وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
وزارت صنعت، معدن و تجارت
شورای عالی علوم، تحقیقات و فناوری (عتف)
اداره کل حقوقی قوه قضاییه
بانک مرکزی
وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
کارگروه (کمیته) دائمی پدافند غیرعامل کشور
شورای عالی هماهنگی ترافیک شهرهای کشور
سازمان اداری و استخدامی کشور
سازمان برنامه و بودجه کشور
شورای عالی هماهنگی اقتصادی سران قوا
وزارت امور خارجه
کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات
شورای فرهنگ عمومی
شورای عالی بیمه
شورای اجرایی فناوری اطلاعات
سازمان ثبت احوال کشور
شورای اقتصاد
سازمان تامین اجتماعی
ستاد تسهیل و رفع موانع تولید
شورای عالی حفاظت محیط زیست
سازمان حفاظت محیط زیست
شورای ملی ایمنی زیستی
شورای رقابت
دانشگاه آزاد اسلامی
روزنامه رسمی کشور
بنیاد مسکن انقلاب اسلامی
شورای اسلامی شهر
سازمان حج و اوقاف و امور خیریه
شورای عالی رفاه و تامین اجتماعی
ستاد امر به معروف و نهی از منکر
هیأت امنای حساب ذخیره ارزی
شورای عالی ثبت
شورای عالی استاندارد
شورای پول و اعتبار
رفراندم (همهپرسی)
شورای امنیت سازمان ملل متحد
شورای عالی سینما
فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی
شورای عالی ترویج و توسعه فرهنگ ایثار و شهادت
شورای عالی میراث فرهنگی و گردشگری
نماینده ویژه رئیس جمهور
مقام دینی
شورای عالی مناطق آزاد تجاری ـ صنعتی
بیمه مرکزی
شورای عالی حفاظت فنی
شورای توسعه فرهنگ قرآنی
نامعتبر
تنقیحی
تقسیمات کشوری
پزشکی و درمانی
نظامی و امنیتی
آموزش و دانش
برنامه و بودجه
بیمه
پولی و بانکی
دولت
وکالت
قضایی
انتخابات
کیفری
ایثارگران
شهری
مالیاتی
ثبتی
قانون اساسی
چاپ و نشر
مناطق ویژه و آزاد
ستاد انقلاب فرهنگی
شورای عالی کار
کمیسیون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات
وزارت فرهنگ / معارف (پهلوی)
پیوست
شورای عالی انرژی کشور
كمیسیون تعیین حریم راههای كشور
شوراى عالى کارشناسان رسمی دادگستری
ستاد مرکزی مبارزه با قاچاق کالا و ارز
رضاشاه پهلوی
نخستوزیر (جمهوری اسلامی)
نخستوزیر (قاجار)
میلسپو (رئیس کل دارایی)
مجلس عالی (قاجار)
كارگروه ویژه اقتصاد دیجیتال
مذاکرات مجلس شورای ملی (پهلوی)
کمیسیون عالی تنظیم مقررات فضای مجازی کشور
علیاکبر داور
مذاکرات مجلس شورای اسلامی
دادستان کل کشور
شورای عالی شکاربانی و نظارت بر صید
بنیاد شهید و امور ایثارگران
هیأت تخصصی دیوان عدالت اداری
شورای عالی معادن
بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس و مقاومت
آیتالله … انقلاب اسلامی
شورای قیمتگذاری و اتخاذ سیاستهای حمایتی محصولات اساسی کشاورزی
شورای سیاستگذاری گواهی الکترونیکی کشور
صندوق تأمین خسارتهای بدنی
ستاد هماهنگی نقشه مهندسی فرهنگی کشور
سازمان ملی استاندارد ایران
دیوان عدالت اداری
دیوان عالی کشور
مذاکرات مجلس شورای ملی (قاجار)
وزارت معارف (قاجار)
شورای عالی معارف (قاجار)
وزارت عدلیه (قاجار)
وزارت دادگستری (جمهوری اسلامی)
وزارت دارایی / مالیه (پهلوی)
نظمیه (قاجار)
نظمیه / شهربانی (پهلوی)
وزارت اطلاعات
کمیسیون مشترک مجلسین (پهلوی)
وزارت جنگ (پهلوی)
وزارت بهداری (پهلوی)
مجلس خبرگان قانون اساسی
تاریخ تصویب:
از:
تا:
تاریخ ثبت:
از:
تا:
تاریخ انتشار:
از:
تا:
شماره:
پیام
پیام
ایمیل شما:
ارسال
قانون نحوه تشکیل پیامآوران بهداشت [مصوب ۱۳۶۹]
تاریخ تصویب: ۱۳۶۹/۱۰/۰۲
تاریخ انتشار: ۱۳۶۹/۱۰/۲۰
دسته: کمیسیون مجلس شورای اسلامی - نامعتبر
اطلاعات بیشتر:
به موجب قانون نحوه تشکیل پیامآوران بهداشت ، مصوب ۱۳۷۵/۸/۶ نسخ و جایگزین شده است.
