🔒قانون موافقتنامه همکاریهای امنیتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت قطر

موافقتنامه همکاری های امنیتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت قطر به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود. بسم الله‌الرحمن‌الرحیم موافقتنامه همکاری های امنیتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت قطر دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت قطر که از این پس « طرفهای متعاهد» نامیده می‌شوند با عنایت به: روابط دوستانه موجود میان دو کشور، اهمیّت توسعه همکاری های دوجانبه و بین‌المللی در زمینه مسائل امنیتی و مبارزه با جرایم سازمان‌یافته فراملی، منافع متقابل درجهت تامین امنیت ملی دو کشور و رفاه و آسایش دو ملت، لزوم توسعه همکاری ها درجهت مبارزه با تروریسم و قاچاق مواد مخدر و مواد روانگردان و مواد شیمیایی پایه به ویژه در رابطه با مفاد معاهده واحد مربوط به مواد مخدر مورخ 1340 هجری شمسی برابر با 1961 میلادی، کنوانسیون مواد روانگردان مورخ 1349 هجری شمسی برابر با 1971 میلادی و کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با قاچاق مواد مخدر و داروهای روانگردان مورخ هجری شمسی برابر با 1988 میلادی و بر مبنای اصل احترام به حق‌حاکمیت ملی، قوانین داخلی، موافقتنامه‌ها و کنوانسیون‌های بین‌المللی ذی‌ربط، اصل همکاری‌متقابل و عدم مداخله در امور داخلی یکدیگر و رعایت و حمایت از حقوق اتباع دو کشور در زمینه‌های زیر توافق نمودند:

زمینه های همکاری طرفهای متعاهد با اتخاذ تدابیر لازم جهت پیشگیری و مبارزه در موارد ذیل با یکدیگر همکاری خواهند نمود:

روش های همکاری هریک از طرفهای متعاهد برای اجراء موارد مندرج در ماده (1) این موافقتنامه اقدامات زیر را اتخاذ خواهند کرد:

موارد امتناع از همکاری هریک از طرفهای متعاهد حق امتناع از اجراء تمامی یا بخشی از درخواست طرف متعاهد دیگر را در موارد زیر برای خود محفوظ می دارد:

محرمانه بودن اطلاعات و اسناد و استفاده از آنها طرفهای متعاهد محرمانه بودن اطلاعات و اسناد مبادله‌شده در چهارچوب این موافقتنامه را حفظ خواهند کرد. این گونه اسناد و اطلاعات فقط در صورت کسب موافقت قبلی و کتبی طرف متعاهد ارائه کننده در اختیار طرف ثالث قرار خواهد گرفت.

هزینه‌ها درصورت درخواست هریک از طرفهای متعاهد جهت برگزاری دوره‌های آموزشی یا خرید هرگونه تجهیزات امنیتی یا سایر درخواست هایی که دربرگیرنده هزینه مالی باشد، هزینه‌های مربوط از جمله نحوه پرداخت آن با توافق جداگانه طرفهای متعاهد پیش‌بینی و تعیین خواهد شد.

کارگروه مشترک طرفهای متعاهد موافقت نمودند کارگروهی به ریاست نمایندگان منتخب وزراء کشور طرفها و متشکل از تعداد مساوی از نمایندگان هردو طرف متعاهد تشکیل شود و سالی یک بار به طور متناوب در هریک از دو کشور تشکیل جلسه دهد. وظایف کارگروه به قرار زیر خواهد بود: 1ـ پیگیری اجراء این موافقتنامه. 2ـ ارائه راه حل برای کلیه مسائل مورد اختلاف که ممکن است در جریان اجراء این موافقتنامه حادث شود. 3ـ بررسی هرگونه تغییر یا اصلاح این موافقتنامه. 4ـ ارائه گزارش های سالیانه در مورد روند اجراء این موافقتنامه. کارگروه مشترک می تواند متناسب با موضوع، گروه های کارشناسی فرعی تشکیل دهد.

مراجع مسوول و چگونگی ارتباط مراجع مسوول اجراء این موافقتنامه در دو کشور عبارتند از: الف ـ از سوی جمهوری اسلامی ایران، وزارت کشور. ب ـ از سوی دولت قطر، وزارت کشور. هر یک از طرف های متعاهد، مراجع صلاحیتداری را جهت ارتباط مستقیم برای تسهیل و تسریع در اجراء همکاری های بین طرفهای متعاهد در چهارچوب این موافقتنامه از طریق مجاری دیپلماتیک به صورت کتبی به طرف متعاهد دیگر معرفی می نماید.

حل و فصل اختلافات طرفهای متعاهد هرگونه اختلاف در تفسیر یا اجراء این موافقتنامه را با مذاکره و مشاوره از طریق مجاری دیپلماتیک و یا کارگروه مشترک موضوع ماده(6) این موافقتنامه حل و فصل خواهند نمود.

ارتباط با سایر موافقتنامه‌ها مفاد موافقتنامه خدشه‌ای به اجراء تعهدات ناشی از سایر موافقتنامه‌های بین‌المللی، دویاچند جانبه که دوطرف متعاهد در آنها عضویت دارند، وارد نمی‌نماید.

لغو دو یادداشت تفاهم همکاری قبلی طرفهای متعاهد توافق کردند به اجراء یادداشت تفاهم همکاری مشترک و یادداشت تفاهم در زمینه مبارزه با موادمخدر و مواد روانگردان که بین وزارت کشور دولت جمهوری اسلامی ایران و وزارت کشور دولت قطر در مورخ 30/2/1378 هجری شمسی (مطابق با 20/5/1999میلادی) و مورخ23/7/1381 هجری شمسی (مطابق با ـ 15/10/2002 میلادی) منعقد گردیده، پایان داده شود.

اصلاح موافقتنامه مفاد این موافقتنامه با توافق کتبی طرفهای متعاهد و رعایت تشریفات قانونی دو کشور و با توجه به مفاد ماده (12) در خصوص لازم الاجراء شدن این موافقتنامه، قابل اصلاح خواهد بود.

اعتبار موافقتنامه این مـوافقتنامه، پـس از ایـن که طرفهـای متعاهـد اسـناد تصویب را طـبق تشریفات قانونی خود مبادله نمایند، لازم الاجراء خواهد شد و برای مدت پنج سال معتبر خواهد بود. این موافقتنامه برای یک دوره یا دوره های مشابه تمدید خواهد شد مگر این که یکی از طـرفهای متعاهد شش ماه قبل از انقضاء آن یا انقضاء دوره مـربوط، اراده خود را برای عدم تمدید موافقتنامه به صورت کتبی به اطلاع طرف متعاهد دیگر برساند. پایان دادن به اعتبار این موافقتنامه، تاثیری براجراء درخواست هایی که از سوی هریک از طرفهای متعاهد تا قبل از پایان مدت اعتبار موافقتنامه ارائه شده است، نخواهد داشت و طرفین ملزم به حفظ محرمانه بودن اطلاعات ارائه شده می باشند. امضاء کنندگان زیر با تایید و تصدیق مراتب فوق، نظر به داشتن اختیارات تام از طرف دولت های متبوع خود، این موافقتنامه را امضاء نموده اند. این موافقتنامه در شهر دوحه در تاریخ 18/12/1388 هجری شمسی برابر با 9/3/2010 میلادی در دو نسخه اصلی به زبان های فارسی، عربی و انگلیسی که همه آنها از اعتبار یکسان برخوردار می باشند، تنظیم و امضاء گردید. در صورت بروز هرگونه اختلاف در تفسیر مفاد این موافقتنامه، متن انگلیسی ملاک است. از طرف از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران دولت قطر