🔒قانون نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه‌ای و مهارتی

در اجرای بندهای (1) و (2) سیاست های کلی اشتغال و بندهای (د) و (هـ) ماده (21) قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران مصوب 15 /10/ 1389 و با توجه به سیاست های کلان و اسناد بالادستی به منظور گسترش شایستگی حرفه ای، ارتقای جایگاه آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی، کاهش فاصله سطح شایستگی نیروی کار کشور با سطح استاندارد جهانی، هماهنگی در سیاستگذاری کلان، مدیریت در برنامه ریزی آموزش های فنی، حرفه ای و مهارتی و تربیت نیروی کار شایسته، نظام آموزش و تربیت فنی وحرفه ای و مهارتی که در این قانون «نظام» نامیده می شود و چهارچوب صلاحیت حرفه ای ملی برای تحقق اهداف زیر ایجاد می شود:

اصطلاحات به کار رفته در این قانون دارای معانی مشروح زیر می باشند:

آموزش و تربیت فنی، حرفه‌ای و مهارتی به‌صورت آموزش دولتی، غیردولتی، نیمه‌دولتی (تعاملی) و مشارکت بین‌المللی، در قالب آموزش‌های حضوری (مستقیم)، نیمه‌حضوری و مجازی اجراء می‌گردد. مجریان این آموزش‌ها توسط شورای‌عالی آموزش و تربیت فنی، حرفه‌ای و مهارتی مذکور در جزء(۱) ماده (۵) این قانون نظارت و هدایت می‌شوند.

وظایف نظام جهت تحقق اهداف به شرح زیر است:

ارکان نظام عبارت است از:

شورای عالی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی به ریاست معاون اول رئیس جمهور، بدون ایجاد تشکیلاتی جدید با نقش سیاستگذاری در چهارچوب اسناد بالادستی، برنامه ریزی کلان، تنظیم گری، تضمین کیفیت، طراحی و نظارت در اجرای نظام صلاحیت حرفه ای و نظارت بر آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی تشکیل می شود و اعضای آن به شرح زیر است: 1- معاون اول رئیس جمهور (رئیس شورا) 2- وزیر آموزش و پرورش 3- وزیر علوم، تحقیقات و فناوری 4- وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی 5- وزیر صنعت، معدن و تجارت 6- وزیر جهاد کشاورزی 7- وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی 8- وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی 9- رئیس سازمان برنامه و بودجه کشور 10- دو نفر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی (یک نفر از کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری و یک نفر از کمیسیون اجتماعی) با تصویب مجلس به عنوان ناظر 11- رئیس اتاق تعاون ایران (بدون حق رای) 12- رئیس اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران (بدون حق رای) 13- رئیس اتاق اصناف ایران (بدون حق رای) 14- سه نفر از متخصصین و صاحب نظران در آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی و بازار کار (بدون حق رای)

دولت موظف است با توجه به موارد زیر چهارچوب صلاحیت حرفه ای ملی را تهیه نماید و به تصویب هیات وزیران برساند:

سطوح صلاحیت حرفه ای ملی هشت سطح است، که عبارت است از : سطح 1- سطح کارگر ساده سطح 2- سطح کارگر ماهر سطح 3- سطح کمک کاردان حرفه ای از قبیل کمک تکنسین سطح 4- سطح کاردان حرفه ای از قبیل تکنسین سطح 5- سطح کاردان ارشد حرفه ای از قبیل کمک مهندس سطح 6- سطح کارشناس حرفه ای از قبیل مهندس حرفه ای سطح 7- سطح کارشناس ارشد حرفه ای از قبیل مهندس ارشد حرفه ای سطح 8- سطح دکترای حرفه ای

تضمین کیفیت در نظام آموزش و تربیت فنی، حرفه‌ای و مهارتی براساس چهارچوب صلاحیت حرفه‌ای ملی انجام می‌پذیرد. به‌منظور سنجش و تشخیص شایستگی‌ها و صلاحیت‌های حرفه‌ای و شغلی، مراکز ملی سنجش زیر نظر شورای عالی و با مشارکت نظامهای حرفه‌ای تشکیل می‌شود. مدارک صلاحیت حرفه‌ای و گواهینامه‌های شایستگی شغلی توسط این مرکز اعطاء می‌گردد.

اعتبارات اجرای آن بخش از وظایف نظام، مصرح در ماده (۴) این قانون که مستلزم بار مالی است، از محل بودجه دستگاههای ذی‌ربط مجری در چهارچوب وظایف قانونی آنها تأمین می‌شود.

آیین نامه اجرائی این قانون ظرف مدت شش ماه از تاریخ تصویب آن توسط سازمان برنامه و بودجه کشور تهیه می شود و به تصویب هیات وزیران می رسد.