دکترین
ابطال قضایی
ابطال قضایی نهادی حقوقی است که به موجب آن عمل حقوقی یا قراردادی در نتیجه حکم مقام قضایی از وضعیت حقوقی پیشین خود خارج و باطل می شود. در این نهاد، دخالت دادگاه در تغییر وضعیت حقوقی عمل اهمیت اساسی دارد و همین ویژگی آن را از بطلان که اصولا از زمان ایجاد عمل حقوقی و بدون نیاز به حکم تاسیسی دادگاه وجود دارد، متمایز می کند. قلمرو ابطال قضایی در حقوق ایران و فرانسه متفاوت است؛ در حقوق فرانسه مداخله قضایی در اعمال حقوقی مشمول بطلان، جایگاه گسترده تری دارد، در حالی که در حقوق ایران ابطال قضایی عملی که پیش از حکم دارای اثر حقوقی است، جنبه استثنایی دارد.
منبع: «مطالعه تطبیقی ابطال قضایی در حقوق ایران و فرانسه»، نشریه پژوهش های حقوق ثبت، 1404
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
