قانون
قانون جرائم رایانه‌ای
ماده 40
★
در <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D9%88%D9%82%DB%8C%D9%81">توقیف</a> داده ها، با رعایت تناسب، نوع، اهمیت و نقش آنها در ارتکاب جرم، به روش هایی از قبیل چاپ داده ها، کپی برداری یا تصویربرداری از تمام یا بخشی از داده ها، غیر قابل دسترس کردن داده ها با روش هایی از قبیل تغییر گذرواژه یا <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B1%D9%85%D8%B2%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C">رمزنگاری</a> و ضبط حامل های داده عمل می شود.
شرحِ ساده و مثال
- به زبانِ ساده
- قانون به مقام‌های قضایی و ضابطان اجازه می‌دهد هنگام توقیف اطلاعات رایانه‌ای، متناسب با اهمیت جرم روش‌های مختلفی را به کار بگیرند. این روش‌ها شامل پرینت گرفتن، کپی کردن، رمزگذاری برای غیرقابل دسترس کردن داده‌ها یا ضبط وسایل ذخیره‌سازی است. هدف این است که داده‌های مرتبط با جرم حفظ شوند بدون اینکه آسیب بی‌دلیلی به سیستم وارد شود.
- مثال
- اگر پلیس فتا متوجه شود از سیستمی برای کلاهبرداری اینترنتی استفاده شده، می‌تواند به جای بردن کل سیستم، از اطلاعات مالی کپی بردارد یا با تغییر رمز عبور، دسترسی متهم را به آن پوشه خاص ببندد.
- نکتهٔ کاربردی
- ضابطان دادگستری نمی‌توانند بدون دلیل موجه تمام سیستم‌های یک شرکت یا خانه را ضبط کنند؛ توقیف داده‌ها باید «متناسب» با نوع جرم باشد.
این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.