ورود منظور از ورود عبارت است از اینکه بعضی از موضوع حکم

ورود منظور از ورود عبارت است از اینکه بعضی از موضوع حکم عام یا داخل در آن را نه به صورت حقیقت بلکه به طور تعبدی از موضوع حکم خارج نمائیم به عبارت دیگر خروج بعضی از افراد موضوع عام و یا ورود بعضی از افراد به موضوع عام تعبداً را ورود گویند. چنانکه گفته شده است خروج بعض الافراد عن موضوع العام او دخوله فیه ولکن لا بالحقیقه بل بالتعبد رک اصول الاستنیاط، سید علینقی الحیدری ص ۲۴۶. در فقه و حقوق هنگامی که یکی از دو قانون وارد بر دیگری محسوب است که قانون وارد به علت جنبه تأسیس خود موضوع مقرره دیگر را محدود نماید مانند <a class="artref" href="/ماده/ماده-956-a_0815110236605">ماده ۹۵۶ ق.م</a> که مقرر داشته است اهلیت برای دارا بودن حقوق با زنده متولد شدن انسان شروع و با مرگ او تمام میشود و در ماده ۱۰۱۷ و ۱۰۱۸ ق.م که وارد بر <a class="artref" href="/ماده/ماده-956-a_0815110236605">ماده ۹۵۶ ق.م</a> است آمده اگر فوت غائب بدون تعیین تاریخ فوت ثابت گردد. محکمه باید تاریخی را که فوت او در آن تاریخ محقق بوده آنگاه می توان گفت تعارض میان دو دلیل واقعی است و در این حالت چاره ای جز تساقط نیست مگر اینکه از شرایط نسخ بتوان استفاده کرد.