🔒ماده 231

به زبانِ ساده

قراردادها و معاملات فقط برای کسانی که آن را امضا کرده‌اند و جانشینان قانونی آن‌ها (مثل وارثان) اعتبار دارد. یعنی یک قرارداد نمی‌تواند تعهدی برای شخص ثالثی که در معامله نقشی نداشته ایجاد کند.

مثال

اگر من با شما قرارداد ببندم که خانه‌ام را بفروشم، همسایه من هیچ حقی در این معامله ندارد و نمی‌تواند به آن اعتراض کند یا از آن سود ببرد.

نکتهٔ کاربردی

این اصل «نسبی بودن قراردادها» نام دارد؛ بنابراین اگر در قراردادی تعهدی به نفع یا ضرر شخص ثالثی گذاشته شود، آن شخص تا زمانی که آن را نپذیرد، مسئولیتی ندارد.

این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.