قانون
🔒قانون موافقتنامه همکاری در حوزه امنیت اطلاعات بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه
🔒تبصره
★
رعایت اصول هفتاد و هفتم (77)، یکصد و بیست و پنجم (125) و یکصد و سی و نهم (139) <a class="tagref" href="/واژه/%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B3%DB%8C">قانون اساسی</a> <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C">جمهوری</a> اسلامی ایران در اجرای این قانون، الزامی است.
بسم الله الرحمن الرحیم
موافقتنامه <a class="tagref" href="/واژه/%D9%87%D9%85%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C">همکاری</a> در حوزه <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%B7%D9%84%D8%A7%D8%B9%D8%A7%D8%AA">امنیت اطلاعات</a> بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه
دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه که از این پس «طرف ها» نامیده میشوند،
عطف به «<a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D8%B9%D8%A7%D9%87%D8%AF%D9%87">معاهده</a> اساس روابط متقابل و اصول همکاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه» در 22 اسفند 1379 (12 مارس 2001)،
با امعان ن. ب. ا. پیشرفت قابل توجهی در توسعه و به کارگیری جدیدترین <a class="tagref" href="/واژه/%D9%81%D9%86%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C">فناوری</a> های <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%B7%D9%84%D8%A7%D8%B9%D8%A7%D8%AA">اطلاعات</a> و ارتباطات حاصل شده است،
با امعان نظر به اهمیت فراوان فناوری های اطلاعات و ارتباطات برای <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B9%D9%87-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C">توسعه اجتماعی</a> و اقتصادی به نفع رفاه بشریت و حمایت از <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B5%D9%84%D8%AD">صلح</a>، امنیت و ثبات بین المللی در جهان معاصر،
با ابراز نگرانی از تهدیدهای مرتبط با استفاده احتمالی از چنین فناوری هایی در تعارض با اهداف <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%B6%D9%85%DB%8C%D9%86">تضمین</a> صلح، امنیت و ثبات بین المللی، با هدف تضعیف <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AD%D8%A7%DA%A9%D9%85%DB%8C%D8%AA">حاکمیت</a> و امنیت کشورها و دخالت در امور داخلی آنها، <a class="tagref" href="/واژه/%D9%86%D9%82%D8%B6-%D8%AD%D8%B1%DB%8C%D9%85-%D8%AE%D8%B5%D9%88%D8%B5%DB%8C">نقض حریم خصوصی</a> شهروندان، برهم زدن اوضاع سیاسی، اجتماعی و اقتصادی داخلی و بر افروختن خصومت بین اقوام و مذاهب،
با تاکید بر <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B6%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%AA">ضرورت</a> حداکثرسازی منافع مشترک خود از ناحیه فناوری های اطلاعات و ارتباطات و کاهش تهدیدهای مشترک ناشی از آن علیه خود،
همچنین با تاکید بر ضرورت تام احترام به <a class="tagref" href="/واژه/%D9%82%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%86">قوانین</a> و مقررات دولت های طرف ها در اجرای این موافقتنامه،
ضمن شناسایی اهمیت فراوان امنیت اطلاعات برای نظام امنیت بین المللی،
با تایید اینکه حاکمیت دولت و اصول و مقررات بین المللی نشات گرفته از آن بر رفتار دولت ها در چهارچوب فعالیت های مربوط به فناوری های اطلاعات و ارتباطات و بر <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B5%D9%84%D8%A7%D8%AD%DB%8C%D8%AA">صلاحیت</a> قضایی کشورها نسبت به <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B2%DB%8C%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA">زیرساخت</a> فناوری های اطلاعات و ارتباطات در <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AE%D8%A7%DA%A9">خاک</a> آنها اعمال میشود و همچنین با تایید اینکه دولت ها واجد <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82">حقوق</a> <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AD%D8%A7%DA%A9%D9%85%DB%8C%D8%AA%DB%8C">حاکمیتی</a> برای تعیین و اجرای سیاست خود در خصوص مسائل مرتبط با شبکه اطلاعاتی و مخابراتی <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AA">اینترنت</a> از جمله تضمین امنیت هستند،
با اعتقاد به اینکه اعتمادسازی بیشتر و توسعه همکاری میان طرف ها در حوزه فناوری های اطلاعات و ارتباطات یک ضرورت فوری است و تامین کننده منافع آنها است،
ضمن قائل شدن اهمیت فراوان برای توازن بین تضمین امنیت و رعایت <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82-%D8%A8%D8%B4%D8%B1">حقوق بشر</a> در حوزه استفاده از <a class="tagref" href="/واژه/%D9%81%D9%86%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B7%D9%84%D8%A7%D8%B9%D8%A7%D8%AA">فناوری اطلاعات</a> و ارتباطات، منطبق با قوانین ملی و تعهدات بین المللی دولت های طرف ها،
ضمن تلاش برای <a class="tagref" href="/واژه/%D9%BE%DB%8C%D8%B4%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C">پیشگیری</a> و مقابله با تهدیدات متوجه امنیت اطلاعات و تلاش برای تامین منافع امنیت اطلاعات دولت های طرف ها با هدف ایجاد یک محیط اطلاعات بین المللی صلح آمیز و امن،
با <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D8%AD%DA%A9%D9%88%D9%85%DB%8C%D8%AA">محکومیت</a> اقدامات قهری یک جانبه اتخاذ شده در نقض <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D9%86%D8%B4%D9%88%D8%B1">منشور</a> ملل متحد،
همچنین ضمن تلاش برای کار مشترک با هدف کاهش آسیب پذیری دولت ها در مقابل تهدیدات علیه امنیت اطلاعات، شامل تهدید اقدامات بالقوه محدودساز و مسدودساز علیه دولت های طرف ها در ارتباط با فناوری های اطلاعات و ارتباطات و دسترسی به اینترنت،
نیز ضمن تلاش برای همکاری نزدیک در مجامع منطقه ای و بین المللی با هدف توسعه و ارتقای هنجارها و مقررات حقوقی به منظور تضمین امنیت بین المللی اطلاعات از جمله از طریق <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AD%DA%A9%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C">حکمرانی</a> عادلانه اینترنت،
با تمایل به ایجاد چهارچوب دوجانبه برای همکاری میان دولت های طرف ها در حوزه امنیت اطلاعات،
به شرح زیر به توافق رسیدند:
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