ماده ۱ – از تاریخ تصویب این قانون به منظور تعمیم بهداشت و درمان در مناطق روستایی کشور پیامآوران بهداشت متشکل از افراد گروه پزشکی مشمول خدمت وظیفه عمومی تشکیل میگردد.
ماده ۲ – از تاریخ تصویب این قانون و با رعایت اصل ۱۴۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران کلیه افراد گروه پزشکی مشمول خدمت وظیفه عمومی که از دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی گروه پزشکی داخل و خارج از کشور فارغالتحصیل میشوند پس از طی آموزش مقدماتی نظامی کهبیش از ۱.۵ ماه به طول نخواهد انجامید در زمان صلح در اختیار وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی قرار میگیرند تا به عنوان پیامآوران بهداشت در مناطق روستایی کشور باقیمانده خدمت وظیفه عمومی دوره ضرورت را انجام دهند.
تبصره ۱ – نیازهای نیروی انسانی بهداشتی درمانی واحدهای بهداشتی درمانی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی از پیامآوران بهداشت موضوع ماده فوقالذکر بجز مشمولین موضوع ماده ۴ این قانون بر اساس تشخیص کمیسیونی مرکب از نمایندگانی از کمیسیون بهداری و بهزیستی مجلس شورای اسلامی، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و ستاد فرماندهی کل قوا تأمین خواهد شد.
تبصره ۲ – وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی موظف است محل خدمت پیامآوران بهداشت معرفی شده از مراکز آموزش نظامی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران را بر اساس سهمیهای که برای هر یک از شهرستانها ب. ت. ب. محرومیت و میزان جمعیت آنها تعیین نموده است و ب. ت. ب. سهمیه منطقهای آنها تعیین نماید.
ماده ۳ – مسئولین شبکههای بهداشتی درمانی هر شهرستان موظفند محل خدمت پیامآوران بهداشت سهمیه شهرستان مربوطه را در یکی از مراکز بهداشتی درمانی روستایی تعیین نموده و یک نسخه از احکام مربوط را جهت اطلاع و نظارت در اختیار حوزه نظام وظیفه عمومی شهرستان مربوطه قرار دهند.
تبصره ۱ – استفاده از پیامآوران بهداشت سهمیه هر شهرستان که دارای تخصص در یکی از رشتههای گروه پزشکی م. ب. در مراکز بهداشتی درمانی شهری و بیمارستانها و مراکز توانبخشی شهرستان مربوطه بلااشکال است.
تبصره ۲ – استفاده از پیامآوران بهداشت در مراکز بهداشتی درمانی شهری و بیمارستانها و دانشکدههای گروه پزشکی شهرهای تهران، مشهد، شیراز، تبریز، اصفهان، کرج، قم، اهواز، کرمان، یزد، رشت و ساری ممنوع م. ب..
استفاده از تخصصهای منحصربفرد و مشمولین موضوع ماده ۴ این قانون در شهرهای فوقالذکر از شمول ممنوعیت مذکور مستثنی خواهند بود.
ماده ۴ – به موجب این ماده قانونی و به منظور تأمین هیأت علمی مورد نیاز
دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی گروه پزشکی، کلیه فارغالتحصیلان (قبل و بعد از
تصویب این قانون) رشتههای گروه پزشکی دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی داخلی و خارج
کشور که دارای مدرک تحصیلی حداقلکارشناسی ارشد بوده و متعهد انجام حداقل ۴ سال
خدمت به عنوان عضو هیأت علمی در دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی کشور میگردند، پس
ازایفاء تعهد مذکور از انجام خدمت وظیفه عمومی معاف میباشند.
