🔒ماده 2
★
» حداکثر مالکیت زمین هر شخص در تمام کشور اعم از قطعات متصل یا مجزا مجموعاً چهار صد هکتار ( آیش و زیر کشت) از اراضی آبی و یا هشتصد هکتار(آیش و زیر کشت) از اراضی دیم و بایر و یا مقداری زمین آبی و دیم و یا بایر است که مجموع آنها از حداکثر زمین دیم و بایر مجاز تجاوز نکند ( هر هکتار آبی - معادل دو هکتار دیم و بایر محسوب خواهد شد) م. ب. و مالک میتواند بمیل خود زمین مورد تشخیص خود را بمقدار معین فوق از اراضی متعلق بخود انتخاب نماید.
تبصره‌ها
تبصره 1
در مورد اراضی که تا تاریخ تقدیم این لایحه بمجلس وقف خاص شده است برای هر یک از موقوف علیهم تا میزان مقرر در این ماده کماکان به صورت وقف خاص باقی خواهد ماند و وجوه حاصل از فروش مازاد موقوفات مزبور با نظارت اداره اوقاف اختصاص بخرید مال دیگری داده میشود تا طبق ماده 90 قانون مدنی مورد عمل قرار گیرد و در مورد زمینهائیکه پس از تاریخ تقدیم این لایحه وقف خاص میشود مجموع سهام موقوف علیهم نباید از میزان مجاز مقرر در این ماده برای یک شخص تجاوز نماید و مقدار زمینی که باین ترتیب وقف خاص میشود از مجموع زمین هائیکه به موجب همین ماده در ملکیت مالک باقی میماند کسر خواهد شد.
تبصره 2
در مورد اراضی که تا تاریخ تقدیم این لایحه بمجلس وقف خاص و عام شده است سهم وقف خاص مشمول قسمت اول تبصره یک خواهد بود و در مورد اراضی که پس از تاریخ تقدیم این لایحه وقف خاص و عام میشود مجموع سهام وقف خاص مشمول قسمت دوم تبصره یک خواهد بود.
تبصره 3
در مورد موقوفات خاص وظایفی که طبقاین قانون به عهده مالک گذارده شده است با متولیان و ی. ق. م. قانونی آنان م. ب..
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.