ماده 7

1. نهاد صلاحیتدار دولت طرف درخواست شونده می‌تواند به طور کامل یا به صورت جزئی از ارائه مساعدت اجتناب نماید، چنانچه تصور کند که اجرای درخواست می‌تواند به حاکمیت، امنیت، <a class="tagref" href="/واژه/%D9%86%D8%B8%D9%85-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C">نظم عمومی</a> یا سایر منافع اساسی آن دولت لطمه وارد نماید یا با <a class="tagref" href="/واژه/%D9%82%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%86">قوانین</a> ملی یا تعهدات بین المللی دولت آن طرف مغایر باشد. 2. چنانچه عملی که به موجب آن درخواست صورت گرفته است بر اساس قانون دولت طرف درخواست شونده <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AC%D8%B1%D9%85">جرم</a> شناخته نشود، می توان از ارائه مساعدت امتناع نمود. 3. مساعدت، چنانچه ممکن است در <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%AD%D9%82%DB%8C%D9%82%D8%A7%D8%AA">تحقیقات</a> یا <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%B3%DB%8C">دادرسی</a> جاری در قلمرو دولت طرف درخواست شونده ایجاد مانع نماید یا با تصمیمات قضایی صادره از سوی دادگاه کشور طرف درخواست شونده مغایرت داشته و لازم الاجراء باشد، می‌تواند رد شود. 4. قبل از تصمیم گیری در مورد رد ارائه مساعدت ها به موجب بندهای (1) و (2) این ماده، نهاد صلاحیتدار دولت طرف درخواست شونده می‌تواند رایزنی هایی با نهاد صلاحیتدار دولت طرف درخواست کننده به منظور تعیین شرایط تکمیلی که بر اساس آن می‌تواند <a class="tagref" href="/واژه/%DA%A9%D9%85%DA%A9">کمک</a> ارائه شود، انجام دهد. نهاد صلاحیتدار دولت طرف درخواست کننده شرایطی را که بر اساس آن مساعدت به آن ارائه می‌شود، رعایت می کند. 5. نهاد صلاحیت دار دولت طرف درخواست کننده، به صورت کتبی همراه با بیان دلایل از رد کلی یا جزئی درخواست آگاه می‌شود.