🔒ماده 10

اشخاصی که مطابق مقررات این <a class="tagref" href="/واژه/%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%AF">قرارداد</a> تحصیل <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%B2">جواز</a> عبور کرده‌اند حق دارند در موقع عبور از سرحد کلیه آلات و البسه و توشه راه که برای احتیاجات شخصی شان لازم باشد و آلات مربوطه به کار خود و همچنین کلیه اثاث‌البیتی را که برای مدت <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D9%88%D9%82%D9%81">توقف</a> آنها در <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AE%D8%A7%DA%A9">خاک</a> طرف دیگر مورد احتیاج است بدون تادیه <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82-%DA%AF%D9%85%D8%B1%DA%A9%DB%8C">حقوق گمرکی</a> و سایر عوارض مشابه چه ایاباً و ذهاباً همراه خود ببرند. به علاوه دارندگان جوازهای یک ساله مذکوره در -ماده 6 میتوانند با معافیت از حقوق گمرکی و سایر عوارض مشابهه به آن عرابه و اسب و حشم کار و <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A8%D8%B0%D8%B1">بذر</a> و کلیه اشیائیکه برای کار و توقف موقتی آنها لازم‌است همراه برده و همچنین در موقع مراجعت محصول خود را همراه بیاورند مشروط بر اینکه در صورت اخیر از نظامات گمرکی متابعت نمایند. باید متذکر بود که هر یک از طرفین معظمتین متعاهدتین میتوانند به موجب نظامات مخصوصه که قبل از اجرای آن اطلاعاً باستحضار طرف معظم دیگر خواهند رساند از ورود و خروج یک یا چند فقره از اشیاء سابق‌الذکر ممانعت کرده و یا تحدیداتی نسبت به آنها قائل شوند.