🔒ماده 39

در صورتی که تامین کننده در حین معامله به دلیل عدم <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF%DB%8C">موجودی</a> کالا و یا عدم امکان اجرای خدمات، نتواند تعهدات خود را انجام دهد، باید مبلغ دریافتی را فورا به <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%A8">مخاطب</a> برگرداند، مگر در <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A8%DB%8C%D8%B9">بیع</a> کلی و تعهداتی که برای همیشه وفای به تعهد غیرممکن نباشد و مخاطب آماده صبر کردن تا امکان <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%AD%D9%88%DB%8C%D9%84-%DA%A9%D8%A7%D9%84%D8%A7">تحویل کالا</a> و یا <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%DB%8C%D9%81%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B9%D9%87%D8%AF">ایفای تعهد</a> باشد. در صورتی که معلوم شود تامین کننده از ابتدا عدم امکان ایفای <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%B9%D9%87%D8%AF">تعهد</a> خود را می دانسته، علاوه بر لزوم استرداد مبلغ دریافتی، به حداکثر <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%AA">مجازات</a> مقرر در این قانون نیز محکوم خواهد شد.