ماده 1

هر کس به دعوی اعتبارات و نفوذی در نزد یکی از مستخدمین دولتی یا <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C">شهرداری</a> یا کشوری یا مأمورین به <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AE%D8%AF%D9%85%D8%A7%D8%AA-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C">خدمات عمومی</a> <a class="tagref" href="/واژه/%D9%88%D8%AC%D9%87-%D9%86%D9%82%D8%AF">وجه نقد</a> یا‌فائده دیگری برای خود یا شخص ثالثی در ازاء اعمال نفوذ نزد مأمورین مزبوره از کسی تحصیل کند و یا وعده و یا تعهدی از او بگیرد علاوه بر رد وجه یا مال مورد استفاده یا <a class="tagref" href="/واژه/%D9%82%DB%8C%D9%85%D8%AA">قیمت</a> آن به حبس تأدیبی از شش ماه تا دو سال و به <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AC%D8%B2%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C">جزای نقدی</a> از 165/000/000 <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%84">ریال</a> تا 660/000/000 ریال محکوم خواهد شد. ‌هر گاه وجه نقد یا فایده یا <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%B9%D9%87%D8%AF">تعهد</a> را به اسم مأمورین مزبوره و به عنوان اینکه برای جلب موافقت آنها باید پرداخته شود گرفته باشد علاوه بر رد وجه یا مال مورد استفاده یا قیمت آن به حبس تأدیبی از یک سال تا سه سال و به جزای نقدی از 330/000/000 ریال الی 1/000/000/000 ریال محکوم خواهد شد.