تبصره ۱ – دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی مربوطه موظفند چنانچه مشمولین ماده فوق
از انجام خدمت مورد تعهد خود امتناع نمایند و یا درطی مدت انجام خدمت مورد تعهد
به عللی از خدمت در دانشگاه یا مؤسسه آموزش عالی مربوطه برکنار شوند، بلافاصله
آنها را جهت رسیدگی به وضع مشمولیتشان به نزدیکترین اداره وظیفه عمومی معرفی نمایند.
تبصره ۲ – مشمولین موضوع ماده فوق موظفند در طول انجام خدمت مورد تعهد خود دوره
مقدماتی آموزش نظامی را در یکی از مراکز آموزشنیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران و
بر طبق برنامه زمانبندی شدهای که مشترکاً توسط دانشگاه یا مؤسسه آموزش عالی ذیربط
و اداره وظیفهعمومی منطقه مربوطه تنظیم میگردد انجام دهند.
تبصره ۳ – ادامه تحصیل مشمولین موضوع ماده فوق در مقاطع تحصیلی بالاتر در طول
انجام خدمت مورد تعهد بلامانع بوده و مدت تحصیلی آنگونه افراد به مدت خدمت مورد
تعهد آنها افزوده خواهد شد.
تبصره ۴ – مشمولین موضوع ماده فوقالذکر موظفند حداقل ۱ سال از خدمت مورد تعهد
خود را در یکی از دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالیعلوم پزشکی نوپا (دانشگاهها و
مؤسسات آموزش عالی که پس از پیروزی انقلاب اسلامی تأسیس گردیدهاند) که وزارت
بهداشت، درمان و آموزشپزشکی تعیین مینماید انجام دهند و مابقی خدمت مورد تعهد
خود را در دانشگاه یا مؤسسه آموزش عالی که به آن تعهد انجام خدمت فوقالذکر
راسپردهاند انجام دهند.
تبصره ۵ – مشمولین موضوع ماده فوق میتوانند پس از انجام خدمت مورد تعهد مذکور،
سایر خدمات موظف قانونی خود را نیز در دانشگاه ومؤسسه آموزش عالی مربوطه انجام دهند.
تبصره ۶ – صلاحیتهای عمومی (اخلاقی و سیاسی) مشمولین موضوع ماده فوق باید به
تأیید هیأت مرکزی گزینش استاد شورای عالی انقلابفرهنگی رسیده باشد.
تبصره ۷ – دانشگاه تربیت مدرس و دانشگاه شاهد نیز میتوانند به منظور تأمین هیأت
علمی ورد نیاز خود با هماهنگی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی از تسهیلات و
مزایای مقرر شده در ماده فوق استفاده نمایند.
ماده ۵ – خدمت پیامآوران بهداشت در مراکز بهداشتی درمانی و آموزشی موضوع ماده ۳
این قانون به منزله خدمت در نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران و جزو خدمت وظیفه
عمومی محسوب میشود و افراد مذکور از لحاظ انضباطی و کیفری تابع قوانین و مقررات
راجع به افراد وظیفه نیروهای مسلح بوده و از لحاظ انجام خدمات بهداشتی و درمانی
تابع قوانین و مقررات مورد عمل برای سایر افراد در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی خواهند بود.
تبصره ۱ – شبکههای بهداشتی درمانی شهرستانها موظفند در صورت غیبت پیامآوران بهداشت، موضوع را به حوزه وظیفه عمومی شهرستان مربوطه گزارش و پیگیری نمایند.
تبصره ۲ – مشمولین موضوع این قانون که موظف به بیتوته در محل خدمت خود میباشند
موظفند حسب اعلام نیاز شبکههای بهداشتی درمانی شهرستانهای مربوطه خدمات بهداشتی
درمانی و آموزشی لازم را خارج از ساعات موظف اداری در محل خدمت خود و یا به صورت
دهگردشی درحوزه محل خدمت مربوطه ارائه دهند و بر اساس ضوابط مقرر در قانون نحوه
اداره واحدهای بهداشتی درمانی و آموزشی وزارت بهداری و بهزیستی مصوب ۱۳۵۸.۱۰.۱۲
شورای انقلاب اسلامی و یا سایر ضوابط و مقررات مورد عمل در وزارت بهداشت، درمان و
آموزش پزشکی و سازمانهایمنطقهای بهداشت و درمان استانها حقالزحمه دریافت دارند.
