🔒آیین‌نامه اجرایی ماده (107) اصلاحی قانون مالیات های مستقیم

در این آیین نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند:

ضرایب تشخیص درآمد مشمول مالیات اشخاص خارجی مقیم خارج از ایران بابت درآمد حاصل از فعالیت در ایران، به شرح زیر تعیین می‌شود: ردیف نوع فعالیت درآمد مشمول مالیات بابت ناخالص وجوه دریافتی ملاحظات 1 الف - فعالیت های پیمانکاری و خدمات فنی در ایران نسبت به عملیات هر نوع امور راه و کار ساختمانی، توسعه، بهره برداری، نظارت، تهیه طرح ساختمان ها و تاسیسات، نقشه برداری، نقشه کشی و محاسبات فنی. ب - پیمانکاری و خدمات فنی، اکتشاف، توسعه و بهره ‏برداری در حوزه ‏های هیدروکربوری بالادستی. پ - درآمد حاصل از قراردادهای پیمانکاری بابت لوازم و تجهیزات در مواردی که مبالغ لوازم و تجهیزات به طور جدا از سایر اقلام در قرارداد مشخص نشده باشد. ٪20 ٪15 ٪10 --- 2 الف - حمل بار و مسافر از طریق ریلی و جاده ای از ایران به خارج از کشور. ب - فعالیت های حمل و نقل ریلی، جاده ای، آبی و هوایی در ایران. ٪20 ٪18 فعالیت کارمزدی 25٪ وجوه دریافتی 3 آموزش، تعلیمات و کمک ‏های فنی. ٪15 --- 4 درآمد حاصل از بهره‏ برداری سرمایه در فعالیت ‏های اقتصادی در ایران به استثنای موارد مذکور در بندهای فوق. ٪20 --- 5 خدمات تشخیصی و درمانی پزشکی ٪30 --- 6 سایر خدمات ٪30 ---

ضرایب تشخیص درآمد مشمول مالیات اشخاص خارجی مقیم خارج از ایران بابت درآمد هایی که بدون فعالیت در ایران از ایران تحصیل می کنند، به شرح زیر تعیین می‏ شود: ردیف نوع فعالیت درآمد مشمول مالیات بابت ناخالص وجوه دریافتی 1 تهیه طرح ساختمان ‏ها و تاسیسات، نقشه ‏برداری، نقشه‏ کشی، نظارت و محاسبات فنی ٪20 2 واگذاری امتیازات و سایر حقوق به: الف - صاحبان واحدهای تولیدی و معدنی مشروط بر آنکه امتیازات و حقوق مذکور منحصراً مربوط به فعالیت ‏های تولیدی و معدنی باشد. ب - وزارتخانه ‏ها، سازمان ‏ها، موسسات دولتی و شهرداری‏ ها پ - سایر موارد ٪20 ٪20 ٪30 3 واگذاری فیلم های سینمایی به عنوان بها یا حق نمایش یا تحت هر عنوان دیگر ٪20

در قرارداد پیمانکاری (اعم از دست اول و دوم) چنانچه بهای لوازم و تجهیزات خریداری شده از کل مبلغ قرارداد تفکیک نشده باشد، کل مبلغ قرارداد مشمول مالیات موضوع ماده (107) قانون خواهد بود. در صورت تفکیک مبالغ لوازم و تجهیزات در قراردادهای اصلاحی و الحاقی بعدی، معافیت لوازم و تجهیزات، نسبت به پرداخت‏ های پس از انعقاد قرارداد اصلاحی و الحاقی جاری می‏ باشد.

پرداخت کنندگان وجوه مکلفند در هر پرداخت، مالیات متعلق را با توجه به مبالغی که از اول سال تا آن تاریخ پرداخت کرده اند کسر و تا پایان ماه بعد از آن به اداره امور مالیاتی پرداخت کنند، در غیر این صورت با دریافت کنندگان، متضامنا مسئول پرداخت اصل مالیات و جریمه های متعلق آن خواهند بود.

در مواردی که اشخاص مشمول مقررات این آیین‌نامه در ایران دارای نماینده باشند، نماینده اشخاص مزبور مکلفند در اجرای تبصره (2) ماده (177) قانون نسبت به تسلیم اظهارنامه اشخاص یاد شده اقدام و مالیات متعلق را بر اساس ماده (107) قانون پس از کسر مالیات پرداختی موضوع ماده (5) این آیین ‏نامه، پرداخت نمایند.

در صورتی که فعالیت موضوع این آیین ‏نامه به وسیله نمایندگی از قبیل شعبه، نماینده، کارگزار و امثال آنها در ایران انجام شود، درآمد مشمول مالیات اشخاص خارجی مقیم خارج از ایران حسب مقررات تبصره (4) ماده (107) قانون تعیین خواهد شد. این حکم در مورد قراردادهایی که مستقیماً توسط شرکت اصلی خارجی (دفتر مرکزی) منعقد و شعبه امور هماهنگی را انجام می دهد، جاری نمی‌باشد.

در مواردی که برابر قانون و مقررات مالیات‏ های مستقیم، در خصوص فعالیت‏ هایی که نحوه دیگری برای تعیین درآمد مشمول مالیات و مالیات آن مقرر شده است، حسب مقررات مربوط اقدام خواهد شد.

کلیه اشخاص موضوع صدر ماده (107) قانون که وفق مقررات این آیین ‏نامه بابت درآمد حاصل در ایران یا از ایران مالیات متعلق را پرداخت کرده باشند و یا از جانب آن‏ ها پرداخت شده باشد، بابت درآمدهای مذکور، مشمول مالیات دیگر موضوع این قانون نمی‌باشند.

در مورد قراردادهای مشارکتی اشخاص خارجی مقیم خارج از ایران با اشخاص ایرانی، درآمد مشمول مالیات اشخاص خارجی به نسبت سهم مشارکت، با رعایت مقررات این آیین نامه و اشخاص ایرانی با رعایت مقررات موضوع مواد (94) و (106) قانون مشمول مالیات خواهد بود. در این صورت پرداخت کنندگان وجوه صرفا در پرداختی به اشخاص خارجی مکلف به کسر مالیات متعلق و واریز آن به حساب اداره امور مالیاتی با رعایت مقررات می باشند.