قانون صندوق تأمین خسارت‌های بدنی

صندوق تأمین خسارت های بدنی که از این پس در این اساسنامه «صندوق» نامیده می شود، نهاد عمومی غیردولتی است که با دارا بودن شخصیت حقوقی مستقل بر اساس مفاد این اساسنامه، قوانین ناظر بر نهادهای عمومی غیردولتی و احکام مربوط در قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه که از این پس «قانون» نامیده می شود، اداره می گردد.

موضوع فعالیت و تعهدات صندوق، جبران خسارتهای بدنی وارد به اشخاص ثالث می باشد که به یکی از علل فقدان یا انقضای بیمه نامه، بطلان قرارداد بیمه، شناخته نشدن وسیله نقلیه مسبب حادثه، کسری پوشش بیمه نامه ناشی از افزایش مبلغ ریالی دیه یا تعلیق یا لغو پروانه فعالیت شرکت بیمه یا صدور حکم توقف یا ورشکستگی بیمه گر موضوع ماده (22) قانون، یا به طور کلی خسارت های بدنی که خارج از تعهدات قانونی بیمه گر مطابق مقررات قانون به استثنای موارد مصرح در ماده (17) قانون و سایر مصادیق مقرر در قوانین مربوط، قابل پرداخت نباشد.

مدت فعالیت صندوق نامحدود می باشد.

مرکز اصلی صندوق، تهران است و در صورت لزوم با تصویب مجمع عمومی می تواند در مراکز استان ها شعبه ایجاد یا نمایندگی اعطا کند.

ارکان صندوق عبارتند از:

مجمع عمومی صندوق متشکل از اعضای زیر است:

وظایف و اختیارات مجمع عمومی به شرح زیر است:

هیئت نظارت صندوق متشکل از اعضای زیر است که از بین افراد دارای حداقل مدرک کارشناسی و نیز حداقل (5) سال سابقه فعالیت در زمینه امور بیمه، مالی، حقوقی، اقتصادی و مدیریت از کارکنان شاغل در دستگاه ذی ربط و سازمان های تابعه، تعیین می شوند و انتخاب مجدد آنها برای دوره های بعد و نیز تغییر آنها در طول دوره چهار ساله توسط دستگاه ذی ربط بلامانع است:

وظایف و اختیارات هیئت نظارت به شرح زیر است:

مدیر صندوق به پیشنهاد رییس کل بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران و تصویب مجمع عمومی انتخاب و با حکم رییس مجمع عمومی برای مدت چهار سال منصوب می شود. انتخاب مجدد مدیر صندوق برای یک دوره بلامانع است.

مدیر صندوق بالاترین مقام اجرایی و اداری صندوق است و دارای اختیارات لازم برای اداره صندوق و انجام امور آن در چارچوب بودجه و برنامه مصوب و آیین نامه ها و دستورالعمل های مربوط و مصوبات مجمع عمومی و مصوبات هیئت نظارت می باشد و دارای وظایف و اختیارات به شرح زیر است:

مجمع عمومی از میان سازمان حسابرسی، مؤسسات حسابرسی یا حسابداران رسمی عضو جامعه حسابداران رسمی کشور را به عنوان حسابرس مستقل که دارای وظایف و اختیارات بازرس قانونی خواهد بود، برای مدت یک سال انتخاب می کند.

حسابرس می تواند از تمامی امور صندوق اطلاع حاصل کند، اما حق مداخله در امور صندوق را نداشته و اجرای وظایف وی نباید مانع جریان عادی کار صندوق شود.

حسابرس درباره صحت صورت های مالی که مدیر صندوق برای تسلیم به مجمع عمومی تهیه می کند و همچنین درباره صحت مطالب و اطلاعاتی که هیأت نظارت در اختیار مجمع عمومی گذاشته است، اظهارنظر نموده و گزارش جامعی به مجمع عمومی تسلیم می کند.

مدیر صندوق گزارش عملکرد سالانه و همچنین ترازنامه و سایر صورت های مالی صندوق را حداقل (30) روز قبل از تشکیل مجمع عمومی سالانه برای بررسی و اظهارنظر به حسابرس تسلیم خواهد کرد. گزارش حسابرس حداقل (10) روز قبل از تشکیل مجمع عمومی سالانه در اختیار اعضای مجمع عمومی قرار می گیرد.

سال مالی صندوق از اول فروردین ماه هر سال آغاز و در پایان اسفندماه همان سال خاتمه می یابد.

صندوق موظف است حساب های منابع، مصارف، دارایی و بدهی خود را به تفکیک ثبت و نگهداری کرده و هر شش ماه یکبار گزارش عملکرد خود را برای اعضای مجمع عمومی و کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی ارسال کند.

مدیر صندوق و هیئت نظارت موظفند برنامه و بودجه سال بعد صندوق را تا پایان آذرماه هر سال به مجمع عمومی تقدیم کنند و مجمع عمومی موظف است تا نیمه اسفندماه، آن را تصویب نماید.

منابع مالی صندوق به شرح زیر است:

در اجرای تبصره (1) ماده (22) قانون، مدیر صندوق موظف است میزان مبالغ پرداختی و خسارت وارده به صندوق را ارزیابی و جهت وصول به دادگاه گزارش نماید.

شرکت های بیمه که مجاز به صدور بیمه نامه شخص ثالث می باشند، موظفند:

سازمان برنامه و بودجه کشور موظف است:

وزارت امور اقتصادی و دارایی موظف است ظرف پانزده روز پس از پایان هر ماه مبالغ موضوع بندهای (ث)، (ج) و (چ) ماده (19) اساسنامه را به صندوق پرداخت نماید.

مازاد منابع بر مصارف در پایان سال مالی پس از تصویب مجمع عمومی به حساب اندوخته سنواتی به منظور انجام تعهدات مقرر در قانون منتقل می شود.

صندوق مکلف است جهت پیش بینی ایفای تعهدات قانونی، ذخایر و اندوخته های لازم را محاسبه و اعمال نماید.