قراردادهای تجارت بینالملل، بازرگانی خارجی، حملونقل و لجستیک
قرارداد حمل هوایی بار تحت کنوانسیون مونترال
سند غیرقابل معامله حمل هوایی کالا [AWB] با اعمال رژیم مسئولیت دقیق شرکتهای هواپیمایی در قبال تأخیر یا تلفات
⚠ در دستِ بهبودی
متنِ قرارداد
ماده ۱ – عنوان قرارداد: قرارداد حمل هوایی بار (Air Waybill) - تحت کنوانسیون مونترال ۱۹۹۹
این سند به عنوان بارنامه هوایی (Air Waybill) تنظیم گردیده و حاکم بر روابط حقوقی میان فرستنده و متصدی حملونقل هوایی در خصوص حمل کالاهای موضوع این قرارداد است. طرفین توافق مینمایند که کلیه عملیات حملونقل بینالمللی موضوع این سند، مشروط به مقررات کنوانسیون یکسانسازی برخی از مقررات حملونقل هوایی بینالمللی (کنوانسیون مونترال ۱۹۹۹) میباشد. این قرارداد به منزله سند اثبات انعقاد قرارداد حمل، دریافت کالا توسط متصدی و شرایط حمل است. مفاد این قرارداد در صورت تعارض با قوانین داخلی، در چارچوب قواعد آمره کنوانسیون مذکور تفسیر میگردد. امضای این سند توسط متصدی یا نماینده وی، به معنای پذیرش مسئولیتهای قانونی ناشی از حملونقل هوایی طبق کنوانسیون است. هرگونه تغییر در شرایط این قرارداد تنها با توافق کتبی طرفین معتبر خواهد بود.
ماده ۲ – بخش ۱: اطلاعات طرفین
۱-۲. فرستنده (Shipper): [نام و مشخصات کامل فرستنده شامل نام شرکت/شخص، شماره ثبت/ملی، نشانی دقیق و شماره تماس] که در این قرارداد به عنوان مالک یا نماینده قانونی کالا شناخته میشود.
۲-۲. گیرنده (Consignee): [نام و مشخصات کامل گیرنده شامل نام شرکت/شخص، شماره ثبت/ملی، نشانی دقیق و شماره تماس] که مسئولیت تحویل گرفتن کالا در مقصد را بر عهده دارد.
۳-۲. متصدی حملونقل هوایی (Carrier): [نام شرکت هواپیمایی، شماره ثبت، نشانی دفتر مرکزی و کد یاتا (IATA)] که متعهد به حمل کالا از مبدأ به مقصد طبق شرایط این سند است.
تبصره: هرگونه تغییر در اطلاعات فوق باید بلافاصله و پیش از بارگیری کالا به صورت کتبی به اطلاع طرف دیگر برسد؛ در غیر این صورت، مسئولیت عواقب ناشی از عدم ابلاغ بر عهده طرف خاطی خواهد بود.
ماده ۳ – بخش ۲: اطلاعات بار
۱-۳. شرح کالا: [شرح دقیق ماهیت کالا، نوع بستهبندی و علائم اختصاری روی بستهها] که باید با اسناد گمرکی مطابقت کامل داشته باشد.
۲-۳. تعداد، وزن و ابعاد: [تعداد کل بستهها، وزن ناخالص (Gross Weight) به کیلوگرم، وزن قابل محاسبه (Chargeable Weight) و ابعاد دقیق هر بسته] که مبنای محاسبه کرایه حمل قرار میگیرد.
۳-۳. ارزش اظهار شده: [مبلغ ارزش کالا برای گمرک و مبلغ ارزش اظهار شده برای حمل (Declared Value for Carriage)] که در صورت عدم درج، مسئولیت متصدی محدود به سقفهای قانونی کنوانسیون مونترال خواهد بود.
۴-۳. کالاهای خطرناک: [ذکر نوع کالای خطرناک طبق مقررات IATA DGR یا اعلام عدم وجود کالای خطرناک]؛ فرستنده متعهد است کلیه الزامات ایمنی و بستهبندی کالاهای خطرناک را رعایت نماید.
تبصره: در صورت عدم تطابق اطلاعات اظهار شده با واقعیت، فرستنده مسئول کلیه خسارات وارده به متصدی یا اشخاص ثالث خواهد بود.
ماده ۴ – بخش ۳: مسیر و جزئیات پرواز
۱-۴. فرودگاه مبدأ و مقصد: [نام و کد فرودگاه مبدأ] به عنوان نقطه شروع حمل و [نام و کد فرودگاه مقصد] به عنوان نقطه نهایی تحویل کالا تعیین میگردد.