ماده ۶ – برگ پایان خدمت وظیفه عمومی برای پیامآوران بهداشت پس از انجام
باقیمانده خدمت وظیفه عمومی در مراکز بهداشتی درمانی و آموزشی مقرر در این قانون
طبق گواهیهای انجام کار صادره از شبکههای بهداشتی درمانی شهرستانها و تأیید
سازمانهای منطقهای بهداشت و درماناستانها توسط مراجع ذیصلاح در نیروهای مسلح
صادر و تحویل افراد ذینفع خواهد شد.
تبصره – خدمت مشمولین موضوع این قانون جزو خدمات موضوع ماده ۱ قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب ۱۳۶۷.۱.۳۰ مجلس شورای اسلامی و ماده ۱ قانون اصلاح خدمت خارج از مرکز پزشکان و دندانپزشکان و داروسازان مصوب ۱۳۶۰.۳.۴ خواهد بود.
ماده ۷ – کلیه هزینههای دوره آموزش نظامی و حرفهای مشمولین این قانون اعم از
حقوق و مزایا، جیره غذایی، درمانی و غیره همچون گذشته بهعهده وزارت دفاع و
پشتیبانی نیروهای مسلح بوده و پس از آن تا پایان دوره خدمت ضرورت به عهده وزارت
بهداشت، درمان و آموزش پزشکی خواهدبود که از طریق شبکههای بهداشتی و درمانی شهرستانهای مربوطه عمل خواهد شد.
تبصره ۱ – آن قسمت از قانون معلمان، پزشکان و پیراپزشکان وظیفه مصوب ۱۳۶۹.۷.۲۵
مجلس شورای اسلامی که در ارتباط با امور پزشکی و پیراپزشکی م. ب. لغو میگردد و
تشکیلات و امکانات مربوطه به آن با کلیه اعتبارات پیشبینی شده برای اجراء آن جهت
اجراء قانون نحوه تشکیل پیامآوران بهداشت اختصاص مییابد و در اختیار دستگاههای ذیربط قرار میگیرد.
تبصره ۲ – سازمان برنامه و بودجه مکلف است همهساله معادل اعتباری را که برای اجراء بخش پزشکی و پیراپزشکی قانون معلمان و پزشکان و پیراپزشکان وظیفه پیشبینی شده بود را جهت اجراء این قانون به صورت ردیف جداگانهای در لوایح بودجه سالانه کشور منظور و تأمین نماید.
تبصره ۳ – کسری اعتبار احتمالی ناشی از اجرای این قانون از محل امکانات موجود و اعتبارات سالانه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و سازمانهای منطقهای بهداشت و درمان استانها تأمین خواهد شد.
ماده ۸ – مسئول اجرای این قانون حسب مورد وزارتخانههای دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی خواهند بود و آییننامه اجرایی این قانون مشترکاً توسط وزارتخانههای فوقالذکر و با همکاری ستاد فرماندهی کل قوا ظرف مدت ۲ ماه تهیه وبه تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.
[ آییننامه اجرایی قانون نحوه تشکیل پیامآوران بهداشت ]
ماده ۹ – قانون نحوه تأمین هیأت علمی مورد نیاز دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی کشور مصوب ۱۳۶۵.۳.۱۱ مجلس شورای اسلامی و قانون اعزام دانشجو به خارج از کشور مصوب ۱۳۶۴.۱.۲۵ مجلس شورای اسلامی و قانون معافیت بهداشتکاران دهان و دندان و بهداران (تکنیسینهای بهداشت و مبارزه با بیماریها) از انجام خدمت وظیفه عمومی مصوب ۱۳۶۹.۲.۱۶ از این قانون مستثنی بوده و کماکان به قوت خود باقی است ولی سایر قوانین مغایر با این قانون لغو و بلااثر خواهد بود.
