قانون
آسیب شناسی قانو ن به کار گیری سلاح در تبیین موارد مجاز تیراندازی
آسیب شناسی قانو ن به کار گیری سلاح در تبیین موارد مجاز تیراندازی
نویسندگان:
سامان اوجاقلو شهابی جواد نادری عوج بغزی سید رضا طباطبایی فر
منبع:
تمدن حقوقی سال پنجم تابستان 1401 شماره 11
حوزههای تخصصی:
حوزههای تخصصی حقوق
doi:
10.22034/lc.2022.150654
شماره صفحات:
۵۵۳ - ۵۷۳
دریافت مقاله
تعداد دانلود :
۳۸۴
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۲۶
سال ۱۴۰۴ (۴)
- تمدن حقوقی سال 8 زمستان 1404 شماره 26
- تمدن حقوقی سال 8 پاییز 1404 شماره 25
- تمدن حقوقی سال 8 تابستان 1404 شماره 24
- تمدن حقوقی سال 8 بهار 1404 شماره 23
سال ۱۴۰۳ (۴)
- تمدن حقوقی سال 7 زمستان 1403 شماره 22
- تمدن حقوقی سال 7 پاییز 1403 شماره 21
- تمدن حقوقی سال 7 تابستان 1403 شماره 20
- تمدن حقوقی سال 7 بهار 1403 شماره 19
سال ۱۴۰۲ (۵)
- تمدن حقوقی سال 6 زمستان 1402 شماره 18 ویژه نامه هوش مصنوعی
- تمدن حقوقی سال ششم زمستان 1402 شماره 17
- تمدن حقوقی سال ششم پاییز 1402 شماره 16
- تمدن حقوقی سال ششم تابستان 1402 شماره 15
- تمدن حقوقی سال ششم بهار 1402 شماره 14
سال ۱۴۰۱ (۴)
- تمدن حقوقی سال پنجم زمستان 1401 شماره 13
- تمدن حقوقی سال پنجم پاییز 1401 شماره 12
- تمدن حقوقی سال پنجم تابستان 1401 شماره 11
- تمدن حقوقی سال پنجم بهار 1401 شماره 10
سال ۱۴۰۰ (۲)
- تمدن حقوقی سال چهارم پاییز و زمستان 1400 شماره 9
- تمدن حقوقی سال چهارم بهار و تابستان 1400 شماره 8
سال ۱۳۹۹ (۲)
- تمدن حقوقی سال سوم پاییز و زمستان 1399 شماره 7
- پژوهشنامه حقوق فارس سال سوم بهار و تابستان 1399 شماره 6
سال ۱۳۹۸ (۴)
- پژوهشنامه حقوق فارس سال دوم زمستان 1398 شماره 5
- پژوهشنامه حقوق فارس سال دوم پاییز 1398 شماره 4
- پژوهشنامه حقوق فارس سال دوم تابستان 1398 شماره 3
- پژوهشنامه حقوق فارس سال دوم بهار 1398 شماره 2
سال ۱۳۹۷ (۱)
- پژوهشنامه حقوق فارس سال اول زمستان 1397 شماره 1
چکیده
یکی از تدابیرِ نیروهای انتظامی در مقابله با تهدیدها، ناامنی ها و برقراری نظم و امنیت در جامعه، استفاده به هنگام و موثّر از سلاح است. قانون به کارگیری سلاح جهت صیانت از جانِ شهروندان و همچنین نظام مند نمودنِ رفتار مأموران در استفاده از سلاح، در تاریخ 1373/10/18 به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. شتاب زدگی مقنن در تصویب قانون مذکور با وجود خلأهای قانونی و عدم تعیین تکلیف پاره ای از موارد مجازِ استفاده از سلاح، زمینه سازِ تعرّض به حقوق شهروندان و سردرگمی مأموران در مأموریت های مهمِ محوله، شده است. به هر نسبت که قانون به کارگیری سلاح، جامعیت داشته و ابعاد مختلف مأموریت های محوله مأموران را پوشش دهد و با شفافیت کامل در مورد مصادیقِ مجاز تیراندازی توسط ایشان تعیین تکلیف نماید به همان میزان مأموران در مأموریت های محوله خود با آگاهی و قاطعیت عمل خواهند نمود، که این امر از یک سو منجر به رعایت هرچه بهتر حقوق شهروندی در سطح جامعه و از سوی دیگر منجر به رهایی مأموران از پیچ و خم های قانون و محکومیت های کیفری و انضباطی بعد از تیراندازی می شود. در واقع، سؤالات اصلی این پژوهش بدین صورت است؛ خلأها و ابهام های قانون به کارگیری سلاح در موارد ضروری توسط مأموران مسلح کدام است؟ و در موارد سکوت و ابهام قانون مزبور تکلیف مأموران مسلح چیست؟ در این پژوهش با مطالعه آراء قضایی و منابع کتابخانه ای با روش توصیفی- تحلیلی، پاسخ سؤالات مطروحه تبیین شده است.
تبلیغات
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
