دکترین
آثار و تبعات و عوارض عدم تعیین کامل حقالزحمه کارشناسان رسمی دادگستری و بیتوجهی به اصلاح آن توسط مقام قضایی
مقدمه
آثار و تبعات و عوارض عدم تعیین کامل حقالزحمه کارشناسان رسمی دادگستری و بیتوجهی به اصلاح آن توسط مقام قضایی
بختیار سید نظامی – کارشناس رسمی دادگستری و دانشآموخته حقوق
▪مقدمه
نقش کارشناسان رسمی دادگستری بهعنوان بازوی فنی و تخصصی دستگاه قضا، در فرآیند کشف حقیقت و صدور رأی صحیح، غیرقابل انکار است. با این حال، در بسیاری از موارد، حقالزحمه کارشناسان به صورت کامل و منصفانه تعیین نمیشود یا در صورت تعیین ناقص، با وجود درخواست اصلاح، از سوی مقام قضایی ترتیب اثر داده نمیشود. این موضوع، نهتنها آثار سوء بر معیشت و انگیزه کارشناسان دارد، بلکه موجب تضعیف دادرسی عادلانه، کاهش کیفیت نظرات کارشناسی، و گاه نقض حقوق مردم میشود. در ادامه، این موضوع از ابعاد گوناگون بررسی میگردد.
▪تضییع حقوق مسلم قانونی کارشناسان و نقض اصول دادرسی منصفانه
کارشناسان رسمی، بر اساس قوانین و دستورالعملهای مصوب (از جمله دستورالعمل تعیین حقالزحمه کارشناسان رسمی دادگستری)، استحقاق دریافت حقالزحمه متناسب با نوع تخصص، حجم کار و مسؤولیت حرفهای خویش دارند.
عدم تعیین کامل یا عدم اصلاح حقالزحمه در موارد مستند و موجه:
• نوعی بیاعتنایی به شأن حرفهای کارشناسان بوده و باعث تلقی «بیارزشی کار تخصصی» نزد دادگاه میشود؛
• در عمل، کارشناس را مجبور به انجام کاری میکند که منافع مادی و معنوی او تأمین نشده است، امری که با اصول انصاف، عدالت حرفهای و آیین دادرسی تعارض دارد.
همچنین باید توجه داشت که:
• کارشناس موظف است ظرف مدت معین، نظر خود را با دقت و کیفیت ارائه دهد؛
• اما دادگاه در موارد متعددی، بدون توجه به استدلالهای فنی و مستندات ارائهشده برای افزایش حقالزحمه، با عبارت کلی “موجه نیست” آن را رد میکند؛
• این رفتار موجب تضعیف جایگاه کارشناسی و افزایش بیاعتمادی به سیستم قضایی میگردد.
▪تأثیر منفی بر کیفیت نظریات کارشناسی و فرار نخبگان از عرصه کارشناسی
یکی از پیامدهای جدی عدم تعیین یا اصلاح حقالزحمه، کاهش انگیزه و رغبت کارشناسان زبده و دقیق برای ورود یا ادامه فعالیت در این حوزه است.
دلایل این مسئله عبارتاند از:
• کارشناسان، زمان، تخصص، اعتبار و هزینه خود را برای نظریهنویسی صرف میکنند؛
• در صورت عدم دریافت حقالزحمه متناسب، یا مواجهه با مقاومت مراجع قضایی در اصلاح آن، به تدریج دچار سرخوردگی شغلی میشوند؛
• برخی از کارشناسان برجسته یا باسابقه، به دلیل این وضعیت، از پذیرش پروندههای پیچیده، پرمخاطره یا مرتبط با دستگاههای حساس خودداری میکنند؛
نتیجه
• سطح کیفی نظریات کارشناسی افت میکند؛
• افراد کمتجربه یا صرفاً علاقمند به جنبه مالی، میدان را در دست میگیرند؛
• دستگاه قضا از نظرات عمیق و دقیق فنی محروم میماند، که نهایتاً خود نهاد قضا و مردم از این وضعیت متضرر میشوند.
