شهادت کذب (حقوق): تعریف شهادت کذب

شهادت در لغت به معنی حضور و معاینه و اطلاع است و در اصطلاح، اخبار از وقوع امر محسوس به یکی از حواس در غیر از مورد اخبار به حقی به ضرر خود و به نفع غیر. شهادت کذب عبارت است از اداء گواهی دروغ توسط گواه نزد مقامات رسمی در دادگاه. عنصر قانونی شهادت کذب عبارت است از هر کس در دادگاه نزد مقامات رسمی شهادت دروغ بدهد به سه ماه و یک روز تا دو سال حبس و یا به یک میلیون و پانصد هزار تا دوازده میلیون ریال جزای نقدی محکوم خواهد شد. عنصر مادی شهادت کذب عبارت است از ادای شهادت کذب در دادگاه و نزد مقامات رسمی است، این جرم از جرائم مطلق است. عنصر معنوی شهادت کذب عبارت است سوء نیت عام به معنی قصد انجام عمل مجرمانه. این جرم از جرائم عمدی است و از این‌رو نمی‌توان کسی را که سهوا و به اشتباه مبادرت به بیان اکاذیب در قالب شهادت نموده، مشمول مقررات این ماده دانست. سوء نیت خاص از اجزاء تشکیل‌ دهنده این بزه محسوب نمی‌شود. منبع: ترمینولوژی حقوق، تهران، گنج‌دانش، ۱۳۸۴، چاپ۱۵، ص۳۹۷ · فرهنگ اصطلاحات و عناوین جزائی، اصفهان، دادیار، ۱۳۸۰، چاپ اول، ص۲۸۷ · قانون مجازات اسلامی، ماده ۶۵۰ · قانون مجازات اسلامی در نظم حقوق کیفری، تهران، میثاق عدالت، ۱۳۸۴، چاپ اول، ص۱۱۵۴