۲-۴. فرودگاههای ترانزیت: [نام فرودگاههای توقف یا ترانزیت در صورت وجود] که کالا ممکن است در طول مسیر در آنها تخلیه یا بارگیری مجدد شود.
۳-۴. شماره و تاریخ پرواز: [شماره پرواز و تاریخ دقیق حرکت از مبدأ] که به عنوان زمانبندی اولیه حمل در نظر گرفته میشود.
۴-۴. تاریخ مورد انتظار تحویل: [تاریخ تقریبی تحویل در مقصد]؛ متصدی متعهد است تمام تلاش خود را برای حمل کالا در زمان مقرر به کار گیرد، مگر آنکه شرایط فورسماژور مانع از آن گردد.
تبصره: متصدی حق دارد در صورت ضرورت عملیاتی، مسیر پرواز یا فرودگاههای ترانزیت را بدون اطلاع قبلی تغییر دهد، مشروط بر اینکه این تغییر تأثیر نامتعارفی بر زمان تحویل نداشته باشد.
ماده ۵ – بخش ۴: کرایه و هزینهها
۱-۵. مبلغ کرایه حمل: [مبلغ دقیق کرایه حمل به ارز توافق شده] که بر اساس وزن و حجم کالا محاسبه گردیده است.
۲-۵. سایر هزینهها و عوارض: [شرح هزینههای جانبی شامل هزینههای گمرکی، انبارداری، بیمه، سوخت و عوارض فرودگاهی] که به صورت تفکیک شده محاسبه میگردد.
۳-۵. کل مبلغ قابل پرداخت: [مجموع مبالغ فوق] که باید طبق شرایط پرداخت توافق شده تسویه گردد.
۴-۵. نحوه و طرف پرداخت: [مشخصات پرداختکننده (فرستنده یا گیرنده) و روش پرداخت (نقدی، اعتباری یا حواله)]؛ در صورت عدم پرداخت در موعد مقرر، متصدی حق اعمال جریمه دیرکرد را خواهد داشت.
تبصره: کلیه هزینههای مربوط به ترخیص کالا در مقصد و عوارض دولتی بر عهده گیرنده است، مگر آنکه در این قرارداد به صراحت توافق دیگری شده باشد.
توضیحِ فیلدها:
• متن: متنِ کاملِ مواد ۱ تا ۵ قرارداد حمل هوایی بار (AWB) با رعایت استانداردهای حقوقی و کنوانسیون مونترال ۱۹۹۹.
ماده ۶ – بخش ۵: بیمه
۱-۶. فرستنده موظف است در صورت تمایل به پوشش بیمهای مازاد بر مسئولیت قانونی متصدی حمل، نسبت به اخذ بیمهنامه باربری با پوشش کامل اقدام نماید. در صورتی که فرستنده درخواست بیمه از طریق متصدی حمل را داشته باشد، این امر باید صراحتاً در بخش مربوطه در بارنامه درج و حقبیمه مربوطه توسط فرستنده پرداخت گردد.
۲-۶. مبلغ بیمه و نام شرکت بیمهگر باید در زمان صدور بارنامه مشخص گردد و متصدی حمل تنها در حدود تعهدات مندرج در بیمهنامه مسئول خواهد بود.
تبصره: مسئولیت متصدی حمل در قبال خسارات وارده به کالا، مستقل از وجود یا عدم وجود بیمه، تابع محدودیتهای مسئولیت مندرج در کنوانسیون مونترال ۱۹۹۹ است و بیمه مذکور جایگزین مسئولیت قانونی متصدی حمل نمیگردد.
ماده ۷ – بخش ۶: شرایط و تعهدات عمومی
۱-۷. فرستنده با امضای این قرارداد اقرار مینماید که تمامی اطلاعات مندرج در بارنامه، از جمله ماهیت، وزن، ابعاد و ارزش کالا، دقیق و صحیح بوده و مسئولیت هرگونه عواقب ناشی از اظهارات خلاف واقع بر عهده وی میباشد.
۲-۷. فرستنده متعهد است تمامی مقررات گمرکی، امنیتی، صادراتی و وارداتی کشور مبدأ، مقصد و کشورهای ترانزیت را رعایت نموده و کلیه اسناد لازم برای حمل و ترخیص کالا را به پیوست بارنامه ارائه نماید.
۳-۷. متصدی حمل حق دارد در هر زمان، به دلایل امنیتی یا قانونی، محموله را بازرسی نموده و در صورت مشاهده کالاهای ممنوعه یا خطرناکِ اظهار نشده، از حمل آن خودداری یا مراتب را به مراجع ذیصلاح گزارش نماید.