▪تأثیر منفی بر اعتماد عمومی به عدالت و روند رسیدگی
هرگاه مردم مشاهده کنند که:
• کارشناسان، انگیزه کافی برای حضور فعال ندارند؛
• یا نظریهها با تأخیر، نارضایتی یا بیدقتی همراه است؛
• یا کارشناس به دلیل نارضایتی از دستمزد، پرونده را رها یا نظریه سطحی ارائه میدهد؛
این امر موجب میشود:
• اعتماد به روند قضایی کاهش یابد؛
• مردم گمان برند که «کارشناسی صوری» یا «بینتیجه» است؛
• و حتی برخی طرفین دعوا تلاش کنند کارشناس را تطمیع، تهدید یا تغییر دهند تا نتیجه دلخواه خود را بگیرند؛
در نتیجه، ستونهای اعتماد عمومی به بیطرفی دادگاهها دچار خدشه میشود، که تبعات آن برای کل نظام دادرسی، بسیار سنگین خواهد بود.
▪مقایسه نادرست قضات میان دریافتی و مسؤولیتهای خود و کارشناسان رسمی
یکی از ریشههای پنهان اما مؤثر در بیتوجهی برخی قضات به حقالزحمه کارشناسان، ذهنیت مقایسهای آنان است.
١-قیاس ظاهری دریافتیها
برخی قضات تصور میکنند که «چگونه ممکن است کارشناس برای یک گزارش، مبلغی چند برابر حقوق ماهانه قاضی دریافت کند؟» این در حالی است که:
• کارشناس نه استخدام رسمی است و نه مزایای شغلی دارد؛
• هر پرونده برای او مانند یک پروژه مستقل و با مسؤولیت کامل است؛
• بازدید، تحقیق، استعلام، تهیه گزارش، دفاع، پاسخگویی، بیمه حرفهای، و بار حقوقی آن با اوست.
٢-تلقی اشتباه از درآمد کارشناسان
تصور نادرست بسیاری این است که:
«کارشناسی یعنی پول مفت برای چند سطر گزارش»
در حالیکه:
• فرآیند کارشناسی مستلزم کار فنی، وقتگیر، پرریسک و بعضاً بسیار پرتنش است؛
• درآمد کارشناسان نوسانی و غیرمطمئن است؛
• و هزینههای پنهان زیادی در اجرای وظایف دارند.
٣-بهانههایی مانند «نداری مردم»
قضات گاه از تعیین حقالزحمه کامل امتناع میکنند چون:
ادامه مطلب را در بخش comment مطالعه فرمایید.
پی نوشت
مطالعه مطلب با عنوان «کارشناسان رسمی دادگستری هنرمندان بی ادعای عرصه عدالت» پیشنهاد می شود.
1 comment
3
1
تعدیل حق الزحمه کارشناسی و چگونگی وصول آن
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ١٣٩٧/٠٨/٢۴
برگزار شده توسط: استان خراسان رضوی/ شهر مشهدموضوع
تعدیل نظریه کارشناسیپرسش
چنان چه در زمان اعلام نظریه کارشناسی، تقاضای تعدیل هزینه کارشناسی تقدیم و دادگاه با افزایش هزینه موافقت کند، آیا به متعهد جهت پرداخت هزینه کارشناسی ابلاغ میشود؟ عدم پرداخت هزینه ترمیم یافته در اتخاذ تصمیم در مورد دعوی مطروحه موثر است یا خیر؟ هزینه کارشناسی چگونه باید وصول شود؟
▪نظر هیئت عالی
تقاضای تعدیل یا افزایش حق الزحمه کارشناس از بابت ترمیم هزینه کارشناسی قابل پذیرش و از طریق ابلاغ به متقاضی کارشناسی به عمل می آید؛ لیکن موثر در اتخاذ تصمیم در دعوی مفتوح رسیدگی نیست، بلکه در صورت عدم پرداخت هزینه توسط مسئول پرداخت حق الزحمه کارشناس، مطابق مفاد ماده ٢۶۴ قانون آیین دادرسی مدنی یا دستور دادگاه در اجرای احکام مدنی بدون نیاز به صدور اجرائیه وصول و ایصال خواهد شد، لذا تحمیل تقدیم دادخواست مطالبه به کارشناس موافق رویه و عمومات قانونی نیست و اعمال مقررات ماده ٢۵٩ قانون آیین دادرسی مدنی نیز صرفاً در مورد عدم پرداخت هزینه اولیه و ابتدایی کارشناسی است.