قانون فوق مشتمل بر نه ماده و هفده تبصره طبق اصل ۸۵ قانون اساسی در جلسه روز یکشنبه مورخ ۱۳۶۹.۱۰.۲ کمیسیون بهداری و بهزیستی تصویب و در جلسه علنی روز سهشنبه مورخ بیستم آذرماه یک هزار و سیصد و شصت و نه با ۶ سال مدت اجرای آزمایشی آن موافقت شده بود در تاریخ ۱۳۶۹.۱۰.۹ به تأیید شورای نگهبان رسیده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی – مهدی کروبی
قبلی اصول کلی حاکم بر مناطق آزاد
بعدی اجازه ورود خودرو مورد نیاز به دفاتر نمایندگی بانکهای خارجی در تهران
مصوبات مرتبط
گوناگون
تازهسازی
وضع مقرراتی درباره معافیت عوارض گذرنامه یهودیان ایرانی بیبضاعت که بوسیله آژانس یهود قصد مهاجرت به فلسطین را دارند
اصلاح ماده ۱۴ تصویبنامه ضوابط ملی آمایش سرزمین
انتصاب آقای … به ریاست هواپیمایی کل کشور از اول مهر ۱۳۴۸ برای سه سال دیگر
قانون شمول مقررات مربوط به کارکنان دولت تابع قانون استخدام کشوری که در مناطق جنگی یا جبهههای جنگ تحمیلی خدمت مینمایند به کارکنان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و سازمانهای وابسته که مشمول قانون تأمین اجتماعی هستند
اصلاح فهرست تصویبنامه در خصوص اسامی شرکتهای مادر تخصصی
موارد مرتبط 23
آرای مرتبط 22
-
رأی
هماستناد
رای شماره 647 مورخ 1399/04/15 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب 1375 نیز تکلیفی از ج
-
رأی وحدت رویه
هماستناد
رای وحدت رویه شماره 452 مورخ 1388/05/25 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب 1375 و دیگر مصوبات مرتبط استن
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390000131390 مورخ 1402/01/22 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان اعلام نموده است که این اف
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1033 تا 1035 مورخ 1398/11/030 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1522 مورخ 1399/12/17 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب 1375 است
-
رأی
هماستناد
رای شماره 162 مورخ 1401/01/23 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب سال 1375
-
رأی
هماستناد
رای شماره 368976 مورخ 1402/02/18 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
مواد 1 و 6 قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1207 مورخ 1399/09/17 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب 1375 است
-
رأی
هماستناد
رای شماره 184 مورخ 1375/08/26 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب 67/1/30 موضوع لزوم ا
-
رأی
هماستناد
مدیرکل محترم حقوقی، املاک و تنظیم مقررات وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
ماده 1 قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان (مصوب 1375/2/12
-
رأی
هماستناد
تاریخ دادنامه: 1402/1/22
ماده 1 قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان اعلام نموده است که این اف
-
رأی
هماستناد
الحاق ماده واحده به ضابطه تأسیس، ارایه خدمات و اداره داروخانهها* ابلاغ رای کمیسیون مرکز ( 1403/4/19 )
ماده 1 قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب 1367 با اصلاحات بعدی
-
رأی
هماستناد
دادنامه 140431390001621027 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری — 1404/07/02 — ابطال بند 5 شرایط اختصاصی شرکت در آزمون پذیرش دستیاری در رشته های تخصصی دندانپزشکی (سال 1403-1404) (سی و…
ماده 1 قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب 1375 و رشته های مربوط
-
رأی
هماستناد
رأی شماره 1569 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع ابطال ماده 28 آییننامه پذیرش دستیار تخصصی پزشکی مصوب نشست 37 تا 51 دبیرخانه شورای آموزش پزشکی و رشتههای تخصصی پزشکی که متضمن
ماده 1 قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان می باشد و حسب ماده 12 قانون یاد شد
-
رأی
هماستناد
رای شماره ۱۵۲۲ مورخ ۱۳۹۹/۱۲/۱۷ هیأت تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری شمول قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان بر پذیرفته شدگان در پردیس های خودگردان ظرفیت مازاد و تکلیف آنان به انجام خدمات قانون مذکور و معافیت از سایر تعهدات آموزشی رایگان، مغایرتی با قانون ندارد.
ماده 1 قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب 1375 است
-
رأی
هماستناد
رای شماره 193 مورخ 1398/05/08 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان و همچنین مواد 1
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1569 مورخ 1400/06/30 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان می باشد و حسب ماده 12 قانون یاد شد
-
رأی
هماستناد
رای شماره 848 مورخ 1401/10/26 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان(تاریخ انتشار در روزنامه ر
-
رأی
هماستناد
رای شماره 167 مورخ 1379/05/02 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1916 مورخ 1399/12/12 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان کسانی که خدمت موضوع این ق
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002189182 مورخ 1402/08/23 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان انجام خدمت 24 ماه پس از ف
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2562 مورخ 1400/10/07 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب سال 1375 مجلس شورای
مواد مرتبط 1
-
استناد
از این صفحه
ماده 1 — قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب 1375/02/12
ماده 1 قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب 1367
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
