🔒ماده 22

شهرداریها مجازند <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%B6%DB%8C">اراضی</a> و املاکی را که طبق این قانون به ملکیت خود در میآورند (‌به استثناء اراضی و املاک موضوع ماده ۲۴ این قانون) بمنظور نوسازی بموجب <a class="tagref" href="/واژه/%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%AF">قرارداد</a> و در قبال اخذ تضمینات کافی بشرکتها و مؤسساتی که با سرمایه کافی و <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B5%D9%84%D8%A7%D8%AD%DB%8C%D8%AA">صلاحیت</a> فنی تشکیل یافته اند واگذار کنند. صلاحیت فنی و مالی اینگونه شرکتها بطور کلی و برتری طرحهای عمرانی آنها بر اساس <a class="tagref" href="/واژه/%D9%86%D9%82%D8%B4%D9%87">نقشه</a> جامع شهر در هر مورد باید از طرف <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C">شهرداری</a> پیشنهاد شده و انجمن شهر آنرا تصویب و وزارت کشور تأیید کند. شهرداریها بهای اینگونه اراضی و املاک و هزینه‌های پرداختی را بترتیبی که پرداخت و <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%B9%D9%87%D8%AF">تعهد</a> نموده‌اند بعلاوه ده درصد از شرکتها و مؤسسات مذکور دریافت خواهند داشت. شرکتها و مؤسسات مذکور در این ماده مادام که طرح مصوب را طبق قرارداد منعقده اجرا ننموده‌اند <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AD%D9%82-%D9%88%D8%A7%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%DB%8C">حق واگذاری</a> تمام یا قسمتی از اراضی و املاک مورد قرارداد را بغیر ندارند.