آورده اند

⚠ احتیاط: 1 واژهٔ ناخوانا با «...» جایگزین شد. آورده اند. مرحوم کلینی در کتاب کافی از ابن ... از زراره نقل می کند که امام باقر (ع) فرموده در زمان رسول الله (ص) سمرة بن جندب در جوار خانه مردی از انصار، درخت خرمایی داشت که راه رسیدن به آن از داخل ملک آن مرد انصاری می گذشت. سمره برای سرکشی به آن درخت و انجام امور آن بارها سرزده وارد ملک مرد انصاری می شد و بدین ترتیب باعث مزاحمت خانواده او می گردید تا این که عرصه بر صاحبخانه تنگ شد و به سمره گفت تو بدون اعلام و اطلاع وارد منزل من می شوی، در حالی که ممکن است اعضای خانواده ام در وضعیتی باشند که تو نباید آنها را ببینی از این رو، بعد از این، هنگام عبور اعلام کن و اجازه بخواه، تا اهل خانه ام مطلع باشند. سمره گفت من از میان خانه تو به سوی باغ خودم می روم و چون حق عبور دارم لزومی به اعلام و اخذ اجازه نمی بینم. مرد انصاری مجبور شد به رسول اکرم (ص) شکایت کند. حضرت (ص) به ه گفت بعد از این به هنگام عبور، حضور خودت را اعلام کن سمره گفت این کار را نخواهم کرد. حضرت (ص) گفت از این درخت دست بردار و به ازای آن درخت دیگری با این اوصاف به تو میدهم سمره قبول نکرد. آنگاه حضرت(ص) فرمود در مقابل آن درخت ده درخت بگیر یر و و دست از آن بردار و سمره باز هم قبول نکرد. پس حضرت (ص) فرمود دست از درخت بردار و به جایش در بهشت یک درخت خرما به تو خواهم داد؛ اما آن ملعون این بار هم نپذیرفت تا این که رسول الله (ص) فرمود: «انک رَجُلٌ مُضار و لا ضرر و لا ضرار علی مؤمن؛ یعنی تو مرد ضرر زننده ای هستی و به مؤمن کسی نباید ضرر بزند. بعد از آن دستور داد آن درخت را کندند و نزد سمره انداختند. این روایت با اندکی اختلاف به گونه ای دیگر نیز نقل شده است؛ مثلاً به این صورت که پیغمبر(ص) به مرد انصاری فرمود: «إذهب فاقلعها وارم بها الیه فإنه لا ضرر و لا ضوار ابن ابی الحدید می گوید: سمره از زمان پیغمبر تا زمان امام حسین (ع) زنده بود و در قضیه کربلا جزء سپاه عبدالله زیاد بود و مردم را به جنگ با امام حسین (ع) تحریک می کرد. ۱. رک کافی، ه، کتاب المعیشة، باب ضرار، حدیث ؟. رک: همان، ج ، کتاب المعیشه، باب ضرار، حدیث و وسائل الشیعه، ج ۱۷، ص ۳۴۰، کتاب احیاء موات، باب ۱۲ حدیث . یعنی برو و آن را از جا یکن و به نزد او انداز، زیرا ضرر و ضراری وجود ندارد. این دو روایت مربوط به یک داستان است که به طرق مختلف نقل گردیده است. فرق این دو روایت این است که در روایت اول، عبارت «علی مؤمن» وجود دارد و در دومی وجود ندارد. در بعضی از اسناد، جمله «فی الاسلام» نیز آمده است. وصول روایات با تعبیرهای مختلف ناشی از نقل به معنا است، ولی مضمون قاعده لاضر به حال خود جمله لا ضرر و لاضرار در ذیل روایات گوناگونی دیده می شود که از جمله، ذیل روایت شفعه است که مرحوم کلینی از عقبه بن خالد و او از حضرت صادق (ع) نقل کرده که آن حضرت (ع) فرمود: «وَ قَضی رَسُولُ الله بالشفعه بین الشرکاء فی الأرضین و المساکن و قال: لا ضرر و لا ضرار یعنی حضرت رسول خدا (ص) در مورد شفعه بین شرکا در زمین و مسکن قضاوت کرد و فرمود لاضرر و لاضرار.