ماده 22

تضمین تسهیلات اعتباری موضوع این آئیننامه عبارتند از: 1 - اعطای اجازه برداشت از حسابهای بانکهای عامل ، به بانکهای تجاری تأمین کننده کمبود منابع اعتبار ( موضوع بند 2 ماده 4 این آئیننامه) با هماهنگی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران . 2 - تضمین دولت مبنی بر منظور نمودن اعتبار لازم جهت تأمین و پرداخت تفاوت کارمزد سهم دولت به میزان ( 6 %) مربوط به تسهیلات اعتباری اعطائی به طرح های موضوع ماده( 23 ) این آئیننامه و مطالبات معوق لاوصول بانکهای عامل ناشی از اعطای تسهیلات اعتباری به طرح های مصوب موضوع این آئیننامه ، در لوایح بودجه سالیانه کل کشور حداکثر ظرف) 5 (سال . 3 - کلیه مستحدثات ، اموال و دارائیهای قابل توثیق ناشی از اجرای طرح های موضوع این آئیننامه که در وثیقه بانکهای عامل قرار خواند گرفت . چنانچه تحت ضوابط موجود بانکها، توثیق زمین محل اجرای طرح امکان پذیر نباشد، بانکهای عامل می توانند علاوه بر توثیق مستحدثات ، اموال و دارائیهای پیش بینی شده در طرح که روی زمین و احداث و یا نصب می گردد، سفته به امضای متقاضی نیز دریافت نمایند. تبصره 1 - تضمین دولت موضوع بند ( 2 ) این ماده نافی وظایف بانکهای عامل جهت وصول مطالبات ناشی از اعطای تسهیلات اعتباری موضوع این آئیننامه نمیباشد و بانکهای عامل مکلفند جهت حفظ حقوق خود اقدامات قانونی لازم را جهت مصرف و بازپرداخت تسهیلات اعتباری اعطائی بعمل آورند. در این رابطه بانکهای عامل موظفند در موارد زیر بر مصرف و بازپرداخت تسهیلات اعتباری اعطائی موضوع این آئیننامه نظارت نمایند: 1 - نظارت بر مصرف صحیح تسهیلات اعتباری اعطائی ، متناسب با پیشرفت اجرای طرح . 2 - نظارت بر بازپرداخت بدهیهای ناشی از تسهیلات اعتباری دریافتی ، از محل درآمد طرح . تبصره 2 - استفاده کنندگان از تسهیلات اعتباری موضوع این آئیننامه موظفند اقساط تسهیلات اعتباری دریافتی را بموقع پرداخت نمایند. عدم پرداخت بموقع اقساط بدهی استفاده کنندگان از تسهیلات اعتباری مزبور، در حکم تصرف غیر قانونی در اموال دولتی محسوب می شود.