اصل ۳۹ قانون اساسی: توضیح واژگان

هتک حرمت : به سلب حسن شهرت یک شخص در افکار عمومی یا خدشه دار کردن حیثیت، احترام، اعتبار یا اعتمادی که دیگران به وی دارند هتک حرمت گفته می شود. هتک حیثیت : هتک حیثیت یعنی آبروی کسی را بردن همچنان که هتک ناموس و هتک عرض نیز به همین معناست. در مقام ارائه تعریف این واژه چنین مقرر گردیده‌است: قانون به ضابطه‌ای کلی گفته می‌شود که بر افرادی منطبق و حکم همه آن افراد از آن ضابطه شناخته می‌شود. دستگیر : دستگیری، عمل متوقف کردن یا محروم کردن موقت از آزادی آمد و شد هر شخص مظنون یا متهم به ارتکاب جرم است به قصد بازجویی ، بازرسی یا توقیف در آینده نزدیک. بازداشت : بازداشت در لغت به معنای اسیر، بندی، توقیف، حبس، دستگیر، زندانی، گرفتار، محبوس ، منع، جلوگیری، نهی است. اما در الفاظ حقوقی مشخصا بازداشت را، جلوگیری از آزادی شخص یا مال معین دانسته‌اند. زندانی : زندانی عبارت است از شخصی که به موجب حکم قطعی در راستای اجرای مجازات خود، در زندان است. تبعید : تبعید عبارت است از اخراج مجرم از محل ارتکاب بزه یا از اقامتگاه وی، در صورتی که این دو، متفاوت باشد او را از هر دو محل دور کرده و به جای دیگر می‌فرستند. مجازات : مجازات در لغت به معنی جزا دادن، پاداش و کیفر آمده است. منبع: مسئولیت مدنی ناشی از نقض حقوق بشر، جنگل، 1393 · فرهنگ دادرسی، نگاه بینه، 1389 · تفکیک تقنین و اجرای تحلیل مرزهای صلاحیت تقنینی در روابط قوای مقننه و مجریه، معاونت تدوین تنقیح و انتشار قوانین و مقررات، 1391 · قانون اساسی در نظام حقوقی ایران پیشینه، آموزه ها، قوانین، نامه هستی، 1388 · مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد دوم)، گنج دانش، 1388