۴-۷. متصدی حمل مجاز است در صورت بروز شرایط اضطراری، تغییرات عملیاتی یا محدودیتهای پروازی، مسیر حمل یا نوع هواپیما را بدون اطلاع قبلی تغییر دهد، مشروط بر اینکه این تغییرات تأثیر نامتعارفی بر سلامت کالا نداشته باشد.
۵-۷. متصدی حمل متعهد میگردد با رعایت استانداردهای صنعت هوانوردی و دقت معقول، نسبت به حمل و تحویل کالا در زمان مقرر اقدام نماید.
تبصره: هرگونه هزینه اضافی ناشی از نقص اسناد یا عدم رعایت مقررات توسط فرستنده، مستقیماً بر عهده وی خواهد بود.
ماده ۸ – بخش ۷: مسئولیت متصدی حمل و نقل
۱-۸. مسئولیت متصدی حمل در قبال خسارات وارده به کالا، تلف یا تأخیر در حمل، منحصراً تابع مقررات کنوانسیون مونترال ۱۹۹۹ میباشد.
۲-۸. متصدی حمل در قبال هرگونه تلف، آسیب یا تأخیر که در حین حمل هوایی رخ دهد، مسئول است، مگر آنکه ثابت نماید اقدامات لازم برای جلوگیری از خسارت را انجام داده یا انجام آن غیرممکن بوده است.
۳-۸. محدودیت مسئولیت متصدی حمل مطابق با کنوانسیون مونترال ۱۹۹۹ بر اساس حق برداشت مخصوص (SDR) محاسبه میگردد و در صورت عدم اظهار ارزش بالاتر، سقف مسئولیت به ازای هر کیلوگرم کالا محدود به نرخهای مصوب کنوانسیون خواهد بود.
۴-۸. متصدی حمل از مسئولیت در قبال خسارات ناشی از ماهیت کالا، بستهبندی معیوب توسط فرستنده، اقدامات جنگی، یا دستورات مقامات دولتی معاف میباشد.
۵-۸. در صورتی که فرستنده ارزش بالاتری را در بارنامه اظهار نماید و هزینه اضافی مربوطه را پرداخت کند، مسئولیت متصدی حمل تا سقف ارزش اظهار شده افزایش مییابد.
تبصره: در صورت اثبات تقصیر یا قصور عمدی متصدی حمل، محدودیتهای مسئولیت مذکور در این ماده قابل استناد نخواهد بود.
ماده ۹ – بخش ۸: ادعاها و مهلتها
۱-۹. در صورت بروز آسیب به کالا، گیرنده باید حداکثر ظرف مدت ۱۴ روز از تاریخ دریافت کالا، مراتب را کتباً به متصدی حمل اعلام نماید؛ در صورت تأخیر در تحویل، این مهلت ۲۱ روز از تاریخ در دسترس قرار گرفتن کالا برای گیرنده است.
۲-۹. هرگونه ادعای خسارت باید به صورت کتبی و با ارائه مستندات کافی (شامل صورتجلسه خسارت و مدارک اثبات ارزش کالا) به دفتر مرکزی یا نمایندگی متصدی حمل ارائه گردد.
تبصره: عدم اعلام خسارت در مهلتهای مقرر فوق، موجب اسقاط حق اقامه دعوی علیه متصدی حمل در مراجع قضایی میگردد.
ماده ۱۰ – بخش ۹: حقوق و تعهدات گیرنده
۱-۱۰. گیرنده حق دارد پس از ورود کالا به مقصد و انجام تشریفات گمرکی و پرداخت کلیه هزینههای مربوطه، کالا را از متصدی حمل تحویل بگیرد.
۲-۱۰. گیرنده متعهد است در صورت وجود هزینههای پسپرداخت (Collect Charges) یا سایر هزینههای جانبی، پیش از تحویل کالا نسبت به تسویه کامل آنها اقدام نماید.
۳-۱۰. مسئولیت انجام کلیه تشریفات ترخیص گمرکی در مقصد و پرداخت حقوق و عوارض گمرکی بر عهده گیرنده است، مگر آنکه در قرارداد به نحو دیگری توافق شده باشد.
تبصره: در صورت عدم مراجعه گیرنده برای تحویل کالا در مهلت مقرر، متصدی حمل مجاز است کالا را به انبار منتقل نموده و هزینههای انبارداری و نگهداری را از گیرنده یا فرستنده مطالبه نماید.
ماده ۱۱ – حق حبس (Lien)
۱-۱۱. متصدی حملونقل حق دارد در صورت عدم پرداخت کامل کرایه حمل، هزینههای جانبی، انبارداری یا سایر مطالبات ناشی از این قرارداد، نسبت به بار موضوع این بارنامه، حق حبس اعمال نماید.
