⚠
الفارق / ۱۴۱
آن قصیدهٌ مشتمود یمد مشهور در محافل ادبی بوده است پس شبههٌ سرقت ادبی
نمیرفت. احراز آن شهرت در عصرکمال, مقدور نیست» صرف حدس ! و تخمین
بیدلیل است. و چون آن شهرت. مُحرز نباشدء سرقتِ ادبی از شعر مسعود سعد؛ محرز است. در نتیجهٌ آن سرقت ادبی» کلاهی گشاد سر حافظ رفت که گفت:
ور باورت نمیکند از بنده این حدیث ازگ نفتةٌ کمال! دلیلی بیاورم
گر برکنم دل از تو و بردارم از تو مهر آن مهر بر که افکنم آن دل کجا برم
با آن تصرف ناچیز کمال» نمیتوان آن بیت راگَفتهُ کمال دانست. گَفتةٌ مسعود سعد
است؟؛ گفته را به جمله یا جملات میگویند نه به مفردات مانند قافیه و رَوِیَ؟؛ جمله
یا جملات در آن بیت از آنٍ مسعود سعد است نه کمال؛ ضمنا معلوم
شدکه بیت مسعود سعد در زمان حافظ در محافل ادبی مشهور نبود؛ اگر بود هرگز
نمیگفت: از گَفتهٌ کمال» دلیلی بیاورم.
۵- محمد قزوینی در یادداشتهای ؟ خود مینویسد:
ملاصدرا: خَبْطهای مضحک او در عربیّت. و استفاده عجیب او از رسالهای
فخز رازی" را و کذلک نقل او فصولِ طوال از سایرین بدون اسم بردن
صاحبان آنهاء به طوری که مردم بیاطلاع؛ توهمٌ خواهند کرد که از خود او
است.
۶-این خلدون, نظريَة عصبیّت (< همیاری ؟ عشایری) را از احباالملوم غزالی
استفاده کرده است. جلال الدین سبوطی,(۸۳۹-
۱ ذخر رازی در ده ۱۳۳۰ ۱۳۴۰ نوشته بودم» بنقل دوستی موثق» معاصری آَن را
بنام خود کرد به زبان دیگر. ۴ این ترجمه از من است.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
