آرای حاوی عدم استماع دعوای تنفیذ وصیت نامه — اولاً وفق مفهوم مخالف مواد ۲۷۶

در زمینه عدم پذیرش دعوای تنفیذ هم می توان به برخی از آرای قضایی اشاره کرد. اولین نمونه دادنامه شماره ۹۷۰۹۹۷۳۸۳۴۴۰۱۲۸۶ مورخ ۱۳۹۷/۱۲/۲۲ شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی شهرستان بن است. در پرونده کلاسه ۹۷۰۹۹۸۳۸۳۴۴۰۰۵۳۹ شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی شهرستان بن، خواهان د. ب. ط. وراث مرحوم ح.ش. به خواسته تنفیذ وصیت نامه عادی ۱۳۶۴/۳/۳۰ (بین خواهان و آن مرحوم مطرح و در توضیح عنوان نمود که تعدادی از وراث آن مرحوم منکر وصیت نامه هستند. دادگاه طی دادنامه شماره ۹۷۰۹۹۷۳۸۳۴۴۰۱۲۸۶ مورخ ۱۳۹۷/۱۲/۲۲ قرار عدم استماع دعوا صادر نمود. استدلال این دادگاه برای صدور قرار عدم استماع دعوا بدین شرح است: اولاً وفق مفهوم مخالف مواد ۲۷۶، ۲۷۷، ۲۷۸، ۲۷۹ و ۲۹۱ قانون امور حسبی وصیت نامه صرفاً در صورتی که شرایط مواد مذکور را داشته باشد، قابل پذیرش است و در غیر موارد مصرح رسمی سری خود نوشت و دیگر موارد مصرح قابل پذیرش نیست و این مواد قانونی تاکنون نسخ نشده اند. بنابراین وصیت نامه ادعای خواهان که عادی است و مشمول هیچ یک از موارد مصرح نیست، قابل پذیرش نمی باشد و این مواد تاکنون غیر شرعی اعلام نشده اند. انیا نظرات شورای محترم نگهبان به شمارگان ۲۶۳۹ مورخ ۶۷۱۸/۲ و ۵۶۵/۷ مورخ ۹۱/۳/۲۳، هیچ یک موید پذیرش وصیت نامه در موارد غیر مصرح قانون امور حسبی نیست. چراکه نظر اول محدود نمودن اعتبار وصیت نامه ابزاری به مدت ۳ ماه مذکور در <a class="artref" href="/ماده/ماده-294-a_raw080610252165">ماده ۲۹۴ قانون امور حسبی</a> را خلاف موازین شرع اعلام کرده است. لازم به توضیح است که در قسمت اخیر این نظر آمده است که به طور کلی اعتبار وصیت نامه مانند سایر اسناد در صورتی است که حجت شرعی بر صحت مفاد آن باشد. در این قسمت به تحریر الوسیله مراجعه شود که این قسمت از نظر شورای محترم نگهبان، جنبه ارشادی و مشورتی دارد و نمی تواند جای قانون را بگیرد. لذا دادگاه صرف نظر از تردید نسبت به وصیت نامه از سوی دو نفر از وراث به استناد <a class="artref" href="/ماده/ماده-291-a_raw080610252162">ماده ۲۹۱ قانون امور حسبی</a> و ماده ۲ ق أ.د.م، قرار عدم استماع دعوا صادر و اعلام می نماید....» لازم به توضیح است که این قرار به جهت عدم تجدید نظر خواهی، قطعیت یافت. دومین نمونه دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۳۸۳۰۳۰۰۴۲۱ مورخ ۱۳۹۲/۷/۲۱ شعبه اول دادگاه عمومی بخش گندمان است. در پرونده کلاسه ۹۱۰۹۹۸۳۸۳۰۳۰۰۰۵۴۴ شعبه اول دادگاه عمومی بخش گندمان آقای ع الف که خودش یکی از وراث مرحوم محمد است د. ب. ط. سایر وراث آن مرحوم به خواسته تنفیذ وصیت نامه عادی ۱۳۷۳/۶/۱ بین خواهان و آن مرحوم تقدیم و در توضیح عنوان نمود که آن مرحوم به موجب وصیت نامه نحوه تقسیم اراضی کشاورزی خود بین وراث را برای بعد از فوت معین کرده است. ولی یکی از وراث به نام ع الف. ضمن تردید و تکذیب نسبت به امضای مورث از اجرای وصیت خودداری می کند. نهایتاً دادگاه با رسیدگی و احراز امضای مورث ذیل وصیت نامه عادی حکم غیابی بر تنفیذ وصیت نامه عادی طی دادنامه شماره ۹۱۰۹۹۷۳۸۳۰۳۰۱۶۳۴ مورخ ۱۳۹۱/۱۲/۲۱ صادر نمود. با واخواهی سه نفر از وراث و تغییر دادرس رسیدگی کننده، دادگاه ضمن قبول واخواهی و نقض حکم غیابی قرار عدم استماع دعوا طی دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۳۸۳۰۳۰۰۴۲۱ مورخ ۱۳۹۲/۷/۲۱ صادر نمود با این استدلال که وصیت نامه به صورت عادی تنظیم شده و شرایط مقرر برای وصیت نامه خود نوشت یا سری را که تنها وصیت نامه های عادی معتبر محسوب می شوند ندارد و به خط موصی تنظیم نشده است و واخواهان به امضای مورث ذیل آن اقرار ندارند و آقای الف. آن را مورد تردید قرار داده است و از سوی دیگر ملک مورد بحث، دارای سابقه ثبتی و جزء پلاک ۶۰۲ اصلی گندمان است به استناد مواد ۲۷۶، ۲۷۷، ۲۷۸، ۲۷۹ و ۲۹۱ قانون امور حسبی و مواد ۴۶ و ۴۸ قانون ثبت اسناد و املاک، ضمن نقض دادنامه واخواسته قرار عدم استماع دعوای خواهان را صادر و اعلام می نماید. با تجدید نظر خواهی خوانده شعبه هشتم دادگاه تجدیدنظر استان چهارمحال و بختیاری طی دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۳۸۴۳۷۰۰۳۰۸ مورخ ۱۳۹۲/۱۰/۲۴ رأی بدوی قرار عدم استماع دعوای خواهان بدوی را با تغییر آن به حکم بطلان دعوا تأیید نمود. استدلال این دادگاه برای تأیید رأی بدوی به این شرح است: ن. ب. ا. اشخاص ذی نفع در ترکه اقرار به صحت وصیت نامه مزبور نکرده اند و رسیدگی دادگاه ماهیتی بوده است مستندا به ماده ۳۵۸ قا.د.م، ضمن تغییر قرار عدم استماع دعوا به حکم بطلان دعوا دادنامه ۹۲۰۹۹۷۳۸۳۰۳۰۰۴۲۱ را تأیید می نماید.» عدم استماع دعوا به حکم بطلان دعوا دادنامه ۹۲۰۹۹۷۳۸۳۰۳۰۰۴۲۱ را تأیید می نماید.» همان طور که ملاحظه میشود، هر چند در رویه قضایی غالب قضات ب. ت. ب. نظریات شورای نگهبان عملاً دعوای تنفیذ وصیت نامه در خارج از موارد مصرح قانونی را قابل استماع میدانند ولی اقلیت از جمله نگارنده، به عدم استماع دعوای تنفیذ وصیت نامه قائل هستند که به نمونه هایی از این آرا اشاره شد.