۲-۱۱. در صورتی که فرستنده یا گیرنده از پرداخت بدهیهای معوقه خودداری نمایند، متصدی حملونقل مجاز است بار را تا زمان تسویه کامل مطالبات در تصرف خود نگه دارد و هزینههای نگهداری در این مدت بر عهده صاحب کالا خواهد بود.
تبصره: چنانچه پس از گذشت [ ] روز از تاریخ سررسید، بدهی پرداخت نگردد، متصدی حملونقل حق دارد با رعایت تشریفات قانونی و پس از اطلاعرسانی کتبی، نسبت به فروش کالا از طریق مزایده یا روشهای قانونی دیگر اقدام نموده و مطالبات خود را از محل حاصل فروش برداشت نماید.
ماده ۱۲ – قانون حاکم و حل و فصل اختلافات
۱-۱۲. این قرارداد و کلیه حقوق و تعهدات ناشی از آن، تابع مقررات کنوانسیون ۱۹۹۹ مونترال در خصوص یکسانسازی برخی از مقررات حملونقل هوایی بینالمللی و در موارد مسکوت، تابع قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران خواهد بود.
۲-۱۲. هرگونه اختلاف ناشی از تفسیر یا اجرای این قرارداد، در وهله اول از طریق مذاکرات دوستانه حل و فصل خواهد شد.
۳-۱۲. در صورت عدم حصول توافق ظرف مدت [ ] روز، اختلاف به [دادگاههای صالح شهر تهران / مرکز داوری اتاق بازرگانی ایران] ارجاع خواهد شد تا مطابق با قوانین حاکم بر قرارداد رسیدگی و رأی قطعی صادر گردد.
تبصره: طرفین توافق مینمایند که زبان حاکم بر رسیدگیهای داوری یا قضایی، زبان فارسی باشد.
ماده ۱۳ – نسخ و پیوستها
۱-۱۳. این بارنامه هوایی (AWB) در [ ] نسخه اصلی تنظیم گردیده که هر یک از نسخهها حکم واحد داشته و پس از امضا توسط طرفین یا نمایندگان مجاز آنها، دارای اعتبار قانونی یکسان میباشند.
۲-۱۳. کلیه اسناد پیوست از جمله لیست بستهبندی (Packing List)، فاکتور تجاری (Commercial Invoice)، گواهی مبدأ (Certificate of Origin) و سایر مجوزهای صادراتی/وارداتی، جزء لاینفک این قرارداد محسوب شده و برای طرفین لازمالاجرا هستند.
تبصره: در صورت وجود هرگونه مغایرت میان مفاد این بارنامه و پیوستهای آن، مفاد بارنامه هوایی (AWB) اولویت و ارجحیت خواهد داشت.
ماده ۱۴ – امضاها
۱-۱۴. این قرارداد با امضای فرستنده یا نماینده قانونی وی که دارای اختیار تام برای انعقاد این قرارداد حملونقل است، رسمیت مییابد.
۲-۱۴. متصدی حملونقل یا نماینده مجاز وی با امضای این سند، تعهدات خود را مبنی بر حمل کالا طبق شرایط مندرج در این بارنامه و کنوانسیون مونترال تأیید مینماید.
۳-۱۴. تاریخ و محل امضای این قرارداد در ذیل درج گردیده و از همان تاریخ برای طرفین لازمالاجرا میباشد.
محل امضای فرستنده: [ ]
محل امضای متصدی حملونقل: [ ]
تاریخ: [ ]
محل: [ ]
توضیحِ فیلدها:
• متن: متنِ کاملِ مواد ۱۱ تا ۱۴ قرارداد حمل هوایی بار (AWB) مطابق با استانداردهای حقوقی ایران و کنوانسیون مونترال.
نکاتِ تنظیمِ این قرارداد
- مبنای حقوقی
- کنوانسیون یکسانسازی برخی از مقررات حملونقل هوایی بینالمللی (کنوانسیون مونترال ۱۹۹۹) که ایران به آن ملحق شده است، قانون تجارت ایران (مواد ۳۷۷ تا ۳۹۴ در خصوص متصدی حملونقل)، و ماده ۱۰ قانون مدنی.
