🔒ماده 684

به زبانِ ساده

ضمانت یعنی شخصی مسئولیت بدهیِ فرد دیگری را بر عهده بگیرد. در این قرارداد، کسی که بدهی را قبول می‌کند «ضامن»، کسی که طلبکار است «مضمون‌له» و کسی که بدهکار اصلی است «مضمون‌عنه» نامیده می‌شود.

مثال

علی به حسن بدهکار است؛ رضا به حسن می‌گوید «بدهی علی را من می‌دهم»؛ در اینجا رضا ضامن، حسن مضمون‌له و علی مضمون‌عنه است.

نکتهٔ کاربردی

با وقوع عقد ضمان، ذمه بدهکار اصلی (مضمون‌عنه) در برابر طلبکار آزاد می‌شود و طلبکار باید طلب خود را از ضامن مطالبه کند، مگر اینکه شرط دیگری شده باشد.

این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.