🔒قانون موافقتنامه فرهنگی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری متحده تانزانیا
★
موادِ قانون 17 ماده
موافقتنامه فرهنگی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری متحده تانزانیا مشتمل بر یک مقدمه و شانزده ماده به شرحپیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده میشود.
بسماللهالرحمنالرحیم
موافقتنامه فرهنگی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری متحده تانزانیا
دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری متحده تانزانیا نظر به علاقهای که به تحکیم مبانی دوستی فیمابین و بسط و توسعه روابط وهمکاریهای متقابل فرهنگی بین دو کشور دارند و با اعتقاد به اینکه این همکاری در تشیید روح تفاهم و تقویت مناسبات مودتآمیز بین دو ملت موثرخواهد بود، تصمیم به انعقاد موافقتنامه فرهنگی حاضر گرفتند.
طرفین متعاهدین کوشش خواهند نمود مناسبات و روابط فرهنگی فیمابین را در حدود قوانین و مقررات یکدیگر توسعه دهند.
طرفین متعاهدین تسهیلات لازم را جهت شناساندن فرهنگ و هنر و تمدن طرف مقابل به مردم خود فراهم نموده و بدین منظور اقدامات زیر رامعمول خواهند داشت.
الف - مبادله کتب و نشریات، روزنامهها، مجلات و عکسها و اسلایدها، پوسترها، میکروفیلمها، فیلمها و نوارها در زمینههای فرهنگی و علمی و هنریو آموزشی.
ب - مبادله هنرمندان و گروههای هنری در زمینههای مورد توافق طرفین.
ج - ایجاد تسهیلات ممکن برای بازدید دانشمندان و پژوهشگران و دانشجویان و اعضای انجمنهای فرهنگی و سازمانهای جوانان دو کشور از آثارتاریخی و اماکن دیدنی و کتابخانهها و موزهها و موسسات فرهنگی یکدیگر.
د - مبادله برنامههای رادیوئی و تلویزیونی.
ه - تشکیل نمایشگاههائی از هنرهای ملی و سنتی و اسلامی و آثار علمی و ادبی و تاریخی.
و - برگزاری هفتههای فرهنگی و فیلم.ز - ترتیب مجالس سخنرانی و سمینارهای فرهنگی.
ح - گنجاندن اطلاعات مفید و صحیح درباره فرهنگ و تاریخ و جغرافیای طرف مقابل در کتب درسی و در برنامههای آموزشی خود.
طرفین متعاهدین همکاری نزدیک بین دانشگاهها و موسسات و سازمانهای فرهنگی و آموزشی و علمی و هنری و کتابخانهها و موزههایموجود در دو کشور را از طریق مبادله استادان دانشگاهها و دانشمندان و علما و محققان و سخنرانان و نویسندگان و روزنامهنگاران و خبرنگاران ومتخصصان امور فرهنگی و علمی و آموزشی و تربیتی و روش کتابداری و نگاهداری موزهها در کشورهای یکدیگر را تشویق نموده و تسهیلات لازم راجهت مسافرت آنها به کشور خود فراهم خواهند نمود.
طرفین متعاهدین همکاری بین سازمانها و موسسات رادیوئی و تلویزیونی و سینمائی و مطبوعاتی و خبری یکدیگر را تشویق و تسهیلخواهند نمود.
طرفین متعاهدین همکاری بین سازمانهای ورزشی دو کشور را تشویق نموده و موجبات برگزاری مسابقات دوستانه بین تیمهای ورزشی دوکشور را فراهم خواهند ساخت.
طرفین متعاهدین اعطای بورسهای تحصیلی و تحقیقاتی و کارآموزی به اتباع یکدیگر را بر طبق آئیننامه داخلی موسسات پذیرنده تشویق مینمایند.
هر یک از طرفین متعاهدین بر طبق قوانین داخلی خود با تاسیس مراکز فرهنگی و آموزشی طرف دیگر در قلمرو خود موافقت نموده وتسهیلات لازم را در اختیار یکدیگر قرار خواهند داد.
طرفین متعاهدین در زمینه مبارزه با بیسوادی همکاریهای لازم را بالاخص از طریق مبادله اطلاعات و تجربیات و اعزام کارشناسان یکدیگرمعمول خواهند داشت.
طرفین متعاهدین فعالیت و همکاری در امور مذهبی از طریق سازمانهای مربوطه را اجازه خواهند داد.
طرفین متعاهدین تدابیر لازم را بمنظور تشویق جهانگردی بین دو کشور که وسیله موثری برای ایجاد تفاهم متقابل بین دو ملت است از طریق فراهم آوردن تسهیلات و کاهش تشریفات و اعطای روادید بر طبق قوانین و مقررات داخلی دو کشور اتخاذ خواهند نمود.
طرفین متعاهدین بمنظور تسهیل در اجرای این موافقتنامه و انجام کلیه امور مربوط به همکاری فرهنگی دو کشور نمایندگان فرهنگی به کشورهای یکدیگر اعزام خواهند نمود.
طرفین متعاهدین با چاپ و انتشار نشریه به زبانهای محلی از طرف نمایندگیهای خود در کشورهای یکدیگر موافقت نموده و تسهیلات لازمرا در اختیار یکدیگر قرار خواهند داد.
بمنظور اجرای این موافقتنامه کمیسیون مشترکی هر دو سال یکبار متناوبا در پایتختهای دو کشور تشکیل خواهد گردید. کمیسیون مذکور از جمله تنظیم و انعقاد برنامه های مبادلات فرهنگی فیمابین را بررسی خواهد نمود.
طرفین متعاهدین موافقتنامه حاضر را طبق قوانین داخلی خود بتصویب میرسانند و این موافقتنامه از تاریخ آخرین اطلاعیه هر یک از طرفین به طرف دیگر مبنی بر تصویب آن لازم الاجراء خواهد گردید.
موافقتنامه حاضر از تاریخ لازم الاجراء شدن برای مدت پنج سال اعتبار دارد و در پایان این مدت خودبخود برای دوره های پنج ساله دیگر تمدید خواهد شد مگر اینکه یکی از طرفین حداقل شش ماه قبل از انقضاء مدت مزبور کتبا تمایل خود را نسبت به فسخ موافقتنامه و یا تجدید نظر در آن بطرف دیگر اعلام نماید.
هر نوع اختلاف نظر در مورد تفسیر این موافقتنامه از مجاری دیپلماتیک حل و فصل خواهد شد. این موافقتنامه در تاریخ 27 دی 1364 هجری شمسی برابر با 17 ژانویه 1986 میلادی در شهر دارالسلام در دو نسخه اصلی به زبانهای فارسی و انگلیسی تنظیم گردیده و هر دو متن از اعتبار یکسان برخوردار خواهند بود.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