▪نظر اکثریت
جهت پرداخت هزینه کارشناسی ابلاغ میشود لکن عدم پرداخت هزینه ترمیم یافته در اتخاذ تصمیم در دعوی مطروحه موثر نیست و در صورت عدم پرداخت هزینه توسط مسئول پرداخت هزینه کارشناسی، بر اساس مفاد ماده ٢۶۴ قانون آیین دادرسی مدنی به دستور دادگاه توسط اجرای احکام بدون صدور اجرائیه وصول میشود.
دلایل این نظریه:
1- ماده ٢۵٩ قانون آ.د.م صرفا در خصوص عدم پرداخت هزینه تعیین ابتدایی است و مشمول هزینه ترمیمی نمی شود، تحمیل وظیفه در تقدیم دادخواست به کارشناس نیز خلاف انصاف است.
2- موضوع ماده ٢۶۴ ق.آ.د.م مربوط به تعیین هزینه کارشناسی (موضوع سوال) است و در این ماده صراحتا به صدور دستور وصول هزینه قطعی اشاره شده است با توجه به مفاد ماده ۴۵٨ ق.آ.د.م سابق که به صدور دستور وصول به اجرای احکام اشاره شده بود دستور وصول در این ماده عام است و شامل وصول آن از مسئول پرداخت در دادگاه و در صورت عدم پرداخت آن، وصول آن در اجرای احکام مدنی است. با توجه به عمومیت وصول، قید وصول در اجرای احکام مدنی حذف شده است. اساتید همانند دکتر شمس و دکتر مهاجری نیز همین برداشت را از مفاد ماده ٢۶۴ دارند.
▪نظر اقلیت
عدم پرداخت هزینه کارشناس موثر در اتخاذ تصمیم نیست و کارشناس با تقدیم دادخواست، مابقی هزینه را تقاضا می کند و پس از صدور حکم با صدور اجرائیه حق وی وصول میشود.
ادله این نظریه:
با توجه به ابهام قانون تنها راه وصول هزینه کارشناسی تقدیم دادخواست است، ماده ٢۵٩ در مورد هزینه تعیین ابتدایی است و ماده ٢۶۴ دستور وصول هزینه از مسئول پرداخت هزینه را بیان می کند (حذف قید وصول از طریق اجرای احکام مدنی موید این برداشت است)، توقف رسیدگی پرونده تا پرداخت هزینه بلاوجه است لذا رسیدگی ادامه می یابد و کارشناس با طرح دعوی حقوق خود را مطالبه مینماید.
▪نظر ابرازی
در صورت عدم پرداخت هزینه توسط مسئول پرداخت آن، دادگاه ضمن صدور حکم مسئول پرداخت هزینه ترمیمی را به پرداخت هزینه محکوم مینماید و با درخواست کارشناس اجرائیه صادر میگردد و مانند احکام دادگاهها حکم اجرا میشود.
دلیل این نظریه:
با توجه به ابهام قانون و نظر به این که تحمیل هزینه طرح دعوی برکارشناس خلاف انصاف است، هزینه کارشناسی هم جز هزینه های دادرسی محسوب میشود لذا مسئول پرداخت محکوم میشود.
موضوع مشمول ماده ٢۵٩ است و اگر مسئول پرداخت خواهان باشد و دلیل دیگری نباشد قرار ابطال دادخواست صادر و اگر مسئول پرداخت، خوانده باشد کارشناسی از عداد دلایل خارج و با صرف نظر از مفاد نظریه کارشناس رای صادر میشود.
دلیل این نظریه:
ماده ٢۵٩ ق.آ.د.م عام است، تکلیف عدم پرداخت هزینه کارشناسی را تعیین مینماید و تفاوتی بین هزینه تعیینی ابتدایی و هزینه قطعی نیست.
#وصول_حق_الزحمه_کارشناسی
#تتمه_دستمزد_کارشناسی
Add a comment
4
1موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