- نکاتِ کلیدی
- ۱. حتماً ارزش واقعی کالا را در بارنامه اظهار کنید تا در صورت بروز خسارت، سقف مسئولیت متصدی حمل بر اساس ارزش واقعی باشد. ۲. کنوانسیون مونترال ۱۹۹۹ مسئولیت متصدی حمل را در قبال تأخیر، فقدان یا آسیب به کالا به صورت «مسئولیت محدود» (بر اساس SDR) تعریف کرده است. ۳. بستهبندی کالا باید مطابق با استانداردهای بینالمللی حمل هوایی (IATA) باشد؛ در غیر این صورت متصدی حمل از مسئولیت مبرا میشود. ۴. مهلت اعتراض برای خسارت وارده به کالا بسیار کوتاه است (معمولاً ۱۴ روز برای کالا و ۲۱ روز برای تأخیر)، لذا به محض مشاهده خسارت باید کتباً اعلام شود. ۵. بیمه باربری (Cargo Insurance) جدا از مسئولیت متصدی حمل است؛ حتماً کالا را نزد یک شرکت بیمه معتبر بیمه کنید.
- بندهای پرخطر
- ۱. بند محدودیت مسئولیت: متصدیان حمل معمولاً سعی میکنند مسئولیت خود را به حداقل برسانند. برای محکمکاری، حتماً ارزش کالا را در ستون مربوطه در بارنامه (Declared Value for Carriage) درج کنید تا سقف مسئولیت کنوانسیون افزایش یابد. ۲. بند تأخیر: تعریف دقیق «تأخیر» و «خسارات ناشی از تأخیر» در قراردادهای هوایی مبهم است. برای کاهش اختلاف، زمان دقیق تحویل و جریمههای تأخیر را به صورت شفاف در پیوست قرارداد ذکر کنید. ۳. بند فورس ماژور: شرکتهای هواپیمایی اغلب دایره شمول فورس ماژور را بسیار گسترده مینویسند. باید قید شود که «نقص فنی هواپیما» یا «مدیریت ضعیف عملیاتی» شامل فورس ماژور نمیشود.
این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارتها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.
+ نمایشِ کاملِ مقدمه و توضیحاتِ پرامپت
# پرامپتِ تنظیمِ قرارداد حمل هوایی بار تحت کنوانسیون مونترال
**۱. نقشدهی به هوش مصنوعی:**
شما یک وکیل پایه یک دادگستری متخصص در حقوق تجارت بینالملل و قراردادهای حملونقل هستید. وظیفه شما تنظیم یک قرارداد حمل هوایی بار (Air Waybill - AWB) مطابق با کنوانسیون یکسانسازی برخی مقررات مربوط به حمل و نقل هوایی بینالمللی (کنوانسیون مونترال ۱۹۹۹) و قوانین داخلی ایران است. قرارداد باید جامع، دقیق، عاری از ابهام و کاملاً حرفهای باشد و تمامی جنبههای حقوقی و تجاری مربوط به حمل و نقل هوایی بینالمللی را پوشش دهد.
**۲. چارچوب حقوقی حاکم:**
این قرارداد تحت حاکمیت کنوانسیون یکسانسازی برخی مقررات مربوط به حمل و نقل هوایی بینالمللی (کنوانسیون مونترال ۱۹۹۹) و قوانین داخلی ایران از جمله قانون مدنی، قانون تجارت، قانون هواپیمایی کشوری و مقررات سازمان هواپیمایی کشوری تنظیم میشود. کنوانسیون مونترال رژیم مسئولیت سختگیرانهای را برای متصدیان حمل و نقل هوایی در قبال خسارات ناشی از تأخیر، تلف یا آسیب به بار وضع کرده است. این قرارداد یک سند غیرقابل معامله (Non-negotiable) است و صرفاً رسید دریافت بار و سند اثبات قرارداد حمل محسوب میشود. رعایت قواعد آمره مربوط به مسئولیت متصدی حمل و نقل و محدودیتهای آن، و همچنین مقررات گمرکی و امنیتی الزامی است.
