ا شناسایی دادگاه صادر کننده حکم — دادگاه صادر کننده حکم دادگاهی است که

۹۳۳ دادگاه صادر کننده حکم دادگاهی است که حکم لازم الاجرا را صادر نموده باشد که می تواند دادگاه نخستین یا دادگاه تجدید نظر باشد. برای نمونه اگر حکم در مرحله نخستین از دادگاه عمومی شعبه سوم بیرجند صادر شده باشد و در همین دادگاه قطعی بوده در دعوایی که حکم آن قابل تجدید نظر نباشد یا قطعی شده باشد در دعوایی که اگرچه حکم قابل تجدید نظر بوده اما در مهلت نسبت به آن تجدید نظر خواهی نشده باشد دادگاه صادر کننده حکم همین دادگاه نخستین است. اما اگر برای نمونه دعوایی در دادگاه عمومی شعبه سوم بیرجند اقامه شده و حکم محکومیت خوانده از این دادگاه صادر شده و در پی تجدید نظر خواهی در شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر استان خراسان جنوبی حتی عینا، استوار شده باشد، دادگاه صادر کننده حکم دادگاه تجدیدنظر استان خراسان جنوبی است؛ زیرا با استوار شدن حکم نخستین در دادگاه تجدیدنظر در واقع این حکم حکم دادگاه تجدیدنظر تلقی می شود. بنابراین نظریه مخالف درنگ پذیر است. (۱) در صورتی که حکم مرحله نخستین علیه خواهان بوده اما در مرحله تجدیدنظر فسخ شده و حکم به سود خواهان دعوا ت. ن. خ. از دادگاه تجدیدنظر صادر شده باشد و یا حتی دادگاه تجدیدنظر در حکم دادگاه نخستین تغییری داده باشد حکم باز هم همین دادگاه تجدید نظر است. روشن است که اگر حکم از دادگاه نخستین علیه خوانده صادر شود و در اجرای ماده ۳۹۷ ق.ج. م. ع. از آن تجدیدنظر خواهی ننماید و در مهلت از آن فرجام خواهی کند و حکم در دیوان عالی کشور ابرام شود، دادگاه صادر کننده حکم از جهت مورد بررسی همان دادگاه نخستین است که رأی آن در دیوان عالی کشور ابرام شده است. چنانچه حکم محکومیت خوانده از دادگاه تجدیدنظر صادر شود و قابل فرجام باشد و م. ع. از آن فرجام خواهی کند و این حکم در دیوان عالی کشور ابرام شده باشد دادگاه تجدید نظر است.