🔒ماده 239

به زبانِ ساده

اگر در قراردادی شرط شود که یکی از طرفین کاری را انجام دهد، اما نه خود او بتواند آن را انجام دهد و نه کس دیگری جای او انجام دهد، طرف مقابل حق دارد معامله را به هم بزند. به این حق، اصطلاحاً خیار فسخ می‌گویند.

مثال

کسی خانه می‌فروشد و شرط می‌کند که خریدار خودش یک تابلوی نقاشی مخصوص برای فروشنده بکشد، اما خریدار به هیچ وجه توانایی کشیدن آن تابلو را ندارد و دیگری هم نمی‌تواند آن را انجام دهد؛ در اینجا فروشنده می‌تواند معامله را فسخ کند.

نکتهٔ کاربردی

حق فسخ فوری است و پس از اطلاع از عدم امکان انجام شرط، باید در مدت معقول اعمال شود.

این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.