**۳. اطلاعات لازم (جاهای خالی):**
**الف. اطلاعات فرستنده (Shipper):**
* [[نام کامل فرستنده (شخص حقیقی/حقوقی)]]
* [[شماره ثبت/کد ملی فرستنده]]
* [[آدرس کامل فرستنده]]
* [[شماره تلفن فرستنده]]
* [[آدرس ایمیل فرستنده]]
**ب. اطلاعات گیرنده (Consignee):**
* [[نام کامل گیرنده (شخص حقیقی/حقوقی)]]
* [[شماره ثبت/کد ملی گیرنده]]
* [[آدرس کامل گیرنده]]
* [[شماره تلفن گیرنده]]
* [[آدرس ایمیل گیرنده]]
**ج. اطلاعات متصدی حمل و نقل هوایی (Carrier):**
* [[نام کامل شرکت هواپیمایی/متصدی حمل و نقل]]
* [[شماره ثبت شرکت]]
* [[آدرس کامل دفتر مرکزی]]
* [[شماره تلفن]]
* [[آدرس ایمیل]]
* [[شماره AWB (اگر از قبل صادر شده باشد)]]
**د. اطلاعات بار (Goods):**
* [[شرح کامل کالا (نوع، مدل، برند، مشخصات فنی)]]
* [[تعداد بستهها]]
* [[وزن ناخالص (Gross Weight) به کیلوگرم]]
* [[وزن قابل شارژ (Chargeable Weight) به کیلوگرم]]
* [[ابعاد هر بسته (طول، عرض، ارتفاع) به سانتیمتر]]
* [[ارزش اظهار شده برای گمرک (Declared Value for Customs) به [[واحد پول]]]]
* [[ارزش اظهار شده برای حمل (Declared Value for Carriage) به [[واحد پول]] (در صورت تمایل به افزایش سقف مسئولیت)]]
* [[ماهیت کالای خطرناک (در صورت وجود) و شماره UN، کلاس خطر، گروه بستهبندی]]
* [[شمارههای شناسایی خاص (مانند شماره سریال، پارت نامبر)]]
**ه. اطلاعات پرواز و مسیر (Flight & Route):**
* [[فرودگاه مبدأ (Airport of Departure) و کد یاتا]]
* [[فرودگاه مقصد (Airport of Destination) و کد یاتا]]
* [[فرودگاههای ترانزیت (در صورت وجود) و کد یاتا]]
* [[شماره پرواز (Flight Number) و تاریخ پرواز (Date of Flight)]]
* [[تاریخ مورد انتظار تحویل (Estimated Delivery Date)]]
**و. اطلاعات پرداخت (Charges):**
* [[مبلغ کرایه حمل (Freight Charges) به [[واحد پول]]]]
* [[سایر هزینهها (Other Charges) به [[واحد پول]] (مانند هزینه سوخت، امنیت، خدمات ویژه)]]
* [[کل مبلغ قابل پرداخت به [[واحد پول]]]]
* [[نحوه پرداخت (پیشپرداخت/پسپرداخت - Prepaid/Collect)]]
* [[طرف پرداختکننده (فرستنده/گیرنده)]]
**ز. اطلاعات بیمه (Insurance):**
* [[آیا بیمه حمل و نقل توسط متصدی حمل ترتیب داده شده است؟ (بله/خیر)]]
* [[مبلغ بیمه (در صورت بله) به [[واحد پول]]]]
* [[نام شرکت بیمه (در صورت بله)]]
* [[شماره بیمهنامه (در صورت بله)]]
**ح. سایر اطلاعات:**
* [[شماره مرجع فرستنده (Shipper's Reference Number)]]
* [[شماره مرجع متصدی حمل (Carrier's Reference Number)]]
* [[تعداد نسخههای اصلی AWB]]
* [[محل و تاریخ صدور AWB]]
**۴. ساختار کامل قرارداد:**
قرارداد باید شامل بخشهای زیر باشد:
[بندهای قرارداد در ادامه، هر کدام جدا]
**۵. شرطهای پیشنهادی اختیاری:**
* **شرط ۱: انتخاب داوری:** (در صورتی که طرفین تمایل به حل اختلاف از طریق داوری داشته باشند)
* "هرگونه اختلاف، دعوی یا ادعایی که ناشی از یا در ارتباط با این قرارداد باشد، از جمله در خصوص تشکیل، اعتبار، تفسیر، اجرا، نقض یا فسخ آن، به داوری ارجاع خواهد شد. داوری مطابق با قواعد داوری [[نام مرکز داوری، مثلاً مرکز داوری اتاق بازرگانی ایران یا ICC]] توسط [[تعداد داوران]] داور انجام خواهد شد. محل داوری [[شهر، کشور]] و زبان داوری [[فارسی/انگلیسی]] خواهد بود. رأی داور قطعی و لازمالاجرا برای طرفین است."
* **شرط ۲: شرط فورس ماژور (قوه قاهره):** (اگرچه کنوانسیون مونترال مسئولیت سختگیرانه دارد، اما این شرط میتواند برای برخی تعهدات فراتر از مسئولیت اصلی حمل مفید باشد)
* "هیچ یک از طرفین مسئول عدم انجام تعهدات خود ناشی از حوادث خارج از کنترل معقول آنها، از جمله بلایای طبیعی، جنگ، شورش، تحریم، اقدامات دولت، آتشسوزی، سیل، زلزله، اعتصاب و سایر موارد قوه قاهره نخواهد بود. طرف متأثر موظف است بلافاصله طرف دیگر را مطلع کرده و تمام تلاش معقول را برای کاهش اثرات آن به کار گیرد."
* **شرط ۳: شرط بازرسی و پذیرش بار توسط گیرنده:** (برای شفافیت بیشتر در مورد زمان و نحوه پذیرش بار)
* "گیرنده موظف است بلافاصله پس از دریافت بار، آن را از نظر تعداد، وزن و سلامت ظاهری بازرسی نماید. هرگونه مغایرت یا آسیب ظاهری باید در زمان تحویل و در حضور نماینده متصدی حمل در سند تحویل قید و امضا شود. عدم قید مغایرت یا آسیب در زمان تحویل، به منزله پذیرش بار در وضعیت سالم و کامل خواهد بود، مگر اینکه آسیب پنهان باشد که در این صورت مهلتهای کنوانسیون اعمال خواهد شد."
**۶. نکات و هشدارهای مهم:**
* **ماهیت غیرقابل معامله:** AWB یک سند غیرقابل معامله است و مالکیت بار را منتقل نمیکند. صرفاً رسید دریافت بار و اثبات قرارداد حمل است.
* **محدودیت مسئولیت:** مسئولیت متصدی حمل مطابق کنوانسیون مونترال ۱۹۹۹ محدود به مبلغی معادل ۱۷ حق برداشت مخصوص (SDR) به ازای هر کیلوگرم وزن بار است، مگر اینکه فرستنده ارزش بالاتری را اظهار کرده و هزینه اضافی آن را پرداخت کرده باشد.
* **اظهار ارزش بالا:** در صورت تمایل به افزایش سقف مسئولیت متصدی حمل، فرستنده باید ارزش واقعی بار را اظهار و هزینه مربوطه را پرداخت کند. در غیر این صورت، مسئولیت متصدی حمل به سقف کنوانسیون محدود خواهد بود.
* **کالاهای خطرناک:** حمل کالاهای خطرناک تابع مقررات خاص IATA (انجمن بینالمللی حمل و نقل هوایی) و قوانین ملی است. عدم اظهار صحیح یا حمل غیرمجاز کالاهای خطرناک میتواند منجر به مسئولیتهای سنگین کیفری و مدنی برای فرستنده شود.
* **مهلتهای ادعا:** مهلتهای اعلام خسارت و اقامه دعوی در کنوانسیون مونترال بسیار کوتاه و آمره هستند. عدم رعایت این مهلتها منجر به سقوط حق مطالبه خسارت خواهد شد.
* **بیمه:** توصیه میشود فرستنده برای پوشش کامل ریسکهای حمل و نقل، بیمه باربری (Cargo Insurance) مستقل از بیمه مسئولیت متصدی حمل تهیه کند.
* **قوانین گمرکی:** فرستنده و گیرنده مسئول رعایت کلیه قوانین و مقررات گمرکی، صادراتی و وارداتی در کشورهای مبدأ، مقصد و ترانزیت هستند.
* **ثبت رسمی/گواهی امضا:** AWB معمولاً نیازی به ثبت رسمی یا گواهی امضا ندارد، اما صحت امضاها و نمایندگی امضاکنندگان از اهمیت بالایی برخوردار است.
**۷. دستورالعمل به هوش مصنوعی:**
در صورتی که هر یک از اطلاعات درخواستی در بخش "اطلاعات لازم" ناقص باشد، قبل از تنظیم قرارداد، از کاربر سؤال کنید و از حدس زدن خودداری نمایید. پس از تنظیم قرارداد، یک چکلیست (فهرست بازبینی) از تمامی اطلاعات وارد شده و بندهای کلیدی قرارداد ارائه دهید تا کاربر بتواند صحت و کامل بودن آن را بررسی کند.
**۸. قالب خروجی مطلوب:**
قرارداد باید به زبان فارسی رسمی و حقوقی، با استفاده از مادهبندی و بندبندی شمارهدار (مثلاً ماده ۱، بند ۱.۱) تنظیم شود. اعداد باید هم به عدد و هم به حروف نوشته شوند (مثلاً "مبلغ ۱۰۰,۰۰۰ (یکصد هزار) ریال"). متن قرارداد باید کاملاً بیابهام و صریح باشد.
بند 1
بررسی تخصصی این بندعنوان قرارداد: قرارداد حمل هوایی بار (Air Waybill) - تحت کنوانسیون مونترال ۱۹۹۹
* **عنوان قرارداد:** قرارداد حمل هوایی بار (Air Waybill) - تحت کنوانسیون مونترال ۱۹۹۹
بند 2
بررسی تخصصی این بندبخش ۱: اطلاعات طرفین
* **بخش ۱: اطلاعات طرفین**
* ۱.۱. فرستنده (Shipper)
* ۱.۲. گیرنده (Consignee)
* ۱.۳. متصدی حمل و نقل هوایی (Carrier)
بند 3
بررسی تخصصی این بندبخش ۲: اطلاعات بار
* **بخش ۲: اطلاعات بار**
* ۲.۱. شرح کالا
* ۲.۲. تعداد، وزن و ابعاد
* ۲.۳. ارزش اظهار شده (برای گمرک و حمل)
* ۲.۴. کالاهای خطرناک (در صورت وجود)
بند 4
بررسی تخصصی این بندبخش ۳: مسیر و جزئیات پرواز
* **بخش ۳: مسیر و جزئیات پرواز**
* ۳.۱. فرودگاه مبدأ و مقصد
* ۳.۲. فرودگاههای ترانزیت
* ۳.۳. شماره و تاریخ پرواز
* ۳.۴. تاریخ مورد انتظار تحویل
بند 5
بررسی تخصصی این بندبخش ۴: کرایه و هزینهها
* **بخش ۴: کرایه و هزینهها**
* ۴.۱. مبلغ کرایه حمل
* ۴.۲. سایر هزینهها و عوارض
* ۴.۳. کل مبلغ قابل پرداخت
* ۴.۴. نحوه و طرف پرداخت
بند 6
بررسی تخصصی این بندبخش ۵: بیمه
* **بخش ۵: بیمه**
* ۵.۱. پوشش بیمه (در صورت وجود)
* ۵.۲. مبلغ و شرکت بیمه
بند 7
بررسی تخصصی این بندبخش ۶: شرایط و تعهدات عمومی
* **بخش ۶: شرایط و تعهدات عمومی**
* ۶.۱. اقرار فرستنده به صحت اطلاعات
* ۶.۲. تعهد فرستنده به رعایت مقررات (گمرکی، امنیتی، صادرات/واردات)
* ۶.۳. حق بازرسی بار توسط متصدی حمل
* ۶.۴. حق تغییر مسیر توسط متصدی حمل
* ۶.۵. تعهد متصدی حمل به حمل بار با دقت معقول
بند 8
بررسی تخصصی این بندبخش ۷: مسئولیت متصدی حمل و نقل
* **بخش ۷: مسئولیت متصدی حمل و نقل**
* ۷.۱. حاکمیت کنوانسیون مونترال ۱۹۹۹ بر مسئولیت
* ۷.۲. مسئولیت در قبال تلف، آسیب یا تأخیر
* ۷.۳. محدودیتهای مسئولیت (SDRs) مطابق کنوانسیون
* ۷.۴. موارد معافیت از مسئولیت
* ۷.۵. اظهار ارزش بالاتر برای حمل و تاثیر آن بر مسئولیت
بند 9
بررسی تخصصی این بندبخش ۸: ادعاها و مهلتها
* **بخش ۸: ادعاها و مهلتها**
* ۸.۱. مهلت اعلام خسارت (آسیب، تأخیر، تلف) مطابق کنوانسیون
* ۸.۲. نحوه ارائه ادعا
بند 10
بررسی تخصصی این بندبخش ۹: حقوق و تعهدات گیرنده
* **بخش ۹: حقوق و تعهدات گیرنده**
* ۹.۱. حق دریافت بار
* ۹.۲. تعهد به پرداخت هزینههای پسپرداخت
* ۹.۳. تعهد به ترخیص گمرکی
بند 11
بررسی تخصصی این بندبخش ۱۰: حق حبس (Lien)
* **بخش ۱۰: حق حبس (Lien)**
* ۱۰.۱. حق حبس متصدی حمل بر بار در صورت عدم پرداخت هزینهها
بند 12
بررسی تخصصی این بندبخش ۱۱: قانون حاکم و حل و فصل اختلافات
* **بخش ۱۱: قانون حاکم و حل و فصل اختلافات**
* ۱۱.۱. قانون حاکم (کنوانسیون مونترال و قوانین ایران)
* ۱۱.۲. مرجع حل اختلاف (دادگاههای ایران یا داوری بینالمللی)
بند 13
بررسی تخصصی این بندبخش ۱۲: نسخ و پیوستها
* **بخش ۱۲: نسخ و پیوستها**
* ۱۲.۱. تعداد نسخههای اصلی AWB
* ۱۲.۲. پیوستها (مانند لیست بستهبندی، فاکتور تجاری، گواهی مبدأ)
بند 14
بررسی تخصصی این بندبخش ۱۳: امضاها
* **بخش ۱۳: امضاها**
* ۱۳.۱. امضای فرستنده یا نماینده مجاز
* ۱۳.۲. امضای متصدی حمل یا نماینده مجاز
* ۱۳.۳. تاریخ و محل امضا
